Crystal_Blue

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.31 เมื่อสายโหดอารมณ์ดี

ชื่อตอน : Ep.31 เมื่อสายโหดอารมณ์ดี

คำค้น : ชิต-อั้ม

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.4k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2561 04:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.31 เมื่อสายโหดอารมณ์ดี
แบบอักษร

​Ep.31 เมื่อสายโหดอารมณ์ดี

หนุ่มหล่อเจ้าของชื่อธนชิตคือคนเดียวกับเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มที่กำลังแสยะยิ้มดีใจหลังสะสางเรื่องยุ่งๆที่เกี่ยวกับพี่ไปได้บ้างแล้วก็อารมณ์ดีซื้อข้าวซื้อของเข้าห้อง ก็พอเรื่องเครียดๆผ่านไป ชิตก็เพิ่งจะย้อนดูการกระทำตัวเอง ตัวอย่างเช่น...เอาอารมณ์ร้ายๆไปลงกับไอ้เด็กที่อยู่ร่วมห้อง ทั้งรุนแรง ทั้งแกล้งหยอกเพื่อความสนุก เย็นนี้คนอารมณ์ดีก็เกิดอยากจะขอโทษ อย่างขอบคุณน่ะสิ

จะว่าไป เรื่องของอั้มที่ได้ยินจากเอมมันก็ทำให้ชิตใจอ่อนอยู่เหมือนกัน แต่จะทำอะไรได้ ในเมื่อเขาไม่ได้ล่าม ไม่ได้มัดอั้มไว้ อั้มเต็มใจที่จะอยู่ด้วยตัวเอง เขาก็ไม่ได้บังคับด้วยกำลัง แต่เป็นเล่ห์ต่างหาก

ใครมันจะไปคิดว่าอั้มจะยึดติดกับการเอาชนะซะขนาดนี้ แล้วเพราะยังอยากจะขอบคุณไอ้เด็กนั้นที่ยอมเป็นที่ระบายอารมณ์ให้เขา ก็เลยยังไม่ตามพี่ชายไปอเมริกา แต่หลังจากคืนนี้ เขาก็จองตั๋วเครื่องบินไว้แล้ว ยังไงก็ตามไปแน่ แต่ตอนนี้...

เอี๊ยด

พ่อหนุ่มรูปหล่ออีกคนที่วันนี้กลับมาเร็วเพราะหลายๆสาเหตุ หนึ่งเลย อั้มเบื่อที่จะเที่ยว แล้วตอนนี้ก็ไม่รู้จะไปเที่ยวที่ไหนดี สอง เหมือนว่าอั้มจะติดบ้าน(ที่ไม่ใช่บ้านตัวเอง)มากขึ้น อย่างน้อยก็ต้องกลับมาก่อนไอ้เจ้าของบ้านตัวจริง แล้วก็วางแผนป่วนนู่นนี้นั้นให้สบายอารมณ์ตัวเอง ถึงสุดท้ายจะพลาดแล้วโดนเอาคืนตลอดๆก็เถอะ

เคร้ง

ฟิดๆ

แค่ก้าวเข้าห้องงมา คนขออาศัยที่ทำตัวเหมือนเป็นบ้านตัวเองก็ขมวดคิ้ว แปลกอกแปลกใจกับการที่มีกลิ่นอาหารลอยมาเตะจมูก มันอดไม่ได้จะชะโงกหน้าเข้าไปดูคนที่วันนี้กลับมาเร็ว กลับมาก่อนเขาซะอีก

"ทำไมวันนี้กลับเร็ว"

"หืม?"

เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น คนที่กำลังยุ่งๆอยู่หน้าเตาก็หันมามองพร้อมรอยยิ้ม ให้คนถามกัดปากแล้วทำเมิน แต่ก็ยืนอยู่กับที่รอคำตอบ จะรู้ไหมล่ะ ว่าไอ้ประโยคคำถามเมื่อกี้น่ะ มันหมายความว่า อั้มสนใจว่าเขาจะกลับช้าหรือจะกลับเร็วน่ะสิ เหมือนรู้ว่าเขาจะกลับเวลาไหน...รอด้วยหรือเปล่าน่า?

ส่วนไอ้คนรอคำตอบน่ะเหรออยากจะหันไปถามตรงๆให้รู้เรื่องว่าทำไม แต่เหมือนศักดิ์(ที่โดนย่ำยีไปหลายครั้งแล้ว)มันยังค่ำคอให้เบนหน้าหลบ ทำทีว่าไม่สนใจไปซะได้

"ที่ฉันกลับเร็ว มันเสียแผนนายรึไง? วันนี้จะทำอะไรรึไง? ถึงได้ตื่นเต้นที่ฉันกลับบ้านเร็ว"

กึก

ไอ้คนที่ช่วงนี้เริ่มสิ้นลายหรือก็เม้มปาก ยกมือขึ้นกอดอกแล้วเชิดหน้าอย่างไม่สนหน้าใคร

"ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าไป จะได้มากินข้าว"

กึก

ครั้งแล้วครั้งเล่าของวันนี้ ที่อั้มชะงักเพราะคำพูดและการกระทำของคนคนนี้ แต่มันก็อดที่จะหรี่ตามองอย่างระแวงไม่ได้ เท้ายังคงไม่ขยับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าตามที่เขาสั่ง แต่กลับก้าวเข้าไปในครัวแล้วชี้นิ้วจิ้มแขนคนที่กำลังค้นหม้อ

นิ่ง...มันไม่โกรธ ไม่โวยวายว่ะ สงสัยอารมณ์ดี

"หึๆ ทำอะไรน่ะ? เอาน้ำมันพรายมาป้ายกันรึไง?"

"จะ จะบ้าเหรอ!?"

ส่วนไอ้คนที่ถูกกล่าวหาว่าเอาน้ำมันพรายมาป้ายก็หน้าแดง โวยวายใส่ ให้ชิตที่หัวเราะขยับแขนหนี สนใจกับข้าวที่ทำให้ต่อ ผิดกับไอ้คนที่ยังสงสัยแต่ก็ยอมเดินเข้าห้องตัวเองเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินออกมา พอดีกับที่เจ้าของชื่อชิตจัดโต๊ะอาหารเสร็จ

"ดินเนอร์?"

ชัดเลย มันไปอารมณ์ดีอะไรจากไหนมาว่ะเนี่ย???

อั้มเพียงพึมพัมกับตัวเอง นั่งข้างๆตรงที่ที่ชิตจัดไว้ให้ มองคนที่เดินกลับมาพร้อมกับแก้วน้ำในมือ

"เชิญ กินสิ เดี๋ยวก็เย็นหมด"

อาหารฝีมือพ่อครัวหนุ่มโสดที่ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ไม่ผูกสัมพันธ์กับใคร ไม่จริงใจกับใคร ลงมือทำอาหารให้กับเพื่อนร่วมห้องแบบไม่เต็มใจเท่าไหร่นัก พอได้รู้เบื้องหลังของนิสัยแย่ๆแล้ว มันก็อดไม่ได้ที่จะทำดีไถ่โทษที่ตัวเองเอาอารมณ์โกรธไปลงกับอั้มซะหลายครั้ง

"ทำไมถึงทำกับข้าว?"

อั้มสำรวจตั้งแต่อาหารตรงหน้า ไล่สายตาสังเกตุจนหมดโต๊ะ ไม่เว้นแม้แต่จะจับแก้วน้ำมาส่องดูอย่างระแวง ภาพที่คนทำอาหารให้คิ้วกระตุกนิดๆกับคนที่ไม่ไว้ใจ แต่ก็ยังแสยะยิ้มแล้วยกแก้วน้ำขึ้นดื่มก่อนให้ไอ้คนระแวงยื่นแก้วน้ำตัวเองไปสลับแก้ว

"ระแวงขนาดนั้น? ไม่รังเกียจที่จะกินแก้วเดียวกับฉัน แต่กลัวว่าจะมีอะไรอยู่ในแก้ว?"

ชิตแค่ยักไหล่ยกแก้วอีกใบขึ้นจรดริมฝีปาก คนอารมณ์ดีที่วันนี้แสยะยิ้มชอบใจท่าทางของคนตรงหน้า ตักอาหารทุกอย่างเข้าปากให้อั้มมั่นใจว่าไม่มีอะไรอยู่ข้างในแล้วจริงๆ แล้วคนที่เพิ่งกลับมาจากเรียน ไม่ได้แวะที่ไหนมาก่อน แถมยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เที่ยงก็หิวสิครับ 

มันกินโชว์ขนาดนี้คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง

"ง่ำ"

แล้วคนชื่ออั้มก็อ้าปากเอากับข้าวที่ชิตทำเข้าปากคำใหญ่ให้คนที่เป็นคนปรุงอาหารมองอย่างเอ็นดู อย่างน้อยๆชิตก็ขอยอมรับแหละว่าหลังจากรู้เรื่องปมในใจของอั้มก็มองอั้มน่ารักขึ้นมา...นิดนึง

"สมชื่ออั้มจริงๆนะ"

ที่ชิตพูดขึ้นมาลอยๆแบบนั้นเป็นเพราะคนที่กำลังกินเอาๆเพราะความหิวเติมพลังให้ท้องน่ะ จะกินทีต้องมีเสียง ไม่อ้าม ก็ง่ำๆ ดีนะที่ไม่มีเสียงเคี้ยว แต่เห็นกินอร่อยคนทำก็อารมณ์ดี วันนี้ก็เลยกลายเป็นวันดีๆที่ชิตกระตุกยิ้มให้คนที่เริ่มกินอาหารเข้าไปสักระยะ

"อ๊ะ..."

กึก

แต่แล้ว ทานไปได้ไม่เท่าไหร่ อั้มก็คว้าแก้วน้ำข้างตัวมาดื่ม ความรู้สึกร้อนรุ่มตั้งแต่ในท้องจนถึงลำคอ ล่ามไปถึงลิ้นหัวใจและ...หว่างขา

ขวับ

ระบบหายใจติดขัด ใบหน้าเริ่มแดงก่ำ ไอ้ที่นอนนิ่งอยู่ใต้กางเกงมันก็เกิดอยากจะลุกขึ้นมาซะงั้น ความผิดปกติทางร่างกายที่คนหน้าแดงหอบระรัวตอนนี้หันขวับกลับไปมองคนกับข้าว

"นี่นาย...ใส่ยาปลุกเซ็กส์งั้นเหรอ!?"

"หึๆ"

"ตะ แต่ มึงก็กิน แล้วทำไม..."

กึก

...อย่าบอกนะว่า...มึงก็แดกเข้าไปเหมือนกัน!!!

อั้มที่กำลังคิดว่าเวลาชิตอารมณ์ดีช่างลาภปากหรือก็เปลี่ยนความคิด คำเดียวที่ก้องในสมองตอนนี้ คืออย่าให้คนตรงหน้าอารมณ์ดีเลย เพราะว่า...มันจะโรคจิตกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า!!!

ไอ้คนโรคจิตที่นั่งข่มอารมณ์ตัวเองตั้งแต่ยาออกฤทธิ์แสยะยิ้มกับตัวเองมาตั้งนานแล้ว มองไอ้คนที่กินเข้าไปอย่างเอร็ดอร่อยอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราวแบบอยากจะดึงร่างมากระแทกให้หน่ำใจ มือมันก็ผสานกันวางอยู่บนโต๊ะเพื่อรอให้ยาออกฤทธิ์กับอีกคน

"มึงมันบ้าาาา ไอ้บ้าาาา"

"คำ-หยาบ"

กึก

ฟึ่บ

เป็นอีกครั้งของวันนี้ที่อั้มชะงัก กัดริมฝีปากล่างจนซีดขาว ก่อนจะเงยหน้ามองคนที่ห้ามเขาพูดคำหยาบ ดวงตาทั้งคู่ที่ลุกโชนจากยาที่ชิตนึกสนุกใส่ลงไปในอาหารและเครื่องดื่ม จะให้พูดตรงๆ ชิตก็ตั้งใจจะใช้กับอั้มเพราะอั้มเคยคิดจะเอามาใช้กับตัวเอง และอีกเหตุผลที่โคตรจะโรคจิต...ทำตอนมีสติมันเร้าร้อนกว่าเยอะ

ฟึ่บ

อีกครั้งที่อั้มกัดปากตัวเอง แล้วมันเหมือนยั่วกันให้ชิตค่อยๆเลื่อนหน้าเข้าไปหา ซึ่งไอ้คนที่กำลังมีอารมณ์หรือก็นิ่งไม่ได้ถอยห่างชิต...แล้วเส้นเลือดแห่งความโกรธของอั้มก็ผุดขึ้นตามลำคอ ก็แม่ง จะจูบก็ไม่จูบ หยุดอยู่ตรงหน้าแล้วมองอย่างโรคจิตให้อั้มที่รออยู่กัดปากตัวเองแรงๆ

ใช่ เขาต้องการ แล้วไอ้คนตรงหน้าก็ต้องการ...แต่ว่า ชิตมันความอดทนเยอะกว่า แล้วก็ลูกเล่นเยอะกว่าเขา

อั้มจ้องมองดวงตาที่กำลังสบตาเขาอย่างมีนัย มันบอกกันชัดๆตรงนี้พร้อมกับรอยยิ้มน่ามองว่า...ถ้านายไม่ทำ ฉันก็จะไม่ทำ

หมับ

จ๊วบบบ

แล้วคนที่ตอนนี้ร่างกายมันควบคุมสติก็คว้าเข้าที่ท้ายทอย ประกบจูบรุนแรงตามคำเชื้อเชิญด้วยสายตาของชิต อั้มที่ตอนนี้กำลังตาลุกวาว อยากจะมอบความเร้าร้อนที่มีสาเหตุมาจากคนตรงหน้าใจจะขาด

"ฮื่อ อื้มมม"

เสียงคำรามในลำคอที่มาพร้อมกับริมฝีปากที่เปลี่ยนองศาแล้วบดขยี้หนักหน่วง เสียงแลกน้ำลายดังก้องไปทั่วบริเวณ ลิ้นร้อนที่สอดลึกเข้าไปในปากชิตให้เจ้าของโพรงปากตวัดลิ้นดุนดันกลับเข้าไปในปากอีกคนอย่างไม่ยอม ผละริมฝีปากออกจากกันยังไม่ถึงห้าวิอั้มก็ดึงท้ายทอยชิตเข้าไปประกบจูบซ้ำๆอย่างไม่อยากให้มันจบลง ดวงตาวาวจ้องมองกันเหมือนต่างคนต่างจ้องเหยื่อ

หนึ่งหนุ่มนักศึกษา กับหนึ่งหนุ่มใหญ่รองประธานบริษัทมาเฟียยักษ์ใหญ่ของประเทศ กำลังจะตะลุ่มบอลกันประหนึ่งเสื้อดาวปะทะเสื้อเขี้ยวดาบ มีดอีโต้กับปังตอ น้ำโอเลี้ยงกับกาแฟ ที่ตัดสินไม่ได้สักทีจากจูบที่ไม่มีใครยอมใคร

"ฮ้าๆ เอา...เอากัน"

คำชวนที่ชิตเองก็ไม่ปฏิเสธ มือเลื่อนไปกำไหล่ก่อนจะกระชากเข้ามากดจูบหนักหน่วง แค่กดทับดูดริมฝีปากภายนอกไม่เท่าไหร่ ไอ้คนโดนยาทั้งคู่ก็ทวีคูณความต้องการเข้าไปอีก

"ฮ้า..หมายถึงฉันเอานายสินะ"

"อึ่ก เออ!! อะไรก็ได้ เร็วๆสิว่ะ!"

ต่อครับผม

ครืนน 

เก้าอี้ทั้งสองเลื่อนถอยหลังตามแรงลุกของคนทั้งคู่ ทั้งสองคนที่กระหน่ำจูบลูบไล้ร่างกายของอีกฝ่ายทวีพูนความต้องการให้ถ่ายทอดออกมาเป็นการกระทำ เท้าของชิตก็ถอยเข้าห้องตัวเอง ล๊อกเอวให้อั้มเดินตามเข้ามาภายในห้องนอน

"อื้อออ อื้มมม"

"หึ อื้มมม"

แค่จูบร้อนแรงก็แทบจะทำให้เขาอาละวาดได้แล้ว แต่เพราะว่าอยากจะขอบคุณและขอโทษ ก็เลยยับยั้งชั่งใจตัวเองไว้ ถึงจะเดินเข้ามาในห้องนอนแล้วก็ใช่ว่าเขาจะไม่รู้สึกตัวว่าตัวเองเข้ามาอยู่ในห้องนอนคนอื่นแล้ว ก็กูเคยเข้ามานอนตั้งกี่ครั้ง แค่โดนยานะ เรื่องแค่นี้เขารู้ตัวอยู่แล้ว

ฟึ่บ

เตียงกว้างยุบลงไปตามน้ำหนักของชิตที่นั่งลงปลายเตียง ตามมาด้วยร่างของเจ้าของชื่อภิญโญขึ้นมาคร่อมทับร่างของชิตไว้ เนื้อตัวที่เต็มไปด้วยซิกแพ็กกำลังเชิดอกกอดคอให้ชิตที่ถอนจูบออกไปเมื่อคู่เงยหน้ามอง

"หึๆ หยุดทำไมล่ะ กำลังต้องการไม่ใช่หรือไง?"

ริมฝีปากหน้ามองที่บัดนี้กำลังยกยิ้มยั่วสายตาของคนที่โดนยาที่ไอ้คนยิ้มยั่วมันวางยาไว้ในอาหาร ส่วนไอ้คนที่มองตาเยิ้มก็เลื่อนมือไปปลดกระดุมเสื้อชิต ไอ้ความร้อนท่อนล่างมันร้อนระอุไปหมด

ฟึ่บๆๆ

แล้วเพราะว่าอั้มเป็นคนหื่นโดยสันดาน เจ้าตัวที่นั่งคร่อมแกะกระดุมเขาอยู่ด้านบนก็ขยับท่อนล่างให้มันเสียดสีกัน ความเร้าร้อนที่ชิตยกยิ้มมุมปาก มือมันก็ขยำก้นผ่านผิวผ้า สอดมือข้างหนึ่งไปใต้เสื้อ ไล่นิ้วไปตามไขสันหลัง กดตามข้อต่อให้คนได้รับสะดุ้ง กัดปากล่างก่อนจะรูดเสื้อไปตามหัวไหล่กว้างก่อนที่เจ้าของเสื้อจะให้ความร่วมมือจนถอดมันออกไปจนได้

"ฮ้าๆ...ฮื่อ"

เสียงครางดังขึ้นข้างๆหู ใบหน้าที่คลอเคลียไปตามแก้ม มือใหญ่ของชิตที่กระตุกทีเดียวกระดุมเสื้อของอั้มก็หลุดออกทั้งแผง จะบอกว่าหลุดมันก็ไม่ถูกเท่าไหร่ ต้องบอกว่าเจอกระชากจนขาดเลยซะมากกว่า ประมาณว่าใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง

"สัด ขาดหมดแล้ว ฮื้อ ฮ้าๆ"

เสียงสบถที่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงครางหอบ ใบหน้าแดงก่ำจากฤทธิ์ยามองต่ำสบตากับชิต

"เดี๋ยวซื้อให้ใหม่"

ฟึ่บ กางเกงของอั้มหลุดออกจากสะโพก เนื้อตัวนวลเนียนที่เต็มไปด้วยรอยแดงและรอยกัดจางๆที่เขาเป็นคนทำไว้เมื่อนานมาแล้ว แล้วมันก็จางลงไปมาก จนเขาอยากจะกัดแล้วสร้างรอยให้มันชัดกว่านี้ งับ "อ๊าาาาา ฮื่ออ สัด มันเจ็บ" เสียงสบถคำติดปากใส่หน้าชิตดังขึ้นพร้อมน้ำลายที่กระเด็นใส่แก้มให้ชิตเช็ดแก้มแล้วขบเนื้อที่ลำคอซะแรง จ๊วบ เสียงดูดเม้มผิวเนื้อตามรอยกัดที่ค่อยๆแรงขึ้นดังก้องไปทั่วห้อง ช่องทางด้านหลังที่ขมิบถี่ๆกับสิ่งที่ตัวเองคุ้นชิน ยิ่งได้รับยาที่กระตุ้นอารมณ์ทางเพศมากันทั้งสองฝ่าย ไอ้คนเล้าโลมหรือก็ไม่ต้องทำอะไรให้มันยาก ตอนนี้อั้มนั้นแหละที่เป็นฝ่ายรุกเขาทั้งๆที่ปากก็บอกว่าจะยอมเป็นรับ สวบ "อึ่ก อื้ออออ" นิ้วยาวที่สอดเข้าไปในช่องทางด้านหลังในขณะที่มือของอั้มก็ปลดกางเกงของชิตออก แก่นกายใหญ่ที่เด้งออกมาในทันทีทำให้เขาตื่นเต้นขึ้นมาไม่น้อย ก้มหน้าลงไปเลียใบหู ไล่ลิ้นเลียซีกหน้าหล่อเข้มของชิตอย่างหิวกระหาย มือมันก็ขยับรูดรั้งแก่นกลางกายของอีกคนเอาซะเฉยๆ ก็แค่อยากจะทำให้มันเสร็จๆไป แม้จะรู้ว่ายามันจะออกฤทธิ์ไปอีกสองสามชั่วโมงก็ตามที "พะ พอแล้ว ใส่เข้ามาเลย" "หืม? คนซาดิสม์อย่างนายบอกให้ฉันใส่เข้าไปโดยไม่กลัวเจ็บ? จริงๆแล้วนายเป็นพวกชอบถูกทารุณซะเองสินะ" การที่ชิตแสยะยิ้มมุมปากด้วยใบหน้าหล่อร้ายที่กำลังตาวาวระยิบระยับ เงยหน้าจากการสร้างรอยตามตัวเขาแล้วพูดในสิ่งที่อั้มต้องกัดปากหลบสายตา...ก็ไม่อยากจะให้ชิตเป็นคนบอกตัวเองสักเท่าไหร่ ถึงจะเริ่มรู้สึกตัวว่าชอบแบบไหน แต่ใจมันก็ยอมรับไม่ได้ซะทุกที "หะ หุบปาก..." เสียงสั่นๆที่ยังทำเนียนตวาดใส่เริ่มเปลี่ยนให้ชิตที่แค่ร้อนวูบวาบไปทั่วตัวเพราะยาปลุกเซ็กส์เริ่มเดือดปุดๆจนทนไม่ไหว เฮือก ริมฝีปากหนักหน่วงที่พรมจูบไปตามลำคอ จมูกโด่งๆที่ลากไปตามเนินหัวไหล่ไล่ต่ำไปถึงเนินหน้าอก ลิ้นร้อนที่เลียตามส่วนนูนๆ ก่อนจะขบเม้มยอดอกด้วยฟันคม ให้คนได้รับเชิดอกครางเสียงกระเส่า สัมผัสร้อนระอุที่อั้มเผลออ้าปากปล่อยน้ำลายให้มันไหลเลอะขอบปากจนถึงคาง หยดน้ำใสๆที่ชิตเงยหน้าจากยอดอกสีเข้มขึ้นไปเลียชิมจนหมดจด สวบ "อ๊าาาาาาาาา" เสียงครางดังไปทั่ว ตอนที่ชิตยกสะโพกของอั้มขึ้นก่อนจะกดลงบนแท่งเอ็นของตัวเองจนแท่งร้อนมันสอดลึกเข้าไปภายใน เสียงหายใจระรัวที่เป่ารดใบหน้ากับเสียงเนื้อที่เสียดสีกัน ใบหน้าหล่อของคนทั้งคู่ห่างกันไม่เท่าไหร่ มือไม้ที่ไล่ลูบไปตามตัวของอีกฝ่าย สายตาที่มองกันจนสามารถทำให้อีกฝ่ายละลายได้ หลักฐานชั้นยอดที่บอกว่าเตียงนี้ไม่ใช่แค่การมีเซ็กส์ อาจจะข้ามขั้นคำว่าเซ็กส์ ไปเป็นคำว่าร่วมรักจนเตียงหักอะไรประมาณนั้นก็ว่าได้ "อึ่ก ฮื่อออ อ๊าาาาา" ฟึ่บๆๆ การขยับหนักหน่วงที่คนข้างบนที่คร่อมตัวชิตอยู่เป็นฝ่ายเริ่มขยับ ก้นกลมๆที่ขยับกระแทกกับหน้าตักให้เสียงดังไปทั่ว พนังนุ่มที่กำลังบีบรัดภายในจนแท่งเอ็นมันแทบจะละลายคารู ความรู้สึกถูกโอบรัดไปด้วยพนังอุ่นๆของคนตรงหน้าจะทำให้ชิตคลั่งได้อยู่แล้ว "ซี้ดด อึ่ก อั้ม..." "ฮื่อ...ฮ้า...ระ เรียกทำไม...อึ่ก" "ฉันจะไปอเมกา..." กึก คนที่กำลังปลดปล่อยอารมณ์ร้อนแรงเพราะฤทธิ์ยาชะงักอยู่กับที่ สองมือที่โอบรอบคอชิตกำกันแน่น จากที่หลบสายตาชิตมาตลอดก็เปลี่ยนเป็นหันมาสบตา ใบหน้าที่กำลังบอกว่าไม่อยากให้ไปทำให้ชิตแทบขำ ทำเพียงหลุดยิ้มออกมา "ทำหน้าแบบนั้น จะยั่วกันหรือไง" สวบ สวบ สวบ "อึ่ก...ฮ๊าาา...อ๊าาาาา มะ มันเสียว...ฮื่อออ" เสียงครางในลำคอดังขึ้นอีกครั้งตอนที่อั้มโอบรัดชิตไว้มั่นจนกล้ามเนื้อหน้าอกสัมผัสกัน เสียงเฉอะแฉะที่ดังผสานกับเสียงครางสั่นๆทำให้บทสนทนาขาดช่วง คนที่เริ่มขยับสะโพกแม้ว่าจะอยู่ในท่าทางที่เสียเปรียบ แต่การได้ออกแรงนิดหน่อยก็ไม่ได้ทำให้คนอารมณ์ดีหยุดยิ้ม "ซี้ดดด...จะเอาอะไรไหม?...." ฟึ่บๆๆๆ และถึงแม้จะลากเข้าดราม่าให้อั้มทำหน้าเหมือนหมาหวงของได้แล้ว เขาก็ยังพูดเรื่องของฝากได้หน้าตาเฉยแม้จะขยับสะโพกพร้อมๆกับรับน้ำหนักคนตัวเท่าควายข้างบน "อึ่ก...ฮื้อออ...อ๊ะ..อะ...ซี้ดดด" แล้วพูดเลยว่าในตายตอนนี้อั้มก็พูดไม่รู้เรื่อง สะโพกมันเอาแต่จะขยับไปเอง มือที่นอกเหนือจากการเกาะไหล่ชิตแล้วมันก็รูดรั้งแก่นกลางกายที่ตั้งชันของตัวเอง ส่ายหน้ากับความเสียวที่พุ่งพล่านไปทั่วร่าง แท่งเอ็นที่สอดเข้ามากระแทกเข้าจุดกระสันครั้งแล้วครั้งเล่าจนขนลุกไปทั้งตัว คุยไปก็เท่านั้น เอาไว้เสร็จจากตรงนี้ค่อยว่ากัน ความคิดของคนที่คว้าท้ายทอยของอั้มดึงเข้ามากดจูบ ริมฝีปากที่กระแทกเข้าหากันอย่างรุนแรงแบบที่ได้กลิ่นคาวเลือดจากปากของอั้ม คนที่ตาวาวน้ำเพราะความเจ็บปวดนิดๆ มือมันก็ยิ่งเร่งจังหวะก่อนจะปลดปล่อยออกมาเต็มๆมือทั้งๆที่ริมฝีปากยังเชื่อมต่อกับชิตอยู่ ฟึ่บๆๆ พรวด คนโหดอารมณ์ดีก็ไล่ตามมาติดๆ ปล่อยเจ้าน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปภายในร่างให้อั้มกระตุกแรงๆ ความรู้สึกที่ว่ามันมีอะไรฉีดเข้ามาแล้วไหลย้อนออกมาพร้อมๆกับแท่งเอ็นที่ถอนออกจากตัวเองมันทำให้เขาชะงักไปนิด แต่ก็ไม่ได้ผละริมฝีปากออกจากปากของชิตแต่อย่างใด เด็กมันร้อนแรง ผู้ใหญ่อย่างเราก็ต้องสนองให้ จ๊วบ ม๊วฟ เสียงแลกน้ำลายดังก้องไปทั่วบริเวณ คนหนึ่งเบียงหน้าให้ได้มุมค่อยๆขบเม้มใช้ลิ้นกวาดต้อนไปทั่วโพรงปากอย่างให้ความสุขกับอีกฝ่ายด้วยจูบร้อนแรง ในขณะที่อีกฝ่ายก็เคลิ้มไปกับจูบและจ้องจะหาโอกาสกัดปากชิตคืนให้ได้สักครั้ง แต่ก็เพราะว่าเคลิ้มนี้แหละ มันเลยทำได้แค่สอดมือเข้าไปใต้กลุ่มผมของชิตแล้วขยำขยี้เบาๆระบายความเสียวตัวเอง "ฮ้าๆ...อึ่ก..." เมื่อถอนริมฝีปากให้ได้พักหายใจ ไอ้คนที่ก้มมองจุดเชื่อมก็หน้าแดงแจ๋ ดึงมือตัวเองกลับมาเสยผม เชิดหน้าอกขึ้นหน่อยกับแก่นกายที่เริ่มชูชันขึ้นอีกรอบ ไม่ได้ต่างจากชิตสักเท่าไหร่ "อีกรอบ" ฟึ่บ คราวนี้คนด้านบนต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจนิดๆเมื่อชิตพลิกร่างตัวเองให้อยู่ในท่าคลานอยู่กลางเตียง ตามมายึดสะโพกหลังจากที่บอกว่าจะเอาอีกรอบ "..." ฟึ่บ แล้วไอ้คนอย่างอั้มมันจะทำอะไรได้ ในเมื่อเขาเองก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ ความต้องการมันทะลักออกมาจากอก ทำได้แค่ยกมือขึ้นมาเสยผมค้างแล้วหุบปากเงียบรอคราง ภาพแผ่นหลังหนาที่ขาดรอยบางอย่างให้พ่อคนชอบสร้างรอยเริ่มคิดแล้วว่าจะทำรอยไว้ตรงไหนบ้าง ก่อนจะไล่มองตามท้ายทอยและมือหนาที่กำลังกอดหัวตัวเองอย่างกับจะซ่อนตัวเองจากความอับอาย "หึ" ภาพน่ารักที่เขาเริ่มจะมองว่าอั้มน่ารักขึ้นมาจริงๆ "สะ สัด เร็วๆ...สิว่ะ" "ครับๆ" เมื่อถูกเร่ง ชิตที่กำลังจะมองว่าอั้มน่ารักก็ส่ายหน้า มือฟาดเข้าที่ก้นกลมให้คนที่แอบชอบอะไรแบบนี้กัดปากเชิดหน้าอย่างยั่วยวน คืนนี้เรื่องมันคงไม่จบง่ายๆ ซึ่งอั้มก็เตรียมใจไว้แล้วให้คิดเพียงแค่...พรุ่งนี้กูไม่ไปเรียนแม่งเล่า

................................................................

ถ้าถามว่าตอนนี้ชิตกำลังทำอะไร เขาก็คงจะตอบสั้นๆเป็นควันบุหรี่และกลิ่นอ่อนๆของมัน คนที่สูบมะเร็งเข้าปอดดับบุหรี่ที่วางไว้บนโต๊ะสีขาวที่ระเบียง ก่อนจะเดินเข้าไปภายในห้องนอนของตัวเอง เปิดไว้ให้อากาศถ่ายเทได้เร็วกว่าใช้เครื่องปรับอากาศ ทอดสายตามองคนที่นอนเปลือยอยู่ด้านหนึ่งของเตียง

"หึ"

แค่เห็นซีกหน้าที่แนบไปกับหมอน มือใหญ่ที่กอดหมอนกับผ้าห่มที่คลุมตัวไว้ตั้งแต่เอวลงไปดูเกะกะสำหรับชิต เขาก็เลยคลานขึ้นเตียงไปดึงผ้าห่มออกให้คนที่กอดผ้าห่มอยู่ลืมตาตื่น คิ้วขมวดกันเป็นปมหันขวับไปมองไอ้คนที่ปลุกเขาหลังจากที่นอนไปได้ไม่ถึงชั่วโมง

"อะไรเล่า จะนอน"

แล้วไอ้คนที่กำลังจะหันมาด่าก็เสียงอ่อยลงไปหน่อยตอนได้มองหน้าหล่อๆของชิต ก็แม่ง พอคิดถึงเรื่องที่ผ่านมาเมื่อชั่วโมงก่อนก็ถึงกับหันหน้าหนี กลับไปนอนกอดหมอนโดยที่ไม่สนใจว่าตัวเองกำลังเปลือย แถมยังหันก้นไปหาชิตที่คลานมาจากด้านหลังอีกต่างหาก

"ยามันหมดฤทธิ์แล้วสินะถึงได้หมดแรงแบบนี้"

อั้มล่ะอยากจะตอกกลับใส่หน้าไอ้คนทีวางยาเขาไปว่า...ถึงยาไม่หมดฤทธิ์กูก็ไม่มีแรงแล้วเว้ย

ฟึ่บ

เฮือก

อั้มน่ะหันขวับกลับไปมองคนที่ดึงไหล่ให้คนอ่อนเพลียหันกลับไปมองหน้าชิตที่ตอนนี้กำลังทำตามุ้งมิ้ง แล้วพอได้สบตาเท่านั้นแหละ ก็ต้องขนลุกซู่แขยงจนต้องยกมือขึ้นมาผลักหน้าอกของอีกคนไว้ มือใหญ่ที่โอบเข้าที่เอวดึงกระชับให้กล้ามเนื้อหน้าท้องเปลือยๆของคนทั้งสองแตะกัน ซิกแพ็กที่อาบไปด้วยเหงื่อที่ยังหลงเหลืออยู่ของคนทั้งคู่

"มะ ไม่เอาล่ะนะ...จะนอน"

แล้วไอ้คนถูกกอดก็ดันคางชิตพร้อมกับคิ้วที่กระตุกครั้งแล้วครั้งเล่า ชิตน่ะแค่กอดแล้วก็เอาตัวมาถูไถให้กลิ่นบุหรี่มันลอยเข้ามาในจมูก

"นี่ นี้สูบบุหรี่เหรอ? เหม็น"

ทั้งๆที่ตัวเองจะสูบเหมือนกัน แต่พอได้กลิ่นจากคนอื่นมันก็ไม่เข้าท่าเหมือนกัน เพราะงั้นเขาก็เลยยิ่งผลักออก แต่ที่ผลักจริงๆมันเพราะว่าไม่อยากจะให้ไอ้คนตรงหน้าเข้ามาใกล้มากกว่านี้ ภาพที่ตัวเองขึ้นขย่มหลายต่อหลายรอบแถมยังเป็นคนเอ่ยปากบอกขอให้เขาเอาเอง มันก็ช่วยไม่ได้ที่ไอ้คนร้ายๆอย่างอั้ม...จะอาย

"ยังไม่ได้ตอบคำถามเลยนะ...ว่าเอาอะไร?"

"อะไร?"

แล้วไอ้คนที่เริ่มผ่อนแรงผลักลงบ้างแล้วก็เงยหน้ามองสบตา

"ฉันจะไปอเมกาไง กลับมาจะซื้อของมาฝาก จะเอาอะไร"

พอพูดถึงเรื่องของฝาก ไอ้คนที่เพิ่งจำได้ว่าได้ยินผ่านๆหูเหมือนเคยได้ยินที่ไหน

"..."

อั้มน่ะนอนนิ่งไปแล้ว มือที่ดันหน้าอกแกร่งของคนที่สวมกางเกงชั้นในสีเข้มกลับมากอดหัวตัวเองแล้วเบนสายตาหลบ

"อะไรก็ได้"

"หือ? ทำไมจู่ๆถึงได้ว่าง่ายนัก"

...ก็ไม่มีอะไร...

ความเงียบมันตอบเขาอย่างนั้น แต่ว่าจริงๆแล้วนั้นคำตอบของอั้มคือ...มึงจะไปไหนมาไหนทำไมต้องบอกกู แล้วก็ต้องถามกูด้วยว่าจะเอาอะไร กูไม่ใช่เมียมึงนะ

"หึๆ ถ้ายังนึกไม่ออก โทรบอกทีหลังก็ได้...."

มือใหญ่ที่เอื้อมไปหยิบขนตาออกให้ก่อนจะไล่นิ้วเกลี่ยเหงื่อออกจากไรผม

"แล้วจะกลับมา"

ชิตเพียงสบตากับคนที่นอนกอดหัวนิ่งๆ เหลือบตามองด้วยหางตาแล้วก็หลบสายตาอีกครั้ง ลุกออกจากเตียไงปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็หิ้วกระเป๋าเดินทางใบเล็กๆแล้วหยิบพาสปอตกับตั๋วเครื่องบินเดินไปเปิดประตู

"เดี๋ยว..."

ฟึ่บ

"อ๊าาาาากกกกกก"

แล้วเจ้าของอั้มถึงกับล้มฟลุบนอนตามเดิมตอนที่จะลุกขึ้นมา

"หึๆ อะไร"

"....ชิ จะกลับเมื่อไหร่"

เมื่อลุกไม่ได้ อั้มก็เอามือก่ายหน้าผากนอนลงตามเดิม พึมพัมเสียงเบาให้คนที่แสยะยิ้มอยู่หน้าประตูเลียขอบปาก

"หึๆ พูดว่าเมียจะรอแล้วฉันจะบอก"

กึก

"ฝะ ฝันไปเหอะ! ไปตายซะไป!!!"

"หึๆ"

ได้แกล้งนิดแกล้งหน่อยก็พอใจ หัวเราะชอบใจแล้วเปิดประตูออกอีกครั้ง

"ไม่พูดก็ตามนั้น ฉันไปล่ะ..."

"ไปเลย ไป!!!"

"เชิญนอนบนเตียงคนผัวได้ตามสะบายจนกว่าฉันจะกลับมาก็แล้วกัน"

ปัง

"อ๊าาาากกกกก ไอ้บ้าาาาาา"

อั้มน่ะแหกปากร้องอย่างไม่พอใจตอนที่ถูกเรียกว่าเมีย แถมมันยังแทนชื่อตัวเองว่าผัวให้เขาอับอายยิ่งกว่าเดิม ความอัปยศอดสูที่ได้รับมันมากกว่าเดิม มากเป็นเท่าตัวให้คนที่ยังขยับไปไหนไม่ได้นอนลงบนเตียงตามเดิม ก็แล้วทำไมมึงไม่ไปเอากันห้องกูล่ะ สัด กูจะได้นอนอยู่บนเตียงกู ไม่ใช่เตียงมึงน่ะไอ้สาดดดดด

แต่ว่า...ก็ช่างมันเถอะ

กึก

เป็นอีกครั้งแล้วที่เขาชะงัก การที่ตัวเขายอมนอนนิ่งๆแล้วคิดว่าช่างมันเถอะ หลังจากที่ยอมเอากับไอ้คนเจ้าเล่ห์ที่มันอารมณ์ดีแล้วโรคจิตกว่าเดิมนั้นแล้ว ยังนอนสบายใจนี้มันอะไร

ชิบหาย หรือว่ากูจะ...ชอบเป็นรับว่ะ

...คนซาดิสม์อย่างนายบอกให้ฉันใส่เข้าไปโดยไม่กลัวเจ็บ? จริงๆแล้วนายเป็นพวกชอบถูกทารุณซะเองสินะ...

ไอ้ประโยคกวนประสาทลอยเข้ามาในสมองก้องอยู่อย่างนั้นตอกย้ำให้อั้มกัดปาก กอดหมอนแน่นกว่าเดิม 

งับ

ไม่กอดแหละ กัดหมอนแล้วดึงระบายความหงุดหงิดสับสนของตัวเอง

Rrrrrr

"ชิ"

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น แผ่ดเสียงร้องให้เจ้าตัวคลานไปคว้าโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกง กลับมานอนหงายอยู่กลางเตียงของไอ้คนอารมณ์ดีที่หนีไปอเมริกาแล้ว

"พี่เหรอ?...หรือว่า? ไปกับไอ้นั้น...พี่เอม"

พอคิดเองเออเองแล้ว อั้มก็กดรับสายพี่สาว

("อืม ยังไม่ตายสินะ พี่คิดว่าวันนี้ออกมาก่อนดีกว่า อย่าเพิ่งกลับไปเจอชิตนะ")

"หึ ไม่ทันแล้วแหละ"

แล้วสาเหตุที่เอมไม่อยากจะให้อั้มเจอกับชิตก็ง่ายมาก แล้วเหมือนอั้มจะรู้ด้วยร่างกายตัวเองแล้วล่ะ

("ชิตกำลังอารมณ์ดี ถ้าหมอนั้นอารมณ์ดีมากๆน่ากลัวมากๆเลยล่ะ")

"เหอะ"

แล้วดูเหมือนจะไม่ผิดจากที่คิดสักเท่าไหร่

"เอ๊ะ เดี๋ยวนะ พูดเหมือนรู้อะไร..."

("ชิ รู้...อ๊ะ ไม่รู้ย่ะ ช่างมันเถอะ ถ้าเจอกันแล้วก็แล้วไป")

"เอ่อ พี่...เดี๋ยวก่อน..."

แล้วก่อนที่เจ้าของชื่อเอมจะตัดสายไป คนที่เพิ่งตื่นตอนกลางดึกก็เรียกไว้ ก่อนจะเม้มปาก เรื่องที่สงสัยมันก็เริ่มจะอยากรู้

"พี่...หมอนั้นน่ะ...ไปทำไรที่อเมกา"

("โอะ นี้น้องฉันอยากรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอย่ะ? นี่ไม่ใช่ว่าไปตกหลุมรักหมอนั้นเข้าให้แล้วหรอกนะ แต่ก็ดีนะ ฉันจะได้มีเจ้านายเป็นน้องเขย อ๊ะ จริงสิ อย่าปล่อยให้หลุดมือไปเชียวล่ะอั้ม ไหนๆก็ไหนๆแล้ว จับเขาให้อยู่หมัดไปเลย คิกๆ")

คนที่เที่ยวเล่นเที่ยวจริงเริ่มหัวเราะออกมาหลังจากอาบน้ำเสร็จให้ไอ้คนฟังกำโทรศัพท์แน่น

"รีบๆบอกมาเหอะน่า"

เดี๋ยวนะ...อย่าบอกนะว่าพี่รู้เรื่องที่กูโดนเอาเนี่ย

ฉ่า

แล้วแก้มมันก็แดงขึ้นมาเอง แล้วเพราะช๊อกอยู่นี้แหละ

("ไปรักษาตาให้พี่ชายเขาน่ะ งั้นฉันไปแล้วนะ ง่วงย่ะ อยู่คนเดียวก็อย่าทำบ้านเขาพังล่ะ")

ติ๊ดๆๆ

แล้วเสียงสัณญาณทำให้สติอั้มเข้าร่าง เมื่อกี้เหมือนจะได้ยินพี่ชายอะไรแว่วๆ แต่ก็ปล่อยผ่านแล้วตัวเองก็นอนกอดหมอนของไอ้คนที่สูบบุหรี่บ่อยกว่าแต่ก่อน

"ไม่ กูจะไม่มีทางเป็นเมียมึง ม่ายยยยยย"

++++++++++++++++++++++++

55555555555+++++++++ สงสารอั้มมมมม น้องน้อยตำแหน่งเครียร์แล้วนะ คุๆๆๆ น่ารักละมุนขึ้นมาเชียว ยิ่งไม่ยอมรับนี้ยิ่งน่ารักน่าเอ็นดูเข้าไปอีก คุๆๆๆ จ๊ะ ก็อย่างที่สรุป ยิ่งอารมณ์ดีพี่เขายิ่งน่ากลัว อย่าได้เข้าใกล้เลยเหอะแม้ว่าจะอารมณ์ดี หรืออารมณ์ร้ายเนอะ คุๆๆๆ คู่นี้ก็เอฟซีเยอะ เอาไปอ่านกันฆ่าเวลาครับผม คุๆๆๆๆ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}