FIGHTING - ไฟต์ติ้ง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

CHAPTER 3 : เมียข้ามคืน 100% (รีไรท)

ชื่อตอน : CHAPTER 3 : เมียข้ามคืน 100% (รีไรท)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 166.2k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ค. 2563 23:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 3 : เมียข้ามคืน 100% (รีไรท)
แบบอักษร

ยี่สิบนาทีผ่านไป

เหม่ยซานมาถึงพร้อมอุปกรณ์การตรวจ เธอไล่คริสออกจากห้อง ก่อนจะตรวจดูอาการและร่างกายของคนไข้

“เป็นไงบ้าง” คริสเปิดประตูเข้ามาหลังจากถูไล่ออกไปเมื่อสองนาทีก่อน

“ไอ้บ้าคริส นายมันบ้า เธอไข้ขึ้นสูงขนาดนี้เป็นเพราะนาย”

เหม่ยซานโวยวายแทนเจสสิก้า ในสถานะที่เป็นผู้หญิงด้วยกัน เธออดสงสารร่างเล็กๆผิวขาวๆแดงเป็นรอยทั่วกาย ไหนจะตรงอวัยวะเพศแสนเบาะซ้ำ คงจะฉีกขาด

จากการมีเพศสัมพันธ์รุนแรงและยาวนาน

“ทำไม? ฉันทำไม?”

“ยังจะถามอีก ที่อวัยวะเพศเธอช้ำถึงขึ้นฉีกขาดเป็นเพราะใคร และดูจากสภาพคงทำทั้งคืนใช่ไหม”

“ก็แค่สองทุ้มถึงสามทุ้ม และก็ห้าทุ้มถึงถึงตีห้า แต่ก็น่าจะเยอะกว่านั้น จำไม่ค่อยได้ รู้แค่ว่าฟินจริงๆ” คริสตอบอย่างไม่รู้สึกสะทบสะท้าน

“ไอ้บ้า”

“แต่ฉันผิดเองที่ใส่เธอไม่ยัง”

“ให้ฉัน ทายเธอยังซิง”

“ใช่”

“นายนี่มันจริงๆเลย ฉันว่านายควรพาเธอไปโรงพยาบาลดีกว่านะ จะได้เช็คร่างกายให้ละเอียด ว่ามันเบาะช้ำมากกกกกกกไหม”

“เออ งั้นไปตอนนี้เลย ป่ะ”

จะว่าไปคิดไปคิดมา พาเธอไปโรงพยาบาลดีกว่า เพราะได้ฟังเหม่ยซานพูดชายหนุ่มรู้สึกเป็นห่วงเป็นใยหญิงสาวขึ้นมาทันที

“คุณคริสคะ คุณหวง อี้ฟานคะ คุณท่านเพิ่งคิดได้เหรอคะ”

บางทีเหม่อยซานยอมรับในความโง่ ไม่รู้จักใช้สมองของเพื่อนตัวแสบเธอนะ จะเรียกเธอมาทำไม พาเจสสิก้าไปโรงบาลตั้งแต่แรกก็เรียบร้อย

“เหม่ยซาน นี้เธอหาว่าฉันโง่หรอ อยากตายใช่ไหม” เขาเกิดอาการอยากซัดปากเพื่อนคนนี้แล้วสิ

“แล้วแต่จะคิดค่ะ”

“เธอมันกวนบาทาเหมือนเมียฉันเลยว่ะ” คริสบอก มองเมียสุดสวยที่นอนหลับปุ๋ยเพราะพิษไข้

“ดิฉันจะถือว่าเป็นคำชม”

“งั้นกลับไปได้แล้วไป ฉันจะใส่เสื้อผ้าให้เมีย พาเมียไปโรงพยาบาล”

“รับทราบค่าาา”

เหม่ยซานเก็บเครื่องมือก่อนจะกลับไป คริสจัดแจงหาเสื้อผ้ามาบรรจงสวมใส่ให้คนนอนไม่รู้เรื่อง

“อื้อ จะทำอะไร ไม่เอาอีกแล้วนะ”

เสียงเล็กเอื้อนเอ่ยแผ่วเบา โดยไม่ลืมตา รู้ได้สึกว่ามาเขากำลังทำอะไรสักอย่างกับตัวเธอ

“ผมไม่ทำอะไรคุณหรอกคนดี”

“งั้นก็อย่ามายุ่ง” เจสสิก้าลืมตา มองหน้าหล่อเหล่าแสนร้าย.. ภาพมันหมุนติ้วๆ

"ทำไมเวียนหัวจัง"

"คุณไม่สบาย ผมกำลังจะพาคุณไปหาหมอ”

“ไม่เอา กลัว!?”

“คุณกลัวอะไรมีผมคอยดูแลอยู่ข้างๆ” คริสติดกระดุมเสื้อเช็ตสีขาวเสร็จพอดี

“ฉันกลัวเข็มฉีดยา”

เจสสิก้าเอนศีรษะพิงอกกำยำ คริสอุ้มเธอขึ้นไว้ในวงแขน เดินไปหัวเราะไป

“ฮ่าๆๆๆๆๆ”

“ขำอะไร”

"เปล่า.. งั้นผมถามหน่อย ระหว่างเข็มของผมที่ใหญ่ล่ำ กับเข็มฉีดยาเล็กนิดเดียว คุณกลัวอะไรมากกว่ากัน"

"คริส!"

"หึๆไม่ตอบไม่เป็นไร ฟังดูจากเสียงครางเวลาโดนเข็มผมเจาะก็รู้"

"บ้า"

คริสพาเจสสิก้าออกมาจากโรงแรมพร้อมกับสมุน เขาไม่รู้เลยว่ากำลังถูกปาปารัสซี่แอบถ่ายภาพขณะกำลังอุ้มเจสสิก้าออกมาจากโรงแรมขึ้นรถ

คฤหาสน์

ฉางฟาน...

“นี่คุณ เมื่อไหร่นายของคุณ จะพาเจสสิก้ากลับมา”

ซอนย่าโผล่หัวออกมาถามไอ้คนที่ยืนเฝ้าหน้าห้องเธอทั้งคืน เมื่อคืนนี้เธอถูกคุมตัวมายังคฤหาสน์ของมาเฟียหนุ่ม เธอไม่รู้ว่าเจสสิก้าจะโดนเขาทำอะไรรึเปล่า เธอโทรไปเป็นสี่สิบกว่ารอบก็ไม่รับสาย

“ไม่รู้”

เสียงของชายฉกรรจ์ตอบอย่างน่ากลัว จนซอนย่าต้องหดหัวกลับเขาไปในห้อง ซอนย่ากระวนกระวายเดินไปมา มองนาฬิกาข้อมือเรือนหรู นี่มันก็จะบ่ายสามแล้วนะ

“ป่านนี้น้องเจสของพี่จะเป็นยังไงบ้างนะ” ซอนย่าเอ่ยเป็นห่วงกับโทรศัพท์

ห้องทำงานฉางฟาน...

“คริสกลับมารึหยัง”

ฉางฟานหรือเคลรัส เรียกสมุนเข้ามาถาม เขาได้ข่าวว่าไอ้เจ้าลูกชายโดนนางแบบสาวสาดไวน์ใส่หน้า เลยจะถามเหตุการณ์สักหน่อย แต่ยังไม่เห็นหัวลูกชายเลย

และก็จะคุยเรื่องคู่หมั้นที่เขาจัดเตรียมไว้ให้แล้ว ถึงคริสจะยังอายุไม่มาก แต่ในวงการมาเฟียแสนเถื่อนทราม จะตายวันไหนเวลาไหนก็ไม่ทราบ เขาจึงอยากให้ลูกชายเขามีทายาทไว้สืบทอดสกุล

“ยังครับนายท่าน”

“แล้วรู้ไหมว่าลูกชายฉันไปไหน”

“เห็นว่าไปจัดการกับผู้หญิงที่ชื่อ เจสสิก้า จอง อัลเบอร์ ครับ”

“เจสสิก้า? ใคร?”

“ผู้หญิงในงานการกุศลที่มีเรื่องกับคุณคริสครับ”

“อืม ไปได้”

คงจะจัดการจนเละล่ะมั้ง..ฉางฟานนึกหัวเราะ ลูกชายเขามันเถื่อนไม่เว้นแม้กระทั่งผู้หญิงที่กล้าจะทำร้ายเจ้าลูกชายเขา คริสจะจัดการให้หมด ไม่มีคำว่าอภัย

ฉางฟานก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ เขากำลังติดต่อกับนายทุนในต่างประเทศเพื่อส่งยาลอตใหญ่ซึ่งถ้าปล่อยสินค้าไปครั้งนี้มันจะได้เงินมหาศาล

และสิ่งผิดกฎหมายสิ่งเดียวที่ฉางฟานไม่ทำนั้นคือ ค้าประเวณีเพราะมันเป็นสิ่งที่เขาไม่มีวันลืม

เมียของเขาถูกจับไปขายบริการ เมื่อตอนคริสอายุ

10

ปี เธอฆ่าตัวตาย...

ฉางฟานคิดแล้วก็เจ็บปวดทุกครั้ง

โรงพยาบาล..หนึ่งทุ้มเศษๆ

หลังจากคริสพาเจสสิก้ามาโรงพยาบาล จากที่หมอไม่มีใครว่างสักคนกลับมีหมอมาค่อยดูแลรักษาผู้หญิงของเจ้าพ่อมาเฟียสุดโหดทันที เจสสิก้าถูกพาไปนอนพักยังชั้นบนสุดของโรงพยาบาลห้อง VIP สุดหรู

“เมียฉันเป็นไงบ้าง” คริสเอนตัวนั่งผิงโซฟาขว้าห้าง

“เออ..”

“เออ ทำหอกอะไรหมอ! อยากแดกลูกปืน?”

“ไม่ค่ะ ตอนนี้คุณเจสสิก้าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงค่ะ มีเพียงแต่...” คุณหมอสาวไม่รู้จะบอกยังไงดีเรื่องอัวยะเพศเธอ อยากกับโดนคริสข่มขืนมาแน๊ะ

“ผมเข้าใจ ว่าแต่เมื่อไหร่น้องสาวเธอจะหาย เมื่อไหร่ผมจะสามารถใช้งานตรงนั้นได้”

“......”

คุณหมอสาวแอบหน้าแดงแทนผู้หญิงที่นอนอยู่บนเตียงจริงๆ มันคงเป็นเวรกรรมเธอ ที่กลายมาเป็นเมียมาเฟียสุดหื่นคนนี้

“ตอบมาสิ!” คริสตะคอกใส่ จนคุณหมอสะดุ้งตกใจ ก้มหน้าก้มตาตอบคำถามทันที

“ประมาณสี่ห้าวันหรืออาจอาทิตย์หนึ่งค่ะ ต้องรอดูว่าร่างกายคนไข้จะฟื้นตัวเร็วได้มากแค่ไหน...อะ..เอ่อหมอขอเตือนในระยะเวลานี้ ยะ..อย่าเพิ่งทำอะไรเธอนะคะ”

“ก็แค่เนี่ย ไปได้แล้วไปน่ารำคาญ” เสียงทุ้มไล่ทั้งหมอทั้งลูกน้องออกไปจนหมด

คริสนั่งเฝ้านอนเฝ้าดูอาการเธอ มือหนาล่วงหยิบเอาโทรศัพท์เจสสิก้าออกมาจากกางเกง เขาหยิบติดมือมาด้วยตอนที่อุ้มเธอออกจากห้อง

46สายที่ไม่ได้รับ ‘ซอนย่า’

69 สายที่ไม่ได้รับ ‘ลุกซ์’

“ใคร” คริสขมวดคิ้วดูเบอร์คนที่ชื่อลุกซ์โทรมา มันเป็นอะไรกับเจสสิก้า?

ลุกซ์คือใคร ใครคือลุกซ์

อิ

@

อิ

จบไปแล้วบทที่2 ขอบคุณทุกกำลังใจจ้าาา

และขอให้เป็นกำลังใจให้ไรท์เรื่อยๆน่าาาาาาา จุ๊บๆๆ

ความคิดเห็น