miew

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 12

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 28.9k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ม.ค. 2561 13:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 12
แบบอักษร

“ ไง ยังสบายดีกันอยู่รึเปล่า ” เสียงเย็นๆของกรทักทายคนทั้งสองขึ้น เสี่ยดนัยโดนซ้อมนิดหน่อยเพราะตอนไปเอาตัวมามีการขัดขืนกันเกิดขึ้น ส่วนแมนนั้นเสียเลือดไปเยอะพอสมควรแต่ไม่เป็นไรเพราะธันประถมพยาบาลเบื้องต้นห้ามเลือดไว้แล้ว

“ แกจับฉันมาทำไม!! ถ้าเรื่องที่ฉันส่งคนไปทำลายบ่อนทางใต้ของแกแล้วล่ะก็ ฉันยินดีชดใช้ให้! จะเอาเท่าไหร่บอกฉันมาสิ ฉันยอมจ่าย!! ” เสี่ยดนัยที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวก็เสนอทางออกที่ดีสำหรับตัวเองขึ้นมา

“ นี่ทำเป็นไม่รู้หรือว่าไม่รู้จริงๆ แล้วแกไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยหรอ ” กรพูดเสียงเรียบกับเสี่ยดนัยและหันไปถามแมนเสียงกดต่ำ เพราะสิ่งที่แมนทำกับขิง กรเห็นหมดแล้วและกรก็อยากจะฉีกร่างของแมนออกเป็นชิ้นๆ

“ เสี่ยไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ กูทำของกูคนเดียว ” แมนตอบด้วยเสียงหนักแน่น เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเกิดจากเขาที่รับทำงานให้พัตเอง แมนไม่คิดว่าจะมีคนมาช่วยขิงได้ทัน เพราะคิดว่าทุกคนคงวุ่นวาย แต่มันกลับผิดพลาดไปหมด

“ ไม่เกี่ยวงั้นหรอ? แต่รู้มั๊ยยังไงเสี่ยดนัยก็เป็นนายของแก แล้วแกคิดว่านายแกไม่เกี่ยวมั๊ยล่ะ จะเป็นไปได้ยังไงที่แกจะทำงานโดยที่ไม่มีคนสั่ง มันเป็นไปไม่ได้หรอกนะ งั้นฉันจะจัดการกับนายแกก่อนก็แล้วกัน ” กรว่าเสียงเหี้ยม และหันความสนใจไปหาเสี่ยดนัย ถ้าไม่มีคนสั่งหรือบงการ ไม่มีทางที่ลูกน้องจะทำงานโดยพละการหรอกจริงมั๊ย

“ นี่มันเรื่องอะไรกันไอ้แมน!! แกทำอะไรพละการเกินกว่าที่ฉันสั่งงั้นหรอ!! ” เสี่ยดนัยหันไปตะคอกใส่แมน แมนรู้สึกผิดที่เสี่ยต้องมาโดนกับเขาด้วย แมนเลยตัดสินใจที่จะรับผิดคนเดียว

“ ผมขอโทษครับเสี่ย เสี่ยไม่รู้เรื่องนี้ คนที่สั่งกูทำเรื่องนี้ คือพัต เด็กที่เสี่ยเคยควง กูไม่รู้ว่าพัตมีอะไรกับพวกแก๊งเหยี่ยวดำ แต่พัตเกลียดเด็กคนนั้น และจ้างพวกกูให้ไปจับเด็กคนนั้นมาข่มขืน พวกกูจะได้เงินคนละแสน และพัตก็จะนอนกับกูเมื่องานสำเร็จ ” แมนหันไปขอโทษเสี่ยดนัย และเล่าความจริงให้กรฟัง แมนไม่รู้ว่ากรจะเชื่อหรือเปล่า ถ้าไม่เชื่อแมนก็มีวิธีพิสูจน์

“ แกอาจจะแต่งเรื่องโกหกฉันก็ได้ ทำไมพัตจะทำแบบนั้น พัตก็เป็นคู่นอนฉันคนหนึ่งเหมือนกัน ฉันไม่เชื่อแค่คำพูดของแกหรอกนะ ” กรยังพูดเสียงเรียบกรไม่คิดว่าพัตจะทำแบบนั้นหรอก เพราะกรก็ให้พัตไปเยอะ ไม่ว่าจะเงิน คอนโด หรือของอื่นๆที่อยากได้ แล้วทำไมจะต้องทำแบบนั้น ถึงตอนนี้กรจะไม่ค่อยได้เรียกใช้พัต แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เรียกอีก แค่ตอนนี้กรยังหลงไหลร่างกายขิงอยู่

“ มึงได้หยิบโทรศัพท์เครื่องนั้นมารึเปล่าล่ะ ถ้าหยิบมาก็เอามาให้กู เดี๋ยวกูจะพิสูจน์ให้มึงดูเอง ” แมนหันไปถามธันที่ยืนอยู่ข้างหลังกร กรก็อยากจะรู้ว่าแมนจะเล่นลิ้นอะไรอีก แต่กรจะดูซิว่าแมนจะทำอะไร

“ ไปเอามือถือเครื่องนั้นมาสิธัน ฉันอยากรู้เหมือนกันว่าที่มันพูดจริงรึเปล่า ถ้าจริงฉันจะได้จัดการขั้นเด็ดขาดกับพัต ” กรบอกกับธันไป กรก็อยากรู้เหมือนกันว่า พัตจะกล้าทำแบบนั้นจริงๆหรอ แล้วทำไมต้องทำแบบนั้น

“ ครับ ” ธันตอบกรแล้วก็เดินกลับออกไปเพื่อหยิบมือถือให้กร ไม่นานธันก็เดินกลับมาพร้อมกับมือถือ ธันส่งให้กร กรมองมือถือและมองหน้าแมน

“ โทรออกเบอร์ที่สองของบันทึกการโทรสิ ” แมนบอกกร กรกดโทรออกตามที่แมนบอก และเปิดลำโพงให้แมนได้พูดกับคนในสายโดยที่กรเป็นคนถือโทรศัพท์ รอสายไม่นานคนปลายสายก็รับและพูดด้วยเสียงสดใสร่าเริง

“ //ฮะโหล นายปล่อยให้ฉันรอนานมากเลยนะ สนุกจนลืมฉันแล้วรึไง// ” เสียงปลายสายเป็นเสียงของพัตจริงๆ กรยืนฟังนิ่งๆในมือกำโทรศัพท์แน่น ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ล่ะ ในเมื่อเงินกรก็ให้ ความสุขสบายกรก็มอบมันให้กับพัต

“ ใจเย็นสิครับ ของแบบนี้มันต้องใช้เวลาหน่อย แล้วอีกอย่างผมก็อยากได้รางวัลพิเศษจากคุณอยู่นะ ” แมนพูดตอบเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แมนทำเหมือนว่างานทุกอย่างสำเร็จ

“ //ได้สิ แล้วไอ้เด็กนั่นสภาพมันเป็นยังไงหรอ? ฉันอยากรู้// ” พัตถามแมนอย่างตื่นเต้น เพราะเขาอยากรู้ว่าขิงยับเยินแค่ไหน อยากเห็นสภาพน่าสมเพชของขิงใจแทบขาด

“ ใจเย็นหน่อยสิ หลังจากพวกผมรุมจัดการเด็กนั่นแล้ว ผมก็เอาไปปล่อยไว้หน้าบ้านหลังนั้นแหละ ป่านนี้ถูกใครเจอรึยังก็ไม่รู้ เอาเป็นว่าเราออกมาเจอกันหน่อยสิ คืนนี้ตอนห้าทุ่มที่โรงแรมที่เดิมที่เราเจอกันนะที่ห้องเดิม แล้วผมจะเอาคลิปไปให้คุณ อย่าลืมรางวัลพิเศษของผมล่ะ แล้วเจอกัน ” แมนบอกกับพัตไปเพราะไม่อยากให้พัตสงสัย แมนเลยรีบนัดเจอ แต่คนที่พัตจะเจอคงไม่ใช่แมนหรอก

“ //โอเค อีกหนึ่งชั่วโมงครึ่ง แล้วเจอกันนะ ตื๊ดๆ// ” พัตวางสายไป แมนมองหน้ากรแล้วยกยิ้ม เพราะตอนนี้คงต้องเป็นทีของแมนก่อนที่กรต้องจัดการ

“ เอาสิ จะฆ่าก็ฆ่า จะทรมานก็ได้นะ แต่เรื่องนี้เสี่ยไม่เกี่ยว ” แมนว่าอย่างเยาะเย้ย เพราะแมนไม่กลัวที่จะตายอยู่แล้ว ก็ที่รับทำงานนี้ ที่เกี่ยวข้องกับมาเฟียอย่างแก๊งเหยี่ยวดำ เขาเตรียมใจไว้แล้ว ถ้าหนีไม่รอดก็ตายอย่างเดียว

“ หึ! ไม่ต้องร้องขอขนาดนั้นก็ได้ ฉันชอบที่นายใจเด็ดนะ น่าเสียดายที่มายุ่งกับคนอย่างฉัน ” กรว่าก่อนจะเดินไปหาเสี่ยที่นั่งเงียบมาได้สักพัก เพราะไม่คิดว่าพัตจะเป็นงูพิษที่แว้งกัดด้วยการหลอกให้เขาต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้

“ เสี่ยดนัย นั่งเหม่ออะไรอยู่ล่ะ ถึงตาเสี่ยแล้วนะ ” กรทักเสี่ยดนัยที่กำลังนั่งเหม่ออยู่ เสี่ยสะดุ้งเล็กน้อยและหันมามองหน้ากร

“ แล้วแกอยากได้อะไรล่ะ? แลกกับชีวิตของฉัน ฉันให้แกได้หมด แต่ขออย่างเดียว อย่าฆ่าฉันเลย ” เสี่ยดนัยที่ขอร้องและยอมแลกกับอะไรก็แล้วแต่ ขอแค่ให้รอดจากตรงนี้ เขาจะยอมทุกอย่าง

“ ท่าเรือที่ฝั่งทางใต้เป็นไง แลกกับชีวิตของเสี่ย แต่ถ้าไม่ เสี่ยก็เตรียมตัวลองไปว่ายน้ำเล่นที่นั่นได้เลยนะ หึหึ ”กรเสนอทางออกให้กับเสี่ยดนัย กรคิดจะทำคาสิโนบนเรื่อที่อยู่ท่าเรือฝั่งใต้ และที่ตรงนั้นก็เหมาะมากซะด้วย

“ เอาไปเลย อยากได้ก็เอาไป ทีนี้ก็ปล่อยฉันได้แล้ว ” เสี่ยดนัยพูดบอกกับกร กรหยิบกระดาษที่เป็นใบโอนกรรมสิทธิ์ให้กับเสี่ยดนัย เพื่อโอนทุกอย่างให้เป็นของกร

“ เซ็นชื่อเสี่ยลงกระดาษในนี้ แล้วผมจะให้ลูกน้องไปส่งเสี่ยให้ถึงบ้านอย่างปลอดภัย ” กรส่งกระดาษกับปากกาให้เสี่ยดนัย เสี่ยดนัยก็ยอมรับและเซ็นชื่อแต่โดยดี และก็ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับแก๊งนี้อีก เพราะตอนที่โดนจับตัวมา ทั้งที่ลูกน้องของเสี่ยดนัยมีมากกว่าแต่ก็โดนเป่าหัวได้ง่ายๆ เสี่ยดนัยเข็ดหลาบกับเรื่องในครั้งนี้แล้ว

“ ขอบคุณที่ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีนะครับ หวังว่าเสี่ยจะไม่คิดอะไรตื้นๆอีก ธันให้คนของเราไปส่งเสี่ยดนัยที่บ้านเดี๋ยวนี้ ” สิ้นคำสั่งเสี่ยดนัยก็ถูกพาตัวกลับบ้าน ธันให้ลูกน้องคนสนิทอีกทีไปส่ง และธันก็กลับมาหากรอีกตามเดิม

“ เรียบร้อยแล้วครับคุณกร ” ธันรายงานกร กรมองหน้าแมนก่อนจะถามขึ้น

“ ที่เดิมที่ว่าคือที่ไหน ” กรถามเสียงเรียบ เพราะต้องไปรอพัตในที่ๆนัดไว้กับแมน

“ กูนัดกับพัตไว้ที่ โรงแรม00 ห้อง012 กูเปิดห้องไว้ตั้งแต่เช้าแล้ว มึงรู้แล้วก็ฆ่ากูซะสิ อยู่แบบนี้มันน่าสมเพชชะมัด ” แมนพูดแบบเยาะเย้ยตัวเอง ท้าให้กรฆ่าทิ้ง เพราะทำงานไม่สำเร็จแถมถูกจับได้อีกมันหน้าสมเพช

“ ธันให้ลูกน้องเรา3คนซ้อมมันสามชั่วโมง ถ้ามันไม่ตายก็เอามันไปรักษากับไอ้พล ฉันชอบคนแบบมัน แต่ไม่ต้องออมแรงนะ จัดการให้เต็มที่ หึ! ” นี่ถือว่าได้โอกาสรอดจากกรเลยนะ ถ้าอดทนโดนซ้อมได้ไม่ชิงตายซะก่อนล่ะนะ เพราะลูกน้องกรโหดและมือหนักกันทั้งนั้น

“ ครับนาย ” ธันรับคำสั่งกร และเดินออกไปเรียกลูกน้องมาสามคน ลูกน้องทั้งสามคนตัวบึ๊กๆเดินมาในห้องใต้ดิน แมนถูกจับมือและขึงให้ยืน แมนแค่โดนยิง แต่ก็เจ็บไม่น้อยเพราะแผลไม่ใช่แค่ถากๆแต่โดนเต็มๆ

“ ใจแข็งหน่อยก็แล้วกันนะ หึหึ ไปกันได้แล้วธัน ” กรพูดก่อนจะเดินออกจากห้องนั้นและขึ้นมาไปจัดการอีกคน

“ ไง มึงชื่ออะไรวะ พลั่ก! ” พี่เบิ้มคนหนึ่งถามแมนแล้วต่อยเข้าที่ท้องจนแมนตัวงอเพราะจุก

“ อั่ก! อึก กะ กูชื่อแมน พลั่ก! ” แมนตอบไปและโดนต่อยเข้าที่หน้าอีกที่หนึ่ง แมนถึงกับสะบัดหัวเพราะมึน และก็โดนต่อยเป็นกระสอบทรายไปเรื่อยๆ และทั้งสามคนก็เปลี่ยนมือกันซ้อมแมนอยู่อย่างนั้นจนกว่าจะครบสามชั่วโมงตามที่เจ้านายสั่ง



ตอนนี้กรอยู่บนรถเบนซ์สุดหรูโดยมีธันเป็นคนขับ และธันก็ให้ลูกน้องตามมาด้วยสามสี่คน ขับมาเรื่อยๆจนถึงโรงแรมที่นัดหมาย กรเดินนำหน้าธันเข้าไปในตัวโรงแรมและไปนั่งรอที่รับรองแขก ธันเข้าไปติดต่อรับคีย์การ์ดห้อง012 มีหรอที่พนักงานจะกล้าปฏิเสธมาเฟียได้ ธันได้คีย์การ์ดมาก็เดินมาหากรที่นั่งรออยู่

“ คุณกรครับ ได้คีย์การ์ดมาแล้วครับ เชิญครับ ” ธันเดินมาบอกธันและเดินนำหน้ากรไปยังห้องที่นัดพัตไว้ เพราะกลัวว่าจะเป็นกับดักธันเลยเดินอยู่ข้างหน้าเพื่อเป็นโล่กำบังให้กับกร ส่วนลูกน้องก็เดินประกบกรเอาไว้

ธันแตะคีย์การ์ดและเปิดเข้าไปข้างใน ทุกอย่างยังเรียบร้อยดี ไม่มีใครอยู่ในนี้ ธันเดินตรวจทั่วห้องพอรู้ว่าปลอดภัยก็ออกมาหากรที่รออยู่ข้างนอก

“ ไม่มีใครอยู่ครับคุณกร เข้ามาข้างในเถอะครับ ” กรเดินเข้าไปข้างในห้อง กรนั่งลงที่ปรายเตียงรอพัต ตอนนี้ก็จะห้าทุ่มแล้ว รออีกไม่นานพัตก็จะมาที่นี่

ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูดังขึ้น แต่ไม่มีใครคิดที่จะไปเปิดเพราะไม่ได้ล็อก ลูกน้องของกรยืนนิ่งไม่มีใครขยับ ส่วนธันก็ยืนอยู่ใกล้ๆกร

ก๊อกๆๆ

คนที่อยู่ด้านนอกเคาะอีกครั้งเพื่อให้คนที่อยู่ด้านในเปิดประตูให้แต่ก็ยังเงียบ พัตเลยลองบิดลูกบิดประตูดูก็รู้ว่ามันไม่ได้ล็อก

แกร็ก แอดดด

พัตผลักประตูเข้าไปข้างในแต่ก็ไม่เจอใคร จนเดินเข้าไปข้างในและเจอกับคนที่ไม่คาดคิดจนอุทานออกมาแผ่วเบา

“ คุณกร ” เสียงเบาราวกับกระซิบดังจากปากพัต พัตมองกรด้วยความวิตกกังวล เพราะถ้ากรอยู่ที่นี่แสดงว่างานทั้งหมดล้มเหลว

“ ใช่ ฉันเอง ฉันคิดว่าฉันก็เลี้ยงดูเธอดีอยู่นะ แต่ไม่คิดว่าเธอจะทำแบบนี้กับขิง ทั้งที่ฉันให้ของทุกอย่างที่เธออยากได้ ได้มากกว่าขิงด้วยซ้ำ ทำไมล่ะพัต ” กรถามพัตด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง สายตาว่างเปล่าจนหน้ากลัว พัตเดินเข้าไปหากรโดยที่กรยังนั่งอยู่บนเตียง พัตขึ้นไปนั่งข้างๆกรกอดแขนกรเอาไว้ พัตเอาหัวซบที่ไหล่ของกร

“ เพราะคุณกรเปลี่ยนไป ตั้งแต่ที่ไอ้ขิงมันเข้ามาในบ้าน คุณก็เปลี่ยน คุณกรไม่เรียกหาพัต คุณกรไม่สนใจพัต ฮึก ” พัตพูดออกมาแล้วร้องไห้ พูดไปน้ำตาไหลไป ทีแรกก็คิดว่าต้องการกรแค่เงิน แต่พออยู่กับกรไปกลับต้องการเป็นคนเดียวที่ได้ครอบครองกร มันจะเรียกว่ารักได้รึเปล่า พัตเองก็ไม่แน่ใจ

“ ฉันไม่เคยเปลี่ยนไปหรอกนะพัต ฉันก็เป็นของฉันเหมือนเดิม ตอนที่ฉันหลงใหลในตัวเธอก็เพราะเซ็กส์ที่ได้จากเธอมันถูกใจฉัน ฉันให้ค่าตอบแทนเธอไปเท่ากับความพอใจของฉัน ฉันไปกับคนอื่น นอนกับคนอื่น และจ่ายให้ตามความพึงพอใจของฉันเหมือนกัน แต่พอฉันซื้อขิงมา ฉันพอใจในร่างกายของขิง เรียกใช้งานได้ตลอดเวลา ฉันยังชอบร่างกายนั้นฉันยังไม่เบื่อ แต่เธอกลับตีความหมายที่ฉันมอบให้ผิด เธอคิดว่าฉันจะรักหรือสนใจใครเป็นพิเศษงั้นหรอ? คิดผิดแล้วล่ะ ” นี่คงจะเป็นประโยคที่กรพูดกับพัตยาวที่สุด และมันก็ทำให้พัตถึงกับสะอึกพูดอะไรไม่ออก กรผู้แค่พอใจในร่างกายและเซ็กส์แค่นั้น แต่พัตก็อยากรู้ว่ากรไม่หวั่นไหวกับพัตสักนาทีเลยหรอ

“ คุณไม่คิดรักผมสักนาทีเลยหรอครับ ที่คุณกอดผมคุณไม่เคยคิดหวั่นไหวกับผมสักวินาทีเลยหรอ ” พัตถามทั้งน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม พัตปล่อยมันไหลอยู่อย่างนั้นโดยที่ไม่คิดที่จะเช็ดออกจะใบหน้าสวยๆเลยด้วยซ้ำ

“ อย่าถามในสิ่งที่เธอก็รู้คำตอบอยู่แล้วสิพัต ” กรไม่ตอบเพราะพัตก็น่าจะรู้อยู่แก่ใจแล้ว กรไม่รักใครมานานแล้ว ไม่ใช่ไม่เคยรัก แต่ไม่อยากรักอีกต่างหาก

“ คุณมันใจร้าย ฮึก ฮื่ออออออ ” พัตร้องไห้ออกมาสุดจะกลั้น พัตรักกรไปจริงๆซะแล้ว และพัตก็คงจะมีชีวิตที่ปวดร้าวกว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้หลายเท่า เพราะกรไม่เคยปล่อยให้คนที่กล้าคิดทำให้เขาหงุดหงิดไปง่ายๆ

“ ธัน ส่งตัวพัตให้ปิง แล้วให้มันหาใครสักคนที่อยู่แก๊งไหนก็ได้ที่ชอบความป่าเถื่อน ส่งพัตให้พวกนั้นซะ ” กรลุกขึ้นยืนและพูดสั่งธันทั้งที่ยังมองหน้าพัตอยู่ พัตร้องไห้อีกครั้ง ถ้าส่งถึงมือปิงแล้วพัตไม่มีทางได้พบกับความสุขอีกเลยชั่วชีวิต

“ ฮึก ฮื่อออออ ใจร้าย คุณกรคุณมันใจร้าย ฮื่อออออ ” พัตพูดตัดพ้อให้กร หมดกันแล้วชีวิตที่แสนสุข

“ ถ้าเธออยู่ดีๆในที่ของเธอตั้งแต่แรก เธอก็ไม่ต้องเจอกับอะไรแบบนี้หรอกนะ ” กรพูดก่อนที่จะเดินออกไปจากห้องนั้น ปล่อยให้ธันกับลูกน้องอีกสองคนได้จัดการต่อ ส่วนกรออกมากับลูกน้องอีกคนเพื่อกลับบ้าน

“ ปล่อยนะ!!! ปล่อย!!! อย่ามาจับ! ปล่อย!!! กรี๊ดดดดดดดด ” เสียงพัตกรีดร้องและพยายามดิ้นหนีจากการจับตัวไปให้ปิง

“ พาตัวออกไป ” ธันสั่งลูกน้องอีกรอบ แล้วพัตก็ถูกพาตัวออกไปจากโรงแรม ไม่มีใครกล้ายุ่งกับเรื่องนี้ เพราะแก๊งเหยี่ยวดำไม่มีคนที่กล้าต่อกรด้วยถ้าไม่เก่งพอ




กรนั่งรถกลับมาที่บ้านและขึ้นไปหาคนที่นอนหลับอยู่บนห้อง กรนั่งลงบนเตียงและมองหน้าขิงที่หลับสนิทอยู่สักพัก

“ ฉันไม่อยากรักใครอีก ความรักมันทำให้ฉันเจ็บปวดมาแล้ว เธอเป็นได้แค่ที่รองรับอารมณ์ของฉัน ขิง ” กรพูดกับคนที่หลับสนิท กรเหม่อมองขิงอยู่อย่างนั้นสักพัก ก่อนที่กรจะลุกไปอาบน้ำและกลับมานอนข้างๆขิง ถึงจะพูดว่าไม่รัก แต่กรก็ดึงขิงเข้ามากอดไว้แล้วก็หลับไป





มาแล้ว ขอโทษที่เกเรไม่ได้แต่งเมื่อวาน มันตันๆเลยไม่ฝืนแต่งแถมปวดตาด้วย เฮียกรของเรานางมีความหลังกับความรัก นางเจ็บแล้วจำ? เราไม่รู้ว่าดราม่าของเราจะทำให้คนอ่านอินหรือเปล่า แต่เรื่องนี้มีแน่นอน เดี๋ยวคู่รองจะมาแล้วนะอีกนิดเดียว ยังไงก็รอกันหน่อยนะ เจอกันตอนหน้า

TBC.

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น