mintlovebomba

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 473

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ม.ค. 2561 12:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่1
แบบอักษร

บริษัท แอลเนอร์ กรุ๊ป (จำกัด) มหาช สาขาประเทศไทย

มาร์คัส แอลเนอร์ กำลังนั่งกลุ้มใจอยู่ในห้องทำงานของตัวเองเพราะได้รับโทรศัพท์จากคุณปู่คุณย่าจอมเผด็จการเมื่อชั่วโมงก่อน ทำให้หนุ่มหล่อนั่งคิ้วผูกโบว์ ไม่เป็นอันทำงานทำการอยู่ตอนนี้

เมื่อชั่วโมงที่แล้ว

คุณปู่: ฮัลโหล มาร์คัส

มาร์คัส: ครับคุณปู่

คุณปู่: ตามาร์ค ย่าแก่เขาอยากอุ้มหลานอีกแล้วนะ แกรีบๆทำให้ย่าแกเขาสมหวังสักทีเถอะนะ ย่าแกเขาก็แก่มากแล้ว

มาร์คัส: โธ่คุณปู่ ผมยังไม่อยากแต่งงานนี่ครับ ทำไมมีแต่คนอยากให้ผมแต่งงานจัง

คุณปู่: ตามาร์ค ปู่กับย่าก็แก่มากแล้วนะ จะตายวันตายพรุ่งก็ยังไม่รู้เลย ที่เป็นห่วงก็หลานชายคนเดียวของปู่ยังไม่เป็นฝั่งเป็นฝาสักทีนะสิ

มาร์คัส: โธ่ พูดอะไรแบบนั้นละครับ คุณปู่คุณย่าต้องอยู่กับผมอีกนานแสนนาน

คุณปู่: ไม่รู้ละ ย่าแกบอกว่าหากเดือนนี้แกยังหาเมียไม่ได้แล้วละก็ ย่าแกจะจัดการเอง

มาร์คัส: ไม่ได้นะครับคุณปู่ ไม่ได้นะ คุณปู่ คุณปู่ ตู๊ดๆ ตู๊ดๆ

ทิ้งระเบิดเสร็จแล้วก็ตัดสายทันที นี่แหละวิธีการของคุณปู่ตัวร้ายละ

มาร์คัส: คุณปู่นะคุณปู่ไม่สงสารผมบ้างหรือไง บังคับให้ผมแต่งงานอยู่ได้ แล้วผมจะไปหาแม่พันธ์ดีสเป็คที่คุณปู่บอกมาจากที่ไหนละเนี่ย

คุณปู่เคยกล่าวไว้ว่า การมีเมียสักคนต้องเลือกดีๆ ทั้งนิสัยใจคอ และรูปร่างที่เหมาะสม เมียต้องมีคุณสมบัติของการเป็นแม่ เสียสละ มีน้ำใจ ส่วนรูปร่าง ต้องร่างกายแข็งแรง อ้วนท้วนสมบูรณ์ พร้อมที่จะรับแรงกระแทกจากสามีและยังต้องพร้อมที่จะคลอดลูกของแกอีกด้วย ผอมแห้งกระร่องกระแร่งไม่ต้องไปคว้ามานะไม่มีประโยชน์หรอกใช่การไม่ได้

ถ้างั้นเราควรจะข้ามข้อหนึ่งเรื่องจิตใจไปก่อน ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำคือการตามหาข้อสอง อ้วนท้วนสมบูรณ์

มาร์คัส: แล้วจะไปหาที่ไหนว่ะเนี่ยแค่เดือนเดียว โอ้ย. คุณปู่นะคุณปู่ไม่คิดจะช่วยกันบ้างเลยหรือไง กลุ้ม.

คฤหาสน์แอลเนอร์

คุณปู่: เรียบร้อยแล้วนะคุณ

คุณย่า: ขอบคุณค่ะ

คุณปู่: คุณจะเอาจริงเหรอเนี่ย

คุณย่า: จริงสิคะคุณพี่ น้องไม่เล่นอีกแล้ว หลานชายจอมดื้อคนนี้ ต้องโดนสั่งสอนซะให้เข็ด หึหึ.

คุณปู่: เฮ้อ. ตามใจคุณแล้วกันแต่อย่าให้มันมากเกินไปละ สงสารหลาน

คุณย่า: ทำอย่างกับว่าคุณพี่ไม่อยากได้หลานสะไภ้ อย่างงั้นแหละ

คุณปู่: อยากได้สิอยากได้ โธ่เมียจ๋า

คุณย่า: ถ้าอย่างนั้นคุณพี่ ต้องทำตามที่น้องบอกทุกอย่าง จนกว่าเราจะได้เหลน ตกลงมั้ยคะ

คุณปู่: อืม. ตกลงก็ได้

คุณย่า: ไม่เอาก็ได้ค่ะ

คุณปู่: ตกลงจ๊ะ ตกลง

คุณย่า: ก็แค่นั้น

คุณปู่คุณย่าทั้งสองช่วยกันวางแผนต่างๆนาๆโดยที่ไม่รู้เลยว่าแผนการพวกนั้นจะออกหัวหรือก้อย

22.00 ผับเอสดีแดนซ์ชั้น V.I.P

เอสมัล: อ้าว!! คุณมาร์คัสไปไงมาไงเนี่ย ถึงมาโผล่ที่นี่ได้ ชวนทุกทีไม่ยักมา

มาร์คัส: อยากเมาว่ะ กลุ้ม.

เอสมัล: นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงอย่างมาร์คัส แอลเนอร์เนี่ย มีเรื่องกลุ้มด้วยเหรอว่ะ

มาร์คัส: เอ่อ. แกไม่กลุ้มบ้างให้มันรู้ไป

เอสมัล: ไหนๆ เล่าให้เพื่อนฟังหน่อยสิ

มาร์คัสเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เพื่อนสนิทฟังทั้งหมดแต่ยกเว้นเรื่องหญิงสาวในสเป็คของคุณปู่ที่ละไว้ในฐานที่เข้าใจคนเดียว ให้มันรู้ไม่ได้เผื่อมันตามหาเหมือนกัน เดี๋ยวมันจะมาแย่งเรา ไม่ได้ๆ เรื่องนี้ต้องเป็นความลับ

เอสมัล: เอาน่า อย่าเครียดไปเลยแกหาได้อยู่แล้ว แต่ถ้ายังหาไม่ได้ ก็จ้างคนมาทำสิว่ะ

มาร์คัส: เออใช่ ขอบใจแกมากนะ

มาร์คัสตบไหล่เพื่อนอย่างถูกอกถูกใจ ทำไมเรื่องนี้เขาถึงคิดไม่ได้นะ เอสมัลได้แต่ยิ้มแหยๆเขาไม่คิดว่าคำพูดเล่นๆเมื่อครู่ ทำให้เพื่อนของเขาจริงจังขึ้นมา มันคงจะไม่ทำจริงๆหรอกนะ ภาวนาขอให้มันตื่นขึ้นมาแล้วลืมไปซะ

แม้ไม่ใช่คนโปรดอย่างคนอื่นเขา แม้จะดูว่างเปล่าในสายตาเธอ

ไม่เคยทำให้คำว่าฉันรักเธอ ลดน้อยลงได้เลยสักวัน

ขอเพียงเธอไม่ลืมว่าใครอยู่ตรงนี้ ขอเพียงมีสักคำว่าคิดถึงกัน

แค่นั้นก็เกินพอให้คนอย่างฉัน ฝันดียิ่งกว่าคืนไหน

ไม่ว่าเป็นที่เท่าไหร่ของเธอ เธอก็คือที่สุดเสมอไป

ถ้าเผื่อเธอพอมีเหลือแม้เพียงเสี้ยวใจ จะแบ่งปันให้ฉันบ้างหรือเปล่า

และคนๆหนึ่งซึ่งไม่สำคัญ ก็ยังเฝ้ารอสักวันของเรา

แค่อยากได้ยินว่ารักซักคำเบาๆ ให้ฉันได้หรือเปล่าคนดี

ขอเพียงเธอไม่ลืมว่าใครอยู่ตรงนี้ ขอเพียงมีสักคำว่าคิดถึงกัน

แค่นั้นก็เกินพอให้คนอย่างฉัน ฝันดียิ่งกว่าคืนไหน

ไม่ว่าเป็นที่เท่าไหร่ของเธอ เธอก็คือที่สุดเสมอไป

ถ้าเผื่อเธอพอมีเหลือแม้เพียงเสี้ยวใจ จะแบ่งปันให้ฉันบ้างหรือเปล่า

และคนๆหนึ่งซึ่งไม่สำคัญ ก็ยังเฝ้ารอสักวันของเรา

แค่อยากได้ยินว่ารักซักคำเบาๆ ให้ฉันได้หรือเปล่าคนดี

รักฉันบ้างหรือเปล่าคนดี

แค่เริ่มขึ้นต้นเนื้อเพลงก็สามารถสะกดทุกสายตาได้ในทันที เสียงหวานไพเราะเสนาะหูเอื้อนเอ่ยตามท่วงทำนองดั่งใบไม้ปลิวลอยลิ่วตามสายลม เปรียบเสมือนช่วยพัดพาหัวใจที่เหี่ยวเฉาต้องแสงแดด แสงแดดที่ทำให้มีชีวิตชีวาอีกครั้ง มาร์คัสอดไม่ได้ที่จะเดินออกไปฟังชัดๆด้านนอกประตูห้องของเขา ถ้าไม่เสียมารยาทจนเกินไปเขาอยากลงไปฟังหน้าเวทีเสียให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่ด้านบนนั้นมองเห็นเวทีได้ชัดเจนกว่าด้านล่างเสียอีก หนุ่มหล่อเพ่งมองไปยังเสียงร้องนั้นด้วยความตื่นเต้น เขาวาดฝันว่าผู้หญิงที่ร้องเพลงนี้ต้องสวย ต้องสูง โฉบเฉี่ยว เปรี้ยวเข็ดฟัน แน่นอน ซึ่งต่างจากเอสมัลโดยสิ้นเชิงเพราะเขารู้อยู่แล้วว่านั่นคือเสียงของใคร มาร์คัสจ้องไปยังนักร้องนำตาไม่กระพริบแล้วอุทานขึ้นมาทันที

มาร์คัส: โอ้วพระเจ้า ทำเธอถึงได้

เอสมัล: เสียใจมากเหรอ ที่ไม่เป็นไปตามที่นายคิด

มาร์คัส: เปล่าหรอกฉันไม่ได้เสียใจ (แต่ดีใจมากตั้งหากเล่า) แค่มันไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันคิด ฉันแค่รู้สึกประหลาดใจมากกว่า

เอสมัล: เธอเป็นช่างภาพอิสระ มาร้องเพลงที่นี่เป็น Partime

มาร์คัส: ถ้าไม่มีเธอก็คงไม่เป็นไร ใช่ไหม

เอสมัล: นี่นายหมายความว่าไง

มาร์คัส: ฉันก็แค่...

เอสมัน: นายอย่าบอกนะว่า...

มาร์คัส: หรือว่า นายชอบเธอ

เอสมัล: ปะ เปล่าสักหน่อย

มาร์คัส: เปล่าก็ดีแล้ว

เอสมัล: แต่ว่า

มาร์คัส: แต่อะไร

เอสมัล: เอ่อคือ. เรื่องนี้มันต้องถามฝ่ายหญิงเขาด้วย

มาร์คัส: ฉันรู้แล้วน่า แต่รู้สึกว่านายจะเป็นห่วงเธอซะเหลือเกินนะ

เอสมัล: ปะ เปล่าสักหน่อย นายคิดมากไปเอง อย่ามาโทษฉันนะ

มาร์คัส: อย่างนั้นก็ดี

มาร์คัสคิดอย่างมาสมั่นแล้วว่าเธอคนนี้คือหมากตัวสำคัญที่เขาจะใช้ต่อลองกับคุณย่าจอมบงการ

ขอบคุณทุกการรอคอยนะคะ ช่วยเม้นติชมและให้กำลังใจไรท์คนนี้ด้วยนะคะ คนที่เป็นหมากจะยอมเป็นหมากหรือว่าจะเป็นผู้เดินหมากกันแน่ ติดตามตอนต่อไปนะคะ


#เพลง คนไม่สำคัญ

ศิลปิน พลพล พลกองเส็ง

อัลบัม คนเดินถนน

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น