มอมิ้น

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Part37

คำค้น : Ficรักที่ถูกลืมเลือนPart37

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21.1k

ความคิดเห็น : 27

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2558 20:20 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Part37
แบบอักษร

Part37

บทสนทนาที่ดังอยู่รอบข้างไม่แม้แต่จะเรียกความสนใจจากเจ้าของร่างสูงได้เลยแม้แต่น้อย จะมีก็เพียงสายตาคมที่ยังคงจ้องไปยังหน้าจอโทรศัพท์อย่างจดจ่อ

ไอ้เพื่อนมิว...มึงนั่งจ้องเบอร์พี่เขาอยู่แบบนั้น..แล้วเครื่องมันจะโทรออกให้มึงหรอวะ

ตาคมตวัดมองเพื่อนของตัวเองนิ่งๆเช่นเดียวกับมือหนาของมิวสิคที่รีบเก็บเครื่องมือสื่อสารของตัวเองใส่กระเป๋ากางเกง

อย่าเสือกดิวะ

กูก็ไม่ได้อยากยุ่งหรอกมิว...ถ้าหน้ามึงไม่ได้เหมือนหมาตายซากขนาดนี้

เหล่าเด็กหนุ่มที่นั่งฟังอยู่พยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อนตัวเองเช่นเดียวกับสายตาหลายคู่ที่รีบจดจ้องมายังใบหน้าหล่อของมิวสิค

มองควยไร

มองคนปากแข็ง.....

คำตอบของเพื่อนในกลุ่มทำเอามิวสิคถึงกับชักสีหน้า

*ครืด*

*...โครม!*

คนตัวสูงลุกขึ้นออกจากเก้าอี้ของตัวเองพร้อมๆกับมือหนาที่ออกแรงผลักจนโต๊ะเรียนไม้ที่ตั้งอยู่ถึงกับล้ม

นายธิณพัตรณ์!!...จะออกไปไหน..นี่มันเวลาเรียนนะ!!”

เสียงโวยวายที่ดังตามออกมาจากด้านในห้องเป็นเหตุให้คนตัวสูงถึงกับหลุดถอนหายใจออกมาอย่างหน่ายๆ

ขายาวค่อยๆก้าวเดินไปยังทางข้างหนาเช่นเดียวกับมือหนาที่หยิบซองบุหรี่ออกมาจากกระเป๋ากางเกงตัวเอง

...สัสเอ้ย..

เสียงทุ้มสบถออกมาอย่างหัวเสียพร้อมๆกับปากหยักที่สูดเอาสารนิโครตินเข้าไปในร่างกายอย่างไม่ค่อยจะสบอารมณ์

หงุดหงิดงั้นหรอ

แล้วเขาจะหงุดหงิดเรื่องอะไรกัน

โว้ย...เชี่ย!”

คนตัวสูงแทรกตัวเข้าไปในรถของตัวเองก่อนที่มือหนาจะชกเข้าไปที่คอนโซลหน้ารถเต็มแรง

..........

มือหนาหยิบโทรศัพท์ของตัวเองออกมาอีกครั้งพร้อมๆกับตาคมที่จ้องไปยังสิ่งตรงหน้านิ่งๆ

...ฟวู่..

ปากหยักได้รูปพ่นควันสีขุ่นออกมาพร้อมกับนิ้วเรียวยาวที่เริ่มกดไล่หาเบอร์ในโทรศัพท์ของตัวเอง

........มึงแค่กดนิ้วลงไปเองไอ้เชี่ยมิว..แม่งเอ้ย..!”

คนตัวสูงโวยวายกับตัวเองอย่างหัวเสียเช่นเดียวกับนิ้วยาวที่ยังคงชะงักค้างอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ของตัวเอง

...............

มือหนาทิ้งโทรศัพท์ของตัวเองลงบนเบาะข้างคนขับพร้อมๆกับเท้าหนาที่กดเหยียบลงไปบนคั้นเร่งของรถยนต์

....แล้วกูจะทำไงดีวะเนี่ย...เชี่ยแม่ง

คนตัวสูงยังคงพึมพำกับตัวเองอย่างหัวเสียเช่นเดียวกับตาคมที่ยังคงมองไปยังถนนเส้นตรงหน้าอย่างนิ่งๆ

มึงทำชีวิตกูวุ่นวายฉิบหายเลยสัส

เสียงทุ้มเอ่ยออกมานิ่งๆเช่นเดียวกับมือหนาที่หักรถคันหรูของตัวเองเข้าไปยังเขตของอาคารตรงหน้า

................

ทันทีที่ขายาวก้าวเดินเข้าไปด้านในตัวอาคารสายตาหลายคู่ก็เริ่มหันมองอย่างให้ความสนใจ

คุณมิวคะ....มาหาใครคะ

อาโนอยู่ไหนครับ

อยู่ด้านบนคะ...ว่าแต่มีธุระอะไรหรือเปล่าคะ..

ตาคมตะวัดมองสาวเจ้าเหมือนกับบอกกลายๆว่าอย่ามายุ่งเช่นเดียวกัยขายาวที่รีบก้าวเดินตรงไปยังห้องผู้บริหารตรงหน้า

*แกร้กกก*

ไม่มีแม้กระทั่งเสียงเคาะประตูจะมีก็เพียงแค่เจ้าของร่างสูงที่เดินเข้ามาภายในห้องอย่างถือวิสาสะเท่านั้น

...หื้อ...อ้าว..มาไงหละเนี่ย

ชายหนุ่มวัยกลางคนเงยหน้าขึ้นจากเอกสารตรงหน้าพร้อมๆกับจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างตั้งคำถาม

...อาครับ..ช่วยไรผมหน่อยสิ

เดี๋ยวๆ..นี่มันเวลาเรียนนี่มิว...

....ช่างมันเหอะครับ...แต่ผมมีเรื่องให้ช่วย..จริงๆนะครับ

เสียงร้อนรนของเด็กหนุ่มตรงหน้าทำเอาหนุ่มวัยกลางคนถึงกับแสดงอาการสงสัย

ก็ปกติไอ้เด็กตัวสูงมันเคยคิดจะสนใจอะไรที่ไหน

ไอ่ช่วยน่ะช่วยได้...แต่มันเป็นเรื่องที่ดีหรือเปล่า

แค่ตามหาคนเองครับ

หาใคร...แล้วบอกพ่อแม่หรือยัง?”

...หู้ย...บอกได้ไงเล่าครับ

เด็กหนุ่มเอ่ยออกมาเบาๆเช่นเดียวกับตาคมที่เริ่มแสดงอาการกังวล

หื้อ..งั้นอาก็ไม่ช่วยหรอกนะ...เดี๋ยวพี่ลมก็มาแว้ดๆใส่อาอีก..เหอะๆ

อาก็อย่าให้แม่ผมรู้สิครับ...ห้ามบอกพ่อผมด้วยนะ

แกนี่มันแก้แดดเกินเด็กหรือเปล่าวะเนี่ย

เสียงหวานของคนเป็นอาเอ่ยออกมาล้อๆอีกคนเช่นเดียวกับเด็กหนุ่มร่างสูงที่ตอนนี้กำลังมีอาการร้อนรนจนแลดูน่าขัน

อาโนครับ...อาคงไม่ใจร้ายกับผมใช่มั้ย

...เฮ้อ...ก็ได้ๆ..อย่าไปทำท่าทางแบบนี้ที่ไหนนะ..อุบาทตาจริง

หู้ย..แรงนะครับนั่น

เสียงทุ้มของมิวสิคเอ่ยออกมาขำๆพร้อมๆกับร่างสูงที่ทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ที่วางอยู่ข้างๆ

แล้วทำไมต้องตามหาเขา...สำคัญขนาดนั้นเลยหรอ

..............

ตอบสิ

ไม่รู้ว่าสำคัญหรือเปล่า...แต่นี่ผ่านไปแค่2วัน...เหมือนจะตายวะครับ

.....เขาคงเป็นทั้งชีวิตของแกเลยหละไอ้หลานรัก

คนตัวสูงหลุดถอนหายใจออกมาเบาๆพร้อมๆกับมือหนาที่ทำท่าจะหยิบแท่งนิโครตินออกมาสูบ

...อย่าสูบบุหรี่สิ...อยู่ปี1เองนะ

ขัดตลอด

.....เอาประวัติมา...เท่าที่รู้

คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างใช่ความคิดก่อนที่ปากหยักจะเอื้อนเอ่ยคำออกมา

ชื่อจริง ชื่อ ชณาธีร์....เกิด18 มกรา 2536...สูง166 หนัก44 ผมยาวประบ่าสีออกน้ำตาลอะครับ...ผิวขาวๆเลยอะ..ชอบกินนมเปรี้ยว..ไม่ชอบกินเนื้อและก็ไข่..เอ่อ..ขับแลมโบอเวนคันสีดำ...เกลียดการเรียนวิชาคณิต..ชอบเรียนศิลปะ...ชอบตื่นตอนประมาณ8โมงเช้า เวลาปกติช่วงเสาร์อาทิตย์ก็จะตื่นราวๆ9โมง..ชอบฟังเพลงแนวป็อป..เกลียดเพลงแนวคลาสสิค...ผมจำได้แค่เนี่ยแหละครับ

นี่แค่ของแกหรอถ้ายังต่ออีกนิดนี่..อาคิดว่าแกโรคจิตเลยนะ...รู้ยันรอบเอวกับไซต์รองเท้าเขาเลยมั้ยหละ

รอบเอว25ครับ..ใส่รองเท้าเบอร์40

มิวสิค...แก้คลั่งเข้าขั้นโคม่าแล้วหละ

มือหนาเกาหัวตัวเองน้อยๆพร้อมๆกับปากหยักที่หลุดยิ้มกับความคิดของตัวเอง

ก็ถ้าหากเขาบอกไซส์ถุงยางของคนตัวเล็กออกไป คุณอาคงจะช็อคตายแน่ๆ

ยิ้มอะไรหละนั่น...บอกชื่อเล่นเขามาสิ

....ไอติมครับ

#

#

#

คนตัวเล็กที่กำลังนั่งมองสวนดอกไม้เงียบๆถึงกับหลุดสะดุ้งตกใจเมื่อจู่ๆร่างกายก็รับรู้ได้ถึงแรงสะกิดเบาๆที่บ่า

อะไรหรอ

เข้าบ้านได้แล้วครับคุณหนู...มันมืดแล้ว

เสียงทุ้มของเปอร์เซนต์เอ่ยออกมากวนๆพร้อมๆกับมือหนาที่เอื้อมไปเขี่ยแก้มนิ่มของคนตัวเล็กเบาๆ

ไม่ต้องมาสั่ง...ง่ำ

ปากเล็กกัดเข้าไปที่นิ้วยาวๆของคนตัวสูงอย่างหมั่นไส้ก่อนที่ร่างน้อยๆของไอติมจะรีบวิ่งแจ้นเข้าไปด้านในของบ้าน

กวนตีนกูอีกแล้วนะไอติม...!”

มาดิๆ..เข้ามาเล้ยยย!”

คนตัวเล็กที่กระโดดเหยงๆอยู่บนเตียงส่งเสียงล้อเลียนอีกคนพร้อมๆกับตาเรียวสวยที่กำลังฉายแววซุกซนออกมาอย่างน่ามอง

ว้าว..วันนี้ผมอยากกินไอติมจังครับ..

เสียงทุ้มขี้เล่นที่หลุดออกมาทำเอาไอติมถึงกับขำออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เช่นเดียวกับร่างน้อยๆที่บัดนี้กำลังพยายามจะหาทางลงจากเตียงเพื่อหนีอีกคน

อ่า..มึงอย่าเพิ่งเข้ามานะเซนต์..ให้กูลงเตียงก่อน

มีงี้ด้วยหรอวะ...หึหึ

ถ้ามึงจับกูได้เร็วมันก็จะไม่สนุก....

ครับบบๆ..งั้นก็รีบลงมา

ทันทีที่คนตัวสูงเอ่ยจบร่างน้อยๆก็รีบทำท่าจะกระโดดลงจากเตียงแทบจะทันที

*หมับ.*

เซนนนน...ไหนบอกจะให้กูลงก่อนไง!”

คนตัวเล็กที่ถูกล็อคโดยเจ้าของร่างสูงดิ้นขลุกขลักอยู่ใต้ร่างคนตัวสูงอย่างหาทางรอด

เล่นทุกวัน..มึงเป็นเด็กหรอไอติม..

เสียงล้อที่ดังมาจากคนด้านบนทำเอาคนตัวเล็กถึงกับหน้างอ

ปล่อยเลย..ไม่เล่นแล้ว...เลิกจ้องหน้ากูด้วย

เสียงหวานเอ่ยออกมางอนๆเช่นเดียวกับปากอิ่มที่ยื่นออกมาอย่างลืมตัว

น่ารัก...

ตาคมจ้องมองไปที่ปากเล็กสีสดนิ่งๆก่อนที่ริมฝีปากหยักจะค่อยๆกดจูบริมฝีปากของคนช่างพูดตรงหน้า

อื้อ...ไอ้เอี้ยเอ้น

มือเล็กตีรัวไปที่ไหล่แกร่งของคนบนร่างเช่นเดียวกับใบหน้าหวานที่พยายามจะเบี่ยงหลบอีกคน

....อื้อ..เซนต์...อะ...อะไรของมึง

คนตัวเล็กที่ยังคงงุนงงกับสถาณการ์ณเอ่ยออกมาเสียงสั่นๆเช่นเดียวกับตาเรียวสวยที่จ้องมองร่างสูงที่กำลังซุกไซร้อยู่ตามซอกคอระหงของตนอย่างหวั่นๆ

เซนต์..ยะอย่าแกล้งกู..มะไม่เล่นแล้ว

มือเล็กรีบกระชับเสื้อของตัวเองเช่นเดียวกับร่างขาวบางที่ถดตัวหนีคนตัวสูงจนชิดขอบเตียง

........

ร่างขาวบางบนเตียงเริ่มปล่อยน้ำตาออกมาด้วยความกลัวเช่นเดียวกับคนตัวสูงที่เริ่มสะบัดหัวตัวเองเพื่อเรียกสติ

ไอติม...กู..เอ่อแค่ล้อเล่น

มือเล็กรีบปาดน้ำตาของตัวเองออกแต่ไม่วายตาเรียวสวยก็ยังคงจ้องมองคนตัวสูงอย่างหวั่นๆ

ต่อไปไม่เล่นแบบนี้แล้วนะเซนต์..มันไม่สนุกเลยซักนิด

เสียงหวานเอ่ยออกมาสั่นๆเช่นเดียวกับร่างน้อยๆที่ค่อยเขยิบเข้าไปใกล้เพื่อนตัวสูงของตัวเอง

อื้อ..ไม่เล่นแล้ว...กูขอโทษ

มึงรู้มั้ย...ว่ามันทำให้กูคิดถึงไอ้สัสมิวน่ะ

# # # #

อาโนคือใครน้อ-..-คึคึ คิดว่าเขาคือใครครับ

 Next Part38

 มิวxไอติม

 เม้น หน่อยน้า

 

อค็

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น