CHO-NTP

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Hazard love 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.4k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ม.ค. 2561 19:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Hazard love 8
แบบอักษร


"เจน"ฉันหันไปตามเสียงเรียกของใครบางคนก่อนจะต้องตกใจเมื่อบุคคลนั้นคือพี่ทีทัศและฝั่งตรงข้ามของเขาคือพี่วานั่นเอง

"เอ่อ....ทำไมถึง"ในจังหวะที่ฉันกำลังจะพูดกับพี่ทีทัศนั้น....พี่วาก็ลุกขึ้นและหันมามองหน้าของฉันและเอ่ยพูดออกมาด้วยเสียงตะกุกตะกัก

"คือพี่มีเรื่องงานต้องคุยกับท่านรองอ่ะ....แล้วพี่ก็บอกว่าพี่อยู่ที่นี่...คุณทีทัศเลยมานัดเจอพี่ที่นี่ไงเจน"ฉันมองหน้าของทั้งสองคนสลับไปมาก่อนจะพยักหน้าทำใจเชื่อคำพูดของพี่วาไปก่อน

"สวัสดี...ไรซ์ซีมายังไงห้ะ...ไม่ไปเที่ยวกับพวกไอ้ตรัยเหรอ"พี่ทีทัศเอ่ยทักทายกับไรซ์ซีทันทีที่พี่วาพูดจบ....ไรซ์ซีหันมามองหน้าของฉันและพูดตอบกลับไปที่พี่ทีทัศ

"ไม่อ่ะครับพี่....ผมอยากพักบ้าง....เมาทุกวันคงไม่ดีเท่าไหร่"พี่ทีทัศพยักหน้าตอบรับกับคำพูดของเขาก่อนที่จะหันไปมองหน้าของพี่วาก่อนจะเอ่ยพูดออกมาอีกครั้ง

"แล้วทำไมมากันสองคนล่ะไม่ชวนไอ้ตรัยมาด้วยเหรอ"ฉันมองหน้าของพี่ทีทัศด้วยความลำบากใจและทำใจพูดความจริงกับพี่เขาไป

"เอ่อ....คือว่าเจนกับตรัย....เราสองคนละ...."ฉันที่กำลังจะพูดออกไปก็ต้องหยุดพูดเมื่อมีร่างสูงของตรัยมานั่งลงที่ข้างๆฉันก่อนที่จะใช้มือของเขาโอบกอดที่ไหล่ของฉันเอาไว้

"เอ้าเจน...มากินข้าวกับพี่เราเหรอ...ไม่เห็นบอกกันก่อนเลยนะ"พี่ทีทัศมองที่พวกเราก่อนที่จะพูดขึ้นมา

"ดีจังนะ...ที่ได้หน้าของแกบ้างอ่ะไอ้ตรัย...แล้วแกมาทำอะไรที่นี่"ตรัยหันไปมองหน้าของพี่ชายของเขาก่อนที่จะพูดตอบออกไปด้วยน้ำเสียงที่กำลังตลกอยู่

"ผมก็เป็นแบบนี้แหละพี่ที...ชอบไปไหนมาไหนตลอดแต่มีอย่างหนึ่งที่ผมไม่ชอบนะ...ไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับของๆที่ผม"ประโยคดังกล่าวที่เขาเอ่ยพูดออกมากับคนเป็นพี่ของเขาแต่สายตาของเขากลับจ้องมองใบหน้าของไรซ์ซีอย่างไม่พอใจ

"แกไม่เหมือนฉันเลยว่ะ....ถ้าอันไหนที่ฉันเป็นเจ้าของฉันจะไม่มีวันทำให้ของๆฉันต้องมาเสียใจหรือเสียหายเด็ดขาด"

"แล้วไหนล่ะของๆแกน่ะ....ตรงนี้ไม่มีของอันไหนที่เป็นของแกสักอย่างเลยนะ"

"เอ่อไรซ์....เจนหิวแล้วน่ะ...ไรซ์บอกว่าจะเลี้ยงเจนไม่ใช่เหรอสั่งอาหารดีกว่าเน้าะ"

"เจนสั่งเลย...เดี๋ยวไรซ์เลี้ยงเอง....ส่วนแกจะนั่งที่นี่เหรอ ไปนั่งกับพี่ของแกดีกว่ามั้ง....พอดีฉันบอกพนักงานแล้วว่ามาแค่สองคนน่ะ"

"ไม่เป็นไรดีกว่า...ฉันชอบกินข้าวที่บ้านมากกว่า...เชิญแกมีความสุขกับเวลาตอนนี้ไปก่อนดีกว่า....อื้มหอมจัง....เดี๋ยวตรัยจะโทรหานะเจน"ตรัยพูดออกมาพร้อมกับกดจูบที่แก้มของฉันและเดินออกจากร้านไป

"พี่ว่าเดี๋ยวพี่กลับเลยดีกว่านะเจน....ไปกันเถอะค่ะท่านรอง"ฉันมองหน้าของพี่ทีทัศและพี่วาก่อนจะพูดลาออกไป

"ค่ะ...กลับกันดีๆนะคะ"พี่วารีบยกมือของเธอขึ้นมาลาฉันก่อนที่จะรีบก้าวเท้าออกจากร้านไป

"พี่กลับก่อนนะเจน...แล้วก็พรุ่งนี้ถ้ามาทำงานแล้วแวะขึ้นไปหาพี่หน่อยนะ"

"ค่ะพี่"ฉันตอบรับออกไปก่อนที่จะหันมามองหน้าของไรซ์ซีที่เอาแต่จ้องหน้าของฉันด้วยสายตานิ่งๆแต่คาดเดาได้ไม่ยากว่าเขากำลังสงสัยว่าฉันนั้นโอเคหรือเปล่า

"เราโอเค...ไม่ต้องเป็นห่วงนะ"ไรซ์ซีหัวเราะออกมาก่อนที่จะพูดคุยกับฉันอย่างเป็นกันเอง

"ยังไม่ได้ถามเลยไหม"ฉันยกยิ้มออกไปก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่กับท่าทางของเขา

"ก็ท่าทางของไรซ์มันเดาได้ไม่ยากนี่...เห็นเราแบบนี้เราก็ฉลาดนะ"และเราสองคนก็นั่งกินไปคุยกันไปอย่างสนุกสนานจะมารู้ตัวอีกทีก็เป็นเวลาเกือบสามทุ่มแล้ว....ฉันกับไรซ์เดินทางมาถึงคอนโดก็เป็นเวลาเกือบจะสี่ทุ่มแล้ว....ฉันเดินมาหยุดที่หน้าห้องของตัวเองโดยที่มีร่างของไรซ์ซีที่เดินมาส่งฉันที่หน้าห้องเพราะเหตุผลที่ว่ากลัวมีใครจะฉุดฉันไป

"ถึงแล้ว...พอใจยัง"ไรซ์ซีพยักหน้าที่แสดงว่าเขาพอใจแล้วก่อนที่จะใช้มือของเขามาวางที่ศีรษะของฉันและเอ่ยพูดออกมา

"เข้าห้องไป....เราจะได้กลับไปห้องของเราบ้าง"ฉันยกมือขึ้นเป็นท่าโอเคก่อนจะไขกุญแจและเปิดประตูห้องค้างเอาไว้พร้อมทั้งพูดบอกกลับไป

"จะเข้าแล้ว...กลับไปได้แล้ว"เขามองหน้าของฉันนิดหนึ่งก่อนจะค่อยๆเดินถอยห่างไปก่อนจะพูดออกมา

"โอเค....งั้นเราไปแล้วนะ"ฉันพยักหน้ากลับไปพร้อมกับมองร่างสูงที่เดินห่างออกไปก่อนที่จะรีบจัดการปิดประตูห้องของตัวเองแต่ในจังหวะนั้นเองก็มีแรงของใครบางคนที่ดันประตูห้องของฉันเข้ามา...ฉันมองใบหน้าของเขาคนนั้นก่อนที่จะเอ่ยชื่อออกมา

"ตรัย....เข้ามาทำไมอ่ะ...ออกไปเลยนะ"ฉันที่พยายามที่จะดันร่างของเขาให้ออกจากห้องของตัวเองแต่กลับไม่เป็นผลเมื่อเขาผลักร่างของฉันให้เข้าไปในห้องก่อนจะปิดประตูและจัดการล็อกห้องทันที

"โอ้ย...จะทำอะไรอ่ะ...ออกไปจากห้องของเจนเลยนะตรัย"เขาเดินก้าวเท้าเข้ามาหาฉันอย่างช้าๆก่อนที่จะคว้าต้นแขนของฉันเอาไว้พร้อมพูดตะโกนออกมา

"ไง...หืมเจนมีความสุขมากพอหรือยัง...อ่อยผู้ชายพอหรือยังห้ะ"ฉันมองหน้าของเขาที่ตอนนี้มีแต่ความโกรธที่แสดงออกมามากมายและพยายามที่จะดันร่างของเขาให้ออกห่างจากฉันเพราะรู้สึกถึงฤทธิ์แอลกอฮอล์จากลมหายใจของเขา

"นี่ตรัยกินเหล้ามาเหรอ...ออกไปจากห้องของเจนเลยนะ...เมาแบบนี้คุยกันไม่รู้เรื่องหรอก"ตรัยมองหน้าของฉันและไม่มีท่าทีว่าจะปล่อยแขนของฉันเลย...เขามองหน้าของฉันด้วยสายตาที่ดุดันก่อนที่จะกดจูบที่ริมฝีปากของฉันอย่างรุนแรง...จนฉันรู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือดภายในช่องปากของตัวเอง

"อื้อ...อัยยย"ตรัยพยายามที่จะแทรกลิ้นใหญ่ของเขาเข้ามาเพียงแต่ฉันไม่ยอมและพยายามที่จะปิดปากของตัวเองเอาไว้อย่างแน่น...แต่ก็ไม่เกินความสามารถของเขาเมื่อตรัยใช้มือของตัวเองมาจับและบีบที่หน้าอกของฉันจนทำให้ฉันต้องเปิดปากของตัวเองและเป็นจังหวะให้เขาสอดลิ้นร้อนเข้ามา...ตรัยดันร่างของฉันให้เดินถอยหลังมาเรื่อยๆก่อนที่ฉันจะล้มตัวที่โซฟากลางห้องในท่าทางที่เขาเป็นต่ออยู่...ตรัยละริมฝีปากของเขาออกห่างจากฉันก่อนจะก้มหน้าซุกไซ้ซอกของฉันฉันโดยที่มือทั้งสองข้างโดนจับเอาไว้เหนือหัวของตัวเอง

"ตรัยอย่า....ฮื้อปล่อยเจนนะ"ตรัยพยายามที่จะถอดเสื้อผ้าของฉันออก...:ซึ่งตอนนี้เขาสามารถที่จะถอดเสื้อตัวนอกของฉันออกได้แล้วก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองหน้าของฉันที่ตอนนี้เลอะไปด้วยน้ำตา

"ทีกับตรัยเนี่ยร้องไห้จะเป็นจะตาย....แต่กับไอ้ไรซ์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้...บอกตรัยมาตามตรงเถอะว่าเจนก็ชอบมันใช่ไหม"ฉันมองหน้าของเขาด้วยความผิดหวังจากคำพูดของเขาก่อนที่จะพูดตอบออกไป

"เราจะชอบใครรักใครแล้วมันทำไม...เกี่ยวอะไรกับตรัยหรอ...ในเมื่อเราสองคนเลิกกันแล้วจะเอาอะไรกับเจนอีก"เขามองหน้าของฉันพร้อมขบกรามแน่นและกระชากร่างของฉันให้ลุกขึ้นนั่งและพูดเอ่ยออกมา

"เจนบอกเลิกเราเอง...เราไม่ได้ตกลงว่าเราจะเลิกเพราะฉะนั้นไอ้ที่หวังอะไรเอาไว้อ่ะ....เลิกหวังได้แล้ว...และตรัยก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าเจนไม่ได้บริสุทธิ์แล้วไอ้ไรซ์มันจะยังอยากได้เจนอีกไหม"เขากระชากแขนของฉันให้เดินตามไปที่ห้องนอนของตัวเองก่อนที่จะเขาจะผลักร่างของฉันให้จมไปกับเตียงนอนพร้อมตามมาขึ้นคร่อมร่างของฉันเอาไว้แตกต่างที่ตอนนี้ตรัยพยายามที่จะใช้แรงทั้งหมดกับการถอดเสื้อผ้าของฉันออกจนหมดและซุกไซ้ที่ซอกคอและฝากรอยรักเอาไว้พร้อมทั้งเลื่อใบหน้าให้ต่ำลงไปเพื่อดูดดึงยอดอกของฉันด้วยความเอาแต่ใจจนฉันต้องส่งเสียงประท้วงออกไป

"ตรัยอย่าทำแบบนี้...เจนเจ็บ....ฮื้อปล่อยเจนนะ"ตรัยยังคงลดตัวลงไปต่ำเรื่อยๆก่อนจะหยุดที่บริเวณสงวนของฉันและใช้มือของเขาสัมผัสที่ตรงนั้นด้วยความแผ่วเบาผ่านเนื้อผ้าของกางเกงในสีทึบของฉัน

"ถ้าไม่อยากจะเจ็บตัว...นอนนิ่งๆดีกว่านะเจน"ตรัยพูดบอกออกมาก่อนที่จะจัดการกระชากกางเกงในของฉันจนขาดและเป็นเหตุทำให้เนื้อผ้าบาดผิวของฉันจนมีรอยแดงๆปรากฏเพิ่มขึ้นมาอีก....เขาแหวกกลีบกุหลาบออกและจ้องมองมันด้วยสายตาที่หื่นกระหาย

"อย่าทำอะไรเจนเลยนะตรัย....เจนจะไม่ยุ่งกับไรซ์แล้วเจนสัญญา"เขายกยิ้มออกมาพร้อมเอ่ยพูดมาที่ฉันด้วยน้ำเสียงที่ไม่สามารถคาดอารมณ์ได้

"มันไม่สำคัญแล้ว...เพราะมันไม่ใช่เรื่องที่เจนจะยุ่งหรือไม่ยุ่ง...มันอยู่ที่ไอ้ไรซ์มันจ้องเจนอยู่เพราะฉะนั้นตรัยจะทำให้มันหยุดคิดเรื่องนั้นเอง"ตรัยลุกขึ้นและจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก...ฉันพยายามพยุงร่างกายของตัวเองที่ไม่มีอะไรปกปิดและรีบเดินออกไปจากห้องนี้แต่กลับช้ากว่าร่างสูงเขาวิ่งมาคว้าแขนของฉันเอาไว้

"ไม่....ปล่อยเจนนะ"เขาลากฉันมาและผลักให้นอนที่เดิมอีกครั้งก่อนที่จะนอนทับร่างของฉันเอาไว้พร้อมกับใช้อาวุธของร่างกายของเขากดเข้ามาในช่องทางของฉันอย่างไม่ออมแรงจนมิดด้าม

"โอ้ยตรัย...อื้อเจนเจ็บเอาออกไป"เขาดูนิ่งลงและซบหน้าลงที่ซอกคอของฉันโดนหายใจออกมาแรงๆก่อนจะพูดออกมา

"ใจเย็นๆนะเจน....เดี๋ยวมันจะดีขึ้นตรัยจะไม่ทำให้เจนเจ็บแน่นอน"และเหมือนนั่นจะเป็นคำพูดสุดท้ายที่เขาเอ่ยมาเพราะหลังจากนั้นตรัยกระทำต่อร่างกายของฉันตามอารมณ์ของเขาเองหลายชั่วโมงโดยไม่ได้มีการป้องกันแต่อย่างใด...ฉันทำได้เพียงแค่นอนร้องไห้ออกมาอย่างไม่มีอะไรจะเสียแล้ว...

"ใกล้แล้วๆ"ฉันลืมตาขึ้นมาจากความเหนื่อยจนเผลอหลับไป.....ก่อนจะต้องลืมตาขึ้นมาเพราะเสียงร้องของเขาที่ร้องตะโกนออกมา...ตรัยยังคงดันแก่นกายของเขาเข้าออกกับบริเวณจุดซ่อนเร้นของฉันก่อนที่เขาจะปลดปล่อยน้ำเชื้อของตัวเองเข้ามาในร่างกายของฉัน

"อื้มม....อ่าส์"เขาล้มตัวลงและกอดร่างของฉันเอาไว้พร้อมกดจูบที่ด้านหลังของฉันและไม่ลืมที่จะฝากรอยกุหลาบเอาไว้

"ปล่อย"ฉันพูดเอ่ยออกไป...ตรัยเงยหน้าขึ้นมามองใบหน้าของฉันเล็กน้อยก่อนจะกระชับอ้อมกอดเอาไว้อย่างแน่น...ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของเขาเป็นสิ่งที่ฉันปรารถนามากที่สุด...แต่มันไม่ใช่ตอนนี้ฉันพลิกตัวหันไปมองสบสายตากับเขาก่อนที่จะดันร่างของเขาออกพร้อมค่อยๆพยุงร่างกายของตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งก่อนจะเอ่ยพูดออกไปอีกครั้ง

"ออกไป"เขาถอนหายใจออกมา.....ก่อนจะนอนเท้าแขนมองใบหน้าของฉันด้วยอาการที่แสดงออกมาว่าเขาชนะแล้ว...และฉันไม่สามารถที่จะทำอะไรเขาได้

"ตรัยเหนื่อยแล้วอ่ะ...วันนี้ตรัยขอนอนที่นี่นะ"ฉันมองหน้าของเขาพร้อมกับมีน้ำตาที่ไหล่ออกมาจากดวงตาก่อนจะปาดมันทิ้งและพูดปฏิเสธออกไป

"ไม่...เจนเกลียดตรัยที่สุด...ออกไปจากห้องของเจนเดี๋ยวนี้...ออกไป๊"ตรัยมองกลับมาที่ฉันด้วยสายตาแห่งความโกรธอีกครั้งก่อนที่เขาจะลุกขึ้นนั่งอย่างเต็มตัวและกระชากแขนของฉันให้เข้าใกล้เขา

"เกลียดไปดิ...ยังไงเจนก็ไม่มีทางหนีจากตรัยได้หรอก"เมื่อเขาพูดจบก็เผลอมือผลักร่างของฉันจนฉันร่วงไปจากเตียงสูงของตัวเอง

"โอ้ย...ไอ้บ้า"ฉันคว้าหมอนและปาใส่หน้าของเขาทันที...จากอารมณ์โกรธของตัวเอง...ตรัยมองหน้าของฉันและตัดสินใจเดินลงจากเตียงและมาหยุดตรงหน้าของฉันพร้อมอุ้มร่างของฉันเอาไว้ในอ้อมแขนของเขา

"นี่อย่ามาจับตัวเจนนะ,,,ออกไปไกลเจน"ฉันที่พยายามจะดิ้นเอาตัวรอดจนเป็นเหตุทำให้มือบางของตัวเองฟาดไปที่ใบหน้าของตรัยอย่างแรง

"โอ้ย"ตรัยร้องออกมาด้วยความเจ็บก่อนที่จะตะโกนใส่หน้าของฉันด้วยความโมโห

"โธ่เว้ย...จะอะไรนักหนาว่ะเจน....น่าเบื่อโว้ย"เขาทิ้งร่างของฉันลงบนเตียงและเดินกลับไปคว้าเสื้อผ้าของตัวเองและเดินเข้าห้องน้ำไป...เมื่อสิ้นร่างของเขาและฉันก็กอดเข่าและร้องไห้ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่....ไม่นานนักร่างสูงของเขาก็เดินออกมาจากห้องน้ำและจ้องใบหน้าของฉันที่ยังหลงเหลือน้ำตาอยู่ก่อนที่จะมุ่งหน้าไปที่ประตูห้องนอนและเดินออกไปจากห้องของฉัน...โดยทิ้งเอาไว้เพียงเสียงร้องไห้ของฉันที่ยังคงดังอยู่อย่างต่อเนื่อง


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น