เพิ้งเริงรมย์

[กุม x อิ้ง] ____ #FRIENDZONE

ชื่อตอน : #friendzone__4

คำค้น : ​#friendzone​

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 31.6k

ความคิดเห็น : 36

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2561 17:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#friendzone__4
แบบอักษร

#friendzone


[ kum talk ]

"วันก่อนหน้ามึงไปโดนไรมาอีกแล้ววะกุม" ไอ้ต้ามันถามผมที่นั่งกินเหล้าเงียบๆอยู่นาน

โดนแมวตบ...

ผมมองมันแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร หลังจากที​่ผมจูบอิ้งวันนั้นเธอก็ฟาดมือเล็กๆเข้ามาที่ข้างแก้มผมเต็มๆ แถมยังทิ้งให้ผมทำงานคนเดียวเป็นการลงโทษอีกด้วย แล้วนี่ก็เกือบอาทิตย์แล้วที่เธอไม่ยอมคุยกับผมเลยซักคำ

"โดนน้องครีมตบหรอวะ" ไอ้ต้ามันล้อ

"พ่อง" ผมด่ามันทันที คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่

ปกติผมไม่ค่อยจะมากินเหล้ากับพวกมันหรอก ส่วนใหญ่ผมชอบเมาในห้องคนเดียวมากกว่า ผมรู้ตัวว่าเป็นพวกเมาแล้วสันดานดิบมันจะโผล่น่ะ

"ได้กันยังวะ" ไอ้มินมันถามผมที่หน้าบ่งบอกได้ว่าพร้อมจะไฝว้กับมันเต็มที่ พวกนี้แม่ง...กวนตีน

"..." ผมไม่ตอบ แต่ยักไหล่ให้มัน

เป็นอันว่า คำตอบคือได้แล้ว

ผมกับครีมอยู่ในสถานะที่เรียกว่าแฟน น้องมันมาจีบผม ตอนแรกผมไม่เล่นด้วยแต่เอาไปเอามาโดนตื้อมากๆผมเลยยอมเล่นด้วย ครีมเป็นแฟนแต่ไม่ได้อยู่ในสถานะที่ตามหวงผมได้ นั่นเป็นข้อตกลงระหว่างเรา ถ้าเธออยากได้ผมก็ห้ามผูกมัดผมไว้กับเธอ

เพราะว่าผมกำลังจะตามผูกมัดอีกคนไม่ให้หนีผมไปไหน เออ ก็ตามนั่นแหละ...

"น้องโกรธมึงเรื่องอะไรวะ พาลมาหากูด้วยเนี่ย" ไอ้คอมเดินเข้ามาโยนโทรศัพท์ตัวเองใส่ผมอย่างแรงก่อนที่มันจะนั่งลงข้างๆผมด้วยสภาพเกือบจะเมา

"..." น้องไหนของมันวะ ครีมหรืออิ้ง

"ไอ้อิ้งอ่ะ"

"อ๋อ..." ผมพยักหน้าใส่มัน 

"อ๋อเหี้ยไร นี่น้องมันด่าให้กูเลิกคบกับมึงด้วยเนี่ย" มันหัวร้อนใส่ผมที่นั่งนิ่งๆ 

อิ้งแม่งพาล...

มีปัญหาก็มาเจอตัวๆดิวะ จะพาลใส่คนอื่นทำไม

"ฮัลโหล กูอากาศมั้ย ไอสัส คุยกับกูบ้าง" ไอ้คอมมันโบกมือตรงหน้าผม คงเพราะผมไม่ยอมตอบมันอ่ะแหละ

ขี้เกียจอธิบายนี่หว่า เรื่องมันยาว รู้ว่าแค่ผมมองอิ้งมานานแล้วก็พอ แค่ช่วงนี้ไม่อยากทำแค่มอง อยากทำอย่างอื่นที่มากกว่านั่งมองอิ้งไปวันๆ และผมหวงของที่ผมเฝ้ามานานยิ่งช่วงนี้อิ้งชอบมีคนมายุ่มย่ามด้วย ผมเลยต้องพยายามมัดเธอไว้กับผมนี่แหละ

"ว่าไงอีก" ผมถามมันกลับ

"ฝากด่ามึงด้วยว่าเหี้ย"

"อื้ม"

"วันนั้นที่หน้ามึงแดงๆคงไม่ใช่น้องตบนะ กูเคยโดนมา มือหนักชิบหาย" ไอ้คอมมันว่าพร้อมกับยกแก้วตรงหน้าดื่ม

"อืม หนักจริง" ผมว่า

ตอนนี้ผมนั่งอยู่ในร้านเหล้า มากับกลุ่มที่เรียนคนละเซคน่ะ รวมไอ้คอมด้วย คนอื่นๆที่พวกมันพามาด้วย ตอนนี้เริ่มกลับกันไปบางส่วน หนึ่งเพราะเมียตาม สองเพราะเมา

"กูชวนออกมาก็ไม่มา ยังมาด่ากูอีก แม่ง" คาดว่าไอ้คอมมันคงโดนอิ้งด่ามาเยอะนั่นแหละ บ่นอยู่ได้

"อื้อ"

"สรุปนี่คือมึงโดนน้องตบ?"

"อื้อ" ผมพยักหน้า ในส่วนของพวกที่นั่งอยู่ก็เริ่มจะเมาแล้วด้วย ผมเองก็ก่ำกึ่งคำว่าเมากับไม่มีสติแล้ว

"น้องตบทำไมวะ?"

"เสือก"

"อ่าว เชี่ยนี่ ถามดีๆ กูเห็นช่วงนี้น้องไปหาพวกไอ้ฟู้ดบ่อยๆด้วย ทำตัวแปลกๆอ่ะ พวกกี่แม่งก็ชอบพาน้องไป กูก็บอกไปตั้งหลายรอบแล้วว่าไอ้โต้มันชอบน้อง ยังจะพาไปอีก"

"..." ผมมองไอ้คอมเชิงให้มันเล่าต่อ

คือที่หายหน้าหายตาไปเพราะไปอยู่กับวิศวะหรอวะ คืออิ้งไม่รู้ว่าโต้มันชอบ โต้มันบอกว่าชอบอิ้งตอนที่อิ้งไปเข้าห้องน้ำตอนที่ไปกินเหล้ากันคราวนั้น ผมกับไอ้คอมเลยคุยกันว่าไม่ต้องให้อิ้งรู้ เพราะไอ้คอมมันสนิทกับพวกไอ้โต้และรู้ว่าสันดานพวกมันเป็นไงมันเลยไม่อยากให้ไปยุ่งกับพวกแม่ง เรื่องที่กี่ชอบไอ้ฟู้ดนั่นผมไมได้สนใจ แต่ทำไมต้องลากอิ้งไปด้วยวะ

พวกกี่ก็แม่ง...บ้าผู้ชายจริงๆ

"ก็วันนี้กี่แม่งเบี้ยวเรา มันไปแดกเหล้ากับพวกไอ้ฟู้ดนู้น กูโทรไปน้องมันก็นั่งอยู่ด้วย" ไอ้คอมบอกต่อ

"ที่ไหน"

"กูจะรู้มั้ยล่ะ เห็นน้องบอกว่าจะกลับกันแล้ว ปรางคงเป็นไปส่งอ่ะ รายนั้นไม่เมาอยู่แล้ว"

"อ๋อ...."

หลังจากฟังจบผมก็ลุกออกมาจากโต๊ะ ผมมีสติพอที่จะขับรถ และผมก็มีสติพอที่รู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่ ผมไม่ชอบเลยว่ะ ไม่ชอบที่อิ้งหลบหน้า ไม่ชอบที่อิ้งไม่ยอมพูดด้วย ไม่ชอบยิ่งกว่าคืออิ้งไปยุ่งกับคนอื่นที่ไม่ใช่ผม 

มีปัญหาอะไรก็มาคุยกันตัวๆ ดีกว่า ไม่ต้องหลบหน้า



[ eng talk ]

"ขึ้นห้องเองไหวนะน้อง" พี่ปรางมองฉันที่ยืนเกาะกระจกรถเธอด้วยความเป็นห่วง

"น้องไหว" ฉันทำนิ้วโอเคให้ ทั้งๆที่ตัวเองยังทรงตัวไม่ดีเท่าที่จะเป็น

แต่นั่นก็ยังดีกว่าพี่กี่ที่เมาเป็นหมาอยู่หลังรถพี่ปรางอ่ะนะ นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ฉันเมาขนาดนี้ คงเป็นเพราะพวกพี่โต้และเพื่อนเขาเอาแต่จะจับฉันกรอกเหล้านั่นแหละ

ฉันพยายามเกาะขอบเสาเดินเข้าคอนโดตัวเอง สายตาพร่าเบลอเกินกว่าจะเดินโดยไม่มีอะไรยึด แต่สติฉันยังครบนะ แค่ร่างกายมันไม่พร้อมก็เท่านั้น 

ก่อนหน้านี้พี่กี่ชวนฉันไปกินเหล้ากับพวกพี่โต้เพื่อนพี่คอม ฉันไม่อยากไป แต่พี่คอมก็ดันชวนฉันไปดื่มกับพวกเขา ซึ่งพวกเขาที่ว่าก็รวมกุมด้วย เพราะงั้นฉันเลยเลือกที่จะไปกับพี่กี่ดีกว่า ช่วงนี้ฉันไม่อยากเจอหน้ากุม ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรบ้าๆกับฉันอีกบ้าง

ล่าสุดคือเราจูบกันไปแล้วสองครั้ง

ต้องยอมรับ จูบเขาทำให้ฉันใจเต้นสุดๆ เพราะงั้นฉันเลยหนีเขาอยู่นี่ไง เขามีแฟนแล้ว การไม่ถลำลึกไปมากกว่าคำว่าเพื่อนคือสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันควรทำ

"ชั้น 6 ด้วยค่ะ" ฉันบอกกับคนที่เข้าลิฟต์มาด้วยกันให้เขากดให้ด้วย ส่วนตัวเองก็เอาหลังอิงผนังลิฟต์เพื่อทรงตัว

ติ้ง~

ฉันเงยหน้ามองเลขลิฟต์ที่มันพร่าเลือนแต่ก็พอเห็นว่ามันเป็นเลข 6 ฉันเลยก้าวขาออกมาอย่างระวัง เกาะขอบผนังเดินไปห้องตัวเองที่อยู่ด้านในสุด ฉันรับรู้ได้ว่ามีคนเดินตามมา ถ้าฉันล้มลงไปคงน่าอายน่าดู

"อยู่ไหนวะ" ฉันควานหากุญแจตัวเองในกระเป๋าที่เต็มไปด้วยของต่างๆ ทั้งเครื่องสำอาง ของกระจุกกระจิกและขยะ

พอหากุญแจเจอฉันก็รีบเปิดประตูเข้าไป เดินไปหาที่นอนให้ตัวเอง ใกล้ที่สุดคือโซฟาหน้าทีวี 

เมื่อถึงโซฟาอย่างที่หวังฉันก็รีบโยนกระเป๋าสะพายตัวเองไปห่างตัว ถอดเสื้อคลุมตัวเองออกแล้วโยนมันไปไกลๆ ตามมาด้วยถอดบราตัวเองออกทันทีเพราะรู้สึกอึดอัดเต็มทน ฉันใส่กระโปรงเทนนิสสีดำกับเสื้อสายเดี่ยวสีขาวด้านใน เพราะงั้น นอนแบบนี้แหละโคตรสบาย


"อิ้ง ตื่น..." 

"..."

"ลุกมาคุยกันหน่อย" เสียงที่ดังข้างหูฉันทำให้ฉันลืมตาแบบสะลึมสะลือขึ้นมา จำได้ว่าฉันเพิ่งนอนไปนี่...มาปลุกทำไมวะ แล้วนี่ใคร

"อะไร...ใคร?" ฉันตอบเสียงงัวเงีย พร้อมกับร่างกายที่ถูกมือหนาๆดึงให้ลุกขึ้นนั่งแบบโอนเอนเล็กน้อย "จะนอน รำคาญ"

"กุม...อย่าเพิ่งนอน" 

ชื่อนั้นทำให้ฉันปรือตามองหน้าคนตรงหน้าก่อนจะเอามือฟาดไปมั่วๆเพื่อจะไล่เขาออกไป

"ห้องใคร?" ฉันถามแบบคนไม่มีสติที่จะรับรู้ได้ว่านี่มันคือห้องฉันหรือห้องใครกันแน่ ทำไมกุมมาอยู่นี่ได้ คำถามผุดขึ้นเต็มหัว แต่ก็ต้องถูกกลบด้วยความเบลอและความง่วง

"เธอ" เขาตอบเสียงดังข้างหู

"เข้าได้ไง ใครยาด" ฉันเริ่มเหวี่ยงอย่างไม่มีเหตุผล ปากเริ่มอ่อนปวกเปียก ขี้เกียจที่จะพูดเต็มทน

ฝันหรอวะ? ทำไมฝันเหมือนจริงจัง...

"แมวที่ไหนเปิดประตูห้องไว้ ไฟก็ไม่เปิด" เสียงอู้อี้ที่อยู่ข้างหูทำให้ฉันเอามือตัวเองปิดปากเขาไว้

"บ่นไร"

"หนีหน้าทำไม"

"ไร" 

"ถามว่าหนีหน้าทำไม"

"..." ฉันกระพริบตาหลายทีเพื่อมองภาพตรงหน้า ริมฝีปากสีชมพูระเรื่ออยู่ตรงหน้าฉันพอดี ฉันเอามือไปตีริมฝีปากนั่นเบาๆก่อนจะเอานิ้วชี้ตัวเองจิ้มแรงๆอยู่หลายทีจนเจ้าตัวหันหน้าหนี

"ไม่เล่น"

"เล่น" ฉันบอกก่อนจะโน้มตัวเองโดยใช้แรงทั้งหมดทับร่างเขาไว้ มือฉันวนเวียนอยู่ที่ริมฝีปากเขา ส่วนมืออีกข้างก็ตีหน้าเขาอยู่หลายที

ถ้านี่เป็นความฝัน...ฉันจูบกุมอีกทีได้ป่ะวะ บอกตามตรง...ริมฝีปากเขาทำให้ฉันคลั่ง

ฉันชอบกุมเพราะแค่เขามาจูบไม่ได้ เขามันกวนตีน ต้องจำไว้

"อิ้ง..." เสียงเรียกอยู่ข้างหูฉัน 

แต่ตอนนั้น...

ในฝันของฉัน...ฉันได้กดริมฝีปากตัวเองทับริมฝีปากเขาไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ความรู้สึกมันเหมือนจริงมากๆ ทั้งความนุ่มหยุ่นที่ละเลียดไปทั่วกรอบปากและความชุ่มที่ไหลเปราะไปทั่ว และยังมือร้อนๆของเขาที่กำลังลูบวนไปวนมาที่ชายกระโปรงฉันอีกด้วย

พอรู้ตัวอีกที...

หลังฉันก็แนบติดกับโซฟาและความเปียกชื้นก็ครอบคลุมไปทั่วรอบคอ มีบางครั้งที่รู้สึกเจ็บจี๊ดๆที่บริเวณที่สัมผัสนั้นลากผ่าน ภายใต้กระโปรงฉันโล่ง ชุดชั้นในไม่รู้ว่าหายไปไหน เสื้อสีขาวยังคงอยู่กับตัว และ...

"อา..." ฉันส่งเสียงแปลกๆออกมาตอนที่ความร้อนและความชุ่มแฉะครอบคลุมบริเวรยอดอก ทั้งๆมีเสื้ออยู่แท้ๆ แต่มัน... รู้สึกแปลกเกินไปแล้ว ฉันกำลัง...

รู้สึกดีจัง...

ฉันต้องเชิดหน้าขึ้นเพราะสัมผัสนั้นมันเลื่อนต่ำลง ตรงหน้าฉันคือความสลัวและค่อนข้างมืด ขาอ่อนด้านในฉันถูกเขี้ยวแหลมๆฝังลงไปจนรู้สึกเจ็บ แต่ในความเจ็บนั้นมันรู้สึกดีชะมัด ความชุ่มนั้นลากผ่านขาอ่อนไปจนถึงจุดอ่อนไหวของฉันที่กำลังสั่นระริก 

"อ๊ะ...อ่า..." ฉันพ่นลมหายใจออกอย่างหนักเพราะส่วนนั้นกำลังถูดดูดดึงอย่างหนัก มันเหมือนมีผีเสื้อเป็นล้านตัวบินวนในท้องฉันตอนที่เขาทำแบบนั้น เสียงดูดนั่นดังมากพอที่จะเข้าโสตประสาทและทำให้ฉันเป็นบ้าเพราะเขาดันเกร็งและสอดมันเข้าไปในช่องทาง

มือฉันควานหาสิ่งยึดเกาะ และนั่นก็คือเส้นผมของเขา ฉันกัดริมฝีปากตัวเองแน่น การดูดดุนสลับกับการเกร็งแล้วสอดใส่เข้าไปในช่องทางมันทำให้ฉันสะท้านไปทั้งร่าง จนกระทั่งร่างกายฉันกระตุก และมือฉันก็ดึงทึ้งผมที่จับอยู่อย่างอัตโนมัติ

"อื้อออออออ..." ฉันครางเสียงหลงเมื่อเขาไม่ยอมหยุด จนฉันกระตุกเกร็งจนรู้สึกโล่ง ไอ้ความรู้สึกที่ปั่นป่วนเมื่อครู่ดีขึ้นอย่างประหลาด

และหลังจากที่รับรู้ได้ว่าสัมผัสนั้นได้ถอยห่างออกไป...

มันก็ถูกแทนที่ด้วยความเจ็บจนร่างฉันแทบจะสลาย

"ไอ้...อื้อออออออ...จ...." มือฉันฟาดไปทั่ว มีบางครั้งที่มันไปโดนคนที่กำลังทำเรื่องบ้าๆกับช่องทางฉัน

"อย่าตี..." เสียงนั้นแหบพร่าและเซ็กซี่โคตรๆ 

ความอึดอัดที่ค้างอยู่ภายในช่องทางฉันเริ่มขยับเข้าออก ฉันเจ็บ แต่กลับส่งเสียงบ้าๆออกมาอย่างไม่รู้ตัว จากการขยับเข้าออกกลายเป็นการกระแทกกระทั้นเข้าออกจนหลังฉันเสียดสีกับโซฟา ทั้งเสียงความแข็งแกร่งที่กระทบกระช่องทางฉันและเสียงของโซฟามันดังก้องอยู่ในหูฉัน ไม่สามารถเอาเสียงพวกนี้ออกไปได้

ฉันเสียวสะท้านและเจ็บไปพร้อมๆกัน ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงฝันว่าตัวเองกำลังทำเรื่องบัดสีแบบนี้กับกุม แต่มันก็รู้สึกดีสุดๆ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นในฝันก็เถอะ

แต่เมื่อฉันตื่นขึ้นมาในตอนเช้า...

ก็พบว่ามันไม่ใช่ความฝัน



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น