ROSEQUEEN

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : No.40 ช็อค (50%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 910

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ม.ค. 2561 00:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
No.40 ช็อค (50%)
แบบอักษร



โครมมมมมมมมม!!!!!

"เชี้ย! เกิดอะไรขึ้นว่ะไอ้คิง" ซันที่รีบวิ่งเข้ามาในบ้านตกใจมองสภาพข้าวของภาคในบ้านที่ดูแล้วเหมือนโดนพายุพัดกระหน่ำเข้ามา ของระเนระนาดเต็มพื้นไม่หมอ


"ไปโมโหอะไรมาว่ะไอ้คิงถึงได้เป็นขนาดเนี่ย" วูฟมองเพื่อนตัวเองที่อาละวาดบ้านแตกยังไม่หยุด


"โธ่เว้ย! ปึก!" ผมโหโมไม่รู้จะระบายที่ไหนละข้าวของที่อยู่รอบตัวผมก็แตกหักไม่เหลืออะไรให้ผมพังมันละผมเลยระบายอารมณ์โกรธต่อยไปที่ผนังอย่างแรง


"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?" เสียงสาวต้นเหตุที่ทำให้ผมอยู่ในอารมณ์นี้เดินลงบันไดออกจากห้องมองสภาพบ้าน


"คิวเป็นอะไร?" โรสเดินเข้ามาใกล้ถามผม


"อย่ามาจับ!" ผมสะบัดมือเธอทิ้งทันทีที่เธอจับมือผม


".......มีเรื่องอะไรรึป่าว"


"เรื่องเหรอ? หึ มีแน่ เรื่องเธอไง!......" ผมโมโหมากยิ่งนึกถึงเรื่องที่ได้คุยกับผู้ชายที่ชื่อโลแกนแล้วยิ่งคุ้มอารมณ์ตัวเองไม่หยุดมองหน้าผู้หญิงที่ผมรักซึ่งเริ่มไม่แน่ใจว่าเธอรักผมไหมคิดแล้วผมก็หันไปต่อยกับผนังบ้านต่อ


"คิง หยุด คิง....หยุดพอแล้ว คิง!" ผมไม่ฟังเสียงเล็กที่ร้องห้ามผมจนเธอเดินเข้ามาอยู่ตรงหน้า ผมชะงักมือไว้ทันไม่อยากให้คนตรงหน้าเจ็บผมรักเธอเกินกว่าจะทำร้ายเธอผมมองหน้าโรสที่ใช้ตัวบังผนังไว้ไม่ให้ผมต่อยผนังต่อ


"โธ่เว้ย!!!" ผมตะโกนระบายอารมณ์แทน


".......โลแกน รู้จักชื่อนี้ไหม?" ผมหันไปถามโรส เธอตกใจนิ่งไปแป๊บนึงเมื่อได้ยินชื่อเห็นได้ชัดว่าสองคนนี้รู้จักกันจริงงั้นเรื่องที่เป็นคู่หมั้นกันก็จริงด้วยไอ้หมอนั้นมันบอกผมว่าหมั้นกันมาได้สักพักละก่อนที่เธอจะกลับมาหาผมอีกแล้วทำไมเธอไม่บอกผมใช้ผมเป็นของเล่นเหรอเป็นเครื่องประดับเหมือนผู้ชายคนก่อนๆที่เธอเคยควงเล่นมาว่างั้นเถอะ ตอนนี้ผมแม่งโครตเสียความรู้สึก


".......เจอเขาได้ไง" โรสตอบเสียงเบา


"หึ ทำไม? จะไปหามันเหรอ....ใช่สิ คู่หมั้นกันนิ แล้วฉันละ! ฉันเป็นอะไรสำหรับเธอโรส! เป็นควายใช่ไหมที่ให้เธอหลอกปั่นหัวเล่นนะ!...ทำไม...ทำไมถึงไม่บอกเรื่องนี้! จะปล่อยให้ฉันเป็นไอ้โง่ที่ถูกคนที่ตัวเองรักหลอกปั่นหัวไปจนถึงเมื่อไหร่! สนุกมากใช่ไหมที่เห็นฉันเป็นแบบนี้นะ ห่ะ! เงียบทำไม.....อ้อ เพราะไม่ใช่มีมีคนเดียวสินะ ไอ้คนที่ชื่อไบรอันนั้นเดียวนิใช่ไหม? ตกลงแล้วมีผู้ชายอีกกี่คนที่เธอกำลังเล่นอยู่ตอนนี้นอนกับพวกมันมาเท่าไหร่แล้วละ ร่าน!" เพียะ!ผมโดนตบหน้าเข้าอย่างแรงจนหันไปอีกทาง


"......เราคุยกันดีๆดีกว่าอย่าใช่อารมณ์คุ อื้อ! อิง...แควก! อ่ะ เจ็บ" ผมหันกลับมาจับโรสจูบติดกับผนังกระชากเสื้อผ้าเธอขาดเผยให้เห็นน่าอกโต ผมบีบขย้ำน่าอกอย่างแรงดูดปากจนเปลี่ยนสีแดงจัดไม่จนใสเพื่อนที่ร้องห้าม


"ไอ้เหี้ย! ไอ้คิงมึงหยุดนะเว้ย ไอ้สัสนั้นเมียมึงนะ" ไอ้ไวน์เข้ามาดึงตัวห้ามให้ออกห่างโรสแต่ก็ไม่ได้ผล ผมยังคงบีบแรงขึ้นดูดปากที่แดงจัดไม่รู้ว่าช้ำรึป่าวภาพที่เธอนอนกับชายอื่นยิ่งทำให้ผมโกรธหยุดแรงไม่หยุด


"ไอ้เหี้ยคิง!! มึง!" ไอ้วูฟจะเข้ามาเอาเรื่องผมแต่ถูกไอ้ซันดึงตัวห้ามเอาไว้


"อื๊อออ! อ่อยอา!..อิง ออย อ่ะ " ผมดูดปากแรงจนเธอพูดไม่ได้มือเล็กทุบตีดันอกผมไม่หยุด เสียงรอบข้างที่ตะโกนห้ามผมไม่เข้าหูผมเลยสักนิดผมสนใจแต่ผู้หญิงตรงหน้าที่หักหลังผมกระชากกางเกงในออกสอดนิ้วเข้าไปไปร่องร่านๆที่แอบไปนอนกับชายอื่นลับหลังผม


"ไอ้เหี้ยคิง!! มึงบ้าไปแล้วรึไง! หยุด!!! ไอ้คิง! ไอ้ซันมึงรีบมาช่วยกูดิกูเอาไอ้เหี้ยนี้ไม่หยุดแล้ว!" ไวน์ยังคงพยายามรีบเพื่อนชายออกห่างจากเพื่อนสาวเพิ่มแรงกระชากดึงออกออกมาไม่คนโตกลับขยับถอยแค่นิดเดียวพุ่งตัวเข้าหาร่างสาวต่อหันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนอีกคนที่กำลังห้ามคนโกรธที่อีกอยู่ตอนนี้


"กูก็ห้ามไอ้วูฟอยู่เนี่ย แม่งมันจะเข้าไปเอาเลือดหัวไอ้คิงออกแล้วเนี่ยมึงดู!/ ไอ้ซันมึงปล่อยกู!! ได้คิงมึงออกห่างโรสเดี๋ยวนี้นะเว้ย!!! มึงอยากตายรึไง!" ซันพยายามห้ามวูฟที่เลือดขึ้นหน้า


"อื๊ออออ อิงออย.....อ๊ะ....ไอ่..ออยอะ อิง อ๊า คิง หยุด! บอกให้...หยุด!! ปัง!" เสียงร่างคนโตลงไปนอนกระทบกับพื้นอย่างแรง โรสอาศัยจังหวะจับคิงทุ่มร่างโตลอยอาการลงกับพื้นอย่างจังทุกคนที่ก่อนหน้านี้ตะโกนโวยวายใส่กันกับเงียบกริบอึ้งกับการกระทำของโรสอยู่


"........นานแล้วนะที่ไม่ได้เห็นแกจับใครทุ่มแบบนี้" ไวน์พูดอึ้งๆดูกี่ครั้งก็ไม่ชินกับร่างเล็กที่สามารถจับร่างคนตัวใหญ่ทุ่มได้อย่างสบายๆแบบนี้ วูฟที่หายอึ้งรีบกระชากเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกมาตัวโรสทันที


"ได้สติขึ้นมารึยังคิง! ....เฮ้อ ฉันหวังว่าหลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จนายจะมีสติให้เราได้คุยกันนะ" โรสเดินขึ้นบันไดเข้าห้องไปได้ยินจากวูฟกับเพื่อนตามหลัง


"ผัวะ! มึงมานี้!!....../ เฮ้ย! ไอ้วูฟใจเย็นๆ!...."


"มานี้......มานั่งนี้จะทำแผลให้" โรสเรียกให้ผมนั่งหลังจากเดินมานอกบ้านนั่งที่โซฟาชุดใหญ่ที่หันหน้าไปทางทะเลตอนแรกผมไม่กล้าเข้าใกล้รู้สึกผิดที่ไม่มีสติเกือบจะทำเรื่องเลวร้ายเป็นครั้งที่สอง ผมมองหน้าโรสที่นิ่งไม่ยิ้มไม่มีความรู้สึกใดใดกำลังทำแผลตรงปากให้ผมก่อนจะหันทำแผลที่มือผมต่อ


"........เจอเขาที่ไหน"


"ใคร?....." โรสหันหน้าขึ้นมามองผมก่อนจะกลับไปทำแผลที่มือต่อจนเสร็จ โรสลุกขึ้นยืนไปหยิบซองอะไรบ้างอย่างมาวางกลางโต๊ะ


"คำตอบทั้งหมดที่พวกนายอยากได้ ทุกคำถามของทำตอบ"


"บัตรเชิญงานโชว์เพชร? เกี่ยวอะไรกันว่ะ?" ไวน์เปิดอ่านซองที่ใส่บัตรเชิญเข้างานสงสัยรู้สึกว่ามันไม่เกี่ยวกับเรื่องที่พวกเขาอยากรู้เลย


"ถึงงานแล้วพวกนายจะรู้เอง นี้โทรศัพท์มีคนโทรมา" โรสยื่นมือถือให้คิง


"แล้วนั้นแกจะไปไหนว่ะ" ซันถามขึ้นมาหลังจากเห็นเดินไปหยิบกุญแจรถยนต์


"ไปทำธุระ วูฟฉันยืมรถนะส่วนลิลลี่ฉันให้ช่วยไปซื้อของดูเหมือนเธอจะกลัวหมาบ้าที่อาละวาดจนบ้านพังแบบนี้ กลับบ้านแล้วหวังว่าทุกอย่างคงเป็นเหมือนเดิม" โรสเดินจากไปกับสายตาหนุ่มหล่อสี่คนที่มองตามหลังเธอจนหายไป


".....ออกมาได้ละ" หลังจากขับรถออกมาจากบ้านโรสลงจากรถมาเดินที่ริมถนน หยุดเดินหันไปมองคนที่แอบเดินตามเธอมาได้สักพัก


"สมแล้วที่เป็นว่าที่ภรรยาของผม^^ เก่งจริงๆ"


"คุณไปพูดอะไรกับคิง" โรสกอดอกถาม


"ผู้ชายคนนั้นชื่อคิงหรอกเหรอ^^ ใช่คนที่คุณรักไหม?" แอ๊บเก่งนะย่ะฉันรู้ว่านายไปสื่อเรื่องพวกนี้มาหมดแล้ว โรสมองโลแกนที่ยังคงทำหน้าใสยิ้มมองเธออยู่


"ฉันเตือนนายไปแล้วนะโลแกนและนั้นเป็นคำเตือนครั้งท้ายจริงๆและดูเหมือนนายจะไม่เชื่อในสิ่งที่ฉันพูด"


"โธ่ ที่รักไม่เอาสิครับไม่ทำหน้าบึ้งแบบนั้นนะ เพราะมันยิ่งทำให้ผมอยากเห็นคุณร้องไห้ตัวสั่นอยู่ในใต้โอบกอดของผม^^"


"น่าจะได้เวลาแล้วนะ.....นายควรรับสายนี้นะ" โรสมองมือถือที่ดังมาจากกางเกงขาสั้นของโลแกน


"มีอะไร" โลแกนหยิบมือถือขึ้นมารับสายและคำแรกที่ได้ยินมาปลายสายเล่นทำเอาเขาช็อกตกใจตาโตไปเลย


"แก๊งเรากำลังจะพังครับนาย! แย่แล้วครับนาย!!! บริษัทใหญ่หุ้นตกไป30% ห่ะ ตอนนี้40%แล้วครับนาย! สาขาย่อยตอนนี้ก็ทิ้งกันไปตามๆกันครับ ตอนนี้เราเสียหายไปหลายพันล้านแล้วครับนาย ธุรกิจอื่นๆในแก๊งเราก็เกิดเรื่องวุ่นวายไปหมดแล้วครับตอนนี้ยังตามสืบไม่ได้ว่าใครทำครับ......" โลแกนหันไปมองหน้าผู้หญิงที่ยืนยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เขารู้ได้ทันทีเลยว่าฝีมือใคร


"^^......นายควรกลับไปก่อนที่อะไรๆมันจะแย่ไปกว่านี้นะ คนเรามักจะได้รับผลของการกระทำเสมอ^^" โรสเดินผ่านร่างโตไปอย่างยิ้ม


"นายครับ!ตอนนี้ทางเราเริ่มแย่ขึ้นเรื่อยๆแล้วครับ ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้วถ้าเป็นยังงี้ต่อเราแย่แน่ๆครับ คาสิโนครับนาย!ตอนนี้ถูกตำรวจเข้าค้นแล้วครับ!......" ลูกน้องพูดเสียงตกใจไม่หยุดบอกทุกสถานการณ์ในเจ้านายได้รับรู้


"เอ่อ!!! เดี๋ยวกูกำลังจะไป! มึงรีบสั่งคนของเราคุ้มเหตุการณ์ทุกอย่างไว้ก่อนที่กูจะถึง" โลแกนเครียดจัดรีบกดวางสายวิ่งไปเตรียมตัวกลับทันที


โรสขับรถมาถึงอพาร์ตเมนต์เก่าๆเล็กๆขับเลยไปอีกนิดจอดรถแอบๆไว้เดินขึ้นบันไดไปที่ห้องๆหนึ่งวันนี้เธอหวังจะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เรียบร้อย ไขกุญแจเข้าไปในเล็กๆนั่งรอใครบ้างคนกลับมาจนสักพักได้ยินเสียงไขกุญแจ


"แก! แกมาที่นี้ได้ยังไง! แกรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ที่นี้!" พริกช็อกร้องตกใจที่เปิดประตูเข้ามาเจอหน้าคนที่ชาตินี้เธอไม่หวังจะเจออีก


"ไม่เจอกันสักพักดูดีขึ้นนะ^^" โรสยืนมองพริกที่อยู่ในสภาพซอมซ่อแก้มทั้งสองข้างถูปิดแผลเข้าไว้


"แกต้องการอะไร! ออกไหนนะ! ทำตัวเป็นคนดีไม่ใช่รึไงแล้วมาทำเอาจากฉันอีกเป็นพวกแค้นฝังใจรึไงย่ะออกไป!! "


"ใช่ฉันเป็นพวกแค้นฝังใจ...คนที่ทำให้ฉันเจ็บคิดว่าฉันจะปล่อยไปง่ายๆเหรอ? ล้อเล่นนะ^^ ฉันแค่จะมาดูคนที่แอบหนีมาจากบทลงโทษจากแฟนฉันได้^^ นี้ถือว่าเธอโชคดีจะที่คิงไม่ลงมือทำเองเพราะถ้าคิงลงมือเมื่อไหร่เธอคงไม่สามารถหนีรอดมาได้หรอก"


"พวกแกมันไม่ใช่มนุษย์! เลวทั้งผัวทั้งเมีย!! ฉันอยู่ในสภาพนี้แล้วแกยังจะเอาอะไรจากฉันอีก ห่ะ!"


"นั้นมันจากผลที่เธอทำให้คิงโกรธ ฉันยังไม่ได้ทำอะไรเลย^^" เสียงฝีเท้าผู้คนมากมายเดินเข้ามาในห้องเลือกเต็มไปหมด


"พะ พะ พวกนาย....พวกแกมาที่ไหนกันได้ยังไง.......แก! แกใช่ไหมอีโรสที่เรียกพวกนี้มา!!! ฝีมือแกใช่ไหม!" พริกตกใจเห็นผู้คนมากมายทั้งชายและหญิงแต่ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชายมากกว่าผู้คนที่เธอเคยมีเรื่องและสร้างเรื่องเอาไว้ได้รวมตัวกันมาอยู่ตรงหน้าเธอเต็มไปหมดสายตาทุกคนเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นมาดร้ายมองมาที่เธอเป็นทางเดียว


"ฉันเห็นเธออยู่คนเดียวเจอเรื่องร้ายๆมาเลยคิดว่าอาจจะอยากได้เพื่อน^^" โรสเดินไปที่หน้าประตูมองดูคนที่กำลังจะกลายเป็นยมทูตลงโทษบาปกรรมที่พริกได้ก่อเอาไว้ในอดีต


"แกมันเลว! คิงไม่มีทางรักแกแน่ๆเมื่อรู้สันดานความชั่วของแกในตอนี้!"


"เฮ้อออ ฉันเคยบอกเธอไปแล้วไปไม่ใช่เหรอว่า....ระวังผลกรรมมันจะตามทัน" โรสเดินจากไปพร้อมเสียงฝีเท้าหลายคนที่เข้าไปใกล้ตัวพริก


"ออกไปนะ!!! อย่ามาเข้าใกล้ฉัน!! ฮือๆปล่อยฉันไปเถอะฉันไหว้นะ ฮือๆ ไม่! ไม่นะ!! หยุด! อย่า โอ้ย!! อย่าทำฉัน ไม่ ไม่! ม่ายยยยยยยยย!!!" เสียงร้องความเจ็บปวดดังลั่นออกมาได้ยินไปทั่วชั้นไล่หลังโรสที่เดินจากมา


"เหลืออีกสองเรื่องสินะโรส...อีกสองเรื่องที่เธอต้องจัดการ อีกเพียงแค่สองเรื่องเท่านั้น" โรสเดินเข้ามาในรถพูดกับตัวเองก่อนจะสตาร์ทรถขับกลับบ้านพัก


"ข่าวล่ามาเร็ววันนี้ค่ะ ทางทีมงานได้เจอเรื่องราวใหญ่มีผู้หญิงคนหนึ่งชื่อเล่นว่าพริก เธอทำเรื่องไว้หลายคดีมากครับท่านผู้ชมตอนนี้......." เสียงนักข่าวรายงานข่าวด่วนขึ้นมาหลังจากโรสเดินเข้าบ้านได้ยินเสียงทีวีเดินไปหยิบรีโมทกดเปลี่ยนช่วงทันที


"อ้าว เปลี่ยนช่วงทำไหมว่ะผู้ประกาศข่าวคนนี้สวยนะเว้ยไอ้โรส" ซันโวยวาย


"มักมากระหว่างเป็นโรคตายก่อนวัยนะจ๊ะ"


"ขอบคุณครับที่หวังดี^^" ซันยิ้มไม่สะทกสะท้านอะไรกับคำพูดโรสเลย


"ไอ้คิงอยู่บนห้องนะ ไปหามันดิตอนนี้ทำหน้าหมาหงอยโดนเมียทิ้งแล้วมั้ง" ไวน์พูดทักจิบเหล้าเข้าปากต่อ ไอ้นี้มันท่าเป็นลำยองเวอร์ชั่นผู้ชายวันๆแดกเหล้าแทนน้ำ


"อืม" โรสพยักตอบ


"แน่ใจเหรอ?" วูฟจับแขนถามโรสเป็นห่วงกลัวจะเกิดเรื่องแบบตอนบ่ายอีก


"ไม่เป็นไร ยังไม่ได้ทานข้าวใช่ไหม? เดี๋ยวลงมาจะทำอาหารให้ทานนะคิดไปก่อนแล้วกันว่าอยากทานอะไร^^" โรสลูบหน้าคนที่ทำหน้าทุกข์แทนเธอก่อนจะเดินขึ้นไปชั้นสองเข้าห้องนอนที่มีร่างสูงนอนมือก่ายหน้าผากหลับตาอยู่


==========================

...........ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะจ๊ะ^^

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น