nawa

สวัสดีค่ะ ถ้าใครหลงเข้ามาแล้วอย่ากดผ่าน ลองอ่านสักตอนก่อนนะคะ นิยายของNawa อินดี้ที่ไม่ได้มีดีแค่เรื่องลึกลับ

อันตรายที่จะเกิด

ชื่อตอน : อันตรายที่จะเกิด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.8k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ก.พ. 2561 22:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อันตรายที่จะเกิด
แบบอักษร

ตาเฒ่าอูเลหลังจากฝืนคืนสติขึ้นมาก็รีบสอบถามเหตุการณ์ทั้งหมดจากมะเมียะ เมื่อได้ฟังคำบอกเล่าทั้งหมดของลูกสะไภ้แล้วตาเฒ่าก็รีบจัดแจงเก็บข้าวของต่างๆใส่ย่ามคว้าปืนปุโรทังกระบอกเก่าคู่ใจกับมีดหมอยัดลงในย่าม   

"พ่อจะไปจริงๆหรือจ๊ะ แต่นี่มันค่ำแล้วอีกอย่างพ่อก็เพิ่งฝืน"   

"ข้ารอช้าไม่ได้แล้วพวกนายทหารกับหมอหายเข้าป่ากันไปหลายวัน​ขนาดนี้ ข้าใจไม่ดีเลย"ตาเฒ่ายกมือขึ้นไหว้เหนือหัวบริกรรมคาถาบางอย่างก่อนจะก้าวลงเรือนไป 

มะเมียะมองตาเฒ่าเดินหายเข้าป่าไปจนลับตาไม่กล้าแม้แต่จะทัดทานใดๆเพราะรู้ถึงนิสัยดีว่าถึงจะห้ามอย่างไรก็คงไม่ฟัง   อูเลเดินตัดเข้าพงรกแนวป่าท้ายหมู่บ้านโดยถือไต่คบเพลิงหนึ่งอันเพื่อให้แสงสว่าง ความจริงไม่มีพรานคนใดที่จะเดินป่ากันในยามวิกาลค่ำคืนเช่นนี้เพราะมีอันตรายมากมายแต่เวลานี้คงรอไม่ได้แล้วตาเฒ่าสังหรณ์ใจพิกลว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น ร่างผอมแห้งรีบเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นแม้จะยังเจ็บที่ศีรษะอยู่บ้างเพื่ออาจจะไปช่วยเหลือได้ทันเวลา   

พิมพลอยปวดหัวหนึบไออุ่นที่เคยได้รับขาดหายไปเหลือเพียงไอความหนาวเย็นที่แผ่ซ่านเข้ามาแทน หญิงสาวรู้สึกแขนขาหนักคล้ายอาการคนโดนผีอำเธอพยายามลืมตาตื่นขึ้นเมื่อรู้สึกว่ามีบ้างสิ่งบางอย่างลูบไล้ตามใบหน้าเธออยู่ ตาปรือพยายามมองฝ่าไปในความมืดเห็นเพียงเงาใครคนหนึ่งอยู่ข้างกายแต่ไม่สามมารถบอกได้ว่าเป็นใคร กลิ่นประหลาดที่คุ้นเคยกระทบโสตนาสิกของหญิงสาว​ หัวใจของพิมพลอยไหววูบเมื่อสตินึกรู้ขึ้นได้ว่าเป็นกลิ่นไอประสงค์ร้ายของไอ้ผีดิบ ระดับชีพจรหญิงสาวพุ่งสูงขึ้นด้วยความตื่นกลัวน้ำตาใสๆไหลคลอเบ้าตาทั้งสองข้างเธอพยายามขยับเขยือนแต่ไม่สามารถทำได้เลย  

"ตื่น​ ตื่นเถอะอันตรายกำลังมาตื่นเถอะ" นรินทร์​ฝืนลืมตาตื่นแม้ตนจะรู้สึกง่วงเต็มทนชายหนุ่มขยี้ตาเพื่อขับไล่ความง่วงมองไปยังกองไฟที่ปลายเท้า ไฟในกองมอดลงเกือบหงคะฉิ่นนั่งคอพับหลับอยู่ใกล้ๆสามัญสำนึกบางอย่างทำให้เขาควานหาไฟฉายและปืนที่ข้างกายกดเปิดและกราดส่องไปรอบๆ แต่ชายหนุ่มต้องตกใจเมื่อพิมพลอยและปกรณ์หายตัวไป  

"คะฉิ่นตื่นเร็วพิมพลอยกับปกรณ์หายตัวไป" เสียงนายทหารหนุ่มตะโกนขึ้นอย่างดังทำให้คะฉิ่นที่นั่งหลับอยู่สะดุ้งสุดตัวรีบลุกขึ้นยืน  

"ไปปลุกอูซอเร็วแล้วตามฉันมา" นรินทร์สั่งโดยเร็วพร้อมปลดเชพปืนในมือ คะฉิ่นวิ่งหน้าตั้งไปปลุกอูซอที่นอนอยู่อีกฝังแต่เมื่อสัมผัสโดยตัวญาติผู้พี่ก็ต้องรีบชักมือกลับเพราะไอร้อนที่แผ่ออกจากร่างกายร้อนดังไฟ  

"นายทหารพี่อูซอตัวร้อนจี่เลยปลุกยังไงก็ไม่ตื่น"  

"ถ้างันคะฉิ่นอยู่ดูทั้งอูซอนะฉันจะไปตามทั้งสองคนนั้นไปก่อน"นรินทร์เร่งฝีเท้ากึ่งวิ่งไปตามทางเชื่อมคะฉิ่นประคองร่างที่ร้อนดังไฟสุมของอูซอขึ้นนเทน่น้ำในกระบอกไมม้ไผ่ใส่ผ้าขาวม้าบิดหมาดๆเชช็ดตามใบหน้าและลำคอของญาติผู้พี่​ ร่างของอูซอสั่นสะท้านเหมือนเจ้าเขาจนขนาดแรงบุรุษอย่างคะฉิ่นยังจับไว้ไม่อยู่

"พี่อูซอพี่เป็นอะไรพี่"คะฉิ่นกดร่างใหญ่ลงกับพื้นแต่ไม่สามารถสู้แรงได้ อูซอลืมตาโตขึ้นในตาแดงก่ำแยกเขี้ยวยิงฟันใส่คะฉิ่น ชายหนุ่มตกใจผงะถอยห่าง ร่างของอูซอดีดตัวขึ้นนั่งสายตาจ้องเมาทางเขาอย่างหน้ากลัว​ คะฉิ่นถอยหลังกรูติดกำแพงอีกฝั่ง มือควานหาอาวุธคู่กายแตแต่มมันดันตกอยู่ข้างกองไฟ 

"พี่อูซอพี่เป็นอะไรไป"คะฉิ่นเสียงสั่นเครือด้วยความกลัวเหลียวซ้ายแลขวาหาทางรอดจากสถานการณ์อันตรายนี้

พิมพลอยได้ยินเสียงพูดพึมพำบางอย่างแต่ไม่สามารถจับใจความได้ หนังตาหนักขึ้นเรื่อยๆใกล้จะปิดลงเหมือนสติจะขาดช่วง แต่ร่างกายก็รับรู้ได้ว่ามีวัตถุบางอย่างที่รู้สึกได้ถึงความบางและเย็นเชียบลากผ่านตั้งแต่ต้นคอลงไปยังทรวงอก พิมพลอยแขม่วท้องกลั้นหายใจไม่ให้คมมีดบาดเนื้อแต่ในหัวเธอตอนนี้ก็คล้ายกับอาการกึ่งหลับกึ่งตื่นปนกันสับสนไปหมด หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่นเพื่อเรียกสติให้คืนกลับมาภาพที่เห็นเบื้องหน้าคือร่างชายหนุ่มที่ใบหน้าไม่คุ้นเคยซ่อนทับกับใบหน้าของใครอีกคนมือสองข้างถือกริชเงื้อขึ้นเหนือหัวกำลังจะแท่งลงมาที่กลางอกของเธอ!!!! 


*ขอคอมเม้นโดนๆนะคะถ้าคอมเม้นไหนโดนใจจะรีบมาต่อให้ทันทีตอนต่อไปเตรียมบู้กันได้เลย ขอบคุณ​ที่ติดตามอ่านกันนะคะ ผู้เขียนรออ่านคอมเม้นอยู่นะ



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น