Aurorapp

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คนใจร้าย (แค่น้ำจิ้มนะ)

ชื่อตอน : คนใจร้าย (แค่น้ำจิ้มนะ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.2k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ม.ค. 2561 20:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนใจร้าย (แค่น้ำจิ้มนะ)
แบบอักษร

ตูม!!!!!    โครม   ร่างสูงผลักร่างบางลงไปในบ่อน้ำพุ   ก่อนจะมือหนาล็อกมือบางเอาไว้  "ไอ้เหี้ยครูสมึงไปเอาเชือกหรือไปตายหว่ะนานชิบหาย"

"ไอ้ครูสได้ยังหว่ะ"  ร่างสูงตะโกนเร่งลูกน้อง

"มาแล้วครับ มาแล้ว " ครูสบอกพลางรีบวิ่งสุดชีวิต เพื่อเอาเชือกมาไห้เจ้านาย

"เอามานี้"  ร่างสูงบอกก่อนจะใช้เชือกที่ได้มามัดมือทั้งสองข้างของร่างบางไว้กับเสาที่เป็นบานของน้ำพุ 

"นายทำอะไรคลับ"  ครูสถึงกับตกใจกับการกระทำของเจ้านายของตน ที่กระทำต่อผู้หญิงตัวเล็กๆ  

"อย่าเสือก   แล้วมึงจำไว้เลยนะ ว่าห้ามใครแกะเชือก ยกเว้นกูแกะเอง  หรือกูจะออกคำสั่ง    ใครไม่ทำตามกูฆ่าทั้งโครตแน่  ส่วนเธอ นังผู้หญิงร่าน   อย่าริอาจไปทำตัวขอความเห็นใจจากลูกน้องฉันอีก เพราะครั้งนี้ ถ้าใครช่วยเธอฉันจะฆ่ามันไห้เธอดู"    ร่างสูงพูด ก่อนจะเดินเข้า คฤหาสน์ หลังงามไป โดยไม่เหลียวหลังมองร่างบางที่ร่างกายท่อนล่างเปียกปอน เพราะนั่งแช่น้ำ แม้แต่น้อย

"แมวน้อย  ไปทำอะไรไห้เจ้านายโกรธ"  หลังจากร่างสูงเดินลับตาไปครูสก็ถามหญิงสาวตรงหน้าด้วยความสงสัย

"พิม ไม่รู้ "ร่างบางตอบอย่างแผ่วเบา เพราะความหนาวเย็นของอากาศตอนกลางคืนในแถบยุโรปบวกกับร่างกายที่นั่งแช่น้ำอยู่ทำไห้หญิงสาวรู้สึกแย่ อย่างบอกไม่ถูก

"เอาเป็นว่า  อดทนหน่อยนะแมวน้อย ฉันคงหมดปัญาที่จะช่วยเธอเหมือนกัน"  ครูสเอ่ยก่อนจะมองพิมพลอยด้วยความสงสารจับขั้วหัวใจ

"พิม... ทนได้อยู่เเล้วค่ะ  แค่นี้เอง เพราะชีวิตทั้งชีวิตนี้ที่อยู่มาก็อดทนมาแล้วทั้งชีวิต"  หยิงสาวตอบก่อนจะก้มหน้าหลบสายตาที่มองตนด้วยความสงสารจากครูส  "พิมว่าคุณเข้าไปในบ้านเถอะค่ะ  เดี๋ยวถ้าคุณเกรย์มาเห็นมันจะกลายเป็นเรื่องอื่น"

"ครับ" ครูสตอบรับสั้นๆก่อนจะเดินจากไป  

กึกๆๆๆๆๆๆ   เสียงฟันกระทบกันของหยิงสาว ดังเป็นระลอกๆยามที่ลมหนาวแห่งราตรีผัดพ่านมา  หนาว  หยิงสาวพึมพำเบาๆ ก่อนจะลองพยายามหาทางแกะเชือกออก แต่ยิ่งพยายามเท่าไหร่ เชือกเส้นหนา ยิ่งบาดข้อมมือสวยจนเเดงเถือก เลือดออกซิบๆการรอยถลอก  ฮึออ  หลังที่พยายามเข็มแข็งมาเนิ่นนานน้ำตาแห่งความเจ็บปวดและความเหนื่อยล้า ก็เข้ามาเล่นงานเธอโดยที่ไม่ทันตั้งตัว  อดทนไว้พิมพลอย เธอห้ามตาย อีกแค่สองปี เธอจะมีชีวิตไหม่อดทนไว้   หญิงสาวเฝ้าบอกตนเอง 

หยุดร้องไห้ได้เเล้ว พอได้เเล้ว ยัยพิม    ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ น้ำตายิ่งรินไหล  ลงไปเรื่อยๆตามความรู้สึกของหัวใจและสมอง จนร่างบางเผลอหลับไป

..............................เช้าวันไหม่

"ตายยังหว่ะ"  ซันซายน์ อุทานขึ้นเบาๆในใจเพราะวันนี้เะอออกมาวิ่งออกกำลังกายปกติเหมือนทุกวันแต่ที่ไม่ปกติคือร่างบางของนางบำเรอคนไหม่ ที่มานอนอยู่ ในบ่อน้ำพุ น้ำพุ ตรงหน้าเธอนี่แหละ

"พิมพลอย ยัยสลัม " ซันซายน์ ส่งเสียงเรียกร่างบาง ซ้ำๆ  แต่ก็ไร้การตอบรับจากร่างบางตรงหน้า  

"พี่เอ็มม่า  พี่เอ็มม่า  มาทางนี้หน่อยค่ะ"   ซันซายน์ รีบตะโกนเรียกพี่ไหญ่ของพวกตนเมื่อ เห็นว่าเธอบังเอิยออกมาสูดอากาศแรกเเย้มของช่วงฤดู หนาว พอดี

"อะไร ซัน "  เอ็มม่าถามก่อนจะรีบเดินมาที่ซันซายน์

"นี่ไงพี่เอ็มม่านังเด็กไหม่ค่ะหนูมาวิ่งเมื่อเช้าก็เจอนางนอนอยู่ตรงนี้ค่ะ เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น ไม่รู้ตายยัง"   ซันซายน์บอกไปตามความจริง " พี่ลองเข้าไปดูได้ไหมว่าหายใจอีกปะ"  ซันซายน์ บอกก่อนดันเอ็มม่าไห้เข้าไปใกล้ร่างบางที่นอนหมดสติเพราะพิษไข้อยู่ในพ่อน้ำพุ

"ยังไม่ตาย" เอ็มม่าบอกหลังจากลองเอามือไปอังจมูกร่างบาง  "มันยังหายใจ พี่ว่าไม่เป็นไรมากมั้ง ปล่อยไว้งี้แหละ" เอ็มม่าพูดก่อนจะเดินออกจากบ่อน้ำพุ 

"งั้นก็ได้ค่ะ  ไปวิ่งกันค่ะ"  ซันซายน์ บอกก่อนที่จะวิ่งนำเอ็มม่าไปโดยมีเอ็มม่าวิ่งตามหลังไปติดๆ  โดยไม่สนใจใยดีร่างบางที่นอนไม่ได้สติอยู่แม้แต่น้อย

"นายครับ  วันนี้นายจะเข้าบริษัทไหมครับ หรือจะไห้ผมเอางานมาไห้ที่บ้าน" อีริคถามเจ้านายทุกเช้าเพื่อวางแผนจัดตารางงานของบริษัท

"ไม่ต้องวันนี้กูเข้าบริษัท แล้วโทรนัดอนาสตาเชีย ไห้ด้วย  บอกว่าวันนี้ฉันจะพาไปเลือกแหวนหมั้น"  ชายหนุ่มบอกก่อนจะนั่งอ่านข่าวธุรกิจต่อโดยไม่นึกถึงร่างบางที่ตนมัดเอาไว้กับน้ำพุ แม้แต่น้อย 

"ครับ"  อีริค ขานรับก่อนจะเดินไปเตรียมงานที่ต้องเอาเข้าไปประชุมที่บริษัท




แค่น้ำจิ้มเบาๆ  ไรท์ไม่สบายครับผม  น่าจะหยุดลงไปสองสามวัน ขอโทดนะ ทุกคน   ไรท์จะรีบหายนะสัญญา



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น