อักษรามณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ซ่อนหัวใจในเพลิงแค้น ตอน 4

ชื่อตอน : ซ่อนหัวใจในเพลิงแค้น ตอน 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2561 13:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ซ่อนหัวใจในเพลิงแค้น ตอน 4
แบบอักษร

“มันเป็นรถที่เยี่ยมมากเลยนะคะ คุณตัดสินใจไม่ผิดหรอกค่ะที่เลือกไรแม็ครุ่นนี้เพราะมันตอบโจทย์ทุกความต้องการของลูกค้าได้อย่างครบถ้วนและสมบูรณ์แบบมากที่สุดเลยล่ะค่ะ”

ภิณไลย์ญาเสริมขึ้นโดยไม่รู้เลยว่าคำพูดทุกคำของประธานใหญ่แห่งล็อค ซายน์กระทบความรู้สึกของเพื่อนสาวรุ่นน้องมากขนาดไหน ลลิลได้แต่นิ่งงันและเก็บงำความหดหู่ไว้ข้างใน เธอเหมือนรูปปั้นหินที่ภายในกำลังรวดร้าว หญิงสาวเหลือบมองเวโรนิก้าที่ยืนหน้าบานและยิ้มรื่นด้วยไม่คาดคิดว่าการมางานโชว์ยานยนต์ครั้งนี้จะพบกับเรื่องเซอร์ไพรส์เป็นอย่างมาก

“ขอบคุณมากนะคะพีท ที่จริงแล้วการที่เราได้รู้จักกันเป็นสิ่งที่ดีสำหรับฉัน...แต่...เอ้อ...ฉันคิดว่า...”

“คิดเสียว่ามันเป็นความพอใจของผมก็ได้ครับ คุณวีริน...ผมพอใจที่จะให้ในสิ่งที่ดีที่สุดกับคนที่ผมคิดว่าคู่ควรเสมอ”

ด้วยการซื้อรถราคาแพงระยับให้คนที่เขาพึ่งรู้จักแถมชายหนุ่มเรียกชื่อเล่นของพรีเซนเตอร์สาวสวยราวกับว่าเขาและเธอรู้จักสนิทสนมกันมานานนับปี เวโรนิก้าดวงตาเป็นประกาย เธอมองร่างสูงใหญ่ที่หันไปคุยกับเจ้าหน้าที่ประจำบริษัทรถหรูที่พริตตี้สาวเรียกให้เข้ามาบริการลูกค้า ขณะที่ทุกคนกำลังให้ความสนใจกับการจองรถอยู่นั้นลลิลก็ค่อย ๆ ถอยหลังปลีกตัวออกห่างและเดินออกไปจากที่นั้นด้วยความรู้สึกผะอืดผะอม เธอปั่นป่วนในท้องและอยากอาเจียนด้วยความเครียด หญิงสาวอยากเดินไปที่ไหนสักแห่งที่อากาศโล่งโปร่งมากกว่าอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายแต่แล้วก็เกือบเดินชนกับใครคนหนึ่งเข้าอย่างจัง ลลิลเกือบเซล้มดีแต่ว่าเขาฉวยข้อมือเธอไว้ทัน

“ลาริมาร์...”

นิโคลัสนั่นเอง เขาจับมือเรียวบางไว้แน่นและมีสีหน้าประหลาดใจเมื่อเห็นหญิงสาวเดินกลับออกมาคนเดียว

“นี่คุณกำลังจะไปไหน...ได้เจอเพื่อนรุ่นพี่ของคุณแล้วใช่ไหม?”

“ค่ะ...ลิลกำลังจะเดินออกไปข้างนอก”

“เป็นอะไรหรือเปล่า หน้าคุณซีด ๆ นะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ แต่อยู่ในนี้คนเยอะมาก ลิลหายใจไม่ออก”

“เอาอย่างนี้ เดี๋ยวผมจะพาคุณออกไปอยู่ในที่โล่ง ๆ โอเคไหม”

“ก็ดีค่ะนิค ขอบคุณมากนะคะ”

“ว่าแต่...จะให้ผมไปบอกพีทก่อนไหม”

“คงไม่ต้องหรอกค่ะ เขากำลัง...ยุ่งอยู่กับการจองรถรุ่นใหม่อยู่น่ะค่ะ”

“พีทมันคงรีบจองรถให้คุณล่ะสิถึงได้ไม่เห็นว่าเมียกำลังจะเป็นลมแล้ว”

“เปล่าค่ะ” ลลิลส่ายหน้า “อาพีทจองรถให้...เอ้อ...เพื่อนใหม่ของอาพีทน่ะค่ะ”

“หืมม์?”

นิโคลัสเลิกคิ้ว แต่เมื่อเขาแลเลยกลับไปยังที่โชว์รถหรูก็เห็นว่าพัลเลเดียมยืนอยู่กับพนักงานบริษัทรถ พริตตี้สาวและผู้หญิงอีกคนซึ่งเขาจำได้ดีว่าเธอคือเวโรนิก้า พรีเซ็นเตอร์สาวชื่อดัง แค่นั้นเขาก็เริ่มคาดเดาอะไรบางอย่างออก ชายหนุ่มเก็บความสงสัยมากมายไว้แต่ก็ยิ้มกับหญิงสาวตรงหน้าอย่างอ่อนโยน

“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมจะพาคุณออกไปหาที่สูดอากาศข้างนอก พีทมันคงไม่ว่าอะไร”

“ค่ะ”

ลลิลรีบรับคำและก้มหน้าต่ำซึ่งอาการนั้นยิ่งทำให้นิโคลัสเกิดความใคร่รู้มากขึ้นอีกหลายเท่า เขาพาเธอออกไปจากตัวตึกขนาดใหญ่ที่ผู้คนมากมายพลุกพล่านเพื่อไปนั่งในมุมสงบไม่ห่างจากที่นั้น ชายหนุ่มสังเกตความผิดปกติบนสีหน้าของหญิงสาวตลอดเวลาก็ว่าได้ เขาไม่ได้คิดไปเองว่ามองเห็นความทุกข์ใจฉายออกมาจากดวงตากลมโตของเธอ ใจหนึ่งเขาก็มีความคิดว่าลลิลยังเป็นเด็กสาวที่อายุห่างกับเพื่อนของเขาหลายปี เขารู้จักแต่อิศรา หุ้นส่วนของพัลเลเดียมแต่ไม่เคยรู้จักลูกสาวของเขามาก่อน ซึ่งเมื่อได้พบกับลลิลครั้งแรกก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่งดงามหมดจดและเปล่งประกายมากแค่ไหน แต่มันก็เร็วเกินไปสำหรับเขาที่รับรู้เรื่องราวการมีครอบครัวแบบกะทันหันของเพื่อนสนิท หรืออาจมีอะไรแอบซ่อนระหว่างการแต่งงานแบบฟ้าแลบระหว่างพัลเลเดียมและลูกสาวหุ้นส่วนของเขาซึ่งวันนี้ไม่เห็นเงาของอิศราเดินทางมาที่นี่

“เหนื่อยหรือเปล่าลาริมาร์ ให้คนของผมสั่งอะไรมาให้คุณดื่มสักหน่อยไหม?”

นิโคลัสถามขึ้นขณะหย่อนตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามหญิงสาวในมุมหนึ่งด้านหน้าตึกเจวิทซ์ เซ็นเตอร์ ลลิลเหม่อมองไปยังผู้คนมากมายที่เดินเข้าออกงานแสดงยนตรกรรมซึ่งถือได้ว่ามีชื่อเสียงที่สุดงานหนึ่งของโลกพลางถอนใจเบา ๆ ก่อนยิ้มบาง ๆ กับเขา

“ไม่ต้องหรอกค่ะนิค ฉันแค่รู้สึกไม่สบายนิดหน่อยเท่านั้น”

“เมื่อกี๊ที่คุณบอกว่าพีทจะซื้อไรแม็ค เขาไม่ได้ซื้อให้คุณหรอกหรือ?”

“อาพีทซื้อให้เพื่อนค่ะ”

“เวโรนิก้า...”

“คุณรู้จักเธอ?”

นิโคลัสไหวไหล่และเอนหลังพิงเก้าอี้พร้อมประสานมือไว้บนตัก

“ใคร ๆ ก็รู้จักเธอกันทั้งนั้น สาวชาวเอเชียที่มาโด่งดังในอเมริกา สวยขนาดเป็นพรีเซ็นเตอร์เครื่องสำอางค์แบรนด์ดัง เธอรู้จักแต่พวกมหาเศรษฐีทั้งนั้นรวมทั้ง...เอ้อ...”

“รวมทั้งใครเหรอคะ”

“พ่อของคุณ”

พอได้ฟังคำตอบลลิลก็นิ่งไป เธอเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวเกี่ยวกับเวโรนิก้า ที่แท้พัลเลเดียมก็ดึงผู้หญิงคนนั้นเข้ามาร่วมในเกมแก้แค้นของเขา ทว่าอาการนิ่งคิดนั้นกลับทำให้คู่สนทนาเริ่มอึดอัดและไม่สบายใจขึ้นมา นิโคลัสยิ้มแหย

“เอ้อ...ผมต้องขอโทษที่พูดเรื่องนี้ แต่ทราบมาว่าคุณอิศราเป็นพ่อหม้ายซึ่งผมไม่รู้ว่าคุณรู้เรื่อง...คู่ควงพ่อของคุณบ้างหรือเปล่า”

“ไม่ค่ะ...ฉันไม่ยุ่งย่ามเรื่องส่วนตัวของพ่อ และการที่พ่อจะคบใครฉันถือว่ามันเป็นสิทธิ์ส่วนตัวของท่าน”

“คุณช่างเป็นลูกสาวที่น่ารัก แล้ววันนี้พ่อของคุณไม่ได้มาด้วยหรอกหรือครับ?”

“มาอยู่กันที่นี่เองหรือ?”

เสียงห้าวหนักที่แทรกเข้ามาทำให้การสนทนาระหว่างทั้งสองหยุดชะงัก ลลิลสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาหยุดข้าง ๆ นิโคลัส พัลเลเดียมมองเธอด้วยสีหน้าถมึงทึงและเพื่อนสนิทก็ไม่ทันเห็นว่าเขากำลังขบกรามราวกับพยายามข่มความโกรธไว้เต็มที่


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น