miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 14

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 25.5k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 27 ม.ค. 2561 09:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 14
แบบอักษร

กรที่ทำตัวเหินห่างขิงทุกวันทำให้ขิงรู้สึกอ่อนแอ บ้างครั้งที่เสื้อผ้าที่ขิงเป็นคนซักให้กรก็มีรอยลิปสติกหรือไม่ก็กลิ่นน้ำหอม แต่ขิงก็อยู่เงียบๆและเสียใจอยู่คนเดียว

“ คุณน่าจะปล่อยผมไปได้แล้วนะ คุณกร ” ขิงพูดกับตัวเองหลังจากนั่งคิดอะไรมานาน และวันนี้คงเป็นอีกวันที่กรไม่กลับบ้าน กรไม่กลับบ้านมาเป็นอาทิตย์แล้ว ขิงไม่สามารถรู้ได้ว่ากรหายไปไหน ไม่มีสิทธิ์ที่จะรู้เลย

“ นั่งเหม่ออะไรวะขิง ” ปลาเก๋าพูดทักขิงขึ้น ช่วงนี้ขิงดูมีน้ำมีนวลขึ้น คงจะประมาณเต็มไม้เต็มมือมั๊ง และดูจะกินเยอะและก็นอนเยอะขึ้นด้วย

“ เปล่าหรอก วันนี้มึงไม่ได้ไปก่อเรื่องใช่มั๊ยไอ้ปลา ” ปลาเก๋าชอบไปก่อเรื่องให้หลายคนในบ้านปวดหัว ไม่ว่าจะทำของพัง หาวิธีหนีออกจากบ้าน และหนักสุดก็ชวนขิงหนีแต่โดนธันจับได้ก่อน วันๆขิงและปลาเก๋าก็อยู่ได้แต่ในบ้าน ไปไกลได้สุดก็ไปตลาด แต่หนีไม่เคยรอดสักครั้ง

“ กูจะชวนมึงหนีอีก คราวนี้รอดชัวร์ ไอ้มาเฟียนั่นหายไปเป็นอาทิตย์แล้ว มึงไปเก็บของรอหนีไปกับกูได้เลย ” ปลาเก๋าคิดหาทางหนีและจะพาขิงไปด้วย หนีไปอยู่บนเขาบนดอย หรือไม่ก็หนีไปอยู่ที่เกาะ ห่างไกลความเจริญและผู้คน เพราะปลาเก๋าไม่ทิ้งเพื่อนเพียงคนเดียวของเขาให้อยู่กับคนใจร้ายใจดำไม่ได้

“ เราหนีไม่รอดหรอกไอ้ปลา หนีมากี่ครั้งแล้ว ถ้าครั้งนี้โดนจับได้อีก มึงได้โดนส่งตัวให้ไปอยู่ที่อื่นแน่ แล้วกูจะอยู่กลับใครล่ะไอ้ปลา ” ขิงพูดกับปลาเก๋า เพราะปลาเก๋าคิดหาทางหนีมาแล้วหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ และก็ไม่เคยละความคิดที่จะหนี

“ คืนนี้กูว่าเราหนีรอดแน่ เชื่อกูสิ ไปเก็บเอาของที่จำเป็นเถอะ ” ขิงไม่อยากหนีนี่คือความคิดของขิง และตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว ขิงเลยเดินไปที่ห้องแต่ไม่ได้เก็บของอย่างที่ปลาเก๋าบอก ส่วนปลากเก๋าคงจะไปหาทางหนีทีไล่อยู่


ด้านปลาเก๋า

ปลาเก๋าเดินย่องไปดูลาดเลาก็ไม่เจอกับใคร และเดินเข้าไปในตัวบ้านหวังจะดูว่ามีใครอยู่รึเปล่า

“ มึง!!! ” แต่ปลาเก๋าก็ได้เจอกับใครคนหนึ่งนั่นก็คือน้องชายของแม่เลี้ยง ปลาเก๋าตะโกนออกไปสุดเสียงแผนการหนีเป็นอันต้องยกเลิก แต่จะเปลี่ยนมาเป็นฆ่าคนตรงหน้าให้ตายคามือ

“ อ้าว ว่าไงล่ะหลานชาย อยู่เป็นเมียมาเฟียที่นี่ สุขสบายดีรึเปล่า ” น้องชายของแม่เลี้ยงไม่ได้สนใจในสีหน้าท่าทางที่โกรธจัดของปลาเก๋าเลย แต่ถามยียวนกวนประสานปลาเก๋ายิ่งทำให้ปลาเก๋าโกรธจัดขึ้นไปอีก

“ วันนี้กูจะเอาเลือดหัวมึงมาล้างตีน อย่าหวังว่าจะได้ออกไปจากที่นี่ครบสามสิบสองเลยมึง!!! ” ว่าจบปลาเก๋าก็ถลาไปชกน้องชายแม่เลี้ยง ถึงปลาเก๋าจะตัวเล็กกว่าแต่ด้วยแรงโมโหทำให้ปลาเก๋ามีแรงเยอะมหาสาน

พลั่ก! ตุบ! ปึ่กๆ!

“ หยุดเดี๋ยวนี้! ปลาเก๋า ” ธันที่เดินมาพร้อมกับลูกน้องแยกปลาเก๋ากับลูกหนีที่เอาเงินมาจ่ายหนีส่วนที่เหลือออกจากกัน แต่ปลาเก๋าก็ยังอาละวาดโวยวายดิ้นไม่หยุด ปลาเก๋ามีแผลที่มุมปากเลือดไหลเล็กน้อยเพราะโดนชก แต่คนที่เป็นลูกหนีเจ็บมากกว่าเพราะไม่ทันตั้งตัว

“ มีอะไรกัน! ” กรที่วันนี้กลับมาที่บ้านก็ถามขึ้นเสียงดัง จนทำให้ทุกคนหยุดนิ่งและหันไปเจอกับคนที่เข้ามาใหม่ กรส่งสายตาดุดเหยี่ยวสมกับเป็นหัวหน้าแก๊งเหยี่ยวดำ

“ ปล่อย! กูจะฆ่ามัน!! ” ปลาเก๋าเริ่มดิ้นอีกครั้งและไม่ยอมฟังใคร จนกรต้องสั่งธัน

“ ธัน พาปลาเก๋าไปให้ไอ้ปิงดัดนิสัย ไปเลยเดี๋ยวนี้ ” กรสั่งธันให้ปลาเก๋าไปอยู่กับปิงดัดนิสัย เพราะกรก็หมดความอดทนกับปลาเก๋าแล้ว ยิ่งได้รู้ว่าพยายามพาขิงหนี ยิ่งจากจับแยกให้ไปอยู่ที่อื่นไกลๆ

“ ครับ คุณกร ” ธันเข้าไปจับปลาเก๋าแล้วลากออกไป ปลาเก๋าก็ดิ้นอีกรอบ

“ ปล่อย! กูไม่ไปไหนทั้งนั้น! ปล่อยนะ!! ” ปลาเก๋าดิ้นอย่างสุดแรง ปลาเก๋าไม่อยากปล่อยขิงไว้ที่นี่และไม่อยากไปไหนนอกจากหนีไปให้ไกลจากพวกคนในวงการนี้

“ พาตัวออกไป ” ธันสั่งลูกน้องหิ้วปลาเก๋าออกไปได้สำเร็จ ปลาเก๋าถูกจับขึ้นรถและธันก็เดินออกไปจากตรงนั้นเพื่อนำปลาเก๋าไปส่งให้ปิง

“ แล้วนายมาทำอะไรที่นี่ ” กรหันไปถามอีกคนที่ยืนอยู่ กรไม่รู้จักคนคนนี้

“ ผมเอาเงินส่วนที่เหลือมาจ่ายครับ และผมก็อยากจะกู้ต่ออีกสักสองแสนได้มั๊ยครับ ” คนตรงหน้าบอกกับกรพร้อมกับยื่นเงินจำนวนแสนห้ามาให้กร กรยกยิ้มอย่างสมเพชคนตรงหน้า

“ หึ! ได้สิ ไปเอาเงินมาอีกห้าหมื่นสิเอก ” กรบอกกับเอกคนสนิทอีกคน และเอกก็จัดการเอาเงินมาให้ตามที่กรสั่ง

“ ครับ ” เอกเดินไปเอาเงินมาให้กรอีกห้าหมื่นพร้อมกับเอกสารกู้เงินให้คนตรงหน้าเซ็น

“ เซ็นชื่อลงในกระดาษแผ่นนี้และเอาเงินไป ” คนตรงหน้าเซ็นชื่อและรับเงินไป ชื่อที่เซ็นลงไปนั้นคือหลักฐานว่าถ้าไม่มีเงินมาจ่ายกรก็จะยึดที่ดินที่เป็นบ้านของปลาเก๋า แต่คนตรงหน้าไม่ได้อ่านรายละเอียดอะไร เพราะต้องการเงินแค่อย่างเดียว

“ เอาเงินไป แล้วจ่ายคืนภายในสามเดือน หรือจะผ่อนจ่ายก็ได้ ไปได้แล้ว ” กรบอกกับลูกหนีไป และเดินขึ้นไปบนห้องที่ไม่ได้กลับมานอนเป็นอาทิตย์ ตลอดอาทิตย์ที่กรหายไป กรอยู่ที่คอนโดกับลินหรือลินลดา แฟนเก่าและเป็นแฟนคนแรกของกรนั่นเอง แต่ที่กลับมาเพราะมีอะไรบางอย่าง อะไรบางอย่างที่กรเองก็ไม่เข้าใจ


ทางด้านของปลาเก๋า

ปลาเก๋านั่งฟึดฟัดในรถ มองธันตาขวาง ถ้าโดนแยกออกมาแบบนี้ก็ช่วยพาขิงหนีไม่ได้อีกสิ ช่วงนี้ขิงยิ่งมีอาการกินเยอะนอนเยอะอีก ปลาเก๋าคิดในใจ

“ จะพาไปไหน ” ปลาเก๋าถามขึ้นเสียงห้วนๆ ถึงจะยังไงปลาเก๋าก็ยังห่วงขิงอยู่ แถมไม่รู้ด้วยว่าจะถูกพาไปไหน

“ ถึงแล้วเดี๋ยวก็รู้ บอกไปตอนนี้เธอก็ไม่รู้จักหรอกปลาเก๋า ” ปลาเก๋านั่งหน้าบึ้งขมวดคิ้วอยู่เบาะหลัง กอดอกตัวเองเอาไว้ พรางคิดไปว่าจะหนีจากที่นั่นได้ยังไง คิดหาทางจนรถเลี้ยวเขาไปในคฤหาสน์หลังใหญ่อลังการ ใหญ่กว่าบ้านปลาเก๋าสัก10เท่า แต่คนชุดนี่สิยืนกันเต็มบ้านทำไมเยอะแยะ

“ ลงมาได้แล้วปลาเก๋า ” ธันลงจากรถและเปิดประตูรถออกให้ปลาเก๋า แต่ปลาเก๋าก็นั่งนิ่งจนธันต้องเอ่ยปากบอก ปลาเก๋าปรายตามองธันอย่างเคืองๆ แล้วก็ฟึดฟัดลงจากรถและยืนข้างๆธัน

“ เดินตามมา อย่าคิดทำอะไรแผลงๆ ” เพราะธันเห็นว่าปลาเก๋าทำตาล๊อกแล๊กมองซ้ายมองขวาเหมือนหาทางหนีทีไล่ ธันเลยเตือนไว้ก่อน เพราะเข้ามาที่นี่แล้วหนียาก นอกจากจะหนีไม่ได้แล้วยังต้องเจอกับบทลงโทษที่หนักหน่วงอีกถ้าคิดหนี

“ ไม่ได้คิดสักหน่อย ” ปลาเก๋าเดินตามธันเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ ชายชุดดำยืนอยู่รอบบ้านประปราย ปลาเก๋าแค่คิดว่าทำไม่ต้องมีคนเฝ้ารอบบ้านเยอะแยะ กลัวคนมาวางระเบิดรึไง แต่ปลาเก๋าก็ไม่ได้พูดออกไป เดินตามธันเข้าบ้านไปเรื่อยๆ และปลาเก๋าก็ได้ตัดสินใจหันหลังกลับและออกตัววิ่ง

ตุบ! พรึบ!

“ โอ๊ย! ปล่อยกูนะไอ้บ้านี่ ” พอหันหลังให้ธันแล้ววิ่งโดยที่ไม่ได้ดูทางก็ชนกับคนตัวใหญ่เต็มๆ ปลาเก๋าดิ้นสุดฤทธิ์แต่เพราะชนกันคนตัวใหญ่เลยรวบตัวปลาเก๋าที่ดิ้นกระแด่วๆอยู่แต่ไม่หลุดจากแขนลงไปกองกับพื้น

“ หยุดดิ้น! ธันนายพาใครมา ” ธันส่ายหัวเอือมๆให้ปลาเก๋าทั้งที่บอกไปแล้วแท้ๆแต่ไม่เชื่อกันเลย ธันมองปลาเก๋าในอ้อมแขนของปิง ปลาเก๋าดิ้นจนเหนื่อยและหยุดพัก

“ คนที่คุณกรส่งมาให้คุณปิงควบคุมความประพฤติครับ ” ธันบอกกับปิงไป พอปลาเก๋าได้ยินก็ดิ้นอีกรอบ

“ เด็กไอ้กร? ” ปิงเลิกคิ้วมองคนในอ้อมแขน ปิงมองหน้าปลาเก๋าไม่ชัดเพราะปลาเก๋าไม่ได้เงยหน้ามองปิงเอาแต่ดิ้นอย่างเดียว

“ ปล่อยนะโว๊ยยย กูไม่ใช่เด็กใครทั้งนั้น ปล่อย! ไม่ปล่อยใช่มั๊ย ปึ่ก! ” ปลาเก๋าดิ้นๆแล้วก็เหยียบเท้าของปิงเต็มแรงปิงที่ทนกับความพยศของปลาเก๋าอยู่นานก็ผละออกและตบหน้าปลาเก๋าจนหน้าหัน

เพี๊ย!

“ โอ๊ย! ไอ้บ-อื้ออออ! ” หลังตบหน้าปลาเก๋าปิงก็กระชากปลาเก๋ามาจูบปิดปากที่ปลาเก๋ากำลังจะด่า จากนั้นก็ปล่อยให้ปลาเก๋าให้เป็นอิสระ ปลาเก๋าจ้องหน้าปิงเขม็งนั่นจึงทำให้ปิงเห็นหน้าปลาเก๋าชัดๆ หนุ่มน้อยที่มีดวงตาเรียวเฉี่ยวจ้องเขาเขม็ง จมูกโด่งรั้น ปากเรียวแต่ตอนนี้บวมเจ่อเพราะเขาจูบและมุมปากแตก แก้มเนียนใสมีรอยฝ่ามือ โครงหน้าสวยออกแนวเซ็กซี่ทำให้ปิงจ้องมองอย่างลืมตัว

“ ฉันจะรับ ‘สั่งสอน’ เด็กดื้อเอง ไม่ต้องห่วง ” ปิงพูดทั้งที่ยังจ้องตากับปลาเก๋าอยู่ ปลาเก๋าปรี๊ดทันทีที่ได้ยินคำว่า เด็กดื้อ ปลาเก๋าไม่ใช่เด็กเสียหน่อย

“ ครับ ฝากด้วย ผมขอตัวกลับก่อน ” ธันบอกกับปิงและเดินออกจากบ้านไป ปิงที่ยังกอดปลาเก๋าไว้ไม่ยอมปล่อยออกจากอ้อมแขน สวย คำเดียวที่นิยามปลาเก๋าได้ในตอนนี้ที่ปิงคิดออก

“ ปล่อยนะ! แล้วอีกอย่างผมไม่ใช่เด็กดื้อ! ” ปลาเก๋าฟึดฟัดอยู่ในอ้อมแขนของปิง ปิงรัดเอวปลาเก๋าแน่นขึ้น

“ ขึ้นเสียงกับผู้ใหญ่นิสัยไม่ดีเลยนะ ” ปิงพูดขึ้น ปลาเก๋าก็จ้องหน้าปิงเขม็ง ไม่มีใครกล้าจ้องหน้าปิงแบบนี้ ส่วนมากจะมองเพราะความหลงใหล ปิงมีทุกอย่าง เงินทอง ความหล่อ ลูกน้อง ความสะดวกสบาย มีพร้อมทุกอย่าง ลูกน้องยำเกรง คนรอบข้างต่างหลงใหล แต่ไอ้เด็กที่อยู่ตรงหน้านี่สิ จ้องเขม็งอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อกัน

“ ทำไมล่ะ ลุงอยากให้ผมพูดเพราะๆพูดเสียงหวานๆงั้นหรอ? ไม่มีทาง แล้วก็ปล่อยผมได้แล้ว จะยืนกอดอีกนานมั๊ยห๊ะ! ” ปลาเก๋าบอกคนตรงหน้าสงสัยจะเป็นเจ้าของบ้าน แล้วปลาเก๋าจะกลัวทำไม จะป่วนให้ไล่ออกจากบ้านไม่ทันเลยปลาเก๋าคิด

“ ฉันจะปล่อยก็ได้ แต่เธอต้องบอกก่อนว่าชื่ออะไร ” ปิงต่อรองเพราะต้องการจะรู้ชื่อของคนตรงหน้า แต่มีหรอที่ปลาเก๋าจะบอก

“ ไม่บอกหรอก แล้วก็ปล่อยผมด้วยนะลุง ” คำก็ลุงสองคำก็ลุง ปิงคิดว่าตัวเองไม่ได้แก่ขนาดนั้นนะ แต่ไอ้เด็กตรงหน้านี่คงจะแสบจนกรส่งมาให้แน่ๆ

“ ไม่บอกฉันจูบอีกรอบ ” ปิงยื่นหน้าเข้าไปใกล้ปลาเก๋าหวังจะจูบคนตัวเล็กในอ้อมแขน แต่ก็โดนมือเล็กๆดันหน้าเอาไว้ แต่รับรองว่าถ้าปิงจะทำจริงๆปลาเก๋าขัดขืนไม่ได้หรอก

“ เฮ้ยๆ ก็ได้ๆ บอกแล้ว ชื่อปลาเก๋า ” ปลาเก๋าบอกชื่อกับปิงพร้องกับทำหน้างอไม่พอใจคนตัวใหญ่ คนอะไรชอบขู่บังคับ

“ หึ ฉันชื่อปิง ยินดีที่ได้รู้จัก ฟอดดดด ” ปิงก้มลงไปชกหอมแก้มเนียนใสของปลาเก๋า อา นุ่มจริงๆแถมหอมกลิ่นแป้งเด็กด้วยหน้าสนใจจริงๆ ปิงคิดอย่างนั้น

“ อะ ไอ้คนโรคจิต ปล่อยนะโว้ยยยย ” ปลาเก๋าเริ่มดิ้นอีกครั้งที่โดนจู่โจมหอมแก้ม

“ ปล่อยก็ได้ แต่ห้ามวิ่งหนีอีกนะ เพราะคนในบ้านไม่รู้จักเธอเดี๋ยวจะโดนยิงเอา ฉันไม่ได้พูดเล่น ” ปิงพูดบอกปลาเก๋าอย่างไม่ทุกข์ร้อนแต่ก็บอกเสียงจริงจัง ปลาเก๋าก็ได้แต่อ้าปากพะงาบๆ จะเถียงก็ไม่ได้เพราะอยู่ในอนาเขตของปิง

“ ก็ได้! ปล่อยสักทีสิ ยืนกอดลวนลามอยู่ได้ ไอ้ลุงโรคจิต ” ปลาเก๋าบ่นงึมงำแต่ปิงก็ได้ยิน กลิ่มแป้งเด็กน่าหลงใหลกว่ากลิ่นน้ำหอมแบรนด์ดังเสียอีก ไม่อยากจะปล่อยเลย แต่ปิงก็จำใจต้องปล่อย

“ เธอต้องอยู่กับฉันตลอด24ชั่วโมง เพราะนี่คือการคุมความประพฤติ เพราะฉะนั้นแม้แต่เวลานอนก็ต้องอยู่ด้วยกัน ” ที่จริงปิงอยากอยู่ด้วยแม้เวลาเข้าห้องน้ำด้วยซ้ำ ปิงยอมรับเลยว่าถูกใจปลาเก๋ามากถึงกรขอคือก็ปิงก็ไม่ให้ ปิงจองแล้ว ปลาเก๋าจะต้องเป็นของปิง เพราะฉะนั้นต้องหาวิธีรวบหัวรวบหาง ปลาเก๋าเป็นคนแรกที่ปิงคิดจะรวบหัวรวบหาง เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมามีแต่คนเข้ามาถวายตัวให้แม้ว่าจะรู้ว่าปิงชอบเช็กที่รุนแรง

“ ห๊ะ!! ไม่เอาด้วยหรอก จะมาคุมความประพฤติอะไรแบบนั้น อยู่กับคนโรคจิตแบบลุงหน้ากลัวจะตาย! ผมไม่ยอมนอนห้องเดียวกันกับลุงแน่ ” แผนใกล้ชิดแบบเอาแต่ใจก็เริ่มต้นขึ้นในเวลาต่อมา



มาแล้วจร้าาาาา ขอโทษที่หายไปหลายวัน มีคนจิ้นถูกคู่ด้วย คู่รองมันจะมีอาการหลงเมียหน่อยๆ? ส่วนคู่หลักจะหน่วงไปอีกไม่นาน? เราจะให้น้องขิงเอาคืนคุณกรแน่ๆ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ เราเอาคู่รองมาขั้นไว้ก่อนหึหึ ยังไงก็ฝากติดตามอ่านกันต่อไปด้วยเด้อ เจอกันตอนต่อไป

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น