ไปอ่านต่อในแอป ได้อารมณ์มากกว่า แถมยังรับ กุญแจฟรี ได้อีก

tunwalai logo
ธัญวลัย rating 100,000+ ratings

Woogie(วูจี้)

ติดตามผลงานอื่นๆของจี้ จิ้มรูปโปรไฟล์ได้เลยค่า
[END] ผมจีบพี่ชาย (ไทม์&ฟิค) Yaoi++

ชื่อตอน : ตอนที่ 47 This time [END]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 21k

ความคิดเห็น : 343

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2561 22:50 น.

Loading...

ตอนที่ 47 This time [END]

แบบอักษร

ตอนที่ 47 This time [END]


หลังจากจบประโยคที่อิโรติกเบาๆ พี่ไทม์ก็ผละออกแล้วยิ้มให้อีกครั้ง


ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ.....ชอบ


"อมยิ้มทำไม" พี่ไทม์ถามขึ้น


"เปล่าซะหน่อย"


"เปล่าอะไร อมยิ้มจนจมูกบานแล้ว" พี่ไทม์ใช้มือบีบจมูกผมหยอกๆแล้วผละออก ผมไม่ได้ตอบอะไรเช่นเคย ก้มพับแขนเสื้อนักศึกษาทั้งสองข้างพรางขยับนาฬิกาข้อมือเล็กน้อยแล้วเงยหน้าสบตาคนตรงหน้าอีกครั้ง


"วันนี้มีใครมาจีบไหม" พี่ไทม์ถามต่อ ผมส่ายหน้าไปมา


"Sure?"


"Yep" ผมยืนยันยิ้มๆขณะใช้มือเสยผมด้านหน้าขึ้นไป พี่ไทม์ก็ยิ้มน้อยๆแล้วก้มมาตรงซอกคอจนผมต้องก้าวขาถอยหลังน้อยๆเพราะไม่ทันตั้งตัว


"อะไร..."


จุ๊บ

แทนคำตอบพี่ไทม์ก็จูบตรงคอผมเบาๆแล้วผละออกไปยืนเหมือนเดิมด้วยท่าทีปกติ


???

จะทักทายแบบอิโรติกเกินไปแล้วนะคนคูล


"วันนี้ทำอะไรมาบ้าง"


"ไม่ได้ทำอะไร นั่งเรียนเฉยๆ อ้อๆท้ายคลาสมีควิซนิดหน่อย ทำได้สบายมากๆ" ผมบอกไปต่อ พี่ไทม์ไม่ใช่คนที่จะถามโน่นนี่ขนาดนั้น ถามแค่นี้ประจำอ่ะ


"อืม...ไปอาบน้ำแล้วลงมากินข้าวไป"


"อ่าห๊ะ" ผมพยักหน้ารับแล้วเตรียมจะเดินไปที่บันได แต่เดินมาได้ประมาณห้าก้าวผมก็เดินถอยหลังมาหาพี่ไทม์อีกครั้ง


"คิส" ผมเขย่งน้อยๆไปจุ๊บแก้มพี่ไทม์แล้วเดินไปที่บันไดอีกครั้ง


เรื่องอะไรจะยอมโดนจุ๊บอยู่ฝ่ายเดียวล่ะ ฮ่ะๆ

..

..

..

19.00 น.

เวลาหนึ่งทุ่มตรง ผมเงยหน้าจากจอมือถือขึ้นตักข้าวเข้าปากแล้ววางช้อนลงพร้อมก้มเล่นมือถืออีกครั้งขณะเคี้ยวข้าวไปด้วย


"ฟิค" เสียงพี่ไทม์เรียกทำผมเงยหน้าขึ้นมองงงๆ ตอนนี้เรานั่งอยู่ตรงข้ามกัน ส่วนป๊ากับแม่พี่ไทม์นั่งดูทีวีกันอยู่ที่โซฟา


"จะกินหรือจะเล่น" อ่าาา แด๊ดดี้


"แป๊ปนึง คุยในกรุ๊ปกับเพื่อน" ผมตอบหลังจากกลืนข้าวแล้ว แต่สายตาของพี่ไทม์ก็เป็นคำตอบที่ดีที่ผมควรจะเลิกเล่นแล้วตั้งใจกินข้าวก่อน


"อื้อ รู้แล้วๆ" ผมตอบแล้ววางโทรศัพท์ไว้ก่อน จากนั้นก็หยิบช้อนขึ้นมากินข้าวอย่างตั้งใจ


เวลาผ่านไปชั่วครู่

ผมช้อนสายตาขึ้นมองคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามขณะตักข้าวเข้าปากพอดี


กึก

แต่แค่มองแป๊ปเดียว คนถูกมองก็รู้ตัวและสบตากันโดยไม่ละไปไหน


เป็นสายตาที่น่าหลงใหลจริงๆ


"มองอะไร" พี่ไทม์ถามขึ้น ผมส่ายหน้าไปมาแล้วตั้งใจกินข้าวต่อ พออิ่มก็ลุกไปหยิบขวดน้ำมาเปิดดื่มแล้วเอาขวดเดียวกันนั่นแหละมาส่งให้พี่ไทม์


"ขอบคุณครับ" พี่ไทม์บอกยิ้มๆแล้วกระดกขวดน้ำขึ้นดื่มด้วยท่าทีปกติ


อะไรอ่ะ....ผมพยายามเป็นผัวจากใจแล้วนะเนี่ย แต่ไม่เห็นพี่ไทม์จะเคลิ้มเลยอ่ะ สงสัยจะเทิร์นผัวมั่ยดั่ยจริงๆ


"ฟิค มาหาป๊าแป๊ปนึง" ผมหันมองป๊าที่โซฟา ป๊าพยักหน้าให้ผมไปหา ผมก็เดินไป


"ดูอันนี้ให้ป๊าหน่อย" ป๊าส่งมือถือมาให้ดู ผมก็เบียดๆนั่งลงข้างๆป๊านี่แหละ


"มันหล่อขึ้นเยอะเหมือนกันนะเนี่ย" ป๊าพูดขึ้นหลังจากหันมาสังเกตหน้าผมดีๆ


"หล่อนานแล่ว" ผมตอบขำๆแล้วเอาโทรศัพท์ป๊ามาดูว่าจะให้ทำอะไร


"ให้ดูอะไรอ่ะ"


"เนี่ย ตรงแคปชั่นไอจีตรงนี้ ถ้าเรากดแปลแล้วมันก็แปลให้ใช่ไหม"


"อ่า"


"ป๊าว่ารูปประโยคมันแปลกๆ"


"ก็แบบนี้อ่ะป๊า ปกติ เราต้องมาเปลี่ยนๆประโยคเองด้วยจะได้เข้าใจง่ายๆ" ผมอธิบายง่ายๆ ป๊าพยักหน้ารับแล้วเอาโทรศัพท์คืนไป


"เรียกมาแค่เนี๊ยะ?"


"ไม่ใช่หรอก ช่วงนี้เราเรียนเยอะไงลูก ป๊าเขาก็ชวนคุยไปงั้น คิดถึงอยากคุยด้วย" แม่ที่นั่งอยู่ข้างป๊าอีกฝั่งพูดขำๆ ผมยิ้มกริ่มเตรียมแซวป๊าทันที


"แหน่ะๆ ชวนคุยอ่ออ" ผมกอดแขนป๊าไว้แล้วแกล้งแซวยิ้มๆ พวกเราคุยเล่นกันตามประสาครอบครัว จนกระทั่งผมนึกบางอย่างขึ้นได้ เป็นบางอย่างที่สงสัยมาสักพักแล้ว


"แม่ๆ" ผมขยับลุกมานั่งแทรกกลางระหว่างป๊ากับแม่เลี้ยง


"ครับ"


"ฟิคถามอะไรนิดนึงได้ไหม"


"ได้สิ"


"ตอนนี้แม่มองฟิคเป็นลูกชายหรือลูกสะใภ้อ่ะ"


"แค่กๆ" เสียงพี่ไทม์สำลักน้ำเปล่าทำผมหันมองทันที อะไรอ่ะ แค่กระดกน้ำก็สำลัก ไม่คูลๆ


"ว่าไงๆครับ" ผมหันมาถามแม่อีกครั้ง แม่ยิ้มน้อยๆแต่ก็ไม่ได้ตอบอะไร


"แม่คร้าบบบ" ผมพยักหน้าอีกครั้งเพื่อขอให้แม่ตอบ


"เป็นลูกชายที่เป็นแฟนลูกชายได้ไหม" แม่ตอบยิ้มๆ เป็นผู้หญิงที่น่ารักจริงๆเลย ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงทำให้ป๊าผมรักได้ขนาดนี้


"แม่เคยบอกว่าอยากให้พี่ไทม์มีลูก แม่โอเคกับฟิคจริงๆใช่ไหม" ผมมองตาแม่แล้วถามอีกครั้ง


"เพราะเป็นน้องฟิคไงแม่เลยโอเค แค่เด็กคนนี้" แม่หยิกแก้มผมหยอกๆแล้วเอามือลง


"ตอนนั้นฟิคยังยอมรับได้ที่แม่เข้ามาอยู่กับป๊า แล้วทำไมแม่ถึงจะไม่โอเคที่ลูกชายคนเล็กมาเป็นลูกสะใภ้ล่ะ" อ่าา เป็นความสัมพันธ์ของครอบครัวแบบงงๆนะครับ ฮ่ะๆ


"แม่มองฟิคเป็นลูกชายดีกว่า แม่จะได้รักฟิคเยอะๆ" ผมบอกยิ้มๆ แม่ก็พยักหน้ารับอย่างใจดีเช่นเคย


"โตเป็นหนุ่มแล้วยังจะอ้อนอีก" ป๊าแซวไม่จริงจังอะไร ผมยิ้มให้ทั้งป๊าทั้งแม่อย่างเช่นทุกวัน


เราต่างก็ทำงาน ทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุดเพื่อกันและกันโดยไม่ได้แสดงออกมากมายว่ารัก


แต่สำหรับผมนะ แบบนี้มันก็...'เพอร์เฟค'แล้วจริงๆ

"ป๊าขึ้นไปดูทีวีบนห้องดีกว่า เผื่อพี่ไทม์จะทำงาน" ป๊าพูดขึ้นหลักจากหันไปมองแล้วเห็นว่าพี่ไทม์นั่งคุยโทรศัพท์อยู่ที่โต๊ะกินข้าว


"อย่านอนดึกนะตัวแสบ" ป๊าขยี้ผมผมเบาๆแล้วลุกเดินไปขึ้นห้องพร้อมแม่


ผมหันมองที่โต๊ะกินข้าวอีกครั้ง ตอนนี้พี่ไทม์วางสายโทรศัพท์และกำลังลุกเดินมาหาผม


"พรุ่งนี้มีเรียนไหม" พี่ไทม์ก้มลงถาม


"มีบ่ายๆ" ผมใช้มือเสยผมด้านหน้าขึ้นไปอีกครั้งขณะตอบ พี่ไทม์ยิ้มน้อยๆแล้วนั่งลงข้างกัน


"คืนนี้นอนดึกได้ดิ" หื้มมม


"ได้นะ" ผมตอบยิ้มๆ


"อืม"


"..."


"งั้นมาติวภาษาอังกฤษกัน" ห่ะ.....


"ทำหน้ามุ่ยทำไม" พี่ไทม์ถามขำๆ ว้อยยย นิสัยไม่ดีอ่ะ


"เปล่าาาา" ผมหันไปบีบหัวนมพี่มันเล่นด้วยความหมั่นไส้ แต่พี่ไทม์ก็หันมาจูบปากผมก่อนเป็นการบอกให้หยุดเล่น


อืมมม


เลิกเล่นก็ได้ 


"โตแค่ไหนเราก็เด็กสำหรับพี่อยู่ดี" พี่ไทม์พูดเบาๆหลังจากผละออกแล้ว เราสบตากันอีกครั้งด้วยสายตาที่อธิบายไม่ถูกเหมือนกัน


"ไม่อยากให้โตหรอ" ผมถามบ้าง


"เปล่า"


"หืม"


"โตก็ดีแล้ว พี่ชอบนะเวลามองเราเติบโตขึ้นทีละนิดแบบนี้ ชอบที่เราเป็นเรา ชอบทุกอย่างเลย" พี่ไทม์พูดบอกโดยไม่ละสายตาไปไหน เอาอีกแล้ว ไม่อ่อนโยนกับใจผมอีกแล้ว


"ไปติวภาษาอังกฤษกันเหอะ" ผมเลี่ยงความเขินโดยการลุกเดินหนีมาหยิบโทรศัพท์ที่โต๊ะกินข้าว สายตาเมื่อกี้ทำผมใจเต้นแรงจัง


พี่ไทม์ก็คือพี่ไทม์ พี่ไทม์ที่จะทำให้ผมหลงรักเกินไปแล้ว


ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนนี้ผมรักพี่ไทม์แค่ไหน แต่มันคงไม่สามารถรักมากไปกว่านี้ได้แล้วล่ะ


พี่ไทม์ไม่ใช่รักแรก ไม่ใช่รักแรกพบหรืออะไร แต่เป็นรักที่ผมชอบที่สุด พี่ไทม์เป็นผู้ชายคูลๆ ปากแข็งแต่บางทีก็เป็นมนุษย์ลุงที่ขี้เกียจแถมง่วงบ่อยๆ ฮ่าๆ แต่ผมชอบนะ ชอบทุกอย่างที่เป็นพี่ไทม์เหมือนกัน


"ยู" ผมหันมองตามเสียงเรียกของพี่ไทม์ที่เดินตามมา


"หือ..." ผมยังไม่ทันตอบรับพี่ไทม์ก็ก้มมาจูบปากก่อนแบบเบาๆ ผมชอบแบบนี้จัง แบบที่แสดงออกว่ารักโดยที่เราไม่จำเป็นต้องพูดมัน


"อัพไอจีบอกรักพี่หรอ"พี่ไทม์ถามยิ้มๆหลังจากผละออกแล้ว


"บอกรักตอนไหน อย่ามาๆ" ผมแกล้งตอบปฏิเสธทั้งที่เมื่อชั่วโมงก่อนเพิ่งโพสต์รูปพี่ไทม์พร้อมแคปชั่นง่ายๆว่า love u 😚 @time.tnf แค่นั้นเอง ผมเห็นช่วงนี้พี่ไทม์ทำงานหนักเลยอยากให้เขารู้ว่ายังมีผมที่ให้กำลังใจเขาอยู่ รักนะรู้ยัง...


"น่ารัก"


"หล่อเหอะ" ผมเถียงไม่จริงจังอะไร


"จีบได้ไหม"


"ห๊ะ..."


"จีบแฟนตัวเองได้ไหม มันน่ารักเกินไปว่ะ" พี่ไทม์พูดมาต่อ ผมยิ้มน้อยๆแล้วหยักไหล่กวนๆ ที่จริงไม่ต้องจีบหรอก แค่เป็นพี่ไทม์ก็รักแล้วเหอะ


"จะไม่บอกรักผมบ้างหรอ" ผมเงยหน้าขึ้นอ้อนคนตรงหน้าน้อยๆ


"นะๆนะ บอกหน่อย"


"พี่ไทม์ครับ"


"บอกรักๆนะ"


"love u...นะครับ" พี่ไทม์บอกรักมายิ้มๆ แค่บอกรักทำไมถึงได้หล่อขนาดนี้เนี่ย รักกว่านี้ไม่ได้แล้วเน้อ


"ขอจุ๊บอีกรอบ ฟินนน" ผมเงยหน้าขึ้นอ้อนอีกครั้ง พี่ไทม์ยิ้มเช่นเคยแล้วก้มมาจุ๊บปากผมเบาๆ พี่ไทม์ไม่ได้เข้ามาในชีวิตเพื่อเป็น my brother แต่พี่ไทม์มาเพื่อเป็น my boyfriend ของผม ซึ่งแบบนี้น่ะดีที่สุดแล้ว


@พี่ไทม์...i love u นะครับ


******************End***************

จบบริบูรณ์แล้วนะคะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานกันมาตลอดนะคะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจ สำหรับที่รอกันนานๆเวลาจี้อัพช้า ขอบคุณทุกอย่างเลยยย ขอบคุณจริงๆ @รีดเดอร์ รักเน้ออออ ❤

ชื่อ
ความคิดเห็น