miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 13

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.2k

ความคิดเห็น : 26

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ย. 2561 21:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 13
แบบอักษร

“ เฮือก!!! แฮ่กๆ ” ขิงตกใจสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกเหงื่อไหลตามไรผม ขิงฝันร้าย ตอนนี้ไม่รู้ว่าเวลาเท่าไหร่ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้ขิงอุ่นใจคือกรที่นอนกอดอยู่ข้างๆ ขิงซุกหน้าเข้าหากรและกอดเอาไว้แน่ อย่างน้อยขิงก็รอดจากเหตุการณ์เลวร้ายนั่นมาแล้ว ขิงซุกหน้ากับอกกรแล้วก็หลับไปอีกครั้ง

“ ตื่นได้แล้วขิง ฉันปวดแขนไปหมดแล้ว ” กรเขย่าตัวปลุกขิงเบาๆ ขิงงัวเงียลุกขึ้นนั่งทั้งที่ตาก็ยังปิดสนิทอยู่

“ เช้าแล้วหรอครับ ” ขิงถามทั้งที่ยังหลับตาอยู่และจะลงจากเตียงแต่ด้วยบทรักเร่าร้อนบนเตียงที่หนักหน่วงที่ได้รับจากกรก็ทำให้ขิงถึงกับขาอ่อนเมื่อเท้าแตะพื้น

“ อะ โอ้ย! เจ็บจัง ” กรนั่งพิงหัวเตียงมองขิงนิ่งๆ กรไม่คิดที่จะไปช่วยขิง กรกำลังคิดถึงเรื่องที่ทำลงไป กรไม่คิดว่าจะหัวเสียขนาดนี้ที่ขิงโดนจับตัวไป และคนที่คิดทำเรื่องทั้งหมดนี้กลับเป็นคนใกล้ตัวอย่างพัต ขิงพยายามเดินไปห้องน้ำอย่างช้าๆเพราะยังขัดๆที่ช่องทางอยู่ พอก้าวขาเดิน น้ำสีขุ่นทีค้างคาอยู่ในตัวไหลย้อยตามขาเรียว ขิงหน้าแดงพร้อมความเขินอาย

“ จะเดินไปไหน เจ็บอยู่ไม่ใช่รึไง ” กรถามขิงขึ้นและขิงก็ไม่รู้ว่ากรมายืนซ้อนอยู่ข้างหลังตั้งแต่เมื่อไหร่

“ อ๊ะ อะ...เอ่อ ผมแค่อยากอาบน้ำแล้วก็ เอ่อ..... เอาของบางอย่างออกมาน่ะครับ มันอึดอัดและก็จะเจ็บท้อง ” ขิงพูดติดๆขัดพร้อมกับหน้าที่แดงเพราะความอาย พอรู้ตัวว่ารักกรเข้าให้แล้ว มันก็รู้สึกอายและก็หัวใจทำงานหนักเมื่อได้อยู่ใกล้กร

“ งั้นหรอ? งั้นก็จัดการตัวเองให้เรียบร้อย เธอกลับไปอยู่ที่ห้องของเธอได้แล้วนะ ” ขิงที่ได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไป เกือบลืมไปว่าคนๆนี้รักไม่ได้ แต่จะให้ทำยังไงได้ ก็ในเมื่อหัวใจทรยศสมองไปแล้ว

“ ครับ ” ขิงตอบรับกรเสียงแผ่วเบา และเดินเข้าห้องน้ำไป กรเดินกลับมานั่งจมอยู่กับความคิด กรเคยมีคนๆหนึ่งที่เคยมอบสถานะแฟนให้ กรคิดว่ารักผู้หญิงคนนั้นมาก จนวันหนึ่งเธอก็บอกเลิกกรและจากไป จนมารู้ทีหลังว่าที่ยอมจากกรไปเพราะเงิน50ล้าน ความรักของกรมีค่าแค่50ล้าน กรเลยคิดว่า ไม่ว่าจะรักกันสักแค่ไหน สุดท้ายก็เลือกเงิน

แกร็ก แอดดดด

เสียงเปิดประตูห้องน้ำทำให้กรหลุดออกจากภวังค์ความคิด กรมองคนที่ออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูพันรอบเอวผืนเดียว มองสำรวจเรือนร่างที่เต็มไปด้วยรอยที่กรฝากไว้แทนที่รอยเก่า กรชอบมัน ทั้งที่ปกติกรไม่ค่อยชอบฝากรอยไว้บนตัวใคร แต่กับขิงถือว่ายกเว้นไว้คนนึง

“ วันนี้ฉันคงไม่กลับมานอนที่บ้าน ไม่ต้องทำกับข้าวไว้รอนะ ” กรว่าก่อนจะลุกเดินเข้าห้องน้ำไป กรคิดว่าต้องอยู่กับคนอื่นบ้าง ปลดปล่อยกับคนอื่นบ้าง ไม่งั้นคงมีแต่ขิงที่อยู่ในระบบความคิดของเขาตลอดแน่ กรต้องตีตัวออกห่างขิงไว้

“ .......... ” หลังจากที่กรเข้าห้องน้ำไป ขิงก็มองประตูห้องน้ำเงียบๆไม่พูดอะไรออกมา ความรู้สึกเสียใจ อึดอัด มันจุกอยู่ในอก ขิงรู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไร ขิงหยิบเสื้อผ้าที่ขนมาอยู่ชั่วคราวกับกรที่ห้อง แต่งตัวเรียบร้อยก็เก็บของแล้วออกมาจากห้องของกรด้วยสภาพที่ไม่สู้ดีนัก



“ ขิง!!! มึงหายไปไหนมา! มึงรู้มั๊ยว่ากูเป็นห่วงมึงมากแค่ไหน!! ” ปลาเก๋าที่พึ่งอาบน้ำแต่งตัวเสร็จถามขิงขึ้นเมื่อเห็นคนที่ตนเป็นห่วงเดินเข้ามาในห้อง ปลาเก๋าจับขิงพลิกซ้ายพลิกขวาเพื่อสำรวจตัวเพื่อน

“ ............ ” ขิงไม่ตอบอะไร ขิงยืนนิ่งๆให้ปลาเก๋าจับหมุนอยู่อย่างนั้น ขิงรู้สึกเหนื่อยเหลือเกิน จนน้ำใสๆใหลออกมาจากขอบตา ปลาเก๋าชะงักไปเมื่อเห็นน้ำตาของขิง ขิงสมเพชตัวเองจริงๆ ความรักทำให้คนอ่อนแอ แต่ความรักก็ทำให้คนมีความสุขเช่นกัน

“ เป็นไรขิง ร้องไห้ทำไม!! ใครทำอะไรมึงบอกกู เดี๋ยวกูจัดการให้! ” ปลาเก๋าดึงขิงเข้าไปกอดปลอบและถามถึงคนที่ทำให้ขิงเพื่อนของเขาต้องร้องไห้

“ ฮึก ไม่มีอะไรหรอกไอ้ปลา ก็แค่เรื่องแย่ๆที่คนอย่างกูเจอประจำ อย่าใส่ใจมันเลย ขอบใจที่เป็นห่วง ฮึก ” ขิงบอกกับปลาไปแล้วผละออก ขิงแค่ไม่อยากพูดกับใครในตอนนี้ ขิงขึ้นไปนอนที่เตียงคิดอะไรเรื่อยเปื่อยจนหลับไปอีกรอบ

“ กูสงสารมึงมากเลยขิง มึงไปเจอเรื่องอะไรมานะ เนื้อตัวมีแต่รอย ขนาดหลับยังขมวดคิ้วได้อีก ” ปลาเก๋าสำรวจใบหน้าเพื่อนที่พึ่งสนิทกัน ปลาเก๋ารับรู้เรื่องที่ขิงต้องเจอกับชีวิตก็อดที่จะเศร้าใจไม่ได้ เพราะขิงทั้งตัวเล็ก บอบบางเหมือนจะแตกหักได้ง่ายๆ ต่างกับปลาเก๋าที่เข้มแข็งเพราะต้องรับมือกับมารยาแม่เลี้ยงเลยทำให้ปลาเก๋าดูก้าวร้าวแต่มันเป็นทางเดียวที่จะทำให้ปลาเก๋าอยู่รอดมาได้


แกร็ก

ปลาเก๋าออกมาจากห้องก็เจอกับธันพอดี ปลาเก๋าเลยถามธันถึงสาเหตุที่ขิงดูย่ำแย่แบบนี้

“ มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมขิงถึงได้ดูแย่ขนาดนั้น! ” ปลาเก๋าเดินเข้าไปถามธัน ธันที่กลับมาจากจัดการเรื่องพัตก็มองเด็กที่ไม่รู้จักเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตอบปลาเก๋าไป

“ ขิงโดนฉุดไปข่มขืน แต่พวกฉันไปช่วยเอาไว้ได้ทัน ส่วนคนที่ฉุดก็โดนจับไปลงโทษกันหมดแล้ว ” ธันตอบกลับไปเสียงเรียบ หลังจากส่งพัตให้ปิงแล้วก็ไปจัดการแมนต่อ แมนอึดพอสมควรไม่ตายแต่ก็เกือบไม่รอดเหมือนกัน ธันพาแมนไปโรงพยาบาลและให้พลช่วยรักษาก่อนที่จะกลับมาที่นี่แหละ

“ ห๊ะ โธ่โว๊ย!! ทำไมไอ้ขิงต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ด้วยวะ!! ” ปลาเก๋าขยี้ผมอย่างหัวเสีย และเดินออกไปหมายจะไปหากร ส่วนธันก็กะจะไปนอนพักผ่อนเพราะเมื่อคืนไม่ได้นอนเลย


“ ไอ้มาเฟีย!! อยู่ที่ไหน!! โผล่หัวออกมาคุยกันหน่อยสิ!! ” ปลาเก๋าเข้าไปโวยวายในบ้านใหญ่ เพราะคิดว่าจะต้องได้คุยกับกรแน่

“ มีอะไร ” กรเดินลงมาชั้นล่างและถามปลาเก๋าเสียงเรียบ เพราะวันนี้จะไปที่ผับ กะว่าจะไปหาคนอื่นระบายอารมณ์บ้างนอกจากขิง เพราะไม่อยากจะรู้สึกแปลกๆไปมากกว่านี้

“ จะมาพูดเรื่องขิง ทำไมขิงถึงมีคนคิดจะเล่นงาน คู่ขาของมึงใช่มั๊ยที่ทำชั่วๆแบบนี้! ” ปลาเก๋าว่าอย่างเดือดดาล เพราะมาเฟียอย่างกร ถ้าไม่เรื่องธุรกิจก็เรื่องคู่นอนเท่านั้นแหละที่จะทำอันตรายขิงได้ แต่กรไม่เคยพาขิงออกไปไหนด้วยเลย เพราะฉะนั้นเรื่องศัตรูทางธุรกิจก็ตัดออก คงเหลือแต่เรื่องคู่ขา ขิงเคยเล่าอะไรหลายอย่างให้ปลาเก๋าฟัง มันก็เหมือนระบายความอัดอั้นตันใจรวมถึงเรื่องที่ต้องเป็นของเล่นของกรด้วย

“ ตอนนี้ก็ปลอดภัยแล้ว อย่ามาพูดมากแถวนี้ จะไปไหนก็ไป ฉันไม่ว่างมานั่งคิดเรื่องไร้สาระหรอกนะ ” กรบอกปัดปลาเก๋าไป แล้วก็ออกไปข้างนอกเลย ไม่กินข้าวเช้าด้วยซ้ำ

“ โธ่โว๊ยยย!! ” ปลาเก๋าเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงออกจากบ้านใหญ่ไป ปลาเก๋าอยากจะจับกรมาอัดซะเปรี้ยงสองเปรี้ยงแต่ติดที่คงสู้ด้วยไม่ไหว



ทางดานข้องปิงและพัต

พัตถูกนำตัวมาให้ปิงตั้งแต่เมื่อคืนและธันก็บอกกับปิงถึงเรื่องที่ต้องจัดการกับพัต พัตถูกเอาตัวไปไว้ที่ ‘ห้องดัดนิสัย’ ห้องนี้เป็นห้องที่จะเอาไว้สั่งสอนคนที่ดื้อแพ่งและงี่เง่าพูดไม่รู้เรื่อง โดยที่คนลงโทษคือปิงเอง ปิงก็มีแก๊งเป็นของตัวเองคือแก๊งพยัคฆ์ แก๊งที่ได้ชื่อว่าโหดเท่ากันกับแก๊งเหยี่ยวดำ

พัตที่มาถึงตั้งแต่เมื่อคืนก็โดนจับขังไว้ในห้องดัดนิสัย พัตร้องไห้และกรีดร้องอย่างคล่ำครวญและเพราะความเหนื่อยและอ่อนเพลียพัตเลยหลับไป

แกร็ก แอดดดดด

ปิงเข้ามาให้ห้องดัดนิสัยและมองพัตนิ่ง ไม่คิดว่าคนที่ดูเหมือนยอมและออดอ้อนกรจะได้เข้ามาอยู่ในห้องนี้

“ เฮือก!!! แฮ่กๆ ” พัตสะดุ้งตื่นอย่างตกใจ และลืมตาเต็มตาทันที สิ่งแรกที่เห็นคือห้องสีขาวขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ไป ในห้องไม่มีอะไรเลยนอกจากเตียงและห้องน้ำ

“ ตื่นแล้วหรอ? ไม่คิดว่าเธอจะได้ใช้บริการห้องนี้นะพัต ทั้งที่เป็นคนโปรดของไอ้กรแท้ๆ ” คำถามที่เหมือนจะไม่ต้องการคำตอบดังขึ้น ทำให้พัตหันไปมองปิง

“ ปะ ปล่อยฉันออกไปนะ!! ฉันจะไปหาคุณกร ปล่อยฉัน!! ” ปิงที่มองดูก็รู้ว่าตอนนี้พัตกำลังจะคลั่ง พัตตะคอกเสียงดัง มองปิงตาขวาง ปิงนั่งมองดูพัตนิ่งๆ

“ ทำตัวไม่น่ารักสินะ แต่อย่าเรียกร้องเลย เสียเวลาเปล่า เธอทำยังไงกับขิง เธอก็ต้องโดนแบบนั้น รอลิ้มรสแบบขิงได้เลย แฟร์ๆ ” ปิงพูดจบก็ลุกขึ้น เดินออกไปโดยที่ได้ยินเสียงพัตกรีดร้องตามหลัง ปิงไม่ลงมือเองเพราะครั้งนี้คือการลงโทษแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน

“ ปล่อยฉันออกไปนะ!!! ไม่!!!! กรี๊ดดดดดด ” ปิงออกจากห้องไปไม่นานก็มีลูกน้องร่างใหญ่เข้ามาในห้องห้าคน พัตโดนทำแบบเดียวกับขิงทุกอย่าง ติดตรงที่ไม่มีใครมาช่วยพัต ทั้งห้าคนสลับกันเข้าออกในตัวพัต พัตก็ได้แต่กรีดร้องทั้งรู้สึกดี และกลัวไปในตัว จนสุดท้ายที่พัตสลบไปทุกอย่างจึงหยุดลง

“ สลบไปแล้วครับนาย ” ลูกน้องคนหนึ่งของปิงมารายงานปิงหลังจากออกจากห้องนั้นมา

“ บอกให้ภพติดต่อคริสด้วย ฉันจะให้พัตไปอยู่กับมันที่รัสเซีย ” ปิงบอกกับลูกน้องของตนไป ตอนนี้ปิงนั่งเล่นกับเจ้าไทม์และเจ้าไมค์เสือที่ปิงเลี้ยงไว้ตั้งแต่เด็กจนมันโตเป็นเสือตัวเต็มวัยแล้ว

“ ครับ ” ลูกน้องปิงตอบและโค้งให้ ภพคือมือขวาของปิง ส่วนคริสก็คือเพื่อนมาเฟียที่รู้จักกันมานาน จะว่าสนิทก็ประมาณนั้น คริสคุมแก๊งเสือดาวอยู่ที่โน้น และคริสเป็นคนลูกครึ่งและชอบความซาดิสม์ พัตคงต้องเจอกับความเจ็บปวดอีกนาน



คริสได้รับการติดต่อจากปิงก็ให้ลูกน้องมารับตัวพัตภายในสามวัน พัตมีอาการเหม่อลอยนิดหน่อย เพราะคิดอยู่ในใจว่า ‘ถ้าย้อนไปได้จะอยู่เฉยๆ รอให้กรเบื่อขิงแล้วกลับมาหาตน’ แต่ตอนนี้มันทำไม่ได้แล้ว เพราะเลือกทางที่โง่เลยต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ถึงจะยอมนอนกับใครก็ได้แต่พัตไม่เคยตกอยู่ในสภาพที่โดนข่มขืน คิดแล้วน้ำตาก็ไหลออกมา

“ คนของคุณคริสมารับตัวคุณแล้ว ” พัตหันไปตามเสียงที่เข้ามาบอก ลุกน้องของปิงเดินเข้ามาในห้องแล้วบอกกับพัตไป

“ ฉันไม่ไป!!! ออกไปนะ!! ฉันไม่ไป!! ” พัตตะโกนใส่ลูกน้องของปิงไป พัตไม่รู้จักแก๊งเสือดาวหรือว่าคริส เพราะพัตรู้จักมาเฟียแค่ในไทยเท่านั้น และพัตไม่ยอมไปด้วยแน่

“ ผมมารับตัวคุณครับ ” บุคคลที่สามโพล่มาเป็นคนตัวใหญ่และเดินเข้ามาหาพัต และลูกน้องของคริสก็พาพัตออกไปขึ้นรถและพาไปขึ้นเครื่องบินส่วนตัวเพื่อไปรัสเซีย

“ ปล่อย! ไม่ไป! ปล่อยนะ! ” พัตพยายามฉุดยื้อเพื่อที่จะหลุดจากการถูกคุมตัวไปรัสเซียแต่ไม่เป็นผล เมื่อลูกน้องอีกสองคนเข้ามาหิ้วปีกพัตออกไปขึ้นรถที่จอดรออยู่

พัตถูกพาตัวมาที่รัสเซีย พัตนั่งอยู่บนเครื่องบินก็โวยวายไม่หยุดจนถูกโปะยาสลบให้หลับไปจนถึงรัสเซีย ใช้เวลาเดินทางนานพอสมควรจนมาถึงที่รัสเซีย พัตถูกอุ้มพาตัวขึ้นรถและขับพาไปยังบ้านของคริส บ้านหลังใหญ่ที่เรียกว่าคฤหาสน์สุดสวย แต่พัตไม่อยากมาที่นี่ พัตตื่นขึ้นมาได้สักพักที่รถขับมายังบ้านของคริส และตอนนี้รถก็จอดสนิทอยู่ที่หน้าบ้าน

“ เชิญครับ ” พัตลงมาจากรถและเดินตามคนที่ไปรับพัตมาเข้าไปในตัวบ้าน ความสวยงามและความอะลังการไม่สามารถทำให้พัตมองและสนใจได้เลยพัตเดินตามมาจนถึงห้องๆหนึ่ง แค่เห็นประตูก็รู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ

ก็อกๆ

“ นายครับ มาถึงแล้วครับ ” คนที่เดินนำพัตมาเคาะประตูและบอกกับคนข้างในไป

“ ให้เข้ามา ” เสียงทุ้มต่ำบอกผ่านประตูออกมา คนที่เดินนำพัตมาแค่เปิดประตูและให้พัตเดินเข้าไปข้างในคนเดียว

“ .............. ” พัตเดินเข้าไปเงียบๆและยืนไม่พูดอะไร พัตมองคนตรงหน้าแต่ไม่เอ่ยทักหรือพูดคุยกับคริส พัตยอมรับว่าคริสดูดีสุขุมและน่ากลัว ดูอายุยังน้อย สัก27ปีได้ แต่พัตไม่ได้สนใจ เพราะพัตไม่อยากมาที่นี่ ไม่อยากรู้จักกับคนคนนี้

“ จะไม่ทักทายหรือถามชื่อกันหน่อยหรอ ” คริสวางกระดาษเอกสารลงนั่งพิงเก้าอี้อย่างสบายและเงยหน้าขึ้นมองหน้าพัต คริสถูกใจพัตมาก เพราะหน้าสวยๆของพัต

“ ไม่! ” พัตตอบกลับไปเสียงแข็ง ถึงอยากจะกลับไปแต่คงทำไม่ได้ คงต้องถูกจองจำไว้ที่นี่ตลอดไปแน่นอน

“ พูดไม่เพราะเลยนะ อย่างนี้ต้องสอนให้รู้จักพูดดีๆกับฉันแล้วสิ ฉันชื่อคริส คุณชื่ออะไรล่ะ ตอบดีๆนะถ้ายังอยากกินข้าวแบบดีๆอยู่ ” คริสพูดด้วยเสียงทุ่มต่ำดูหน้ากลัว และคริสก็คงจะเป็นคนพูดจริงทำจริงด้วย พัตเลยต้องพูดดีๆด้วยไม่งั้นคงได้เจ็บตัว

“ ชื่อพัต.....ครับ ” เพราะคริสใช้สายตากดดันและหน้ากลัวมองพัต พัตจึงต้องพูดดีๆมีหางเสียงกับคริส

“ ดีมาก เด็กดี มาเหนื่อยๆเราไปพักผ่อนกันดีกว่า ” คริสลุกขึ้นมาแล้วเดินมาหาพัตคว้ามือพัตเดินออกไป พักผ่อนที่ว่านั้นมันไม่ใช่สำหรับพัต พัตถูกลากไปห้องๆหนึ่งและโดนคริสจับกด มันก็ไม่ต่างจากการโดนข่มขืนเพราะพัตไม่เต็มใจ

“ หยุดสักทีเถอะ! ผมไม่ไหวแล้ว คุณจะเอาให้ผมตายเลยรึไง! ” คริสที่มีเซ็กส์กับพัตทุกวันไม่มีเบื่อ วันไหนที่พัตนอนนิ่งเป็นขอนไม้ คริสก็จะทำรุนแรงจนพัตต้องร้องและตอบสนองคริสอยู่เรื่อยๆ

“ ฉันไม่พอในตัวเธอหรอกพัต เธอเป็นที่ระบายอารมณ์ที่ดีเยี่ยมของฉันเลยล่ะ ” และพัตก็เป็นฝ่ายรับการกระทำของคริสจนสลบไปทุกๆครั้งมันก็เป็นแบบนี้ ถ้าคิดหนีก็โดนล่ามโซ่ ถ้าขัดขืนก็โดนตบตี พัตตื่นขึ้นมามองเพดานอย่างเหม่อลอยและก็ปล่อยก้อนความเจ็บปวดระบายออกมา

“ ฮึก ฮื่อออออ เมื่อไหร่จะหลุดพ้นจากนรกขุมนี้สักที คุณกรช่วยพัตด้วย พัตขอโทษ คุณกร อึก! ฮึก ฮื่อออออออ ” พัตคิดถึงกรและรู้ว่าตนนั้นผิดไปแล้ว พร่ำบอกขอโทษกร เวลาที่พัตไม่ได้อยู่กับคริส พัตก็จะเป็นแบบนี้ตลอด แต่เมื่อเอ่ยชื่อกรให้คริสได้ยิน คริสจะโกรธและมอบความรุนแรงและป่าเถื่อนให้กับพัต และสั่งห้ามพัตอย่าเรียกหรือเอ่ยชื่อใครนอกจากชื่อของคริส

“ ฮึก หรือพัตควรต้องหนีด้วยความตาย ให้ความตายพาพัตหนีออกไปจากที่นี่ ฮึก ” พัตคิดได้อย่างนั้นก็หาอะไรที่จะสามารถทำร้ายตัวเองให้ถึงตายได้ พัตอยู่ที่นี่มาเกือบเดือนแล้ว แต่ของมีคมหรืออะไรก็ตามที่จะสามารถเป็นอาวุธที่ทำร้ายร่างกายคริสได้ คริสจะไม่ให้เอามาไว้ในห้องนี้อย่างแน่นอน

“ ฮึก พาฉันหนีออกไปจากที่นี่ที ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ” พัตถือแก้วน้ำที่ขนาดไม่ใหญ่มากเข้าห้องน้ำไป พัตขว้างแก้วน้ำขนาดเหมาะมือที่ไม่สามารถทำร้ายใครได้ใส่กระจกในห้องน้ำ กระจกแตกเป็นเสี่ยงๆ พัตหยิบเศษกระจกขึ้นมาและกรีดมันลงไปที่ข้อมือ

“ อึก ฮึก ฮื่ออออ ละ.. ลาก่อนนะครับ คุณกร ไม่สิ.. พี่กร ฮึก อึก ” พัตนั่งในห้องน้ำปล่อยให้เลือดสีแดงสดไหลออกมาจากร่างกาย เสียงที่ดังออกมาจากในห้องทำให้คริสขมวดคิ้วและคิดว่าพัตคงพังของและอาละวาดอยู่ เลยจะเข้าไปทำโทษคนที่อยู่ในห้อง แต่พอเปิดประตูเข้าไปก็ไม่เจอกับพัต และห้องก็ยังเป็นระเบียบดีอยู่ คริสเลยเดินไปดูที่ห้องน้ำพอเปิดประตูเห็นพัต คริสก็ใจกระตุกวูบ

“ พัต!!! เธอจะหนีไปจากฉันด้วยวิธีนี้ไม่ได้!! เอารถออกไปโรงพยาบาลด่วนเร็ว!! ” คริสอุ้มพัตออกมาจากห้องน้ำและพาไปขึ้นรถพาออกไปที่โรงพยาบาล จนไปถึงมือหมอ คริสรออยู่หน้าห้องผ่าตัดนานกว่าหมอจะออกมา

“ เขาเป็นยังไงบ้างหมอ ”คริสถามหมอเป็นภาษารัสเซีย หมอก็บอกอาการพัตกับคริส

“ ผมห้ามเลือดและเย็บแผลให้เรียบร้อยแล้วครับ แต่ว่าคนไข้น่าจะเป็นโรคเครียดและโรคซึมเศร้าด้วย ยังไงคุณก็ควรดูแลเขาอย่างใกล้ชิดนะครับ หมอขอตัวก่อน ” หมอบอกกับคริสเสร็จก็ขอตัวออกไปดูคนไข้คนอื่น


“ ฉันจะไม่ยอมให้เธอจากฉันไปไหนพัต แม้แต่ความตายก็เอาเธอไปจากฉันไม่ได้ ” คริสพูดกับพัตเมื่อย้ายพัตที่ห้องวีไอพีแล้ว และคริสก็เฝ้าพัตตลอดเวลาไม่ให้คลาดสายตา แต่พัตก็ยังอยู่ในสภาพเหม่อลอย บ้างทีก็ร้องไห้ และที่หนักสุดคือกลัวคริส แต่คริสก็ไม่ปล่อยให้พัตอยู่ห่างจากสายตาคริสเลยแม้แต่นิดเดียว


ทางด้านของกร

วันนี้กรนัดทานข้าวกับลูกค้าที่ห้าง กรทำตัวเหินห่างขิงมาเป็นเดือนแล้ว แต่ไม่มีใครเขากับกรได้ดีเท่าขิง กรเดินออกมาจากร้านอาหารหลังคุยธุระกิจกับลูกค้าเสร็จแล้ว

“ พี่กร! พี่กรใช่มั๊ยค่ะ ” มีเสียงร้องทักกรจากด้านหลัง จึงทำให้กรหันไปดูว่าเป็นใคร

“ ลิน ” กรเอ่ยชื่อสาวสวยที่เดินยิ้มเข้ามาหากร คนที่กรรู้จักเป็นอย่างดี





มาแล้วจ้าหลังจากที่หายไปหลายวัน เรื่องราวของพัตเราขอจบไว้แค่นี้ ที่จริงอยากเขียนให้นางตายนะ แต่เขียนไปหนวงไปเลยเอาแค่นี้ไปแล้วกัน ยังไงก็ขอบคุณที่ยังรออ่านนิยายของเราเด้อ อย่าผิดหวังกันนะที่ปิงไม่ได้คู่กับพัต เจอกันตอนหน้าจ้า ฝันดี

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น