by ยายอ้วน

ขอบคุณที่สนับสนุนและติดตามนิยายเรีื่องนี้ค่ะ ขอบคุณคร่า

น้องไม่ได้รักพี่ชาย (╥﹏╥)

ชื่อตอน : น้องไม่ได้รักพี่ชาย (╥﹏╥)

คำค้น : นิยายy พี่วินนี่ น้องศีล เมียไอ้หน้าหวาน

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.6k

ความคิดเห็น : 58

ปรับปรุงล่าสุด : 25 มี.ค. 2562 08:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
น้องไม่ได้รักพี่ชาย (╥﹏╥)
แบบอักษร

​@นานี่

หนอนพี่สาวใหญ่ๆจนผมกลัว ผมดีดมันเล่นด้วยแหละแต่พี่สาวก็หลบไม่ยอมให้ผมดีด 


"ถ้าพี่ชอบไม่ยอมให้น้องดี น้องจะไม่คุยด้วยนะ ฮึึ๊!!"ผมกอกอกยู่ปากให้พี่สาวด้วยก็ผมอยากดีดหนอนนั้นนี่นา


"นานี่ครับ หนอนนี้มันดีดไม่ได้นะครับ เราไม่ควรจะไปยุ่งกับมันนะครับ มันอันตรายนะ"เกลียดพี่สาวจัง พี่สาวไม่ให้ผมดีดแล้วยังจะมากอดเอวผมอีก

ผมน่ะก็แค่อยากเล่นมันนิดหน่อยเองชิ!


"น้องจะไม่เล่นกับคนขี้หวง!!!"ผมตะคอกใส่พี่สาวใจร้าย ขี้หวงไม่ยอมให้ผมดีดหนอนยักษ์นั้น


"ไม่งอนนะครับเด็กดี ป่ะรีบอาบน้ำกันเถอะนะเดี๋ยว ศีลจะพาไปรู้จักทุกคนในบ้านของเรา"

บ้านของเรา! เอ๋?


"บ้านของน้องเหรอ?"เอียงคอถามพี่สาวที่กอดผมอยู่ พี่สาวยิ้มหวานให้แล้วพยักหน้ารับแถมยังขโมยจุ๊บก้มผมด้วย

ไม่ชอบเลยแต่ผมกลัวจิ้งจกมมันจะมากัดเด็กไม่ดี ถ้าเป็นเด็กดีมันจะไม่กัด พี่สาวบอก!!!!



พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จพี่สาวก็ทาครีม ทาแป้งแล้วก็แต่งตัวให้ด้วยพี่สาวสอนผมให้รู้จักอะไรหลายๆอย่างบอกให้ผมใส่เสื้อให้ถูกด้านด้วยเพราะผมชอบใส่ผิดประจำเลย


"ไหนลองเรียก ศีล สิครับ"พี่สาวให้ผมเรียกชื่อนี้แต่ผมรู้สึกไม่ชอบเลย

ไม่อยากเรียก ไม่อยากได้ยิน....


"ไม่เรียก"ผมทำแก้มป่องส่ายหน้าไปมาแล้วก้มมองเท้าตัวเองที่พื้น ไม่อยากเรียกจริงๆนะ ไม่ชอบจริงๆด้วย


"ครับๆ ไม่เรียกก็ไม่เรียกเนอะ"พี่สาวพูดยิ้มๆผมจึงพยักหน้าหงึกหงักรับรัวๆเลย


"งั้นเรียกพี่ชาย ได้มั้ยครับ เรียกพี่สาวฟังแล้วมันขัดหู"มองหน้าหวานของพี่สาวอย่างไม่เข้าใจ ก็พี่สาวอ่ะหน้าหวาน สวย แต่ก็มีหนอนเหมือนกันนี่นา...เอาไงดีนะ??


"ครับน้องเรียกพี่ชายก็ได้.....พี่ชายคนสวย อิอิ"

"เด็กดื้อระวังจิ้งจกกัดนะ แบร่!!"


พี่สาวเอ้ย พี่ชายพูดแล้วแลบลิ้นใส่ผมด้วย พี่ชายน่ารักจัง..แต่ผมไม่รักหรอก ผมรักพี่แฟนต้า


เวลาเห็นพี่แฟนต้าตัวผมจะแดงไปหมดเลย พี่แฟนต้าหล่อ ใจดี อยากไปอยู่ด้วยแต่ไม่กล้าบอกพี่ชาย กลัวพี่ชายไปแอบร้องไห้อีก


พี่ชายพาผมมาข้างล่างมีคนยืนยิ้มให้ผมด้วย ผมโบกมือทักทายพวกเขาแล้วยิ้มให้เช่นกัน ทุกคนรักผมใช่มั้ยเนี่ย ดีใจจัง!


"มาหาแม่ มาน้องนานี่"คุณผู้หญิงคนนั้นนี้ คนที่ผมเจอในตอนเช้า เธอกำลังอ้าแขนพร้อมรอยยิ้มสวยเหมือนพี่ชายรอให้ผมเข้าไปหา 


ผมหันหน้าไปมองพี่ชายที่ยืนอยู่ข้างๆ พี่ชายพยักหน้าผมจึงปล่อยมือจากพี่ชายแล้วเข้าไปหาเธอ เธอกอดผมไว้แล้วลูบหัว..

เธอบอกเธอเป็นแม่ผมและผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างๆเธอคือพ่อผม


ผมรู้สึกดีใจ มันเหมือนมีไฟดวงเล็กมาเปิดอยู่ตรงหัวใจ ผมรู้สึกว่ามันอบอุ่นและไม่อันตราย

รู้สึกดีจังแฮะ...ผมมีพ่อและแม่และพี่ชายแล้วเย้ๆ!!!!


"คนนั้นคือพี่ใหญ่ชื่อพี่ศร..เป็นพี่ชายของศีลเอง"ผมมองไปตามนิ้วพี่ชายที่ชี้ไปที่ผู้ชายคนที่โวยวายตอนเช้านี้แต่เขาคือพี่ของพี่ชาย ผมพยัักหน้ารับก่อนจะลงกับพื้นแล้วยกมือกราบ..


"เฮ้ย!ไม่ต้องกราบ  ไอ้เล็กรีบพาเมียมึงลุกไปเลย!!"พี่ของพี่ชายรีบเด้งตัวขึ้นแล้วเดินอ้อมไปหลังโซฟาพูดว่าผมเสียงดัง ผมเองคอมองเบ้ปากหันไปหาพี่ชาย



"นานี่ครับ ไม่ต้องกราบครับคนดี เราจะกราบแค่คุณพ่อ คุณแม่ แล้วก็พระนะครับ"


เอ๋?ทำไมละ พี่ชายยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาให้ผมแล้วผ้าผมลุกไปนั่งที่เดิม คุณพ่อกับคุณแม่ทำหน้าอึ้ง รวมถึงทุกคนด้วย..


ผมทำอะไรผิดเหรอ? ผมเลยหันไปกอดพี่ชายแล้วร้องไห้สะอื้นเลย ฮึกทุกคนจะเกลียดผมมั้ยนะ..


"อึก ฮึก"


"ร้องอะไรครับ ไม่เอาไม่ร้องนะ ชู่วว"พี่ชายกอดผมแน่น ผมก็ยังร้องไห้ เพราะกลัวพวกเขาเกลียดผม ฮึก ผมเป็นเด็กไม่ดี..


"ตาใหญ่ขอโทษน้องเลย แกทำให้น้องร้องไห้ใหญ่แล้วนั้น"


"ใช่ลูกขอโทษน้องเดี๋ยวนี้นะไม่รู้จะเสียงดังทำไม น้องนานี่ลูก ไม่ต้องร้องนะครับพี่ใหญ่นิสัยไม่ดีเลยเนอะเดี๋ยวแม่ตีให้นะ นะ โอ๋"

คุณพ่อและคุณแม่ว่าให้พี่ใหญ่แต่พี่ใหญ่ไม่ผิด ผมผิด ผมเด็กนิสัยไม่ดี ฮึก


"น้องขอโทษครับ อย่าเกลียดน้องนะ ฮึก"

ผมพูดอยู่ในอ้อมกอดของพี่ชายหันหน้าไปมองพี่ใหญ่ป่านม้านน้ำตาแล้วช้อนตาขึ้นมองพี่ชาย พี่ชายยิ้มให้ผม แล้วจูบหน้าผากด้วย

รู้สึกดีจัง....


"ครับๆ พี่ขอโทษนะที่เสียงดัง ไม่ต้องร้องนะครับ"พี่ใหญ่เดินมาลูบหัวผมก่อนจะนั่งลงข้างๆ

"ครับ ฮึก"


"เอาล่ะทุกคนคงจะรับรู้แล้วว่า บ้านของเรานั้นมีสมาชิก ฉันขอสั่งให้ทุกคนปฏิบัติเช่นเดี๋ยวกันกับพวกฉัน เพราะนี้คือคุณหนูของบ้านพูดง่ายๆนั้นคือ ลูกสะใภ้ของฉัน!"

คุณพ่อพูดบอกพี่ๆที่ยืนอยู่ พี่ๆทุกคนพยักหน้ารับแล้วยิ้มให้ผม ผมก็พยักหน้ารับแล้วยิ้มให้อีกครั้ง

ดีใจจังที่ทุกคนไม่เกลียด....


"นี้คือครอบครัวของนานี่นะครับ เข้าใจมั้ย"พี่ชายถามผม ผมหันไปยิ้มให้พี่ชายก่อนจะพูดความรู้สึกที่อึดอัดอยู่ข้างในออกมา..


"น้องรักรักทุกคนเลย ทุกคนคือคนรักของน้องแล้วพวกเราจะเป็นแฟนกันนะครับ คริคริ"


ผมพูดบอกทุกคนพวกเขาพากันหัวเราะหมดเลยรวมถึงคุณพ่อคุณแม่แล้วก็พี่ใหญ่กับพี่ชาย ดีใจจังที่ได้ทุกคนเป็นแฟน...


พวกเราจะเป็นแฟนกัน...


"มานี้เลยตัวป่วน "

"เหวอ!!"

ผมเจอพี่ชายอุ้มออกจากตรงนั้นแล้วพามาข้างนอกบ้าน ที่มีพี่ชุดดำอยู่เต็มไปหมดเลย เขาเดินหาอะไรกันนะ


"ปล่อยน้องเลย...ปล่อยนะ"ทุบหลังพี่ชายแรงๆเลยเลือดมันจะไหลลงตาผมแล้วนะ พี่ชายบ้า


"ใครใช้ให้ไปบอกรักทุกคนแบบนั้นครับ ที่พี่น้องยังไม่เคยบอกเลยนะ"


"เอ้า!ก็น้องไม่ได้รักพี่ชายนิ่ งื้อ ปล่อยยย"


"อึก!"

"อ๊ะ เหวออออ"

อยู่ดีๆพี่ชายก็ปล่อยผมลงจากบ่าเกือบล้มแหน่ะแต่ว่าพี่ชายคว้าไว้ทัน...


"ขอโทษครับเจ็บมั้ย"พี่ชายถามเสียงเศร้าตาพี่ชายแดงด้วย


"ไม่ครับ น้องไม่เจ็บเลย"ตามจริงผมเจ็บนะแต่ผมกลัวพี่ชายจะร้องไห้เลยไม่กล้าพูดความจริงกลัวพี่ชายจะเสียใจที่ทำผมเจ็บ..


"อึก ศีล ขอโทษนะ นานี่ ศีลขอโทษ"

พี่ชายโอบกอดผมไว้แน่นแล้วร้องไห้ขอโทษผมใหญ่เลย ผมก็เลยโอบกอดพี่ชายไว้เหมือนกัน แล้วก็บอกกับพี่ชายว่า 


ผมน่ะไม่เจ็บหรอกเรื่องแค่นี้มันจิ๊บๆสำหรับผม เพราะผมคือคนเก่ง คนเก่งต้องอดทนและเข้มแข็ง


เป็นเด็กดีก็ต้องเชื่อฟังพ่อแม่และพี่ชาย ทุกคนจะรักผมถ้าผมเป็นเด็กดีแต่แม่มดในความฝันบอกว่าจะไม่มีใครรักผม....


เพราะผมเป็นตัวซวย ตัวมีปัญหา ผมเกลียดแม่มดใจร้ายนั้นจัง.....



______________________________

3-4 ตอนรวด ยาวไปจ๊ะ ยายคิดเนื้อเรื่องได้เพราะมีกำลังใจดีจากทุกคน...ขอบคุณเน้อ...

(พักสมองแป๊ปคราบบบ)


น้องบอกว่าไม่รักถึงกลับร้องห่มร้องไห้ โถ่วๆพ่อคนสวยของยาย....มันยังไม่จบง่ายๆหรอกลู๊กกก






แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}