สีตลา

อ่านฟรีเช่นเคยค่ะ แต่ขออนุญาตลงไม่จบนะ และอาจจะมีตอนพิเศษให้เหมือนเรื่องที่แล้ว 55555 เบื่อตัวเอง นังคนใจอ่อน! เอาเป็นว่าฝากเรื่องใหม่ด้วยนะคะ

คิดถึงเมียจะตายอยู่แล้ว 70%

ชื่อตอน : คิดถึงเมียจะตายอยู่แล้ว 70%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ม.ค. 2561 07:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คิดถึงเมียจะตายอยู่แล้ว 70%
แบบอักษร

​ขออภัยที่หายไปนานนะคะ พอดีมีธุระด่วนเลย เสียดายเนอะ เวบไม่มีระบบให้โพสต์ไว้ล่วงหน้า ไม่งั้นก็ได้อ่านกันต่อเรื่อยๆ คิดถึงทุกคนนะคะ ยังไงอย่าลืมไปโหลดนิยายน้า  + + + + + + + + + + + + + + + + + +


ลงจากรถได้ อรอินทร์โผเข้ากอดแม่ที่ยืนรอรับที่หน้าบ้าน น้ำตาเธอซึมออกมาอย่างยากจะห้าม 

            “คิดถึงแม่จังเลยค่ะ”

            คนเป็นแม่ได้แต่แปลกใจ เพราะก่อนนี้ ลูกสาวคนนี้ทำตัวห่างเหินไปมากเพราะเรื่องแต่งงานกับเจ้าสัว แต่ดูตอนนี้สิ

            “จ้ะ แม่ก็คิดถึงลูก...เป็นไง ทำงานเหนื่อยมั้ย” นงเยาว์ผลักร่างนั้นออกเบาๆ แต่อรอินทร์ขืนตัวไว้ เธอไม่อยากให้แม่เห็นน้ำตาตัวเอง 

            “นิดหน่อยค่ะ แอ้นขอตัวไปพักก่อนนะคะ” พูดจบก็ผละออกแล้วก้มหน้าวิ่งเข้าบ้านไป นงเยาว์มองตามงงๆ

            “อะไรของเขานะ ยายเด็กคนนี้”

            “คงเหนื่อยน่ะ” เจ้าสัวเอ่ย

            “แล้วนี่งานคุณวีร์ยังไม่เสร็จ ทำไมผู้ช่วยกลับมาได้ล่ะคะ” นงเยาว์ถามด้วยความแปลกใจ

            “เข้าบ้านก่อนเถอะ แล้วผมจะเล่าเรื่องให้ฟัง”

            ทางด้านอรอินทร์เมื่อเข้ามาในห้องนอนแล้ว เธอก็เดินไปนั่งที่เตียง จังหวะเดียวกับที่เสียงข้อความเข้าจากโปรแกรมข้อความ

            มิสเตอร์A นั่นเอง

            อรอินทร์รีบกดเปิดอ่านทันที

            ‘เป็นไงบ้างคุณ เงียบไปเลย’

            ‘เรามีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อย’

            ‘อยากเล่าป่าว’

            หญิงสาวชะงักไปครู่หนึ่ง ก็พิมพ์ตอบ “เรื่องงานทั่วไปแหละ แล้วคุณล่ะ เป็นไงบ้าง งานยุ่งมั้ย”

            ‘ปลายปีแบบนี้ก็จะยุ่งๆ หน่อย แต่คุณโอเคใช่มั้ย’

            ‘บอกไม่ถูกเหมือนกัน คงจะโอเคมั้ง แต่ช่างเถอะ วันนี้ไม่ วันหน้าคงโอเค’

            มิสเตอร์Aส่งสติ๊กเกอร์นิ้วโป้งมาให้เธอ ตามด้วยข้อความ ‘สู้ๆ’

            ‘ขอบคุณนะ ที่คอยคุยเป็นเพื่อน คอยให้กำลังใจเราตลอดเลย มีอะไรอยากปรึกษาเราบ้างมั้ย เรายินดีนะ’

            ‘เอาตัวเองให้รอดก่อนดีมั้ย 55555’

            อรอินทร์หัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนพิมพ์ข้อความลงไปใหม่ ‘ถึงเราช่วยอะไรไม่ได้ แต่ก็ยินดีรับฟังนะ เผื่อคุณจะสบายใจขึ้นไง’

            ‘ผมสบายดี ปัญหามีนิดหน่อย แต่คิดว่าจัดการได้ เอาไว้ถ้าไม่ไหวจะมาระบายล่ะกันนะ’

            เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น อรอินทร์วางโทรศัพท์ แล้วก็เดินไปเปิดประตู เธอชะงักไปเมื่อเห็นว่าที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือปภพ

            “แอ้น เป็นไงบ้าง”

            “ก็ไม่...ค่อยดีหรอกค่ะ คุณภพคงทราบเรื่องแล้ว”

            “ทราบแล้ว ถึงเป็นห่วงอยู่นี่ไง ตกใจหรือเปล่า” เขาถามเสียงอ่อนโยน

            “หายตกใจแล้วค่ะ...ว่าแต่คุณภพมีอะไรหรือเปล่าคะ”

            “พี่เป็นห่วงแอ้นน่ะ”

            อรอินทร์เหลือบตาขึ้นมองเขา

“ขอบคุณนะคะ แต่แอ้นไม่เป็นอะไรเลย คนที่น่าห่วงคือคนที่โดนยิง แล้วก็คุณวีร์ที่ตอนนี้ยังอยู่ที่นั่น...จริงสิ ขอโทร.หาคุณวีร์ก่อนนะคะ ว่าคนเจ็บฟื้นหรือยัง” พูดจบก็ผลุบเข้าห้องและปิดประตูทันที เธอไม่อยากคิดเข้าข้างตัวเองหรอกว่าเขาจะชอบเธอ แต่เธอไม่ไว้ใจสายตาแปลกๆ ของเขา มันทำให้เธออึดอัดและไม่สบายใจเอาเสียเลย

หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้งและจะกดเพื่อโทร.หาปวีร์ แต่เขาก็โทร.เข้ามาเสียก่อน เธอแทบทำโทรศัพท์หล่น ไม่นึกว่าจะใจตรงกันขนาดนี้

“ค่ะ คุณวีร์ พี่เขาฟื้นหรือยังคะ”

“พ้นขีดอันตรายแล้ว” น้ำเสียงของชายหนุ่มบ่งบอกความโล่งใจ “แต่ฉันก็ยังกลับไม่ได้ เพราะเรื่องท่าทางจะยุ่งกว่าเดิม คดีเบี่ยงไปทางอื่นน่ะ เอาไว้ฉันค่อยเล่าให้ฟังก็แล้วกัน แล้วนี่เธอทำอะไรอยู่”

“ก็...เพิ่งถึงบ้าน ว่าจะอาบน้ำแล้วก็นอนพักแล้วค่ะ คุณวีร์ถึงโรงแรมหรือยัง”

“ถึงแล้ว...คิดถึงฉันหรือเปล่า”

อรอินทร์เงียบ หน้าร้อนซู่ขึ้นมาเสียดื้อๆ

“ว่าไง” ปลายสายถามย้ำ เร่งเร้าเอาคำตอบ

“เพิ่งห่างกันสองชั่วโมงเนี่ยนะคะ”

“นาทีเดียวก็คิดถึงจนจะบ้าแล้ว...” น้ำเสียงของเขาอ่อนลงจนเกือบเป็นอ้อน ซึ่งได้ยินแล้วหัวใจอรอินทร์ก็เต้นรัว

“แค่นี้ก่อนนะคะ แอ้นอยากพักแล้ว”

“ก็ได้ วันนี้ไม่ยอมตอบฉัน วันพรุ่งนี้ฉันจะถามใหม่จนกว่าเธอจะตอบ...”

“สวัสดีค่ะ” พูดจบก็กดวางสายทันที และเผลอยิ้มโดยไม่รู้ตัว

สองวันหลังจากนั้น ปวีร์ก็ไม่ได้โทร.หาอรอินทร์อีกเลย เธอทราบเหตุการณ์ทางนั้นก็จากเจ้าสัว

“คดีพลิก ไม่ใช่การยิงผิดตัว แต่คนร้ายตั้งใจยิงชัย เพราะ...เรื่องชู้สาว” เย็นวันนั้น เจ้าสัวเอ่ยกับทุกคนบนโต๊ะทานข้าว

“จากทางไหนเหรอคะ คุณลุง” อรอินทร์ทำหน้าที่แทนคนในบ้าน

“ชู้รักของเมียเขา ตำรวจสันนิษฐานว่าเมียเขาเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดด้วย”

อรอินทร์เบิกตากว้าง “พี่ผู้หญิงคนนั้นนะเหรอคะ คบชู้...ไม่อยากเชื่อเลย”

“เห็นบอกว่าตั้งแต่เกิดอุบัติเหตุเรื่องพ่อของหนู ชัยเขาก็เครียด ซึม เขาไม่ให้อภัยตัวเองน่ะ ทำตัวห่างลูกห่างเมียไปเรื่อยๆ นอนก็ไม่ค่อยหลับ แต่อย่างไรก็ตาม นี่ก็ไม่ใช่เหตุผลที่เมียเขาจะต้องไปมีชู้ ในเรื่องของกฎหมายก็ว่ากันไปตามผิด”

“ทีนี้ลูกจะอยู่ยังไง พ่อเจ็บ แม่ต้องติดคุกเพราะร่วมมือกับชู้ฆ่าพ่อ” นงเยาว์บ่นอุบด้วยสงสารเด็ก

“วีร์เขากำลังจัดการเรื่องนี้อยู่ เขาจะขอเด็กมาเป็นลูกบุญธรรม และให้มาอยู่กินที่นี่เลย”

“อุ๊ย ดีสิคะ มีเด็กในบ้าน บ้านเราจะได้ครึกครื้น” นงเยาว์เอ่ยน้ำเสียงตื่นเต้น

เจ้าสัวมองไปทางอรอินทร์ “ไม่มีปัญหาใช่มั้ย ลูก”

อรอินทร์สะดุ้ง มองหน้าเจ้าสัวด้วยความตกใจ ทำไมเขาต้องเจาะจงถามเธอด้วย

“เอ่อ...ก็...แอ้น...จะไปมีปัญหาอะไรล่ะคะ เรื่องของคุณวีร์เขา”

เจ้าสัวยิ้มพอใจ แล้วทานข้าวต่อ แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่า สายตาอีกสามคู่มองที่เขาด้วยความสงสัยเฉกเช่นเดียวกับอรอินทร์

“ทำไมต้องถามน้องแอ้นล่ะครับป๋า” ปภพเอ่ยถามตรงๆ

“ก็...แอ้นเขาเป็นน้องเล็กสุดของบ้านไง เผื่อเขาไม่อยากเสียตำแหน่งนี้ไปไง” เจ้าสัวแถไปทางโน้น ซึ่งก็ดูจะได้ผล เพราะไม่มีใครติดใจอะไรอีก ส่วนอรอินทร์ เธอกำลังคิดถึงเขา คนที่บอกว่าจะถามว่าเธอคิดถึงเขาไหมจนกว่าเธอจะตอบ แล้วดูเอาเถอะ เงียบไปเสียอย่างนั้น

            “แล้วพี่วีร์จะกลับมาวันไหนคะเนี่ย อ้อนมีงานต้องให้พี่วีร์เซ็นน่ะค่ะ” อรจิราถามเหมือนรู้ใจคนเป็นน้อง

            “เห็นว่าอีกสองวันน่ะ กว่าจะจัดการเรื่องเอกสารเสร็จ ว่าแต่อ้อนมีงานอะไร เอาให้ภพดูแทนไปก่อนแล้วกัน”

            อรจิรารับคำ ส่วนปภพเขานิ่งครู่หนึ่งก็เอ่ยกับอรอินทร์

            “แอ้น คืนนี้ไปพักผ่อนสมองกัน นี่พี่โทร.ชวนโสมไว้แล้ว ไปกันเยอะๆ สนุกดี”

            อรอินทร์นิ่งคิดครู่หนึ่งก็พยักหน้า เธอไม่ได้ออกไปเที่ยวกลางคืนนานแล้ว ออกไปบ้างก็ดีเหมือนกัน

“ไปด้วยกันนะ อ้อน” หันไปชวนพี่สาว ซึ่งก็พยักหน้ารับ ปภพยิ้มกว้างด้วยความดีใจและสมหวังที่จะได้ใกล้ชิดอรอินทร์มากกว่าเดิม

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น