email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนพิเศษ+ขอเบบี๋ให้พ่อกรค่ะ อิอิอิ

ชื่อตอน : ตอนพิเศษ+ขอเบบี๋ให้พ่อกรค่ะ อิอิอิ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 75.7k

ความคิดเห็น : 84

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2561 15:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนพิเศษ+ขอเบบี๋ให้พ่อกรค่ะ อิอิอิ
แบบอักษร

​ณ คฤหาสน์หรู กิจวัตรประจำวันของฉันคือการตื่นมาทำกับข้าวให้ลูกและสามีแห่งชาติของผัวอีพลอย5555 มโนไปเองจร้า ฉันกำลังวุ่นวายในครัว เพื่อรีบให้เสร็จก่อนที่ดรากอนจะลงมากินข้าว...

"คุณหนู...ไม่เอาค่ะ...คุณหนู" เสียงดังเอะอะโวยของน้องพรีนกับเด็กรับใช้ ที่ตอนนี้เหมือนจะเล่นแรงนะ ฉันจึงเดินออกมาดูเพราะเสียงไม่ได้ไกลสักเท่าไหร่

"แป๋ววว..ดูในครัวแทนพลอยหน่อย...เดี๋ยวขอออกไปดูข้างนอกแป๊บนึง" ฉันสั่งเด็กรับใช้ที่อยู่ไม่ไกลมากนัก 

"ค่ะ" ฉันพยักหย้าเป็นเชิงรับรู้ก่อนจะเดินไปตามเสียง จนพบว่าลูกสาวตัวเองเล่นแรงขึ้นทุกวัน ก็เล่นวิ่งหนีจนคนวิ่งตามเหนื่อยแล้วตัวเองก็เล่นงอแงจะเอาๆ นี่ลูกฉันชักจะเอาใหญ่ขึ้นทุกวัน...

"น้องพรีนน!!!" เมื่อได้ยินเสียงฉันน้องพรีนจึงหยุด ดูเด็กนับใช้สิ. หัวกะเซอะกะเซิงหมด

"ใครให้เล่นแบบนี้ลูก...ขอโทษพี่เขาเดี๋ยวนี้เลย" น้องพรีนหน้าง๋อยไป มองต่ำก่อนจะยกมือไหว้ขอโทษเด็กรับใช้คนนั้น 

"น้องพรีนขอโทษค่ะ" ฉันจึงยิ้มให้กับความน่ารัก เวลานี่เหมือนมากกกก..

"น้องพรีน..." เมื่อได้ยินเสียงเรียก ฉันรู้เลยว่าเป็นใคร ก็พ่อทูนหัวของนาง

"คุณพ่อ..." เด็กสาววิ่งแทบไม่ยั้งเลย ไม่คิดว่าตัวเองจะล้มหรือไง

"น้องพรีนวิ่งช้าๆเดี๋ยวล้ม" เป็นฉันที่ตะโกนออกไป ก่อนจะเดินไปหาพ่อลูก

"เป็นอะไรคะ...หึหึ.." ฉันพอจะเดาออก อ้อนพ่อจนได้เรื่อง

"แม่ดุน้องพรีน..." ว่าแล้วเชียว หาที่ฟ้องจนได้

"น้องพรีนสมควรดุไหมคะ" ฉันเอ่ยขึ้นน้ำเสียงติดตลก...นางก็เอาหน้าสบที่บ่าพ่อของตัวเอง

"สมควร" ตอบแค่นั้นแหละ

"ฮ่าาาาาๆๆ" คนเป็นพ่อหัวเราะร่วนเลยให้กับความน่ารักของลูกสาว แล้วอุ้มลูกกับจูงมือเมียเข้าบ้าน...

ทุกอย่างที่สั่งเด็กรับใช้ไว้ก็เสร็จเรียบร้อย เพราะบัดนี้อาหารวางอยู่บนโต๊ะอาหารหมดละ

"คุณพ่อกับคุณแม่ยังไม่กับมาอีกหรอ" เขามองซ้ายมองขวาหาคนเป็นพ่อเป็นแม่ ก็เพราะท่านไม่อยู่เห็นบอกว่าไปปฏิบัติธรรมสักสองสามวัน เดี๋ยวค่อยกับเห็นว่างี้นะ!!!

"ยังเลย...แม่บอกว่าจะอีกสักสองสามวัน" ฉันเอ่ยขึ้น ก่อนจะนั่งดูสองพ่อลูกกินข้าว ฉันไม่ได้ป้อนเพราะให้หัดกินเอง และเป็นการฝึกเขาก่อนเข้าโรงเรียน

"คุณพ่อ...น้องพรีนอยากมีน้อง" ดรากอนแทบสำลักข้าว ลูกสาวเล่นอ้อนไม่เข้าเรื่อง

"ทำไมละคะ" ดรากอนหันไปมองหน้าลูกสาวสุดที่รักของตัวเอง นี่ถ้ามีลูกแล้วได้ลูกสาวอีกคนไม่กลายเป็นพวกขุนโจรห้าร้อยเลยหรอ นี่ก็เริ่มไว้หนวดไว้เคราแล้วนะ ดีที่ฉันไล่ให้ไปโกนออก

"น้องพรีนอยากมีเพื่อนเล่น..ไม่อยากเล่นกับพี่อ้อยพี่เอื้อยแล้วค่ะ" ลูกสาวฉันช่างอ้อนจริงๆดรากอนมองหน้าลูกสาวยิ้มๆ

"อ้าวววคุณหนู...พี่อ้อยเสียใจนะคะ พี่เอื้อยก็เหมือนกัน" เด็กสาวรับใช้เอ่ยขึ้น น้องพรีนจึงทำท่าทางเอามือจุ๊ปาก ก่อนจะกระซิบเพื่อนเล่นนางทั้งสองคน

"คิก..คิก" เสียงหัวเราะคิกกันร่วนเชียว...ฉันจึงเอ่ยขึ้นสมทบดรากอน

"น้องพรีนไม่กลัวน้องจะแย่งของเล่นหรอคะ" น้องพรีนทำท่าคุ่นคิด ก่อนจะหันมายิ้มแล้วตอบให้ฉัน

"ไม่ค่ะ....น้องพรีนมีเยอะแล้ว" ฉันจึงหันไปมองดรากอน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่ใบหน้า ฉันรู้เลยว่ารอยยิ้มนี้ทีอย่างเดียวที่ฉันรับรู้ คือหายนะทางกายของฉัน

"พ่อสัญญาว่าจะเสกเบบี๋เข้าท้องของเลย" ดรากอนหันไปตอบเอาใจของลูกสาว

"เย้!!!!!น้องพรีนจะมีน้องแย้วววว" เด็กสาว   กระโดดลงจากเก้าอี้วิ่งไปไหนก็ไม่รู้ด้วยความดีใจของนาง ฉันจึงให้รับใช้สองคนวิ่งตามไป ดื้อขึ้นทุกวันลูกสาวฉัน..

"ดรากอนสายแล้ว..." เขาจึงก้มมองดูนาฬิกา ก็มัวเล่นแต่กับลูกไงถึงได้เป็นแบบนี้ ฉันจึงหยิบเสื้อสูทที่อยู่เก้าอี้มาสวมให้เขา ก่อนจะจัดไทด์ให้เข้าที่

"ตั้งใจทำงานนะ....อย่ามองสาวที่ไหนด้วย" ฉันบอกออกไป ก่อนที่ดรากอนจะก้มลงมาหอมแกเมทั้งสองข้าง

ฟอด!!?ฟอด!!!!

"อื้อ...พอแล้วเดี๋ยวเข้าห้องประชุมไม่ทัน" ฉันยันแผลงอกนั้นไว้ไม่ให้เขาหอมฉันอีกครั้ง เพราะไปช้าพนักงานเอาไปนินทากันให้ทั่วเลย เสียภาพประธานกันหมดพอดี

"ไปล่ะ...แล้วเจอกัน...คุณเมีย" ประโยคหลังๆนี่สิขนลุกกันเป็นแถบเลย ฉันยิ้มให้มองรถเคลื่อนออกจากตัวคฤหาสน์ แล้วฉันก็หันมาเก็บอาหารที่มันวางอยู่บนโต๊ะ ก็ยังดีที่ทีเด็กรับใช้ช่วยเก็บ

▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪✨✨✨✨✨▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪▪

3 วันผ่านไป

"คุณปู่ คุณย่า" น้องพรีนวิ่งไปกอดคุณปู่กับคุณย่า เด็กอะไรช่างอ้อนจริงๆ

"อื้ออออ...หลานย่า" คุณแม่หอมซ้ายทีขวาทีซ้ายทีขวาที คุณพ่อก็ไม่ต่างกัน ฉันยิ้มให้กับความน่ารักของลูกสาว ฉันจึงเดินเลี่ยงขึ้นชั้นสอง อาบน้ำแต่งตัวจะได้ลงมาทานข้าวพร้อมกับลูก และคนอื่นๆ

ฉันไม่รู้ว่าใช้เวลาในการอาบน้ำนานเท่าไหร่ แต่ที่รู้ๆคือเดินออกจากห้องน้ำมาด้วยผ้าขนหนูพันรอบตัวผืนเดียว

"อึก...ดรากอน" ฉันรีบกระชับผ้าขนหนู แล้วควายหาชุดคลุมทันที ถึงจะมีลูกแล้วก็ตามแต่ก็ยังไม่ชินที่เขาจะมองอยู่ดี

"หึหึ...อ่อยหรอเรา" เขากระซิบที่ข้างหู ยื่นมือมาเอาผ้าเช็ดตัว

"เปล่า...ไม่คิดว่าจะมาเร็ว" ฉันเอ่บออกไป อย่างอายๆ

"ฉันมาปกติ...แต่เธออาบน้ำนาน" เขาเอ่ยบอกฉันก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำไป ฉันจึงรีบแจ่งตัวแล้วลงไปดูน้องพรีนไม่รู้ว่ากวนอะไรคุณแม่หรือเปล่า กลัวว่าท่านจะเหนื่อย

พออฉันมาถึงอาหารทุกอย่างวางอยู่บนโต๊ะ พร้อมกับน้องพรีน คุณปู่ คุณย่าสุดตามใจของนาง เหลือแต่ดรากอนที่ยังอาบน้ำอยู่ สักพักฉันก็เห็นเขาเดินลงมา ทุกคนพร้อมที่โต๊ะอาหาร พร้อมรับประทาน...

"กร...เป็นไงช่วงนี้บริษัท" คนเป็นพ่อเอ่ยถามลูกชาย ฉันจึงหันไปตักอาหารเข้าปากลูกสาวสุดที่เลิฟ ที่ตอนนี้กินเลอะไปหมด

"ก็ดีครับ...แต่วันพรุ่งนี้ผมต้องไปประชุมที่แถวๆชลบุรี เพราะลูกค้าของผมเขาพักและเที่ยวแถวๆทะเลที่นั่น" ฉันฟังดรากอน ใจนึงก็นึกสงสารเขา ต้องทำงานหนัก ฉันบอกแล้วให้ไปช่วยแต่ก็ไม่ยอม

"อื้อ...งั้นดีเลย พลอยก็ไปพักผ่อนด้วยเลย แม่เห็นอยู่แต่บ้านเดี๋ยวเบื่อเอา" คุณแม่ก็...หาเรื่องให้ฉันเลยนะ เอาแต่หัวค่ำเชียวววว

"ไม่ต้องบอกหรอกครับ เพราะผมจะลากไปด้วยแน่" เขาหันมายิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ฉัน ฉันจึงทำหน้ายักษ์ใส่เขา เป็นเชิงบอกว่าให้เลิกพูดได้แล้ว

"น้องพรีนอยากไปเที่ยว...ขอไปด้วยได้ไหมคะ" หันไปอ้อนพ่อซะอย่างเร็ว ก่อนที่คุณหญิงจะหันไปกระซิบหลานสาวตัวน้อย

"คิก...คิก..." เสียงหัวเราะชอบใจจากสาวน้อยของบ้าน

"น้องพรีนจะอยู่กับคุณย่าดีกว่า..." เปลี่ยนใจดื้อเด็กคนนี้หนิ...

เช้าวันต่อมาาาาาา

"ทุกอย่างอยู่ในรถแล้ว" ฉันหันไปบอกเขา ก่อนที่จะรัดเข็ดขัดนิรภัยแล้วดรากอนก็เคลื่อนรถออกไป เขาไปหอมแก้มลาลูกตั้งแต่ยังไม่ตื่นเลยด้วยซ้ำ...ดรากอนใช้เวลาไม่นานก็มาถึงชลบุรี แน่ใจนะว่ามาประชุม มาเที่ยวทะเลชัดๆ

"แน่ใจนะว่าประชุม ไม่ใช่มาเที่ยวหรอกนะ"  ฉันหันไปหาคนเจ้าเล่ห์ เพราะไม่มีใครเจ้าเล่ห์เกินเขาจริงๆ

"ก็ทั้งสองอย่าง" ฉันจึงยิ้มให้ ก่อนจะเดินข้างๆเขาเข้าไปเช็กอิน 

"ที่จองห้องVIP ไว้ครับ" ดรากอนที่เอ่ยบอกไป แต่ทำไมพนักงานคนนี้ยิเมแปลกๆ ฉันก็พอจะเข้าใจ ก็ผัวกูหล่อ!!!คนเลยมองเดี๋ยวเหอะๆๆ เดี๋ยวตบให้ลูกตาหลุดเลย5555

"นี่ค่ะ...ขาดเหลืออะไรทางเราพร้อมบริการนะคะ" นางก็ยิ้มให้สามีฉัน ดรากอนก็ยิ้มตอบมีหรือคนอย่างเขาจะไม่รู้ ว่าพนักงานอ่อย

"รู้ไหมว่าเขาอ่อยผัวตัวเองน่ะ...หึ" เขาเอามือมาเขกที่กะบาลฉัน ฉันจึงเอามือตีเข้าที่แขนเขา ก็มันเจ็บเล่นมาได้

"รู้ไง...อยากรู้ว่าคนอย่างนายจะทำยังไง" โอ้โห กูก็มีความร้าย555 ดรากอนไม่ตอบจึงเดินไปยังห้องที่ได้คีย์การ์ดมา 

แกร็กก!!!!

"เอ่อ...คุณกรคะ" ฉันหันตามเสียงเรียก ก็พบเลขาหน้าห้องของดรากอน หุ่นละลายใจชาย แล้วนี่แต่งตัวอะไร โห้...ทำเอาฉันก้มมองหน้าอกตัวเองยังไม่ได้ครึ่งเธอเลย...

"อ้าววว...คุณแนน ผมว่าจะสั่งงานคุณพอดีเลย ถ้างั้นคุณรวบรวมเอกสารการประชุมพรุ่งนี้เลย..." เขาเอ่ยสั่งงานอย่างปกติ แล้วเขาก็กำลังเดินเข้าห้องพร้อมฉัน...

"คุณกรคะ..." แม่เลขาหน้าปลอมเอามือมาจับแขนดรากอน ฉันก็ได้อะไรมาก ไม่ใช่หึงไม่มีเหตุผล แต่ก็เข้าใจว่าเขาคุยเรื่องงาน

"ดรากอน..เดี๋ยวพลอยเอาของไปเก็บก่อน คุยงานต่อให้เสร็จก่อนนะ" เขาหันมาจุ๊บที่แก้มฉันเบาๆ

จุ๊บ!!!!

ฉันยิ้มตัวม้วนเลย และแน่ใจว่าแม่เลขาคงเห็น ใครแคร์ คนเขาแสดงความรักให้กันเป็นเรื่องปกติ

"คุณมีอะไร" ผมเอ่ยขึ้น ใช่ว่าผมไม่รู้ว่าเธอก็อ่อยผมแต่ผมไม่เล่นด้วย เธอเป็นคนมีความสามารถผมจึงเลือกเธอมาทำงาน ไม่ได้เพราะรูปร่างหน้าตา และผมก็ไม่ได้คิดพิศวาสอะไรเธอ นอกจากเจ้านายและลูกน้อง

"อ่อ...เปล่าหรอกค่ะ...แค่จะถามว่าห้องประชุมชั้นไหนหรอคะ" เธอคงเห็นชัดเจนแล้วในสิ่งที่ผมทำกับพลอย ว่าจะไม่มีวันนอกใจ เพราะใช่ว่าผมเจอผู้หญิงมาน้อย แต่ก่อนผมยอมรับว่าใครเสนอผมสนอง ใครอ่อยผมเอาเรียบ ตั้งแต่เจอเมียมีลูกทุกอย่างมันกลายเป็นพอแล้ว พอแค่นี้

"ชั้น3 ฝั่งซ้ายมือสุด" ดรากอน

"อ่อ...ค่ะ" เลขาน้องแนน

"ถ้างั้นผมขอตัวนะ..." ดรากอน

"ค่ะ" เลขาน้องแนน

ผมเดินเข้าห้องมา ก็พบว่าเมียกำลังจัดแจงเสื้อผ้าที่จะใส่ประชุมวันพรุ่งนี้ ผมอยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะหึงผมไหม

ฟอดดด!!!

ผมฝังจมูกที่แก้มใสหนักๆ. อดคิดถึงเวลาส่วนตัวไม่ได้หายากเหมือนกันนะ เพราะผมต้องทำงานส่วนยัยบ๊องก็เลี้ยงลูก

"อื้ออออ...เดี๋ยวไม่เสร็จ" พูดไปก็เท่านั้น ผมยังกอดเธออยู่..กลิ่นกายหอมเฉพาะตัวแหม่ง!!อยากขึ้นมาทันที

พอหวนนึกถึงคำพูดของลูกสาวยิ่งได้ใจ ลูกสาวช่างรู้ใจพ่อมันจริงๆ ถ้ามีได้นะ แหม่ง!!!เอาเท่าทีมฟุตบอลเลย

ติ้ง!!!!

เหมือนเสียงโทรศัพท์ฉันมันดังขึ้น จึงเดอนไปหยิบขึ้นมาดู เหมือนคุณแม่จะแท็กรูปมาหาฉัน

​Dara_nongpeen พ่อกับแม่ไม่อยู่ค่ะ รีีบ กลัับมานะคะ@p. ploy

p. ploy งื้อออออ!!! คิดถึงมากกกเลย

ฉันเม้นในไอจีของคุณแม่ ก่อนที่จะเอารูปไปให้ดรากอนดู ฉันนี่แทบยิ้มเลยลูกสาวใครวะน่ารัก

"ดรากอน...พรุ่งนี้ประชุมเสร็จเรารีบกลับเลยไหม ฉันคิดถึงน้องพรีน" ฉันเอ่ยขึ้น

"ไม่ได้!!!" ฉันถึงกับงง นี่เขามาแบบไหน เขาไม่คิดถึงลูกหรอ

"ก็เรามาได้พักผ่อน...อย่าห่วงเลย แม่ดูแลได้อยู่แล้ว" เขาเอ่ยขึ้น ฉันจึงเลือกไม่ตอบอะไรเขาไป หันไปจัดการกับเสื้อผ้าของเขาต่อ...

เช้าวันต่อมา!!!

ดรากอนรีบไปประชุมชั้น3ของโรงแรม ซึ่งตอนนี้ฉันก็ออกมาเดินเล่นริมหาด มองเด็กฝรั่งที่กำลังเล่นกับผู้ชายร่างใหญ่ที่คิดว่า น่าจะเป็นพ่อของเด็ก หวนคิดถึงคนกำลังผระชุมให้ได้เลย ตอนนี้น้องพรีนจะเป็นไงบ้างนะ..

ปั่ก!!!

"อุ้ยยยย!!!  ขอโทษค่ะ" ฉันหันไปยิ้มให้กับฝรั่งร่างใหญ่ที่ฉันเดินชนเขา 

"ไม่เป็นไรครับ" แต่เอะ!!!ทำไมพูดไทยชัดขนาดนี้เนี้ย ฉันอดสงสัยไม่ได้

"ค่ะ" ฉันจึงเดินเลี่ยงออกมา หวังจะกลับไปรอดรากอนที่ห้อง แต่ก็พบเขาที่ข้างล่างที่กำลังยืนคุยกับลูกค้าอยู่...

ฉันจึงเดินเลี่ยงออกมา มารอเขาที่ห้องคิดว่าอยากกลับแล้วยังไงก็ต้องกลับ

แกร็กกกกกก!!!

ทันทีที่ประตูเปิดออก ฉันกะว่าจะบอกให้ว่าเก็บของเรียบร้อยแล้วพร้อมกลับ

"ดะ...อื้อออ" ดรากอนจู่โจมฉันเร็วมากไม่ทันได้ตั้งตัว เขาเป็นอะไรอยู่เล่นมาจูบเอาเป็นเอาตายแบบนี้

"อื้อออออ!!! ดรากอน" ฉันพยายามดันอกแกร่งออก พูดกันก่อนเล่นซะใส่อย่างเดียวเลย

"คิดถึง อยากกอด อยากจูบ อยากแช่ในตัว" พูดแค่นั้นฉันยิ่งเป็นคนหัวอ่อนคล้อยตามเขาง่ายอยู่แล้ว มาแบบนี้ก็อ่อนไปทั้งตัว...

"อื้ออออ...อ้ะ" ดรากอนเริ่มเล้าโลมฉันด้วยการประกบริมฝีปากเข้ากับซอกคอขาว มือไม้เลื้อยไม่อยู่สุขเคลื่อนขึ้นลงตามส่วนเว้าส่วนโค้งของฉัน

"อ้ะ..ดรากอน" ฉันแอ่นกายยัดใส่อกแกร่ง อาการร้อนวูบวาบเริ่มแผ่ซ่านทั่วตัว ความเสียวเริ่มเข้าครอบงำใต้จิตสำนึก

"อ้ะ...หวาน...หวานมาก" ดรากอนพูดเสียงอู้อี้ในลำคอ สมองเริ่มขาวโพลน ปล่อยอารมณ์ตามดรากอน ให้เขาพาไปยังแดนแห่งความสุข

"ขอลูกชายนะรอบนี้" ดรากอนเอ่ยเท่านั้น ก่อนจะรู้สึกว่าดุ้นใหญ่ยัดเข้ามาในกายฉัน

"อ้ะ...อ้ะ...ทำไม..อื้อ..อ้ะ....ต้องผู้ชาย..อ้ะๆ" ฉันครางไม่เป็นศัพท์หัวสั่นคลอนตามแรงกระแทกของดรากอน

"ปกป้อง...อ้ะ..ซี๊ด..น้อง...ซี๊ดพรีน" ดรากอนเอ่ยมันออกมาอย่างยากลำบาก ฉันรู้สึกเหมือนจะขึ้นสวรรค์ แต่ครั้งนี้ทำไมดรากอนต้องใส่เข้ามาลึกขนาดนี้

"อ้ะ...จุก" ฉันนิ่วหน้าแอ่นกายเข้าหาดรากอน เพราะความเสียวแล่นทั่วกาย เหมือนตัวเองร่องลอยอยู่บนที่สูง

"ดรากอน...พลอยจะเสร็จแล้ว" 

"รอ...พร้อมกัน" 

พรั่บ!!!!พรั่บ!!!พรั่บ!!!ๆๆๆๆ

เสียงเนื้อกระทบเนื้อผสานกับกับเสียงครางประสานกันสนั่นห้อง

"ดรากอน...อ้ะๆๆๆๆ...อื้อๆๆๆๆ....อ้ะ" ฉันครางไม่เป็นศัพท์ ใต้ร่างหนาที่เอาแต่กระแทกตามแรงอารมณ์

"อ้ะ....พลอย...ซี๊ดดดดดด!!!...อาส์"

"กรี๊ดดดดด/อาส์" ทั้งสองปลดปล่อยมันออกมาต่างคนต่างเกร็งกระตุกสองสามที ฉันรู้สึกว่าน้ำอุ่นๆมันฉีดเข้ากระทบผนังมดลูก ฉันรู้สึกเหนื่อยมาก ไม่เคยเหนื่อยเท่าครั้งนี้มาก่อน...

"ขออีกรอบได้ไหม" เท่านั้นแหละ ฉันไม่ทันได้ตอบ แต่ถ้าตอบแล้วเขาจะยอมฟังฉันไหม บทรักร้อนแรงเริ่มขึ้นอีกครั้ง และอีกครั้ง ไม่รู้ว่าไปเอาแรงมาแต่ไหน ยิ่งหื่นขึ้นทุกวัน คนอะไรหื่นได้ทุกวันเอาได้ทุกที่....

ฉันไม่รู้ว่าฉันเผลอหลับไปตอนไหน และไม่รู้ว่าเขาหลับไปตอนไหน ฉันรู้สึกว่าเมื่อคืนมันต้องหนักหน่วงแน่สำหรับฉัน...

ฉันควานหาคนข้างกายแต่ไม่พบว่าเขานอนอยู่ ตื่นไปไหนของเขา เดินไปดูที่ห้องน้ำก็ไม่เจอ ฉันกะว่าจะโทรหาเขา ฉันจึงเลือกที่จะเข้าไปเช็คไอจีก่อนเลื่อนไปเลื่อนมาก็พบว่า ดรากอนโพสต์รูปเขา

Dragon1998 เพื่อลูกสาวยังไหวอยู่

Gusji ไอ.ไม่ดี คนรังแกเมีย

Dragon1998 เสือก@Gusji

wayyi กูสงสารเมียมึง...เดินได้ไหม

ฉันอ่านเม้นนี้แทบอยากจะตอบไปทันที ก็เกือบจะไม่ได้...แต่ดรากอนตอบเม้นเวย์ก่อน

Dragon1998 กูไม่รู้แต่ที่รู้ๆ กูแทบหมดตัว@wayyi

ployploy อยากกลับแล้ว

ฉันเม้นไปเพราะอยากกลับแล้วจริงๆ ไม่นานดรากอนก็ตอบกลับมา

Dragon1998 กำลังจะพากลับ

ฉันจึงปิดโทรศัพท์แล้วเดินเข้าห้องน้ำชำระร่างกายของตัวเอง รู้สึกว่าฉันน่าจะท้องลูกคนที่สองแน่ เพราะลางสังหรมันบอกกแบบนั้น 

"รีบมาอยู่กับแม่เร็วๆนะลูก" ฉันลูบท้องตัวเองเบาๆ ก่อนจะเดินหายเข้าห้องน้ำไป


จบบบบบบบบบบแล้วค่ะะะะะะ

ขอบคุณที่ติดตาม ขอบคุณทุกเม้น ขอบคุณทุกกำลังใจ ที่อ่านเข้ามาอ่านกันนะคะ

#ไม่ถูกใจ ไม่ชอบใจ ต้องขออภัยไว้นะที่นี้ด้วยนะคะ

#ติดตามนิยายเรื่องต่อไปเร็วๆนี้ค่ะ




เอาดรากอนมาฝากกกก

Dragon1998  ปวดหัว อยากปลดปล่อยในตัวเธอจัง@ployploy

ployploy ทะลึ่ง 

Wayyi ที่เก่าเวลาเดิม เพิ่มเติมคือมึงจะร้อง โอ้ววว มายก๊อดดดดด!!! @dragon1998

ไบรท์ : เรื่องแบบนี้ขอให้บอก

Gusji.  ไม่ชอบ คนไม่รักครอบครัว

ฉันจึงตอบกลับทันที แบบไม่ต้องคิดเลย

ployploy นายตัวดีเลยกัส@gusji






ความคิดเห็น