อรภาวาสิริ หญิงแพรว
facebook-icon

ปากแข็ง ขี้หึง หื่นมาก

ซ่อน(เร้น)ปรารถนา ตอนที่7 เฉยชาหรือว่าหึงหวง 50%

ชื่อตอน : ซ่อน(เร้น)ปรารถนา ตอนที่7 เฉยชาหรือว่าหึงหวง 50%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.7k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2561 00:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ซ่อน(เร้น)ปรารถนา ตอนที่7 เฉยชาหรือว่าหึงหวง 50%
แบบอักษร

“เดี๋ยวผมออกไปดูเองครับ” 

พูดจบร่างใหญ่ก็พรวดพราดออกไป ใจร้อนพอสมควรเพราะจำได้ว่ารถยุโรปรุ่นใหม่ป้ายแดงคันนี้เป็นของเด็กหนุ่มคนนั้นที่ชื่อว่าแฟรงค์


            ส่วนปั้นหยาเมื่อเห็นว่าพี่ชายนอกไส้กำลังเดินออกมาจากบ้านก็รีบโบกมือไล่ให้เพื่อนสนิทรีบขับรถออกไปก่อนที่จะเป็นเรื่อง


            “ไปไหนมา รู้ไหมว่าเธอกำลังจะทำให้ฉันเดือดร้อน” 

หนุ่มใหญ่กัดฟันกรอด ไม่รู้ว่าอาการโมโหนี้มีสาเหตุมาจากการที่เธอกลับมาถึงบ้านช้ากว่าเขา หรือเป็นเพราะว่าเธอแอบไปเที่ยวระเริงมากับไอ้หมอนั่นกันแน่


            “ขอโทษค่ะ เดี๋ยวปั้นหยาจะไปแก้ตัวกับคุณแม่เอง”

 ร่างบางเบี่ยงหลบ แต่ก็กลับโดนมือใหญ่ฉุดรั้งข้อมือเอาไว้ แรงบีบคั้นจากเขาทำให้เธอรู้สึกเจ็บจนต้องนิ่วหน้า


            “เธอยังไม่ได้ตอบคำถามฉัน”

 กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นจนขึ้นเป็นสันนูน นี่เธอไม่รู้ตัวเลยหรืออย่างไร ว่าไม่ควรเดินหนีผู้เป็นพี่ชายอย่างเขา


            “ไปคอนโดแฟรงค์มาค่ะ โอ้ย!” 

และแล้วก็ต้องเผลอปากส่งเสียงร้องออกมา เพราะแรงบีบจากข้อมือทำให้เธอเจ็บจนน้ำตาเล็ด พยายามชักมือออกแต่ถึงอย่างไรก็ไม่เป็นผล เธอพยายามร้องขอด้วยแววตา แต่ก็ไม่ได้รับความปราณีจากเขา มีเพียงแต่ดวงตาแข็งกร้าวที่มองมาด้วยความไม่พึงพอใจ


            “มีอะไรกัน อนาวิน”

 เสียงของโฉมฉายดังขึ้นขัดจังหวะ เป็นผลให้อนาวินต้องรีบปล่อยมือออกก่อนที่มารดาจะเดินเข้ามาใกล้


            “เปล่าครับ พอดีปั้นหยาสะดุดจะล้ม ผมเลยรีบคว้าข้อมือช่วยเอาไว้”

 พูดจบก็เดินออกมา เพราะว่าอารมณ์ของเขาตอนนี้มันกำลังเดือด คราวหลังเขาต้องได้สั่งสอนให้น้องสาวนอกไส้อย่างเธอได้รู้เสียบ้างว่าไม่ควรอยู่ในห้องนอนกับเพศตรงข้ามเพียงแค่สองต่อสอง


            ดวงตากลมสั่นระริกมองตามแผ่นหลังของคนร่างสูงที่เดินหายกลับเข้าไปบ้านด้วยความหวาดหวั่น สายตาของเขาที่มองมาราวกับจะกินเลือดกินเนื้อหรือไม่ก็ฉีกร่างเธอออกเป็นเสี่ยงๆ อนาวินไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน เขาคงโกรธมากที่เธอกลับบ้านผิดเวลาแล้วทำให้เขาต้องโดนคุณแม่ต่อว่า 


            “พอดีปั้นหยาไปคอนโดแฟรงค์มาค่ะ คุยกันเพลินไปหน่อยก็เลยกลับช้า ขอโทษนะคะที่ไม่ได้โทรบอกก่อน”

 สาวน้อยเข้าไปโอบกอดร่างของมารดาทันทีที่ตั้งสติได้ เก็บซ่อนน้ำตาเอาไว้ไม่ให้ได้เห็น


            “อ้อนตลอดเลยนะลูกแม่คนนี้” 

คนที่โดนกอดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก ก็ถึงกับลืมไปเลยว่าตั้งใจจะพูดอะไรกับลูกสาวคนเล็ก


“คุณแม่หิวข้าวหรือยังคะ เดี๋ยวปั้นหยาทำซูชิให้ทานนะ”

 รีบกดจมูกหอมแก้มมารดา ก่อนจะวิ่งเข้าไปในครัวทันที เธอตั้งใจจะทำอาหารโปรดของชอบของอนาวินในเย็นนี้ แต่คงไม่ทันแล้ว เพราะเขาได้โมโหเธอจนหัวฟัดหัวเหวี่ยง ต่อให้ซูชิที่เธอทำจะน่าทานและอร่อยมากแค่ไหน เขาก็คงไม่อยากกินมันอยู่ดี




คือขุ่นแม่ไม่น่าเข้ามาขัด พี่วินก็จะรมย์เสียบ่อยหน่อย

อย่าลืมกดไลค์และคอมเม้นให้หญิงแพรวด้วยนะค๊า

​                               

​ติดตามการอัพเดท และเข้ามาพูดคุยกับหญิงแพรวได้ที่เพจเลยค่ะ

พิมพ์ตรงช่องค้นหา >> อรภาวาสิริ หญิงแพรว

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น