🌹Rosé.🌹

กูคืนคนที่จะลากมึงลงนรก...

ชื่อตอน : 10.2 อพอลโล่ NC+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ม.ค. 2561 20:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
10.2 อพอลโล่ NC+++
แบบอักษร

----

"อ๊าา อ้ะ อื้ออๆ"

ร่างบางที่นอนแนบเตียงกับร่างหนาที่คร่อมตัว กำลังทำกิจกรรมบนเตียงอย่างไม่คิดชีวิต ตั้งแต่หัวค่ำจนจะถึงรุ่งสางอยู่แล้ว และนี้ก็คงจะเป็นยกสุดท้ายของพวกเขา


"อ่าา เย็- เป็นสิบรอบล่ะ รูยังไม่หลวมเลย ฟิดโคตร"


"บ้า อ๊ะ..ใครใช่ อื้อ ห้ะ ให้พูดอย่างนะ..อ๊าา น้านน"


ปึก!ปึก!ปึก!


"อื้อออ พอแล้วว น้อง นะ..เหนื่อยแล้ว..อ้ะะ"


"อืมมม เหนื่อยไร ตอดแน่นไม่ปล่อย อ่าา"


"อิ๊ อ้ะๆ อ๊าาา!"


แก่นกายพลุบเข้าพลุบออกในร่องสวาทตั้งแต่หลายชั่วโมงที่แล้ว จนตอนนี้ร่องสวทบวมเป่ง แดงช้ำ แต่ร่างหนาก็ไม่มีท่าทีจะหยุด เพราะเขามีความคิดอะไรบางอย่างในใจ


ตับบๆๆ

จ๊วฟ แผล่บบ!!


ลิ้นร้อนไล้เลียไปมาตรงหน้าอกและดูดอย่างเมามันส์ ช่วงล่างก็ไม่ยอมแพ้ แท่งร้อนเข้าออกในร่องสวาทเร็วถี่จนคนใต้ร่างแทบทนไม่ไหว


" อื้อๆๆ.. อ้ะ อิ๊ๆ จะ..มะ ไม่ไหว..ละ แล้วว อร๊างง"

"อีกนิดน่ะคนดี เผื่อเยอะๆ"


"ค่ะ?  อร๊าาๆ อูยยย อร๊าาาาง!!"

"หึ โอ้ววว ซี้ดดด อ่าาาาส์!"


น้ำสีขาวขุ่นที่มีลูกๆ ถูกฉีกเข้ามดลูกทุกหยาดหยด เอาจริงๆนี่คือแผนของพาสเทล ซึ่งเขาอยากมีลูก และเพื่อกันให้ลูกติดแน่นอน เลยหลายยกไว้ก่อน หรือที่เขาพลั้งปากบอกร่างนิ่มใต้ร่างเขาว่า เผื่อเยอะๆ นั่นเอง


ว่าแต่เขาจะได้ลูกสาวหรือลูกชาย เอ้ะ! หรือลูกแฝด


"ฝันดีน่ะคับเมีย ฝันดีน่ะคับ ลูก โตไวๆน่ะ พ่อรอจะไม่ไหวล่ะ^^"

ร่างของมินิสลบไปตั้งแต่เสร็จสมรอบสุดท้าย เหลือเพียงพาสเทลกับคำพูดของเขาในความมืด


..

...


10.45 น


"อื้อออ โอ๊ยยย"

ฉันตื่นขึ้นมายังไม่ทันขยับตัวไปไหน ก็เจ็บร้าวไปทั่วร่างกาย เมื่อคืนยอมรับเลยว่าหนักมากก นี่ถ้าไม่สลบคือ พี่พาสเทลจะมีรอบต่อก็ไม่รู้

"เป็นไรคับ เจ็บหรือ"

ใบหน้าของพี่พาสเทลปรากฏตรงหน้า สีหน้าเขากังวล เหอะ แต่จะมาสำนึกผิดตอนนี่ก็สายไปล่ะ 


"ไอ่พี่บ้าา ฮืออ เจ็บไปหมดเลย ขนาดยังไม่ได้ขยับน่ะ ไม่ใช่สิ! ตอนนี้ขยับไม่ได้เลยต่างหาก ไม่มีแรงเหลือเลย ฮึ่ย"

ฉันบ่นไปด้วยก่นด่าไปด้วย คนอะไรกัน ไปเอาแรงฮึ่ดจากไหนมามากมาย


"เดี๋ยวพี่เช็ดตัวละเอายามาทาให้น่ะ^^"

"ไม่ต้องมายิ้มเลยย นี่กะจะเอาท้องเลยหรอ เอายาคุมมาให้น้องด้วย"

"ไม่เอาาา..พี่คุยกับลูกเมื่อคืนแล้วว่าพี่จะรอ รอบนี้ห้ามกินยาคุม อุตส่าห์อัดไปทุกดอกจน น้องขยับไม่ได้ขนาดนี้ ถ้ากินยาคุมน่ะ รอบหน้าจะเยอะกว่านี้น่ะจะบอกให้"


ตอนแรกพี่มันดูท่าจะอ้อนเอาแต่ใจ แต่ประโยคหลังๆมันบังคับกันนี่หว่า งี้ก็ได้หรอ

..


12.30น


"มาแล้วค้าบบ ข้าวผัดกุ้งตัวใหญ่ๆ"

"น้องไม่ใช่เด็กน่ะ ไม่ต้องทำเสียงน่าขนลุกแถวนี้เลย"


"เอ้าา อุตส่าเอาใจขนาดนี้ งั้นพี่กินกุ้งล่ะให้น้องกินแค่ข้าวผัดอย่างเดียวก็ได้"


"ไม่!! จะเอากุ้งง ห้ามมาแย่งน้องน่ะ"


แล้วพวกเราก็นั่งกินข้าวผัดกุ้งจนหมดด้วยกันในจานเดียว และก็นั่งดูทีวีสักพักหนังตาฉันก็เริ่มหย่อน และหลับไปในที่สุดตื่นมาอีกทีก็...


4ปีผ่านไป..


ฉันตื่นจากฝันในอดีตที่เคยผ่านมา มันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขน่ะ ถึงแค่จะข้าวผัดกุ้งจานเดียว แต่มันคงเป็นอาหารจานแรกที่ช่วยในการเจริญเติบโตของลูกในครรภ์ และตอนนี้ ลูกน้อยของฉันอายุ3ปีเศษๆแล้วล่ะ


ตอนที่ลูกยังอยู่ในท้องน่ะ พอรู้ว่าเป็นผู้ชาย พวกพี่ๆเพื่อนพี่พาสเทลและเพื่อนๆฉันแย่งกันตั้งชื่อ แต่สุดท้าย เราทั้งหมดก็ตกลงว่าจะให้เขาชื่ออพอลโล่ ที่มีความหมายคือ 1ในเทพเจ้ากรีก เป็นชื่อที่ดูมีพลังมากๆเลยล่ะ^^


"มี๊ค้าบบ"

ตอนนี้พี่ๆเพื่อนพี่พาสเทลสร้างบ้านพักใหม่ หลังใหญ่มาก หรือเรียกว่าคฤหาสน์ก็ได้ และพวกเราทั้งหมดก็อาศัยอยู่ที่นี่ด้วยกันรวมถึงเซลและโมจิ พวกเราทั้งสิบสองคนอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา คอยเล่นเป็นเพื่อนกับพอลตลอด


"ค่ะ?"

อยู่ดีๆพอลก็เต๊าะแต๊ะมาหาฉันในครัวและดึงชายกางเกงขายาวสีขาวของฉัน ฉันเลยหันมามองพอลก่อนจะหันไปมองพวกลุงๆป้าๆด้วยสีหน้างงๆ คืออยู่ดีๆลูกก็มาหาเนี่ยน่ะ แปลกจัง


"ทำไมวันนี้มี๊สวยจังค๊าบ"

ฉันเดินอุ้มพอลออกจากห้องครัวเดินมาห้องรับแขกที่มีทุกคนอยู่พร้อมหน้าพร้อมตา พอได้ยินสิ่งที่ลูกพูดก็หันไปกวาดมองพี่ๆทุกคนทันที


"ใครสอนให้พอลพูดแบบนี้คับ?"

ฉันถามลูกแต่มองหน้าทุกคนอย่างจับผิด คนอื่นๆก็ทำท่าทางประมานว่า ไม่ได้สอนน่ะ


"ป๊ะป๊า กับ ลุงๆค๊าบ"


"พอล! ไหนสัญญากับลุงๆแล้วไงว่าจะไม่บอกมี๊"


"พอลไม่อยากโกหกมี๊คับ พอลอยากเป็นเด็กดี"


"แต่มี๊สวยทุกวันอยู่แย้วว เน้อะ ป๊ะป๊า"

ลูกพูดแล้วหอมแก้มฉันก่อนจะลุกออกจากตักแล้ววิ่งไปหาป๊าที่นั่งอยู่ตรงข้ามฉันก่อนจะเขย่าแขนเรียกร้องคำตอบ


"อื้ออ สวยมากก เมียใครก็ไม่รู้"


"อ้ะแห่มๆ!!!"

พี่ซัมเมอร์ พี่วินเทจ พี่แกรมเมอร์และพี่โรมันกับเอ๊กซ์เซล พากันกระแอมเบา เป็นการแซวแบบเนียนๆ -*- เอิ่มค่ะ


"ป๊าา ค้าบ"


"คับ?"


"มี๊ค้าบบ"


"ค่ะ?"

ฉันและพี่พาสเทลหันไปมองลูกที่กลับมายืนอยู่ตรงหน้าทีวีซึ่งไม่ได้บังอะไรเลยเพราะลูกยังตัวเล็กไม่สูงขนาดนั้น แต่ก็กลายเป็นที่สนใจจากพวกเราทั้งสิบสองคน


"ถ้าผมโตขึ้น ผมจะแต่งงานกับมี๊น่ะค้าบบ"


0.0 !!!

เชื่อไหมว่าสีหน้าทุกคนในที่นี่อึ้งกันหมด


"พวกพี่ ปะ ป่าวสอนพอลน่ะ"

ฉันกำลังจะหันไปคาดโทษพี่ๆ แต่พวกเขากลับโบกมือลา แต่พอจะหันไปทางพวกเพื่อนๆฉัน รายนั้น ส่ายหัวอย่างเดียวเลยค่ะ



" ไอ่ลูกเวรร.. มี๊เป็นของป๊าน่ะคับ เน้อะมี๊"

พี่พาสเทลสบถเบาๆ แต่พวกเราคงได้ยินกันหมดยกเว้นพอลเพราะ พี่โรมันเอามือปิดหูพอล555


"จ้ะ มี๊จะรอวัันที่พอลโตขึ้นน้ะจ้ะ"

0.0!!!!


"5555"

เสียงหัวเราะของทุกคนดังลั่นบ้านเมื่อฉันตอบตกลงกับลูกซึ่งหักหน้าพี่พาสเทล และช่วงบ่ายวันนี้พวกเราก็มีจัดปาร์ตี้กิจกรรมส่วนตัวในบ้าน




------------

ครบ100%จ้าาาาา

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น