นินนารถ

ขอบคุณที่ติดตามนิยายของนินนารถจ้า ชอบก็ให้คะแนนเค้าด้วยนะ อย่าอ่านแล้วก็ผ่านไปกลับมาให้กำลังใจกันด้วยนะ..ขอบคุณมากๆเลยนะ💖💖💖

สมาชิกใหม่ NC นิดหน่อย (อัพครบ)

ชื่อตอน : สมาชิกใหม่ NC นิดหน่อย (อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.พ. 2561 12:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
สมาชิกใหม่ NC นิดหน่อย (อัพครบ)
แบบอักษร

3 สัปดาห์ต่อมา

​การเดินทางไปเที่ยวเมืองไทยของครอบครัวแมคเวลล์ต้องเลื่อนออกไปอีก เพราะทุกคนอยากให้ซาร่ากับอีชานไปด้วย ทั้งๆที่เธอบอกแล้วว่าไม่ต้องรอด้วยเหตุผลอย่างที่ทุกคนรู้ ก็คือเธอต้องอยู่ก่อนเนื่องจากเมทัลพี่สะใภ้ใกล้คลอดแล้ว ซาร่ากับอีชานจะเดินทางไปได้ก็ต่อเมื่อเมทัลคลอดแล้ว

เช้ามืดของวันนี้อีชานต้องขับรถออกจากบ้านพาเมทัลส่งโรงพยาบาลตั้งแต่ ตี 3 ก่อนจะกลับไปทำงานในช่วงสายๆ เมื่อมาถึงโรงพยาบาลก็ต้องแปลกใจเมื่อเจอครอบครัวของนาตาลีอีก อามบอกว่าลีเจ็บท้องหน่วงๆทั้งๆที่หมอนัดอีกเกือบสองสัปดาห์ พอมาถึงโรงพยาบาลปรากฏว่าปากมดลูกเปิดแล้ว

ทั้งเมทัลและนาตาลีต่างก็คลอดในเวลาไล่เลี่ยกัน อามได้ลูกสาวสมใจเพราะเขารีบไปอัลตราซาวด์ตั้งแต่ภรรยาท้อง 4 เดือนแล้วอุบลกับบุษบงต่างก็เย้ากันเล่นๆว่าน่าจะเกี่ยวดองกันไว้ตั้งแต่ตอนนี้เลย เพราะเมทัลคลอดลูกชายออกมาหน้าตาน่าเกลียดน่าชังมากๆ

คนที่ตื่นเต้นที่สุดเดินป้วนเปี้ยนไม่ห่างเลยเห็นจะเป็นฮาร์ลี่เธอตั้งชื่อให้น้องตั้งแต่ยังไม่คลอดบอกว่าจะให้ชื่อ'เคลลี่'ซึ่งครอบครัวก็เห็นด้วยกับชื่อนี้ ไม่มีข้อแม้ใดๆ ส่วนอามตั้งชื่อลูกสาวเองเพราะเตรียมไว้แล้วเหมือนกันว่าต้องชื่อ'นารา'แถมไม่มีใครคัดค้านด้วย

บุษบงสั่งแม่บ้านทำซุปไก่ตุ๋นยาจีนมาสองชุด นำมาฝากนาตาลีด้วยชุดหนึ่ง คุณพ่อลูกสองประงบประหงมเมียไม่ห่าง เมทัลถูกย้ายจากห้องพักฟื้นมาพักที่ห้องพิเศษใกล้ๆกับห้องนาตาลีผู้ใหญ่เห็นว่าจะได้มาเยี่ยมใกล้ๆกัน 

ไม่ต้องเดินหากันให้เมื่อย จริงๆแล้วกำหนดคลอดของคุณแม่ทั้งสองยังไม่ถึง แต่ก็คลอดก่อนอาจจะเป็นเพราะเรื่องบังเอิญหรือเปล่า หมอก็ยังไม่สามารถให้เหตุผลได้ แต่บุษบงกับอุบลต่างก็เห็นตรงกันว่าสงสัยจะเกิดมาคู่กันแน่ๆ 

"แต่ดีนะคะที่พี่เมคลอดก่อนเพราะเคลลี่เป็นผู้ชาย แล้วนาราก็เป็นผู้หญิงแม่ขาอย่าเพิ่งจับคู่ให้หลานเลยนะคะ ให้เขาโตขึ้นแล้วให้เลือกเองเถอะค่ะ"

"แม่ก็ล้อกันเล่นน่าขำๆไม่มีอะไรหรอก ลูกอย่าคิดมากเลยน่ากว่าหลานแม่จะโตก็อีกหลายปี"

"เฮีย..จ้องลูกตาไม่กระพริบเลยเดี๋ยวลูกชายก็ตกใจหรอกค่ะ"ซาร่าเย้าพี่ชาย ที่เอาแต่จ้องลูกชายตัวน้อยที่เอาแต่หลับอยู่ในกระบะเล็กๆนั่นแล้วยังอมยิ้มเหมือนสมหวังแล้วทุกอย่าง

"ฮาร์ลี่มาดูน้องสิตัวจ้อย แก้มแดงแจ๋เลยเมื่อก่อนหนูก็เป็นแบบนี้และ กว่าจะโตมาได้ขนาดนี้นะแด้ดดี๊ต้องกระเตงลูกสาวไปโน่นมานี่ เหนื่อยเลยล่ะ"

"แล้วทำไมไม่ให้หนูเดินเองล่ะคะแด้ดดี๊ ก็จะได้ไม่ต้องอุ้มหนูไง จริงมั้ยคะคุณย่า?"

"ใช่ลูกตอนนี้หลานย่าโตแล้วนะ แล้วว่งข่าวไปที่ไร่หรือยังลูกป่านนี้คุณทวดคงจะรออยู่ละมั้ง"

"หนูคิดถึงคุณยายค่ะ คุณยายบอกว่าจะมาเยี่ยมจริงมั้ยคะมามี้"

"จริงลูก แต่ว่าคุณยายต้องรอให้มามี้พาน้องกลับบ้านก่อนนะ คุณยายจะมาเยี่ยมน้องที่บ้านเราจ่ะ"

"แม่จะให้เด็กๆจัดห้องให้ให้คุณยายอยู่หลายวันหน่อยนะลูก แล้วเราจะได้ไปเที่ยวกันนะ"

"ค่ะคุณย่า..งั้นหนูไปดูน้องก่อนนะคะ"

"จ่ะ..ไม่จับน้องนะลูกแค่ดูห่างๆเพราะน้องยังไม่แข็งแรง รอให้น้องได้สักเดือนก่อนย่าจะให้ฮาร์ลี่ลองอุ้มน้องดูดีมั้ย?"เด็กน้อยเบิกตากว้าง เธอต้องอุ้มน้องหรือ

"คุณย่า..หนูอุ้มน้องไม่ได้แน่ๆค่ะ"

"ทำไมล่ะ?"

"ก็น้องตัวเล็กนี่คะ หนูกลัวตกค่ะ"

"ย่าจะอุ้มให้ดูนะ แต่ไม่ใช่ตอนนี้ไว้น้องกลับบ้านก่อนแล้วกันจ่ะ"

"แล้วคุณปู่อุ้มได้มั้ยคะ?"

"ได้สิลูก"

"แล้วคุณปู่จะไม่ปวดหลังหรอคะตรงนี้ๆ"เด็กน้อยเอามือแตะที่บั้นเอวคุณปู่

"ก็เวลาปวดก็ต้องให้ฮาร์ลี่นวดไง เดี๋ยวก็หาย"

​ปิ้งป่องๆๆ

​"หนูเปิดเองค่ะ..ใครมานะ"ฮาร์ลี่วิ่งไปเปิดประตูออกกว้าง

"ใครเอ่ย?"

"เพื่อนซาร่าค่ะคุณย่า"คนที่มากัน 4-5 คนเธอจำได้ เพราะเคยไปที่บ้านกับซาร่า

"เก่งจังเลยมาให้คาล่าหอมก่อน ฟอดดด เด็กอะไรพูดเก่งจัง แม่ขาหวัดดีค่ะ พี่ใหญ่นี่แม่ซาร่าค่ะคนนั้นคือคุณพ่อ พี่ชายแล้วก็พี่สะใภ้ แม่คะพี่ใหญ่เป็นพี่ชายของแจ็คค่ะ"คาล่าแนะนำให้ทุกคนได้รู้จัก

"แล้วไม่บอกล่ะว่าพี่ใหญ่เป็นแฟนคาล่าค่ะแม่ไปดูหลานก่อนนะ แล้วค่อยไปคุยกันอย่าเสียงดังเดี๋ยวหลานเค้าตื่นจะงอแงเข้าใจนะคะ"

"หนูเข้าใจค่ะ"

"อุ้ย!หลานตอบให้แล้ว ฟอดดด ฮาร์ลี่คิดถึงจังแล้ววันนี้หนูไม่ไปโรงเรียนหรอคะ?"

"ก็หนูต้องดูเคลลี่ค่ะ หนูก็เลยไม่ไปโรงเรียน"

"ฮั่นแน่แอบหนีเรียนนะเราเนี่ย นี่ค่ะพี่คาล่าเอาหนมมาฝากกินเลยมั้ย เป็นขนมปังกระเทียมแล้วก็ตุ๊กตาแสนสวยขนนุ่มๆด้วยล่ะ"

"ขอบคุณค่ะ.."ฮาร์ลี่ยกมือไหว้ทุกครั้งก่อนรับของจากผู้ใหญ่

หลังจากที่เพื่อนๆต่างก็ชื่นชมหลายตัวน้อยนิดแล้ว ซาร่าพาเพื่อนๆลงมานั่งที่ร้านอาหารใกล้โรงพยาบาล ทุกคนกำลังคุยกันเรื่องที่จะไปเมืองไทยกัน

"คือซาร่าก็ไม่อยากให้ทุกคนรอนะคะพี่ใหญ่มันเหมือนเราสองคนเห็นแก่ตัวเกินไป เพราะว่ากว่าพี่เมจะออกจากโรงพยาบาลได้ก็คงจะ 4-5 วันเกรงใจจังค่ะ ขอซาร่าตามไปทีหลังก็ได้นะคะ"

​"ใครบอกว่าเรารอไม่ได้ล่ะ จะไปทั้งทีก็ต้องครบทีมสิไม่งั้นจะสนุกที่ไหนกันใช่มั้ย?"

​"ซาร่าทุกคนรอได้ ตัวเองไม่ต้องห่วงนะเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น เราต้องไปด้วยกันสิ"แคนดี้บอก

​"แต่ซาร่าเกรงใจคุณป้านี่คะ ท่านจะตำหนิเอาค่ะว่าคนตั้งเยอะแยะมารอคนๆเดียวมันจะเหมาะหรอคะพี่ใหญ่ นายแจ็ค?"

​"อะไรคือเหมาะ อะไรคือไม่เหมาะมาดามบอกเองเลยนะว่าต้องรอซาร่ากับพี่อีชานด้วย เราต้องให้ทริปนี้เป็นทริปที่สนุกที่สุดเลยรู้มั้ย?"เจสันบอกกับทุกคนอืกทั้งไม่อยากให้ซาร่าคิดมากด้วย

หลังจากพูดคุยและตกลงกันจนเข้าใจแล้วเพื่อนๆกลับไปกันหมด อีชานกลับจากทำงานตรงมาที่โรงพยาบาลเพื่อรับแฟนสาวกลับบ้าน เป็นจังหวะเดียวกับแม่บ้านมาส่งอาหารให้เมทัลตามที่บุษบงบอก ทั้งอีชานกับซาร่านำไก่ตุ๋นยาจีนมาให้นาตาลีอีกห้องหนึ่ง

"พี่ลีต้องทานเยอะๆนะคะแม่บอกว่าจะได้มีน้ำนมให้เจ้าตัวน้อยกินค่ะ"

"แล้วคนเฝ้ากินได้มั้ย พี่ก็หิวเหมือนกันนะ"

"ได้ค่ะพี่อามแต่เป็นมะระยัดไส้นะคะ ขมเป็นยานะจริงมั้ยคะคุณป้า"

"ใช่..โบราณว่าไว้ของขมๆส่วนใหญ่ก็นำมาทำยากันทั้งนั้นและ เมื่อก่อนนะคุณยายเล่าให้ฟังว่าป้ากินนมกระทั่งเรียนประถมก็ยังไม่เลิกดูดนม ก็เลยเอาบรเพ็ดมาทาที่หัวนม แค่ดูดเข้าไปเท่านั้นและอาเจียนจนน้ำตาร่วงเลยล่ะ"

"มันขมมากนะครับบรเเพ็ดนะ ที่บ้านพี่คุณย่าเอามาทำยาลูกกลอน ไม่รู้รักษาอะไรฮะย่าบอกว่ารักษาโรคกระษัย แล้วก็รักษาเบาหวานด้วยจริงมั้ยครับแม่"อามถามแม่ยายเพราะอยากรู้

"ใช่จ่ะ..สมุนไพรไทยเป็นยาหมดละคนโบราณถึงอายุยืนไง คนเรากินแต่เนื้อ กินแต่หมูทำให้ยาอยยากระบายไม่ดี สู้คนกินผักไม่ได้เขาไม่มีอาการท้องผูก ระบบขับถ่ายเขาดีมากเลยล่ะ"อุบลพูดถึงสมุนไพร อีชานนั่งฟังเขาเคยได้ยินแม่พูดอยู่เหมือนกัน

"แล้วคุณป้ากับคุณลุงสบายดีนะคะ"

"ใช่จ่ะ..ตอนเย็นหลังเลิกงานป้ากับลุงต้องเข้าฟิตเนตเรียกเหงื่อก่อนกลับบ้านทุกวัน ไม่งั้นนอนไม่หลับเงินทองไม่สามารถซื้อสุขภาพได้หรอกลูก ถ้าอยากได้ต้องทำเอา"

อุบลพูดถูกคนเรามักจะสนใจเงินทองมากกว่าสุขภาพ ทั้งๆที่รู้ว่าสุขภาพที่ดีสามารถทำงานหาเงินได้มากกว่านั้นอีก ทั้งซาร่ากับอีชานต่างก็สนใจเด็กหญิงต้วน้อยที่นอนหลับสนิท

"ต้องรีบมีนะรู้มั้ยว่าเด็กตัวเล็กนี่ทำให้เรามีความสุขที่สุด"อามบอก เพราะตั้งแต่หวานคลอดลูกชายหลังเลิกงานอิริคจะรีบกลับบ้านทันที เป็นคนพ่อที่ดีมากๆ

"ซาร่าแล้วเมื่อไหร่หนูจะเรียนจบ"

"อีกนานค่ะ แต่หนูจะรีบจบภายในปีสองปีนี่ล่ะค่ะคุณป้า อยากมาช่วยงานที่บริษัทค่ะ..พี่ลีอย่าลืมทานซุปนะคะในกล่องนั้นจะเก็บความร้อนได้เป็นอย่างดีเลยล่ะค่ะ"นาตาลียิ้มให้ ครอบครัวนี้มักมีน้ำใจเสมอ

"จ่ะ..พี่ไม่ลืมแน่คุณน้าอุตส่าห์ทำมาเผื่อ"

"แม่ตั้งใจค่ะ พ่อรู้ว่าพี่ลีมาคลอดเหมือนกันแม่โทรฯสั่งตั้งแต่เช้าเลย เรื่องอาหารบำรุงคนตั้งครรภ์คนคลอดลูก แม่จะพิถีพิถันมากเลยนะคะ ตั้งแต่พี่สะใภ้คิมแล้วค่ะ"

"ซาร่าจะไปเมืองไทยหรอ?"

"ใช่ค่ะพี่อาม เราจะไปเที่ยวกระบี่ ภูเก็ต แล้วก็พังงาค่ะ พี่อามมีอะไรแนะนำมั้ยคะ"อามล้วงหยิบเอากระเป๋าสตางค์ออกมา ยื่นนามบัตรส่งให้ซาร่า

"นี่เป็นโรงแรมของพ่อแม่พี่ที่กระบี่ไปพักได้เลยนะ เดี๋ยวจะโทรฯไปบอกแม่ให้"

"ขอบคุณค่ะพี่อาม งั้นเราขอตัวกลับก่อนนะคะไม่รู้ว่าเฮียจะต้องการอะไรเพิ่มหรือเปล่า"

"เหนื่อยหน่อยนะลูก วิ่งไปวิ่งมาแบบนี้"

"ชินแล้วล่ะครับ วันๆขับรถหลายกิโลฮะงั้นลานะครับคุณป้า"

กว่าอีชานกับซาร่าจะได้ออกจากโรงพยาบาลก็ปาเข้าไปเกือบทุ่ม อีชานพาซาร่ามานั่งกินข้าวที่ร้านอาหารก่อนจะกลับเพราะเขารู้สึกหิว กินข้าวตั้งแต่ 10 โมงตอนนี้ทุ่มแล้วอาหารยังไม่ตกถึงท้องเลย เธอสงสารเขาเหลือเกินบางครั้งแอบร้องไห้เพราะสงสารแฟนหนุ่ม เขาทำทุกอย่างเพื่อเธอ และครอบครัวของเธออย่างดีเยี่ยมเลยทีเดียว

"คิดถึงมามี้คิมนะคะ ก่อนนี้จำได้มั้ยคะหนูบอกว่าจะย้ายไปเรียนที่โน่น"ซาร่านึกถึงคำพูดเมื่อ 3 ปีที่แล้ว

"จำได้สิพี่จำได้ทุกอย่างที่หนูพูด เพราะมันอยู่ในความทรงจำพี่เสมอ ซาร่าเราคบกันมานานมากจนพี่ไม่คิดจะมองใคร พี่เชื่อที่เฮียบอกทุกอย่างพี่รอจนหนูอายุ 18 "เขาบอกน้ำเสียงจริงจัง

"เค้ารู้น่าไม่ต้องย้ำหรอก แปลกนะคะวันเวลาทำให้คนเราเปลี่ยนได้จริงหรอคะ พอเฮียเวนน์บอกว่าจะแต่งงานบอกตรงๆว่าหนูหัวใจสลายคิดว่าต่อไปเฮียคงไม่รักหนูแล้ว"เธอพูดให้เขาฟังพร้อมกับหลั่งน้ำตาออกมา ขณะเขาพามานั่งที่รับลมชมวิวหลังออกจากร้านอาหาร

"แล้วตอนนี้ล่ะ?"

"ค่ะ..หนูรู้แล้วว่าทุกคนมีชีวิตเป็นของตัวเองเค้าต้องเลือกทางเดินของเขา เราไม่สามารถไปขีดเส้นให้เขาไปซ้ายหรือไปขวา ตามที่เราต้องการได้ พี่อีชานว่าเมื่อก่อนกับตอนนี้หนูเปลี่ยนไปมั้ย แล้วเปลี่ยนไปแบบดีขึ้นหรือเลวลง"คนข้างกายที่กอดไหล่เธอไว้ กระชับอ้อมแขนแน่นกว่าเดิมอีก

​"ใครว่าล่ะถ้าเป็นกราฟนะพี่จะเรียกว่าเป็นฟังชั่นเพิ่ม เอ็กซ์เพิ่ม วายเพิ่มหนูเปลี่ยนในทางที่ดีขึ้น 100% แค่รักพี่มากๆก็พอครับ"

​"แล้วทุกวันนี้เค้าไม่รักหรือไงเล่า?"

"บอกสิว่ารักเค้ามาก"

"ค่ะหนูรักพี่อีชานที่สุด แล้วก็จะรักตลอดไปอีกนานเท่านานชั่วฟ้าดินสลายเลยค่ะ..โอเคป่ะ?"

"โอเค..มันโอเคที่สุดเลยล่ะ"

"หนูน้อยมหัศจรรย์..เธอมีเรื่องราวมากที่สุดถ้าเขียนเป็นนิยายคงขายได้เงินมากเลยทีเดียว อืมพี่เห็นคาล่าก็มีแฟน แล้วเพื่อนอีกคนของหนูล่ะชื่อจูนมีแฟนยัง?"

"ทำไมละคะจะจีบเขาหรือไง?"

​"นั่นไงหึงอีกแล้ว"

​"ก็เห็นถาม..แล้วจะอยากรู้ไปทำไมคะคุณสามี"

"ก็แค่ถามดูการถามไม่ใช่ว่าเราอยากจีบเค้านี่นา ก็พี่เห็นเป็นเพื่อนสนิทกันไม่บอกก็ไม่เป็นไรครับเมียผมนี่เอาใจยากสุดเลย ขี้งอนก็อันดับต้นๆของประเทศเลยล่ะ..อู้ยย!เจ็บนะบีบทำไมเดี๋ยวจมูกหัก"

"ก็ขี้สงสัยทำไมล่ะ?"

"เอา!ไม่รู้อะไรคนขี้สงสัยนี่และครับได้เป็นนักวิทยาศาสตร์ไม่รู้หรือว่าทำไมลูกแอปเปิ้ลถึงตกลงมาจากที่สูง แล้วทำไมเขาถึงไปสังเกตลูกแอปเปิ้ลทำไมไม่ไปสังเกตลูกทุเรียนบ้างนะ จะได้รู้ว่าหนามมันแหลมขนาดไหนจริงมั้ย?"

"นี่คุณอาของฮาร์ลี่ชัดๆเลยถามทั้งวัน..เฮ้อ!มันเหนื่อยจะตอบ เธอถามทุกเรื่องเลยค่ะ"

"นั่นล่ะเธอฉลาดไง"

"แล้วเค้าล่ะฉลาดหรือเปล่าคะ?"

"มากถึงมากที่สุดเลย..เรากลับกันเถอะมีอะไรจะถามพี่ให้ถามในรถ กลับถึงบ้านแล้วห้ามถามเพราะมันคือเวลาที่เราจะพักผ่อน สามีภรรยาที่ทะเลาะกันเพราะเราเรื่องงานมาปนกับเรื่องส่วนตัวเวลาพักผ่อนที่บ้าน อย่าเอาเรื่องงานมาคุย"

"เค้าไม่เคยคุยซะหน่อย คุยแค่เรื่องเรียนอย่างเดียวนะคะพี่อีชาน"

"ยกเว้นเรื่องเรียนพี่โอเคครับ"

"น่ารักจัง..เรื่องของจูนเมื่อกี้ที่ถามจูนคงไม่ได้ไปกับเราค่ะ เพราะแม่ไม่อนุญาตแล้วจูนเธอมีแฟนแล้วค่ะเป็นนาวิกโยธินสหรัฐฯเพื่อนของพี่ชาย แต่นานๆจะกลับมาทีหนึ่งบางครั้งก็เป็นครึ่งปีค่ะ อยากรู้อะไรอีกมั้ยคะ?"

"ไม่ครับกลับกันเถอะ วันนี้เหนื่อยสุดๆอยากรักเมียแทบขาดใจ"อีชานอ้อนคนข้างกายสุดๆ

​"ขอบอกว่าต้องผิดหวังอย่างแรงกล้า เค้ามีวันเบาๆค่ะแล้วก็เพิ่งจะมาซะด้วยสิคะ แต่ก็ดีค่ะเราจะได้เที่ยวทะเลอย่างสนุกจริงมั้ยคะ?"

​"ใช่เราจะไปซ้อมฮันนีมูนกันที่เกาะพีพี เราจะไปดูปะการังที่สวยมากพี่บอกเเลย"ซาร่าหันขวับมาเพราะสงสัย ทำไมเขารู้ข้อมูลดีจัง

"พี่อีชานเคยไปหรอ?"

"ที่รัก..เราต้องศึกษาก่อนที่เราจะไปเราต้องศึกษาทุกเรื่องก่อนที่เราจะทำอะไร ไม่งั้นพูดไปอายคนอื่นเขาเปล่าๆจริงมั้ย?"

"ค่ะ..ง่วงจัง"

"นี่ละเมียผมเธอจะง่วงทันทีที่ขึ้นรถ แล้วผัวก็ต้องอุ้มลงจากรถทุกวันเมื่อถึงบ้าน แล้วก็เป็นบ่อย"

"แล้วทำไมไม่ปลุกล่ะคะ?"

"ก็ปลุกขึ้นมาแล้วงอแงพี่ก็ตัดปัญหาแบบนั้นจะดีกว่า แต่เราทำให้เขาด้วยใจไม่มีปัญหาอยู่แล้วแต่พี่ก็อยากมีคนคุยด้วยนะ ตอนที่เรากลับบ้านถ้าหนูเอาแต่หลับไม่กลัวว่าพี่จะหลับด้วยหรือไง เกิดหลับไปทั้งคู่แล้วซวยเลยนะ"ที่เขาพูดมาก็ถูก เธอลืมคิดไปเลยเรื่องนี้มันเป็นเหตุผลที่เขาพูด ถ้าเกิดอะไรขึ้นคงมีคนเสียใจไม่น้อย

​"สัญญาค่ะว่าวันนี้จะไม่หลับแน่นอน จะเป็นผู้โดยสารที่ดีมีคุณภาพที่สุด จะอยู่คุยด้วยจนกระทั่งถึงประตูรั้วบ้านนะคะ"

​"ขอบคุณครับ"

"เปลี่ยนเป็นของตังคืกินหนมได้มั้ยคะ?"

"พี่จำได้ว่าให้ทุกเดือนนะ แล้วก็ให้เยอะด้วยละจริงหรือไม่จริง?"

"จริงค่ะ แต่เค้าก็เก็บไว้นี่คะแต่คราวหน้าถ้าไปหาแม่อีก พี่อีชานเอาเงินให้แม่ด้วยนะคะคนเราทำงานก็ต้องมีเงินให้แม่บ้าง คนที่เจ๋งจริงต้องทำงานมีเงินเดือน แล้วก็เลี้ยงพ่อแม่ได้นั่นคือคนที่เจ๋งที่สุดค่ะ"

อีชานหันมาสบตาคนที่พูดจบไปเมื่อครู่ นี่เมียเขาเข้าใจชีวิตได้มากขนาดนี้เลยหรือไงนะ แต่ตอนนี้เหลือเพียงแค่ 5 กิโลฯเท่านั้นจะถึงบ้าน เขาอยากรู้ว่าเธอจะเจ๋งจริงหรือเปล่าเพราะตอนนี้คนข้างกายเขาเริ่มนั่งไม่ตรงแล้วตัวโงนเงน เหมือนตอนที่เธออายุ 15 ไม่มีผิด

ทั้งๆที่เพิ่งพูดไปหยกๆว่าจะเป็นผู้โดยสารที่ดีมีคุณภาพ รถยนต์คันหรูแล่นมาด้วยความเร็วไม่เกิน 100 เขาเลี้ยวออกจากถนนใหญ่จะเข้าไปในซอยบ้านแล้ว คนตัวเล็กหลับสนิทไม่เห้นเหมือนอย่างที่พูดเลย

"โธ่เอ้ย!!พี่ไม่ได้ว่าเมียหรอกนะ เจ้าหลักการที่สุด ฟอดดด"เขาหอมแก้มนวลของเธอหนักๆ พร้อมกับเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดให้แบบนี้ก็เข้าอีหรอบเดิม เห็นเด็กในบ้านมายืนเก้ๆกังๆอีชานเลยต้องกวักมือเรียกมาเก็บของ ก่อนจะอุ้มร่างบางเดินเข้าบ้านไป

อีชานวางร่างเมียตัวน้อยลงบนเตียง ถอดรองเท้าเธอมาวางไว้ตรงประตูเขานั่งลงข้างๆคนตัวเล็ก ปัดผมออกให้พ้นหน้าผากของเธอ ก็น่าเห็นใจเมื่อคืนก็นอนดึก แล้วเมื่อตอนเข้าออกจากบ้านตั้งแต่ตี 4 พาพี่สะใภ้ไปส่งโรงพยาบาลเธอก็คงจะเพลียไม่น้อยเหมือนกัน

"จุ๊ฟ.."เขาจุมพิตปากอิ่มสีระเรื่อหนักๆเพราะอยากให้เธอตื่นไปอาบน้ำอาบท่า

"อื้ม..ถึงแล้วหรอคะ?"มือเรียวยังกอดเอวแกร่งเขาไว้อีก

"ครับ"

"แล้วทามไมไม่ปลุกคะ?"

"ช่างเถอะน่าพี่บอกแล้วไง พี่ไม่เคยเกี่ยงเพราะเราทำเป็นหน้าที่แล้ว พี่ทำแบบนี้ตั้งแต่หนูยังเด็กแล้ว แล้วพี่ก็พร้อมที่จะทำให้ตลอดไปอย่าคิดมากนะครับคนดี อื้อ"เธอผงกหัวชึ้นมาจูบแผ่วเบาที่ปากรูปกระจับของเขา ราวกับจะขอบคุณที่เขาทำทุกอย่างเพื่อเธอ

"ขอบคุณค่ะ

"ไว้ทบต้นทบดอกตอนที่เราไปเกาะพีพีก็ได้ครับพี่รอได้นะ"

"คนบ้าหื่นที่สุด"

"กับเมียเท่านั้นนะ"

"ก็ลองไปหื่นกับคนอื่นสิคะ คนอย่างซาร่าจะไม่ยอมใช้ของร่วมกับใครอย่างแน่นอนโดยเฉพาะ'ผัว'ค่ะ เข้าใจนะคะ อย่าลืมนะคะว่าตบมือข้างเดียวไม่ดังแน่นอน ถ้าคนของเราไม่เล่นด้วยทุกอย่างมันจะไม่มีวันเกิดขึ้นได้อย่างแน่นอนค่ะ"น้ำเสียงเธอจริงจังมาก ชายหนุ่มนึกว่าเรื่องจริงซะอีก

"ที่รัก..พี่พูดเรื่องของเรานะคะ แล้วทำไมเมียต้องจริงจังขนาดนั้นด้วย หนูพูดซะเหมือนพี่กำลังมีเมียน้อยเลยนะครับเนี่ย เมียโหดขนาดนี้ใครจะกล้าล่ะครับ ขืนมีศพพี่คงไม่สวยแน่เพราะเมียหึงหน้ามืดแบบนี้ บรื๋อออ!! พูดแล้วขนลุกขนพอง"

"เมียนะคะไม่ใช่ผี..ไหนหันมาสบตาเค้าสิหลบตาเค้าหรือเปล่า?"อีชานมีหรือจะหลบ เขาไม่เคยทำอะไรผิดกับเธอเลยสักครั้งไม่มีวันหลบตาอยู่แล้ว เขาหลุมเปลือกตามองลงต่ำปากอิ่มสีระเรื่อเหมือนกำลังสั่นระริก เมื่อยามที่เขาจ้องมองเธอ ใบหน้าหล่อเหลาเคลื่อนเข้ามาใกล้

ลมหายใจเป่ารดรินอยู่ที่ปลายจมูก ปากนุ่มนิ่มถูกบดจูบลงมาอย่างอ่อนหวานนุ่มนวล ก่อนจะทวีความเร่าร้อนขึ้นมาเรื่อยๆลิ้นเล็กพยายามหลบหลีกลิ้นหนาที่เกี่ยวกระหวัดเข้ามา 

ดูดดึงเอาน้ำหวานออกจาโพรงปากเล็กนั้นอย่างวาบหวาม อีชานช้อนร่างบางเดินเข้าห้องน้ำ ชายหนุ่มไม่อาจหยุดความต้องการของตัวเองได้สักครั้ง เมื่ออยู่ใกล้เมียจอมยั่วของเขาทุกครั้งไป...



อัพให้อ่านมาเรื่อยๆตั้งแต่ต้นจนจบตอนแล้วนะคะ ตอนหน้าสุดท้ายแล้วเนอะจะจบอย่างไรคอยติดตามกันต่อนะเรื่องของพี่ใหญ่กับคาล่าจะเป็นยังไงนะ..พวกเรายังอยากให้มีต่อหรือเปล่า??ต้องบอกเลยว่าจะให้เขียนต่อมั้ย????💖💖💖💖

ความคิดเห็น