HmanHentai

ดรอปเรื่องนี้ยาวๆ เบื่อดราม่า อย่าเสียเหรียญทองซื้ออ่านเด็ดขาด

ตอนที่ 17 Hman-Idol ความผิดพลาดของจิอากิ

ชื่อตอน : ตอนที่ 17 Hman-Idol ความผิดพลาดของจิอากิ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 624

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2561 06:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 17 Hman-Idol ความผิดพลาดของจิอากิ
แบบอักษร

ตอนที่ 17 Hman-Idol ความผิดพลาดของจิอากิ​

เกิดอะไรขึ้นกับจิอากิ ติ๊ด... พอผมคิด เสียงและตำแหน่งของเธอก็เข้ามาในหัว ผมรู้ได้แม้จะไม่มีจอหรือแผนที่บอกว่าเธออยู่ไหน

บ้านของเธอ ติ๊ด ไม่สิ เลยออกมาแล้ว สวน สวนสาธารณะ .. เวลาเกือบ 1ทุ่มไม่มีคน ทำไมเธอถึงวิ่งไปทางนั้น

{แปลงร่างHman}

{เสริมพลังAll}

บ้านเก่าผมกับบ้านจิอากิ ถ้าเดินไปประมาณครึ่งชั่วโมง แต่ถ้าวิ่งในสภาพเปิดเสริมพลังกาย ไม่น่าเกิน 3 นาที

ปัญหาคือ ... ไม่สามารถวิ่งบนถนนได้

ผมกระโดดขึ้นหลังคา ... ไม่มีทางเลือก ตอนใกล้ค่ำอย่างนี้ คงไม่มีคนสังเกต

{ไดจัง ไดจัง ฉัน ฉัน ขอโทษ ฉันมันอ่อนแอ}

{ไม่ใช่ เธอไม่ได้อ่อนแอ รอฉัน ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ}

{เสียงไดจัง ไดจังอยู่ไหน ช่วยด้วย}

ฟิ้ว

ผมกระโดดผ่านหลังคาบ้าน หลังแล้วหลังเล่า ในที่สุดสวนสาธารณะก็อยู่ตรงหน้า ผมกระโดดเข้าพุ่มไม้

สัญญาณหายไป เสริมการได้ยิน เสริมสายตา ผมเพิ่มกำลังขยายประสาทสัมผัส

ฟุ๊บ...

เสียงอยู่ไหนพงหญ้าฝั่งตรงข้าม

ขอเถอะ อย่านะ อย่าเพิ่งเป็นอะไรไปจิอากิ ผมกระโดดทีเดียวข้ามขอบสนามไปอีกฝั่ง

และภาพที่ผมเห็นก็ทำให้อารมณ์ของผมแทบระเบิด ชายร่างท้วมกำลังถอดเสื้อผ้า จิอากินอนสลบไม่ได้สติอยู่ตรงหว่างขามัน เสื้อผ้าของเธอฉีกขาด ไม่ต้องมีคำถาม ไม่ต้องหาสาเหตุ สิ่งเดียวที่ผมคิดในตอนนี้ คือจะฆ่ามันยังไงดี!

ฝุ๊บ ผมเดินออกจากพุ่มไม้ “เห้ย!” มันตกใจ รีบดึงกางเกงขึ้น ปากของจิอากิมีเลือดไหล แก้มของเธอช้ำ หึ หึหึ ผมปรี่เข้าไปและง้างหมัด “อย่า อย่านะเว้ย” มันยกมือขึ้นปิดหน้า

กร๊อบ หมัดผมบดแขนมันจนหักงอ ปากมันเบี้ยวไปตามแรง ร่างของมันสะบัดหมุน ก่อนที่มันจะกระเด็นไป {เชือกไร้ลักษณ์} ผมใช้เชือกจับตัวมันไว้และดึงกลับมา

“กูไม่ใช่ไอ้มาเอดะ แต่มึงเชื่อเหอะ มึงโชคร้ายสุดๆแล้วที่เจอกู ไอ้สารเลวเอ๊ย!”

ความมืดที่ผมโหยหากลับคืนมาอีกครั้ง ผมไม่เจอมันมาหลายเดือน และครั้งนี้ผมเต็มใจให้มันเข้ามาควบคุม พอกันทีกับไอ้คนสารเลวอย่างมัน

ร่างกายผมเบาหวิว ความโกรธเกรี้ยวหายไป ใบหน้าของชายร่างท้วมเริ่มบวมเป่ง

ตาของมันบวมจนปิดสนิททั้งสองข้าง ต่อไปแก้ม แผลฉีกเป็นทางยาวจนเกือบเห็นกระดูก โหนกแก้มมันห้อยโตงเตง ผมมองไปที่ปาก ปากของมันค่อยๆ ผิดรูป ฟันของมันทะลักออกมาทีละซี่ มันพูดอะไรผมไม่ได้ยิน เลือดแดงๆ เทออกมาจากปากเหมือนเทน้ำออกจากแก้ว

ตัวของมันลอยอยู่ในอากาศ ลอยได้ยังไง ผมไม่รู้ อาจจะเป็นเชือกไร้ลักษณ์ที่ยกมันขึ้น ช่างมันสิ จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามตอนนี้ คอและหัวไหล่มันคือเป้าหมายถัดไป

กร๊อบ ไหล่มันบวม หัวไหล่มันหลุดออก ผมมองไปที่ต้นแขน เสื้อมันเกะกะชะมัดเลยว่ะ แค่ผมคิดเสื้อเชิ๊ตสีขาวของมันก็หายไป ท่อนแขนอวบๆ นี่สินะ กร๊อบ หักแล้ว ต้นแขนมันหัก กระดูกโผล่ทะลุเนื้อ ผมมองไปที่ต้นแขนอีกข้าง พริบตาเดียว มันก็เป็นเหมือนแขนขวา

เลือดไหลอาบจากปากย้อยลงคอ หน้าอกมันกลายเป็นสีแดงฉาน แขนและไหล่มันหมดสภาพ ตัวมันไม่ขยับและเคลื่อนไหว ผมมองกลับไปที่ปาก เหมือนผมจะถ่มน้ำลายใส่ปากมัน เพราะมันลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง

“อย่านะ ไดจัง!”

ปิ้ง! ความมืดค่อยๆ หายไป เกิดอะไร เสียงอะไร ทำไม ทำไมล่ะ มันยังหายใจอยู่เลย คนเลวๆ แบบมันยังมีชีวิตอยู่ อย่าเพิ่งไป ความมืด กลับมา กลับมาก่อน

“อย่า ไดจัง อย่า”

ปิ้ง เพล้ง!

ความมืดแตกสลาย ภาพมัวเริ่มเด่นชัด ผมรู้สึกตัวขึ้นมาอีกทีเพราะขาผมเหมือนมีอะไรมารั้งไว้

“จิอากิ” ผมมองลงไป จิอากิเกาะขา ทำไม เธอมาห้ามฉันทำไม ว่าแต่เธอรู้ได้ยังไงว่าเป็นฉัน ผมเปลี่ยนหน้าตา เปลี่ยนรูปร่าง แถมยังใส่ชุดHman อยู่

“ไดจังอย่าทำร้ายคนอื่นเพื่อฉันเลย มันเป็นความผิดของฉันเอง”

{คอสเพลย์}

ผมเปลี่ยนชุดจิอากิให้เป็นชุดในนิตยสารเสื้อผ้าวัยรุ่น

“พลังของฉันเอง ไม่ต้องกลัว จิอากิไม่มีอะไรตั้งกลัว” ผมดึงเธอขึ้นมากอด “บอกฉันสิ บอกเหตุผลที่ฉันควรไว้ชีวิตมัน บอกฉันมาว่าเกิดอะไรขึ้น”

จิอากิน้ำตาไหล ผมรู้สึกได้ที่หน้าอก น้ำอุ่นๆ จากตาของเธอไหลออกมาไม่ขาดสาย

ก่อนที่เธอจะพูดอะไร ผมลืมไปเลยว่าไอ้นั่นมันฟื้นแล้ว ฟุ๊บ ผมเลือกที่จะไม่ใช้Sleep ผมใช้หมัดทำให้มันหลับเองดูจะเหมาะสมกว่า

“ผลตรวจออกมา แม่ฉันพาไปตรวจ พร้อมกับพ่อเลี้ยง และ...ฉันเข้าใจผิดไปเอง”

“เข้าใจผิดอะไร ตอนเย็นใช่ไหม คานะบอกว่าแม่เธอมารับ”

“ใช่จ้ะ แม่ของฉันอยากพิสูจน์เรื่องที่ฉันพูด แต่ผลตรวจมัน..มันคือ..ฉันไม่ได้ถูกข่มขืน ฉันยังบริสุทธิ์อยู่ ก็เลย ก็เลย ....แม่ฉันก็เลย ฮือ” ร่างของจิอากิสั่นไหว เธอกำลังเสียใจและสับสน ผมเองก็ไม่ต่างกัน

“ห๊ะ! เธอยังบริสุทธิ์! ”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}