Mogami Aki

ขอฝากติดตามผลงานด้วยครับ วันละ 1 Like 1 Comment เป็นกำลังใจด้วยครับ ^^

ตอนที่ 45 การต้อนรับลูกเขยแบบฉบับนักฆ่า.....มั้ง?(1/2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 45 การต้อนรับลูกเขยแบบฉบับนักฆ่า.....มั้ง?(1/2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2561 16:18 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 45 การต้อนรับลูกเขยแบบฉบับนักฆ่า.....มั้ง?(1/2)
แบบอักษร

สายตาของชายคนนั้นที่จ้องมองผม ได้แสดงออกถึงการคุกคามได้ดีทีเดียว แต่หวังว่าจะกดดันผมได้นั้น คงได้แค่ฝันเท่านั้นแหละ!

ติ๊ง!

ระบบ : [อีเว้นท์] The Assassin Party 2/4

คำอธิบาย : พูดคุยกับผู้นำตระกูลนักฆ่าแห่งประเทศไทย

รางวัล : 1,500 Point

เป็นภารกิจต่อเนื่องที่ง่ายๆแต่ให้ผลตอบแทนดีเยี่ยม

“ทีคะ นี่คือคุณพ่อของลิซ่าค่ะ คุณพ่อคะ! แนะนำตัวหน่อยสิ!”

“………..”

คุณพ่อตายังจ้องมองผมด้วยสายตาอาฆาตราวกับว่าจะเชือดผมได้ทุกเมื่อ นิสัยที่เปลี่ยนไปจากการได้รับทักษะ ‘ฮาคิราชันย์’ นั้นทำให้ผมเกิดความไม่ชอบใจมากยิ่งขึ้น

“ไบรอัล วอริงเกอร์….”

น้ำเสียงเรียบๆแต่แฝงไปด้วยความคุกคามนั้นของเขานั้น แน่นอนว่าเป็นการข่มขู่ผมทางอ้อมแน่นอน

“สวัสดีครับ ธีรพัฒน์ แมคโนเวล ยินดีที่ได้รู้จัก”

ผมแนะนำตัวเองพร้อมกับจะก้มหัวอย่างมีมารยาท แต่ดูเหมือนว่าฮาคิราชันย์จะต่อต้านการที่ผมจะก้มหัวให้ใครซักคน ซึ่งก็สร้างความลำบากให้ผมได้ไม่น้อยเหมือนกัน

ติ๊ง!

ระบบ : [อีเว้นท์] The Assassin Party 2/4 [เสร็จสิ้น]

‘ท่านได้รับ 1,500 Point’

เพียงการแลกเปลี่ยนคำพูดคนละคำภารกิจของผมก็สำเร็จลุล่วงทันที  แววตาของคุณพ่อตาที่มองมายังผมนั้นยังไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย จนลิซ่าที่อยู่ด้านข้างรู้สึกอึดอัดขึ้นมาจึงเอ่ยปากชวนผม

“ทีคะ ตั้งแต่เช้าทียังไม่ได้กินอะไรเลยใช่รึเปล่าคะ? งั้นเราไปหาอะไรกินกันเถอะค่ะ!”

“ถ้าอย่างนั้นก็ขอความกรุณาด้วยครับ”

ผมยื่นแขนข้างหนึ่งให้กับลิซ่าพร้อมกับที่เธอเริ่มวิ่งมาเกาะแขนผมอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของคุณพ่อตาตอนนี้ดูโกรธเหมือนผมเคยฆ่าเขาในชาติที่แล้วยังไงยังงั้น

“หึ!”

ในขณะที่ผมกำลังเดินออกไป ผมใช้หางตามองไปที่คุณพ่อตาเพียงเล็กน้อยพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปากขึ้นมา

‘!!!’

แน่นอนว่าการกระทำของผมนั้น คุณพ่อตารู้ดี เขากำหมัดไว้แน่นความโกรธราวกับจะปะทุได้ทุกเมื่อ เอาสิ...จะลองเล่นด้วยซักหน่อยแล้วกัน

ผมเปิดใช้งานฮาคิสังเกตทันที ตั้งแต่ผมเข้ามาในนี้ก็ได้รับสายตาที่ไม่เป็นมิตรจากข้ารับใช้มาบ้าง พวกเขาคงจะเตรียมการอะไรบางอย่างเช่นเดียวกัน

แต่แน่นอนว่าหากลิซ่ายังอยู่กับผม พวกเขาคงไม่กล้าทำอะไรเกินหน้าเกินตาแน่

“ลิซ่าจัง~ มาทางนี้หน่อยสิ♥”

แต่อยู่ๆ เสียงของคุณนัตสึมิก็ดังขึ้นมาพร้อมกับยิ้มหวานมาทางผม ใบหน้าของเธอแดงก่ำพร้อมกับพ่นลมหายใจที่เต็มไปด้วยความหื่นกระหาย ขาทั้งสองข้างของเธอเบียดไปมา แต่เธอก็ยังเรียกลูกสาวของเธอด้วยน้ำเสียงปกติ

“ขอโทษนะคะที ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องด่วนนิดหน่อย หากอยากทานอะไรก็สั่งคนรับใช้ได้เลยค่ะ”

ลิซ่าหันมามองผมพร้อมกับยิ้มขึ้นมาก่อนที่เธอจะเดินไปหาผู้เป็นแม่ของเธอด้วยใบหน้าที่โกรธนิดๆ

หลังจากที่เธอเดินไปได้ไม่นานพนักงานชายที่อยู่ในชุดสีขาวเดินมา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตรก่อนจะวางเมนูอาหารให้

“เชิญครับ คุณชาย”

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเคารพพร้อมกับวางเมนูไว้บนโต๊ะสีขาวข้างหน้าของผมอย่างเบามือ ปฏิกิริยาท่าทางของเขาต้องบอกว่าถูกฝึกมาอย่างดี ไม่เว้นแม้แต่ใบหน้านั่นด้วยเช่นกัน.....

เขานำผ้าสีขาวขึ้นมาเช็ดมือของเขาช้าๆ ผมที่เห็นเช่นนั้นจึงยิ้มตอบรับเขาพร้อมกับหยิบเมนูขึ้นมาดู เมนูนั้นมีหลากหลายเป็นอย่างมาก ตอนแรกคิดว่าพวกงานเลี้ยงแบบนี้จะมีอาหารที่เลือกตักเองซะอีก แต่ดูเหมือนว่างานเลี้ยงงานนี้จำเป็นต้องสั่งเอา

แต่เมื่อผมให้ความสนใจกับเมนูอาหารอยู่ ชายพนักงานคนนั้นกลับเก็บผ้าเช็ดมืออย่างรวดเร็ว สิ่งที่เขาถืออยู่นั้นไม่ใช่สมุดจดหรือปากกาที่ควรจะเป็นแต่อย่างใด แต่มันเป็นมีดสั้นที่ดูยังไงก็มีไว้เพื่อสังหารอยู่ในมือของเขา

ฉึก ฉึก ฉึก ฉึก!!!

เขาใช้มีดนั้นแทงเข้าหัวผม 4 ครั้งติด การแทงแต่ละครั้งนั้นแน่นอนคือการหมายเอาชีวิตของผมอย่างแน่นอน!

“อ่า.. อืม... ขอเป็น เสต็กเนื้อลูกแกะครับ อ๊ะ! ขอเป็น Rare นะครับ”

ผมหลบคมมีดของเขาทั้งหมดโดยที่สายตายังจดจ่ออยู่บนเมนูอาหารอย่างง่ายดายราวกับไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา สร้างความตกตะลึงให้กับเขาเป็นอย่างมาก

แต่เมื่อผมสั่งเสร็จพร้อมกับยื่นเมนูอาหารกลับไปให้เขา พนักงานหนุ่มคนนั้นก็เก็บมีดไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับยิ้มออกมา

“เสต็กเนื้อลูกแกะ Rare นะครับ”

เขาพูดทวนเมนูอาหารของผมก่อนที่จะค้อมหัวให้พร้อมกับเดินออกไปพร้อมกับเมนู ใบหน้าของเขาตอนกำลังเดินกลับไปนั้นผมสัมผัสได้ถึงความเย็นชาพร้อมกับจิตสังหารที่พลังพรูออกมา

‘ดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีแค่เขาแค่คนเดียวสินะ...’

เหล่าข้ารับใช้ที่อยู่ในคฤหาสน์ต่างมองมาที่ผมด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อทุกคน เมื่อเห็นผมหลบคมมีดของชายคนนั้นได้อย่างไม่ยากเย็นนัก แต่ดูเหมือนว่าแขกคนอื่นๆในงานจะไม่รู้เรื่องนี้ด้วย....

เอาหล่ะ มาดูกันเถอะว่านักฆ่าตระกูลนี้จะมาไม้ไหนอีก

...............................................................................

ระหว่างที่กำลังนั่งรออาหารอยู่นั้น เหล่าข้ารับใช้ต่างๆก็เดินเข้ามาเฉียดๆผมบ้าง บางทีก็มีการยิงปืนเก็บเสียงจากระยะใกล้ การทำน้ำกรดหกใส่ หรือแม้แต่การใช้เข็มพิษยิงออกมาจากนาฬิกาข้อมือ

สมแล้วที่เป็นตระกูลหลักของประเทศไทย ขนาดจ้องจะสังหารผมต่อหน้านักฆ่าเหมือนกันยังไม่มีใครรู้ตัวเลยด้วยซ้ำ

เทคโนโลยีของตระกูลนี้เรียกได้ว่าล้ำยุคมาก หากเปรียบเทียบให้เห็นชัดๆ ก็เหมือนมาจากเรื่อง K*ngsman

ดูเหมือนว่า ‘คุณพ่อตา’ ต้องการจะ ‘ฆ่า’ ผมจริงๆแฮะ ช่างเป็นพ่อที่หวงลูกสาวโดยแท้

“เสต็กเนื้อลูกแกะ Rare ครับ”

เป็นพนักงานชายคนเดิมที่เดินออกมาเสิร์ฟ แววตาของเขาปรากฏให้เห็นเจตนาฆ่าได้อย่างชัดเจน

กลิ่นหอมของเมนูข้างหน้าผมนี้ชวนให้น้ำลายสอ ไม่เพียงแต่การตกแต่งจะดูงดงามประณีตเท่านั้น แต่รสชาติของมันต้องอร่อยมากแน่ๆ

ผมหยิบมีดกับส้อมขึ้นมา ค่อยๆผ่ามันออกช้าๆ  จากนั้นจึงค่อยๆนำมันมาใส่ปาก

ข้ารับใช้ในคฤหาสน์ที่เห็นผมกินเนื้อเข้าไปแล้ว พลันแสยะยิ้มขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

“อืม~”

น้ำของเนื้อที่แตกซ่านภายในปากของผมนั้นเข้มข้นเป็นอย่างมาก ความนุ่มของมันทำให้ผมเคี้ยวได้เพลินๆ

แต่ว่าความเพลิดเพลินของผมนั้นทำให้เหล่าข้ารับใช้ของตระกูลอึ้งไปตามๆกัน เพราะแม้แต่อาหารที่พวกเขาใส่พิษที่ร้ายแรงไปกลับไม่สามารถทำอะไรผมได้แม้แต่นิดเดียว!

ผมเงยหน้ามองขึ้นไปยังระเบียงชั้นที่สองของห้องโถง ก็พบกับคุณพ่อตาที่มองผมด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ เขากำหมัดแน่นพร้อมกับปลดปล่อยจิตสังหารออกมาอย่างชัดเจน

ติ๊ง!

ระบบ : [อีเว้นท์] The Assassin Party 3/4

คำอธิบาย : เอาชีวิตรอดจนกว่า ลิซ่า วอริงเกอร์จะกลับมา

ระยะเวลา : เหลืออีก 15:03 นาที

รางวัล : 15,000 Point

‘หึ!’

พร้อมสบตากับเขาพร้อมกับแสยะยิ้มอีกครั้ง

ก็เอาสิ ถ้าอยากเล่นนักเดี๋ยวลูกเขยคนนี้จัดให้ 









ตอนหน้า Fight! 

มาแล้วครับ ตอนต่อไปรอเน้ออออออออ >< 

ถ้าชอบอย่าลืม Comment ให้กำลังใจนะครับ ขอบคุณครัช ><

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น