ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ป่วนรัก...ฉบับเด็กช่าง (สิงห์ x บุก) ตอนที่ 15 (ตอนจบ) [100%]

ชื่อตอน : ป่วนรัก...ฉบับเด็กช่าง (สิงห์ x บุก) ตอนที่ 15 (ตอนจบ) [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 86.2k

ความคิดเห็น : 519

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.พ. 2561 02:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ป่วนรัก...ฉบับเด็กช่าง (สิงห์ x บุก) ตอนที่ 15 (ตอนจบ) [100%]
แบบอักษร


Naughty  Love…ป่วนรัก.. ฉบับเด็กช่าง (สิงห์ X บุก)  ตอนที่ 15

Author :   (ยอนิม)



บุกขี่รถไปห้างหลังจากเลิกเรียน เพื่อไปหาซื้อของใช้ให้พี่ชายตนเอง เมื่อไปถึง เขาก็ตรงเข้าไปในส่วนของซุปเปอร์มาร์เกตแล้วหยิบกระดาษที่จดรายการออกมา


“ตัวเองมีรถยนต์ก็ไม่ออกมาซื้อหรอกนะพี่บิ๊ก” บุกบ่นออกมาอย่างเซ็งๆ ก่อนจะเดินเลือกซื้อของใช้ตามที่พี่ชายจดมาให้


“อ่าว มาทำอะไรบุก” เสียงทักดังขึ้น ทำให้บุกหันไปมอง ก็พบว่าเป็นอาจารย์ประจำห้องพยาบาล


“มาแจ้งความมั้งครับอาจารย์ มาห้างก็ต้องมาซื้อของสิ” บุกตอบกลับไปอย่างขำๆ พลางคิดว่าจากที่เขาแกล้งบอกสิงห์ว่าไปกับอาจารย์ แต่ก็ดันมาเจอกับอาจารย์เข้าจริงๆ


“ยอกย้อนจังนะ” อาจารย์หนุ่มพูดขึ้นอย่างขำๆ ก่อนจะหันไปมองรอบๆ

“ว่าแต่คนดูแลไม่มาด้วยเหรอ” อาจารย์หนุ่มถามยิ้มๆ บุกทำหน้างง


“คนดูแล ใครครับ” บุกถามกลับไป


“ก็คนที่ไปเจอตอนดูหนังไง ไม่คิดว่าจะปล่อยให้มาคนเดียวได้นะเนี่ย” อาจารย์หนุ่มแซ็วออกมา บุกยกยิ้มมุมปากนิดๆ


“แล้วอาจารย์ล่ะครับ มาคนเดียวเหรอ” บุกถามกลับไปบ้าง แต่ไม่ตอบที่อาจารย์ถามก่อนนี้


“มาคนเดียว พอดีคนที่จะให้มาด้วยไม่ยอมมา ว่าจะซื้อของใช้สักหน่อยเหมือนกัน ขอเดินด้วยสิ” อาจารย์หนุ่มพูดขึ้นยิ้มๆ บุกก็พยักหน้ารับ เพราะไม่ได้คิดอะไร อีกอย่างเขาก็รู้ว่าอาจารย์ไม่ได้คิดเกินเลยทำนองนั้นกับเขาอยู่แล้ว ทั้งสองเลยเดินเลือกซื้อของไปด้วยกัน

“แล้วนี่มายังไง” อาจารย์หนุ่มถามขึ้น


“มอไซค์ครับ” บุกตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงปกติ อาจารย์หนุ่มเลิกคิ้วขึ้นนิดๆ


“แล้วจะเอาของกลับไหวเหรอ ซื้อเยอะเหมือนกันนะเนี่ย” อาจารย์หนุ่มถามกลับมาอย่างอึ้งๆ บุกยิ้มขำๆ


“ไม่ไหวก็ต้องไหวล่ะครับอาจารย์ พี่ชายผมเล่นสั่งให้ซื้อก่อนกลับบ้านเสียขนาดนี้” บุกบอกกลับไป อาจารย์หนุ่มพยักหน้ารับรู้


“เอาแบบนี้มั้ย เดี๋ยวเอาไว้ที่รถของผม ผมจะเอาไปส่งที่บ้านเอง นายก็ขับรถนำผมไป” อาจารย์หนุ่มอาสาอย่างใจดี


“เกรงใจอาจารย์เปล่าๆล่ะสิครับ” บุกพูดเพราะเกรงใจจริงๆ


“ไม่ต้องเกรงใจ ผมเต็มใจช่วยลูกศิษย์อยู่แล้ว ถึงผมจะไม่ได้สอนคุณ แต่คุณก็เป็นนักศึกษาในวิทยาลัยที่ผมทำงาน ก็เหมือนเป็นลูกศิษย์ของผมคนหนึ่งนี่แหละ” อาจารย์หนุ่มตอบยิ้มๆ บุกหัวเราะในลำคอเบาๆ


“อาจารย์ไม่ต้องทางการขนาดนั้นก็ได้ ถ้าอาจารย์เต็มใจ ผมก็ขอรบกวนหน่อยละกันครับ” บุกพูดขึ้น ในเมื่ออาจารย์เสนอ เขาก็ไม่ขัดศรัทธา อาจารย์หนุ่มยิ้มรับ เมื่อทั้งสองซื้ของเสร็จเรียบร้อย ก็พาเดินกันมาที่ลานจอดรถ บุกจะต้องเอาของที่ซื้มาไปใส่รถของอาจารย์หนุ่มก่อน ขณะที่บุกกำลังส่งของในรถเข็นให้อาจารย์หนุ่มเอาไปใส่ท้ายรถ ร่างของเขาก็ปลิวไปทางด้านหลังโดยไม่ทันตั้งตัว บุกเองก็สะบัดตัวไปตามสันชาตญานเหมือนกัน พอหันไปมองก็เห็นว่าเป็นสิงห์ที่ยืนหน้าโกรธจัด สิงห์ลองขับรถมาหาดูตามห้าง ก็เห็นบุกกับอาจารย์หนุ่มเข้าพอดี


“ทำไมมึงไม่รับสายกู!!” เสียงตวาดดังลั่นลานจอดรถ ทำให้บุกหน้าตึงทันที


“เป็นเหี้ยอะไรของมึงไอ้สิงห์” บุกถามกลับเสียงแข็ง อาจารย์หนุ่มก็หันมามองอย่างงงๆ


“มึงไม่รับสายกู หลบหน้ากูทำไม” สิงห์ถามเสียงเข้มพร้อมกับมองหน้าอาจารย์หนุ่มอย่างไม่พอใจ


“มึงจะตายรึไง ถ้ากูไม่รับสายมึงน่ะ มึงเลิกบ้าได้แล้วไอ้สิงห์” บุกโวยกลับไป เขาไม่คดว่าจะเจอสิงห์ที่นี่ แถมยังอยู่กับอาจารย์หนุ่มตามที่แกล้งหลอกก่อนหน้านี้ด้วย


“เออ กูมันบ้า แล้วมึงทำไมจะต้องมากับไอ้หมอนี่ด้วย” สิงห์ชี้หน้าอาจารย์หนุ่มด้วยความไม่พอใจ ในขณะที่อาจารย์หนุ่มก็แค่ยืนกอดอกดูอยู่เงียบๆ


“มึงพูดดีๆไอ้สิงห์ นี่อาจารย์กูนะ” บุกว่ากลับไป ทำให้สิงห์โกรธจัดเมื่อเห็นบุกทำท่าปกป้องอีกฝ่าย


“ทำไมกูจะต้องพูดดีๆกับมันด้วย กูจะต่อยมันยังได้เลย” สิงห์พุดอย่างพาลๆ แล้วทำท่าจะเดินเข้าหาอาจารย์หนุ่ม แต่บุกมาพลักสิงห์ออก ทำให้สิงห์ผงะถอยไปเล็กน้อย


“ไอ้สิงห์!! มึงเลิกบ้าได้แล้ว!! มึงจะอะไรกับกูนักหนา กูกับมึงไม่ได้เป็นอะไรกันด้วยซ้ำ อย่ามาทำเหมือนหึงกู” บุกโวยกลับไปด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเช่นเดียวกัน สิงห์ออกอาการฮึดฮัดออกมา แต่ก็ไม่ยอมพูดคำที่บุกอยากได้ยิน สิงห์คว้าแขนของบุกเอาไว้


“มึงต้องไปกับกู” สิงห์พูดแค่นั้น แล้วทำท่าจะลากบุกไป แต่บุกขืนตัวแล้วสะบัดออก


“กูไม่ไป ไอ้สิงห์ ปล่อยกู!” บุกตะคอกออกมา อาจารย์หนุ่มรีบมาดึงตัวของบุกให้ห่างจากสิงห์ ทำให้สิงห์ไม่พอใจเป็นอย่างมาก เขาพุ่งเข้าต่อยอาจารย์หนุ่มทันที


พลั่ก...

“อาจารย์!!” บุกเรียกอาจารย์หนุ่มอย่างตกใจ เพราะไม่คิดว่าสิงห์จะต่อยอีกฝ่าย


พลั่ก..


แล้วกลายเป็นสิงห์ที่ต้องผงะถอยหน้าสะบัดบ้าง เพราะโดนอาจารย์หนุ่มต่อยกลับ


“ต่อยครูบาอาจารย์แบบนี้ ไม่ดีเลยนะเด็กๆ” อาจารย์หนุ่มพูดเสียงเย็น สิงห์กัดฟันกรอด เขาพุ่งเข้าหาอาจารย์หนุ่มทันที บุกก็พยายามแยกทั้งสองออกจากกัน เพราะดูเหมือนว่าอาจารย์หนุ่มก็ไม่ยอม กลายเป็นชุลมุนไปมา จน รปภ. ของทางห้างวิ่งเข้ามาแยกตัวของสิงห์กับอาจารย์หนุ่มออกจากกันให้


“ไอ้บุก มึงอยากให้กูปล่อยคลิปใช่มั้ย” สิงห์พูดขู่ไปอย่างนั้นเอง จริงๆเขาลบคลิปลบภาพไปหมดแล้ว


“มึงอยากทำเหี้ยอะไรก็ทำไปเลย แล้วมึงกับกูก็ไม่ต้องมาญาติดีกันอีก” บุกตวาดลั่น ก่อนจะหันไปหาอาจารย์หนุ่ม

“อาจารย์ ผมขอโทษครับ” บุกยกมือไหว้อาจารย์ทันที


//ไม่เป็นไร ผมว่า เดี๋ยวนายกลับรถผมดีกว่า ค่อยมาเอารถมอไซค์ทีหลัง ขืนนายกลับเอง คงโดนลากไปแน่ๆ// อาจารย์หนุ่มพูดเสียงไม่ดังมากนัก บุกขมวดคิ้วคิดเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้ารับ


“ตกลงว่าจะเคลียกันมั้ยครับ” รปภ. ถามขึ้น

“ไม่ครับ ทางคุณช่วยกันเค้าไว้ที ผมจะพาทางนี้กลับก่อน ขอโทษทีครับ อ่อ ไม่ต้องแจ้งตำรวจนะครับ พวกเค้าเป็นลูกศิษย์ของผมเอง” อาจารย์หนุ่มพูดตัดบท เพื่อไม่ให้มีปัญหาทั้งสองฝ่าย ทั้งๆที่สิงห์ต่อยเขาก่อน


“กูไม่ใช่ลูกศิษย์มึง มึงห้ามไปกับมัน ไอ้บุก!!” สิงห์โวยวายลั่น แต่ขยับไม่ได้ เพราโดนล็อคไว้ถึงสองคน บุกไม่หันไปมองสิงห์ เขารีบเอาของไว้ท้ายรถ แล้วขึ้นไปบนรถของอาจารย์หนุ่มทันที พอรถของอาจารย์หนุ่มขับออกไป ทาง รปภ. ก็ปล่อยตัวของสิงห์ สิงห์รีบตรงไปที่รถของตัวเองอย่างรวดเร็ว

“คิดว่าหนีพ้นรึไงวะ” สิงห์พูดกับตัวเอง ตอนนี้ความโกรธ ความหึงทำให้หน้ามืดไปหมดแล้ว สิงห์รู้ว่าบุกจะต้องกลับบ้านแน่นอน เขาก็รีบขับตามไปยังบ้านของบุก


“ผมขอโทษครับอาจารย์” บุกพูดกับอาจารย์หนุ่มขณะที่กำลังนั่งรถไปบ้านของเขา


“ไม่เป็นไร ..ยังไม่เท่าเศษเล็บที่เคยโดนเลย” อาจารย์หนุ่มพูดต่อท้ายเสียงเบาๆ ทำให้บุกหันไปมอง


“อาจารย์ว่าอะไรนะครับ” บุกถามกลับ เพราะได้ยินไม่ชัดเท่าไร


“เปล่าว่าแต่นายเถอะ มีปัญหาอะไรกัน” อาจารย์ถามกลับมา บุกถอนหายใจเบาๆ


“ก็แค่เรื่องคำพูด เหมือนเด็กๆ” บุกบ่นลอยๆ


“หึหึ ประมาณว่าใครพูดก่อนแพ้งั้นสิ” อาจารย์หนุ่มถามอย่างขำๆ บุกก็หัวเราะขำออกมาจากลำคอ


“อาจารย์เดาออกงั้นเหรอครับ ว่าพูดเรื่องอะไร” บุกถามกลับไปอย่างสงสัย ว่าอาจารย์หนุ่มจะรู้เรื่องจริงๆหรือไม่


“ก็พอเดาออก เพราะคนของผมก็ชอบปากแข็งเหมือนกัน” อาจารย์หนุ่มพูดออกมา พร้อมกับยิ้มร้ายๆ ทำให้บุกชะงักไปนิด เพราะไม่เคยเห็นอาจารย์หนุ่มยิ้มร้ายแบบนี้มาก่อน แต่เพียงแว่บเดียวก็กลับมายิ้มแบบใจดีตามปกติ


“เอาจริงๆนะอาจารย์ ผมยังไม่รู้จักชื่ออาจารย์เลย” บุกบอกออกมาตรงๆ อาจารย์หนุ่มยิ้มขำ


“ผมชื่อวาทิน เรียกผมว่าพี่ทิน หรืออาจารย์ทินก็ได้ แต่ไม่ต้องบอกชื่อนายหรอก ผมรู้จักกลุ่มนายทุกคนแหละ ตัวแสบทั้งนั้น” อาจารย์หนุ่มพูดขึ้น บุกก็พยักหน้ารับ ไม่ได้พูดแนะนำตัวออกมา

“รู้สึกว่าหมอนั่นยังตามนายมาอยู่นะ” อาจารย์หนุ่มพูดขึ้น พร้อมกับมองกระจกหลัง บุกหันไปมองพร้อมกับถอนหายใจ


“มันรู้จักบ้านผมน่ะ แต่ไม่เป็นไรหรอกครับ มันไม่กล้าทำออะไรที่บ้านผมหรอก” บุกตอบอย่างไม่ทุกข์ร้อนอะไร แล้วบอกทางไปบ้านตัวเองให้กับอาจารย์หนุ่มไปด้วย จนรถมาจอดที่หน้าอู่ซ่อมรถ บุกลงจากรถ เพื่อไปหยิบของหลังรถอาจารย์ พร้อมๆกับรถของสิงห์ที่มาจอดต่อท้าย แล้วสิงห์ก็ลงจากรถของตัวเองเช่นเดียวกัน


“บุก มึงกับกูมีเรื่องต้องคุยกัน ไปกับกู” สิงห์พูดเสียงเข้ม พร้อมกับจับแขนบุกเอาไว้แน่น บุกมองมือของสิงห์และไล่ไปที่ใบหน้าด้วยความไม่พอใจ


“แต่กูไม่มีอะไรจะคุยกับมึง” บุกตอบกลับไปเสียงจริงจัง ทำให้สิงห์กัดฟันแน่น


“ทำไมวะ ต้องกับหมอนั่นคนเดียวรึไง ที่มึงจะคุยด้วย” สิงห์กระชากบุกมาถามเสียงดังลั่น


“ไอ้สิงห์! มึงเลิกบ้าสักที มึงกับกูไม่ได้เป็นเหี้ยอะไรกันนะโว้ย อย่ามาทำตัวเป็นหมาหวงก้างแถวนี้” บุกโวยใส่สิงห์อย่างโมโหที่สิงห์ไม่ยอมเข้าใจอะไรสักที หรือเข้าใจแล้ว แต่สิงห์ยังไม่ยอมเปิดใจออกมา


“เฮ้ นายสิงห์ บุกก็บอกแล้วไง ว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน นายควรจะปล่อยเค้าได้แล้วนะ” อาจารย์หนุ่มมาพูด เหมือนมากระตุ้นอารมณ์โกรธให้กับสิงห์มากขึ้น


“มึงไม่ต้องมาเสือก กูกับมันเอากันแล้ว คนนอกอย่างมึงอย่ามายุ่ง”  สิงห์ตะโกนใส่อาจรย์หนุ่มลั่น ทำให้บุกสะอึกไปนิด ก่อนจะผลักสิงห์ออกอย่างแรง


“ถ้าเอากันมันๆแค่ในฐานะเซ็กส์เฟรนด์ มึงก็ไม่มีสิทธิ์ในตัวกูในชีวิตกูเหมือนกันนะไอ้สิงห์!! เรื่องของมึงกับกู มันจะไม่เกิดขึ้นเลย ถ้ามึงไม่บังคับกูคืนนั้นน่ะ แล้วเรื่องเซ็กส์เฟรนด์ มึงเองก็เป็นคนเสนอเรื่องนี้มา แต่ตอนนี้กูไม่อยากเป็นเซ็กส์เฟรนด์ของมึงอีกแล้ว มึงจะเอาภาพ เอาคลิป เอาเหี้ยอะไรไปประจานก็ช่างมึง” บุกโวยกลับไปด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ ทั้งโกรธและอายเหมือนกัน แต่มันก็สุดทนเขาถึงได้พูดออกมาจนหมด ส่วนหนึ่งที่พูดก็เพราะ...


พลั่ก!!


สิงห์ล้มหงายหลังไปนั่งที่พื้นในทันที เมื่อถูกกระโดดถีบเข้าอย่างจัง ท่ามกลางเสียงฮือฮาจากรอบข้าง

“พี่บิ๊ก” บุกเรียกพี่ชายตัวเองอย่างอึ้งๆ เมื่อคนที่กระโดดถีบสิงห์เมื่อสักครู่คือพี่ชายของเขาเอง ตอนนี้บิ๊กเองก็มีสีหน้าโกรธขึ้งมากกว่าบุกเสียอีก ลูกน้องในอู่กำลังช่วยกันรั้งตัวของบิ๊กเอาไว้ ไม่ให้พุ่งเข้าไปซ้ำสิงห์


“มึงทำอะไรกับน้องกูหะไอ้สิงห์!!!” เสียงตะคอกของบิ๊กดังลั่นซอย ทำให้บ้านใกล้ๆ ต่างมาชะเง้อมองอย่างสนใจ


“ใจเย็นบิ๊ก” เสียงปรามจากอีกคนก็ดังขึ้น


“พี่แมน” บุกเรียกชื่อเพื่อนพี่ชายอีกคน ที่เดินตามมา


“ใจเย็นเหี้ยอะไร! น้องมึงทำอะไรน้องกูบ้าง  มึงจะให้กูใจเย็นอีกเหรอวะ” บิ๊กหันไปตะคอกใส่แมนบ้าง แมนถอนหายใจออกมาเบาๆ


“อย่ามาพาลโกรธกูด้วยล่ะ” แมนพูดออกมา


“กูจะไม่พาลใส่มึง ถ้ามึงลากไอ้สิงห์ไปจากหน้าอู่กู แล้วก็อย่าให้มันมาเหยียบที่นี่อีก ไอ้สิงห์ ตอนแรกกูนึกว่ามึงกับไอ้บุกคบกัน แต่ที่ไหนได้ มึงบังคับน้องกู แถมมีการถ่ายคลิป ถ่ายภาพน้องกูอีกเหรอวะ มึงอยากตายใช่มั้ยไอ้สัด!!” บิ๊กโวยลั่นหน้าดำหน้าแดง พร้อมกับดึงน้องชายให้มายืนข้างๆตัวเอง ส่วนแมนก็ไปดึงสิงห์ให้ลุกขึ้น


“พี่บิ๊ก ผมขอคุยกับไอ้บุก” สิงห์พยายามระงับอารมณ์ตัวเองเอาไว้


“กูไม่ให้คุย!! มึงกับน้องกูไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว ไปให้พ้นหน้ากู ถ้ามีรูปน้องกูหลุดออกมาล่ะก็ มึงตายคาตีนกูแน่ไอ้สิงห์  ไอ้แมน พามันไปเดี๋ยวนี้เลย” บิ๊กโวยใส่สิงห์ แล้วหันไปพูดกับแมน แมนพยักหน้ารับก่อนจะหันไปหาสิงห์


“กลับก่อนมึง ไปคุยกับกูหน่อย” แมนพูดเสียงจริงจัง สิงห์หันมามองหน้าบุกอย่างตัดพ้อ บุกหันหน้าหนีไปอีกทาง


“มึงไม่คิดจะคุยกับกูจริงๆใช่มั้ยไอ้บุก” สิงห์ถามขึ้น


“มึงไปถามตัวมึงก่อนเหอะ ว่ามึงจะคุยอะไรกับกู พี่บิ๊ก ให้ใครเอาของลงจากรถอาจารย์ทีนะ อาจารย์ครับ ขอบคุณนะครับที่มาส่ง” บุกพูดกับพี่ชายตัวเอง ก่อนจะยกมือไหว้ลาอาจารย์หนุ่ม แล้วเดินตรงเข้าไปในบ้านทันที โดยปล่อยให้ทุกๆคนออกันอยู่หน้าบ้านอย่างนั้น


“ไอ้สิงห์ กลับกับกูก่อน” แมนตะคอกใส่สิงห์บ้าง เมื่อสิงห์มีท่าทีอิดออด จะเดินตามบุก แต่บิ๊กกับลูกน้องของบิ๊กขวางเอาไว้ แมนดึงสิงห์ให้ขึ้นไปบนรถ ส่วนแมนก็เป็นคนขับรถให้เอง พอเห็นว่าแมนพาสิงห์ไปแล้ว ลูกน้องของบิ๊กก็ปล่อยตัวบิ๊ก บิ๊กจำต้องปรับอารมณ์ตัวเองเพื่อหันไปพูดคุยกับอาจารย์  แล้วให้ลูกน้องในอู่เอาของที่บุกซื้อมาไปไว้ในบ้านอีกที



+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++50%+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


“ถามจริง มึงต่อยอาจารย์วิทลัยกูจริงๆเหรอวะ” เสียงของแก๊ปถามขึ้นทันที เมื่อเขาพาเมลมาที่บ้านของสิงห์ในช่วงเย็นสายๆของวันหยุดเรียน ก่อนหน้านี้ สิงห์พยายามโทรหาบุกแล้ว แต่บุกก็ปิดเครื่องตลอด เขาพยายามจะไปดักรอที่หน้าวิทยาลัยของบุกจนเกือบจะมีเรื่องมีราวกับนักศึกษาที่นั่น แต่ก็ไม่เคยได้เจอหน้าของบุกเลย ครั้นจะไปหาที่บ้าน ก็ติดอยู่ที่บิ๊กคงไม่ยอมให้เขาได้คุยกับบุกแน่นอน แมนเองก็ไม่อยากช่วยอะไร เพราะไม่อยากมีปัญหากับบิ๊ก


“อืม” สิงห์ตอบกลับในลำคอขณะนอนถอดเสื้อหน้าเครียดอยู่ที่เสื่อซึ่งปูอยู่ตรงสนามหญ้าหน้าบ้านตัวเอง


“นิสัยเสียว่ะมึง ดีนะที่อาจารย์เค้าไม่เอาเรื่องมึง” แก๊ปว่ากลับไปอีก สิงห์หันไปมองแก๊ปด้วยสายตาขุ่นๆ


“เอาเรื่องเหี้ยอะไรล่ะ มันก็ต่อยกูกลับมาเหมือนกัน” สิงห์โวยกลับไป


“ก็มึงไปต่อยเค้าก่อน เป็นกูก็ต่อยมึงกลับเหมือนกัน แต่ถามหน่อย มึงไปต่อยเค้าเรื่องอะไรวะ อาจารย์กูคนนี้ดูไม่มีพิษมีภัยกับใครเลยนะเว้ย” แก๊ปถามอย่างข้องใจ


“ก็มันเสือกมายุ่งกับไอ้บุกทำไม” สิงห์ถามกลับไปเสียงขุ่น แก๊ปกับเมลหันมามองหน้ากันเล็กน้อย


“ไอ้สิงห์ กูถามมึงในฐานะเพื่อนนะเว้ย มึงบอกว่ามึงกับไอ้บุกเป็นแค่เซ็กส์เฟรนด์กัน แล้วมึงเข้าใจขอบเขตของคำนี้บ้างรึเปล่า” เมลถามกลับไปบ้าง


“กูตอบให้เอง เผื่อไอ้สิงห์มันไม่รู้ เซ็กส์เฟรนด์ก็คือ มึงสามารถมีอะไรกับคนๆนั้นได้เวลาที่มึงอยากปลดปล่อย แต่ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปยุ่งวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัวของคนนั้น ไม่ว่าเค้าจะคบกับใคร หรือไปไหนมาไหนกับใคร พูดง่ายๆ เจอกันแค่ตอนเสี้ยนแล้วพอเสร็จก็ทางใครทางมันไงล่ะ” แก๊ปตอบแทนให้ เมื่อเห็นว่าสิงห์เงียบไปนิด


“ไอ้สิงห์ ไม่ใช่เพราะว่ากูกับไอ้แก๊ปคบกันแล้ว จะมานั่งสั่งสอนอะไรมึงหรอกนะ แต่ตอนที่ไอ้แก๊ปมันมาจีบกู มึงเองก็ให้คำแนะคำ คอยอยู่ข้างๆกูตลอด กูก็เลยอยากช่วยมึงเหมือนกัน” เมลบอกกลับไปด้วยน้ำเสียงจริงจัง เมลคิดว่าสิงห์รู้ทุกอย่างดี เพียงแค่ปากแข็งก็เท่านั้นเอง


“กูรู้” สิงห์ตอบกลับไปสั้นๆ ก่อนจะหันไปหาแก๊ป

“ไอ้แก๊ป มึงช่วยอะไรกูสักอย่างได้มั้ยวะ” สิงห์ถามขึ้น


“ช่วยอะไร” แก๊ปถามกลับ


“กูโทรหาไอ้บุกไม่ติดเลย มันปิดเครื่องตลอด มึงพอจะนัดให้มันมาเจอกูได้มั้ยวะ” สิงห์ถามขึ้น


“มึงโทร ก็รู้ว่ามันปิดเครื่อง แล้วคิดว่ากูโทรไปจะติดต่อมันได้ว่างั้นเหอะ” แก๊ปถามด้วยน้ำเสียงติดขำนิดๆ


“มึงโทรหาพี่บิ๊กก็ได้ แกล้งขอสายมัน” สิงห์หาทางให้


“แล้วมึงจะให้กูบอกมันว่าอะไร บอกว่ามึงอยากเจองั้นเหรอวะ มึงคิดว่ามันจะออกมาเจอมึงมั้ยล่ะ ขนาดมือถือมันยังปิดหนีมึงเลย แล้วอีกอย่างกูไม่อยากหลอกเพื่อน มึงต้องเข้าใจกูด้วยนะ” แก๊ปพูดกลับไปเสียงจริงจัง ทำให้สิงห์เงียบไปทันที แล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่


“เฮ้อ กูอยากแดกเหล้า พวกมึงแดกเป็นเพื่อนกูหน่อย เดี๋ยวกูออกไปซื้อก่อน” สิงห์บอกออกมาก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วลุกไปที่มอเตอร์ไซค์เพื่อขี่รถไปซื้อเหล้ามาดื่มกับแก๊ปและเมล


“มึงไม่คิดจะช่วยมันเหน่อยเหรอวะไอ้แก๊ป” เมลถามคนรักตัวเองหลังจากที่อยู่กันสองคน


“กูก็อยากช่วย แต่มึงก็รู้ ว่าเรื่องนี้ เพื่อนมึงต้องรู้ใจตัวเองให้ชัดเจนก่อน แล้วก็ต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ตอนกูจีบมึง กูชัดเจนทุกอย่างว่ากูจะจีบมึง แต่กับไอ้สิงห์ มันยังไม่ได้ทำให้ใครมั่นใจเลย ว่ามันคิดยังไงกับไอ้บุกกันแน่” แก๊ปตอบเมลกลับไปตามที่ตัวเองคิด เมลก็พยักหน้ารับเห็นด้วยกับคนรักของตนเอง

..

..

หลังจากที่นั่งดื่มเหล้ากันจนดึก แก๊ปกับเมลก็กลับบ้านไป เหลือสิงห์อยู่บ้านคนเดียว วันนี้พาราพาสาวไปเที่ยว เลยไม่ได้เข้ามาที่บ้านของเขา สิงห์นอนเล่นอยู่ที่เปลหน้าบ้าน พลางนึกถึงเรื่องของบุก ว่าเขาควรจะจัดการความรู้สึกนี้ยังไงดี สิงห์รู้ใจตัวเองดี ว่าคิดยังไงกับบุก แต่ตลอดเวลาเขาคอยดูท่าทีของบุก และอยากให้บุกพูดความในใจออกมาก่อน เพื่อที่เขาจะได้ไม่เสียหน้าถ้าเขาเกิดพูดบางอย่างออกไป แล้วบุกไม่ตอบรับกลับมา กับคนอื่นๆ เขาไม่เคยมานอนคิดมากแบบนี้ ส่วนหนึ่งเพราะคนที่เขาควงหรือหลับนอนด้วยก็จะมีแต่ผู้หญิง พอมาเป็นผู้ชายด้วยกันแถมยังเป็นอริกันมาก่อน ก็เลยไม่อยากเสียหน้า นอนคิดถึงเรื่องของบุกไปสักพัก สิงห์ก็คว้ากุญแจรถยนต์แล้วขับรถออกไปยังบ้านของบุกทันที แต่ไม่ได้คิดวางแผนว่าจะไปทำอะไร เขาแค่อยากไปก็เท่านั้นเอง สิงห์ขับรถไปจอดห่างจากอู่ซ่อมรถของบิ๊กพอสมควร เพราะอู่ยังไม่ปิด สิงห์นั่งมองประตูทางเข้าอู่ซ่อมอยู่บนรถ มีช่างบางคนเดินเข้าออกบ้าง แต่สิงห์ก็ต้องมาชะงัก เมื่อเห็นบุกเดินออกมาพร้อมกับบิ๊ก เหมือนกับว่าจะเดินตรงไปที่ร้านค้าที่อยู่ในซอยเดียวกัน

..

..

“วันนี้พี่แมนจะมารึเปล่า” บุกถามพี่ชายตัวเอง ขณะที่จะเดินไปซื้อบุหรี่ ส่วนบิ๊กก็จะไปหาซื้อขนมกิน เลยเดินออกมาด้วยกัน


“ก็คงมาแหละ ส่งข้อความมาบอกว่าอยากแดกยำหมูยอ ห่า กูยิ่งขี้เกียจอยู่” บิ๊กบ่นไม่จริงจังนัก ก่อนจะพากันเข้าไปซื้อของในร้านค้าโชห่วยใกล้ๆบ้าน เมื่อได้ของที่ต้องการแล้ว ทั้งสองก็เดินออกมาจากร้าน เพื่อกลับอู่ บุกมองไปข้างหน้า ก็ชะงักเล็กน้อย เมื่อเห็นรถของสิงห์จอดอยู่ไม่ไกลจากอู่รถมากนัก ก่อนจะจับมือพี่ชายตัวเองเอาไว้

“อะไร” บิ๊กถามกลับอย่างงงๆ


“รถไอ้สิงห์น่ะพี่บิ๊ก” บุกจำรถของสิงห์ได้ จึงบอกพี่ชายตัวเอง บิ๊กมองตามสายตาของบุกไปก็ต้องขมวดคิ้วเข้าหากัน


“มึงเข้าไปในบ้านก่อน” บิ๊กบอกน้องชายตัวเองเสียงจริงจัง พอเดินมาถึงอู่ บิ๊กก็ดันตัวน้องชายให้เข้าไปด้านใน ส่วนเขาก็เดินไปที่รถของสิงห์ ส่วนสิงห์เองพอเห็นบิ๊กเดินเข้ามา เขาก็เปิดประตูรถลงไป ตอนที่เห็นบุกเดินอยู่ เขาอยากจะพุ่งตัวลงจากรถไปลากบุกแล้วพาไปที่ไหนสักที่เพื่อคุยกัน แต่คิดว่ามันอาจจะทำให้บิ๊กไม่ชอบหน้าเขามากกว่าเดิม

“มึงมาทำอะไรแถวนี้หะไอ้สิงห์” บิ๊กถามสิงห์เสียงนิ่ง เมื่อสิงห์ลงจากรถมายืนตรงหน้าของเขา


“ผม..แค่อยากมาหาไอ้บุกมันน่ะพี่บิ๊ก ผมขอคุยกับมันหน่อยได้มั้ย” สิงห์พูดขอออกมาพร้อมกับคุมตัวเองไม่ให้แสดงท่าทีฮึดฮัดออกไป ปกติเขาไม่ใช่คนใจเย็น หรือต้องมายอมใครแบบนี้ ไม่ว่าจะเป็นรุ่นพี่หรือรุ่นไหน อาจเป็นเพราะเขาต้องคอยตามทวงหนี้บ่อยๆ ก็เลยเคยชินกับนิสัยไม่ยอมใครแบบนั้นมาตลอด


“กูไม่ให้คุย” บิ๊กตอบกลับ สิงห์ยืนกำหมัดแน่น


“พี่บิ๊ก ผมจะไม่อ้อมค้อมอะไรนะ เรื่องของผมสองคน ขอให้ผมสองคนคุยกันได้มั้ย ผมรู้ว่าผมทำให้พี่ไม่พอใจ แต่ผมมีเรื่องอยากจะพูดกับมันจริงๆ” สิงห์พูดกลับไปอย่างสะกดกลั้นอารมณ์


“ไอ้บุกมันไม่อยากคุยกับมึง ถ้ามันอยากคุย มันคงเดินมาหามึงแล้ว เพราะมันเห็นรถมึงก่อนกูซะอีก” บิ๊กบอกกลับไป สิงห์ยืนนิ่งไปนิด

“มึงกลับไปเหอะไอ้สิงห์ ยังมีคนอีกเยอะที่อยากจะเอากับมึง แต่กูขอน้องกูไว้สักคน” บิ๊กพูดขึ้นก่อนจะหันหลังเพื่อเดินกลับเข้าบ้าน เพราะไม่อยากคุยต่อ


“ถ้าผมคิดจะเอากับไอ้บุกอย่างเดียว ผมคงไม่มาขอร้องพี่แบบนี้หรอก” สิงห์พูดขึ้น ทำให้บิ๊กชะงักเท้าไปนิด แล้วหันกลับไปมองสิงห์อีกครั้ง


“มึงยังไม่ต้องพูดอะไรกับกูตอนนี้หรอกไอ้สิงห์ เก็บคำๆนั้นไปพูดกับไอ้บุกดีกว่านะ ถ้ามึงหาทางคุยกับมันได้อ่ะนะ” บิ๊กพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น แล้วเดินกลับเข้าบ้านตัวเองทันที ทิ้งให้สิงห์ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม แล้วก็กลับขึ้นไปนั่งบนรถด้วยสีหน้าเครียดๆ

..

..

“มันว่าไงบ้างพี่บิ๊ก” บุกถามพี่ชายตนเองทันที เมื่อบิ๊กเดินมาหาบุกในห้องทำงานเล็กๆของบิ๊กเอง


“มันก็อยากจะมาคุยกับมึงนั่นแหละ แต่กูไม่ยอมให้มันคุย ดูท่ามันอยากจะบอกเรื่องนั้นกับมึงล่ะมั้ง” บิ๊กตอบกลับ พร้อมกับนั่งที่เก้าอี้และมองน้องชายตัวเองไปด้วย บุกพยักหน้ารับ

“มึงจะชิลไปมั้ยไอ้บุก ไอ้สิงห์มันท่าทางเหมือนจะเป็นจะตายกับเรื่องของมึง ยอมมาขอร้องกูเพื่อคุยกับมึง ยอมไปดักหามึงที่วิทยาลัย แต่ดูมึงเหมือนไม่ทุกข์ร้อนอะไร เหมือนกับสนุกอยู่อย่างนั้นแหละ” บิ๊กบ่นไม่จริงจังนัก


“พี่บิ๊ก นี่น้องนะ ทำไมพี่พูดเหมือนเข้าข้างมัน พี่ไม่โกรธมันรึไง” บุกถามกลับด้วยท่าทีปกติ ไม่ได้เคืองอะไรพี่ชายตัวเอง ออกจะขำๆเสียมากกว่า


“โกรธ ไม่งั้นวันนั้นกูจะถีบมันทำไม แต่กูก็ไม่เข้าใจมึงด้วยเหมือนกัน” บิ๊กตอบกลับ บุกนอนเหยียดอยู่บนโซฟาตัวเก่า แล้วมองเหม่อไปบนเพดาน


“ใครบอกพี่ว่าผมไม่ทุกข์ร้อน พี่ว่าผมต้องอดทนแค่ไหน ต้องลุ้นมากแค่ไหนกับการที่จะทำให้มั่นใจว่ามันคิดยังไงกับผม การที่ผมตัดสินใจทำแบบนี้ ส่วนหนึ่ง เพราะผมอยากได้ความมั่นใจจากมันด้วย ถ้ามันไม่สนใจผมเลย หรือว่ามันไม่คิดทำอะไรเพื่อผมเลย ผมก็คงเจ็บมากแน่ๆ ที่เข้าใจผิดมาตลอด ว่ามันรู้สึกดีกับผม ชอบผมน่ะ” บุกพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทำให้บิ๊กนิ่งเงียบเพื่อฟังน้องชายระบายออกมา

“แล้วทุกครั้ง ที่มันจ้องจะให้ผมพูดความรู้สึกออกไปก่อนน่ะ ผมจะรู้ได้ยังไง ว่าถ้าผมพูดไปแล้วมันจะไม่หัวเราะเยาะผม หรือว่ามันแค่แกล้งอยากให้ผมพูดเพื่อมันจะได้เอามาล้อผมกันแน่ แบบนี้เหรอพี่ ที่พี่บอกว่าผมดูสบายๆน่ะ” บุกถามกลับไป บิ๊กถอนหายใจออกมาเบาๆ


“กูไม่คิดว่ามึงจะมีเรื่องในหัวต้องคิดมากขนาดนี้ แต่ก็นะ ไอ้สิงห์มันก็ทำอะไรไม่ชัดเจน แล้วมึงล่ะ ทำอะไรชัดเจนให้มันมั่นใจรึยัง ว่ามึงเองก็ชอบมัน ถ้าเกิดมันคิดแบบมึงล่ะ ถ้ามันคิดว่ามึงไม่ได้ชอบมัน มันก็เลยจะตัดใจ ไม่ทำเหี้ยอะไรสักอย่างเพื่อมึงแล้ว มึงจะทำยังไง” บิ๊กถามกลับตามที่เขาคิดสงสัย บุกเองก็นิ่งไปนิด ก่อนจะถอนหายใจ


“ผมก็จะทำให้มันกลับมาสนใจผมเหมือนเดิมน่ะสิ” บุกตอบกลับ ก่อนจะลุกขึ้นยืนบิดตัวไปมา แล้วหยิบมือถือของบิ๊กที่วางอยู่บนโต๊ะไป

“ยืมมือถือโทรหาไอ้แก๊ปหน่อยนะพี่บิ๊ก” บุกพูดแค่นั้นก็เดินออกจากห้องทำงานของพี่ชายตัวเองทันที ทำให้บิ๊กถึงกับส่ายหน้าไปมา


“ทำไมน้องกูมันร้ายขนาดนี้วะ กรรมของมึงแล้วล่ะไอ้สิงห์” บิ๊กพูดพึมพำอยู่คนเดียว


+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


วันรุ่งขึ้น 

วันนี้  เมล ทิศ พารา เพื่อนของสิงห์ก็มารวมตัวกันที่บ้านของสิงห์ และอยู่กับสิงห์ด้วยทั้งวันจนถึงช่วงเย็น

“ไอ้สิงห์ ถามจริง มึงจะสูบให้เป็นมะเร็งภายในวันเดียวเลยรึไง” พาราถามสิงห์ที่ทั้งวันเอาแต่สูบบุหรี่ แล้วนั่งเงียบไม่พูดกับใครมากนัก สิงห์จะหลบมานั่งสูบอยู่ตรงสวนข้างบ้านคนเดียว


“อืม” สิงห์ตอบกลับในลำคอ พาราหัวเราะเบาๆ


“สัด มีการตอบอือด้วย ถามจริง มึงอกหักหรือว่ายังไง” พาราถามกลับไป ทำให้สิงห์หันมามองหน้าเพื่อนตัวเองทันที


“กูไม่ได้อกหัก” สิงห์ตอบกลับไปเสียงแข็ง


“แล้วไอ้ที่มึงทำตัวแปลกๆแบบนี้มาเป็นอาทิตย์ๆ มึงจะบอกมั้ย ว่าไม่เกี่ยวกับไอ้บุก” พาราแกล้งถามกลับไป


“กูยอมรับ ว่ามันเกี่ยวกับเรื่องไอ้บุก แต่กูไม่ได้อกหัก แค่กูกับไอ้บุกยังไม่เข้าใจกันก็เท่านั้น คำว่าอกหัก หมายถึงว่ามันปฏิเสธความรู้สึกของกู นั่นถึงจะเรียกว่าอกหัก” สิงห์เถียงเพื่อนตัวเองกลับไป ทำเอาพาราหัวเราะขำออกมา จนทิศเดินออกมาดู


“ขำอะไรของมึงวะพารา” ทิศถามพาราอย่างสงสัย พาราพยักหน้าไปทางสิงห์


“ขำเพื่อนพวกเราน่ะสิ ดูท่าจะสอบภาษาไทยได้คะแนนเต็ม เพราะมันอธิบายให้กูฟัง ว่า คำว่าอกหัก กับ ยังไม่เข้าใจกัน มันแตกต่างกันยังไง หึหึ” พาราพูดไปก็ขำไป ทิศเองก็ยกยิ้มนิดๆ ในขณะที่สิงห์นั่งหน้าเครียด


“ไปขำไกลๆตีนกูไป” สิงห์ว่าเพื่อนออกมาไม่จริงจังนัก


“อย่าโหดใส่กู นี่พวกกูกำลังจะช่วยมึงนะ” ทิศพูดขึ้น ทำให้สิงห์หันไปมองทิศทันที


“ช่วยอะไร”สิงห์ถามกลับ ทิศยักคิ้วนิดๆ


“รอถามไอ้เมลก็แล้วกัน มันกำลังคุยสายกับแก๊ปอยู่” ทิศบอกแค่นั้น ทำให้สิงห์ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย แต่ก็ไม่นานนัก เพราะเมลเดินถือมือถือออกมาสมทบกับกลุ่มเพื่อน


“ไอ้สิงห์เดี๋ยวมึงเตรียมตัวอาบน้ำเลย” เมลพูดขึ้น สิงห์ทำหน้างง


“อาบน้ำไปไหน” สิงห์ถามกลับ


“กูจะพามึงไปหาไอ้บุกนี่ไง จะไปมั้ย” เมลถามออกมาอีก สิงห์ยืนขึ้นทันทีเมื่อได้ยืนชื่อของบุก


“ไปหาที่ไหน มันยอมเจอกูแล้วงั้นเหรอวะ” สิงห์ถามขึ้นอย่างรวดเร็ว พารากับทิศหันไปมองหน้ากันยิ้มๆ


“เปล่า มันไม่ได้ยอมเจอหน้ามึง แต่กูรู้ว่ามันกำลังจะไปไหน แล้วกูก็พามึงไปเจอมันได้” เมลบอกกลับไปด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ


“มันจะไปไหน ไปกับใคร” สิงห์ถามออกมาอีก


“เมื่อกี้กูคุยกับไอ้แก๊ป มันโทรมาบอกกู ว่าให้กูนอนค้างกับมึง เพราะมันจะไปงานวันเกิดเพื่อนในห้องของมันที่ร้านเหล้าคงกลับดึก ก็เลยไม่อยากมารับกูดึกๆ เห็นว่าไอ้บุกก็ไปด้วย” เมลบอกกลับมา ทำให้สิงห์เหมือนเห็นทางสว่าง


“มันไปร้านไหน เดี๋ยวกูจะไปตอนนี้เลย” สิงห์บอกออกมาอย่างร้อนใจ ถึงเขาจะมีท่าทีนิ่งเงียบมาตลอด แต่ใครจะรู้ว่าในใจของสิงห์ร้อนรนและเครียดเรื่องของบุกมากแค่ไหน


“ใจเย็นเว้ยมึง มันคงไปตอนหัวค่ำ ยังมีเวลาให้มึงอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้ มึงไปตอนนี้ มันคงไม่อยากคุยกับมึงหรอกว่ะ เหม็นบุหรี่ฉิบหาย นี่มึงสูบหรือรมควันวะ” เมลบ่นกลับไป สิงห์เลยดับบุหรี่ แล้วเดินเข้าไปในบ้านเพื่อตรงไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที

..

..

เมื่อได้เวลา สิงห์ก็ขับรถ พาเมล พารา และทิศ ตรงไปยังร้านเหล้าที่แก๊ปกับกลุ่มเพื่อนจะพาบุกมานั่งฉลองวันเกิดเพื่อนด้วยกัน เมลให้สิงห์จอดรถห่างจากร้านเหล้ามาสักหน่อย เพื่อที่บุกจะได้ไม่เห็นรถของสิงห์

“มันมากันยังวะ มึงโทรถามไอ้แก๊ปดิ๊” สิงห์รีบบอกให้เมลโทรหาแก๊ปเพื่อถามไถ่ทันที


“เออๆ ใจเย็น” เมลบอกกลับ แล้วกดโทรหาแก๊ปทันที พอแก๊ปรับสาย เมลก็คุยกับแก๊ปอีกเล็กน้อย ก่อนจะวางสายไป

“มันอยู่ในร้านเหล้ากันแล้ว เพิ่งมาถึงเมื่อสักพัก เฮ้ยๆ อย่าเพิ่งไอ้สิงห์” เมลพูดก่อนจะรีบดึงแขนของสิงห์เอาไว้ก่อน เพราะสิงห์ทำท่าจะลงจากรถทันทีเมื่อเมลบอกว่าบุกอยู่ในร้านเหล้าแล้ว


“ทำไม” สิงห์ถามกลับ เมลหันไปมองหน้าทิศกับพาราที่นั่งอยู่ทางด้านหลัง


“ไอ้สิงห์ ถ้ามึงเข้าไป มึงจะทำยังไงต่อ” พาราถามขึ้นมา


“กูก็จะไปหาไอ้บุกน่ะสิ”สิงห์ตอบตามประสาคนใจร้อน แต่เพื่อนๆส่ายหน้าทันที


“ถ้ามึงทำแบบนั้น ก็ไม่ต่างอะไรกับที่มึงเคยบังคับไอ้บุกมาก่อนหน้านี้หรอก มึงคิดว่ามันจะยอมคุยกับมึงง่ายๆมั้ยล่ะ” ทิศว่าออกมาอีกคน ทำให้สิงห์นิ่งไปนิด เมลตบไหล่สิงห์เบาๆ


“ไอ้สิงห์ โอกาสที่มึงจะได้เจอไอ้บุก มันไม่ใช่ง่ายๆ มึงต้องคิดดีๆ ว่ามึงจะทำยังไง อย่าทำลายโอกาสนี้ซะล่ะ พวกกูอยากเตือนแค่นี้แหละ” เมลพูดขึ้น ทำให้สิงห์ใจเย็นลงก่อนจะหายใจเข้าลึกๆ


“พวกมึงเข้าไปนั่งกินเหล้ากับกูก่อนละกัน” สิงห์บอกกลับมา เพื่อนๆของเขายิ้มนิดๆ ก่อนจะพากันลงจากรถ แล้วเดินไปที่ร้านเหล้า ที่บุกอยู่กับเพื่อนๆ ภายในร้านมีวัยรุ่นนั่งดื่มกันเกือบเต็มร้าน สิงห์เห็นบุกนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนโต๊ะใหญ่ เมลชวนสิงห์นั่งโต๊ะที่ไม่ไกลจากโต๊ะของบุกมากนัก สิงห์นั่งหันหน้าไปทางบุก เพื่อมองบุกได้อย่างชัดเจน เขารู้สึกว่าบุกดูซูบลงไปหน่อย และเมื่อบุกหันมาเห็นสิงห์เข้า ก็ชะงักไปนิด สิงห์ต้องคุมตัวเองไม่ให้ลุกไปดึงบุกออกมาจากโต๊ะ ตอนนี้เขาทำได้เพียงส่งสายตาขอร้องไปให้บุกได้รับรู้ ว่าเขาอยากจะคุยด้วย บุกเม้มปากนิดๆ ก่อนจะหันไปหาแก๊ปที่นั่งข้างๆตัวเอง แล้วแก๊ปก็หันมามองทางโต๊ะของพวกสิงห์ พร้อมกับลุกเดินเข้ามาหาทันที


“พวกมึง มาได้ไงวะ” แก๊ปทักขึ้น ก่อนจะนั่งข้างเมลทันที


“ไอ้สิงห์มันอยากดื่มน่ะ พวกกูเลยมาเป็นเพื่อนมัน” เมลตอบกลับ สิงห์ก็พยักหน้ารับ


“ไม่คิดว่าจะเจอพวกมึงที่นี่” สิงห์ตอบกลับเพื่อให้แก๊ปเข้าใจ ว่าเขาไม่ได้แอบตามมา แต่เอาจริงๆคือพวกเขาตั้งใจมา


“อ่อ เออ ดีเหมือนกัน พอเลิกกูจะได้พาไอ้เมลกลับด้วยเลย นี่กูอยากชวนพวกมึงไปนั่งด้วยนะ แต่แม่งมีแต่เด็กวิทลัยกูทั้งนั้น กลัวพวกมึงจะอึดอัดว่ะ” แก๊ปบอกออกมาอย่างลำบากใจ


“ไม่เป็นไร พวกกูนั่งนี่แหละ ว่าแต่..ไอ้บุกมันมากับใคร” สิงห์พูดและถามแก๊ปกลับไป


“กูไปรับมันเอง มันขี้เกียจขี่รถมาเอง เผื่อเมา” แก๊ปตอบกลับ


“แล้วถ้ามึงพาไอ้เมลไปด้วย แล้วไอ้บุกจะกลับกับใคร” สิงห์ถามต่อ


“เออว่ะ ไม่เป็นไร เดี๋ยวมันก็คงอาศัยติดรถเพื่อนไปสักคนนั่นแหละ” แก๊ปพูดยิ้มๆ ก่อนจะขอตัวกลับไปหากลุ่มเพื่อนตัวเองต่อ สิงห์นั่งมองบุกอยู่ตลอดเวลา บุกเองก็มีหันมามองทางสิงห์บ้าง แต่ก็หันหน้าหนีไปทุกครั้ง


“ใจเย็นมึง แก้วจะแตกคามือมึงอยู่ละ” ทิศทักขึ้น เมื่อสิงห์กำแก้วเหล้าที่เขาชงให้เอาไว้แน่น


“มึงดูมันสิวะ ทำไมจะต้องไปนั่งเบียดกับไอ้คนข้างๆขนาดนั้นด้วย” สิงห์พูดออกมาเสียงขุ่น เมื่อเห็นบุกนั่งชิดติดกับเพื่อนอีกคนที่เขาไม่รู้จัก แถมยังกอดคอคุยกันหัวเราะกันอย่างสนิทสนมอีกด้วย


“นั่นเพื่อนมัน มึงจะโมโหทำไม ตอนนี้มึงยังไม่ได้เป็นอะไรกับมันนะไอ้สิงห์ มึงอย่าลืม” พาราพูดเตือน สิงห์จึงได้แต่นั่งฮึดฮัด แต่ก็ห้ามใจตัวเอง ไม่ให้ลุกไปอาละวาด จนกระทั่งบุกลุกขึ้นเดินออกไปทางด้านข้างของร้าน พร้อมกับเพื่อนอีกคน ทำให้สิงห์รีบลุกตามไปทันที ด้านข้างของร้าน เป็นลานให้คนมานั่งสูบบุหรี่ สิงห์เดินออกไปเห็นบุกกำลังต่อบุหรี่อยู่กับเพื่อนอีกคน เขาจึงค่อยๆเดินเข้าไปหา


“กูขอต่อไฟหน่อยสิ” สิงห์พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงปกติ ทำให้บุกชะงักไปนิด ก่อนจะพยักหน้าให้เพื่อนตัวเอง เพื่อนของบุกเลยส่งบุหรี่ตัวเองไปให้สิงห์ สิงห์ก็รับมาต่อ แล้วก็ยืนสูบอยู่ทางด้านหลังของบุก

“ขอบใจ” สิงห์พูดกับเพื่อนของบุก แล้วสูบบุหรี่ไปเรื่อยๆ โดยไม่พูดอะไร บุกเองก็ไม่พูดอะไรเหมือนกัน จนบุหรี่หมดมวน บุกทำท่าจะเดินกลับเข้าไปด้านใน แต่สิงห์มายืนขวางเอาไว้ก่อน


“มีอะไรวะ” เพื่อนของบุกถามขึ้น


“กูขอคุยกับไอ้บุกหน่อยสิ” สิงห์พูดขอเพื่อนของบุกอย่างใจเย็น สิงห์พยายามเต็มที่ ที่จะไม่ให้โอกาสครั้งนี้มันพังลงเพราะความใจร้อนของเขา


“มึงรู้จักกับหมอนี่เหรอวะ” เพื่อนของบุกถามขึ้นมา


“ไม่” บุกตอบกลับสั้นๆ แล้วทำท่าจะเดินเลี่ยงสิงห์ไปอีกทาง สิงห์รู้สึกเจ็บแปลบในใจ เมื่อได้ยินคำพูดนั้นจากบุก เขารีบคว้าข้อมือของบุกเอาไว้อย่างรวดเร็ว


“บุก กูขอร้อง มึงก็รู้ว่ากูเป็นคนยังไง ถ้ากูไม่มีอะไรสำคัญจริงๆ กูคงไม่มายืนขอร้องมึงอยู่แบบนี้” สิงห์บอกออกมาอีก บุกยืนหันหลังให้สิงห์เงียบๆ และไม่ได้สะบัดข้อมือออกจากมือของสิงห์ บุกหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหันไปหาเพื่อนที่ยืนมองอยู่


“มึงเข้าไปก่อน กูขอคุยกับไอ้หมอนี่หน่อย” บุกบอกกลับไป เพื่อนของบุกก็พยักหน้ารับ ก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน ส่วนบุกก็หันมาหาสิงห์ แล้วดึงมือตัวเองออก สิงห์ก็ยอมปล่อยแต่โดยดี การที่บุกยอมคุยกับเขา ก็ทำให้สิงห์ดีใจจนแทบบ้าอยู่แล้ว

“มึงมีอะไรก็พูดมา กูจะกลับไปกินเหล้าต่อ” บุกบอกออกมาโดยไม่มองหน้าของสิงห์ บุกยอมรับว่าสายตาของสิงห์มีอิทธิพลกับใจของเขามาก บุกกลัวว่าถ้าเผลอมองไปแล้ว อาจจะทำให้เขาล้มเลิกความคิดบางอย่างในใจไปได้


“กูขอเวลาไม่นานจริงๆ” สิงห์พูดขอออกมา บุกก็พยักหน้ารับ สิงห์หายใจเข้าลึกๆ เหมือนเรียกกำลังใจตัวเอง

“กูอยากขอโทษมึง” สิงห์พูดเกริ่นออกมา


“เรื่อง?” บุกถามกลับไปสั้นๆ


“ทุกเรื่องที่กูทำไม่ดีกับมึง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่กูฝืนใจมึงครั้งแรก แล้วก็เรื่องที่บังคับให้มึงเป็นเซ็กส์เฟรนด์ของกูมาตลอด” สิงห์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง บุกก็ยืนฟังเงียบๆ

“กูรู้ ว่ากูใจร้อน ปากไม่ดี กูเลยอยากขอโทษที่กูเคยพูดไม่ดี เคยพูดดูถูกมึง” สิงห์พูดออกมาเรื่อยๆ แต่ยังไม่พูดในสิ่งที่บุกคาดหวังเอาไว้

“กูอยากสารภาพ ว่ากูลบคลิป ลบภาพของมึงไปหมดแล้ว กูแค่เอามาเป็นข้ออ้าง ไม่ให้มึงขัดกูได้ก็เท่านั้นเอง” สิงห์สารภาพออกมาอีก


“ขอบใจที่ลบไปหมดแล้ว” บุกตอบกลับไป พร้อมกับมองหน้าสิงห์อย่างรอคอย สิงห์ยืนนิ่งเงียบ ไม่ยอมพูดอะไรต่อ ทำให้บุกเองก็รู้สึกเจ็บในใจเหมือนกัน

“มึงจะพูดแค่นี้ใช่มั้ย งั้นกูขอตัว” บุกพยายามคุมเสียงตัวเอง แล้วหันหลังเพื่อจะเดินกลับเข้าไปในร้าน ครั้งนี้ บุกเดิมพันด้วยความรู้สึกของตัวเองทั้งหมดที่มีแล้วจริงๆ

..

..

“กูรักมึงนะไอ้บุก นี่คือสิ่งที่กูอยากบอกให้มึงรู้” เสียงของสิงห์ที่ดังออกมา หลังจากที่บุกเดินห่างออกไปไม่กี่แก้วทำให้บุกชะงักเท้าทันที สิงห์ก็รอคอยว่าบุกจะพูดอะไร


“มึงแน่ใจเหรอไอ้สิงห์ หรือว่ามึงล้อกูเล่น” บุกถามกลับไปโดยไม่มอง


“กูไม่ได้ล้อเล่น ทุกคำที่กูพูด มันคือเรื่องจริง” สิงห์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง


“มึงพูดอีกทีได้มั้ย ว่ามึงคิดยังไงกับกู” บุกถามกลับไปอีกครั้ง


“กูรักมึง” สิงห์ตอบกลับมาได้ทันทีโดยไม่ลังเล หรืออึกอัก บุกหันไปมองสิงห์ แล้วเดินเข้าไปหาช้าๆ ก่อนที่จะ...


พลั่ก!!


“อึ่ก” สิงห์หงายหลังลงไปนั่งที่พื้น เมื่อโดนบุกถีบเข้าหน้าท้องอย่างจัง สิงห์กุมท้องตัวเองด้วยความจุก เพราะไม่ทันระวังตัว เขาเงยหน้าขึ้นไปมองบุก ก็เห็นว่าบุกยกยิ้มนิดๆ


“สัด กว่าจะพูดออกมาได้ ปากมึงน่ะจะแข็งไปถึงไหน นี่ถ้ากูเตะปากมึงถึงนะ กูจะเตะสักที” บุกว่าออกมา ทำเอาสิงห์ทำหน้างงๆ แล้วบุกก็ยื่นมือมาหาสิงห์

“ลุกสิ จะนั่งรอญาติฝ่ายไหนมาเชิญให้ลุกวะ” บุกบอกออกมา สิงห์ก็ยื่นมือไปจับมือของบุกเอาไว้ ก่อนที่บุกจะช่วยดึงให้สิงห์ลุกยืน บุกช่วยปัดฝุ่นออกจากกางเกงของสิงห์ให้ สิงห์ก็มองหน้าบุกด้วยสายตาเต็มไปด้วยคำถาม บุกยิ้มน้อยๆ

“กูมีเรื่องอยากจะบอกมึงเหมือนกัน แต่ไปคุยกันที่อื่นเหอะ” บุกพูดแค่นั้น ก่อนจะดึงมือสิงห์ให้เดินตามตัวเองไป สิงห์ก็เดินตามบุกแต่โดยดี บุกพาสิงห์กลับไปหากลุ่มเพื่อน ซึ่งตอนนี้เพื่อนๆของสิงห์ มานั่งโต๊ะเดียวกับเพื่อนของบุกแล้ว

“ไอ้แก๊ป ไอ้เมล กูสองคนขอตัวก่อนนะ” บุกบอกกับเพื่อนตัวเองยิ้มๆ พวกเพื่อนๆก็ยิ้มรับพร้อมกับพยักหน้า


“ตามสบายมึง ถ้าไม่กลับบ้านก็โทรบอกพี่มึงด้วยนะ” แก๊ปพูดแซวออกมา


“สัด กลับเว้ย กูต้องอัพเดตข่าวสาร” บุกบอกกลับ ก่อนจะพาสิงห์เดินออกไป พร้อมกับโบกมือให้กับกลุ่มเพื่อนที่ส่งเสียงโห่แซ็วออกมา ส่วนสิงห์ก็ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“มึงจอดรถไว้ตรงไหน” บุกถามกลับ สิงห์เลยเป็นฝ่ายดึงมือบุกให้เดินตามตัวเองบ้าง จนไปถึงรถ แต่สิงห์ยังไม่ได้เปิดให้บุกขึ้นแต่อย่างไร


“นี่มันอะไรกันวะ” สิงห์ถามออกมา


“กูบอกแล้วไง ว่ามีเรื่องจะคุยด้วย มึงพากูไปหาที่เงียบๆคุยได้มั้ยวะ แถวนี้เสียงเพลงดังฉิบหาย” บุกตอบกลับ ทำให้สิงห์งงไม่น้อย เพราะท่าทีของบุกตอนนี้ไม่เหมือนกับคนที่โกรธเขาเลยสักนิด

“จะไปไม่ไป” บุกถามย้ำ สิงห์เลยรีบปลดล็อครถ แล้วขึ้นไปประจำที่คนขับทันที ส่วนบุกก็ขึ้นไปนั่งด้านหน้าคู่กับสิงห์เหมือนกัน จนในที่สุด ทั้งสองคนก็มาอยู่ที่สวนสุขภาพใกล้ๆบ้านของบุก ตอนนี้มืดมากแล้ว ไม่ค่อยมีคนมาเดินเพ่นพ่านสักเท่าไร ทั้งสองคนไปนั่งที่เก้าอี้ในสวนด้วยกัน


“ไอ้บุก กู..” สิงห์ทำท่าจะถามบางอย่าง


“เดี๋ยว ก่อนที่มึงจะอยากถามอะไร กูขอถามอะไรมึงก่อนได้มั้ย” บุกพูดขึ้น สิงห์ตอบรับออกมาในลำคอ

“กูอยากรู้ ว่ามึงเริ่มสนใจกูตั้งแต่เมื่อไร แล้วทำไมมึงถึงต้องทำเรื่องแบบนั้นกับกูด้วย” บุกถามในสิ่งที่ตนเองอยากจะรู้ และอยากรู้ด้วยว่าสิงห์จะยอมพูดหรือไม่ สิงห์ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะจับมือของบุกทั้งสองข้างมากุมเอาไว้


“กูรู้สึกสนใจมึงตั้งแต่ก่อนที่มึงกับกูจะมีอะไรกันซะอีก กูถึงได้เข้าหามึงแบบนั้น กูยอมรับ ว่ากูเหี้ย ที่ฉวยโอกาสตอนมึงเมา พอได้มึง กูก็เริ่มรู้สึกตัวว่ากูชอบมึง แล้วกูก็มามั่นใจความรู้สึกตัวเอง ว่ากูรักมึงเข้าไปแล้วก็ตอนที่มึงหลบหน้ากูนี่แหละ” สิงห์พูดออกมาทุกอย่างจริงๆ บุกยิ้มนิดๆ


“แล้วทำไมมึงไม่บอกกูตั้งแต่แรก ว่ามึงคิดยังไงกับกู ทำไมจะต้องมาไล่ต้อนกู ให้กูพูดก่อนทุกครั้งวะ” บุกถามต่อ สิงห์มองหน้าบุกด้วยสายตาจริงจัง


“กูยอมรับ ว่ากูแม่งเห็นแก่ตัว กูไม่อยากเสียหน้า เพราะกูกับมึงตอนแรกตีกันมาก่อน แล้วก็สันดานกูก็เป็นพวกปากแข็งแบบนี้ด้วย กูเลยอยากให้มึงพูดก่อนว่าคิดยังไงกับกู กูจะได้รู้ว่ากูควรทำยังไงต่อ” สิงห์สารภาพออกมาตรงๆ เพราะมาถึงขนาดนี้แล้ว เขายอมพูดทุกอย่างในใจออกมาให้บุกรับรู้


“แล้วทำไมตอนนี้ถึงไม่ปากแข็งแล้วล่ะ ทำไมถึงได้บอกกูว่ามึงคิดยังไง” บุกถามต่ออีก สิงห์บีบมือของบุกเบาๆ พร้อมกับมองตาของบุก


“เพราะกูไม่อยากเสียมึงไป” สิงห์ตอบออกมา ทั้งน้ำเสียงและสายตา ทำให้บุกรู้สึกอุ่นวาบในใจขึ้นมาทันที บุกยิ้มออกมาน้อยๆ ก่อนจะค่อยๆยื่นหน้าไปจูบสิงห์ เริ่มจากสัมผัสเบาๆที่ริมฝีปาก แล้วผละออกมา ก่อนที่ทั้งสองจะเริ่มจูบกันด้วยความโหยหาและคิดถึงกันและกัน จนผ่านไปสักพักก็ผละริมฝีปากออกมา บุกยิ้มนิดๆ


“กูก็รักมึง” บุกพูดขึ้น ทำให้สิงห์นิ่งอึ้งไปนิด ความจริงเขารู้อยู่แล้วว่าบุกเองก็มีใจ แต่ไม่คิดว่าบุกจะพูดออกมาตอนนี้

“ทำหน้าบื้ออะไรของมึง ไม่เชื่อกูงั้นสิ” บุกถามกลับไปเสียงแข็ง


“เปล่าๆ กูเชื่อมึง กูแค่ตกใจ ที่มึงบอกกูตอนนี้” สิงห์รีบตอบกลับไปทันที เพราะไม่อยากให้บุกโกรธ


“ตกใจทำไม ในเมื่อกูรักมึง กูก็บอกมึงตรงๆ กูยอมรับ ว่าตอนแรกกูเกลียดขี้หน้ามึงฉิบหาย แต่กูก็รับรู้ได้มาตลอด ว่ามึงคอยเป็นห่วง คอยเอาใจกูอยู่ตามแบบฉบับของมึงอ่ะนะ เพราะความเอาใจใส่ ความเป็นห่วงของมึงที่มีให้กับกูเนี่ยแหละ ถึงทำให้กูรักมึง แต่กูหมั่นไส้มึงที่ชอบไล่ต้อนให้กูพูดก่อน แล้วหมั่นไส้ที่มึงชอบทำเป็นเหมือนว่ากูไม่ได้เป็นอะไรกับมึง แต่มึงก็เสือกหวงกู หึงกูซะขนาดนั้น คือคำพูดมึงกับการกระทำมันย้อนแย้งกันจนกูหมั่น เข้าใจมั้ยวะ” บุกพูดพร้อมกับชกไหล่สิงห์อย่างหมั่นไส้ สิงห์นั่งนิ่งไปนิด


“มึงอย่าบอกนะ ว่าที่มึงหลบหน้าหลบตากู เพราะมึงหมั่นไส้กู เลยอยากเอาคืนกู” สิงห์ถามกลับ บุกก็ยักคิ้วใส่สิงห์


“ก็กูอยากได้ความมั่นใจ ว่ามึงจริงจังกับกูรึเปล่า” บุกบอกออกไปตรงๆ สิงห์ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก เขาไมได้โกรธที่บุกอยากเอาคืนเขา เพราะรู้ตัว ว่าตัวเองก็ทำไม่ดีมาก่อนจริงๆ


“แล้วมึงมั่นใจรึยังล่ะ ว่ากูจริงจังกับมึงแค่ไหน” สิงห์ถามขึ้น


“กูมั่นใจแล้ว ไม่งั้น กูจะนั่งอยู่กับมึงแบบนี้เหรอวะ” บุกถามกลับไปยิ้มๆ สิงห์ก็ยิ้มรับออกมา


“งั้น มึงคบกับกูนะ ไม่มีอีกแล้วเซ็กส์เฟรนด์ ต่อจากนี้จะเป็นเมคเลิฟแทน” สิงห์พูดพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์เหมือนเดิม


“สัด วนเข้าเรื่องใต้สะดือตลอด เออ คบก็คบ แต่มึงก็ต้องไปคุยกับพี่กูก่อน” บุกพูดแค่นั้น ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วตบไหล่สิงห์เหมือนกับให้กำลังใจ ก่อนจะทำท่าจะเดินกลับไปที่รถ สิงห์รีบลุกตามทันที


“เดี๋ยว หมายความว่าไงวะ แล้วแบบนี้พี่มึงจะยอมยกมึงให้กูมั้ยเนี่ย ไอ้บุก” สิงห์รีบเดินตามไปกอดคอบุกทันที บุกก็หัวเราะขำพร้อมกับโวยวายใส่สิงห์ ให้ไปคุยกับพี่ชายของตัวเองก่อน สิงห์ก็หมั่นไส้หอมแก้มบุกกลับไปแรงๆ บุกก็ไล่เตะสิงห์ที่ทำให้เขาเจ็บแก้ม

ตอนนี้ทั้งสองคนต่างก็ยิ้มและหัวเราะให้กันได้เหมือนเดิมแล้ว เพราะต่างก็เปิดใจให้กันและกัน ความรักของพวกเขาอาจจะไม่ดูหวือหวาลึกซึ้งหวานแหววเท่าไรนัก ออกจะทื่อๆห่ามๆไปสักหน่อย แต่มันก็เหมาะกับพวกเขาแล้วเหมือนกัน

ถึงแม้ว่าเด็กช่างอย่างพวกเขาจะเก่งในเรื่องต่อยตี แต่เรื่องความรัก พวกเขาก็จะช่วยกันค่อยๆเรียนรู้กันไปเรื่อยๆ เพราะมันเป็นความรัก ในแบบฉบับเด็กช่างอย่างพวกเขานั่นเอง



++++++++++++++++++++++++++++++++++++ END +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++



จบแล้วค่ะ ขอบคุณทุกการติดตามนะคะ

ใครอยากรู้เบื้องหลังความร่วมมือของกลุ่มเพื่อนๆ

ไปอ่านได้ในตอนพิเศษในเล่มนะจ๊ะ

นิยายเรื่องนี้ อาจจะดูสั้นๆไปสักหน่อย ถ้าไม่จุใจใครก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ 



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น