กัลย์ดิษฐ์(fah-sai)

ห้ามคัดลอกดัดแปลงนิยายแม้เพียงแต่น้อยนิดใครทำขอให้ชีวิตพังพินาศย่อยยับพบหาความสุขไม่เจอทำอะไรก็ไม่มีวันเจริญ! ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนิยายของไรท์นะคะ ถ้าชอบก็ช่วยกดไลค์+เม้นเป็นกำลังใจให้กันด้วยน๊าา รักกก❤❤❤

บทที่17 ปฏิบัติการยั่ว NC

ชื่อตอน : บทที่17 ปฏิบัติการยั่ว NC

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 38.1k

ความคิดเห็น : 64

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.พ. 2561 21:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่17 ปฏิบัติการยั่ว NC
แบบอักษร

เช้าวันต่อมา ห้องริชาร์ด

“จะไปไหน” ริชาร์ดเอ่ยถามขึ้นเมื่อร่างบางที่นอนอยู่ในอ้อมกอดของเขาขยับตัวทำท่าจะลุกขึ้น  

“เช้าแล้วค่ะ พลอยจะไปช่วยคุณดาดูน้องโจ คุณดาจะได้ทำธุระส่วนตัว”   

“ไม่ต้องไปหรอก เช้านี้น้องดามีคนช่วยดูแล้ว”  

“ใครเหรอคะ”  

“ก็สามีของน้องดาไง เมื่อคืนเจเร็ดค้างที่นี่” ริชาร์ดบอกพลางนึกถึงเมื่อคืนที่สาวใช้เอายามาให้เขา เขาเห็นเจเร็ดเดินเข้าไปในห้องนอนของโซดาและคงเดาไม่ผิดว่ายังไงเจเร็ดก็ต้องอ้อนวอนขอค้างที่นี่เป็นแน่  

“แสดงว่าคุณดายอมคืนดีกับคุณเจย์แล้วเหรอคะ”  

“ก็ไม่รู้สิ น้องดาคงจะใจอ่อนลงเยอะแล้ว อีกไม่นานก็คงกลับมาดีกันแล้วล่ะ”  

“แล้วคุณโอเคใช่มั้ยคะ” เธอพลิกตัวหันไปหาชายหนุ่มพลางเงยหน้าไปสบตาคมของเขา รู้ดีว่าเขาคิดอะไรกับโซดาเพราะการกระทำของเขาที่มีต่อโซดามันชัดเจนมากกว่าอะไร 

“ก็โอเคล่ะมั้ง” ริชาร์ดตอบพลางนึกตามที่เธอถาม ก็น่าแปลกอยู่ที่เขาควรจะเสียใจแต่ทำไมเขากลับไม่รู้สึกอะไรเลยออกจะดีใจด้วยซ้ำที่เจเร็ดทำให้โซดายอมใจอ่อนได้  

“ทำไม คุณเป็นห่วงความรู้สึกผมเหรอ”  ริชาร์ดเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าหญิงสาวเอาแต่มองหน้าเขานิ่ง 

“ค่ะ เอ่อ...ก็ห่วงสิคะพลอยไม่ชอบเห็นใครเศร้าทั้งนั้นแหละค่ะ” พลอยชมพูบอกพลางหลุบสายตาลงต่ำแต่ก็ต้องรีบเงยหน้าขึ้นมาทันทีเมื่อเห็นว่ากางเกงขายาวที่เขาสวมใส่เมื่อคืนมันอันตรธานหายไปเหลือเพียงกางเกงบ๊อกเซอร์ขาสั้นเท่านั้นและที่สำคัญความเป็นชายของเขามันดูตุงคับกางเกงราวกับว่าจะทะลุออกมาได้อย่างไงอย่างงั้น 

“ติดไข้ผมเหรอทำไมหน้าแดงจัง” ริชาร์ดแกล้งกระเซ้าถามทั้งๆที่รู้ดีแก่ใจว่าทำไมเธอถึงเป็นอย่างนี้ แต่ก็ช่วยไม่ได้เพราะลูกชายของเขามันใหญ่มากจริงๆ 

“เอ่อ...คงอย่างนั้นมั้งคะ พลอยว่าพลอยไปทานยาหน่อยดีกว่า” เธอว่าพลางทำท่าจะลุกขึ้นแต่แขนแกร่งของเขาก็ยังไม่ยอมคลายออกจากตัวเธอเลยสักนิด 

“ไม่ต้องไปหรอก ผมมีวิธีรักษา” ริชาร์ดบอกแล้วยกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ 

“อะ อะไรคะ” หญิงสาวระล่ำระลักถาม 

“ก็แบบนี้ไง” พูดจบก็ก้มลงไปจูบริมฝีปากบางพลางขบเม้มดูดดึงเบาๆด้วยสัมผัสที่อ่อนโยนละเมียดละไม คนตัวเล็กที่ไม่ประสีประสาในเรื่องอย่างว่าพยายามเบือนหน้าหนีให้หลุดจากริมฝีปากของเขาที่จูบเธอเนิ่นนานจนแทบจะหมดอากาศหายใจ 

“แฮ่กๆ พลอย...” เมื่อปากเป็นอิสระก็รีบสูดหายใจเข้าปอดและกำลังจะพูดบางอย่างกับเขา แต่เสียงก็ต้องถูกดูดกลืนหายไปเมื่อเขาก้มลงมาประกบริมฝีปากกับเธออีกครั้ง  

“อื้ออ คุณริคคะ...” เธอพยายามร้องปรามเมื่อสองมือของเขากำลังล้วงล้ำเข้าไปภายใต้เสื้อนอนของเธอแล้วเคล้นคลึงเบาๆที่หน้าอกอวบอิ่มทั้งสองข้างสลับไปมา  

“เมื่อคืนผมต้องอดทนมากเลยนะ ตอนนี้ผมทนไม่ไหวแล้ว” เขากระซิบเสียงแหบพร่า เมื่อคืนที่ได้นอนกอดเธออารมณ์เขาก็คุกรุ่นถึงขีดสุด แม้จะพยายามอดทนอย่างมากเพราะคิดว่าไม่ควรแต่สุดท้ายเขาก็ไม่อาจห้ามใจได้จริงๆ 

“แต่พลอยว่าเราสองคนไม่ควร...”  

“คุณไม่ต้องการผมเหรอคนดี ผมต้องการคุณมากนะโดยเฉพาะลูกชายผม ดูสิมันพร้อมจะไปทักทายคุณตั้งนานแล้ว” ริชาร์ดบอกพลางจับมือเรียวของเธอให้ลูบไล้ไปตามหน้าท้องของเขาก่อนที่จะไปหยุดอยู่ที่แก่นกายใหญ่ที่ตุงอยู่ภายใต้กางเกง 

“ขะคุณริค” เธอตาเบิกโพลงอย่างตกใจพลันหน้าแดงระเรื่อทันทีที่ฝ่ามือของเธอกอบกุมอยู่ที่เป้ากางเกงของเขา มันช่างใหญ่โตมากกว่าที่เธอเห็นจากสายตาเสียอีก มือเรียวของเธอกำมันแทบจะไม่มิดอยู่แล้ว 

“บอกสิว่าคุณไม่ต้องการผม หื้มม” เขาบอกพลางจูบลงที่ซอกคอขาวเนียน ไล่ลงมาเรื่อยๆจนถึงเนินอกก่อนจะถอดเสื้อนอนเธอออกจนเผยให้เห็นดอกบัวตูมคู่งามจนอดที่จะเข้าไปครอบครองด้วยริมฝีปากและลิ้นอุ่นเสียไม่ได้  

“อ้ะ พลอย  อื้มม...” แม้อยากจะต้านทานสักเพียงใดแต่ร่างกายที่โดนเขาปลุกเร้าอยู่ตอนนี้มันกลับสวนทางกับความคิดเสียเหลือเกินพยายามจะปฏิเสธแต่กลับแอ่นอกรับสัมผัสแสนรัญจวนใจจากเขา เมื่อลิ้นสากลากไล้ไปมาอยู่ที่ยอดอกสีหวานโดยที่ฝ่ามือก็ช่วยขยำเคล้นคลึงมันทำให้เธอร้อนวูบวาบ และเสียวซ่านราวกับว่ามีกระแสไฟวิ่งไปมาอยู่ทุกอณูของร่างกาย

“แบบนี้ชอบมั้ยคนสวยของผม” เขาร้องถามเมื่อถอดกางเกงของเธอออกแล้วเลื่อนตัวให้ต่ำลงไปพลางใช้ลิ้นอุ่นลากไล้ไปมาที่ร่องสวาทของเธอ ทั้งดูดดึงขบเม้มที่กลีบกุหลาบงามไปมาจนน้ำหวานเริ่มไหลริน เขาเองก็ตรงเข้าไปดูดกลืนอย่างหื่นกระหายเธอช่างหอมหวานจนเขาอยากจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว 

“อื้ออ...พลอย พลอย...” หญิงสาวมิอาจเอื้อนเอ่ยออกมาเป็นคำใดๆได้เมื่อเขาเร่งจังหวะลงลิ้นพลางใช้นิ้วแกร่งบดบี้อยู่ที่เกสรงามกลางกายสาวจนเธอต้องกำผ้าปูเอาไว้แน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่ได้รับจากชายหนุ่ม  

“พลอยทำไมคะคนดี” เขาเหลือบมองใบหน้าสวยที่หลับตาพริ้ม ปากบางเม้มเข้าหากันแน่น มันทำให้เธอดูเย้ายวนจนเขาแทบจะทนไม่ไหว แค่ได้เล้าโลมเธอแบบนี้ก็ทำเอาเขาน้ำแทบแตกอยู่แล้ว 

“ซี้ดส์..อื้ออ...” ร่างบางครางเสียงกระเส่าเมื่อเขาสอดใส่นิ้วแกร่งเข้าไปในช่องรักแสนคับแน่นของเธอ ก่อนจะค่อยๆชักเข้าชักออกช้าๆแล้วเพิ่มจังหวะขึ้นเรื่อยๆ 

“อ้าส์...คุณริค...” เธอส่งเสียงหวานพลางยกสะโพกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเขาเร่งขยับนิ้วแกร่งถี่ๆ จนเธอรู้สึกเสียวซ่านเหมือนกำลังจะลอยไปสู่สรวงสวรรค์ 

“อื้มมม” หญิงสาวบิดตัวเกร็งเมื่อเขาเร่งจังหวะถี่ๆจนพาเธอไปแตะขอบสวรรค์อย่างสุขสม  

“ตอนนี้ต้องการผมแล้วใช่มั้ย” ริชาร์ดบอกเมื่อขยับตัวขึ้นมาทาบทับตัวเธอเอาไว้ก่อนจะก้มลงดูดดึงที่ยอดปทุมถันอีกครั้งโดยที่นิ้วแกร่งก็ยังคงเคล้นคลึงอยู่ที่เนินสาวไม่หยุดหย่อน 

“ผมจะเข้าไปแล้วนะ” เขากระซิบเบาๆแล้วจูบลงที่หน้าผากมนของเธออย่างอ่อนโยน ก่อนจะค่อยๆจับแก่นกายใหญ่ของเขามาถูไถตามร่องสวาทแล้วค่อยๆดันส่วนหัวเข้าไปในโพรงสวาทของเธอ  

“อ้ะ..อื้ออ คุณริคพลอยเจ็บ” เธอร้องบอกพร้อมๆกับน้ำตาที่คลอเต็มดวงตาสวย 

“อย่าเกร็งนะคนดี” เขาบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนก่อนจะก้มไปจูบปากบางอย่างอ่อนโยนแผ่วเบาโดยที่สองมือก็เอื้อมไปเคล้นคลึงอยู่ที่หน้าอกอวบอิ่มเพื่อช่วยให้เธอผ่อนคลาย  

“อื้ออ...” เธอทำหน้าเหยเกเมื่อเขาดันแก่นกายเข้าไปจนมิดลำ มันทั้งเจ็บทั้งจุกและคับแน่นจนเธออึดอัดไปหมด 

“เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้วนะ” ริชาร์ดบอกพลางจูบไปที่แก้มนวลของเธอทั้งสองข้าง รู้สึกอิ่มเอมใจเหลือเกินที่ได้เป็นคนแรกของเธอ 

“อ้ะ อื้ออ คุณริค…” เธอร้องเรียกชายหนุ่มเบาๆเมื่อเขาค่อยๆขยับสะโพกสอบเข้าออกอย่างช้าๆจนเมื่อเห็นว่าเธอเริ่มปรับตัวได้จึงเริ่มขยับเข้าออกให้เร็วและแรงขึ้น 

“อ่าส์…สุดยอดเลยคุณแน่นไปหมด” เขาครางเสียงต่ำอย่างพอในเมื่อขยับเข้าออกถี่ๆในช่องรักที่แสนคับแน่นของเธอ 

“อ้าส์/อ่าส์…” เสียงครางของชายหญิงดังระงมไปทั่วห้องนอนใหญ่เมื่อสะโพกสอบยังคงเร่งจังหวะเข้าออกทั้งเร็วทั้งแรงขึ้นโดยที่ร่างบางเองก็เริ่มยกสะโพกผายขึ้นตอบรับแรงกระแทกของเขาเช่นเดียวกัน 

“อื้ออ คุณริคคะ พลอย…พลอยไม่ไหวแล้วค่ะ” เธอร้องบอกไม่เป็นศัพท์เมื่อรู้สึกหวามไหวและกระสันเสียวไปหมดแม้จะเจ็บจุกแต่ก็เสียวซ่านไม่แพ้กัน 

“งั้นพร้อมกันนะ” เขาบอกแล้วก้มมามอบจูบดูดดื่มให้กับเธอโดยที่ช่วงล่างก็ยังคงเร่งจังหวะกระแทกถี่ๆจนในที่สุดก็พากันไปยังจุดสุขสมพร้อมๆกัน 

“อืมม/อือออ..” เสียงครางอื้ออึงดังขึ้นในลำคอเมื่อสองริมฝีปากกำลังดูดดึงขบเม้มทั้งส่งลิ้นไปเกี่ยวกระหวัดฉกชิมความหวานในโพรงปากของกันและกันอยู่เนิ่นนาน 

“เอ่อ…พลอย…”  

“พลอยอะไรหื้มม” ริชาร์ดเอ่ยถามเมื่อร่างบางที่อยู่ในอ้อมกอดเขาเหมือนจะพูดอะไรแต่ก็ยังไม่กล้าพูดออกมา 

“พลอย…จะกลับห้องแล้วค่ะ”  

“อะไรได้ผมแล้วก็จะทิ้งเลยเหรอ” เขากระเซ้าแหย่เมื่อเห็นเธอทำหน้าเลิ่กลั่กเหมือนทำอะไรไม่ถูก 

“ป่ะเปล่านะคะคือ…”  

“ได้ผมแล้วอย่าทิ้งผมนะรับผิดชอบผมด้วย” เขาทำเสียงออดอ้อนแล้วซุกใบหน้าลงที่ซอกคอขาวของเธอ 

“คุณริคปล่อยพลอยเถอะค่ะสายแล้ว เดี๋ยวออกไปแล้วใครเห็นเข้าจะไม่ดี”  

“งั้นไปอาบน้ำก่อนเดี๋ยวผมอาบให้” พูดจบก็ลุกขึ้นแล้วอุ้มเธอไว้ในท่าเจ้าสาวทันที 

“ม่ะไม่เป็นไรค่ะ พลอยอาบเองได้”  

“ถ้าอยากออกไปก็อย่าดื้อไม่งั้นจะให้อยู่ที่ห้องผมทั้งวันทั้งคืนเลย และคงรู้นะว่าอยู่ทำอะไร” ริชาร์ดบอกพลางจ้องมองเธอไม่วางตา 

“เอ่อ…อาบก็อาบค่ะ” เธอสูดหายใจเข้าลึกๆก่อนจะตอบออกไป ได้แต่โทษตัวเองที่ยอมเผลอตัวเผลอใจไปกับเขาแบบนี้ 

“ไม่ดื้อแบบนี้แหละน่ารัก” ริชาร์ดส่งยิ้มหวานให้เธอก่อนจะอุ้มเธอเดินเข้าห้องน้ำไป 

ห้องโจนาธาน

ร่างบางที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้วจึงเดินเข้ามายังห้องลูกชายสุดที่รักที่มีชายหนุ่มอาสามาคอยดูแลลูกให้ตอนที่เธอทำธุระส่วนตัว 

“หลับทั้งพ่อทั้งลูกเลยแหะ” เธอพึมพำเบาๆพลางมานั่งลงข้างๆคนตัวโตที่นอนหลับอยู่บนโซฟาโดยมีลูกชายตัวน้อยนอนซบอยู่บนอกของเขาอีกที เห็นภาพตรงหน้าแล้วก็อดที่จะยิ้มเสียไม่ได้เธอยกมือเรียวขึ้นลูบแก้มเนียนของลูกน้อยเบาๆ ก่อนจะเอื้อมขึ้นไปลูบที่ใบหน้าหล่อเหลานั้นด้วย นอกจากคุณป๋าของเธอแล้วก็มีผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอตรงนี้อีกสองคนที่เธอรักสุดหัวใจเช่นเดียวกัน 

“เฮียคะ ไปนอนที่ห้องนอนดีๆเถอะค่ะเดี๋ยวดาดูลูกต่อเอง” เธอปลุกคนตัวโตเบาๆก่อนจะอุ้มลูกน้อยไปวางลงบนเตียงเด็ก 

“ไม่เป็นไรค่ะ เฮียนอนตรงนี้ได้” เจเร็ดสลึมสลือขึ้นมาบอกเธอ ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง เพราะเมื่อคืนที่เขาขอนอนที่ห้องเธอก็ไม่ค่อยจะได้นอน เพราะหญิงสาวเองต้องตื่นมาให้นมลูกทุกๆสองชั่วโมงเขาเองก็ตื่นมาด้วยทุกครั้งเช่นกัน 

“หนูดา เฮียปวดหัวจัง” เขาลืมตาขึ้นมาทำสายตาออดอ้อนใส่เธอ 

“งั้นเดี๋ยวดาไปเอายาให้ค่ะ”  

“ไม่ต้องหรอกค่ะหนูดามานี่สิ” เจเร็ดรีบส่ายหัวแต่ก็กวักมือเรียกเธอด้วยเช่นกัน 

“อะไรอีกคะ” เธอว่าแต่ก็ยอมเดินไปใกล้ๆเขาแต่โดยดี 

“ขึ้นมานอนกับเฮียตรงนี้ให้เฮียกอดหน่อย” เจเร็ดยังคงทำหน้าออดอ้อนพลางตบลงที่เบาะโซฟาข้างๆตัวเขา 

“ไม่ต้องมาทำหน้าน่าสงสารเลย เฮียหาเรื่องเอาเปรียบดาล่ะสิ” เธอว่าอย่างรู้ทัน 

“เฮียปวดหัวจริงๆนะเนี่ย” เจเร็ดจับมือเรียวของเธอมาทาบอยู่ที่หน้าผากของเขา 

“อืมมแบบนี้ดีขึ้นเยอะเลยค่ะ แต่จะให้เฮียหายก็คงต้องนอนกอดหนูดา” เจเร็ดทำตาเว้าวอน 

“แก่แล้วนะยังทำตัวเป็นเด็กๆ” เธอว่าพลางทำหน้างอใส่ 

“เฮียยังไม่แก่สักหน่อยนะ พูดอย่างนี้สงสัยต้องพิสูจน์สักหน่อย” พูดจบก็ดึงเธอให้ล้มลงมานอนข้างๆเขาแล้วพลิกตัวขึ้นคร่อมเธอไว้ทันที เมียรักดันมาว่าเขาแก่มันช่างขัดใจเสียจริง เขาไม่ได้แก่เพียงแต่เธอเด็กต่างหาก แล้วก็เด็กกว่าแค่10ปีเท่านั้นเอง 

“เฮียปล่อยดานะ” หญิงสาวพยายามดิ้น รู้ตัวว่าไปพูดจี้จุดเขาให้พร้อมรบก็หาทางหลบเลี่ยงไม่ทันเสียแล้ว 

“ไม่ปล่อยค่ะ เฮียจะทำให้ดูว่าคนแก่คนนี้มีแรงพอที่จะทำอะไรต่อมิอะไรได้อีกเยอะเลยเชียวล่ะ”  

“มะไม่ได้นะคะ ทำไม่ได้” เธอรีบปฏิเสธทันที จะบ้าหรืออย่างไรกันเธอเพิ่งคลอดลูกได้แค่เกือบเดือนเท่านั้นเอง 

“แล้วต้องรอนานแค่ไหนล่ะเฮียจะขาดใจอยู่แล้วนะคะ” เขาทำน้ำเสียงเว้าวอน ตั้งแต่เขาแยกกับเธอเขาก็ไม่ได้มีเรื่องอย่างว่าอีกเลย พอมาเจอเมียรักอีกทีก็ยังปลดปล่อยไม่ได้ ต้องอดทนรอมาหลายวันหลายคืนจนเขาแทบจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว 

“อีกสองเดือนค่ะ”  

“เฮียตายก่อนพอดีค่ะ” เจเร็ดถอนหายใจเบาๆแล้วทิ้งตัวลงนอนข้างๆร่างบางก่อนจะดึงเธอมากอดไว้ 

“ทนไม่ไหวก็ไปหาสาวๆของเฮียสิคะ”  

“สาวของเฮียก็อยู่ในอ้อมกอดเฮียนี่ไงคะ” เขาบอกแล้วจูบลงที่หน้าผากมนของเธอ 

“ทำมาเป็นปากหวาน”  

“หวานสู้ปากหนูดาไม่ได้หรอกค่ะ” เขาใช้นิ้วแกร่งลูบไล้ไปที่ปากบางๆก่อนจะก้มลงไปมอบจูบแสนหวานให้ 

“เนียนตลอดเลยนะ เดี๋ยวกอดเดี๋ยวจูบ ดายังไม่ได้ให้อภัยเฮียนะรู้ไว้ด้วย”  

“ก็ทั้งกอด ทั้งจูบ มันก็คือวิธีการง้อของเฮียด้วยเหมือนกันนี่คะ ถ้าไม่ติดว่าหนูดาเพิ่งคลอดลูก เฮียก็มีวิธีง้ออีกอย่างด้วยค่ะ” เขากระซิบเสียงแหบพร่า 

“ทะลึ่ง!” เธอว่าพลางใช้มือเรียวฟาดลงที่อกแกร่งดังอั้ก 

“โอยย…เดี๋ยวนี้เมียชอบใช้กำลังจัง แต่เฮียชอบ ไว้หนูดาหายดีแล้วมาใช้กำลังกับเฮียเยอะๆนะ”  

“เฮียนี่นะ…”  

“ชู่วว ไม่เอาค่ะอย่าเสียงดังเดี๋ยวลูกตื่น”  

“ไม่ต้องมากอดเลยนะ” เธอว่าเมื่อเขาจับหน้าเธอให้มาซุกที่อกของเขาแล้วกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น 

“ทำไมล่ะ แต่ก่อนหนูดาชอบลูบๆคลำๆเฮียจะตาย ไหนจะหน้าอกไหนจะซิกแพคไหนจะกล้ามแขนเป็นมัดๆอีก แถมจ้องจะกินเฮียวันละหลายรอบ” เจเร็ดบอกพลางจับมือเธอให้มาลูบคลำตามตัวเขา 

“ก็แค่เคยชอบ เดี๋ยวนี้ไม่ชอบแล้ว แก่หนังเหนียวเคี้ยวยาก” เธอบอกพลางทำหน้ายู่ใส่เขา 

“คำก็แก่สองคำก็แก่เดี๋ยวเถอะน่ะ พ่อจะจับกดให้ร้องไม่หยุดเลย” เจเร็ดกัดฟันกรอดๆหมันเขี้ยวแม่ตัวดีเหลือเกินที่ชอบว่าเขาแก่นัก 

“เฮีย…เฮียถอดเสื้อทำไม” เธอถามเมื่ออยู่ๆเขาก็ถอดเสื้อยืดออกจากตัวเผยให้เห็นกล้ามอกกำยำ กับซิกแพคเป็นลอนสวย หญิงสาวได้แต่มองตาปริบๆนี่หุ่นเขาดีกว่าตอนที่เธออยู่กับเขาเสียอีก กล้ามอกนั่นเห็นแล้วอยากจะเข้าไปกัดเบาๆเสียเหลือเกิน 

“เฮียก็จะให้ดูว่าเฮียมันหนังเหนียวเคี้ยวยากจริงหรือเปล่า ตรงนี้อกของหนูดา ตรงนี้กล้ามแขนของหนูดา ตรงนี้ก็ซิกแพคของหนูดา แล้วก็ตรงนี้ไอติมแท่งยักษ์ของหนูดาเหมือนกัน” เจเร็ดบอกพลางจับมือเธอไปแตะตามตัวเขา

“เฮีย ย่ะอย่าสิ” เธอรีบดึงมือกลับแล้วเบือนหน้าหนีทันที นานแล้วที่เธอห่างหายจากเรื่องแบบนั้นมา แล้วดูเขาทำสินี่กำลังยั่วเธออยู่ชัดๆ 

“เฮียยังน่ากินอยู่มั้ยคะ” เขากระเซ้าถามเมื่อเห็นว่าเธอหน้าแดงเพราะความเขินอาย 

“ไม่เอาไม่พูดด้วยแล้ว” เธอผลักตัวเขาออกแล้วรีบลุกขึ้นยืนทันที 

“ดาจะไปทำอาหารเช้า ถ้าจะทานก็ตามมา” พูดจบก็รีบเดินออกจากห้องไปทันที คนตัวโตได้แต่นั่งยิ้มในท่าทีน่ารักของหญิงสาวที่ดูเขอะเขินกว่าแต่ก่อนเยอะเลยทีเดียว 

“โอยย จะยั่วเขาเราเลยลำบากสินะ” เจเร็ดว่าเมื่อจะลุกขึ้นแต่รู้สึกปวดหนึบที่แก่นกายไปหมด ให้ตายเหอะนี่เขาต้องทนไปอีกสองเดือนจริงๆหรอกหรือ


******************************************

อร้ายยยคุณริคขาาา ทั้งหว่านล้อมรุกเร้าซะหนูพลอยหนีไม่รอดเลยทีเดียว😆😆😆 ส่วนเฮียเจย์ก็ยังต้องอดทนต่อไปทำได้แค่ยั่วเมียไปเรื่อยๆ ทำไมผู้สองคนนี้อ่อยเบอร์แรงแบบนี้ล่ะ5555 เป็นไงคะเตรียมทิชชู่ไว้ซับเลือดกันหรือเปล่าจ้ะ^^ อย่าลืม!!!อย่าลืมมมม!!! กดไลค์+เม้นให้กำลังใจกันเยอะๆเหมือนเดิมน๊าาา❤❤❤ แล้วมาลุ้นกันว่าตอนหน้าเฮียเจย์จะยั่วเมียสำเร็จหรือยังอิอิ^^



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น