miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 16

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.8k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.พ. 2561 07:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16
แบบอักษร

“ ไหนล่ะครับสตอเบอรี่ ผมอยากกินแล้วอะ ” ขิงเอ่ยปากถามเอกหลังจากเก็บน้ำตาเข้าที่ให้มันใหลอยู่แค่ในใจก็พอ เอกหันกลับมาพร้อมกับถุงสตอเบอรี่ลูกใหญ่ๆ

“ นึกว่าจะไม่กินซะแล้ว อะนี่ แต่มันอาจเปรี้ยวหน่อยนะ ” เอกบอกกับขิงไป เพราะตอนไปซื้อเห็นมันถูกดีแถมลูกใหญ่น่ากินอีกด้วยคิดว่าขิงคจะชอบกินเลยซื้อมาไม่ได้ชิมก่อนซื้อ แต่พอลองกัดดูเท่านั้นแหละความหวานแทนที่มันจะอยู่ในปากแต่มันมาอยู่ที่ตาซะได้ เปรี้ยวจนน้ำตาเล็ด

“ อื้มมม เปรี้ยวกำลังดีเลยครับ ไม่ต้องจิ้มพริกเกลือเลยด้วย อมเปรี้ยวอมหวาน ” ขิงตอบยิ้มๆอย่างอารมณ์ดีเมื่อได้กินของที่ถูกใจ ขิงยังงงในอารมณ์ตัวเองอยู่เลย ทำไมถึงไปแปรปรวนง่ายขนาดนี้

“ คุณขิงครับ คุณกรให้ตามไปทานอาหารเช้าด้วยกันครับ ” ชายชุดดำคนหนึ่งเดิมมาบอกกับขิงตามที่กรสั่ง เอกชำเลืองมองนิดหน่อย ทั้งที่ขิงอารมณ์ดีขึ้นแล้วแท้ๆ ทำไมกรถึงได้เรียกขิงไปเผชิญกับความเจ็บปวดอีกนะ ต้องการอะไรกันแน่ เอกคิดแบบนั้น

“ ครับ พี่เอกครับอย่าพึ่งกินสตอเบอรี่หมดนะ เก็บไว้ให้ผมกินด้วย ผมไปก่อนนะเดี๋ยวคุณกรจะรอนาน ” ถึงจะทำทีว่าไม่เป็นไร แต่เอกก็มองออกว่าขิงไม่อยากไป แต่จะขัดคำสั่งกรก็ไม่ได้

“ ได้ พี่จะเก็บไว้ให้ รีบไปเถอะ ” ขิงพยักหน้ารับเอกและเดินกลับเข้าบ้านใหญ่ตรงไปที่ห้องอาหาร


....


“ ขอโทษที่มาช้าครับ ” ขิงมาพร้อมกับบรรยากาศอึมครึม อาหารที่ขิงช่วยแม่บ้านทำมันอร่อยเพราะขิงชิมดูแล้ว แต่ทำไมตอนนี้กลับไม่อยากจะกลืนมันลงท้องเลยนะ

“ น้องคนนี้ใครหรอค่ะพี่กร ” ลินถามกรด้วยความสงสัย ท่าทางน่ารักที่ออดอ้อนกรนั้นยิ่งทำให้ขิงแทบจะไม่อยากนั่งอยู่ตรงนี้เลย

“ ทานข้าวกันเถอะ ” กรไม่ตอบคำถามลินซึ่งคนฉลาดอย่างลินก็รู้แล้วว่าขิงมีฐานะอะไรที่มากกว่าเป็นเด็กรับใช้ แต่ไม่รู้ว่าสำคัญขนาดไหน แต่จะต้องมากพอสมควรที่ทำให้กรรอกินข้าวเช้าด้วย

“ พี่กรค่ะ ทานนี่สิค่ะอร่อยมากเลย ” ลินตักกับข้าวใส่จานให้กร ขิงรู้สึกเบื่ออาหารขึ้นมาอีกสิบเท่า ขิงนั่งเขี่ยข้าวในจานเล่นโดยไม่ตักอะไรเข้าปากเลย

“ กินสิขิง อย่าเขี่ยข้าวเล่น ” กรที่เห็นขิงเอาแต่เขี่ยข้าวไม่ยอมกินจนต้องพูดขึ้น ขิงเงยหน้าสบตากรแล้วก็ตอบตกลง

“ ครับ ” ขิงตักข้าวเปล่าเข้าปาก ขิงรับรู้แค่ว่าตอนนี้ข้าวมันขมจนไม่อยากจะกลืนลงคอเลยทีเดียว

“ ไม่อร่อยเหรอจ๊ะ โอ๊ะฉันลืมแนะนำตัว ฉันชื่อลินลดา เรียกคุณลินเฉยๆก็ได้นะจ๊ะ ฉันเป็นแฟนของพี่กรน่ะ ” หญิงสาวทำท่าทีเขินอายแต่ขิงที่ได้ยินว่าคนตรงหน้าคือแฟนหรือคนรักของกรก็ถึงกับช้อนร่วง

เคร้ง!

“ ขะ ขอโทษครับ ผะ ผมชื่อขิงครับ เป็น.... ” ขิงยังพูดไปทันจบกรก็ตักหมูอมน้ำผึ้งใส่จานให้ขิง การที่กรทำแบบนั้นทำให้ขิงชะงักไป

“ กินเข้าไปขิง ส่วนลิน พี่กับลินเป็นแค่คนเคยรักกันนะครับ ไม่ใช่แฟน ขิงเขาเป็นเด็กของพี่เองอย่าไปซักไซร้อะไรเลย ทานข้าวต่อเถอะ ” กรก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงทำแบบนั้นไป และไม่ทันได้เห็นแววตาที่เกลียดขิงเพียงแวบหนึ่งที่ลินมองไปที่ขิง ขิงเองก็ไม่ได้สนใจเพราะกำลังดีใจที่กรตักกับข้าวให้ เพียงแค่เท่านี้ก็ทำให้ขิงกินไปยิ้มไป แต่ลินกลับคิดว่าขิงกำลังเย้ยยั่นตัวเองอยู่

“ พี่กรยังโกรธลินอยู่อีกหรอค่ะ ลินขอโทษ ลินจะทำทุกอย่างที่พี่กรต้องการ ขอแค่ให้เรากลับมารักกันเหมือนเดิมก็พอนะค่ะ ” ขิงที่กินข้าวกับลังอร่อยถึงกับสะดุดกึกกับคำพูดของลิน ลินปรายตามองขิงเล็กน้อยแล้วยกยิ้มอย่าสะใจ

“ .............. ” กรเงียบไม่พูดหรือแสดงสีหน้าอะไรออกมา ลินขัดใจอยู่เล็กน้อยแต่ก็ไม่แสดงมันออกมาให้กรเห็น

“ ลินล่ะอิจฉาขิงจริงๆนะค่ะที่ได้อยู่ใกล้ชิดพี่กรขนาดนี้ ลินอยากย้ายมาอยู่กับพี่กรที่นี่จังเลยคะ ให้ลินเข้ามาอยู่ที่นี่ด้วยคนน๊าาาา นะๆ นะค่ะพี่กร ” ลินพูดออดอ้อนขอย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านด้วย ขิงถึงกับอยากจะคายข้าวออกจากปากแต่ก็ฝืนเคี้ยวและก็กลืนลงคอไป ขิงไม่คิดว่าลินจะอยากเข้ามาอยู่ในบ้าน

“ อืม ” คำตอบในลำคอเพื่อตัดรำคาญของกรทำให้ขิงถึงกับว่างช้อนซ่อมลงเลยทีเดียว ขิงลุกขึ้นยืนเพื่อจะเดินหนีออกจากที่นี่เพราะถ้านั่งต่อขิงต้องร้องไห้แน่ๆ

“ ผมอิ่มแล้ว ขอตัวก่อนนะครับ ” ขิงทำท่าจะเดินออกไปจากโต๊ะอาหารแต่กรกลับพูดขึ้นเสียงเย็น

“ นั่งลงแล้วกินข้าวให้หมด ” ขิงกัดปากตัวเองเพราะถ้าขัดคำสั่งกรขิงก็ทำไม่ได้ และไม่ทันที่ขิงจะนั่งลงลินก็เอ่ยขึ้นมาก่อน

“ พี่กรจะไปบังคับขิงทำไมล่ะค่ะ ก็ในเมื่อขิงอิ่มแล้วเขาจะไปไหนก็ปล่อยเขาไปสิค่ะ ลินอยากนั่งกินข้าวกับพี่กร สองคนมากกว่า ” ลินเอ่ยขึ้นจงใจจะพูดกระแทกขิงว่าไม่ต้องการให้ขิงนั่งร่วมโต๊ะด้วย กรปรายตามองขิงในขณะที่ขิงมองลิน ลินทำทีไม่สนใจขิงและตักกับข้าวให้กรกินต่อ

“ ผมไปดีกว่าครับ ผมอิ่มแล้วจริงๆ ” แต่ความจริงนั้นกินไม่ลงมากกว่า ขิงคิดว่ากรจะเรียกมาดูฉากรักบาดใจทำไม แค่นี้ก็อยู่แบบรอวันที่กรปล่อยทิ้งอยู่แล้ว จะซ้ำเติมบาดแผลให้หัวใจขิงอีกทำไม

“ อยากไปนักก็ไป ” กรพูดเสียงเรียบเพราะรู้มาบ้างว่าขิงกินเก่งขึ้นถึงได้มีน้ำมีนวลขนาดนี้ กรเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเอาลินเข้ามาอยู่ที่บ้านด้วยกรจะรู้ถึงความรู้สึกที่ปั่นป่วนเพราะขิงรึเปล่า กรจะให้คำตอบกับคำถามนี้ได้มั๊ย ขิงเดินออกมายังไม่พ้นโต๊ะอาหารด้วยซ้ำก็ได้ยินเสียงลินพูดขึ้น

“ ลินขอย้ายเข้ามาอยู่พรุ่งนี้เลยได้มั๊ยค่ะ พี่กร ” ลินพูดขึ้นและปรายตามองขิง ขิงหยุดเดินกึก เหมือนจะรอฟังคำตอบ ลินจะเขี่ยขิงให้กระเด็นออกจากบ้านไปให้ได้ ยังไงลินก็เคยเป็นคนที่กรรักมาก่อน

“ ย้ายมาคืนนี้เลย ” กรเอ่ยปากบอกลิน ขิงที่ยืนหันหลังอยู่ถึงกับน้ำตาร่วง ขิงคิดกับตัวเองว่าช่างโง่เง่าหวังอะไรจากกรได้ล่ะ มีแต่ความเจ็บปวดเท่านั้นแหละที่จะได้รับจากคนอย่างกร

“ พี่กรใจดีที่สุดเลยค่ะ! คืนนี้ลินจะตามใจพี่กรทุกอย่างเลย ” ลินยิ้มอย่างผู้กำชัยชนะไว้ในมือ เด็กจืดชืดอมทุกข์แถมเป็นผู้ชายรึจะสู้ผู้หญิงสดใสขี้อ้อนชอบเอาอกเอาใจได้ ยังไงลินก็ต้องชนะอยู่แล้ว ลินคิดในใจ

ขิงรีบเดินออกจากห้องอาหาร เดินตรงไปที่ศาลาริมสระบัวหลังคฤหาสน์นั่งปรับอารมณ์ให้คงที่และคิดทบทวนในสิ่งที่เห็นและสัมผัสมาตอนที่อยู่ห้องอาหาร

“ คงจะใกล้เวลาที่เขาจะทิ้งเราแล้วสินะ รีบๆทิ้งขิงหน่อยนะครับคุณกร อย่าทรมานขิงให้เจ็บต่อไปแบบนี้เลย ” ขิงพูดพำพึมกับตัวเอง อย่างน้อยขิงก็อยากจะเลือกช่วงเวลาที่ดีมากกว่าที่ช่วงเวลาที่เจ็บปวดถึงช่วงเวลานั้นจะมีเพรยงน้อยนิด ขิงไม่อยากให้ความเจ็บปวดบดบังช่วงเวลาที่ดีของขิงและกรไป



ทางด้านของปลาเก๋า

ปลาเก๋านอนหลับตาพริ้มที่เตียงหลังใหญ่ ปิงตื่นแต่เช้าและออกไปจ๊อกกิ้งตอนเช้าแบบที่ทำเป็นประจำ ส่วนปลาเก๋านอนพึ่งตื่น

“ อื้มมมมม เฮ้ออออ ฮาววววววว ” ปลาเก๋าบิดขี้เกียจอยู่บนเตียงทั้งที่ยังไม่ลืมตาด้วยซ้ำ ปลาเก๋าลุกจากเตียงแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป เมื่อวานมัวแต่ระแวงปิงปลาเก๋าเลยยังไม่ได้ดูความอลังการของห้องน้ำ

“ โหหหหห ห้องน้ำอย่างหรู มีผ้าเช็ดตัวเตรียมไว้ให้ในนี้ด้วย นั้นอ่างอาบน้ำหรือสระว่ายน้ำวะ เมื่อวานมันห้องเดียวกันรึป่าววะเนี่ย ” แล้วปลาเก๋าก็อาน้ำขัดสีฉวีวรรณอย่างสบายอารมณ์ พออาบจนพอใจแล้วก็หยิบผ้าขนหนูมาพันไว้รอบเอว

แกร็ก แอดดดดด

ปลาเก๋าเดินออกมาจากห้องน้ำใสสภาพที่เซ็กซี่ชวนขยี้สุดๆ แต่ก็ต้องยืนทำหน้าหมางงเพราะหาตู้เสื้อผ้าไม่เจอ

“ บ้านคนรวยนี่มันต้องมีห้องแต่งตัวแยกออกอีกต่างหากรึป่าววะ แล้วมันอยู่ไหนวะ นี่ก็ประตูห้องน้ำ นั่นก็ประตูห้องเข้าออกห้อง แล้วประตูห้องแต่งตัวมันอยู่ไหนวะ ” ปลาเก๋ายืนเท้าสะเอวบ่นอยู่กลางห้องนอนขนาดใหญ่ของปิง กวางน้อยผู้หาห้องแต่งตัวไม่เจอก็ได้ลองคลำหาประตูตามผนังดู

“ บ้านคนรวยมากนี่มันซับซ้อนจริงๆ ใหญ่ไม่พอยังต้องซ่อนประตูห้องแต่งตัวอีก เซ็ง ” เสียงบ่นกระปอดกระแปดยังคงดังอยู่เรื่อยๆ ปลาเก๋ามีฐานะทางบ้านที่พอกินพอใช้ ไม่ได้มีเงินล้นมือให้ใช้ฟุ่มเฟือย ยิ่งหลังจากที่พ่อมีเมียใหม่ปลาเก๋ายิ่งลำบากมากขึ้น

แกร็ก แอดดดด

ปิงที่เข้ามาเงียบๆโดยที่ปลาเก๋ายังไม่ทันได้รู้ตัว ปิงยืนมองแผ่นหลังเนียนอยากจะสัมผัสดู อยากจะขย้ำผิวขาวๆให้มันเกิดรอยแดงจริงๆ ปิงคิดเพลินๆแต่ตัวเองมายืนประชิดหลังของปลาเก๋าซะแล้ว

“ คิดจะยั่วกันรึไง จุ๊บ ” ปิงถามเสียงพร่าอยู่ข้างหูของปลาเก๋าแล้วจูบลงบนลาดไหล่ของปลาเก๋าทำให้ปลาเก๋าสะดุ้งตกใจ

“ เหี้ย!! ” ปลาเก๋าดีดตัวเอกจากปิง แล้วหันมามองหน้าปิงอย่างตกอกตกใจ

เพี้ย!

ปิงตบหน้าปลาก๋าอย่างแรงจนหน้าหันแล้วรวบตัวปลาเก๋าเอาไว้

“ ฉันไม่ชอบคนพูดหยาบคาย ถ้าเธอพูดจาหยาบคายเธอก็จะเจ็บตัวแบบนี้ ที่หลังก็อย่าพูดอีก เข้าใจไหม? ” ปิงพูดไปแล้วเอามือลูบแก้มของปลาเก๋าไป ปลาเก๋าถึงกับกลัวอาการของปิงแปลกๆเลยพยักหน้ากลับไป

“ ดีมาก จุ๊บ ” ปิงก้มลงไปจุ๊บปากปลาเก๋าเบาๆเพื่อเป็นการปลอด การกระทำชอบทำเหมือนเสือหยอกเหยื่อไม่มีผิด

“ แล้วมายืนอะไรตรงนี้ ทำไมไม่แต่งตัวให้เรียบร้อย ” ปลาเก๋าจ้องหน้าปิงเขม็ง จากที่ดูกลัวครั้งแรกแต่ตอนนี้ไม่แล้วเพราะเจ็บที่โดนตบหน้าซ้ำแผลเดิม ปลาเก๋าเลยโกรธแทนที่จะกลัว

“ ผมหาตู้เสื้อผ้าไม่เจอ เลยยังไม่ได้แต่งตัว ” ปลาเก๋าตอบกลับไป ตอนนี้ไม่อยากจะมองหน้าปิงด้วยซ้ำ เพราะปิงมันคนโรคจิตชอบทำร้ายร่างกายแล้วก็ปลอบโยน อารมณ์ขึ้นๆลงๆ

“ อยู่ตรงนั้น ตามฉันมา ” ปิงผละออกจากปลาเก๋า และเดินนำปลาเก๋าไปที่กำแพงใกล้ๆเตียงนอนแล้วผลักเบาๆประตูก็เปิดออกทำให้เห็นห้องแต่งตัวที่ใหญ่พอสมควร

“ เลือกใส่ได้ตามสบายนะ ฉันก็จะไปอาบน้ำเหมือนกัน อย่าก่อเรื่องถ้าไม่อยากเจ็บตัว ” ปิงไม่ได้แค่ขู่เพราะปิงไม่ชอบพูดแค่ปาก ที่บอกเพราะมันคือคำเตือน ปลาเก๋าก็ได้แต่พยักหน้ารับ

“ อืม...... ครับ ” เพราะปิงส่งสายตากดดันทำให้ต้องพูดจากกับปิงดีๆ ปิงเดินกลับไปที่ห้องน้ำเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายแล้วจะออกไปข้างนอกเพราะนัดกับลูกค้าเอาไว้ และจะพาปลาเก๋าไปด้วย


“ เผด็จการชะมัด เคยติดทหารแล้วฝังใจกับกฎระเบียบรึไง ชิ! ” ปลาเก๋าบ่นอุบอิบหลังจากที่ปิงเข้าห้องน้ำไปแล้ว ปลาเก๋าเดินเข้าไปสำรวจในห้องแต่งตัวที่สุดแสนจะอลังการ

“ เสื้อผ้า นาฬิกา เข็มขัด รองเท้า เนคไท กกน. เต็มไปหมด ใส่แค่คนเดียวซื้อมาอย่างกับใส่ร้อยคน อวดรวยชะมัด ” เดินไล่ดดูของไปบ่นไปตามประสาคนพูดมากปากจัด ที่จริงปลาเก๋าเป็นคนที่ไม่ยอมใคร และมีเพื่อนเพียงคนเดียวคือขิง

“ มีแต่ตัวใหญ่ๆแล้วจะใส่อะไรล่ะทีนี่ มีแต่แบรนด์ดังๆทั้งนั้น เสื้อตัวเดียวปาไปครึ่งแสน ใครจะไปใส่ลงวะ ” ปลาเก๋าพูดแล้วก็หยิบเสื้อที่คิดว่าตัวเล็กที่สุดมาใส่ มันเป็นเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนผ้านิ่มใส่สบายสมราคาของมัน แล้วเดินไปหยิบกางเกงในสีขาวมาใส่ เสื้อสีฟ้าอ่อนลอยเหนือเข่าขึ้นมาครึ่งต้นขาทำให้คนที่สวมใส่ดูเซ็กซี่ไม่น้อย

“ กางเกงมีแต่ตัวใหญ่ๆ จะใส่แค่นี้ก็ล่อเสือล่อตะเข้เกินไป เห้อ! ” ปลาเก๋าที่ยืนคิดและหากางเกงอยู่ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าปิงยืนดูอยู่ และเป็นอีกครั้งที่ปิงเข้าไปประชิดตัวปลาเก๋าแบบเงียบๆโดยที่ปลาเก๋าไม่ทันได้ตั้งตัว

“ เธอรู้ตัวรึเปล่าว่าเธอเซ็กซี่แค่ไหน หื้ม? ” ปิงจับเอวคอดแล้วก้มกระซิบที่ใบหูของปลาเก๋าทำเอาปลาเก๋าร้องลั่นเพราะตกใจ

“ เฮ้ย!! ” ปลาเก๋าสะดุ้งและกระโดดออกจากมือหนาที่จับเอวของตน วันนี้ขวัญหนีดีฝ่อไปสองรอบแล้ว ปิงเข้าประชิดตัวได้เงียบเชียบมาก

“ คุณอยากเข้ามาเงียบๆได้มั๊ย ผมตกใจนะ ผมยังไม่อยากช็อคตายเร็วๆนี้หรอกนะคุณ! ” ปลาเก๋าขึ้นเสียงใส่ปิงตอนท้ายประโยค ปิงเป็นคนไม่ชอบพูดเสียงดังและไม่ชอบให้ใครขึ้นเสียงใส เขาชอบแค่เสียงครวญครางเท่านั้น

หมับ!

“ ขึ้นเสียงใส่กันแบบนี้ไม่น่ารักเอาซะเลยนะ อย่าขึ้นเสียงใส่ฉันอีก ฉันไม่ชอบ ” ปิงบีบคางของปลาเก๋าไว้แน่นเจ็บจนน้ำตาเล็ด ปลาเก๋าสะบัดหน้าหนีและปัดมือของปิงออก หยิบกางเกงยีนมาใส่พร้อมกับดังเข็มขัดมาด้วยหนึ่งเส้น

“ อย่าคิดว่าจะขู่ได้ตลอดเวลานะ ” ปลาเก๋าพูดเสียงกดต่ำและเดินออกจากห้องไป

“ หึ! ลูกกวางตัวนี้พยศซะจริง ชักอยากปราบพยศแล้วสิ ” ยิ่งปลาเก๋าขัดขืน ปิงยิ่งตื่นเต้นและอยากได้มาครอบครอง ปกติคนที่ดื้อด้านหรือพยศแค่ไหนโดนปิงตบแค่ครั้งเดียวก็กลายเป็นเด็กดีไปหมดแล้ว ต่างจากปลาเก๋านอกจากจะไม่กลัวแล้วแววตายังดูท้าทายปิงไปอีก

“ ฉันจะทำให้เธอเชื่องเอง กวางน้อยของฉัน ” ปิงแต่งตัวเสร็จก็ตามปลาเก๋าลงไปด้านล่าง





มาแล้วจ้าาาา หายไปหลายวันไม่รู้ว่ายังมีคนรออยู่รึเปล่า เราจะให้พวกคุณกินมาม่าของน้องขิงไปก่อน ส่วนน้องปลาเก๋านางเด็ดนางไม่ยอมใคร จะพยายามมาต่อไวๆ จะไม่อู้ แล้วเจอกันตอนหน้า

TBC

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น