Mogami Aki

ขอฝากติดตามผลงานด้วยครับ วันละ 1 Like 1 Comment เป็นกำลังใจด้วยครับ ^^

ตอนที่ 43 การมาถึงของใครบางคนซึ่งก็แน่นอน..ว่าผมยังไม่รู้

ชื่อตอน : ตอนที่ 43 การมาถึงของใครบางคนซึ่งก็แน่นอน..ว่าผมยังไม่รู้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2561 14:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 43 การมาถึงของใครบางคนซึ่งก็แน่นอน..ว่าผมยังไม่รู้
แบบอักษร

‘โซล’

ร่างกายของผมเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วโดยแตะพื้นหลายๆครั้ง ผ่านไปตามซอกเสาของตึกร้าง หากมีคนมาเห็นคงจะนึกว่าเงาดำธรรมดาที่เกิดขึ้นเท่านั้น ผมรับรองได้เลยว่าท่า โซล เร็วมาก

‘เดินชมจันทร์’

ปุ๊ง!

เสียงการระเบิดของอากาศดังขึ้นมาจากเท้าในเวลาเดียวกับที่ทั่วทั้งร่างของผมได้ลอยขึ้นไปยังดาดฟ้าของตึกร้างแห่งนั้น

“ฟู่วววว~”

ผมลอบถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้า แสงอาทิตย์ในยามเช้าสาดส่องเข้ามาใส่ร่างกายที่เต็มไปด้วยเหงื่อของผม การต้องปรับร่างกายให้เข้ากับทักษะใหม่ๆนั้นทำให้ผมเสียแรงไปค่อนข้างมากทีเดียว ซึ่งแน่นอนว่าการใช้วิชาหกรูปแบบเช่นเดียวกัน

[ดูเหมือนว่าหลังจากที่เจ้าแพ้ราบคาบ เจ้าจะตั้งใจขึ้นมานะนี่]

“อ้าว? ตื่นแล้วเหรอเนี่ย?”

[หึ!]

เธอแค่นด้วยน้ำเสียงเหมือนไม่ค่อยพอใจอะไรซักอย่าง ซึ่งเหตุผลแล้วก็คงจะมาจากโรสที่จับตัวของคุรามะไว้ ก็เอาเถอะ ปลอดภัยก็ดีแล้วหล่ะ

“เอาหล่ะ ดูเหมือนว่าจะต้องกลับบ้านแล้ว ฮ้าววว~~ ค่อยนอนในคาบก็แล้วกัน....”

.....................................................

Ann : น้องที วันนี้ไม่ต้องมาทำงานนะ พี่สาวอยากจะหยุดร้านหน่อยหน่ะ

ข้อความจากโทรศัพท์เด้งขึ้นมาในขณะที่ผมกำลังนอนอยู่ในห้องเรียนในโรงเรียนใหม่ชั่วคราวแห่งนี้ ผมรีบตอบกลับเธอไปอย่างรวดเร็ว

Tee : ไม่เป็นไรครับพี่สาว!

แม้จะตอบไปแบบนั้นแต่ลางสังหรณ์ของผมรู้สึกแปลกๆอยู่เล็กน้อย

‘ระบบยังไม่แจ้งเตือนอะไร ดูเหมือนว่าเธอจะเหนื่อยจริงๆนั่นแหละ’

ผมตอบกลับไปพร้อมกับกดปิดโทรศัพท์ลง ดวงตาของผมเริ่มที่จะค่อยๆปิดทีละเล็กทีละน้อย บางทีผมก็อยากให้ตัวเองจบมัธยมปลายไวๆได้แล้วจะได้ไม่ต้องมานั่งเรียนแบบนี้....ผมคิดแบบนี้จริงๆนะ..

“อ๊ะ ทีตื่นแล้วเหรอ? เห็นครูออยตามหาอยู่หน่ะ”

แต่อยู่ๆก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา ปลุกผมให้ตื่นจากอาการที่เป็นอยู่ในตอนนี้ ผมพยักหน้าให้กับเขาพร้อมกับเดินออกไปที่อยู่ของอาจารย์คนนี้ทันที

ผมสาวเท้ามาเรื่อยๆจนเห็นอาจารย์หญิงแว่นที่มีร่างกายสุดเซ็กซี่นั่งอยู่กับเอกสารเต็มโต๊ะหินอ่อนของเธอ เป็นภาพที่ผมเห็นได้แทบจะทุกวันกับอาจารย์ผู้เอาจริงเอาจังกับงานคนนี้

“สวัสดีตอนเที่ยงครับ วันนี้เรียกผมมีเรื่องอะไรรึเปล่าครับ?”

ผมถามด้วยน้ำเสียงอ่อนเล็กน้อย

“ฮึฮึ ที่อาจารย์เรียกมาวันนี้เพราะมีเรื่องจะคุยกับเธอนิดหน่อยหน่ะ”

เธอที่เห็นสภาพเหมือนคนไม่ได้นอนของผมก็หัวเราะออกมาเล็กน้อย ก่อนที่จะจ้องมองมาที่ผม

“พอดีว่าตอนเย็นวันนี้ จะมีงานเลี้ยงต้อนรับนักเรียนที่จะมาแลกเปลี่ยนที่โรงแรม xx หน่ะ ธีรภัทรสนใจจะไปรึเปล่าคะ?”

เธอดันแว่นของเธอขึ้นมาพร้อมกับพูดกับผมด้วยรอยยิ้ม

“อ่า...ขอโทษทีครับ พอดีว่า...วันนี้มีนัดไว้ก่อนแล้วหน่ะครับ”

ผมพูดไปตามความจริง ดูเหมือนว่าคุณแม่ยายจะชวนผมไปงานเลี้ยงที่บ้านของเธอ

“อ่า..อย่างนั้นเหรอคะ? ช่างเถอะ งานนี้เองก็ไม่ได้สำคัญขนาดนั้นหรอกค่ะ”

เธอพูดแบบไม่กังวลเท่าไหร่

“เอ่อ...ว่าแต่ อาจารย์ครับ ผมสงสัยเรื่องนี้มานานแล้วหล่ะ ทำไมการรับ Host Family ที่ควรจะเป็นของศิลป์ฝรั่งเศสมาตกอยู่ที่ผมที่อยู่ห้องศิลป์ญี่ปุ่นได้หล่ะครับ?”

ผมถามด้วยความสงสัย ก็จริงที่เธอก็เคยบอกไปแล้ว แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่เหตุผลที่แท้จริงหรอก

“อืม.....ถ้าพูดตามตรงแล้ว อยู่ๆทางฝ่ายนั้นมีคนหนึ่งที่อยากจะเปลี่ยนมาอยู่กับเด็กศิลป์ญี่ปุ่นหน่ะค่ะ ส่วนเหตุผลนั้นอาจารย์ก็ไม่รู้เหมือนกัน......”

อืม...รู้สึกตะหงิดๆนิดหน่อยเหมือนกัน

“อ่า ถ้าอย่างนั้น..ผมไม่รบกวนแล้วกันครับ ขอบคุณที่แจ้งแล้วก็ขอโทษที่ไม่ได้ไปร่วมงานนะครับ”

ผมก้มหัวให้เธอพร้อมกับกล่าวลาตามมารยาท

“ค่ะ อืม...ถ้าไม่ไหวจริงๆไปนอนห้องพยาบาลก็ได้นะคะ เดี๋ยวครูจะแจ้งลาให้นะ”

เธอใช้แขนของเธอข้างหนึ่งเท้าคางไว้พร้อมกับพูดกับผมด้วยสายตาที่เหมือนจะขบขันกับสภาพของผมในตอนนี้ รอยยิ้มของเธอนั้นมากพอที่จะทำให้ตัวของผมหยุดค้าง

“ถ้าเช่นนั้นก็ขอรบกวนด้วยครับ”

………………………………………………………………………

“คุณหนูคะ ถึงแล้วค่ะ”

เสียงของหญิงสาวผมสีม่วงพูดขึ้นมาในตัวเครื่องบินส่วนตัว

“อืม.....ถึงแล้วสินะคะ แล้วคนอื่นๆหล่ะคะ?”

หญิงสาวผมลอนสีเหลืองดวงตาสีฟ้าเข้มพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงของคนที่พึ่งตื่น

“เครื่องของทางโรงเรียนจะมาถึงหลังจากนี้อีก 30 นาทีค่ะ”

“กำหนดการหล่ะคะ?”

“วันนี้ เวลา 13.00 น. จะเข้าห้องพักที่โรงแรมเพื่อนพักผ่อน

        เวลา 17.05 น. นักเรียนทุกคนจะเริ่มแต่งตัวเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยง

        เวลา 19.30 น. งานเลี้ยงจะเริ่มขึ้น

และ   เวลา 23.30 น. จะมีพิธีปิดงานค่ะ”

หญิงสาวผมสีม่วงลิสต์รายการออกมาพูดกับหญิงสาวที่เธอเรียกว่าคุณหนูอย่างเป็นทางการ

“ทราบแล้วค่ะ ดำเนินการตามนี้ได้เลย”

หญิงสาวผมเหลืองปิดตาลงพร้อมกับลืมตาขึ้นมา เธอถอนหายใจยาวอย่างน่าหลงใหล

“ดูเหมือนว่าโชคชะตาจะทำให้ฉันไม่ได้เจอเขาวันนี้สินะคะ.... ช่างเถอะ ยังไงพรุ่งนี้เขาก็ต้องเจอกับฉันอยู่ดี”

“?”

หญิงสาวผมม่วงได้แต่สงสัยในคำพูดของเด็กสาวที่เธอเรียกว่าคุณหนูแต่เธอกลับไม่พูดอะไรออกมาได้แต่ลอบเก็บความสงสัยไว้ในใจของเธอ

..........................................................................................

“ดูดีมากเลยค่ะ!”

เสียงของลิซ่าดังขึ้นมา ดวงตาของเธอเป็นประกายเมื่อเห็นผมในตอนนี้

หลังจากที่ผมกลับจากโรงเรียนแล้ว ผมก็เจอกับลิซ่าที่รออยู่บ้านก่อน เธอถือชุดสูทสีดำกับกางเกงสีดำที่ดูมีระดับไว้ให้ ผมรีบอาบน้ำและแต่งตัวทันที เป็นครั้งแรกเลยนะเนี่ย ที่ผมใส่ชุดที่ดูแพงอย่างนี้

“เช่นกันครับ ลิซ่าเองก็สวยมากเหมือนกัน”

ผมลูบหัวอย่างเขินอายเมื่อได้ยินคำชมจากเธอ ลิซ่าเองตอนนี้ก็สวยมากเช่นเดียวกัน ชุดที่เธอสวมอยู่เป็นชุดเดรสราตรีสีม่วงและรองเท้าส้นสูง ใบหน้าของเธอถูกแต่งแต้มเล็กน้อยช่วยเพิ่มความสวยให้กับเธอเข้าไปอีก

“คุณหนู ต้องการจะไปหรือยังครับ?”

ผมยื่นมือไปให้เธอพร้อมกับกล่าวชักชวน งานเลี้ยงจะเริ่มในอีกไม่กี่ชั่วโมงแล้ว

“ค่ะ!”

เธอยื่นมือที่ขาวใสของเธอจับมือของผมไว้ พร้อมกับตอบด้วยน้ำเสียงที่ดูตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด

เราทั้งสองคนค่อยๆเดินออกไปหน้าบ้าน ที่มีรถลีมูซีนสุดหรูรอรับพวกเราอยู่ทันที....

ติ๊ง!

ระบบ : [อีเว้นท์] The Assassin Party  1/4

คำอธิบาย : เข้าร่วมงานเลี้ยงสุดหรรษาของตระกูลนักฆ่าสาขาประเทศไทย

รางวัล : 1,000 Point








มาแล้วครับ ตอนเย็นๆ หรือ ดึกๆ รับอีกตอนนะครับ

><

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น