only_offgun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทขยาย re-love #จีบกันนะ : ตอนที่4

ชื่อตอน : บทขยาย re-love #จีบกันนะ : ตอนที่4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ม.ค. 2561 00:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทขยาย re-love #จีบกันนะ : ตอนที่4
แบบอักษร

31 ธันวาคม 2560

7:23 pm

-เชียงใหม่-


“อิกัน” น้ำเสียงติดรำคาญของแตงกวาดังขึ้นเรียกให้เจ้าของชื่อเลื่อนสายตาหงอยไปมอง


“คือมึงเลิกทำหน้าเหมือนหมาโดนเจ้าของลืมให้อาหาร ซักห้านาทีได้มะ เห็นหน้ามึงแล้วปาร์ตี้กูแม่งกลายเป็นงานฌาปณกิจเลยอีห่า”


เสียงบ่นยาวๆพร้อมกับฝาขวดน้ำที่ลอยมากระแทกกลางหัวทำให้ใบหน้าที่คิ้วผูกเป็นปมอยู่แล้ว ยิ่งงอง้ำเข้าไปอีก


“พวกมึงไม่อินอ่ะ ป่าปี๊แม่งยังไม่โทรหากูเลยนะเว้ย ถ้าแม่งไม่ง้อกูก่อนเคาท์ดาวน์กูจะทำไงอ่ะ”


“หาผัวใหม่แม่ง”


“อีแคท!!!” รอบวงประสานเสียงเรียกชื่อหญิงสาวเจ้าของคำตอบที่ทำเอากันเหวอไปพักหนึ่ง


“เอออออ ถ้าแม่งไม่ง้อนะ กูหาใหม่แม่งเลยคอยดู!”


เสียงใสประกาศกร้าว สายตามุ่งมั่นเกินเบอร์นั้นทำให้แตงกวาได้แต่ถอนหายใจอย่างระอากับความปากดีของเพื่อน


“เห็นมะ อีกันลูกรักกู” สองเพื่อนซี้พุ่งเข้าหากันก่อนจะกอดกันกลม เป็นภาพที่น่าขนลุกมากสำหรับคนอื่นๆในกลุ่ม


“เนี่ย มีแต่อีแคทที่เข้าใจ ป่าปี๊แม่งจะไม่สนใจกูก็ช่างแม่ง สำหรับกูอ่ะ เพื่อนแม่งสำคัญกว่าผัวะ...”


ตึ้ง ตึง ตึ่ง~


ติ๊ด


“หูยยย งานตัดสายก็มาว่ะ” เสียงเอ่ยแซวจากใครซักคนหนึ่งในวงถูกส่งมา แต่กันก็ไม่ได้สนใจ เพราะหัวใจกำลังลิงโลดเมื่อรู้ว่าคนที่รออยู่ทั้งวันโทรมาง้อตัวเองแล้ว


“แหมมมม ตัดสายเค้าแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ตอแหลเว่ออออ” แคทเอ่ยปากด้วยความหมันเขี้ยว


“อะไรเล่าา กูไม่สนใจหรอก กูนะ รักมึงมากกว่าป่าปี๊อี...”


ตึ้ง ตึง ตึ่ง~


ติ๊ด


“กูจะรอดูว่ามันจะใจแข็งตัดสายผัวอีกกี่ครั้ง”


“กูพนันไม่เกินห้า อ่ะ กูลงสองร้อย”


“กูให้สาม กูลงห้าร้อยเลยอ่ะ”


“กูว่าครั้งถัดไปแม่งก็รับสายละ กูให้พันนึงเลย”


กันส่งสายตาขุ่นๆให้กับเพื่อนทุกคนที่กำลังลงขันพนันเรื่องของตัวเขาอย่างสนุกสนาน


ตึ้ง ตึง ตึ่ง~


ตึ้ง ตึง ตึ่ง~


ตึ้ง ตึง ตึ่ง~


“รับซักทีค่าา โทรศัพท์สั่นเป็นvibrator เลยอีดอก”


ไอโฟนราคาเหยียบสี่หมื่นถูกโยนมาให้อย่างไม่ใยดี เล่นเอาเจ้าของเครื่องตะครุบไว้แทบไม่ทัน


“เออๆๆ รับก็ได้ เห็นแก่พวกมึงนะเนี่ย”


“ตอแหล!!!” เป็นการประสานเสียงของเพื่อนๆที่กันได้แต่ยกยิ้มชื่นชมความสามัคคีของเพื่อนตัวเอง


“คิคิ น้องกันขอตัวก่อนน้าา แฮปฟันจ้าา” ยิ้มยิงฟันให้ทุกคนในห้อง โบกมือบ้ายบายด้วยท่าทีที่คิดว่าหน้ามันไส้ที่สุด แล้ววิ่งหลบคำด่าออกจากห้องไป


ตึ้ง ตึง ตึ่ง~


โทรศัพท์เครื่องบางในมือสั่นแรงๆอีกครั้ง กันยกยิ้มกว้าง กระโดดโลดเต้นไปมาตามทางเดินกลับห้องอย่างอารมดีอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหยุดยืนพิงผนังตรงโถงทางเดิน สูดหายใจเข้าลึกๆแล้วกดรับสาย


“อืม”


“หูยยย โทรหาตั้งหลายครั้ง รับสายด้วยอืมคำเดียวเนี่ยะนะ” น้ำเสียงงอนง้อของปลายสายทำให้รอยยิ้มกว้างๆนั้นยิ้งกว้างเข้าไปอีกจนกันต้องยกมือขึ้นนวดแก้มตัวเอง


...ยิ้มจนเมื่อยแก้มแล้วนะ ฮื่อออ


“แล้วจะให้รับว่าไงอ่ะ” ส่งเสียงที่คิดว่านิ่งที่สุดให้ปลายสาย แม้ความจริงจะพยายามหุบยิ้มแค่ไหนก็ตาม


“บอกคิดถึงให้ชื่นใจหน่อยก็ไม่ได้”


“ก็ไม่ได้คิดถึงไง”


...ไม่คิดถึงก็แย่ละ ได้ยินเสียงแล้วอยากกอดชะมัด


“แฟนใครใจร้ายจัง”


“ไม่รู้ โสดแล้ว”


ปากตอบไปแบบนั้น แต่เท้าก็ขยับออกเดินเตะฝุ่นเตะพรมแก้เขินไปเรื่อย


“โสดไม่โสดเดี๋ยวกลับห้องมาก็รู้”


ร่างเล็กหยุดยืนอยู่หน้าห้องตัวเอง และกำลังง่วนอยู่กับการหาคีย์การ์ดเพื่อเปิดห้องจึงไม่ได้สนใจคำพูดพึมพัมของคนในสายเท่าใดนัก


แกร๊ก


“เฮ้ยย”


“เซอไพรซ์~”


เจ้าของห้องหยุดนิ่งเหมือนโดนสตั้นเอาไว้ และยังคงนิ่งค้างอยู่อย่างนั้นราวกับร่างกายประมวณผลไม่ได้กับสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า


...ป่าปี๊หรอ...ผีรึเปล่าวะ...หรือกูเมา...ไม่หนิ ยังไม่ได้แตะเหล้า...แล้วนี่ใครวะ...


ความคิดตีรวนวนไปมาจนคิ้วขมวดเป็นปม ซึ่งมันน่ารักมากสำหรับคนที่มองอยู่


“เตี้ย ช็อคไปยังเนี่ย”


ร่างสูงเคลื่อนกายเข้าไปใกล้ ฝ่ามือใหญ่โบกไปมาผ่านหน้าเรียกสติอีกคน


“ปะ...ป่าปี๊หรอ”


“ครับ ป่าปี๊เอง” ขานรับเสียงนุ่ม ก่อนจะรวบเอวบางเข้ามาชิดอก ก้มลงกดหอมแก้มใสให้หายคิดถึงไปฟอดใหญ่


“ป่าปี๊..ฮึก” คนโดนกอดเหมือนได้สติขึ้นมาก่อนจะโถมตัวเข้ากอดคนตรงหน้าเต็มแรง จนออฟเกือบรับเอาไว้ไม่ทัน


เสียงเรียกสั่นๆบวกกับความชื้นซึมผ่านเสื้อฮาวายตัวเก่งทำให้รู้ว่าเด็กงอแงตรงหน้ากำลังร้องไห้ ขณะที่ร่างสูงกลับหลุดยิ้มให้กับท่าทีดีใจเป็นเด็กๆของคนรัก


“ชู่ววว ไม่ร้องสิครับ ป่าปี๊มาหาไม่ดีใจหรอ”


“หนู...ฮึก...หนูดีใจ ดีใจมากๆเลยนะ”


กายเล็กผละตัวออกมาในท้ายประโยค เพื่อให้อีกคนได้เห็นว่าตัวเองกำลังส่งยิ้มหวานไปให้ แม้ใบหน้าน่ารักนั่นยังคงเปียกชื้นไปด้วยน้ำตาที่ไหลออกมาไม่ขาดสายก็ตาม


ออฟมองเด็กงอแงตรงหน้าก่อนจะส่งยิ้มกลับไปอย่างเอ็นดู สองมือประคองใบหน้าหวาน พร้อมกับนิ้วโป้งที่ทำหน้าที่เช็ดคราบน้ำตาออกจากพวงแก้มใส


“แล้วร้องไห้ทำไมคะ หื้ม”


“หนู..อึก...หนูคิดว่าป่าปี๊จะไม่มา ฮึก คิดว่าจะต้องเคาท์ดาวน์คนเดียว..นะ...ฮึก...หนู คิดถึงป่าปี๊”


น้ำตามากมายไหลลงมาอีก ออฟรวบตัวอีกคนไว้ในอ้อมแขน ขณะที่คนตัวเล็กสะอื้นฮักจนไหล่สั่นอย่างน่าสงสาร มือข้างหนึ่งลูบหัวคนรักแผ่วเบา จับมืออีกคนให้เดินมาที่เตียง แล้วรั้งเอวเล็กให้นั่งลงบนตัก


“ใครจะกล้าปล่อยให้เด็กคนนี้เคาท์ดาวน์คนเดียวละครับ” ผละออกมาแล้วยื่นหน้าไปสูดความหอมจากแก้มนุ่ม “เล่นน่ารักซะขนาดนี้”


ปากหนาขยับพูดชิดริมฝีปากอวบอิ่มก่อนจะงับริมฝีปากล่างของคนน้องเบาๆอย่างหลงไหลขณะที่คนตัวเล็กเองทำได้เพียงหลับตารับสัมผัสแผ่วเบาของคนรัก


ออฟจ้องมองใบหน้าหวานที่ยังคงหลับตาพริ้ม ระยะห่างของใบหน้าในตอนนี้ ทำให้เขามองเห็นเพียงปลายจมูกรั้น กับริมฝีปากสีสด ที่สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะโน้มลงไปเคล้าคลึงมันเบาๆและอีกคนก็ตอบรับมาอย่างดี


“วันนี้ใจเย็นจัง”


“ไม่ชอบหรอคะ”


“เปล่าซะหน่อย ป่าปี๊เป็นแบบไหนกันก็ชอบหมดแหละ”คำพูดเอาใจมาพร้อมกับปลายนิ้วเรียวที่ลากไล้ไปตามลาดไหล่กว้างอย่างยั่วเย้า ออฟยกยิ้มมองปลายนิ้วซุกซนสะกิดกระดุมให้หลุดออกจากกันเกือบหมด ก่อนที่ฝ่ามือจะลูบไล้แผ่นอกกว้างของเขาอย่างยั่วยวน


“ป่าปี๊คิดถึงกันมั้ย”


“ไม่คิดถึงหนูแล้วจะคิดถึงใครล่ะ หื้ม” ปากพูด แต่มือหนากำลังบีบเค้นช่วงเอวคอดตามอารม เมื่ออีกคนขยับเปลี่ยนมานั่งคร่อมตัก พลางกดจูบลงบนลำคอและแผ่นอกของพี่หนักเบาสลับกันไป


“อืม...คนเก่ง”


“ป่าปี๊ชอบมั้ยฮะ” ปากอิ่มไล่จูบขึ้นมาตามสันกราม ก่อนจะขบเม้มเบาๆที่ปลายหู


“ซี๊ดด..จอมยั่วเอ้ย”


กันหัวเราะคิกคักเมื่อสามารถทำให้อีกคนแทบคลั่ง ก่อนจะสะดุ้งน้อยๆเมื่อฝ่ามือหนาย้ายลงมาเค้นคลึงสะโพกอิ่มของตนแรงๆ และรับรู้ว่าตัวเองนั่งทับบางสิ่งที่ขยายใหญ่ขึ้นและแข็งตัวอยู่ภาพใต้กางเกงยีนส์สีซีดของอีกคน


กันขยับยกตัวอยู่ในท่ายืนเข่า แผ่นอกบางอยู่เสมอกับใบหน้าของพี่ ก่อนจะแหงนหน้าครางกระเส่าเมื่อปลายลิ้นร้อนกระหวัดเลียตุ่มไตสีสดที่ค่อยๆแข็งตัวผ่านเสื้อยืดตัวบาง


“อะ..อ๊าา...ซี๊ดด...ป่าปี๊...อืมมม” อกบางแอ่นรับสัมผัสชื้นแฉะจากลิ้นร้อน แขนเรียวโอบรั้งพี่ไว้ราวกับต้องการรับสัมผัสเหล่านั้นให้มากขึ้นอีกปลายจมูกฝังลงในกลุ่มผมสีดำสนิทของพี่ กดจูบและหอบครางสลับกันตามอารมที่อีกคนมอบให้


มือหนาผลุบหายเข้าไปในกางเกงผ้านิ่มของคนบนตัก บีบขย้ำสะโพกอวบเต็มไม้เต็มมือของคนตัวเล็ก ก่อนจะเกี่ยวรั้งให้อาภรณ์ทั้งหมดลงไปกองอยู่ที่ข้อเข่า


“ซี๊ดด มึงแม่งโคตรเอ็กซ์”


ช่วงล่างขาวเนียนที่โผล่พ้นปลายเสื้อยืดออกมาหมิ่นเหม่ ยิ่งปลุกอารมดิบของออฟได้เป็นอย่างดี


สองมือสาละวนกับการถอดยีนส์ตัวหนาของตัวเอง จนกันต้องผละมาช่วย


“ป่าปี๊ใจเย็นๆ”


“ไม่ไหวแล้วกัน”


“ชู่วว เดี๋ยวกันช่วยนะ”


โน้มลงจุ๊บปากคนใจร้อนเบาๆหนึ่งที ก่อนจะขยับลงนั่งบนพื้นแล้วออกแรงรูดรั้งกางเกงเจ้าปัญหาออกอย่างง่ายดาย


“เห็นมั้ย ป่าปี๊ใจร้อน”


“ก็ใครใช้ให้มึงน่าเอาขนาดนี้วะ”


เพี้ยะ


“ดูพูด”


“ก็มันจริงนี่ครับ” พูดพลางโน้มลงมาหมายจะช้อนร่างน้องกลับขึ้นไป แต่อีกคนกลับขืนตัวไว้


“ฮื่ออ กันทำให้”


เด็กดื้อช้อนตามองคนบนเตียง ก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับความใหญ่โตตรงหน้าแทน


“ไม่ต้องก็ได้นะกัน” มือหนาลูบหัวเล็กเบาๆ เขาคิดอย่างที่พูดจริงๆ เพราะการมาครั้งนี้ตนมาเพื่อเอาใจตนตัวเล็กตรงหน้า ไม่ได้ต้องการสิ่งใดจากคนตรงหน้าเลย


“แต่กันอยากทำให้”


“อืม ตามใจหนูเลยครับ”


สิ้นคำพูดนั้น มือเล็กลูบไล้ส่วนอ่อนไหวกลางกายของอีกคนหนักเบาสลับกันไป เสียงครางต่ำในลำคอของพี่คือรางวัลที่น่าพอใจของคนตัวเล็ก ปากอิ่มไล่ขบเม้มตามความยาวผ่านชั้นในสีขาวอย่างใจเย็นจนถึงส่วนปลายที่โผล่พ้นออกมา


“อ่าาห์...กัน...อืมม..น้องกัน”


เสียงทุ้มครางเรียกเจ้าของปลายลิ้นเล็กที่กำลังแลบเลียความแข็งขืนตรงหน้า ก่อนที่ปลายนิ้วจะเกี่ยวเอาสิ่งปกปิดสุดท้ายออกจากร่างกายของอีกคน


ความใหญ่โตปรากฏต่อสายตา น้ำลายเหนียวๆถูกกลืนลงคออย่างยากลำบากจนออฟหลุดหัวเราะกับท่าทางของอีกคน


“ควรชินได้แล้วมั้ง”


“ใครมันจะไปชินเล่า”


“หึหึ ไหวมั้ยเนี่ย”


“หวะ..ไหวสิ”


มือเล็กพยายามกำรอบความแข็งขืนก่อนจะขยับขึ้นลงช้าๆพอให้อีกคนได้ส่งเสียงครางแผ่ว ปากแดงขยับเข้าใกล้ก่อนจะรับเอาแท่งร้อนนั้นเข้าปากได้เพียงครึ่งเดียว และโยกขยับขึ้นลงเป็นจังหวะเดียวกับฝ่ามือ


“อืมม..ซี๊ดดด...กันครับ อาาห์”


มือหนาขยุ้มเส้นผมของคนด้านล่าง เพื่อควบคุมจังหวะเข้าออกนั้นเสียเอง ออฟก้มมองริมฝีปากแดงฉ่ำที่โอบรอบแก่นกายของตนแล้วเผลอซี๊ดปากแรงๆ เด็กน้อยของเขาเซ็กซี่มากในเวลานี้ดวงตากลมหลับพริ้ม กับแพขนตายาวเปียกชื้นจากการสำลักในบางจังหวะที่เขากระแทกกลางกายลึกเกินไป


“เด็กดี..อืมม..เร็วหน่อย”


เรียวลิ้นไล้เลียจากโคนจนสุดปลายราวกับแกล้งให้อีกคนสูดปากยาวอีกครั้ง ก่อนจะอ้างับเอาท่อนลำแข็งขืนเข้าโพรงปากแล้วเร่งจังหวะพร้อมเกร็งปากเพื่อเพิ่มแรงรูดรั้งตามใจอีกคน


“อึก..อึก...อื้อออ...”


“กันน..ซี๊ดดด...กูจะเสร็จ...อ่าา”


ออฟปล่อยให้คนตัวเล็กดูดรั้งกลางกายของตนอีกสองสามครั้งก่อนจะดึงแก่งกายตัวเองออกในจังหวะสุดท้ายของอารม


“อาห์...อืมมม...กัน..น้องกัน”


กายแกร่งกระตุกเกร็ง พร้อมกับกลิ่นค้าวคะคลุ้งทั่วโพรงปากและใบหน้า ออฟรีบควานหาทิชชู่เช็ดหน้าให้น้องขณะที่คนตัวเล็กกลับกลืนทั้งหมดลงไปอย่างไม่นึกรังเกียจ


“เฮ้ย พี่ขอโทษ แค่ไม่อยากให้มันเข้าปากหนู”



ใบหน้าหวานส่ายหน้าไปมาเพื่อบอกพี่ว่าไม่เป็นไร ออฟก้มลงจูบให้รางวัลคนเก่ง พลางโอบประคองกายบางขึ้นมาบนเตียง ก่อนจะขึ้นคร่อมทับร่างกายนวลเนียนนั้นไว้ทั้งตัว


“เก่งจัง”


นิ้วโป้งลูบไล้ปากอิ่มของคนใต้ร่างเบาๆพอให้รู้ว่าตัวเองหมายถึงเรื่องอะไร เรียกใบหน้าแดงๆของน้องได้เป็นอย่างดี ก่อนจะหันหลบเมื่ออีกคนโน้มลงมาฟัดแก้มนิ่มด้วยความหมันเขี้ยว


“ฮื่ออ ป่าปี๊”


“จ๋า”


“อย่าพูดแบบนี้ได้มั้ยเล่า”


“เขินหรอคะ”


“อือ”


“หึ มึงมันน่ารัก”


มือเล็กดันอกแกร่งที่ทำท่าจะลงมาฟัดแก้มตัวเองอีกรอบ มองอีกคนยกยิ้มเจ้าเล่ห์มาให้ ก่อนจะโน้มลงประกบริมฝีปากอิ่มตึงนั้นอีกครั้ง


กันแหงนหน้ารับสัมผัสร้อนแรงจากคนด้านบน ยกสองแขนขึ้นโอบประสานกันไว้หลังต้นคอแกร่ง พร้อมกับเผยอปากอ้ารับปลายลิ้นร้อนเข้ามาในโพรงปากอุ่นชื้นของตัวเอง


“อึก..อืออ..อื้มม ป่าปี๊”


จังหวะการบดจูบร้อนแรงพาให้อารมของคนทั้งคู่พุ่งสูงเกินควบคุม ใบหน้าหวานหงายเริ่ดเปิดทางให้ริมฝีปากร้อนฉกชิมลำคอขาว ที่บัดนี้ถูกดูดดึงจนเป็นจ้ำแดงๆลามมาจนถึงแผ่นอก


เสื้อยืดถูกรั้งขึ้นให้มากองอยู่บนอก ตากลมหลับพริ้มพลางปล่อยเสียงครางผะแผ่วเมื่อริมฝีปากดูดเบาๆบนยอดอก ก่อนจะดิ้นเร้าเมื่ออีกคนใช้ปลายนิ้วสะกิดถี่ๆเป็นจังหวะเดียวกับปลายลิ้น


“อะ..อ๊า..ปะ..อื้ออ..ป่าปี๊...มันเสียว”


มือข้างหนึ่งขยุ้มผมคนบนร่าง กับอีกข้างหนึ่งจิกทิ้งผ้าปูที่นอนจนยับย่น รับรู้ถึงปลายจมูกโด่งที่ค่อยๆลากต่ำลงสู่หน้าท้อง สลับกับปากหนาที่คอยสร้างรอยจ้ำแดงๆไปทั่วทั้งกาย


กันหวีดครางอีกครั้งเมื่อลิ้นร้อนลากไล้มายังแอ่งสะดือ หน้าท้องแบนหดเกร็งจนขึ้นเป็นลอนน้อยๆด้วยความเสียวซ่าน ขณะที่ขาสองข้างถูกอีกคนเกี่ยวยกพับเข้าหาลำตัว ออฟคว้าเอาหมอนอิงใบหนึ่งมาช้อนสะโพกน้องไว้ ยิ่งทำให้ช่องทางสีสดปรากฎชัดแก่สายตา จ้องมองจนเจ้าของร่างร้อนวูบวาบไปทั้งกาย มือเล็กพยายามเอื้อมมาปิดช่องทางนั้นให้พ้นจากสายตาอีกคน


“อื้อออ อย่ามองแบบนี้ มันน่าอาย”


“พี่จะเปิดทางให้ไง หนูจะได้ไม่เจ็บ” พูดพร้อมกับส่งนิ้วกลางให้อีกคนดูดเลีย แต่คนตัวเล็กกลับส่ายหน้ากลับมา


“นะ..หนูทำเอง ป่าปี๊ไปหาถุงเลย” พูดจบปลายนิ้วเรียวก็ส่งเข้าปากตัวเอง พลางดูดเลียจนชุ่ม ก่อนจะค่อยๆกดแทรกเข้าสู่ร่างกายของตน ออฟมองภาพแสนยั่วยวนตรงหน้า ปากอิ่มกัดปลายเสื้อยืดของตัวเองไว้ ใบหน้าเหยเกเสียวซ่านเมื่อนิ้วทั้งสามขยับเข้าออกขยายช่องทางของตน เป็นจังหวะเดียวกับมืออีกข้างที่ขยับส่วนกลางกายขึ้นลง และมันคงไม่ทำให้เขาแทบคลั่งเท่านี้ หากปากเล็กๆนั่นไม่ปล่อยชายเสื้อแล้วเปลี่ยนมาร้องครางเรียกชื่อเขาแทน


“อ๊า..อ๊ะ..อ๊ะ..ป่าปี๊...พี่ออฟ..อืออ”


ออฟไม่ได้ลุกไปหาถุงยางตามที่อีกคนบอกแต่อย่างใด แน่ล่ะ ใครจะยอมละสายตาจากภาพตรงหน้าไปได้ ตากลมปรือมองอีกคนที่ไม่ยอมลุกออกไปตามคำสั่ง นิ้วทั้งสามถอดถอนออกจากช่องทางของคนหมายจะลุกไปหาเอง แต่กลับโดนเติมเต็มช่องทางนั้นด้วยความแข็งขืนของอีกคนที่ใส่เข้ามาทีเดียวสุดความยาวพร้อมหมุนควงจนต้องนอนลงไปหวีดครางอีกครั้ง


“ป่าปี๊..อื้ออ อ๊ะ ถะ ถุงล่ะ อ๊า”


มือเล็กค้ำยันหน้าท้องแกร่งของพี่เมื่ออีกคนทำท่าจะกระแทกสวนเข้ามาอีกครั้ง


“อยากเสร็จในตัวหนู ได้มั้ยครับ นะ”


“นิสัยไม่ดี อื้ออ..อ๊ะ..ป่าปี๊”


ออฟโน้มตัวลงหอมแก้มคนใต้ร่างอย่างเอาใจ พลางกดแก่นกายเข้าสู่ช่องทางตอดรัดนั้นช้าๆ แล้วกระซิบอ้อนอีกคน ตากลมมองค้อนคนเอาแต่ใจ แต่สุดท้ายก็ต้องยอมหลับตาปล่อยเสียงร้องครางอยู่ใต้ร่างอีกคนอยู่ดี


“อ๊า..อ๊ะ..ตรงนั้น...อื้ออ...แรงๆ...ฮึก”


“หนูขอเองนะ”


เสียงหอบครางดังระงมไปทั่วทั้งห้อง เมื่อส่วนแข็งขืนกระแทกเข้าจุดกระสัน มือหนารวบแขนเรียวไว้เหนือหัว ก้มลงแลกลิ้นกับคนใต้ร่าง ก่อนจะเปลี่ยนจังหวะกระแทกเข้าจุดเดิมรัวเร็วจนกายเล็กดิ้นเร้าแทบขาดใจ


“ป่าปี๊..มัน..ฮึกก..ไม่ไหว..อ๊าา หนูไม่ไหว”


ความเสียวซ่านแล่นปลาบจนสะท้านไปทั่วทั้งกาย น้ำตาเม็ดโตไหลออกมาด้วยแรงอารมที่อีกคนมอบให้ ขาเรียวยกขึ้นเกี่ยวเอวสอบ ปล่อยกายให้โยกโยนตามจังหวะกระแทกของอีกคน


“อืมม..กัน..แม่ง..แน่นชิบ”


จังหวะตอนรัดของช่องทางนุ่มภายในทำเอาออฟแทบคลั่ง สะโพกสอบยิ่งเร่งจังหวะสวนกระแทกตามอารมของตัวเองจนอีกคนได้แต่แหงนหน้าครางไม่เป็นภาษา สองมือเป็นอิสระจิกทิ้งผ้าปูที่นอนจนขาดวิ่น แต่ไม่มีใครให้ความสำคัญกับมันแล้วในเวลานี้


“อื้ออ...อ๊าา..กันจะเสร็จ..อึก..ป่าปี๊...อืมม” ปากอิ่มร้องบอกคนบนร่าง แต่กลับได้รับกลับมาเป็นเรียวลิ้นร้อน กับจังหวะกระแทกที่รุนแรงมากขึ้น บอกให้รู้ว่าอีกคนก็กำลังจะถึงปลายทางเช่นกัน สองมือย้ายมาโอบแผ่นหลังกว้าง ปลายเล็บจิกข่วนแผ่นหลังพี่เป็นทางยาว


“ป่าปี๊..เร็วอีก..อ๊ะ..อ๊ะ...พี่ออฟ...อ๊าา”


“อืมม..กัน..ขอข้างในนะ..อะ..อ่าาา”


ความอุ่นร้อนฉีดพุ่งเข้ามาในกายพร้อมกับของเหลวสีขุ่นที่กระจายเต็มหน้าท้องของพี่ โพรงจีบนุ่มยังคงตอดรัดขมิบเข้าออกรัวเร็วซึ่งนั่นทำให้แท่งร้อนที่ควรจะสงบลงกลับขยายขึ้นคับแน่นช่องทางจนกันนิ่วหน้า


“แฮ่ก อื้ออ พอก่อนป่าปี๊” เอ่ยขอเมื่อรับรู้ว่าบางสิ่งในกายขยายตัวขึ้นอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่าจะไม่ได้ผลเมื่อร่างกายถูกขยับพลิกคว่ำในท่าคลานเข่า


“ขออีกทีนะคนเก่ง” เอ่ยพลางโน้มตัวลงไล่จูบแผ่นหลังขาวเนียนอย่างหลงไหล พร้อมขยับแก่นกายเข้าออกตรงตำแหน่งที่ทำให้อีกคนหลุดร้องครางเสียงหวาน


ความเสียวกระสันทำให้แผ่นหลังบางแอ่นลง ยิ่งทำให้สะโพกอวบลอยเด่นสมใจคนด้านหลัง ขาเรียวขยับแยกออกจากกันมากขึ้น สองมือหนานวดเค้นสะโพกกลมกลึงที่กระเพื่อมน้อยๆตามแรงกระแทก ยิ่งทำให้หยาดน้ำสีขาวขุ่นค่อยๆไหลย้อนออกมาตามเรียวขาขาว ขณะที่แท่งร้อนของตัวเองยังคงผลุบเข้าออกระหว่างเนินเนื้ออวบอิ่ม


เสียงเนื้อกระทบกันบวกกับเสียงของความชื้นแฉะภายในกาย ปลุกเร้าอารมของทั้งคู่ได้เป็นอย่างดี ออฟขบกรามเข้าหากันแน่นจนขึ้นเป็นสันนูน ก่อนจะตัดสินใจพลิกกายเล็หให้นอนตะแคง ยกขาเรียวข้างหนึ่งขึ้นพาดบ่าพร้อมส่งจังหวะเข้าออกรุนแรงจนอีกทำได้เพียงคนหลับตาปล่อยเสียงหวีดครางระงมไปทั่วบริเวณ


“อ๊าา เร็วไป..ฮึก..เร็ว อ๊ะ อ๊ะ เร็วไปแล้ว”


มือเล็กจิกหมอนแน่นเมื่ออีกคนใส่จังหวะรัวเร็ว ออฟลดจังหว่ะลงแต่กระแทกแรงๆอีกสองสามครั้งก่อนจะฉีดพ่นหยาดน้ำอุ่นๆภายในช่องทางตอดรัดของอีกคน ที่ปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน


เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนกว่าที่ร้อนแรงจะจบลง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจของสองร่างบนเตียงนอนยับย่นที่ยังดังประสานกันเช่นเดียวกับร่างกายที่ยังคงสอดประสานกันอยู่ ออฟทิ้งตัวลงนอนกอดร่างเล็กที่นอนตะแคงอยู่อย่างนั้น ขยับตัวขึ้นหอมแก้มแดงชื้นเหงื่อเป็นรางวัลให้กับคนเก่งของเขา


“อืออ ป่าปี๊เอาออกไปก่อน กันอึดอัด”


“บอกว่าอึดอัดแต่รัดซะแน่นขนาดนี้เนี่ยะนะ”


“กะ..ก็อย่าขยับสิ..อะ..อ๊ะ”


มือเล็กตีแขนคนขี้แกล้งที่ขยับตัวเข้าหาจนบางอย่างในกายแทรกลึกเข้ามาอีก


ออฟหัวเราะเบาๆเมื่ออีกคนหลุดครางทั้งที่กำลังส่งสายตามองค้อนมาให้ ก่อนจะยอมถอดแก่นกายออกไปก่อนที่จะโดนคนตัวเล็กงอนเข้าจริงๆ


“จะเที่ยงคืนรึยัง”


“อีกสามนาที”


“อดเอากันข้ามปีเลยอ่ะ”


เพี้ยะ


“ไออ้วนนี่”


ออฟยิ้มรับฝ่ามือเล็กที่ตีเบาๆลงบนอก ขยับตัวขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ก่อนจะหยิบมือข้างนั้นขึ้นมาจูบอย่างแผ่วเบา เรียกริ้วแดงๆบนพวงแก้มใสของคนในอ้อมกอดได้เป็นอย่างดี


“งั้นจูบกัน”


“อะไร”


“จูบกันข้ามปีไง”


ก้มลงจุ๊บเบาๆบนปากอิ่มก่อนจะผละออกมาอย่างลองเชิง กันยิ้มให้กับการกระทำน่ารักๆของอีกคน ก่อนจะเป็นฝ่ายขยับขึ้นคร่อมตักคนตัวโต สองมือลูบไล้ใบหน้าหล่อเหลาที่ตัวเองหลงไหลช้าๆ ก่อนจะโน้มลงมอบสัมผัสหวานล้ำนั้นให้เสียเอง


ติ้ดติ้ด ติ้ดติ้ด


00.00 A.M


เสียงบดจูบหยุดลงเมื่อเสียงเตือนจากนาฬิกาดังขึ้น แสงสว่างวาบของพลุหลากสีจากด้านนอกฉายให้เห็นภาพของคนสองคนที่ยังคงอิงแอบแนบชิดกันไม่ยอมห่าง รอยยิ้มปรากฎอยู่บนใบหน้าของคนทั้งคู่ หัวใจเต็มตื้นไปด้วยความสุขที่มอบให้แก่กัน



ความสุข...ในอ้อมกอดของความรัก



“กันรักป่าปี๊..รักมากที่สุด”


กระซิบบอกรักชิดริมฝีปาก และรับรู้ได้ว่าคนฟังกำลังยิ้มอยู่ แม้ตัวเองจะหลับตาอยู่ก็ตาม


ออฟขยับใบหน้าขึ้นแล้วกดจูบลงบนหน้าผากมน อย่างแสนรัก สัมผัสอุ่นๆนั้นทำให้ปากอิ่มยกยิ้มกว้าง จนลักยิ้มสองข้างแก้มปรากฏให้เห็น และนั่นยิ่งทำให้คนตรงหน้าดูน่ารักเข้าไปใหญ่


“หลงจะแย่อยู่แล้วรู้มั้ยครับ”


“หลงแล้วรักด้วยรึเปล่า”


“รักสิ...ทั้งหลงทั้งรัก มากขึ้นทุกวัน”


ผละใบหน้าออกมาเพื่อสบตาแล้วยิ้มให้กันอีกครั้ง ร่างเล็กขยับตัวซุกอกคนพี่อย่างออดอ้อน ขณะที่ออฟเองก็โอบกอดน้องเต็มอ้อมแขน วางคางไว้บนกลุ่มผมนุ่มนิ่ม พลางยกมือขึ้นลูบหัวอีกคนแผ่วเบา


“พูดให้ฟังอีกได้มั้ย กันชอบฟัง”


เอ่ยขอพลางแนบริมฝีปากลงบนอกแกร่งเบาๆ ออฟก้มลงมองเด็กขี้อ้อนที่ส่งยิ้มตาแป๋วเหมือนเด็กน้อยที่กำลังรอฟังนิทานก่อนนอน ท่าทีที่ทำให้คนมองต้องหลุดหัวเราะออกมา


“จะพูดอะไรดีล่ะ”


“มึงก็รู้ กูพูดไม่เก่งหรอก”


“...เอาจริงๆป่าปี๊ของมึงไม่เก่งอะไรเลยซักอย่าง”


เว้นวรรคคำพูดแล้วจับมืออีกคนมาสอดประสานกันไว้ ก่อนจะยกขึ้นมา แล้วจุมพิศเบาๆลงบนหลังมือ


“แต่มีอย่างนึงที่กูเชื่อว่ากูทำได้ดีที่สุด”


“อะไรหรอ”


ออฟยกยิ้มเมื่ออีกคนเงยหน้าขึ้นจากอกพร้อมเอ่ยถามเสียงใส ประคองใบหน้าหวานให้แหงนรับสัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปากอีกครั้ง นิ้วโป้งเกลี่ยแก้มใสไปมา ส่งสายตาที่บอกให้รู้ว่าเขารักคนตรงหน้าอย่างหมดหัวใจ ก่อนจะตอบออกไปให้อีกคนได้ฟัง






“รักมึงไง...เชื่อสิ ถ้าเป็นเรื่องนี้...กูเก่งกว่าทุกคนบนโลกเลยแหละ” :)












แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น