Daydream .

Daydream . สวัสดีค่ะนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายเรื่องแรกของเรา ฝาก My boy หยุดหัวใจผู้ชายแบดบอย [พัฒน์&นิชา] ด้วยนะคะ เรื่องนี้พระเอกเจ้าชู้มาก เลวมาก นักอ่านทำใจรอไว้เลยน๊าแล้วจะหาว่าไม่เตือน :)

ชื่อตอน : Chapter 6

คำค้น : myboy,พัฒน์,นิชา

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2561 10:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 6
แบบอักษร


​               Line


NaPat : ทำงานเป็นไงมั้งคะวันนี้

Nicha : ก็ดีค่ะพี่พัฒน์ งานเสร็จเรียบร้อยแล้ว

NaPat : เห็นยัยแพรบอกว่าเหมือนนิชาจะไม่สบายหรอครับ

Nicha : ไม่เป็นไรมากหรอกค่ะ แค่รู้สึกเพลียๆเฉยๆ

NaPat : ดูแลตัวเองด้วยนะคะ พี่เป็นห่วงนะ

Nicha : ขอบคุณค่ะพี่พัฒน์

NaPat : คับผม นิชาพักผ่อนเถอะพี่ก็จะเคลียงานละครับ

Nicha : ค่า สู้ๆนะคะพี่พัฒน์

NaPat : ครับ ขอบคุณนะคะ

พัฒน์เก็บมือถือลงกระเป๋าและเดินผิวปากขึ้นไปชั้น2 ที่เป็นห้องทำงานของเขา เขานั่งเคลียงานที่เอากลับมาบ้านด้วยได้สักชั่วโมงกว่าๆ เสียงเตือนข้อความในไลน์ก็ดังขึ้นอีกครั้งพัฒน์ยกยิ้มน้อยๆและเปิดไลน์ขึ้นมาดู

Nicha : Nicha send a photo นิชาส่งรูปภาพดอกไม้สีขาวช่อโตมาให้เขา

Nicha : พี่พัฒน์นี่ของพี่พัฒน์อีกแล้วใช่มั้ยคะ?

NaPat : 55555แล้วการ์ดเค้าเขียนว่าอะไรละคะคนสวย

Nicha : เขียนว่า ‘หายไวๆนะคะคนสวย’

NaPat : 55555แล้วมีหนุ่มสักกี่คนละที่รู้ว่านิชาไม่สบาย

Nicha : หึหึ ของพี่พัฒน์แน่ๆเพราะนิชาไม่ได้บอกใครเลยว่าไม่สบาย มีแต่แพรกับพี่พัฒน์ที่รู้

NaPat : ของพี่เองครับ เป็นไงคะชอบรึเปล่า

Nicha : ชอบค่ะ ขอบคุณนะคะพี่พัฒน์ แต่นิชาไม่เข้าใจ

NaPat : พี่อยากให้นิชาเพราะพี่อยากให้นะคะ ถ้านิชาไม่อยากรับนิชาก็ทิ้งไปได้เลยค่ะพี่ไม่ว่า

Nicha : ไม่ใช่อย่างงั้นนะคะ คือ นิชาจะพูดยังไงดี

Nicha : เอาเป็นว่านิชาจะรับไว้นะคะ ขอบคุณพี่พัฒน์มากๆเลย J

NaPat : ดีมากคับ คนให้จะได้มีกำลังใจ

NaPat : แล้วพรุ่งนี้นิชามีเรียนรึเปล่าคะ

NaPat :  ไปเรียนยังไง

Nicha : นิชามีเรียน9โมงค่ะ เดี๋ยวให้คนที่บ้านไปส่งรถนิชายังไม่ได้เลย น่าจะหลายอาทิตย์เลยแหละ

NaPat : ให้พี่ไปส่งมั้ยคะ พี่ว่างนะ

Nicha : ไม่เป็นไร นิชาไม่รบกวนพี่พัฒน์ดีกว่า ขอบคุณนะคะ

NaPat : โอเคค่ะ มีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกได้เลยนะ

พัฒน์ลุกขึ้นเดินไปที่ระเบียงห้องทำงาน เข้าจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบและคุยไลน์กับนิชาไปเรื่อยๆ ทั้งเธอและเขาผลัดกันถามตอบไปมา จนบทสนทนาเริ่มลื่นไหลขึ้น ไม่รู้สึกอึดอัดเหมือนก่อนๆทั้งคู่คุยกันเพลินจนเวลาล่วงมา 00.00 ได้แล้ว

NaPat : ดึกแล้ว นิชานอนได้แล้วนะคะ

Nicha : ค่า นิชานอนแล้วนะ ง่วงๆ ฝันดีค่ะพี่พัฒน์ J

NaPat : ฝันดีค่ะคนสวย


………………………………….


@มหาลัยชื่อดัง


วันจันทร์ เวลา 12.00


Rrrrrrrrrr  เสียงโทรศัพท์ของนิชาดังขึ้น ตอนนี้เธอกับเพื่อนๆกำลังง่วนอยู่กับการวาดภาพแบบเสื้อผ้าที่จะต้องส่งในวันพรุ่งนี้ นิชาวางดินสอแล้วหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อดูเบอร์ ใครกันนะ ไม่ขึ้นชื่อ นิชาสไลด์หน้าจอเพื่อรับสาย

“สวัดดีค่ะ นิชาพูดค่า” เสียงใสๆทักทายออกไป

“ทำอะไรอยู่คะคนสวย ยุ่งอยู่รึเปล่า พี่พัฒน์เองนะคับ” นิชาตาโตขึ้นมาทันทีแล้วรีบตอบ

“พี่พัฒน์มีอะไรให้นิชาช่วยรึเปล่าคะ”

“ไม่มีหรอกค่ะ พี่โทรมาจะชวนนิชาไปทานอาหารด้วยกันตอนเย็น มีแพรกับทีด้วยนะ นิชาไปด้วยกันนะคับพี่จองโต๊ะไว้แล้ว” ชายหนุ่มปลายสายเอ่ยชวนนิชา

“เอ่อ กี่โมงอ่าคะพี่พัฒน์ นิชาเลิก4โมงเย็นแน่ะ” นิชาบอกออกไปตามความจริง

“ยัยแพรก็เลิก4โมงค่ะ พี่จองโต๊ะไว้6โมงสบายอยู่แล้ว นิชาไปด้วยกันนะ เดี๋ยว 4โมงครึ่งพี่ไปรับที่คณะนะคะ แค่นี้นะคับ พี่ทำงานต่อละ” พัฒน์รีบตัดบทวางสายเพื่อไม่ให้ร่างเล็กถามอะไรมาก

“ค่า โอเคก็ได้ค่ะ หวัดดีค่ะพี่พัฒน์” นิชาวางสายอย่างงงๆแล้วนั่งทำงานต่อจนถึงเวลาเข้าเรียนคาบบ่ายเวลาผ่านไปจนเลิกเรียน 4โมงเย็น


Line


NaPat : นิชารอพี่แปปนะคะ พี่ใกล้ถึงละ

Nicha : พี่พัฒน์มาถูกใช่ไหมคะ

NaPat : ถูกค่ะพี่ถามยัยแพรมาเรียบร้อยแล้ว

Nicha : โอเคค่ะงั้นนิชานั่งรอที่โต๊ะหินหน้าตึกนะคะ

NaPat : OK ค่ะ

หญิงสาวนั่งรอให้พัฒน์กับแพรมารับที่หน้าตึก เธอรออยู่กับเพื่อนๆในกลุ่มเดียวกันซึ่งก็ยังจับกลุ่มนั่งเม้าไม่ได้รีบไปไหน เวลาผ่านไปสัก 10 นาที

“นิชาคับ ไปกันยังคะ” พัฒน์เดินมายังกลุ่มของพวกเธอที่กำลังเม้ากันอยู่ นิชาหันหน้าไปมองตามเสียงเห็น พัฒน์ยังอยู่ในชุดทำงาน เขาพับแขนเสื้อเชิ้ตที่ใส่อยู่ขึ้นลวกๆ มันทำให้เขาดูเท่และมีภูมิฐานมากๆ

“เอ่อๆ ไปเลยก็ได้ค่ะ” นิชาลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาหาพัฒน์อย่างงงๆที่อยู่เขาก็โผล่มาแบบนี้ เธอนึกว่าเขาจะรออยู่บนรถแล้วไลน์มาบอกให้เธอออกไปเสียอีก

“นิชาแฟนหล่อนหรอจ้ะ ทำไมไม่แนะนำเพื่อนบ้างละย้ะ” เอกกี้สาวสองเพื่อนในกลุ่มของเธอพูดแซวขึ้นมา

“ไม่ใช่ๆนะพวกเธอ นี่พี่พัฒน์ พี่ชายเพื่อนนิชาเอง อย่าเข้าใจผิดสิ” นิชารีบพูดแก้ตัวทันทีเพราะเกรงใจกลัวพัฒน์จะไม่พอใจเพื่อนของเธอเอา

“สวัดดีค่าพี่พัฒน์” เพื่อนๆในกลุ่มทักทายพัฒน์พร้อมกับยิ้มกว้าง

“555555 ยินดีที่ได้รู้จักนะคับทุกคน เดี๋ยวเราคงได้เจอกันบ่อยขึ้นแน่นอนคับ” พัฒน์พูดแล้วยิ้มมุมปากไปให้สาวแท้และสาวเทียมที่นั่งอยู่ ทุกคนต่างกรี๊ดกร้าดและพากันแซวนิชากันยกใหญ่

“พี่ขอตัวก่อนนะทุกคน ขอพานิชาไปทานข้าวเย็นก่อนนะคับ” พัฒน์บอกและจับมือนิชาให้เดินออกไปยังรถที่จอดอยู่พร้อมกัน

………………………………….

Talk : happy valentine's day นะคะทุกคน :)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น