yamyam_1
Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 ชีวิตของ ‘ภพ’ (แก้ไขคำผิด)

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 ชีวิตของ ‘ภพ’ (แก้ไขคำผิด)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.พ. 2563 09:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 ชีวิตของ ‘ภพ’ (แก้ไขคำผิด)
แบบอักษร

ตอนที่ 4 ชีวิตของ ‘ภพ’ 

ภพเดินออกมาจากห้องครัวในบ้านพักส่วนตัวพร้อมกับถ้วยกาแฟในมือ เพราะเมื่อคืนเขาอยู่เคลียร์เอกสารที่บริษัทกว่าจะเรียบร้อยก็ปาไปเกือบหกโมงเช้า จากนั้นก็เดินไปที่โซฟาห้องนั่งเล่นวางถ้วยกาแฟไว้ที่โต๊ะก่อนที่จะทิ้งตัวลงบนโซฟา มันเป็นแบบนี้ประจำจนเขาชินกับมันไปซะแล้ว 

 

ภพอาศัยที่บ้านพักแบบส่วนตัว ส่วนแม่บ้านและคนสวนจะเข้ามาดูแลทำความสะอาดเป็นประจำ ส่วนอาหารจะมีแม่ครัวมาทำไม่ก็น้านิดถ้าภพจะทานข้าวที่บ้าน ที่นี่จึงมีคนอยู่ไม่เยอะนัก เพราะต้องการความเป็นส่วนตัวจึงไม่มีคนคอยรับใช้เยอะ ๆ น้านิดเป็นคนที่ดูแลภพมาต้องแต่แม่ของเขาไปทำงานที่ต่างประเทศ ซึ่งๆ นานทีปีหนจะกลับมาสักที 

ภพเป็นผู้ชายที่หน้าตาดี สูงกว่ามาตรฐานนิดๆ มีความหล่อคม แถมฐานะยังจัดอยู่ในขั้นร่ำรวยมีอันจะกิน มีสมบัติมากมาย ด้วยสาเหตุเหล่านี้จึงทำให้ใครหลายคนสนใจและอยากจะครอบครองเขา แต่ก็ไม่มีใครที่สามารถทำได้เลย ตอนนี้ภพขึ้นเป็นประธานบริษัทเนื่องจากต้องช่วยพ่อดูแลบริษัท แต่เขาก็ไม่ค่อยจะไปที่บริษัทนักนอกจากจะมีงานที่ต้องเข้าบริษัทจริงๆ จึงมีไม่กี่คนนักที่จะเห็นเขาที่บริษัท 

 

ภพนอนเล่นไปเรื่อยๆ พลางคิดเรื่องที่ตนเองไปเจอมาเหมือนเป็นความบังเอิญหรือไม่เขาก็ยังคงสงสัย นั่นคือ ติน ช่วงนี้เขาเจอตินบ่อยมากทั้งมาส่งขนม เอางานมาส่ง ไปเจอกันที่ตลาดนัด แม้กระทั่งแยกกันไปแล้วก็ยังไปเจอกันที่ร้านก๋วยเตี๋ยวแถมได้นั่งโต๊ะด้วยกันอีก 

 

ติน ในความคิดของภพตอนนี้เขาคิดว่าตินจะเป็นคนไม่ค่อยพูดมากนักแต่ก็ไม่ถือว่าเงียบจนเหมือนจะไม่มีเพื่อน วางตัวดี ดูรูปร่างแล้วก็โอเคถึงแม้ว่าจะดูตัวเล็กกว่าเขาสักหน่อยเถอะ หน้าตาก็ไม่ได้ขี้เหร่จัดว่าดูดีเลย ไม่หน้าหวานเหมือนกับเนมเพื่อนของเขา แถมยังทำงานในบริษัทเขาอีกถึงแม้จะไม่เคยเจอกันในบริษัทเลยก็เถอะ 

 

ภพหยิบพวงกุญแจที่เขาซื้อขึ้นมาดู เขาซื้อมันตอนไปตลาดนัดแถมยังให้อีกอันกับตินอีกด้วยปกติภพจะไม่ซื้อของให้ใครนอกจากคนในครอบครัวและคนสำคัญของเขา ซึ่งขาก็ยังสงสัยว่าทำไมต้องทำแบบนั้น ต้องลองสืบดูแล้วล่ะ ภพหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนที่จะสั่งงานบางอย่างให้กับคนในสาย และจะต้องได้เรื่องได้ราวแบบเร็วที่สุดเท่าที่จะได้ เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยเหลือแค่เพียงรอ ภพก็นอนพักสายตาไปสักพัก 

 

ภพตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นเวลาบ่ายโมงกว่า ๆ แล้วเขานั่งแล้วส่ายหัวไล่ความง่วง ก่อนที่จะลุกไปหาอะไรกินเพราะตอนนี้เขาเริ่มหิวแล้วกาแฟที่กินไปก่อนหน้านี้คงเอาไม่อยู่ซะแล้วโชคดีที่ยังอาหารในตู้เย็นเอามาอุ่นกินได้ เลยทำให้ไม่ต้องลำบากทำกินเองเพราะเขากำอาหารไม่เป็นเหมือนกัน... ภพนำอาหารเข้าไมโครเวฟก่อนที่จะมานั่งทานพร้อมกับเช็กงานผ่านอีเมลไปพลาง ๆ 

 

ครืด ครืด ครืด 

 

“ว่าไงพัด” 

 

(เฮีย ตอนนี้เฮียว่างไหมและอยู่ที่บ้านด้วยใช่ไหม)  

 

“ก็ว่าง อยู่บ้านแหละ แกมีอะไร” 

 

(ดีเลยเฮียอย่าพึ่งไปไหนนะเดี๋ยวผมไปหานะ)  

 

“แกมีเรื่องอะไรบอกมาเลยจะดีกว่า” 

 

(ไม่รออยู่นั่นแหละ ติ้ด)  

 

“เห้ย!! เดี๋ยวสิไอ้พัด!! พัด!! ” 

 

ยังไม่ได้ถามความจากน้องชายให้กระจ่างก็ถูกตัดสายไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ไม่รู้ว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า น้องชายตัวดีก็ไม่ยอมบอก หรอจะไปก่อเรื่องไว้อีกแล้ว ภพขี้เกียจคิดให้มันมากความรอถามเลยจะดีกว่า เมื่อสลัดความคิดทิ้งไปก็เริ่มเช็กงานของตนเองต่อและกินข้าวจนเสร็จ 

 

สักพักน้องชายของภพก็มาถึงบ้านของพี่ชายตนเอง พัดรีบวิ่งเข้าไปในบ้านทันที พร้อมกับมองหาพี่เมื่อเจอแล้วก็รีบพุ่งไปหาภพทันที จนทำให้ภพต้องพูดห้ามปรามให้ช้าลงเดี๋ยวจะเกิดอุบัติเหตุเอา 

 

“เฮียปะไปกัน” 

 

“เห้ยจะไปไหนวะ บอกฉันก่อนสิ” พัดยังคงลากภพต่อไป จู่ ๆ ก็มาลากกันไปทั้งอย่างนี้เลยมันหน้าฟาดด้วยลำแข้งจริง ๆ 

 

สุดท้ายภพก็ต้องไปอย่างปฏิเสธไม่ได้จำใจต้องตามน้องชายไป ระหว่างทางภพก็พยายามถามพัดแต่ก็ไม่ได้คำตอบกลับมา มีเพียงรอยยิ้มกวน ๆ ของพัดเท่านั้น ใช้เวลาสักพัก พัดก็ขับรถมาถึงบ้านซึ่งเป็นบ้านใหญ่ของครอบครัว พัดเดินนำเข้าไปในบ้านก่อนส่วนภพก็เดินตามไปติดๆ 

 

“อ้าวมากันแล้วหรอ” 

 

“แม่!! มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ” เมื่อได้ยินเสียงแม่ของตนภพก็เข้าไปหาและกอดแม่ทันที 

 

“เดี๋ยวสิภพ แม่จัดโต๊ะอาหารก่อน มีอะไรค่อยคุยกันหลังกินข้าวเสร็จก็ได้” 

 

“งั้นผมขึ้นไปตามพ่อแล้วกันนะครับ” พัดเอ่ยบอกก่อนที่จะเดินขึ้นบ้านไป 

 

“ก็ได้ครับ งั้นผมช่วยแม่ด้วยดีกว่าจะได้เสร็จเร็ว ๆ” ภพเดินตามแม่เข้าไปในครัวทันที แม่ของภพกำลังตักแกงใส่ชามโดยมีแม่ครัวคอยจัดจานอยู่ข้างๆ ส่วนภพก็ยกถ้วยแกงและเมนูอื่น ๆ ไปจัดวางไว้บนโต๊ะให้เรียบร้อย 

 

“วันนี้มาพร้อมหน้าพร้อมตากันเลย” ผู้เป็นเจ้าของบ้านเดินเข้ามาในครัวอย่างอารมณ์ดีก่อนที่จะไปนั่งเก้าอี้ที่ประจำของตน ส่วนพัดก็ไปนั่งประจำที่ของตนเอง 

 

“แน่นอนสิคะ” คุณหญิงจินดาหันไปตอบกับสามีผู้เป็นที่รักของเธอ 

 

เมื่อคุยกันพอหอมปากหอมคอแล้วก็เริ่มลงมือทานข้าวกัน วันนี้ถือว่าเป็นวันดีสำหรับครอบครัว ตั้งกิจเจริญ เพราะนาน ๆ ทีสมาชิกทุกคนในครอบครัวจะมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน 

 

“แม่จะอยู่อีกนานไหมครับ” ภพเอ่ยถามแม่ของตน 

 

“หนึ่งอาทิตย์นี่แหละ” 

 

“ดีเลยครับผมขี้เกียจทะเลาะกับพ่อแล้ว” พัดพูดขึ้นมาอย่างขำ ๆ ความจริงก็ไม่ได้ทะเลาะอะไรถึงขั้นรุนแรงนัก แค่หยอกล้อตามประสาพ่อลูกกัน 

 

“ทีแม่มาล้ะเป็นแบบนี้เลยนะ” ผู้เป็นพ่อยื่นมือไปยีหัวลูกชายคนเล็กอย่างหมั่นเขี้ยว 

 

“พ่ออ่ะ แม่ดูพ่อสิครับ อะไรอ่ะเฮีย ขำอะไร” พัดฟ้องแม่เสร็จแล้วก็หันไปเจอพี่ชายที่กำลังหัวเราะตนเองอยู่จึงถามพี่ชายไปพร้อมกับทำหน้างอน 

 

“ขำแกแหละ” ภพตอบพร้อมกับยิ้มจากนั้นก็ทานเข้าต่อไปอย่างเงียบ ๆ ปล่อยให้พัดเป็นคนสร้างความครื้นเครงไป 

 

“เล่นเป็นเด็กไปได้โตแล้วนะพัด” ผู้เป็นพ่อบอกกับพัด 

 

“ผมไม่สนหรอกครับ” พัดตอบพร้อมกับยิ้มแฉ่งไปพ่อตนเอง ส่วนคุณหญิงจินดาก็ได้แต่ยิ้มน้อย ๆ กับพ่อลูกคู่นี้ 

 

หลังจากที่ทานข้าวเสร็จคุณหญิงจินดาและแม่บ้านก็เก็บจานชามเข้าครัวไปล้างให้เรียบร้อย ส่วนพ่อลูกสามคนนั้นก็ไปรวมกลุ่มดันนั่งดูการแข่งขันฟุตบอลด้วยกันที่ห้องนั่งเล่นพร้อมกับส่งเสียงเชียร์ทีมที่ตนเองชอบกันสนั่น 

 

“เบาๆ เสียงกันหน่อยสิ นี่คุณก็เป็นไปกับลูกด้วยหรอคะเนี่ย” คุณหญิงจินดาเดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นพร้อมกับเอ่ยดุสามีตัวเองที่กำลังเชียร์ฟุตบอลอย่างเมามันเหมือนตนเองเป็นวัยรุ่น 

 

“คุณหญิงก็ผมก็อย่างร่วมสนุกไปกับลูกๆ บ้างนี่” 

 

“แม่ก็อย่าดุพ่อสิกับเดี๋ยวก็ไม่สวยเอานะครับ” ภพอันมาพูดกับแม่อย่างเอาใจ 

 

“ให้มันได้อย่างนี้สิ พ่อลูกบ้านนี้” คุณหญิงพูดปนขำพร้อมกับส่ายหัวไปมา 

 

“นี่ภพ เมื่อไหร่แกจะแต่งงานสักที” เสียงของพ่อเอ่ยถามขึ้นระหว่างที่ทุกคนกำลังเงียบไปสักพัก 

 

“เฮียเขาคงจะอยู่บนคานมั้งครับ” พัดพูดล้อภพอย่างขำ ๆ 

 

ป้าบ!! 

 

“โอ๊ยเฮียตีผมทำไม” พัดโวยออกมาทันทีเมื่อภพตีเข้าที่แขน 

 

“ใครบอกว่าจะขึ้นคานฉันบังไม่เจอคนที่ชอบต่างหากล่ะ” ภพอธิบายออกไปเขายังไม่เจอคนที่ชอบเลยและสมัยนี้ผู้หญิงก็เริ่มจะน่ากลัวสำหรับเขาแล้ว อีกอย่างเขาก็เจอแต่ผู้หญิงที่หวังทรัพย์สินเงินของแต่เพียงอย่างเดียวเท่านั้นเขาจึงยังไม่จริงจังกับใคร 

 

“แม่รออุ้มหลานอยู่นะ ทั้งภพและพัดยังไม่มีให้แม่เลยสักคน จะปล่อยให้แม่กับพ่อตายก่อนหรือ” แม่พูดแบบนี้ภพก็เริ่มคิดหนัก เพราะตนก็ยังห่วงเรื่องแบบนี้อยู่เหมือนกัน 

 

“เอาเถอะ พ่อไม่ได้อยากอุ้มหลานเร็วนักหรอก” คุณชายสุรศักดิ์พูดลอยๆ ขึ้นมาเหมือนไม่มีอะไร แต่ภพก็รู้อยู่ดีว่าพ่อก็คิดเหมือนแม่เช่นกัน 

 

“ผมยังหาอยู่ครับ ถ้าอยากอุ้มหลานเร็ว ๆ โน่นเฮียรีบหาเมียซะนะครับ” พัดบอกพ่อกับแม่พร้อมกับโยนระเบิดก้อนใหญ่ไปให้พี่ชายตนเอง 

 

“อย่าให้แม่ต้องไปหาเมียมาให้ลูกเองนะ” คุณหญิงจินดา บอกลูกชาย เพราะเธอรู้ดีว่าลูกชายขอเธอนั้นเป็นคนแบบไหนถึงแม้จะไม่ค่อยได้อยู่เลี้ยงดูด้วยตนเองนัก 

 

“ครับ ๆ ผมจะรีบมีหลานให้แม่กับพ่ออุ้มแล้วกันนะครับ” สุดท้ายภพก็ต้องรับปากออกไป เพราะพ่อแม่ก็เริ่มแก่แล้ว ส่วนเขาคงต้องมีครอบครัวเป็นของตัวเองได้แล้ว 

 

ทุกคนในบ้านต่างก็ยังอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ใช้เวลาร่วมกัน พูดคุยกันในเรื่องต่างๆ กันอย่างสนุกสนานตามประสาครอบครัวที่อบอุ่น เมื่อถึงเวลาดึกแล้วทุกคนก็แยกย้ายกันขึ้นไปที่ห้องนอนของตนเอง ภพเองก็ขึ้นไปยังห้องนอนของตน แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดให้เรียบร้อย 

 

ภพเข้าไปในห้องนอนของตนแล้ววางโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะก่อนที่จะไปถอดเสื้อผ้าแล้วไปอาบน้ำ วันนี้แม่กลับมาบ้านภพเลยกลับมานอนที่บ้านใหญ่มันเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่แม่กลับมา ซึ่งเขาเองก็เต็มใจที่จะทำแบบนี้ 

 

ครืด ครืด 

 

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเมื่อภพกำลังเอาผ้าขนหนูคาดเอวพอดี ภพเดินมาหยิบโทรศัพท์ขึ้นดูก่อน ไฟล์ที่เขาได้รับทำให้เขารีบปิดเข้าไปอ่านทันทีและอ่านอย่างละเอียด ภพพอใจกับข้อมูลที่ได้มา แต่มีบางอย่างที่เขาไม่อาจจะเชื่อได้ ถ้ามันเป็นเรื่องจริงมันไม่น่าจะเชื่อได้เลยจริง ๆ แต่ข้อมูลถูกยืนยันมาแล้วเรียบร้อย ภพเก็บโทรศัพท์ไว้ที่เดิมก่อนที่จะไปอาบน้ำแล้วเข้านอนเพราะเขาอยากจะพักผ่อนแล้ว 

 

. 

.2BC 

ความคิดเห็น