นินนารถ

ขอบคุณที่ติดตามนิยายของนินนารถจ้า ชอบก็ให้คะแนนเค้าด้วยนะ อย่าอ่านแล้วก็ผ่านไปกลับมาให้กำลังใจกันด้วยนะ..ขอบคุณมากๆเลยนะ💖💖💖

ตอนพิเศษ (อัพครบ)

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ (อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 35

ปรับปรุงล่าสุด : 03 มิ.ย. 2561 13:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ (อัพครบ)
แบบอักษร

​2 เดือนต่อมา

​เช้านี้คาล่าแต่งตัวจะไปเรียนตามปกติ วัลดาสงสัยว่าทำไมวันนี้ลูกสาวคนสวยของเธอถึงไม่มีโจเซฟมารับ เพราะหลังอาหารเช้าคาล่าบอกว่าจะให้พ่อไปส่งที่มหาวิทยาลัย เพราะแฟนหนุ่มคงไม่มารับแน่

​"แล้วพี่เขาไม่มารับลูกหรือไงจ๊ะ?"มารดาถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วง 

"ช่างเถอะค่ะหนูไปเองได้เมื่อก่อนไม่มีเขาหนูก็ไปเองค่ะแม่ คุณใหญ่ร้ายกว่าที่หนูคิดอีกนะคะ พูดแล้วโมโหค่ะ งั้นหนูขับรถไปเองนะคะแม่"

"เอ้าไหนบอกจะให้พ่อไปส่งไงลูก"

"ไม่เป็นไรค่ะหนูไม่ได้ขับรถมานานแล้ว เดี๋ยวรถจะสตาร์ทไม่ติดค่ะ หวัดดีค่ะแม่หนูรักแม่นะคะ"

"แม่ก็รักลูกจ่ะ"

​ปริ้นนน!!

​"คาล่าแม่ว่าหนูคงไม่ต้องขับรถไปเองแล้วล่ะ"

เด็กสาวเบะปาก เมื่อเห็นคนตัวโตเดินเข้ามาทักทายว่าที่พ่อตาแม่ยายอย่างนอบน้อม ลดาไม่รู้ว่าบุตรสาวกับแฟนหนุ่มผิดใจกันเรื่องอะไร เมื่อวันก่อนยังดีๆอยู่เลย

"คาล่าพี่มารับแล้วครับไปกันเดี๋ยวสาย"

"ไม่ค่ะคาล่าจะไปเองต่อไปคุณใหญ่ไม่ต้องมารับมาส่งอีก คาล่าจะไปเองมาเองคาล่าโตแล้วค่ะไปไหนมาไหนเองได้ ไม่รบกวน"เธอสะบัดหน้ารู้เลยว่าไม่พอใจเขาอย่างยิ่ง

"ใครโตแล้ว..คนโตแล้วต้องมีเหตุผลสิครับไปเถอะมีอะไรไปคุยกันในรถก็ได้ พี่ยินดีตอบหนูทุกคำถามนะครับ"

คาล่าบิดมือจากการเกาะกุมของเขาเดินหนีขึ้นบันไดไป โจเซฟส่ายหัวนี่เขาทำผิดมากเลยหรือไงนะแค่เพื่อนเก่ามาทักทายเท่านั้น เขาพยายามจะอธิบายให้เธอเข้าใจ

​"คาล่า..อย่าบอกนะว่าหึง?"

โจเซฟถาม ขณะที่เขาตามเธอเข้ามาถึงห้องนอน เด็กสาวป้ายน้ำตาออก มันน่าหึงมั้ยคงจะคิดถึงกันมากโผเข้ากอดกันกลม จนเสื้อเขาเลอะลิปสติกสีเลือดนกของเธอคนนั้น แล้วแบบนี้จะให้เธอเข้าใจว่ายังไง

"คาล่าอย่าร้องไห้นะมันไม่มีอะไรซะหน่อย แค่เพื่อนมาทักทายหน่อยเดียวเองนะครับ ตัวเองพี่อธิบายได้นะ เธอโผเข้ามากอดพี่เองนะ พี่ไม่ได้กอดตอบซะหน่อย..ที่รักพี่ไม่เคยคิดอะไรกับมิลินนะไม่เคยคิดเกินเพื่อน เราแค่เพื่อนกันเท่านั้นครับ"

โจเซฟพยายามอธิบายให้แฟนสาวฟัง แต่คาล่ายกมือปิดหูสองข้างเอาไว้ โจเซฟสวมกอดแฟนสาวจากด้านหลัง เธอดิ้นรนออกจากวงแขนเขา นอกจากจะออกไม่ได้แล้วเขายังรัดวงแขนแน่นเข้า อีก

"คาล่า..ฟังก่อนได้มั้ยมิลินเธอแค่เพื่อนพี่จริงๆแล้วเราก็ไม่ได้เจอกันนานมากแล้วด้วย พี่ไม่ได้คิดอะไรกับเธอด้วย ที่รักฟังกันบ้างสินะ ไม่ฟังแบบนี้จะรู้เรื่องได้ไงครับ"หญิงสาวยังรั้นเพื่อให้หลุดพ้นจากเขา

"แต่ทำไมต้องกอดนานขนาดนั้นคะ แล้วยังฝากรอย อึ้ย!เอาไว้บนเสื้ออีกเธอทำแบบนั้นมันเหมือนมีเจตนาชัดเจนนะคะ"เด็กสาวยังฮึดฮัด โจเซฟเลยต้องปล่อยเธอเป็นอิสระ

​"คุณใหญ่!"

​"ก็หนูไม่ฟังไง พี่มันคงเลวเกินไปไม่มี่อะไรน่าเชื่อถือแล้วพูดไปก็เท่านั้นคาล่าจะให้พี่ทำไงบอกมาเลย จะให้คุยกับใครได้บ้าง?"โจเซฟดีใจไม่น้อยที่หญิงสาวหึงหวงเขา 

"เปล่าซะหน่อย ก็คบสิแต่หนูไม่ชอบแบบนี้นี่คะแล้วทำไมต้องกอดกันนานด้วย เค้าหึง!"คาล่ายอมรับอายๆ

"ฟอดด น่ารักต่อไปพี่สัญญาว่ามีแน่นนอนจะรักคนนี้คนเดียว หึงเค้าก็บอกสิเข้าใจแล้วใช่มั้ย?"

"อืม!"

"ต้องตอบว่าค่ะสิคะ จุ๊ฟพี่รักคาล่าคนเดียวนะตัวเองก็รู้นี่นามีเหตุผลหน่อยสิ พี่เป็นนักธุรกิจนะต้องติดต่อกับคนมากมาย"เขายกเหตุผลมาพูด

​"แล้วถ้าหนูมีเพื่อนมากอดแบบนี้ล่ะ คุณใหญ่ไม่หึงใช่มั้ยคะ แล้วก็ไม่ทำอะไรเขาใช่มั้ยคะ?"

​"พี่ไม่ทำหรอก..ไม่ทำให้มันบาดเจ็บแต่จะเอามันให้ตายต่างหาก ใครก็ตามที่กล้าแตะต้องเมียพี่มันต้องตายไปข้างหนึ่ง ลองดูมั้ย?"เสียงเข้มของเขาไม่บอกก็รู้ว่าหึงขนาดไหน?

"คนพาลชัดๆ ปล่อยได้แล้วสายแล้วค่ะอย่าให้หนูเห็นอีกนะคะ คุณใหญ่อาจจะตายก่อนแก่แน่"

"ไม่เรียกคุณใหญ่สิครับ..เรียกพี่ใหญ่เหมือนเดิมนะคะ"

"ค่ะ..พี่ใหญ่ อื้อ"ชายหนุ่มไม่อยากปล่อยให้เวลานี้ให้หลุดลอยออกไป อย่างน้อยก็ได้เข้าใจกันแล้ว เขามอบจุมพิตอ่อนหวานที่สุดให้เธอ หญิงสาวยอมแต่โดยดี

"อื้ม..หวานจัง"เขายังบดจูบอ่อนโยนให้เธอที่ริมฝีปากอวบอิ่มไม่ยอมปล่อย ดูดดึงเอาความหวานจากโพรงปากนั้นอย่างวาบหวาม ฝ่ามือหนาประคองวงหน้านั้นรั้งเข้ามาจูบอย่างดูดดื่ม

"อื้อ"

"อีกนิดนะคนดี ฟอดดด คิดถึงคาล่าที่สุดวันนี้โดดเรียนดีกว่ามั้ยอยากอยู่กับเมียสองคนจัง"

"คนบ้า..อย่าพูดคำนี้นะ"

"เอ้า!..ก็ตัวเองเป็นเมียพี่แล้วนี่นา ไม่เอาอ่ะจะพูด เมียจ๋าๆพูดแล้วจะทำไมจะทุบพี่ จะตีพี่หรอ เอาสิ ไม่ตีหรอ?"

"ไม่อ่ะ แต่มันเลี่ยนชะมัดปล่อยค่ะจะไปเรียนเดี๋ยวซาร่ารอ วันนี้เรียนวิชาสำคัญด้วย จำไว้ด้วยนะคะคุณใหญ่ ของบางอย่างมีเจ้าของไม่ใช่จะแบ่งให้ใครใช้ก็ได้ คาล่าหวง"

"ครับผม..น่ารักนะเนี่ย ก็ได้งั้นวันนี้เราไปดินเนอร์กันนะแล้วไม่ให้กลับด้วย เดี๋ยวบอกแม่ยายให้นะๆๆ"คาล่าไม่ได้ตอบ แต่ผละออกจาวงแขนเขา ก่อนจะเปิดประตูห้องนอนออกไป

หลังจากทั้งคู่ขึ้นมาอยู่บนรถ โจเซฟพยายามจะอธิบายเรื่องที่คาล่ายังคาใจ เธอบอกว่าไม่ต้องพูดแล้วเอาเป็นว่าครั้งนี้เธอเข้าใจแต่ถ้ายังมีครั้งต่อไปอีกเธอคงยอมไม่ได้แน่ แล้วยังพูดอีกหลายคำที่ชายหนุ่มฟังแล้วมีความสุขมี่สุด หลุดยิ้มให้คนข้างกาย 

ทั้งคู่มาถึงมหา'ลัยเกือบ 9 โมงเพื่อนๆรอไม่ไหวเลยขึ้นห้องเรียนไปก่อน โจเซฟเลยต้องมาส่งคาล่าเกือบจะถึงห้องเรียน ซาร่าที่กำลังจดเล็กเชอร์ที่อาจารย์สอนอยู่ แอบเห็นหลังโจเซฟไวๆเธอคิดในใจว่าทั้งคู่น่าจะมีปัญหากันแน่ๆ

"เกิดอะไรขึ้นหรอ?"ซาร่ากระซิบถามเพราะเป็นห่วงเพื่อน

​"เปล่าหรอกปัญหาเล็กน้อยเท่านั้นเองไม่มีอะไร?"

"แต่เพื่อนฉันน้ำตาไหลจนเป็นคราบเนี่ยนะไม่มีอะไร?"จูนซักต่อ

"นั่นสิ..แกบอกมาว่าพี่ชายฉันทำอะไรฉันจะไปเคลียร์ให้"เจสันมีท่าทางขึงขัง

"เคลียร์กับเมียแกให้เข้าใจก่อนมั้ย?ค่อยมาช่วยเพื่อน ได้ข่าวว่าเข้าหน้าเมียไม่ติดอยู่นี่"ซาร่าแหวคนข้างๆเจสันเลยต้องหลบ ใช่สิเมียงอนหลายวันแล้วเขาก็พยายามง้อเธอแล้วเหมือนกัน

คาล่าเลยต้องเล่าให้เพื่อนสนิทฟังทุกอย่าง แต่เธอไม่ต้องการความช่วยเหลือ จากใครเพราะเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคนเท่านั้น ทุกคนยังลงความเห็นว่า ซาร่ากับอีชานดูแลกันแบบไหนนะทำไมสองคนนี้ไม่เคยมีปัญหากันเลย 

กระทั่งทุกคนนั่งเรียนจนหมดเวลา เพื่อนๆลงความเห็นกันว่ายังไงหลังกินมื้อกลางวันเสร็จมาเรียนต่ออีกวิชาหนึ่ง พวกเธอจะต้องขอคำแนะนำจากซาร่าแน่นอน เพราะในกลุ่มเพื่อนต่างก็ยกเธอให้เป็น'คุณแม่'แล้วยังไงก็ต้องขอคำแนะนำ

3 ชั่วโมงต่อมา

​หลังจากเลิกเรียนในช่วงบ่ายเพื่อนในกลุ่มต่างก็อยากรู้เคล็ดลับว่า จะต้องทำยังไงบ้างถึงจะคบกับแฟนแบบไม่มีปัญหาโดยให้ซาร่าแนะนำ จูนกับเพื่อนทั้ง 4 คนขับรถออกมาแถวร้านอาหารริมทะเลโดยมีแคนดี้ตามมาด้วย  

แล้วให้ทุกคนก็ปิดมือถือทั้งหมดจะเปิดก็ต่อเมื่อการพูดคุยกันเป็นที่เข้าใจแล้ว ไม่ต้องกังวลว่าคนที่มารับจะหาเราไม่เจอ ดูว่าเขาจะมีความพยายามมากน้อยแค่ไหน จูนขับรถมาเรื่อยๆแบบไม่รีบร้อนทุกคนมาถึงชายทะเลเกือบๆ 5 โมงเย็น

"ขับรถแบบนี้ไปวิ่งกลางทุ่งนาดีกว่ามั้ยคะคุณนายจูน"ซาร่าแซวคนขับรถ

"แหม!!ก็เค้าอยากให้พวกเธอได้เห็นวิวข้างทางไง เผื่ออารมณ์จะดีขึ้นจริงมั้ยจ๊ะแคนดี้ อย่าเครียดเลยน่า คนเป็นแฟนกันคบกันก็เหมือนลิ้นกับฟันก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้างไง"จูนพูดเหมือนเป็นเรื่องง่าย

​"ฟังนะคะเพื่อนของซาร่าทุกคน บางครั้งเราต้องมองข้ามบ้างเรื่องอะไรที่มันเล็กๆน้อยๆก็อย่าไปสนใจมาก อย่างเช่นทำไมมารับช้า ทำไมไม่รับโทรศัพท์ ทำไมๆๆๆ เราต้องตัดเรื่องแบบนี้ออกไปบ้าง จะให้เขารายงานเราทุกเรื่องก็ไม่ได้ บางครั้งเขาก็ต้องทำงานแคนดี้น่าอิจฉาสุดเลยตอนนี้"

​"ตรงไหนอ่ะ?"แคนดี้เลิกคิ้วเพราะสงสัย

"ก็ตรงที่ตัวเองกับนายแจ็คเรียนอยู่ที่เดียวกันไง ไม่เหมือนคนอื่นจูนมีแฟนอยู่อเมริกา พี่อีชานทำงานอยู่ พี่ใหญ่ทำงานอยู่ เราไม่เห็นว่าเขาทำอะไรบ้าง บางทีถ้าเราตึงเกินไปเขาก็อึดอัดนะเราว่า ดีที่ว่านายแจ็คไม่มีเพื่อนผู้ชายไม่คบกับพวกนั้น ไม่งั้นแคนดี้ก็คงเหนื่อย ไม่รู้ว่าจะกลับตอนไหนยังไง?"ซาร่าพูดให้เพื่อนเห็นภาพ

"แล้วเราต้องทำไงอ่ะ?"

"ตัวเองก็ต้องปล่อยๆเขาบ้าง อย่างพี่ใหญ่เขาทำงานตัวเองก็รู้ ว่าเขาอายุขนาดนั้นยังไม่เคยมีแฟนเลย เขาหวงความโสดแค่ไหนคิดดูสิพอเขามาคบกับตัวเอง เขาก็เอาใจใส่ตัวเองทุกเรื่องไม่ใช่หรือไง?"ซาร่าถามเพื่อนสนิทอย่างคาล่า แล้วเธอก็เห็นด้วยว่าเขาเป็นแบบนั้นจริงๆ

"มันก็ใช่อ่ะ"

"แล้วยังต้องการอะไรอีกหรอคะคุณนายคาล่า เอาใจเขามาใส่ใจเราดีที่สุดโอเคมั้ย?"

"จ้า..คุณแม่เราว่าป่านนี้คงจะโทรฯหาจนสายไหม้แล้วมั้งเปิดมือถือได้หรือยังคะมาดาม?"

"เปิดสิ..แล้วก็บอกเขามมาที่นี่เราจะสั่งอาหารมากินกัน เรียกพี่กลางมาด้วยมั้ยจะได้มาพร้อมพี่ใหญ่เลย แล้วจูนล่ะอย่าเศร้าเลยนะยังไงก็ยังมีเพื่อนอยู่เคียงข้างเสมอไม่ว่าเวลาใดก็ตามนะ"ซาร่าบอก ทุกคนเห็นพ้องด้วยกับสิ่งที่ซาร่าพูด เพื่อนยังอยู่ด้วยกันเสมอไม่ว่าเวลาใดก็ตาม

"ตัวเองเข้าใจเค้าหรือยังครับอย่างอนนะเค้ารักตัวเองคนเดียวเสมอนะและจะรักตลอดไปอีกนานเท่านานเลยสัญญานะ"

"ใช่..เค้าก็จะรักตัวเองตลอดไปเหมือนกันจะไม่งี่เง่าอีก"ขณะที่ทุกคนเดินไปคุยไปอยู่ที่ชายหาด เวลาแบบนี้ต้องมีเพื่อนที่รู้ใจ จะต้องมีคนรักมาเดินอยู่ด้วย ทั้งจูนกับคาล่าดูหงอยเหงาชอบกลพรางคิดในใจว่าป่านนี้คนที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้จะรู้มั้ยว่าเธอคิดถึงเขาแค่ไหน?

​"ไฮดาร์ลิ้ง ไอเลิฟยู/ I love you /ผมรักคุณดาร์ลิ้ง"

​สิ้นเสียงพูดที่ประสานกันดังอยูเบื้องหลัง กุหลาบสีแดงช่อใหญ่ราวกับยกสวนมาไว้ที่ริมทะเลเรียงสลอนอยู่ตรงหน้าของทุกคน อีชานยื่นช่อกุหลาบให้คนตรงหน้า ทุกคนก็ต้องทำตามซาร่าโผเข้ากอดเขาแม้เพิ่งจะจากกันเมื่อช่วงเช้า แต่ทำไมเวลนี้คิดถึงเขาที่สุด

"คุณใหญ่"

​"ครับที่รัก ฟอดดด คิดถึงจังไม่ร้องนะครับเมีย"คาล่าโผเข้าสสวมกอดโจเซฟแนบแน่น

"คนบ้า"

"เอ้า!เกือบลืมไปนี่ของนาย พี่เอามาให้"

"ขอบคุณครับพี่ใหญ่..ที่รักจ๋าหายงอนเค้านะ"

"ค่ะ"

จูนน้ำตาซึมเพราะทุกคนมีแฟนเอากุหลาบสีแดงมาให้ แล้วเธอล่ะป่านนี้เขาจะอยู่ที่ไหนจะคิดถึงเธอบ้างหรือเปล่านะ คิดแล้วก็น้ำตาไหลพราก ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยเด็กสาวเดินห่างออกจากกลุ่มเพื่อนมาไกลพอสมควร

"ที่รัก..ดอกไม้นี้สำหรับคุณผู้หญิงในดวงใจของผม"

จูนหยุดชะงักเมื่อคนตรงหน้าอยู่ในชุดทหารครึ่งท่อน หอบกุหลาบสีแดงมาคุกเข่าตรงหน้าเธอ เด็กสาวโผเข้ากอดแฟนหนุ่ม ด้วยความคิดถึงน้ำตาไหลพรั่งพรูออกมา ชายหนุ่มเลยต้องกระชับอ้อมกอดเอาไว้อย่างแนบแน่น สูดหอมแก้มนวลของเธอก่อนจะกระชับอ้อมแขนแน่นเข้าไปอีก 

"เฮ้ๆๆ จูบเลยๆๆๆๆอย่าช้า 1-2-3...."

คำพูดของเพื่อนเหมือนสั่งเขาได้ เพลย์ตันบรรจงจูบที่กลีบปากหวานละมุนของคนตรงหน้าอย่างดูดดื่ม แสงทองกำลังจะลับขอบฟ้าแต่หัวใจของพวกเขา กลับเบ่งบานเพราะความรักที่กำลังเจริญงอกงามในวันนี้ และวันต่อๆไปตราบนานเท่านานตราบนิจนิรันดริ์...


                                                                          -สวัสดีค่ะ-


 แล้วเจอกันใหม่ในเรื่องต่อไปนะไม่รู้ว่าfc ของเราอยากจะอ่านต่อหรือเปล่า ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ ขออภัยที่เข้ามาอ่านแล้วอาจไม่ได้รับความสะดวกเท่าที่ควร เพราะไรท์เข้าระบบสนับสนุนแล้วไขกุญแจได้นะคะ💞💖💞💖💞

ความคิดเห็น