จิงโจ้น้อย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พยศ 1

คำค้น : yaoi,drama

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20.5k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2561 14:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พยศ 1
แบบอักษร

พยศ 1



สองพี่น้องเดินจูงมือกันมายังบริเวณลานหน้าบ้านซึ่งตอนนี้มีกรงขนาดใหญ่วางตั้งอยู่ตรงหน้า เรม็องเริ่มรู้สึกว่ายิ่งเข้าไปใกล้เท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกร้อนรุ่มภายในกาย

            เกิดอะไรขึ้นกับตัวเขากันนี่?

            ด้านกาแอลก็ยังคงไม่รับรู้ถึงความผิดปกตินั้นของพี่ชาย  ตอนนี้สายตาของเขาเห็นแล้วว่าตรงหน้าของตนนั้นภายในกรงมีร่างของมนุษย์ผู้หนึ่งนอนสลบไสลอยู่ โอเมก้าตัวนี้มีผมยาวแต่สภาพดูแล้วสกปรกยิ่งนัก ร่างกายก็มอมแมม เสื้อผ้าขาดวิ่นบางส่วน

            มือเล็กสะบัดการเกาะกุมออกจากมือของพี่ชายทันทีพร้อมรีบวิ่งเข้าไปดู สองมือยื่นเข้าไปปลดล็อคกุญแจที่กรงนั้น เพราะห่วงว่าอีกฝ่ายจะได้รับบาดเจ็บ จึงก้าวเข้าไปหา แต่คนที่เขาคิดว่ากำลังสลบไม่ได้สติกลับผุดลุกขึ้นมากัดแขนด้านขวาของเขาเต็มแรง!

            “โอ๊ย!” เจ็บจนต้องร้องออกมาพยายามดึงแขนออกหากแต่ก็ไม่เป็นผล

            “เจ็บ! พี่เรย์ช่วยแอลด้วย!” รู้สึกได้ว่าแรงกัดเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆและเลือดก็เริ่มไหลซึมออกมาแล้ว ใบหน้าน่ารักนั้นซีดเผือก น้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

            “แก!” ร่างสูงของเรม็องรีบวิ่งเข้ามาพร้อมชกเข้าไปที่ท้องของคนที่กำลังประทุษร้ายน้องรักทันที และร่างนั้นก็ยอมปล่อยการกัดเพราะเจ็บปวดกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับร่างกายของตนเอง โอเมก้าไร้ชื่อล้มลงไปอีกครั้ง ร่างสูงก็ไม่รอช้าที่จะประเคนหมัดและการเตะลงไปตามแรงอารมณ์ของตนเอง

            “อ๊อก!” ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังออกมาแต่ก็ยังไม่ยอมหยุด จนกระทั่งมีมือที่คุ้นเคยมาโอบกอดด้านหลังของเขาเอาไว้สั่นๆ

            “พอเถอะครับพี่เรย์!”

            “แต่มันทำร้ายเรา!...”

            “แค่นี้เขาก็เจ็บมากแล้วครับ นะครับ” ร่างสูงถอนหายใจกับความใจดีของน้องชาย ก่อนที่จะเปลี่ยนมาดูแผลตรงแขนเล็กนั่นบ้าง อดที่จะกัดฟันไม่ได้เมื่อดูเหมือนว่ารอยกัดนั่นจะลึกมาก

            “เดี๋ยวพี่พาเราไปทำแผลนะ” ประคองกอดน้องชายตนเองเอาไว้แล้วพากันเดินออกจากกรง ไม่ลืมที่จะปิดประตูกรงนั้นไว้อย่างเดิม ก่อนที่จะพากันไม่สนใจร่างที่โดนซ้อมจนเลือดโชกด้านในอีกเลย





            “พี่บอกแล้วว่าฆ่ามันทิ้งไปตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง ไม่อย่างนั้นเราคงไม่ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้หรอก” เอ่ยขึ้นมาด้วยความเป็นห่วงหลังจากกาแอลทำแผลเสร็จ ดวงตาคมมองผ้าพันแผลสีขาวซึ่งกลายมาเป็นเครื่องประดับอีกอย่างหนึ่งบนตัวของคนตรงหน้า

            “แอลก็แค่อยากเห็นเอง แล้วพี่เรย์ก็มาช่วยแอลทุกครั้งนี่ครับ” ร่างเล็กยังไม่สำนึก เขายิ้มประจบให้แก่พี่ชายพร้อมเข้าไปสวมกอดอีกครั้ง ซุกเข้าไปในแผงอกหนานั่นด้วยความสบายใจ

            ...คงมีเพียงแค่เรม็องเท่านั้นที่รู้สึกผิดเพราะเขาเข้าไปช่วยน้องชายของตนช้า...ในตอนที่เข้าไปใกล้กรงขังนั่นและกาแอลเดินเข้าไปก่อน เรม็องก็รู้สึกว่าเขาเกิดอารมณ์ทางเพศขึ้นมาจนแทบควบคุมไม่อยู่...ในขณะที่อีกฝ่ายโดนกัดเพราะเจ้าโอเมก้าตัวนั้นอยู่...ร่างสูงก็ต้องพยายามควบคุมอารมณ์ผิดปกตินี้เอาไว้ แล้วกัดฟันเข้าไปช่วยน้องชายออกมา

            “แอลขอไปนอนพักหน่อยนะ ตอนนี้เหมือนจะปวดแผลขึ้นมาแล้ว”

            คนเป็นพี่พยักหน้ารับแล้วมองตามร่างของน้องชายไปจนสุดสายตา

            หัวสมองคิดถึงเรื่องที่ยังคงกวนใจขึ้นมาอีกครั้ง...

            ยังจำได้ดี...ยามที่อยู่ใกล้ชิดจนสัมผัสเนื้อตัวของโอเมก้าก้าวร้าวตัวนั้น...มันเหมือนมีกลิ่นหอมลอยวน...ราวกับกลิ่นยั่วยวนที่ไม่เคยได้รับรู้มาก่อน...แต่เขาก็ต้องพยายามปัดความรู้สึกบ้านั้นออกไปแล้วช่วยกาแอลได้สำเร็จ

            ในความคิดนึกถึงเรื่องคู่ชีวิตที่เคยได้ยินมา...

            แม้ไม่ได้อยู่ในช่วงฮีทก็สามารถมีอารมณ์ทางเพศต่อกันได้...จะได้กลิ่นหอมเย้ายวนออกมาจากคู่ของตนเอง...

            ซึ่ง

            ไม่!

            เขาไม่ยอมรับมัน!

            คู่ชีวิตของเขา...โอเมก้าของเขาต้องมาจากตระกูลสูงศักดิ์และมีอำนาจเท่านั้น!

            โชคชะตาบ้าบออะไรนั่น เรม็องจะเปลี่ยนมันเอง!

            “ใครอยู่ข้างนอก!” เอ่ยตะโกนเรียกคนรับใช้ซึ่งจะคอยประจำอยู่ตามจุดของบ้านออกมา

            “ครับ คุณชายใหญ่”

            “เอาโอเมก้าตัวนั้นไปฆ่าทิ้งซะ!”








            กาเซียไม่รู้ว่านี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกับเขากันแน่!

            ร่างที่ออกจะผอมแห้งไอออกมาอีกครั้งด้วยความเจ็บปวดจากบาดแผลตามตัว ทั้งๆที่อุตส่าห์หนีออกมาจากที่เลวร้ายแห่งนั้นได้แล้วแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับโดนใครจับได้ก็ไม่รู้

            ที่เลวร้ายแห่งนั้น...ก็คือที่ประมูลโอเมก้าไว้เป็นของเล่นที่เปิดเป็นสถานบันเทิงบังหน้า แต่แท้จริงแล้วก็แค่ที่ขายตัวเบื้องหลังนั่นเอง...กาเซียถูกจับตัวไปจากการเดินหางานตามท้องถนน เพราะพ่อแม่ต่างทิ้งเขาไปตั้งแต่เด็กแล้ว การเป็นโอเมก้ากำพร้าทำให้เขาเรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง

            ทั้งการเอาตัวรอด...การใช้ชีวิตด้วยความระมัดระวัง...และก็เป็นโชคดีที่ทุกครั้งของช่วงฮีทไม่ได้รุนแรงมาก เพียงแค่กินยากับพักสามสี่วันก็เบาลงแล้ว

            ยิ่งเป็นแบบนี้ต้องยิ่งดูแลตนเองให้มากๆ

แต่ก็ไม่คาดคิดเลยว่าจะมาพลาดในตอนอายุสิบแปด! 

จู่ๆก็โดนชกแล้วก็ปิดตาปิดปาก ลืมตามาอีกทีก็พบว่าถูกจับมาขังรวมกับโอเมก้าตัวอื่นๆแล้ว ผู้คนรอบตัวเขาเอาแต่ร้องไห้

            ทุกๆวันเขาจะเห็นว่ามีโอเมก้าอย่างน้อยสามคนโดนลากออกไป...

            ...แล้วก็ไม่ได้กลับเข้ามาอีกเลย...

            เสียงจากด้านนอกทำให้รู้ว่าทุกคนที่โดนจับมานี้จะต้องนำไปประมูล...เป็นของเล่นให้กับพวกคนรวย...

            ทำราวกับว่าโอเมก้าดังพวกเขาไม่ใช่คน ใครเล่าจะอยากเกิดมาเป็นผู้ชายแต่สามารถท้องได้ เป็นตัวตลกแบบนี้ ใครๆก็ไม่อยากเป็น

            โชคร้ายนัก...ที่คนเราเลือกเกิดไม่ได้...

            แต่กาเซียไม่ได้ย่อท้อต่อโชคชะตาหรอกนะ! เขาเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะหนีออกไปได้!

            ในช่วงเวลากลางดึกของวันหนึ่ง ร่างผอมแห้งก็สามารถหนีออกมาได้สำเร็จ!

            เพราะไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน จึงเลือกที่จะเดินตามถนนไปเรื่อยๆ จนกระทั่งมาเจอบ้านหรูหลังหนึ่ง เขาได้กลิ่นหอมอันแปลกประหลาดออกมาจากบ้านหลังนี้ และโดยไม่ทันได้คิด ก็รีบปีนเข้าไปทันที

            และผลมันจึงเป็นอย่างเช่นในตอนนี้แหล่ะ!

            พยายามพลิกตัวนอนหงายมองท้องฟ้าที่สดใสด้วยความยากลำบาก ก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างไร้เหตุผล...

            ชีวิตของเขาควรที่จะมีความสุขมากกว่านี้ไม่ใช่หรือ..

            _____________________________________________________________

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}