นินนารถ

ขอบคุณที่ติดตามนิยายของนินนารถจ้า ชอบก็ให้คะแนนเค้าด้วยนะ อย่าอ่านแล้วก็ผ่านไปกลับมาให้กำลังใจกันด้วยนะ..ขอบคุณมากๆเลยนะ💖💖💖

ขอโทษ NCนิดหน่อย (อัพครบ)

ชื่อตอน : ขอโทษ NCนิดหน่อย (อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.7k

ความคิดเห็น : 32

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2561 19:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
ขอโทษ NCนิดหน่อย (อัพครบ)
แบบอักษร

สัปดาห์ต่อมา

อีชานพยายามตามง้อซาร่ามาสองวันแล้วเพราะเขาทำให้เธอมาเกือบไม่ทันได้ดูไฟในงานร่วมฉลองงานคริสมาสต์และปีใหม่ที่จัดขึ้น แต่อีชานก็พาเธอมาทันก่อนที่สถานที่จัดงานจะปิด

​เกือบ 5 ทุ่มแล้วที่หนุ่มสาวเดินทางมาถึงทั้งๆที่เธอบอกเขาให้มารับตั้งแต่ 3 ทุ่มเพราะที่มหา'ลัยมีงานเลี้ยงสังสรรระหว่างเพื่อนฝูงก่อนจะปิดภาคเรียน ซาร่างอนอีชานอย่างหนักถึงแม้ว่าเขาจะพาเธอมาทัน แต่ผู้คนก็ออกไปจนเกือบหมดแล้วเหลือแค่เขากับเธอที่ยังยืนถ่ายรูปกันอยู่ 

ถึงแม้ว่าจะมีวันอื่นให้ดูได้ แต่ซาร่าก็อยากจะให้เป็นวันนี้ เพรามันคือวันที่ทั้งคู่ตกลงเป็นแฟนกันเธอไม่รู้ว่าอีชานจำได้หรือเปล่า ว่าวันนี้มันมีความสำคัญกับเธอแค่ไหน เด็กสาวแอบเสียใจลึกๆที่เขาไม่ใส่ใจเรื่องเล็กน้อยแบบนี้

"ซาร่าพี่ขอโทษวันนี้เฮียแวนน์พาเมทัลไปหาหมอเมื่อตอนเย็น กว่าจะออกมาได้เพราะมีงานค้างแล้วไฟก็มาดับเอาก่อนที่พี่จะออกมาด้วย"

".."

"ซาร่าพี่ขอโทษ..ต่อไปจะไม่ทำแบบนี้อีกนะครับคนดี พี่ขอคุกเข่าต่อหน้าต้นคริสมาสต์ต้นไหนก็ได้ ต่อไปนี้อีชานจะเป็นคนตรงต่อเวลา จะไม่ทำให้สาวน้อยคนนี้ต้องผิดหวังอีกแล้ว"

"..."

"พี่จะคุกเข่าจนหัวเข่าด้านจนกว่าหนูจะยกโทษให้ พี่จะไม่ยอมลุกจากตรงนี้จนกว่าฟ้าจะสาง"

"ดีค่ะนั่งให้ตายไปเลย หนูจะกลับบ้านคนผิดสัญญาฮือๆๆงื้อๆๆเค้ารอตัวเองตั้งแต่ 3 ทุ่ม ฮึกๆคนบ้า"

สาวน้อยร้องไห้สะอึกสะอื้น อีชานสงสารแฟนสาวยิ่งนัก เขารั้งร่างเล็กมากอดไว้น้ำตาอุ่นๆเปียกชุ่มที่เสื้อของเขาตรงหน้าอก เขาจุมพิตหน้าผากเนียนนั้นเบาๆก่อนจะบรรจงเช็ดน้ำตาให้แฟนสาวอย่างเบามือ

​"วันนี้พี่ไม่ลืมว่ามันสำคัญยังไงกับเรา ที่รักพี่ขอโทษแต่พี่ทำทุกอย่างเพื่อเรานะ เจ้าตัวแสบฮาร์ลี่ก็งอแงจะไม่ยอมกลับบ้านกับคุณย่า นี่มาดูแล้วนะฮาร์ลี่เหมือนใครนะ เอาแต่ใจเป็นที่สุด"

​"มองทำไม?"

"เอ้า!ไม่มองก็ได้กอดอย่างเดียว..ที่รักพี่ขอโทษต่อไปจะแก้ตัวใหม่จะไม่ผิดสัญญาอีกแล้ว ขอไถ่โทษด้วยการ..."เขาไม่พูดต่อ แต่เหมือนมีอะไรจะพูดทำให้ซาร่าผละออกจากวงแขนของอีชาน

​"จะพูดอะไรบอกมา"

​"อยากรู้หรอ?"

"อืมม!"

"งั้นหลับตาก่อนแล้วจะบอก"

"อย่ามาทำเจ้าเลห์นะไม่งั้นหนูจะฟ้องเฮียจริงๆด้วย"

"ไม่กลัวหรอไปฟ้องเลย เพราะเฮียเคยบอกว่าเมื่อซาร่าอายุ 18 เมื่อไหร่เราจะเป็นแฟนกันได้ แล้วตอนนี้หนูก็อายุ 18 แล้วนี่"

"จะให้หนูหลับถึงเช้ามั้ย?..เร็วเข้าเราจะได้กลับบ้านคิดถึงเจ้าตัวแสบนั่น"

"โอเค..ลืมตาได้แล้วก็ห้ามตกใจแค่บอกว่าหนูรักพี่อีชานที่สุด แล้วก็ขอบคุณที่ดูแลหนูมาตลอด แม้ว่าบางครั้งหนูจะงี่เง่าไปบ้างแต่หนูก็รักพี่อีชานนะคะ"เขาพูดให้เสร็จสรรพพรางชูแหวนทองเกลี้ยงๆสองวงตรงหน้าเธอ ซาร่าแก้มแดงแต่ก็ไม่ได้พูดอะไมากไปกว่า

"ขอบคุณค่ะ..จะให้ใส่เองหรือไง?"

"ขอมือหน่อยครับคนดี"

"เค้าเป็นคนนะ"

"รู้แล้วน่า..เห็นมั้ยพี่กะพอดีเลย จุ๊ฟๆขอบคุณนะที่เราอยู่ด้วยกันมาตลอด ตัวเองต้องพูดเหมือนที่พี่พูดเมื่อกี้นี้"เขาขอให้เธอพูด เด็กสาวสวมแหวนกลับคืนที่นิ้วนางซ้ายเหมือนกัน

"ก็ตัวเองพูดหมดแล้วนี่นาแล้วเค้าจะพูดอะไรล่ะ แต่หนูจะบอกว่าขอบคุณที่สุดค่ะ"

"แค่นี้ก็พอแล้วล่ะ รู้มั้ยว่ากว่า 3 ปีที่พี่รอวันนี้มันทรมานแค่ไหนคนเอาแต่ใจคนนี้ คนดื้อรั้นคนนี้เป็นแฟนพี่แล้วนะ อย่าให้ใครมาจีบ ไม่งั้นมันจะโดนต่อยเอาง่ายๆบอกเลย"

"เก่งจังนะคะ"เธอหยิกแก้มเขาเบาๆเมื่อทั้งสองคนกลับขึ้นรถกำลังจะกลับบ้าน

"ซาร่าอะไรอยู่ตรงหัวอ่ะ..หลับตาที่รักเดี๋ยวพี่เอาออกให้"

เด็กสาวหลับตาปี๋ อีชานแนบปากลงมาจูบกลีบปากที่หวานละมุนของเธออย่างอ่อนโยน เด็กสาวถึงกับเคลิ้มเมื่อลิ้นหนาสอดเข้ามาควานหาความหวานภายให่อุ้งปากเล็กนัั้น มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาจูบเธอ ทุกครั้งที่มีโอกาสคนเจ้าเล่ห์มักจะทำแบบนี้บ่อยๆ

"อื้อๆ พอแล้วค่ะ..หลอกหนูใช่มั้ยคะ?"กำปั้นเล็กๆทุบตามตัวเขาแทบจะน่วมไปทั่ว แต่คนตัวเล็กก็อิงศีาะเขาไว้อย่างอบอุ่น

"ใครหลอก..มันมีจริงๆนี่ไงมันคือสเปรย์สายรุ้งที่เขาฉีดมันคงลอยมาแสดงความยินดีกับเรา ที่เราสองคนตกลงเป็นแฟนกัน

"หรออออ?เค้ายอมรับแล้วหรือไง?"

"แต่ตัวเองก็ยอมให้เขาสวมแหวนนะครับ อย่าลืมสิแล้วที่นิ้วพี่ก็มีแหวนที่ตัวเองสวมให้นะ"

"อัฐยายซื้อขนมยาย"

"คืออะไร?"

"ก็หมายถึงตัวเองซื้อของให้ตัวเองไง?"

"ช่างเถอะ..ให้พี่หลอกตัวเองแล้วพี่มีความสุขก็พอหนูไม่ต้องมาสนใจหรอก เพราะเรามันแอบรักเขาข้างเดียวมานานแล้วนี่ตั้งแต่อายุ 15 แล้วบางทีพี่อาจจะแก่เกินไปนะ หนูคงจะไม่สนใจหรอกจริงมั้ย?"

"เคยบอกหรือยัง?"

"ไม่เคย..แต่คิดเอา"

"ดีเนอะคิดเองเออเอง..ตามใจอย่าพูดมากรีบกลับบ้านหนูง่วงนอน พรุ่งนี้มันวันหยุดของหนูอย่าปลุกนะไม่งั้นเราเลิกกัน"

"ใครปลุก..ไม่เคยเลยสักครั้งก็แค่ส่งไลน์ไปปลุก แต่มันถี่ไปหน่อยเท่านั้นเองและก็ได้แต่พี่ต้องไปทำงานอยู่คนเดียวได้นะ"

"ได้ค่ะสบายมาก แต่ถ้าเบื่อๆก็จะเล่นกับฮาร์ลี่ก็ได้ พี่อีชานโกรธเค้าหรอ?"

"เรื่องอะไร?"

"ก็ทุกเรื่องอ่ะ"

"เปล่านี่ไม่เคยโกรธ แค่น้อยใจที่หนูไม่รักพี่เท่านั้นเอง"

"ใครบอกล่ะคะ หนูขอบคุณที่พี่อีชานจำวันนี้ได้หนูนึกว่าพี่อีชานจะลืมซะอีก เห็นทำเฉยๆจนหนูเกือบจะร้องไห้แล้วนะ"

​"อะไรแค่เกือบจะร้องไห้ ร้องไปแล้วดูเสื้อพี่สิยังเปียกอยู่เลยนะ..เจ้าตัวแสบเอ้ย!!หลับไปเถอะถึงบ้านแล้วพี่ปลูกเองนะ"

"ยังค่ะ..หนูถามหน่อยสิว่าทำไมต้องให้แหวนทองล่ะคะ คนเขาเป็นคู่หมั้นกันเขาต้องให้แหวนเพชรไม่ใช่หรือไงคะ?"

"แต่พี่กลับมองว่า ทองน่าจะดีกว่า เพราะมันหมายถึงความหนักแน่นมั่นคง เพราะฉะนั้นจะทำอะไรก็ตาม อย่าลืมว่าตัวเองมี่พี่อยู่ในหัวใจแล้ว อย่าสนใจใครยกเว้นพี่"

"ค่ะ"

เสียงตอบกลับมาแผ่วเบา เมื่อศรีษะเล็กที่พิงเขาอยู่สัปหงกเอนไปเอนมา อีชานค่อยๆผ่อนความเร็วของรถลง ก่อนจะจอดข้างทาง แล้วปรับเบาะเพื่อให้เธอนอนหลับสบายๆเพราะกว่าจะถึงบ้านก็เกือบๆ 5 กิโลฯเลยทีเดียว

ครึ่งชั่วโมงต่อมา

​"มามี้ขา"

"ว่าไงลูกหนูง่วงหรอคะ ขอมามี้ทำงานตรงนี้ก่อนนะคะ ไม่ต้องรอซาร่าแล้ววันนี้ท่าทางจะกลับดึกค่ะ ไปนอนข้างๆแด้ดดี้เลยนะคะ"หนูน้อยยังคลอเคลียอยู่ข้างๆผู้เป็นแม่

"ไม่เอาค่ะหนูจะรอมามี้ ชู้วว์..แด้ดดี้หลับไปแล้วค่ะ"

ผู้เป็นพ่อยังไม่ได้หลับเลยแม้แต่น้อย แวนนิชยังนั่งรอเมียอยู่บนเตียง บางครั้งก็แอบงีบไปบ้าง ฮาร์ลี่ติดทั้งพ่อทั้งแม่ไม่มีแววเลยสักนิดว่าเธอจะง่วง

"ลูกจ๋า..มานอนเร็วมันดึกมากแล้วนะเดี๋ยวลูกนอนดึกขอบตาจะค้ำเปล่าๆแล้วลูกสาวของแด้ดดี๊ก็จะไม่สวยนะคะ"

"ค่ะ"

หนูน้อยทำตามอย่างว่าง่าย แต่มีบางครั้งก็งอแงอยู่บ้าง เมื่อคุณย่าบอกว่าฮาร์ลี่กำลังจะมีน้องแรกๆก็ร้องไห้ร้องห่มแต่พอผ่านไปสักสองสัปดาห์ฮาร์ลี่เริ่มเข้าใจมากขึ้น

"เฮ้อ!!นี่ลูกสาวมามี้เอาเรื่องเหมือนกันนะคะ ดื้อรั้นเหมือนใครก็ไม่รู้ค่ะคงจะเหมือนเฮียมั้งคะ"

"ที่รักลูกนะดื้อรั้นเหมือนพี่ แต่เวลางอนเอามือกอดอกไม่พูดไม่จารู้มั้ยว่าเหมือนใคร ขี้งอนอันดับหนึ่งทั้งแม่ทั้งลูกพอกันเลย"

"แบบนี้ก็ต้องหาเมียใหม่สิคะ เอาแบบเลิศเลอเพอร์เฟคทุกอย่าง ดีมั้ยคะเมจะลงเว็บหาคู่ให้ต้องการคุณสมบัติแบบไหนบอกมาเลยค่ะเดี๋ยวเมียจะจัดให้"

เขาเหนี่ยวเอวบางของเมียสาวลงมานั่งซ้อนที่ตัก ก่อนจะสูดดมความหอมของซอกคอขาวแล้วยังซุกหน้ากับร่องอกอิ่มของเธอ

"ไม่ต้องการแบบไหนหรอก ต้องการแบบนี้มากกว่าทั้งหอมทั้งหวาน ทำไมคนท้องต้องยั่วผัวขนาดนี้นะ พี่อุ้มเจ้าตัวแสบนี่กลับไปที่ห้องแม่ดีกว่า"

เขาหลิ่วตาหวานฉ่ำให้เมียสาวก่อนจะช้อนร่างลูกสาวตัวน้อยเดินออกไปที่ห้องนอนของมารดา

"แวนน์..ฮาร์ลี่งอแงหรือไง?"

"ครับแม่วันนี้ไม่รู้เป็นอะไร จะรอมามี้ๆก็ทำงานยังไม่เสร็จ แต่คงจะรอไม่ไหวมั้งครับหลับไปแล้ว"

"บอกเมพักได้แล้วลูกกำลังท้องกำลังไส้ ไม่ต้องโหมขนาดนั้นก็ได้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยให้เด็กๆช่วยก็แล้วกัน แล้วนี้น้องกลับมาหรือยังแม่ไม่ได้ยินเสียงรถเลย"

"ยังฮะ..แต่คงกำลังเดินทางมั้งครับไม่แน่หรอกอาจจะงอนกันอยู่ไม่รู้ว่าอีชานง้อสำเร็จหรือยัง?"

"เฮ้อ..แม่ละกลุ้มจังซาร่าเรื่องมากแม่สงสารอีชานที่สุด"

"เดี๋ยวก็คงเข้าใจกันและฮะ..ขอตัวนะครับแม่"

"จ่ะ"

เสียงรถยนต์แล่นเข้ามาจอดภายในบริเวณบ้าน สองสามภรรยาแอบมองตรงหน้าต่าง เห็นลูกสาวคนเล็กของบ้านเดินตัวปลิวเข้าบ้าน ข้าวของคงจะเป็นอีชานขนขึ้นมาให้อีกตามเคยสินะ

"ลูกชายก็ยอมเมีย นั่นก็ว่าที่ลูกเขยมันกงกรรมกงเกวียนหรือไงคุณ?"เอสเทอร์ถามภรรยา

"ก็จะทำไงล่ะ อีชานก็ยอมทำทุกอย่างนี่เราเลี้ยงผิดหรือไงคุณ แต่ลูกก็เปลี่ยนไปเยอะแล้วนะตั้งแต่เขาไปอยู่ที่เมืองไทย กลับมาก็ดีกว่าเมื่อก่อนอีก เพราะอีชานเอาใจไง"บุษบงส่ายหัวแต่คิดว่าสักวันซาร่าจะดีขึ้นกว่านี้

"ซาร่า..ไปอาบน้ำเถอะนอนแบบนี้ได้ไงเดี๋ยวก็คันไปทั้งตัวสินะ"อีชานนั่งลงข้างๆคนตัวเล็กที่นอนคว่ำหน้ากับหมอนกลางเตียงกว้าง

"หนูง่วงค่ะ"อีชานอุ้มคนตัวเล็กวางกับหมอนจัดให้เธอนอนในท่าสบาย พร้อมทั้งห่มผ้าให้ทำแบบนี้อยู่บ่อยๆ ทำทุกวันจนกลายเป็นหน้าที่

"ซาร่า..พี่ไปแล้วนะ"

"ไปไหนคะ?"

"ไปอาบน้ำไงแล้วก็นอน พรุ่งนี้พี่งานแต่เช้าพี่ต้องไปทำงาน อยู่ได้นะคนดีจุ๊ฟ"เขาจุมพิตหน้าผากเนียนของเธอเบาๆก่อนจะรั้งคนตัวเล็กเข้ามากอดไว้หลวมๆ

"พี่อีชานนอนข้างหนูก็ได้นะ เตียงออกจะกว้างนะ"

"พี่ว่าไม่ดีหรอก"

"แต่เราหมั้นกันแล้วนะคะ หรือว่าทำเพราะหน้าที่ งั้นก็ไปเถอะค่ะซาร่าอยู่คนเดียวได้"น้ำเสียงแสดงให้เห็นว่าเง้างอนเต็มที่

"โอ้ยย!ไอ้ตตัวแสบเอ้ย..เมื่อไหร่จะเข้าใจโลกวะ โอเคงั้นขอไปอาบน้ำก่อนแล้วกันนะครับเดี๋ยวจะมาอย่าเพิ่งหลับล่ะ"อีชานเดินออกจากห้องไปแล้ว

"ค่ะ..หนูจะรอ"

​ก๊อกๆๆ

​"ซาร่าแม่เองนะ"

"เข้ามาค่ะ..แม่ยังไม่นอนอีกหรอคะ?"

"แม่อยากคุยกับลูก"

"เรื่องอะไรคะ"

มือที่กำลังผูกเสื้อคลุมอาบน้ำต้องหยุดชะงัก บุษบงรู้ว่าสองคนรักกันแล้วเธอกับสามีก็ไฟเขียว เพราะ ซาร่าเรียนมหาวิทยาลัยแล้วย่อมรู้และแยกแยะออกได้

"แม่เห็นพี่อีชานหิ้วของเข้าบ้าน แต่ลูกกลับเดินตัวปลิวเข้ามาแบบนั้น ลูกไม่สงสารพี่เขาหรือไงลูก เขายอมเราทุกอย่างนะเพราๆลงบ้างนะเรื่องเอาแต่ใจนะ อีกหน่อยเขาจะทนเราไม่ได้นะ"

"แม่ขา..ก็เขาผิดสัญญากับหนูนี่คะ บอกให้ไปรับเร็วๆหน่อยก็ไม่ได้"

"มีเรื่องเกิดขึ้นที่บริษัท จะให้เขาไปเร็วได้ยังไงล่ะ งั้นต่อไปลูกขับรถไปเองมั้ยจะได้ไม่ต้องรอไง"

"ไม่เอาหรอกคะ บางวันหนูก็ง่วงนอนกลับมาถึงบ้านแม่ก็เห็นนี่คะ ให้พี่อีชานขับรถให้นะคะต่อไปจะไม่เอาแต่ใจค่ะลูกสัญญานะคะ แด้ดดี๊มามี้ แม่ขารีบไปค่ะ เดี๋ยวเจ้าตัวแสบฮาร์ลี่ก็ร้องกลางดึกหรอกค่ะ"

"เออ!ตายละแม่ลืมเลย..ฝันดีนะลูก"

"ค่ะแม่หนูรักพ่อกับแม่นะคะ"

"แม่ก็รักลูกจ่ะ ฟอดดด สงสารพี่เขาหน่อยนะ"

"ค่า..คุณแม่"เด็กสาวรับปากนี่เธอเป็นลูกนะแต่มารดากลับสงสารคนอื่นมากกว่าลูกตัวเองอีก แต่แม่ก็อาจจะพูดถูก 'หนูจะพยายามค่ะแม่'

ซาร่าอาบน้ำเสร็จแล้ว เธอนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะเขียนหนังสือ เห็นไลน์แจ้งเตื่อนส่งมาราตรีสวัสดิ์จากอีชาน นี่เขาจะเบี้ยวเธอหรือไงนะ?ต้องส่งข้อความไปต่อว่าซะหน่อยแล้ว

"ชิส์..คนบ้าอยากตายหรือไง?"

"เรื่องอะไรจะยอมตาย แล้วนอนไม่หลับหรือไง"

"แกล้งเค้าหรอ..มานั่งนี่เร็ว"

"อย่าบอกนะว่า.."

"ค่ะ..ช่วยหน่อยนะคะนิดเดียวเอง จดหมายคือมันเป็นเรซูเม่นะค่ะพี่อีชาน ฟอดด ให้กำลังใจค่ะสู้ๆนะคะพี่อีชาน"

"เฮ้อ!!แพ้อยูร่ำไปนะเรา"

"บ่นทำไมคะ?"

"เปล่านะพี่แค่จะบอกว่าง่วงจัง พรุ่งนี้หยุดนี่นาเดี๋ยวค่อยทำนะคะคนดี แต่พี่ตาลายแล้วง่วงนอนๆดีกว่านะคะ"

"ก็ได้ค่ะ..เมื่อกี้เจอพ่อกับแม่มั้ยคะ?"

"ท่านมาหรอ?"

"ค่ะ..มาบอกว่าให้หนูใช้งานพี่อีชานน้อยๆหน่อยค่ะ"

"จริงหรอ?"

"จริงสิคะ"  

"ว่าที่พ่อตานี่น่ารักจริงๆนะ"

"จริงหรอคะ?

"ครับงั้นหนูไปนอนเถอะเดี๋ยวพี่จะทำให้เอง"

"ขอบคุณนะคะ"

"ครับ..แต่พรุ่งนี้วันหยุดนี่พี่ว่าค่อยทำก็ได้นะ คนเราต้องพักผ่อนให้เพียงพอ ถ้าเครียดหรือนอนน้อยไปมันก็จะเป็นบ่อเกิดของหลายโรคนะจะบอกให้"

"เป็นหมอหรอคะ?"

"เพื่อนพี่เป็นหมอตั้งหลายคน แต่เราไม่ชอบเลยมาเรียนคอมฯกราฟิก..เป็นไงได้ใช้มั้ยแพกเกจ น้ำหอมที่ทำออกมาไอเดียพี่ล้วนๆเลยนะ"

"ฮ้า!!จริงหรอคะ?"

"พูดแล้วจะหาว่าคุย ทุกอย่างและตั้งแต่การออกแบบเลยล่ะ..เอ้า!ไหนบอกง่วงไงไม่นอนแล้วหรือไง?"ซาร่าลากเก้าอี้มานั่งข้างๆอีชาน คอยบอกเขาว่าต้องเพิ่มเติมอะไรบ้างเกี่ยวกับข้อมูลของเธอ

"ก็อยากมานั่งให้กำลังใจใกล้ๆนี่คะ..แล้วทำไมต้องไว้หนวดเคราแบบนี้อะ เขียวเป็นตะไคร่น้ำแล้ว"

"จะได้เข้มๆไงจะได้ดูดุเวลาใครมาจีบแฟนเราไม่ชอบหรอ?ฟอดดด"

"อุ้ยยย!เจ็บนะ..หนวดทิ่มแก้มเค้า"

"ไหนดูสิ..อืมม!แดงเถือกเลยไหนอีกข้างเป็นไงแดงมั้ย"เขาเชยคางเธอหันมาอีกข้าง ซาร่าไม่ทันคนเจ้าเล่ห์หรอก

"ฟอดดดด จะได้เท่ากันไง"มือเธอไวกว่าที่คิด ทุบไหล่คนฉวยโอกาสไม่ยั้งเหมือนกัน

"โอ้ยย อู้ยย!ตัวเองนะมือหนักเค้าก็ช้ำหมดสิคอยดูเถอะถ้าพี่เดี้ยงขึ้นมาล่ะก็เดือดร้อนกันหมดแน่"

"ขนาดนั้นเลย?"

"เอ้า!ไม่รู้อะไรซะแล้ว..อีชานนี่ตัวเงินตัวทองเลยนะครับ"

​"อะไรนะคะ?"

​"อืม!พี่หมายถึงถ้าขาดพี่ไปนี่เราจะกลายเป็นขาดรายได้มากโขเลยนะคะดาร์ลิ้งจุ๊ฟๆ..ไปนอนได้แล้วไปเร็ว"

"ค่ะ"

"อะไรอ่ะ?"

"ก็.."

"พี่จะกลับห้อง พอดีมีงานค้างพรุ่งนี้แม่จะใช้แต่เช้าพี่ต้องรีบทำ เรานะนอนไปเถอะนะ งานตัวเองเสร็จแล้ว"

"ค่ะ..พี่อีชาน"

"ครับ"

"ขอบคุณนะคะ ฟอดดด"เธอชะโงกหน้าไปหอมแก้มสากของเขา

"ฟอดด ฝันดีนะครับเด็กน้อย จุ๊ฟๆมีอะไรก็ไลน์ไปจะรีบมานะครับ ฟอดดด"

อีชานดึงผ้าห่มมาห่มให้เด็กสาว เขาทำแบบนี้ตั้งแต่เธออายุ 12 ตอนนี้ 18 แต่ก็ยังทำเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน 

"ฝันดีเช่นกันค่ะ"

เขาเดินพ้นประตูออกไปแล้ว ซาร่าได้แต่มองตามในสายตาของอีชานเธอยังคงเป็นเด็กอายุ 15 อยู่เสมอ เด็กสาวหลับตาลงคิดถึงเมื่อตอนเด็กที่เขาดูเธอเหมือนเธอเป็นเด็กเล็ก ส่วนพี่ชายทั้งสองคนก็สนิทกันกับอีชาน เพราะพ่อกับแม่ทั้งสองฝ่ายเป็นเพื่อนกันมา กระทั่งโตอยากให้ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อซาร่าเรียนจบ



​มาอัพให้อ่านครบแล้วนะคะ ขอบคุณที่รอ ด้วยงานในหน้าที่มีมาก เลยทำให้คนอ่านขาดความต่อเนื่อง ต้องขออภัยด้วยนะคะแต่เมื่อว่างก็รีบมาอัพเลยนะแต่ไม่ต้องห่วงนะคะไรท์อัพจบแน่นอนค่ะ..ขอบคุณที่เข้าใจนะคะเจอกันตอนหน้าจ้า❤❤❤

ความคิดเห็น