Mogami Aki

ขอฝากติดตามผลงานด้วยครับ วันละ 1 Like 1 Comment เป็นกำลังใจด้วยครับ ^^

ตอนที่ 49 กำลังได้ที่แท้ๆ [มีประกาศครับ]

ชื่อตอน : ตอนที่ 49 กำลังได้ที่แท้ๆ [มีประกาศครับ]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 9k

ความคิดเห็น : 77

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ม.ค. 2561 17:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 49 กำลังได้ที่แท้ๆ [มีประกาศครับ]
แบบอักษร

ภายในห้องนั่งเล่นสีชมพูนั้น หญิงสาวที่ผมมักจะเรียกว่า ‘พี่สาว’ กำลังขอร้องในสิ่งที่ผมไม่คาดคิดมาก่อน อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ก็เป็นได้ ใบหน้าของเธอแดงก่ำอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจนใจผมเต้นตึกตัก

“ผม-“

อื๊มมมมมมมมมมมมมมมมม

ขณะที่กำลังจะเปิดปากพูดนั้น เธอกลับใช้ริมฝีปากของเธอประกบปากของผมอย่างรุนแรง ลิ้นของเธอเริ่มสอดใส่เข้ามาในปากของผม รสหวานของไวน์นั้นซึมซับเข้ามาในปากจนจิตใจของผมแทบเตลิดออก

ขอบตาของพี่สาวยังมีหยดของน้ำตาอยู่เล็กน้อยและร่างกายที่สั่นไหวคล้ายกับกำลังกลัว ผมสัมผัสได้ถึงอัตราการเต้นหัวใจของเธอ

“???”

อืมมมมมม มมมม มมม มม ม ........................ แต่ไหงเธอจูบนานขนาดนั้นหล่ะ? แม้รสหวานของจูบจะทำให้ผมเคลิ้มก็จริงแต่ดูเหมือนว่าจูบนี้มันก็ออกจะนานเกินไป...............

ฟรี๊~~ ฟรี๊~~

“!”

ผมรีบถอนปากของผมออกจากริมฝีปากของเธอทันที ใบหน้าของเธอล้มลงมาซบกับหน้าอกของผมอย่างรวดเร็ว

“พ พี่สาวครับ....?”

ย อย่าบอกนะว่าเธอหลับหน่ะ!? อะไรกัน? กำลังได้ที่แท้ๆ!

‘เฮ้อ~~’

ผมได้แต่ถอนหายใจยาวออกมาด้วยความรู้สึกเสียดายอยู่ไม่น้อย แต่หากคิดถึงอีกมุมหนึ่งแล้วผมที่เธอพูดถึงเรื่องนั้นออกมาได้ก็คงเป็นเพราะเธอเมานั่นแหละ

ผมอุ้มเธอขึ้นมาจากนั้นจึงเดินขึ้นไปบนชั้นสอง พร้อมกับเดินเข้าห้องของเธอ กลิ่นกายของสาวอันแสนหอมหวานฟุ้งกระจายทั่วห้อง กลิ่นของมันเป็นกลิ่นของขนมที่น่าลิ้มลอง

“ฮึบ!”

ผมวางเธอเบาๆบนเตียงสีขาวบริสุทธิ์ซึ่งตัดกับสีผิวของพี่สาวได้เป็นอย่างดีและห่มผ้าให้กับเธอ แม้การกระทำของผมจะเหมือนกับพระเอกละครน้ำเน่าไปบ้าง แต่หากพูดตามความจริงมันคือสิ่งที่ผู้ชายควรทำ

ฟรี๊~ ฟรี๊~

“ฮุฮุ น่ารักจังแฮะ”

มุมปากของผมอดที่จะยิ้มไม่ได้ แม้จะมีเสียงกรนของเธอเล็ดลอดออกมา แต่ไม่ได้ทำให้ภาพลักษณ์ของเธอดูเสียแม้แต่น้อย เมื่อเธอที่เป็นแบบนี้แล้วมันทำให้ผมลักหลับเธอไม่ลงแน่ๆ บางทีหากรอให้เธอพร้อมกว่านี้และบอกความรู้สึกที่แท้จริงของเธอในตอนที่ปกติคงจะดีกว่า

‘ไม่ใช่ว่าไม่อยากหรอกนะ........’

...................................................................................

“ว่าแต่สุภาพบุรุษทั้งสองท่านคือ.....?”

ชายผู้มีผมสีเขียว ร่างกายดูภูมิฐานในชุดสูทสีดำพูดขึ้นมา น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความสุภาพแต่ก็เต็มไปด้วยความสงสัยเช่นเดียวกัน

“อ่า~ เจ ลองพูดกับเขาสิ”

“ฮึ ไร้ประโยชน์จริงๆเลยนะครับคุณสมิธ........ผมมาที่นี่ก็เพื่อจะพูดกับคุณหน่ะครับ”

“หืม? พูดกับผมเหรอครับ? ว่าแต่ว่า....สุภาพบุรษทั้งสองท่านมีเรื่องอะไรรึเปล่า?”

ชายผมเขียวจ้องมองทั้งสองร่างอย่างระมัดระวัง

“อ่า...ความจริงแล้วพวกผมเป็นเหมือนกับคุณนั่นแหละครับ คุณอลัน”

“โห น่าสนใจ น่าสนใจ เป็นเหมือนกับผมเหรอเนี่ย ว่าแต่มีเรื่องจะพูดแค่นี้เหรอ? หรือว่าจะเริ่มสู้เลยดีหล่ะ?”

อลันปลดปล่อยออร่าสีเขียวที่ดูน่าหวาดหวั่นออกมาห้อมล้อมทั่วอาณาบริเวณ

“อ่า ไม่ใช่เรื่องนั้นหรอก พวกผมมาที่นี่ก็เพื่อขอความร่วมมือต่างหาก”

“ร่วมมือ? ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องใหญ่จริงๆสินะครับ”

อลันลดออร่าของเขาลงจนมันจางหายไปในอากาศ

“พอดีว่าผมอยากให้คุณช่วยจัดการกับเขาคนนั้นหน่อยหน่ะ”

“เขา?”

“บุรุษผมเงินหน่ะ”

คำพูดของชายสวมแว่นที่ถูกเรียกว่าเจนั้นสร้างปฏิกิริยากับอลันเล็กน้อย

“ดูเหมือนว่าจะเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากเลยนะครับ แต่ก็เอาเถอะ ถ้าหากอย่างนั้นแล้วผมอยากให้สุภาพบุรุษทั้งสองท่านช่วยเหลือก่อนก็แล้วกัน”

“หืม~ คนที่มีอิทธิพลในโลกมืดอย่างคุณอลันมีเรื่องอะไรให้ผมช่วยด้วยเหรอเนี่ย? ดูเหมือนว่าจะยากเอาเรื่องเหมือนกันนะครับ ใช่ไหมครับคุณสมิธ?”

“อ่า~ คนที่ควบคุมโลกมืดกว่า 10% อย่างตระกูลเวอร์โก้จะขอความช่วยเหลือด้วย น่าแปลกใจ~ น่าแปลกใจ~”

สมิธเผยแววตาอันน่าสงสัยเล็กน้อย แววตาของเขาราวกับนักปราชญ์ผู้มากประสบการณ์เมื่อจ้องมองมายังอลัน

“ฮ่าๆๆๆ น่าอายจริงๆเลยนะครับ ความจริงแล้วสิ่งที่ผมต้องการหน่ะมีวิธีได้มาค่อนข้างจะยากเล็กน้อย เพราะมีตัวป่วนคอยให้การสนับสนุนเธอแบบลับๆนั่นแหละ”

เขาหัวเราะออกมาเสียงดังและใช้มือประกบใบหน้าของตัวเอง เสียงหัวเราะของเขากังวานไปทั่วที่แห่งนั้น

“ผมจะช่วยสุภาพบุรุษทั้งสองท่านครับ ถ้าท่านทั้งสองช่วยผมพาตัว ‘ผู้จุดไฟ’ มาก่อน”

………………………………………………………………………………..

ฟุ่บ

ตัวของผมเคลื่อนที่จนมาถึงหน้าบ้านอย่างรวดเร็วด้วยวิชาหกรูปแบบ ตอนนี้ก็เช้าแล้วดูเหมือนว่าลิซ่าเองก็ยังไม่กลับมา

“ฮ๊าว~~ อยากหลับจังเว้ย.....”

แน่นอนว่าผมไม่ได้นอนที่บ้านพี่สาวหรอก เพราะถ้าผมนอนที่นั่นจริงๆแล้วคิดเรื่องลามกขึ้นมาต้องเกิดการลักหลับแน่ มือของผมจับกลอนประตูไว้พร้อมกับเปิดมันออกมาอย่างช้าๆ

วันอังคารแบบนี้วิชาที่ดูในตารางสอนเองก็เป็นวิชาที่ไม่สลักสำคัญอะไรมากนัก ผมเลยตัดสินใจไม่ไปโรงเรียน

ผมสาวเท้าไปที่ห้องนั่งเล่นทันทีเพื่อขึ้นบันไดไปยังชั้นที่สองของตัวบ้าน

“กลับมาแล้วเหรอคะ?”

แต่กลับมาเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นมาโดยที่ผมไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย




คิดถึง NC หล่ะสิ หึ! พวกหื่นทั้งหลาย~

สวัสดีครับ ผมเองหายไปหลายวันเพราะมีอุบัติเหตุเกิดขึ้นกับตัวของผมนิดหน่อยจนกระดูกแขนข้างซ้ายหักไป 2 ท่อนกับนิ้วกลางข้างซ้ายกับนิ้วชี้ที่หักอีก ผมเองพึ่งกลับมาถึงบ้านเมื่อวานนี้เองครับ T-T เห็นนิยายเขียนเกือบเสร็จแล้วก็ฝืนใช้มือข้างเดียวเขียนต่อจนเสร็จ(มั้ง?)

ต้องขอโทษที่ไม่ได้มาแจ้งนะครับ หากถามว่าตอนแขนหักนี่จะเขียนมั๊ย ต้องตอบว่าเขียนครับ ไม่รู้ว่ากี่วันถึงจะเสร็จซักตอน 5555

ขอขอบคุณมากครับที่ยังรออยู่ >< 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}