mintlovebomba

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เดินหน้าสานสัมพันธ์

ชื่อตอน : เดินหน้าสานสัมพันธ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 432

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ก.พ. 2561 18:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เดินหน้าสานสัมพันธ์
แบบอักษร

จากวันนั้นที่ไอลินได้ตอบตกลงเป็นแฟนกลับมาร์คัสที่จริงเธอไม่ได้รักเขาหรอกแค่ชอบเฉยๆ แต่เธอก็ไม่อยากโดนเพื่อนล้อว่าไม่มีแฟนสักที ขายไม่ออกแล้วมั้ง ประโยคพวกนี้ช่างน่าเจ็บใจนัก ไอ้เพื่อนบ้าพวกนั้นก็ล้ออยู่ได้ ดีละตอนนี้เธอมีหนุ่มหล่อรวยมาเป็นแฟนต้องควงแขนไปโชว์สักหน่อย แต่ไม่รู้ว่าอีตาฝรั่งตาเขียวนั่นจะไปกับเธอมั้ยน๊า

ไม่รอช้าสาวอ้วนรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์มือถือแฟนข้ามคืนของเธอทันที

ไอลิน: ฮัลโหล

มาร์คัส: ผมดีใจจริงๆ ที่คุณโทรมาหาผม

ไอลิน: เอ่อคือฉัน. (ทำไมมันพูดยากจังเลยกะอีแค่ชวนคนไปเที่ยวเนี่ย)

มาร์คัส: นี่คุณถ้าเมื่อคืนนี้คุณเมาแล้วตกลงเป็นแฟนผมละก็ หากจะมาทวงคืนความโสดวันนี้ผมไม่คืนให้หรอกนะ

ไอลิน: นี่คุณ

มาร์คัส: ผมพูดจริงๆนะ ผมได้เป็นแฟนคุณแล้วผมไม่มีทางปล่อยคุณไปแน่นอน

ไอลิน: อีตาฝรั่งบ้าฉันแค่จะชวนคุณไปฟังฉันร้องเพลงคืนนี้ต่างหากเล่า

มาร์คัส: อ๋อ เรื่องแค่นี้เอง

ไอลิน: คุณว่างหรือเปล่าคะ

มาร์คัส: แฟนชวนทั้งทีต้องว่างสิครับ

ไอลิน: ได้งั้นเจอกันที่ผับนะ

มาร์คัส: ไม่เอา เดี๋ยวผมไปรับคุณที่บ้านดีกว่า

ไอลิน: คุณรู้จักบ้านฉันด้วยเหรอ

มาร์คัส: คุณก็คอยบอกทางผมสิครับ

ไอลิน: ก็ได้. งั้นเจอกันตอนสองทุ่ม ฉันจะรออยู่หน้าบ้านนะคะ

มาร์คัส: ครับคุณแฟน

มาร์คัสนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ที่คฤหาสน์แอลเนอร์ วันนี้วันหยุดของเขาพอดีเขาว่างทั้งวันบ้านยัยอ้วนไอลินนะเหรอทำไมเขาจะไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหนในเมื่อเขาส่งคนไปสืบมาหมดแล้ว

คุณปู่: ไงไอ้เสือเขี้ยวหัก

มาร์คัส: อ้าว. คุณปู่เหรอครับ

คุณปู่: นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แบบนี้ ดูท่าทางย่าแกใกล้จะได้หลานสะไภ้แล้วละมั้ง

มาร์คัส: กำลังดูๆอยู่ครับ

คุณปู่: โอ้ย. แกจะดูอะไรนักหนาตามาร์ค ปู่จะบอกให้นะรวบหัวรวบหางซะก็จบเหลนปู่จะได้ออกมาวิ่งเล่นสักที

มาร์คัส: โธ่คุณปู่

คุณปู่: ฮ่าๆ ฮ่าๆ ปู่สอนแกแล้วนะไอ้เสือ

มาร์คัส: คุณปู่นะคุณปู่สอนให้ดีกว่านี้ก็ไม่ได้ สอนแบบนี้แล้วสาวที่ไหนเขาจะยอมแต่งด้วยละเนี่ยนะ

พักเรื่องคุณปู่ไว้ก่อนตอนนี้ต้องไปเสริมหล่อ วันนี้เขาต้องหล่อที่สุดเพื่อแม่พันธ์ุดีในอนาคตจะปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้ ชายหนุ่มวุ่นอยู่กับการเลือกชุดเลือกทรงผมให้เข้ากับชุดเขาพอจะมองออกว่ายัยอ้วนคนนี้ชอบผู้ชายแบดๆลุยๆเพราะฉะนั้นเขาจะแต่งตัวสำอางไม่ได้ต้องเท่ห์ๆหน่อยทรงผมต้องตั้งนิดๆจัดแต่งให้เข้าทรงแค่นี้ก็เรียบร้อย

คุณปู่: นี่คุณ! งานนี้ผมว่าเจ้ามาร์คมันเอาจริงเอาจังมากเลยนะ

คุณย่า: ก็ลองไม่เอาจริงเอาจังดูสิคะ น้องจะจัดการเอง ไม่ให้ได้มีโอกาสเลือกเลยละ

คุณปู่: คุณนี่ ร้ายกาจจริงๆ

คุณย่า: ก็น้องอยากได้เหลนนี่นา หรือคุณพี่ไม่อยาก

คุณปู่: อยากจ้า อยาก

มาร์คัสมองเห็นคนแก่ทั้งสองคนหยอกล้อกันจากทางหน้าต่างดูพวกท่านมีความสุขมากถึงแม้จะทะเลาะกันบ้างแต่ก็ไม่เคยทอดทิ้งกันไปไหนไม่ว่าจะทุกข์หรือสุขก็ยังอยู่เคียงข้างกันเสมอแล้วชีวิตของเขาละจะได้สักครึ่งหนึ่งของคุณปู่คุณย่าหรือเปล่านะ

มาร์คัส: หวังว่าคุณจะแตกต่างจากคนอื่นนะไอลิน ผมหวังว่าคุณจะไม่หิวเงินเหมือนกับผู้หญิงทั่วไป ผมหวังว่าคุณจะจริงใจกับผมโดยไม่คิดถึงผลประโยชน์จากผมนะ

ทุ่มครึ่ง

มาร์คัส: ฮัลโหล คุณแฟน ผมอยู่บนถนนสายนิเวศน์1 แล้ว

ไอลิน: คุณขับตรงมาเรื่อยๆนะ พอเจอโรงเรียนให้เลี้ยวขวา ตรงมาเรื่อยๆ เลี้ยวซ้ายซอยที่สาม ตรงมาสุดซอยเลยคุณ

มาร์คัส: ตกลงครับคุณแฟน ผมจำได้

ไอลิน: คุณคงไม่หลงหรอก ฉันรอคุณอยู่หน้าประตูบ้าน

มาร์คัส: ครับผม

บรึ้นๆ เสียงรถหรูที่มาจอดอยู่หน้าบ้านบริรักษ์ทำให้คนในบ้านที่อยากรู้อยากเห็นออกมาดูกันให้ขวักร้อยวันพันปีไม่เคยมีใครมาแล้วนั่นรถใครกัน

สาวใช้ จี๊ด: คุณดาค่ะ คุณดา

ไอลดา: อะไรกันจี๊ด เสียงโวกเวกโวยวาย ดังจริงๆเชียว

สาวใช้จี๊ด: คุณลินค่ะ คุณลิน

ไอลดา: มีอะไร ไอ้อ้วนมันทำไม รถก็จอดอยู่นั่น วันนี้มันไม่ได้ไปไหนเหรอ ทุกวันดึกดื่นค่อนคืนโน้นถึงจะกลับ คุณแม่ตัดหางปล่อยวัดบ้านนั้นไปนานแล้ว

สาวใช้จี๊ด: คือว่า มีรถสวยคันใหญ่มารับคุณลินค่ะ

ไอลดา: แกว่าไงนะ ไอ้อ้วนอ่ะนะ มีคนมารับเพื่อนมันหรือเปล่า

สาวใช้จี๊ด: ไม่น่าใช่นะคะคุณดา คนนี้จี๊ดไม่เคยเห็นมาก่อนเลยค่ะ คนอะไรหล๊อหล่อ

ไอลดา: ผู้ชายงั้นเหรอ ไม่ใช่ไอ้กล้อง ไอ้โอม ไอ้ชล แน่นะ

สาวใช้จี๊ด: ไม่ใช่เพื่อนแน่ค่ะคุณดา ดูท่าทางแล้วเหมือนจะรวยมากด้วยนะคะ

ไอลดา: แกคอยดูมันไว้นะ ถ้าไอ้อ้วนมันกลับมาเมื่อไหร่ให้รีบมาบอกฉัน เข้าใจมั้ย

สาวใช้จี๊ด: ค่ะคุณดา

สาวใช้คนสนิทของไอลดารับคำแล้วรีบออกไปเพื่อคอยดูว่าไอลินจะกลับมาเมื่อไหร่

บนรถยนตร์คันหรู

ไอลิน: คุณเก่งนะเนี่ย มาถูกด้วย เพื่อนฉันยังหลงทางตั้งหลายรอบ จนฉันต้องออกไปรับหน้าปากซอย

มาร์คัส: เพื่อนคุณเคยมาที่บ้านเหรอครับ

ไอลิน: ใช่ค่ะ เดี๋ยววันนี้คุณก็ได้เจอพวกนั้น ถ้าคุณไม่รังเกียจ นั่งด้วยกันนะคะ

มาร์คัส: ยินดีเสมอครับคุณแฟน

ไอลิน: ทำไมคุณชอบเรียกฉันแบบนี้ค่ะ ฉันว่ามันตลกจะตายไป

มาร์คัส: น่ารักดีออกคุณ คุณไม่ชอบเหรอครับ

ไอลิน: มันก็น่ารักดีคะ แต่ฉันว่าเวลาเรียกตามที่สาธารณะมันเป็นจุดเด่นเกินไป ฉันว่าคุณเปลี่ยนสรรพนามเรียกฉันเถอะนะ

มาร์คัส: งั้นเอาเป็นว่าผมจะเรียกคุณว่า ที่รัก ดีมั้ยครับ

ไอลิน: นี่คุณ!! มันต่างกันตรงไหนเนี่ย

มาร์คัส: อ้าว แล้วคุณจะให้ผมเรียกคุณว่าอะไรละครับคุณแฟน แต่ให้เรียกไอลินผมไม่เอานะมันห่างเหินเกินไป

ไอลิน: ลิน เรียกฉันว่า ลินก็ได้

มาร์คัส: งั้นเอางี้ ผมเรียกคุณว่าน้องลิน ส่วนคุณเรียกผมว่าพี่มาร์ค เพราะว่าผมแก่กว่าคุณ ตกลงตามนี้นะครับ

ไอลิน: ยะตาแก่

มาร์คัส: ถึงพี่จะแก่ แต่พี่ก็มีน้ำยานะครับ

ไอลิน: นี่คุณ

มาร์คัส: อ่ะ อ่ะ ใช้สรรพนามผิดอีกแล้วนะครับน้องลิน ระวังจะถูกลงโทษนะครับ

ไอลิน: ค่ะ พี่มาร์ค

เสียงเค้นลอดไรฟันจากหญิงสาวสร้างความสำราญให้กับชายหนุ่มเป็นอย่างมาก ตั้งแต่พบกันวันนั้นจนถึงวันนี้ นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่เขาชนะเธอได้

เอ้า. เม้นๆๆ ใครไม่เม้น ไรท์จะงอนเลยคอยดู

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น