HiMeMOE

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

( End ) รอพี่นะ + ตอนพิเศษ

ชื่อตอน : ( End ) รอพี่นะ + ตอนพิเศษ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2561 17:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
( End ) รอพี่นะ + ตอนพิเศษ
แบบอักษร

"กลับบ้านกันเถอะ"เรียวเดินตรงมาหาน้องสาว เขาทิ้งตัวนั่งลงด้านข้าง มือหนากุมมือเล็กๆของน้องไว้หลวมๆ ดวงตาคู่คมกำลังสำรวจรอยแผลอย่างช้าๆ


"ริวทำแผลให้น้องรึยัง"เขาถาม


"ยังครับ มาคะเดี่ยวพี่ทำแผลให้นะ"ริวย่อตัวค่อยๆทำแผล ก่อนจะหั่นไปมองหน้าผู้เป็นพี่ชายช้าๆ 


"พี่ครับ ขนมเค้กถูกกิน"


"ฮะ!! ไอ้เคียว! มึงทำน้องกู"รหัสมอสที่มีแต่พวกพี่ชายโซระเท่านั้นที่เข้าใจ 


ก่อนหน้านี่ห้านาที

"พี่ริวคะ มียาคุมฉุกเฉินไหม"สาวน้อยถามอย่างเขินอาย เธอไม่กล้าพูดลายละเอียดมากหนัก


"ฮะ! พวกมันข่มขืนน้องหรอ! พี่จะไปฆ่ามัน"ชายหนุ่มกัดกรามแน่น เตรียมจะเดินลงไปด้านล่าง ถ้าไม่ติดว่าร่างบางกอดไว้แน่น 


"ไม่ใช่นะคะ!"เธอรีบบอก


"แล้วใครมันทำน้อง!"ไม่มีพี่ชายคนไหนจะทนได้ เมื่อไม่กี่นาทีนี้น้องเขาเพิ่งเจอเรื่องเลวร้ายมา แล้วจะให้เขาทำใจเชื่อได้ไงถ้าไม่ใช่คนพวกนั้น


"พี่ริวใจเย็นๆก่อน"เธอว่า


"พี่ใจเย็นไม่ได้หรอกนะคะ ดูน้องสิ แผลถูกมัดมา ทั้งข้อแขน ข้อขา พี่จะสุดจะทนแล้ว น้องรู้ใช่ไหมคะ ว่าพี่ไม่ชอบให้น้องเป็นแผล! แล้วเรื่องนี้อีก!"เขาจับไล่เล็กของน้องสาว ให้ตั้งใจฟังทีี่เขาพูด มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องทน หรืออาย ถ้าพวกมันทำจริง เธอต้องเอาเรื่องให้ถึงที่สุดถึงจะถูก


"คือโซระไม่ได้ถูกข่มขืนคะ"เธอตอบเสียงเบา ใบหน้าขาวใสแดงขึ้นสีอีกครั้ง


"หมายความว่าอย่างไงคะ"


"คือ..เออ...โซระ"หญิงสาวอยากจะบอกพี่ชายเธอใจจะขาด แต่เรื่องนี้มันน่าอายเกินไปกว่าที่เธอจะพูดออกมา


"ฉันเอง โซระมีอะไรกับฉันเอง"เคียวยะที่เดินเข้ามาเห็นเหตุการณ์พอดี ถึงจะไม่พอใจที่โซระไม่ยอมบอกเสียทีว่าเป็นผู้หญิงของเขา 


"พี่หรอ???"ริวถามย้ำ


"หายาให้โซระกินซะสิ เธอยังเรียนอยู่นะ"


"..."ริวไม่ต่อปากต่อคำอะไร เขาเห็นด้วยกับเคียวยะที่ไม่ควรให้โซระท้องก่อนเรียนจบ


ชายหนุ่มหยิบขวดยาในกล่องพยาบาล ที่เตรียมมาเพื่อไว้ ตลอดทางเขาภาวนาไม่ให้เกินเรื่องจนต้องใช่ยา แต่ไม่คิดว่าต้องใช่มันในที่สุด เขาถอนหายใจช้าๆ

"ขอบคุณคะ" หญิงสาวกล่าวยิ้มๆ

...


หลังจากผ่านเห็นการณ์เลขร้าย วุ่นวาย มา พี่ชายของเธอก็รับตัวเธอกลับมาอยู่บ้าน แม้จะมีเสียงคัดค้านจากเคียวยะ ตลอดทางกลับบ้านของเขาเพื่อไปเอาของใช้ของเธอกลับก็ตาม


"ทำไมโซระถึงอยู่บ้านฉันต่อไปได้วะ"เคียวยะโวยวาย ผิดตรงไหนที่เขาอยากให้ผู้หญิงของเขาอยู่ด้วยกัน


"แม่ก็คิดว่าอย่างงั้นนะ"แม่ของเขาก็คิดแบบเดี่ยวกัน


"ถ้าอยากให้อยู่ด้วยหนักก็มาขอสิ…เด็กๆพาน้องกลับ!”เรียวบอกใบ้ให้เพื่อนสนิทของเขา ถ้าเคียวยะรักน้องเขาจริง ก็ต้องมาขอให้ถูกต้อง แต่ถ้าเคียวยะไม่มาละก่อน เขานี้แหละจะไปต่อยหน้า  แล้วลากมันมารับผิดชอบ


“รอพี่นะ พี่จะรีบไปรับเรากลับมา!!!”ชายหนุ่มตะโกนบอก ก่อนจะหั่นไปคุยกับแม่ของเขา หญิงสาวได้แต่ยินนิด ก่อนจะตอบกลับไป


“คะ!”คำตอบรับนั้นๆแต่กลับทำให้หัวใจของชายหนุ่มเต้นแรงอยากบอกไม่ถูก


หลายปีต่อมา…


"ฉันสงสัยมานานแล้ว"เพื่อนสนิทของเธอพูดขึ้น ขนาดเดินไปโรงอาหารด้วยกัน


"คนที่มารับมาส่งแก ใครวะ มีแฟนแล้วหรอ"หล่อนยังคงพูดต่อ


"อ้อ อืม..มั่ง"โซระกล่าวเขินๆ ใบหน้าสีนวลขึ้นสีเล็กน้อย


"หมั่นไส้ เหม็นกลิ่นคนมีความรัก"


โซระหัวเราะ เธอค่อนข้างมีความสุขกับชีวิตที่ป็นอยู่ตอนนี้ มีคนค่อยดูแล และ มีคนให้เธอดูแล และอีกไม่กี่วันข้างหน้า พวกเขาก็จะได้ใช่ชีวิตอยู่ด้วยกันจริง เสียที



ตอนพิเศษ~~~~~~~


“ยกลูกสาวคุณให้ลูกชายผมเถอะครับ”พ่อเคียวยะ ลงทุนบินจากญี่ปุ่นมาที่ไทย ทันทีที่ภรรยาจอมเอาแต่ใจ โทรไปแจ้งข่าวเรื่องว่าที่ลูกสะใภ้


เขารอให้ลูกชายของเขามีครอบครัวมานานแล้ว ความหวังในช่วงบรรณปลาย ของมีเพียงหลานตัวเล็กๆ วิ่งเล่นให้เขาและภรรยาดูแล 


“ฮะ! ไม่เอาด้วยหรอกครับ!”พ่อหญิงสาว ปฏิเสธ สุดเสียง


“คุณคะ!”เป็นฝ่ายแม่ของโซระเองที่ห้ามปรามสามีไว้


“ทำไมละครับ ลูกชายผมรักลูกสาวคุณมากๆเลยนะ”เขาพยายามอธิบาย


“ไม่!”


“คุณคะ…”ภรรยาชาวญี่ปุ่นกระตุกชายเสื้อสามี เธออยากได้โซระเป็นลูกสาวอีกคนจริงๆ


“ที่รัก ลูกเราเสียให้เขาไปแล้วนะคะ”แม่ของหญิงสาวพยายามอธิบาย 


“อ่าาาา นั้นแหละๆๆๆ ที่ผมรับไม่ได้ ไม่เห็นหัวผมเลยสักคน!”


“คุณคะ คุยเบาๆไม่ได้หรือคะ”แม่โซระยิ้มอ่อนมองสามี 


“ขอโทษครับ”เขาเงียบลงทันทีที่


“เอาเป็นว่าตอนนี้คงยังให้แต่งไม่ได้นะคะ โซระยังเรียนอยู่ ระหว่างรอให้เรียนจบ ตาเคียวก็ตามมาดูแลแล้วกัน แล้วจะไปเที่ยวไปพัก หรือไปไหนค่อยว่ากันอีกทีเนอะ”คู่สามีภรรยาชาวญี่ปุ่นยิ้มรับทันที


เห็นทีคนที่ช่วยเรื่องทั้งคู่ได้จะมีเพียงแม่ของโซระที่เป็นเหมือนด่านสุดท้ายของบ้าน 


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น