miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 15

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.5k

ความคิดเห็น : 38

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.พ. 2561 07:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15
แบบอักษร

สุดท้ายปลาเก๋าก็โดนลากขึ้นห้องเพราะมันเริ่มดึกแล้ว ปลาเก๋าเป็นห่วงขิงก็เป็นห่วง ห่วงตัวเองก็ห่วง ไหนบอกว่ามาเฟียคนนี้โหดถ้าบอกว่าหื่นจะเชื่อสนิทใจเลย

“ อาบน้ำเสร็จแล้วก็รีบไปใส่เสื้อผ้าสิลุง ยืนอ่อยไปผมก็ไม่พิศวาสหรอกนะ ” ปลาเก๋าเอ่ยปากบอกคนที่อยู่ร่วมห้อง ถึงจะหุ่นดีแค่ไหนปลาเก๋าก็ไม่สนใจหรอก

“ แอบมองอยู่ล่ะสิถึงได้รู้ว่าฉันกำลังอ่อย ” ปิงสวมบทเป็นเฆ่าลามก ทำตัวหื่นกามใส่ปลาเก๋า ถ้าเป็นปกติคงมีคนถวายตัวให้แต่ถึงจะไม่ยอมปิงก็จับกดได้อยู่แล้ว เพราะมันคือการลงโทษ ไม่ต้องรอให้สมยอมหรอก

“ โห ผมยังไม่เคยเห็นใครพูดเข้าข้างตัวเองได้เหมือนลุงเลยอะ ระวังเป็นหวัดตายนะลุง ” ปลาเก๋าพูดไปพรางมุ่ยหน้า ส่วนปิงก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์

“ ไปอาบน้ำได้แล้วไป ดึกแล้ว เอ้า! นี่เสื้อกับบ็อกเซอร์ ” ปิงโยนเสื้อเชิ้ตสีขาวและบ็อกเซอร์ให้ปลาเก๋า ปลาเก๋าอ้าปากค้างเพราะได้ของที่จะใส่หลังอาบน้ำเสร็จแค่นี้ ชั้นในก็ไม่มีให้ใส่แต่บ็อกเซอร์โล่งโจ้งหน้าดู แต่ก็ทนความเหนียวตัวกับความง่วงไม่ไหวก็เลยหยิบเอาผ้าขนหนูที่อยู่ใกล้มือแล้วก็เดินเข้าห้องน้ำไปด้วย

“ หึ ดื้อจริงๆ ” ปิงเดินไปแต่งตัวและส่ายหัวให้เด็กที่พึ่งจะได้มาวันนี้ ปิงใส่เสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงนอนขายาวนั่งเช็คบัญชีร่วมหุ้นอยู่ ตอนนี้ที่บริษัทมีคนมาร่วมหุ้นใหม่ชื่อโจเลส ผู้ชายอายุ30กับการร่วมหุ้นกันกว่าร้อยล้าน โจเลสพึ่งจะเข้ามาช่วงเดือนที่แล้วทุกอย่างมันลงตัวดีแต่การที่เรารอบคอบมันก็เป็นเรื่องที่ดีและควรทำ

แกร็ก แอดดด

“ คุณจะให้ผมนอนไหน ” ชายร่างบางที่ยืนอยู่ตรงหน้าปิงถามขึ้นอย่างหงุดหงิดเพราะง่วงนอน ปิงเงยหน้าขึ้นมองถึงกับเอกสารในมือร่วง คนผิวขาวใส่เสื้อตัวใหญ่สีขาวอย่ากับไปแอบเอาเสื้อพ่อมาใส่ หาวจนน้ำตาปริ่ม ขาก็ขาวเรียวเซ็กซี่

“ นะ นอน บนเตียงกับฉันนี่แหละ ” หนุ่มใหญ่วัย30ถึงกับพูดติดขัด ลำคอเกิดอาการแห้งผาก จนต้องเลียริมฝีปากดับกระหาย

“ คุณไม่หน้าไว้ใจ ผมไปนอนโซฟาดีกว่า ” ร่างบางหยิบหมอนไปหนึ่งใบและเดินตรงไปที่โซฟาหวังจะนอนปักหลักที่นั้น แต่ยังไม่ทันได้ล้มตัวลงนอน ร่างทั้งร่างกระถูกกระชากและยกขึ้น

“ เฮ้ย!! ทำอะไรของคุณ! ปล่อยผมลงนะ!! ” ปิงไม่ยอมให้ปลาเก๋านอนโซฟาแน่ๆไม่ว่ามันจะนุ่มหรือกว้างแค่ไหนก็ตาม เพราะคืนนี้เขาจะนอนกอดเด็กดื้อ

“ ไม่ปล่อย ถ้าเธอยังโวยวายและไม่หยุดดิ้น ฉันจะปล้ำเธอ ฉันไม่ทำแค่ขู่หรอกนะ ” เสียงนิ่งเรียบตามฉบับของปิงพูดออกมาให้ปลาเก๋าต้องหุบปากฉับ เพราะดูท่าทางแล้วปิงทำจริงแน่ ปลาเก๋าเลยต้องเงียบไว้ก่อน

“ .......... ” ปิงพาปลาเก๋าขึ้นเตียงและนอนด้วยกันโดยให้ปลาเก๋าหนุนต้นแขนเอาไว้ ปลาเก๋านอนตัวแข็งทื่อไม่ดิ้นหรือขัดขืนอะไรจนเผลอหลับไปในที่สุด ปลาเก๋าทาแป้งเด็กที่อยู่ในห้องน้ำของปิง ปิงไม่ได้สังเกตเพราะไม่ทาแป้งสงสัยแม่บ้านจะเอามาไว้ให้ แต่มันก็หอมมากเมื่ออยู่บนตัวปลาเก๋าจนเผลอสูดดมความหอมเข้าเต็มปอด

“ อื้ม!! ” คนหลับดูจะรำคาญมากจนเอามือปัดป่ายเหมือนไล่ความรำคาญและพลิกกายหนี ปิงลอบกลืนน้ำลายอีกครั้งเพราะเสื้อตัวใหญ่ที่ปลาเก๋าใส่มันถลกถึงเอว ผิวขาวเนียนปรากฏอยู่ตรงหน้า

“ กวางน้อยตัวนี้ช่างหน้าขย้ำให้แหลกคามือซะจริง ” ปิงเอามือลูบช่วงเอวขาวเนียนของปลาเก๋า มือหนาลูบผิวนุ่มลื่นอย่างเผลอไผลจนปิงต้องลุกขึ้นมาสูดดมดู กลิ่นหอมเย้ายวนจนอยากลองชิม ปิงไม่ได้ต่างอะไรไปจากเสือที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อตรงหน้า

“ อื้อ!! คนจะนอน!! ” เสียงงัวเงียปนหัวเสียประท้วงขึ้น ทำให้ปิงถึงกับหยุดชะงัก ปิงมองคนขี้เซาและเลื่อนตัวขึ้นไปประทับริมฝีปากตรงขมับคนนอนหลับและกระซิบเสียงเบาทิ้งตัวนอนลงแล้วรั้วคนหลับมากอดเอาไว้

“ ฝันดีกวางน้อยของฉัน ” และทั้งสองก็หลับไป



ทางด้านของกร

กรกลับจากที่ไปทานข้าวกับลินก็กลับมาที่บ้าน กรไม่ได้กลับมานอนที่บ้านนานเป็นอาทิตย์แล้ว กรทั้งดีใจและสับสนที่ลินคนรักเก่ากลับมา ถึงกรกับลินจะรักกันได้ไม่นาน แต่กรก็รักและปักใจกับลินมาก ถึงจะคบกันแค่สองปีแต่กรคิดจริงจังกับลิน ลินเป็นผู้หญิงน่ารัก ชอบทำอะไรให้กรประหลาดใจเสมอ และตอนนี้ลินก็กลับมาหากร พร้อมกับขอโทษที่ทิ้งกรไป เธอบอกว่าไม่ได้คิดจะทิ้งกรไปเลย แต่ที่ต้องรับเงินจากพ่อของกรและทิ้งกรไปนั้นเพราะพ่อของกรบอกว่าไม่อยากให้กรมีหัวใจ เพราะถ้ากรมีจุดอ่อนกรก็จะอ่อนแอและตกอยู่ในอันตรายได้ หญิงสาวจึงตัดสินใจไปจากกร

“ เอกไปเรียกขิงมาหาฉัน ” กรสั่งเอกให้ไปเรียกขิงมาหา บางทีที่ทำกิจกรรมบนเตียงกับลิน กรกลับเห็นหน้าขิงทับซ้อนแต่กรไม่ได้เผลอเลอเพราะกรป้องกันทุกครั้งกรยังไม่อยากจะมีลูกในตอนนี้ กรกับลินไม่ได้อยู่ด้วยกันถาวร กรซื้อคอนโดให้ลินอีกต่างหากเพราะบางทีกรต้องทำงานเอกสารสำคัญ และลินก็ชวนให้กรไปนอนค้างด้วยบ่อยๆกรเลยไม่ได้กลับบ้านมาเป็นอาทิตย์แล้ว

“ ครับ ” เอกตอบรับกรและออกไปทันที เอกรู้ว่าตลอดเวลาที่กรอยู่กับลินกรดูมีความสุขถึงจะหลงใหลลินมากมายแค่ไหน กรก็กลับมาหาขิงอยู่ดี ถึงกรจะดูลับสนแต่ในใจลึกๆเอกเชื่อว่ากรรักขิงไปแล้ว

ก๊อกๆ

“ ขิง คุณกรเรียกไปพบที่บ้านใหญ่ ” เอกเคาะประตูและบอกกับขิงไป ขิงที่ยังไม่ได้นอนก็รีบเปิดประตูทันที

“ คุณกรกลับมาแล้วหรอครับ ” เอกเห็นท่าทางดีใจของขิงก็อดสงสารไม่ได้ ถ้าขิงรู้ว่าตลอดเวลาที่ไม่อยู่บ้านกรไปทำอะไรขิงจะเสียใจแค่ไหน เอกไม่ค่อยไว้ใจลินเลย ถึงกรจะเคยรักมากแค่ไหนแต่เอกก็เชื่อว่าในใจลึกๆของกรเองก็รักขิงอยู่เหมือนกัน เพราะไม่งั้นคงไม่กลับมาหาขิงหรอก

“ อืม กลับมาแล้ว รีบไปเถอะเดี๋ยวคุณกรจะรอนาน พี่ซื้อขนมมาฝากด้วย อ้วนขึ้นรึเปล่าเนี่ย ” เอกแซวขิง ขิงรับถุงขนมและก็ขอบคุณเอกไป

“ ขอบคุณครับที่ซื้อมาให้ขิง พี่ว่าขิงอ้วนขึ้นหรอครับ แต่ช่วงนี่ขิงก็กินเยอะไปหน่อยล่ะครับ แฮะๆ ” ขิงพูดอย่างอายๆเกาแก้มเขินๆที่ตัวเองกินเยอะขึ้นแถมนอนเยอะด้วย ขิงเก็บขนมที่เอกซื้อให้แล้วก็รีบไปหากรทันที

กรนั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่บนเตียงยังไม่ได้อาบน้ำด้วยซ้ำ กรพึ่งจะกลับจากทานข้าวกับลิน กรกำลังสับสนอย่างนักเพราะบางครั้งที่ร่วมกิจกรรมบนเตียงกับลิน กรเห็นขิงทับซ้อนลิน กรเกือบหลุดเรียกชื่อขิงอยู่หลายครั้งเลยต้องกลับมาที่บ้านวันนี้ ที่จริงอยู่กับลินก็ดีอยู่แต่มันไม่เหมือนเก่าถึงจะเคยรักกันแต่ความรู้สึกมันแตกต่างออกไป เพราะห่างหายกันไปนาน ลินบอกกับกรว่าเคยลองคบกับคนอื่นเพื่อที่จะลืมกรแต่ลินบอกว่าลืมกรไม่ได้ ลองเที่ยวมีเพื่อนมากมายแต่ก็ลืมกรไม่ได้อยู่ดี พอรู้ว่ากรคงปกป้องลินได้แล้วเลยลองเสี่ยงที่จะกลับมาหากร ต่อให้กรเกลียด ต่อให้ต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่กับกร ลินก็จะทำ

ก๊อกๆ แกร็ก แอดดดดดด

เสียงเคาะประตูทำให้กรหลุดออกจากภวังค์ความคิด กรมองขิงที่เดินยิ้มไม่หุบเข้ามาในห้อง ‘ดีใจงั้นหรอที่ฉันกลับมา’ กรอยากถามไปแบบนี้แต่กลับเลือกที่จะเงียบและมองขิงนิ่งๆ แค่ไม่เจอหน้าหนึ่งอาทิตย์แต่ขิง..... ดูสวยขึ้น? ในความคิดของกร ขิงดูหน้าขย้ำกว่าเมื่อก่อนมาก

“ คุณกรเรียกขิงมามีอะไรให้ทำหรอครับ ” ขิงที่ดีใจมากจนแทนชื่อตัวเองว่าขิง ขิงเดินไปหยุดที่ตรงหน้ากร ไม่ได้เจอกันตั้งหลายวันแต่กรก็ยังดูดีเหมือนเคย

“ ฉันต้องการปลดปล่อย ทำหน้าที่ของเธอซะขิง ” เสียงเรียบนิ่งของกรบอกประโยคที่ทำให้ขิงถึงกับหน้าชา กรแค่ต้องการระบายอารมณ์กับร่างกายของขิงสินะ ขิงคิดอย่างนั้น แค่คิดก็เจ็บและเสียใจมากแล้ว แต่อย่างน้อยกรก็ยังคิดถึงขิงแม้จะไม่ใช่ในแบบที่ขิงคิดถึงกรก็ตาม

“ ครับ ” เสียงตอบรับที่แสนแผ่วเบาของขิงตอบกลับ ขิงค่อยๆถอดเสื้อยืดตัวใหญ่ที่ใส่นอนสบายออก ถอดกางเกงขาสั้นเจเจราคาไม่ถึงร้อยทิ้งเหลือชั้นในเป็นตัวสุดท้ายที่ยังทำใจถอดไม่ได้ ขิงไม่รู้ตัวเลยว่ากรจับจ้องการกระทำของขิงอยู่ ไม่มีท่าทีที่ยั่วยวนแต่กลับทำให้กรจับจ้องตาไม่กระพริบ ไม่ทันที่ขิงจะถอดกางเกงในที่เหลืออยู่บนตัวเป็นชิ้นสุดท้ายออก กรก็พูดขึ้นก่อน

“ อย่าพึ่งถอด มาจัดการเสื้อผ้าให้ฉันก่อน ” กรเอ่ยปากบอกขิงนิ่งๆ ขิงเลยพยักหน้ารับว่าเข้าใจและเดินเข้าไปหากร ขิงค่อยๆคลานขึ้นไปบนเตียงของกรช้าๆ มันเป็นการกระทำที่แสดงความรู้สึกประหม่าของขิงที่มีต่อกร แต่กรกับดูว่ามันเซ็กซี่ชวนมองเป็นไหนๆ ยอมรับว่ารสเซ็กส์ของลินก็ร้อนแรงตามประสาเด็กเรียนนอก แต่ก็ไม่ทำให้กรลืมสัมผัสของขิงได้เลย แต่กรก็ยังบอกไม่ได้ว่าสำหรับขิงแล้วสำคัญหรือเปล่า แค่ที่ระบายอารมณ์หรือมากกว่านั้นกรก็ยังหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้

ขิงขึ้นไปนั้นคร่อมตักกรที่นั่งอยู่บนเตียงด้วยอาการเขินอายและประหม่าแต่พอเข้าใกล้ตัวกรกลับมีกลิ่นน้ำหอมที่ไม่ใช่ของกร ขิงชะงักมือที่ปลดกระดุมเสื้อของกรและเงยหน้าขึ้นสบตากับกรเหมือนรู้สึกตัดพ้อ แต่กรก็ไม่ได้รู้สึกผิดหรือคิดอะไรกับสายตานั้นเลยและเอ่ยปากบอกกับขิง

“ อย่ามาใช้สายตาแบบนั้นมองฉัน ทำหน้าที่ของเธอให้เสร็จไม่งั้นก็ออกไปฉันจะเรียกคนอื่นมาแทน ” คำพูดที่เหมือนเข็มนับพันเล่มพุ่งมาที่อกจากด้านหน้าและด้านหลัง มันไม่สามารถฆ่าขิงได้ แต่มันสามารถทรมานขิงให้ตายทั้งเป็นได้เป็นอย่างดี

“ ผมขอโทษครับ ผมจะรีบทำหน้าที่ของผมเดี๋ยวนี้ครับ ” ขิงตัดสินใจทำทุกอย่างตามที่กรต้องการ ขิงไม่รู้ว่าจะส่งผ่านความรักและความรู้สึกให้กรได้หรือไม่ แต่ขิงยอมรับกับใจตัวเองแล้วว่าขิงรักกร ขอแค่กรยังต้องการขิงอยู่ ขิงก็ดีใจมากแล้ว

บทรักบนเตียงผ่านไปเนิ่นนานอย่างเอาแต่ใจ จนสุดท้ายขิงก็หลับคาอกกรไปเลย กรแปลกใจตัวเองที่ไม่คิดทำรุนแรงกับขิง แต่การกอดขิงครั้งนี้กรรู้สึกดีมาก ดีอย่างที่ไม่เคยมาก่อน

“ ฉันจะทำยังไงกับความรู้สึกนี้ดีนะ ขิง ” กรพูดขึ้นเบาๆเมื่อขิงหลับไปแล้ว


เช้าวันรุ่งขึ้น

ขิงตื่นขึ้นมาในตอนเช้า กรไม่อยู่ในห้องแล้ว ขิงเลยลุกขึ้นอาบน้ำจัดการตัวเองก่อนที่จะกลับไปที่ห้อง

“ ปลาเก๋าไปไหนแต่เช้านะ ” ขิงพึมพำกับตัวเองเมื่อกลับห้องมาไม่เจอกับปลาเก๋า ขิงเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็เดินไปที่ห้องครัวเพื่อช่วยแม่บ้านทำกับข้าวแต่วันนี้ดูจะวุ่นวายนิดหน่อย

“ ป้าครับ เห็นปลาเก๋ารึเปล่าครับ ผมยังไม่เห็นหน้าเลยตั้งแต่เมื่อคืน แล้วทำไมวันนี้ดูวุ่นวายจังเลยครับ ” ขิงลงมือช่วยแม่บ้านและถามความอยากรู้ของตัวเอง

“ ปลาเก๋าถูกส่งไปให้คุณปิงดัดนิสัยแล้วล่ะ ส่วนวันนี้ที่วุ่นวายเพราะว่าคุณกรมีแขกมาทานข้าวเช้าด้วยน่ะ ” ขิงขมวดคิดเพราะคิดว่าเคยเห็นปิงครั้งหนึ่งก็ตกใจอยู่ที่ปลาเก๋าโดนส่งตัวไป และก็แปลกใจด้วยที่กรมีแขกมาทานข้าวด้วยตอนเช้าแบบนี้

“ หรอครับ ” ขิงพูดขึ้นและช่วยแม่บ้านทำกับข้าวหลากหลายอย่างจนเสร็จ ขิงช่วยสาวใช้จัดโต๊ะอาหาร และได้ยินเสียงรถสงสัยแขกของกรจะมาถึงแล้ว

“ ลินคิดถึงพี่กรจังเลยค่ะ ” สาวสวยเดินข้าวมาในบ้านพร้อมกับกอดแขนกรอย่างออดอ้อน และกรก็ยิ้มให้อย่างเอ็นดู ขิงที่เห็นภาพนั้นถึงกับใจกระตุกวูบ มันเจ็บทั้งที่ไม่มีบาดแผล มันหน่วงเหมือนกับว่าหัวใจจะหยุดเต้น

“ อะไรกัน พี่ก็ไม่ได้ห่างไปนานสักหน่อย ” คำพูดที่ทุ้มนุ่มรื่นหูดูหน้าฟังต่างจากที่พูดเสียงเรียบเวลาพูดกับขิงดูเย็นชา ขิงถึงกับก้าวขาไม่ออก มุมที่อบอุ่นก็ต้องปฏิบัติกับคนที่รักสินะ ขิงคิดแบบนั้นก็เหมือนกับกลืนก้อนเข็มลงคอ

“ ก็ลินคิดถึงนี้ค่ะ วันนี้ได้มาทานข้าวที่บ้านพี่กร ลินทั้งตื่นเต้นและก็ดีใจมากเลยนะคะ ถึงลินจะได้อยู่ใกล้ชิดกับพี่กรเป็นอาทิตย์แล้วก็เถอะ ” หญิงสาวทำท่าทางน่ารักและพูดเสียงใสราวกับต้องการให้ใครได้ยิน ขิงที่ยืนนิ่งไม่ยอมขยับไปไหนเพราะเหมือนกับถูกสตาฟไว้ให้ได้รับรู้ความเป็นจริง

“ ขิง ยืนทำอะไรอยู่ตรงนี้ พี่ซื้อสตอเบอรี่มาจากตลาด ไปกินกับพี่ดีกว่านะ ” เอกที่ผ่านมาเห็นพอดีก็ได้ดึงขิงออกมาจากเหตุการณ์ตรงนั้น ขิงดูเจ็บปวดมากแต่กลับไม่มีน้ำตาไหลออกมาสักหยด เหมือนกับว่าเสียใจจนลืมร้องไห้ไปเลย

“ ถ้าเสียใจมาก อยากร้องไห้ออกมาก็ได้นะ พี่จะนั่งหันหลังให้ ” เอกพูดจบก็นั่งหันหลังให้ขิง เอกพาขิงมานั่งที่ม้าหินอ่อนทางที่จะเดินกลับที่พักหลังบ้าน ไม่มีคำพูดใดๆจากขิง มีเพียงเสียงสะอื้นเบาๆที่มันคงจะมาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม โดยที่มีเอกรับฟังเงียบๆ

“ ร้องได้ แต่อย่าอ่อนแอนะ คุณกรเขาไม่ชอบคนอ่อนแอ ” ขิงได้แต่รับฟังคำพูดของเอก นั่นสินะเขาจะอ่อนแอไปกว่านี้ไม่ได้ ทำไมถึงได้เจ้าน้ำตานักนะ ขิงคิดในใจพร้อมกับปาดน้ำตาออกจากใบหน้า

“ ขอโทษครับที่ผมทำเกินกว่าหน้าที่ ” อย่างน้อยก็จะอยู่ทำหน้าที่รองรับอารมณ์กามของกรไปเรื่อยๆ รอวันที่กรไล่เขาออกจากชีวิต ถ้าถึงวันนั้น แม้จะเจ็บเจียนตายขิงก็จะยอมเดินจากไป!



หายไปหลายวันเลย แฮะๆ ไม่มีข้อแก้ตัวใดๆทั้งนั้นจ้าาาา ขิงจะหน่วงๆไปก่อน ส่วนปิงจะจับปลาเก๋ากินยังไงฝากติดตามด้วยเด้อ เจอกันใหม่ตอนหน้า

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น