Saiphan

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 5 [ใจน้อย]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 24k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.พ. 2561 22:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 5 [ใจน้อย]
แบบอักษร

Zak Talk

ผมยังคงอยู่ในห้องของนานา มองเธอหลับไปได้สักพัก เลยเดินมาเปิดตู้เย็นเพื่อดูของสด จะทำอาหารไว้ให้เธอ ผมว่าเธอต้องไม่สบายแน่ เลยจะทำข้าวต้มไว้ให้

1ชั่วโมงต่อมา

ตอนนี้ข้าวต้มร้อนๆเสร็จแล้วครับ..ผมเดินกลับไปดูคนตัวเล็กอีกครั้งและตัดสินใจเดินออกจากห้องของเธอมาเพื่อจะออกไปร้านขายยา ซื้อยาคุม ยาแก้ปวด แก้อักเสพ จริงๆผมอยากให้เธอท้องนะ เธอจะได้ไม่ต้องไปไหน อยู่กับผมไปแบบนี้ เมื่อเสร็จแล้วก็กลับมาที่ห้องของเธอและเขียนโน๊ตแป๊ะไว้หน้ากระจกเครื่องแป้งว่า..

แซคทำข้าวต้มไว้ให้ ตื่นมาก็ไปตักกินได้เลย ส่วนยาวางไว้ให้ในห้องครัว ❤️

ผมกลับห้องของตัวเองทันที..อ่าถามว่าผมรู้สึกยังไง ตอนที่เธอบอกว่าข้อตกลงของเรายังคงเป็นเหมือนเดิม..บอกตรงๆ ผมน้อยใจว่ะ เอากันทั้งคืนแต่ตื่นมาโดนเมียตัดเยื่อใยกันแบบนี้

แต่ผมก็เข้าใจเธอนะ ที่เธอพูดมามีเหตุผลทุกอย่าง เข้าใจแต่ไม่อยากยอมรับ ผมอยากประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่าเธอเป็นเมียผมนี่น่า และผมก็ไม่เคยเรียกใครว่าเมียด้วย ทุกอย่างที่ทำ เธอได้มันไปเป็นคนแรก ผมถึงได้บอกไงครับว่าถ้าเธอขอผมก็จะทำให้ กว่าจะถึง 3 เดือนผมไม่อกแตกตายก่อนรึไง

ผมจะเคลียผู้หญิงทุกคนออกจากชีวิตให้หมด และให้เธอเป็นเมียคนเดียว อาการแบบนี้หลงเมียชัดๆ ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้เธอมั่นใจในตัวผม ความจริงก็เคลียออกไปเกือบหมดแล้วนะ เหลืออยู่แค่ 4-5 คนที่เค้าไม่ยอมเลิกกับผมง่ายๆ เห้อมีเมียก็ยังประกาศให้ใครรู้ไม่ได้ โถ่ไอ้แซค ไอ้คนเมียไม่รักT^T

@CQ CLUB 21.20 น.

ขับรถมาถึงผับก็เดินไปโซนวีไอพีทันที นั่งกินเหล้า อยากเมาครับ ปวดใจ โดนเมียปฎิเสธความเป็นผัว เข้าใจโว้ยย แต่มันทำไมได้ อยากอยู่กับเมีย..แต่ผมจะไม่ไปเจอเธอสัก 3 วันครับ อยากรู้ถ้าผมหายไปบ้าง เธอจะเป็นห่วงผมบ้างรึเปล่า T^T ชีวิตมันเศร้าจนต้องเรียกร้องความสนใจจากเมีย ฮะฮึกๆ (อย่ามาแสดง :ไรท์)

“ไอ้ แซค เป็นไรวะ ทำหน้าน้อยอกน้อยใจ” ไอ้ดิวหันมาถามด้วยสีหน้าสงสัย

“อยากเสือก?” ผมกวนตีนมันกลบเกลื่อนพยายามทำตัวให้ร่าเริงเข้าไว้

“อยากใส่ใจเถอะ” สัสนั่นแหละคืออยากเสือก! เรานั่งคุยกันสักพัก ผมรู้สึกเป็นห่วงคนตัวเล็กที่อยู่ในห้องจัง เธอจะไข้ขึ้นรึเปล่า เธอจะดูแลตัวเองได้รึเปล่า..อ่าความเป็นห่วงของคนเรามันช่าง.. ขนาดกำลังนอยด์เมียยังต้องมานั่งเป็นห่วงเธออีก..


Nana Talk

ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวอย่างหนัก ร่างกายร้อนผ่านราวกับไฟ หันไปมองรอบๆไม่เห็นคนตัวสูงแล้ว เลยเหลือบมองนาฬิกา ตอนนี้ 4ทุ่มกว่าแล้ว..

“ชิบ..นอนทั้งวันเลยหรอวะ หิวว่ะ” ฉันค่อยๆลุกขึ้นยืน เหลือบไปมองที่กระจกมีโน๊ตบางอย่างแป๊ะอยู่..

แซคทำข้าวต้มไว้ให้ ตื่นมาก็ตักกินได้เลย ส่วนยาวางไว้ให้ในห้องครัว ❤️

ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก

อ่า..ฉันอดยิ้มไม่ได้ เขาเป็นห่วงฉันสินะ บ้าเอ้ย ตื่นมาก็ใจสั่นเลย >< ฉันเดินไปดูในห้องครัว มีข้าวต้มอยู่ในหม้อ และมีถุงยาวางไว้บนโต๊ะ ฉันเลยอุ่นข้าวต้มและหยิบยาขึ้นมาดูว่ามีอะไรบ้าง..

“ยาแก้อักเสพ ยาแก้ปวดลดไข้ ยาคุม” ชิบลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย เมื่อคืนเข้าปล่อยในไม่ยั้งเลยนี่..คิดได้ดังนั้นก็รีบกินยาคุมอย่างไว..

เขาก็..มีความรับผิดชอบอยู่เหมือนกันนะ แถมยังเป็นห่วงเป็นใย ดูแลทั้งที่เมื่อเช้าเขาดูน้อยใจฉันอยู่แท้ๆเลยนะ..

เย็นวันถัดมา

เมื่อคืนหลังจากกินข้าวเสร็จฉันโทรหาเขา ไม่รับสาย พอไปเคาะประตูห้องก็ปิดเครื่อง เห้ออ อย่าบอกนะว่าน้อยใจจริงๆน่ะ วันนี้ฉันไม่ได้ไปม.ด้วยเพราะร่างกายคงไม่ไหว แต่ตอนนี้โอเคขึ้นแล้ว เลยจะลองไปหาเขาที่ห้องอีกครั้ง..เพราะโทรไปเท่าไหร่ก็ไม่รับสาย ไลน์ไปก็ไม่ตอบ..จนฉันร้อนรนใจ

ก็อก ก็อก ก็อก

แกร็ก

แซคเปิดประตูมาและยืนจ้องฉันนิ่งๆ เลิกคิ้วประมานว่ามีอะไร แถมสีหน้าน้อยใจนิดๆนั่นอีก น้อยใจจริงๆสินะ อีนา ง้อไม่เป็น ใช้วิธีอ้อนเอาละกัน..

หมับ!

“เฮียขา..เป็นอะไรหรออ งอนอะไรหนู” ฉันพุ่งตัวไปกอดรัดร่างสูงแน่น จนเขาเซถอยหลัง..นาทีนี้ลูกอ้อนมีเท่าไหร่ใส่มันให้หมด

“....” คนตัวสูงเงียบ ยืนนิ่ง ไม่ได้ผลักแต่ก็ไม่ได้กอดตอบ

“อย่าโกรธหนูเลยน้าา เฮียขา” ฉันซบหน้าไปกับอกของเขา และใช้หน้าผากถูๆไถๆกลางอกอย่างออดอ้อนแต่คนตัวสูงยังคงเงียบฉันจึงเงยหน้าขึ้นไปมองเขา

“-///-” เขาเขินล่ะ นะน่ารักก เมื่อเห็นฉันมองเขาเลยเบือนหน้าหนีไปทางอื่น..

“เฮียขา..อย่าโกรธกันเลยน้า”

“มะไม่-///-” คนโกหก เห็นนะว่าแอบยิ้มแต่..อ้อนต่ออีกหน่อยก็ได้

“แน่ใจหรอคะเฮียขา..ว่าจะไม่หายจริงๆ” ฉันผละออกจากกอดและยกมือขึ้นคล้องคอคนตัวสูงบดเบียดร่างกายแนบชิดกับร่างกายแกร่ง จนเขาหันมาอีกครั้ง

“ทะทำอะไร อื้อออ -///-” ทันทีที่ร่างสูงหันกลับมา ก็โดนฉันประกบปากจูบเบาๆ อ่า แล้วทำไมต้องใจสั่นไปด้วยล่ะเนี่ย

“แฮ่ก หายไหมคะ แฮ่กๆ” เราจูบกันเนิ่นนานพอผละจูบออกฉันก็หอบแฮ่ก

“อืม หายแล้ว เราคบกันเลยไม่ได้หรอหนูนา” ร่างสูงถามฉันด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“เคลียตัวเองสิ..ถ้าทำได้แล้วค่อยมาตกลงกัน ระหว่างนี้ นานาจะรอดู..แซคทำได้ใช่ไหม”

“เห้ออ แซคทำให้แล้วนะ เหลืออีก 4-5 คนเขาไม่ยอมเลิก..แต่แซคจะทำให้ได้” คนตัวสูงถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ

“ที่ทำหน้าเซ็งนี่คือไม่อยากเลิกกับคู่นอน?” ฉันถามออกมาทีเล่นทีจริง

“เปล่า แค่อยากประกาศให้โลกรู้ ว่าหนูเป็นเมียเฮีย หนูสวย เฮียไม่อยากให้ใครมายุ่ง พอยังไม่มีสถานะกันแบบนี้ เฮียไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวหนูเลย”

“>///< เมียอะไรเล่า..” ประกาศให้โลกรู้งั้นหรอ

“แล้วคืนนั้น..ถ้าไม่เรียกเมียจะให้เรียกอะไรล่ะครับ” เขายิ้มออกมา และรั้งร่างของฉันเขาไปกอดแน่น

“>///<”

“คืนนี้อยู่กับเฮียนะ”

Rrrrrrrrrrrrr Rrrrrrrrrr Rrrrrrrrrrrr

ฉันกำลังจะตอบร่างสูงแต่มีสายเข้ามาซะก่อน เลยหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู..

“ฮัลโหล มึงว่างปะ” มิ้ล..

“เออ ทำไมมีไร”

“มาหากูหน่อยดิ มีเรื่องจะปรึกษา” ฉันเหลือบไปมองแซคเลยน้อย เห็นเขากำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่

“เออๆ เดี๋ยวกูไปหาละกัน แค่นี้นะ” ฉันกำลังจะอ้าปากพูดกับร่างสูง แต่เขาชิงพูดขึ้นก่อน

“ไปเถอะ แซคเข้าใจ -_-” อ่าทำไมไม่ชอบคำว่า แซคเข้าใจเลย มันดูมีอะไรในน้ำเสียงนั้น

“อ่า งั้นหนูไปก่อนนะ ไว้จะทักไปหา” ร่างสูงพยักหน้าหงึกหงัก

จุ๊บบบบ

“บ๊ายบายย” ฉันเขย่งปลายเท้าขึ้นจูบแก้มร่างสูงเบาๆ แซคสดุ้งน้อยๆ ฉันรีบโบกมือลาเขาและออกมาจากห้องทันที”

ปัง!!


Zak Talk

คนตัวเล็กออกไปแล้ว..จริงๆผมไม่ได้โกรธเธอนะ แค่อยากเรียกร้องความสนใจจากเมียเฉยๆ อย่างที่บอกว่าจะลองหายไป สักสองสามวัน แต่นี่เพิ่งผ่านมาวันเดียว เธอรีบมาหาที่ห้องขนาดนี้ เธอคงแคร์ผมอยู่บ้างไม่มากก็น้อยล่ะนะ

จริงๆผมอยากรับโทรศัพท์เธอ แต่ต้องใจแข็งไว้ แค่เธอโทรมาหาก็ใจอ่อนยวบไปหมดแล้วอ่ะ ตอนไปเปิดประตูห้อง ใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อนีหน้านิ่งเงียบขลึม ทั้งที่ในใจลิงโลด เพราะดีใจที่เธอมาหาแถมประโยคพวกนั้นอีก เท่าที่ผมสังเกตุถ้าไม่เมาหรือไม่ได้อยู่ในโหมดอ่อยโหมดอ้อน เธอจะไม่เรียกเฮียนะครับ

เธอทำอะไรกับผมกันนะ..ถึงได้หลงเธอหัวปักหัวปำขนาดนี้ เวลาไม่ถึงเดือนผมเป็นเอามากจริงๆ ผมดูออกว่าเธอเองก็มีใจ..แค่ไม่รู้ว่า ถึงขั้นไหนก็แค่นั้น

Rrrrrrrrrr Rrrrrrrrr Rrrrrrrr

ผมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูเบอร์โทรเขา (น้องแตงโม) นี่ก็คู่นอนอีกคนที่ไม่ยอมเลิกกับผม

“เธอมีอะไร??”

“โถ่ แซคคนกันเองนะคะ ไม่เห็นต้องเย็นชาขนาดนั้นเลยนี่” ผมกัดฟันกรอด เธอต้องการอะไรวะ

“ฉันบอกเลิกเธอไปแล้วนะแตงโม” ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์

“อ่าา ได้ข่าวว่าบอกเลิกคู่นอนหมดเพราะมีเมีย?” เธอรู้ได้ไงวะ

“แล้วจะทำไม อย่ามาก้าวกายเรื่องส่วนตัวของฉัน”

“ก็..อย่าให้รู้น้าา ว่าเป็นใคร แตงไม่ปล่อยมันไว้แน่” ชิบ น่ารำคาญชิบหาย

“....” ใจเย็น แซค เย็นไว้

“เก็บเธอไว้ดีดีแล้วกัน..เมื่อก่อนแซคไม่เคยยกใครให้เป็นเมีย แตงยังรับได้แม้ว่าแซคให้เป็นแค่คู่นอน แต่ตอนนี้แซคกำลังจะมีเมีย และเขี่ยแตงทิ้ง บอกเลยว่าแตงไม่มีวันยอมแน่” เธอพูดจบก็กดวางสายไป ผม..ทำไงดี เพราะความมักมากของผมใช่ไหม..พอจะจริงใจกับใครสักคนถึงมีปัญหาเข้ามาเยอะขนาดนี้


“ฉันจะไม่ยอมให้เธอมาทำอะไรเมียฉันแน่”


.....................................................

เวรกรรมของผู้มักมาก คิกคิก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น