อรภาวาสิริ หญิงแพรว
facebook-icon

ปากแข็ง ขี้หึง หื่นมาก

ซ่อน(เร้น)ปรารถนา ตอนที่3 อย่าใกล้กันเลย NC 15%

ชื่อตอน : ซ่อน(เร้น)ปรารถนา ตอนที่3 อย่าใกล้กันเลย NC 15%

คำค้น : NC อีโรติก ซ่อนเร้น ปรารถนา อนาวิน พี่วิน ปั้นหยา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.6k

ความคิดเห็น : 14

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ม.ค. 2561 17:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ซ่อน(เร้น)ปรารถนา ตอนที่3 อย่าใกล้กันเลย NC 15%
แบบอักษร

“อ๊า...วินขา...แรงๆค่ะ...โอ้วววว” 


“สุดยอด...เสียวมาก...ซี๊ดดดดส์...ใกล้แตกแล้ว”            


 “ตั๊บๆๆๆๆๆ”           

  ทั้งเสียงผู้หญิงและเสียงห้าวทุ้มของอนาวินดังออกมา ผสมผสานกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อในแบบฉบับของหนังเอวี ที่เธอเองก็รู้ว่ามันคืออะไร ในจังหวะที่เธอถือวิสาสะเอียงแนบหูเข้ากับฝาประตูห้องเพื่อแอบฟังก็ต้องรีบยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองเอาไว้ก่อนที่จะส่งเสียงสะอึกสะอื้นไห้ออกมา 


เสียงร้องจากข้างในเงียบลงไปได้สักพักปั้นหยาก็รีบพาตัวเองกลับไปที่ห้องทันทีที่คิดได้ เขาเคยบอกเอาไว้หลายครั้งแล้วว่าห้ามไม่ให้เธอเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับเรื่องส่วนตัว เขามีใคร หรือคบหากับใคร มันก็เป็นสิทธิของเขา น้องสาวนอกไส้อย่างเธอไม่มีสิทธิ์เข้าไปก้าวก่าย เธอรู้ซึ้งในข้อนี้ดี 


 “คุณกลับไปได้แล้วเอมมี่” 

พอเสร็จกิจก็รีบเขียนเช็คให้นางแบบสาวทันที เขาไม่ชอบมีพันธะผูกพันกับใคร กากแต่เรียกให้มาบริการเป็นครั้งคราวเท่านั้น โดยเฉพาะเวลาที่กำลังโมโหใครสักคนที่เป็นต้นเหตุให้เขาต้องอยากกระหายถึงขั้นนี้  


           “คุณไม่คิดจะเข้ามาในตัวเอมมี่จริงๆเหรอคะ รับรองว่าของเอมมี่ฟิตแน่นจนคุณต้องร้องครางตัวเกร็งเลยค่ะ” 

จะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งอนาวินก็ไม่เคยยัดเยียดท่อนเอ็นขนาดที่ทั้งใหญ่แบะยาวจนเกินมาตรฐานชายไทยเข้ามาในช่องทางรักให้เธอได้หายอยากกระสันเสียที มันน่าเบื่อที่ต้องมานั่งร้องครวญครางมองเขาใช้มือชักลำกายอยู่อย่างนี้ หากได้เจ้าลำยักษ์นี้เข้ามาเธอคงจะฟินจนถึงสรรค์ชั้นเจ็ดเลยก็ว่าได้           


  “อย่างนั้นหรือ? งั้นคุณช่วยรอผมสักครู่นะ รับรองว่าได้... ของผมเสียบเข้าไปใน... ของคุณอย่างแน่นอน”

 อนาวินเดินไปหยิบแก้วบรั่นดีขึ้นมาแล้วเทลงคอรวดเดียวจนหมด ก่อนจะรีบคว้าผ้าขนหนูขึ้นมาพันรอบกายท่อนล่างเอาไว้แบบหลวมๆแล้วก้าวออกไปจากห้อง ด้วยอารมณ์โทสะที่ยังครุกครุ่น          


   “ปั้นหยา”

 ได้จังหวะพอดีที่สาวน้อยเปิดประตูห้องนอนออกมา กรามแกร่งบดเข้าหากันแน่นที่เห็นสีหน้าที่แสดงถึงความเพลียบ่งบอกชัดเจน            


 “ค่ะ พี่วิน”

 เธอหลบสายตาเมื่อเห็นเขาแต่งตัวไม่เรียบร้อย            


 “ช่วยมายืนเฝ้าที่หน้าห้องฉันให้หน่อย อย่าให้ใครเข้ามารบกวนเด็ดขาดถ้าฉันยังไม่สั่ง”

 ยิ่งได้เห็นใบหน้าสวยหวานที่หม่นหมองก็ยิ่งทำให้เขาหงุดหงิด             


“ทุกคนคงเข้านอนกันหมดแล้วค่ะ พี่วินไม่ต้องเป็นกังวล...”            


 “ฉันสั่ง! เธอก็ต้องทำ” 

พูดจบร่างใหญ่ก็หันกลับแล้วเดินดุ่มๆกลับไปที่ห้อง ก่อนจะออกปากไล่นางแบบสาวอีกครั้ง             ปั้นหยาทำเอาเขาหมดอารมณ์กับผู้หญิงคนอื่น แต่กลับมามีอารมณ์กับน้องสาวนอกไส้ของตัวเองแทน            


 “ไม่ต้อง ฉันเปลี่ยนใจจะออกไปข้างนอก พรุ่งนี้ฝากบอกป้าศรีดาด้วยว่าไม่ต้องเตรียมอาหารเช้าให้ฉัน เพราะฉันจะไม่กลับ” 

ร่างใหญ่ในชุดลำลองเดินออกมาจากห้องอีกครั้ง รู้สึกขัดใจเป็นที่สุดเมื่อปั้นหยาขยับถอยเท้าออกห่างไปไกลตามคำสั่งของเขาเมื่อวันก่อน            


 “ได้ค่ะ”

 เธอได้แต่ก้มหน้าตอบรับ ถึงแม้ว่าจะเจ็บแปลบตรงหน้าอกจ้างซ้ายมากมายแค่ไหนก็ตาม เขาเดินตามหลังของหญิงสาวรูปร่างสูงโปรงในชุดสีแดงเพลิงโชว์หน้าเว้าหลังมาติดๆ ไม่ต้องให้บอกก็รู้ว่าทั้งสองคนคงจะออกไปด้วยกัน ไปที่ไหนสักที่ ในที่ที่ไม่มีใครรบกวนบทรักของเขาสองคนได้        


พักหลังมานี้ความปรารถนาในกายเขาปะทุรุนแรงมากขึ้นจนเผลอทำอะไรไปโดยไม่คาดคิด อนาวินพยายามที่จะพร่ำบอกกับตัวเองให้อยู่ห่างๆปั้นหยาเอาไว้ และทางที่ดีเขาควรย้ายออกไปอยู่คอนโดเพื่อตัดปัญหาในใจเหล่านี้ออกไป แม้แต่เสี้ยวใบหน้าหวานของเธอเขาก็ไม่อยากเห็น ไม่อยากได้ยินเสียง ไม่อยากรับรู้หรือว่าข้องเกี่ยวอะไรด้วยทั้งนั้น เพื่อตัดปัญหาและอารมณ์ที่ยากจะควบคุม




แอบสปอยบอกก่อนว่าเรื่องนี้ทั้งสองคนไม่ได้เป็นแค่พี่ชายกับน้องสาวนอกไส้ธรรมดา แต่ปมมีลึกกว่านั้น และต้องคอยติดตามกันต่อไปนะฮับ 


ติดตามการอัพเดท และเข้ามาพูดคุยกับหญิงแพรวได้ที่เพจเลยค่ะ 

 พิมพ์ตรงช่องค้นหา >> อรภาวาสิริ หญิงแพรว


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น