น้ำมิ้ม

กินเด็ก ติ๊งต๊อง บ๊องๆ ใสๆ ใครเชียร์พี่มาเลศมาป้ายนี้ ใครรอพี่ทินต้องรออีกหน่อยนะจ๊ะ มาลุ้นคู่คุณหนูปลากับพี่มาเลศกันก่อนเน้อ!

จากนี้ไปอีก 365 วัน

ชื่อตอน : จากนี้ไปอีก 365 วัน

คำค้น : ด้วยรักและพรหมลิขิต , มาเลศ , มีนานุช , คู่หมั้น , ตะมุตะมิ , คู่กัด , น่ารัก , รักใสๆ

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 86

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.พ. 2561 21:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จากนี้ไปอีก 365 วัน
แบบอักษร

พานขันหมากและสินสอดทองหมั้นที่วางกองท่ามกลางผู้หลักผู้ใหญ่สองฝ่ายที่ยิ้มแย้มแจ่มใสสมกับเป็นงานมงคลที่แม้ว่าวันนี้จะเป็นเพียงงานหมั้น หากแขกเหรื่อที่มาเป็นสักขีพยานต่างนั่งกันแน่นขนัดบริเวณโถงใหญ่ของบ้านฝ่ายหญิง ซึ่งหากจะนับกันจริงๆแล้ว ส่วนใหญ่จะเป็นแขกจากทางนางนารณี และนายพลรังสรรค์ พ่อแม่ของฝ่ายชายเสียเกือบค่อน ในขณะที่แขกจากทางฝ่ายหญิงมีเพียงญาติสนิทจริงๆเท่านั้น

“สวมแหวนให้น้องสิลูก”

นางนารณีก้มลงกระซิบกับบุตรชายที่ยังถือแหวนเพชรค้างไว้ มาเลศเหลือบตามองว่าที่คู่หมั้นที่นั่งหน้าตึงในชุดไทยจักรีประยุกต์ที่ท่อนล่างนุ่งผ้ายกไหมสีกลีบบัวสีเดียวกับโจงกระเบนของมาเลศ ยังดีว่าเสื้อสูทของชายหนุ่มเป็นสีครีมในขณะที่สไบของฝ่ายหญิงนั้นเป็นสีชมพูอ่อนตาดทับสีทอง ไม่อย่างนั้นคงได้เป็นงานเสื้อคู่ให้เพื่อนๆได้ล้อไปอีกหลายเดือน

ชายหนุ่มผู้ถือแหวนเพชรขนาด 5 กะรัตในมือถอนหายใจอีกเฮือกก่อนจะเอื้อมไปดึงมือซ้ายของหญิงสาวที่กำลังจะกลายเป็นคู่หมั้นของเขาในวินาทีนี้ พลางค่อยบรรจงสวมแหวนประดับเพชรที่นิ้วนางด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย...หมดแล้วชีวิตอิสระของเขา แถมต้องแต่งกับคนที่แต่งชุดเจ้าสาวหนีในวันถ่ายรูปพรีเวดดิ้งจนเป็นที่วุ่นวายไม่ได้ถ่ายสักรูป ยังดีที่วันนี้ยอมมาเข้าพิธีหมั้นแต่โดยดี แต่สำหรับงานแต่งในอีกหนึ่งปีข้างหน้านี้เขาไม่มั่นใจเลยจริงๆว่าเจ้าสาวจะไม่วิ่งหนีไปอีกเสียก่อน 

ใบหน้าคมเข้มมีสีระเรื่อขึ้นเล็กน้อยเมื่อมีนานุชพนมมือไหว้และหันไปรับแหวนจากนางมัสยาและเตรียมจะสวมให้เขาบ้าง อาการชะงักก่อนที่จะสวมแหวนให้เขาทำให้มาเลศเงยหน้าขึ้นมองดวงหน้าเรียวจิ้มลิ้มที่ทำหน้าแบกโลกไว้ไม่ต่างจากเขา หากแล้วมือเรียวก็ยัดแหวนใส่นิ้วอีกฝ่ายพรวดราวกับกลั้นใจจนชายหนุ่มสะดุ้ง

*“**ก็แค่หมั้น”* มีนานุชปลอบตัวเองในใจก่อนจะเงยหน้ามองร่างสูงใหญ่ที่นั่งพับเพียบเคียงคู่กัน ใบหน้าคมเข้มยิ่งดูดุดันเพราะขอบแหวนครูดนิ้วจนเป็นรอย แต่หญิงสาวก็ไม่สนใจ ก่อนจะแกล้งถอนใจดังๆให้กับชะตาชีวิตที่แสนรันทดของตัวเอง ...ไม่ได้ เธอจะไม่ยอมดับอนาคตตัวเองเพราะงานแต่งงานเด็ดขาด ยังมีเวลาอีกหนึ่งปีที่จะถอนหมั้นได้

ดวงตากลมโตกวาดมองไปยังกองเงินสดและใบกรรมสิทธิ์หุ้นที่นำมาเป็นสินสอดทองหมั้นอย่างหมายมาด ...เธอต้องหาวิธีที่จะได้ของพวกนี้ทั้งหมดโดยที่ไม่ต้องแต่งงานให้ได้เลยคอยดู!

..................................

เสียงแกรนด์เปียโนขนาดใหญ่ที่บรรเลงเพลงรักหวานซึ้งขับกล่อมให้แขกในงานได้ผ่อนคลายอิริยาบถที่สวนไม้ดอกด้านนอกหลังจากที่งานพิธีสำคัญได้ผ่านพ้นไปแล้ว พลอยทำให้บรรยากาศในงานสดชื่นและหอมอบอวลไปด้วยกลิ่นกุหลาบและลีลาวดี ที่เจ้าภาพจัดตกแต่งเสาช่อดอกไม้ผ้าเสริมให้สายเซลฟี่ได้ถ่ายรูปไว้เช็คอินด้วยว่าได้มาร่วมงานหมั้นแล้วจริงๆ หากหญิงสาวในชุดไทยจักรีที่เป็นเจ้าของงานเมื่อครู่ก้าวเร็วๆผ่านซุ้มอาหารเครื่องดื่มที่เตรียมไว้รับรองแขก ก่อนจะตรงดิ่งไปยังห้องนอนของตัวเองพลางทำท่าจะจัดแจงถอดแหวนหมั้นออก แต่เสียงห้าวที่ดังขึ้นตรงระเบียงดึงความสนใจเธอได้มากกว่า เพราะเธอได้ยินว่ามีใครบางคนตั้งท้อง!

“ถ้าหากคุณยืนยันว่าจะให้ผมรับผิดชอบ ผมต้องมั่นใจว่าเด็กในท้องคุณเป็นลูกของผมจริงๆก่อนซูซี่ ผมเองไม่ใช่เด็กหนุ่มเพิ่งใจแตก เพราะฉะนั้นอย่าใช้วิธีนี้จับผม”

*ท้องจริงๆด้วย!* …ดวงตากลมโตเบิกกว้างก่อนจะรีบรวบชายสไบเก็บไม่ให้ชายปลิวในขณะที่เดินไปแอบฟังอยู่หลังม่านตรงข้างประตูระเบียง ต่อมเผือกในใจระริกระรี้ขึ้นมาทันที งานนี้สวรรค์ไม่ได้ใจร้ายกับเธอมากอย่างที่คิดแฮะ!

“ตกลงคุณต้องการเงินเท่าไหร่คุณบอกมาเลยดีกว่า เลิกเอาเรื่องคลิปมาขู่ผมได้แล้ว อย่าให้ผมหมดความอดทนแล้วไปแจ้งความจะดีกว่า เชื่อเถอะว่าผมมีทางออกมากกว่าคุณเยอะ ลองไปคิดให้ดีๆว่าถ้าคลิปแพร่ออกไปใครจะฉาวมากกว่ากัน คุณหรือผม? ถ้าคิดอยากจะจบเรื่องนี้ค่อยโทรมา แต่ถ้าไม่ก็เลิกโทรมากวนผมได้แล้ว”

มาเลศกดตัดสายอย่างหงุดหงิด ...ยังดีว่าวันนี้เจ้าหล่อนบุกไปที่บ้านของเขาแล้วคนที่บ้านกักตัวหล่อนไว้ ไม่อย่างนั้นแม่ซูซี่นั่นคงมาอาละวาดกลางงานหมั้นให้คุณหญิงแม่แหกอกเขาอีกแน่ๆ

“ยัยฝรั่งปลอม ...ไอ้มาร์คนะไอ้มาร์ค ไม่น่าเห็นแก่นมหนองโพเลยตู”

เสียงห้าวบ่นงึมงำพลางตบประตูระบายอารมณ์ หากเสียง “โอ๊ย” เบาๆทำให้ร่างบึกบึนรีบแหวกผ้าม่านดูและก็เห็นชายสไบสีชมพูอ่อนไม่เข้าพวกกับผ้าม่านสีน้ำตาลทองยืนซ่อนตัวอยู่พร้อมกับรอยยิ้มกว้างจนเป็นรอยลักยิ้มทั้งสองข้าง

“แหะๆ ปลาไม่ได้ตั้งใจแอบฟังนะคะ พอดีผ่านมาเฉยๆ”

“อ้อ...ผ่านมาเฉยๆ งั้นคงไม่ได้ยินอะไรใช่ไหมคะ” ใบหน้าคมเข้มถามขึ้นพลางมองสำรวจว่าหญิงสาวมีมือถือติดมือมาถ่ายวีดีโอด้วยหรือเปล่า ครั้นพอเห็นว่าร่างแบบบางที่ก้าวออกมาจากกลุ่มม่านนั้นไม่มีอะไรติดมือมาก็ค่อยคลายใจพลางจ้องอีกฝ่ายอย่างประเมิน

“ไม่ค่ะ ไม่เลย..พอดีตุ้มหูมันหนักเลยถ่วงไว้ไม่ได้ยินอะไรเลยค่ะ จริงจริ๊ง”

มีนานุชยืนยันเสียงสูง หากดวงตากลมโตที่วาววับแสดงออกอย่างชัดเจนว่ารู้เรื่องในสิ่งที่เขาคุยเมื่อครู่เป็นอย่างดี และดูท่าแล้วคงจะมีอะไรไม่น่าไว้วางใจเพราะริมฝีปากอิ่มที่อมยิ้มน้อยๆตลอดเวลานั้นเหมือนกับคนที่ได้ของขวัญถูกใจแต่ยังไม่ยอมแกะเพราะต้องการจะรอเซอร์ไพรส์!

“พี่ให้เวลาหนึ่งนาทีในการยืนยันคำตอบ ถ้าปลามีอะไรจะถาม หรือพูดสิ่งที่คิดอยู่ออกมา พี่จะถือว่ามันเป็นการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน...ว่าไง” เสียงห้าวถามพลางเลิกคิ้วเข้มขึ้น แต่คู่หมั้นสาวส่ายหน้าพลางเอ่ยเสียงใสซื่อแต่หน้าเจ้าเล่ห์

“ปลาไม่ได้ยินอะไรจริงๆค่ะ ปลาขอตัวไปหาคุณพ่อคุณแม่ก่อนนะคะ”

พูดจบร่างเล็กก็ออกวิ่งทันทีปล่อยให้ชายหนุ่มค่อยๆเดินตามมาด้วยรอยยิ้มที่รู้ทัน ...ถ้าแสดงได้แค่นี้ก็ไม่ต้องคิดไปเป็นดาราให้เหนื่อยหรอกคุณหนูปลา จะหลอกเขาทียังแสดงได้ไม่เนียนเลยจริงๆ

“ปลาไม่ยอมนะคะคุณแม่ คุณป้า ยังไม่ทันข้ามวันพี่มาเลศก็ออกลายขนาดนี้ ปลาไม่ใช่นางเอกละครนะคะที่จะต้องทนแต่งงานกับผู้ชายที่ไปทำผู้หญิงอื่นท้อง”

เสียงใสปรับเป็นเสียงเครือได้ทันใจ พร้อมกับน้ำตาคลอเบ้าที่เจ้าตัวบิ้วเต็มที่แล้วแต่ก็ยังไม่ไหลออกมา แต่แค่นี้ก็มากเพียงพอแล้วเพราะพ่อแม่ฝ่ายชายหน้าซีดขึ้นมาทันที พลางมองลูกชายตัวต้นเรื่องที่เดินชิลมานั่งพื้นใกล้ๆมีนานุชที่ลงทุนทรุดนั่งกอดขาแม่ของเขาเล่นบทนางเอกเจ้าน้ำตาเต็มที่

“พี่มาเลศทำตัวเหลวแหลกขนาดนี้ คุณพ่อกับคุณแม่ยังจะให้ปลาแต่งงานไปหน้าชื่นอกตรมได้ลงคออีกเหรอคะ”

“ปลาใจเย็นๆก่อนนะลูก แม่ว่าเรื่องนี้คงมีการเข้าใจผิดกันเกิดขึ้น”

“ไม่ค่ะ...ปลาไม่เย็นอีกต่อไปแล้วค่ะ ปลาจะถอนหมั้น!”

“ไม่ได้!...” เสียงแหลมของนางนารณีแทรกขึ้นอย่างชัดเจนเด็ดขาด ก่อนที่หญิงสูงวัยจะสูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกอินเนอร์นางร้ายก่อนจะตวัดสายตาไปยังร่างเพรียวในชุดไทยประยุกต์และเอ่ยย้ำหนักแน่น

“เรื่องมันเลยเถิดมาถึงขนาดนี้แล้ว ป้าจะไม่ยอมให้หนูปลายกเลิกงานหมั้นงานแต่งเด็ดขาด อย่าลืมว่าสินสอดทองหมั้นทั้งหมดนั่นป้ายกให้เพราะอะไร และถ้าหนูปลาจะยกเลิกทุกอย่างนี่ทำใจได้แล้วใช่ไหมว่าจะไปนอนข้างถนนได้”

“คุณป้า!”

“ไม่รู้ล่ะ ถ้าภายในปีหนึ่งนี้ หนูปลาหาเงินมาใช้หนี้ป้าไม่ได้ หนูก็ต้องแต่งงานกับตามาร์คทันที! ตามาร์คอัดคลิปไว้ด้วย ถ้าใครคิดจะบิดพลิ้ว ก็อย่าหาว่าป้าใจร้ายก็แล้วกัน”

มาเลศรีบหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงมาอัดคลิปไว้ตามที่มารดาบอกพลางหันมายักคิ้วให้กับหญิงสาวที่เลิกร้องไห้และหันมาเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันใส่ชายหนุ่มแทน ... มีแม่คอยเป็นแบ็คให้อย่างนี้นี่เอง มิน่าเมื่อกี้ตอนที่รู้ว่าเธอได้ยินความลับของเขาแล้วถึงได้ชิลนัก

“โอเคชัดเจนนะจ๊ะน้องปลา ...เห็นไหม ถ้าเมื่อกี้ยอมรับข้อเสนอหนึ่งนาทีทองของพี่ ป่านนี้อาจจะมีเรื่องราวดีๆเกิดขึ้นแล้วก็ได้นะ”

“ฝากไว้ก่อนเถอะ...”

“เหลือเวลาฝากอีกแค่ 365 วันนะจ๊ะ แล้วพี่จะตัดชุดเจ้าบ่าวรอ เบบี๋”

คนหน้าเข้มได้ทีฉีกยิ้มกว้างเยาะอีกฝ่ายพลางโบกมือใส่กล้องมือถืออย่างอารมณ์ดี ทำเอามีนานุชแทบอยากจะถอดแหวนหมั้นปาทิ้ง หากพอนึกขึ้นได้ว่าที่สวมอยู่เป็นแหวนเพชรห้ากะรัตหญิงสาวเลยเปลี่ยนใจ อย่างน้อยเก็บไว้เป็นทุนสำรองตอนฉุกเฉินก็ยังดี เวลาอีกตั้งปีหนึ่ง เธอไม่ยอมให้ความฝันและอนาคตของเธอต้องมาดับในมือผู้ชายอย่างเขาเด็ดขาด...เธอจะไปเกาหลีให้ได้คอยดู! 

................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น