Finland (ช้อย)

กราบขอบพระคุณสำหรับการสนับสนุนและเป็นกำลังใจด้วยดีมาโดยตลอด ขอบพระคุณจากใจค่ะ/ finland (ช้อย)

Chapter 4 : โดน....สิครับงานนี้....!!

ชื่อตอน : Chapter 4 : โดน....สิครับงานนี้....!!

คำค้น : finland,yaoi,ช้อย,ดอกหญ้าที่ปลายฟ้า,เด็กแว้นที่รัก,คนคุก,ไอ้พี่เขยจอมหื่น,รักร้าย ๆ สไตล์ลูกทุ่ง,เด็กขายน้ำกับชายขี้เหงา,ทหารเกณฑ์ฉ่ำรัก,ร้อนรักไฟอารมณ์,เมียผมมันร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 74.7k

ความคิดเห็น : 56

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2561 17:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 4 : โดน....สิครับงานนี้....!!
แบบอักษร

ผมนั่งรอไอ้จอมอย่างใจจดใจจ่อ ไม่นานผมก็เห็นมันยิ้มหน้าบานขี่รถเข้ามาหาผม ผมรู้ได้ทันทีว่ามันคงเอาของไปปล่อยได้ราคาดี

“เป็นไงบ้างวะ...?”  ผมรีบถามมันไปทั้ง ๆ ที่มันยังไม่ได้จอดรถเลยด้วยซ้ำ พอมันจอดรถเสร็จ

“ไอ้ดินขายได้ตั้งสามหมื่นแน่ะ”  ไอ้จอมยิ้มแป้นบอกกับผม

“สามหมื่น...!! ไอ้เหี้ยทำไมได้เยอะวะ....?”  ผมทำตาโตดีใจถามมันไป ใจเต้นตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ เพราะเกิดมายังไม่เคยจับเงินสามหมื่นเลยซักครั้ง

“นี่ขนาดกูเอาไปขายให้ร้านใต้ดินนะโว้ยยังได้ขนาดนี้ เจ้าของร้านบอกว่ายี่ห้ออย่างแพง มันเลยให้ราคาดี”  ไอ้จอมมันก็คงรู้สึกไม่ต่างจากผม

“งั้นมึงเอาไปหมื่นห้า แบ่งคนละครึ่ง”  ผมบอกกับมันไป

“ไอ้ดินทำไมให้กูตั้งเยอะวะ....? กูแค่ขี่รถให้เฉย ๆ”  มันทำหน้าหมางงถามกับผม

“เออน่ะ เพื่อนกัน”  ผมบอกมันไป  มันนับตังค์ส่วนของผมแล้วยื่นให้

“ขอบใจนะโว้ย กูจะเอาไปคืนไอ้เพื่อนเหี้ยพวกนั้น มันจะได้เลิกหุบปากซักที แม่งเจอหน้าทีไรมีแต่ถากถาง”  ไอ้จอมมันบ่นอุบ

“แล้วมึงจะเอาเงินไปทำอะไรวะ..?”  ไอ้จอมมันถามผมกลับ

“ถามมาได้กูก็จะเอาไปซื้อท่ออันใหม่อ่ะดิ อุตส่าห์บอกให้เฮียคิวห้ามขาย”  ผมบอกกับมันไป

“ที่เหลือกูก็จะคืนให้ไอ้ทรายมัน”  ผมหันไปมองไอ้ทรายที่กำลังนั่งเล่นอยู่บนเพิงพัก

“ถ้างั้นกูกลับก่อนนะโว้ย จะได้เอาเงินไปคืนพวกมันด้วย”  ไอ้จอมบอกกับผม พร้อมกับสตาร์ทรถแล้วขี่ออกไป

“ไอ้ทรายมึงอยากออกไปข้างนอกกับกูมั้ย....?”  ผมหันไปถามกับไอ้น้องตัวแสบ  มันพยักหน้ารับแล้วรีบลงมาหาผม

“พี่ดินจะพาผมไปที่ร้านเมื่อวันก่อนอีกใช่มั้ยค้าบ....?”  มันเงยหน้ายิ้มแป้นถาม

“ทำไม อยากไปกินขนมร้านเฮียคิวอีกอ่ะดิ....?”  ผมแซวมันไป 

“ค้าบ”  มันยิ้มกว้างบอก

ผมขึ้นไปปิดประตูเพิงพัก อันที่จริงก็ไม่ต้องป่งต้องปิดมันหรอกเพราะไม่มีอะไรที่พวกขโมยมันอยากได้ มีแต่ครกกับสาก  เสร็จผมก็ขี่รถพาไอ้ทรายมุ่งหน้าไปที่ร้านขายของชำก่อน

“พี่ดินมาที่นี่ทำไมค้าบ...?”  ไอ้ทรายมันทำหน้าหมางงเอ่ยถามผมขึ้น

“ลงก่อนดิ”  ผมหันบอกกับมันไป มันค่อย ๆ ก้าวขาลงจากรถ

“ป้ามีกระปุกออมสินขายบ้างรึเปล่า....?”  ผมถามกับป้าเจ้าของร้านชำ ที่นี่มีของขายทุกอย่างตั้งแต่ไม้จิ้มฟันยันเรือรบ

“มีอยู่ข้างในเข้าไปเลือกได้เลย”   ป้าเจ้าของร้านบอกกับผม

“ป่ะ มึงเข้าไปเลือกกระปุกออมสินข้างใน”  ผมหันไปบอกกับไอ้ทราย พอมันได้ยินก็ยิ้มดีใจรีบวิ่งเข้าไปที่ชั้นวางขายกระปุกออมสินทันที

“ป้าค้าบมีน้องกระต่ายน้อยมั้ยค้าบ...?”  มันถามกับป้าเจ้าของร้าน

“เหลืออยู่สองตัว เดี๋ยวป้าเอาลงมาให้เลือก”  ป้าบอกพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบกระปุกออมสินรูปกระต่ายสีแดงกับสีเขียวมาให้มันเลือก

“น้องกระต่ายน้อยของผม...!!”  พอมันเห็นมันก็แหกปากคลี่ยิ้มกว้างทันที รีบเข้าไปกอดกระปุกออมสินรูปกระต่ายสีแดงเอาไว้แน่น ถึงแม้จะไม่เหมือนกับอันเดิมแต่เป็นสีแดงเหมือนกัน

“งั้นผมเอาตัวนี้ เท่าไหร่ป้า....?”  ผมถามป้าไป

“79 ลดเหลือ 70 ละกันเห็นว่าไอ้หนูนี่มันอยากได้”  ป้าบอกกับผม

“งั้นผมเอาบุหรี่ซองนึง”  ผมบอกไป

“เขาห้ามขายให้เด็กอายุต่ำกว่า 20 นะโว้ย”  ป้าบอกกับผม

“โธ่ป้า ผมไม่พูดป้าไม่พูดใครจะมารู้”  ผมยื่นตังค์ให้กับป้า คนขายอ่ะนะก็อยากจะขายของอยู่แล้ว ป้าเลยเดินกลับเข้าไปเอาบุหรี่มาให้กับผม

หลังจากซื้อของเสร็จ ผมก็พาไอ้ทรายขี่มุ่งหน้าตรงไปยังร้านของเฮียคิว พอมาถึงผมก็ฮัมเพลงอย่างสบายอารมณ์

“หน้าบานเชียวนะมึง เมื่อคืนไปแข่งชนะมาเหรอวะ...?”  เฮียคิวเอ่ยถามกับผม  ผมได้แต่พยักหน้ารับ แล้วรีบตรงดิ่งไปยังตู้กระจกที่ขายพวกอะไหล่ทันที

“หวัดดีค้าบลุงคิว”   ไอ้ทรายมันยกมือไหว้พร้อมกับกล่าวคำทักทาย เฮียคิวลูบหัวมันเบา ๆ

“แล้วนี่เอ็งเอาอะไรมาด้วยวะไอ้แสบ...?”  เฮียคิวเอ่ยถามกับมัน

“น้องกระต่ายน้อยค้าบ พี่ดินซื้อให้”  มันยิ้มแป้นตาหยีบอกกับเฮียคิว  ผมเห็นเฮียคิวเดินเข้าไปในร้านแล้วเปิดตู้แช่หยิบนมกล่องออกมา

“อ่ะ กินซะ” เฮียยื่นนมให้กับมัน

“ขอบคุณค้าบ”  มันยกมือไหว้แล้วรีบรับนมเอาไปกิน

“เฮีย ผมเอาท่ออันเนี๊ยะ เฮียลดให้ผมอีกหน่อยได้ป่ะ...?”  ผมลองต่อเฮียคิวดูเผื่อเฮียจะลดให้

“เออ กูลดให้สองพันเห็นว่าอยากได้ จองกูไว้ตั้งนาน”  เฮียคิวบอกกับผม  ผมได้ยินก็ดีใจทำตาโต ได้ของถูกใจไม่พอยังมีเงินเหลือเก็บอีกตั้งสองพัน

“ขอบคุณนะเฮีย”   ผมรีบบอกกับเฮียพร้อมกับควักตังค์ออกมาจ่าย

“เมื่อคืนลงขันกันหนักเหรอวะ...? ได้ตังค์เยอะนี่หว่า”  เฮียคิวเอ่ยถามเมื่อเห็นผมนับตังค์ ผมก็พยักหน้ารับอีกตามเคย  พอได้ท่อไอเสียอันใหม่ผมก็รีบให้เฮียคิวเปลี่ยนให้ทันที ผมนั่งมองลูกน้องเฮียคิวเปลี่ยนท่อไอเสียใหม่ด้วยจิตใจที่เบิกบาน ยิ้มแก้มแทบแตก ไอ้ทรายมันอุ้มน้องกระต่ายมันเข้ามานั่งข้าง ๆ 

“ใกล้เสร็จยังค้าบพี่ดิน....? ผมง่วงนอนแล้ว”  มันทำตาปรือบอกกับผม เพราะปกติช่วงนี้เป็นเวลาที่มันจะต้องนอนกลางวัน

“อืม เสร็จแล้ว”  ผมหันไปบอกกับมัน แล้วผมก็พับแบงค์พันเป็นรูปสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ  เอาหยอดใส่กระปุกออมสินรูปกระต่ายน้อยให้มัน ก็เงินที่เฮียคิวลดค่าท่อให้กับผมนั่นแหล่ะ

“เก็บเอาไว้ดี ๆ ล่ะ”  ผมบอกกับไอ้ทรายไป มันยิ้มแป้นดีใจรีบพยักหน้ารับ  แล้วผมก็อุ้มมันขึ้นซ้อนท้ายรถมอไซค์เพื่อที่จะพามันกลับบ้าน  ช่วงที่ผมกำลังจะขี่ออกจากร้านเฮียคิว ผมก็เห็นมีรถลากคันหนึ่งกำลังสวนทางเข้าไปในร้านเฮียคิวพอดี  ผมตกใจเมื่อเห็นรถลากบรรทุกรถเก๋งยี่ห้อหรูเข้ามาด้วย ผมจำได้ดี ผมรีบหยุดแล้วหันไปมอง เป็นรถยนต์คันที่ผมเพิ่งทุบกระจกไปนั่นเอง

“แม่งทำไมโลกมันกลมนักวะ...?”   ผมได้แต่คิดในใจ จอดดูลาดเลาอยู่ที่หน้าร้านเฮียคิวซักพัก

“เฮียเจ้าของรถให้ผมเอารถมาให้เฮียเปลี่ยนกระจกให้หน่อย เปลี่ยนรอบคันเลยนะเฮีย”   แล้วคนขับรถลากก็บอกกับเฮียคิว

“เออ หลายวันหน่อยนะโว้ย ช่วงนี้คิวซ่อมรถกูยาว”   ผมได้ยินเฮียคิวบอกกับเจ้าของรถลาก

“คงไม่มีอะไรหรอก วันนั้นก็ไม่มีใครเห็นซักหน่อย”  ผมบอกกับตัวเองแล้วรีบบิดพาไอ้ทรายกลับบ้าน

พอมาถึงบ้านผมก็ล้างไอ้ลูกชายคันโปรดของผมทันที ล้างเสร็จก็ขัดเงา เช็ด ๆ ถู ๆ จนเป็นมันวาว ผมใช้เวลาอยู่กับลูกชายของผมได้ทั้งวัน ยิ่งได้ท่อไอเสียใหม่ด้วยแล้วแทบไม่อยากจะออกไปไหน

“ใครจะว่าลูกพ่อเก่ายังไงก็ช่างหัวมัน”  ผมบอกกับลูกชายคันโปรดของผม ทุกวันนี้บ้านแทบไม่มีจะอยู่มีรถขี่กับเค้าอยู่หนึ่งคัน แค่นี้ผมก็ดีใจมากแล้ว

ไม่นานนักพ่อกับแม่ก็เลิกงานเดินกลับเข้าบ้านมา

“พ่อกับแม่มาแล้ว”   ไอ้ทรายมันร้องตะโกนขึ้นพร้อมกับอุ้มกระปุกออมสินอันใหม่วิ่งเข้าไปอวดพ่อกับแม่

“พี่ดินซื้อให้ค้าบ”  มันยิ้มหน้าบานบอกไป พ่อไม่สนใจเลยซักนิดเดินขึ้นไปบนเพิงพัก มองก็แทบไม่มองด้วยซ้ำ

“พี่เอ็งไปเอาเงินที่ไหนมาซื้อให้วะไอ้ทราย....? กว่าเอ็งจะเก็บตังค์ได้เท่าเดิมก็ต้องอีกนาน”  แม่บอกกับมันไป เงินห้าบาทสิบบาทสำหรับคนจนอย่างพวกผม ถ้าไม่มีก็ไม่มีเลยจริง ๆ ติดบ้านซักบาทก็ไม่มี ไอ้ทรายมันค่อย ๆเก็บทีละบาทสองบาทกว่าจะได้ตั้งหลายเดือน ไอ้ทรายเลยมันเขย่าออมสินให้แม่ดู

“พี่ดินเอาตังค์ใส่ให้ผมด้วยค้าบ”  แล้วมันก็บอกกับแม่  ข้างในมันเป็นแบงค์เวลาเขย่าเลยไม่ค่อยได้ยินเสียงเหมือนกับตังค์เหรียญ

“อย่างไอ้ดินเนี่ยนะมันจะหยอดกระปุกออมสินให้เอ็ง แบงค์ยี่สิบก็หรูแล้ว”  แม่บอกกับมัน ไอ้ทรายมันไม่รู้หรอกว่าผมเอาแบงค์อะไรให้กับมัน  แค่มันรู้ว่าในกระปุกออมสินมีตังค์มันก็ดีใจแล้ว

วันนี้ผมนัดกับไอ้จอมเอาไว้จะให้มันสอนเล่นโทรศัพท์ซักหน่อย ก่อนกลับผมได้แวะซื้อซิมที่เซเว่นติดมาด้วย  ไม่นานนักไอ้จอมก็ขี่มอไซค์เข้ามาหาผม

“ไงวะไอ้ดินท่ออันใหม่สวยนี่หว่า”  มันเอ่ยแซวผมพร้อมกับเข้ามาดูใกล้ ๆ

“มันแน่อยู่แล้ว”  ผมยักคิ้วบอกกกับมันไปอย่างภูมิใจ

“แล้วมึงซื้อซิมมาด้วยรึเปล่า...?”  ไอ้จอมมันเอ่ยถาม ผมควักซิมให้กับมันพร้อมกับโทรศัพท์เครื่องใหม่ ไม่นานมันก็เปลี่ยนซิมให้กับผม แล้วไอ้จอมก็สอนผมเล่นโทรศัพท์ ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจอะไรมากหรอก ได้แค่โทรออกกับรับสายเอาแค่นี้ก่อน เพราะผมมันโง่เรียนรู้อะไรช้า อิอิอิ

พอวันรุ่งขึ้นผมก็ทำทีไปที่ร้านเฮียคิว ดูว่าจะมีข่าวอะไรเกี่ยวกับเรื่องรถที่โดนทุบกระจกบ้างหรือเปล่า  วันนี้ไอ้ทรายมันไม่ได้มาด้วยเพราะแม่จะพามันไปที่ไซต์งาน ได้ยินว่าเจ้าของโครงการจะเลี้ยงทำบุญตอกเสาเข็มเพื่อเอาฤกษ์ แม่เลยพาไอ้ทรายมันไปกินกับเขาด้วย ของดี ๆ ทั้งนั้นนาน ๆ จะตกถึงท้องซักที  ผมขี่ไอ้ลูกรักเข้ามาในร้านเฮียคิว หันไปมองรถเก๋งคันหรูยังจอดอยู่ภายในร้าน กระจกยังแตกแสดงว่าเฮียคิวยังไม่ได้เปลี่ยนให้

“เฮียช่วงนี้งานเยอะอ่ะดิ เห็นมีแต่รถหรู ๆ เข้ามาซ่อม”  ผมเดินเข้าไปหาเฮียคิว ลองแย็บถามดู

“เออ โน่นก็อีกคันกูยังไม่ได้แตะอะไรซักอย่าง”  เฮียบอกพร้อมกับหันไปมองรถเก๋งคันดังกล่าว

“เจ้าของก็เร่งให้กูทำอยู่ แต่ไม่มีเวลาจริง ๆ”  เฮียบอกกับผม

“แล้วมันไปโดนอะไรมาอ่ะ...?”   ผมแกล้งถามต่อ

“ได้ยินว่าโดนทุบ ข้าวของในรถหายเกลี้ยงเจ้าของโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง”   เฮียคิวบอก

“ไปทำอิท่าไหนให้โดนทุบ”  ผมแกล้งถามกลับไป

“ก็คงจะเป็นวัยรุ่นติดยานั่นแหล่ะหาเงินทางลัด โดนจับขึ้นมาได้ติดคุกหัวโตแน่มึงเอ้ย” 

“มึงก็อีกคนอย่าริเป็นขโมยขโจรนะโว้ยไอ้ดิน พ่อกับแม่มึงรู้เข้าเอามึงตายแน่”  แล้วเฮียก็บอกกับผม ผมใจหายวาบขึ้นมา

“แล้วเค้าจับคนร้ายได้ยัง....?”   ผมถามไปตรง ๆ เลยอยากจะรู้เต็มที

“ได้ยินว่ายัง แต่กำลังสืบหาอยู่”  เฮียคิวบอก

“ตั้งหลายวันแล้วไม่ใช่เหรอเฮีย...? ป่านนี้มันหนีไปไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้”   ผมบอกอ้อม ๆ ไป

“เฮ้ยไอ้ดิน สมัยนี้มีกล้องวงจรปิดนะโว้ยโจรมันหนีไม่รอดหรอก”  พอผมได้ยินที่เฮียคิวพูดก็เริ่มใจไม่ดีขึ้นมา ตอนนั้นผมก็ลืมนึกถึงเรื่องนี้ไป

“เป็นอะไรของมึงห๊ะ....? อยู่ ๆ ก็เงียบไปซะอย่างนั้น”  เฮียคิวขมวดหัวคิ้วถามกับผม

“เอ่อคือ ไม่มีอะไรเฮีย งั้นผมกลับก่อนละกัน”  ผมบอกกับเฮียแล้วรีบบึ่งรถออกจากร้านเฮียมา ผมขี่ไปยังร้านอาหารเมื่อวันก่อน พอมาถึงผมแหงนหน้ามองไปรอบ ๆ ดูว่ามีกล้องวงจรปิดหรือไม่ ผมมองเข้าไปข้างในที่รถของไอ้ขี้เก๊กเคยจอดเมื่อวันก่อน มันก็ไกลจากถนนใหญ่พอสมควร ไม่พอข้างในยังมืดอีกต่างหาก

“มืดออกอย่างนั้นคงไม่เห็นอะไรหรอก แถวนี้กล้องก็ไม่เห็นจะมี”  ผมสบายใจขึ้นรีบบิดไอ้ลูกรักกลับบ้าน พอมาถึง

“พี่ดินผมเอาขนมมาให้พี่ดินด้วย”  ไอ้ทรายมันรีบยื่นถุงขนมให้กับผม 

“มึงทำไมไม่เก็บเอาไว้กินเองห๊ะไอ้ทราย ปล่อยให้มันไปทำมาหาแดกเอาเอง”  แล้วเสียงพ่อก็พูดขึ้น  ผมหน้างอลมเสียขึ้นมาทันที

“มึงเก็บไว้กินเองเหอะ กูซื้อกินเองได้”  ผมบอกไอ้ทรายไป

“ไม่รู้อะไรกันนักกันหนา เบื่อชิบหาย”  ผมบ่นขึ้นมา

“เบื่อทำไมไม่ออกไปอยู่ข้างนอกวะ..?  วัน ๆ ไม่ทำห่าอะไรซักอย่าง แดกกับเที่ยว”  พ่อทำสีหน้าไม่พอใจต่อว่าผม 

“เออ รวยเมื่อไหร่ไปแน่”  ผมโมโหขึ้นมาเลยเถียงกลับไป

“ไอ้ลูกเวร....!!”  พ่อปรี่จะเข้ามาง้างตีนใส่ผม

“พี่พอแล้วน่าอย่าไปทำอะไรมันเลย”  แต่ก็ยังดีที่มีแม่เข้ามาห้ามเอาไว้ซะก่อน

“ถ้ากูรู้ว่ามีลูกไม่เอาถ่านอย่างมึง กูเอาขี้เถ้ายัดปากตั้งแต่เด็กแล้วโว้ย ไม่เลี้ยงให้เสียข้าวสุกกูหรอก”  พ่อตะคอกใส่หน้าผม   เฮ้ออออออออ  ผมได้แต่ถอนหายใจยาวแล้วก็เดินเข้ามาในห้อง ไม่อยากต่อล้อต่อเถียงด้วยเดี๋ยวจะโดนตีนพ่อซะเปล่า ๆ

“แม่งลูกคนอื่นไม่เห็นเป็นอย่างนี้เลยวะ เวรกรรมกูแท้  ๆ”  พ่อยังบ่นไม่เลิก วันนี้สงสัยกรึ๊บมาจากงานเลี้ยงที่ไซต์งานแน่ ๆ  ปกติแล้วพ่อจะไม่พูดกับผมไม่พูดมากอย่างนี้หรอก ผมนอนเอามือก่ายหน้าผากคิดถึงเรื่องที่เฮียคิวพูด

“คงไม่มีอะไรหรอกมั้ง ถ้ารู้ก็คงมาจับกูตั้งแต่วันแรกแล้วดิ”  ผมได้แต่ปลอบใจตัวเอง ไม่นานนักไอ้ทรายก็เดินเข้ามาในห้อง

“พี่ดิน ผมเอาขนมมาให้ค้าบ”  มันยังไม่เลิกเอาขนมมาให้ผมอีก

“มึงเก็บไว้กินเองเหอะ กูไม่หิว”  ผมบอกมันพร้อมกับนอนหันหลังขดตัวเอามือซุกเข้าที่หว่างขา

“พี่ดินอย่าดื้อนะ เดี๋ยวพ่อไม่รัก”  แล้วไอ้ทรายมันพูดขึ้นมา

“พ่อไม่เคยรักกูอยู่แล้วนี่”  ผมบอกไป ผมไม่รู้หรอกว่ามันจะรู้ความหมายหรือเปล่า เพราะมันยังเล็ก

“ถึงพ่อไม่รัก แต่ผมก็รักพี่ดินนะค้าบ”  มันเอื้อมมือมากอดแล้วซบบอกกับผม  ผมหันมามองเห็นมันยิ้มแป้นให้

“โตขึ้นมึงอย่าเป็นเหมือนกูนะเว้ย”  ผมบอกกับมันไปเบา ๆ

ช่วงสองสามวันมานี้ผมเอาแต่หมกตัวอยู่ในเพิงพัก ไม่ออกไปเที่ยวที่ไหน ตอนเย็นก็ไม่ได้ออกไปแว้นเหมือนอย่างเคย

“นี่ก็ตั้งหลายวันแล้วเรื่องก็ยังเงียบอยู่ แสดงว่าไม่มีอะไรแล้วล่ะ”  ผมสบายใจขึ้น หยิบลูกกุญแจรถจะออกไปข้างนอกซักหน่อย อุดอู้อยู่แต่ในบ้านตั้งหลายวัน ไม่ได้พาไอ้ลูกรักไปเที่ยวเลย

“พี่ดินไปไหนค้าบ...? ผมไปด้วยนะ”   ไอ้ทรายมันเห็นมันเลยรีบทัก

“อืม”  ผมบอกกับมันไป  มันรีบวิ่งเข้ามาหาผม  แล้วผมก็พามันขี่มอไซค์ออกจากบ้านมา

“ไปบ้านลุงคิวกันมั้ยค้าบพี่ดิน”  มันตะโกนบอกกับผม

“แม่งอยากไปกินขนมฟรีร้านเฮียอ่ะดิ กูรู้นะ”  ผมหันไปเหล่ตาถามมัน มันได้แต่ยิ้มแป้นทำตาหยี 

ผมก็อยากจะลองไปดูที่ร้านเฮียคิวเหมือนกัน ป่านนี้รถไอ้ขี้เก๊กนั่นคงจะซ่อมเสร็จแล้ว    ไม่นานผมก็พาไอ้ทรายขี่เข้ามาจอดในร้านเฮียคิว ไอ้ทรายรีบลงจากรถ แล้ววิ่งเข้าไปหาเฮียคิวทันที

“ลุงค้าบ หวัดดีค้าบ”  มันรีบยกมือไหว้เฮียคิว

“เออหวัดดีหวัดดี  ไอ้แจ๊สมึงไปเอานมมาให้กูกล่องดิ๊”  แล้วเฮียคิวก็ตะโกนบอกกับลูกน้อง ไม่นานลูกน้องเฮียก็เอานมออกมาให้

“อ่ะ กินซะ”  เฮียยื่นนมให้กับมัน

“ขอบคุณค้าบ”   มันยกมือไหว้แล้วรับเอานมไปกิน 

ผมมองเข้าไปในร้านสำรวจไปทั่วไม่เห็นรถของไอ้ขี้เก๊กนั่นจริง ๆ

“แล้วรถคันก่อนที่เอามาให้ซ่อม เสร็จแล้วเหรอเฮีย...?”  ผมแกล้งถามกับเฮียไป

“เออ เพิ่งเสร็จเมื่อวานเจ้าของเอากลับไปแล้ว”   เฮียบอกกับผมแล้วก็เดินไปยังหลังร้าน  ผมได้ยินก็โล่งใจคงไม่มีอะไรแล้วล่ะ ไอ้ขี้เก๊กนั่นคงไม่สืบสาวราวเรื่อง รวยซะขนาดนั้นขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก  ในขณะที่ผมกำลังคิดอะไรอยู่นั้น จู่ ๆ รถคู่กรณีก็ขับตรงเข้ามาจอดใกล้ ๆกับไอ้ลูกรักของผม ใจผมหายวาบหล่นไปที่ตาตุ่ม

“ไอ้เด็กเหี้ย เจอตัวซักที....!!”  ไอ้ขี้เก๊กมันรีบเปิดประตูรถแล้วปรี่ตรงเข้ามาหาผม  ผมได้แต่ตกใจอ้าปากค้าง เจอกูได้ไงวะเนี่ย....?

ผั๊วะ...!! ผั๊วะ...!! ยังไม่ทันที่ผมจะทำอะไรหมัดหนัก ๆ ของมันก็สวนเข้ามาเสยปลายคางผมเข้าอย่างจังจนผมล้มลงทั้งยืน

อั๊ก..!! อั๊ก..!! อั๊ก..!!  ไม่พอมันยังเตะเข้าที่ชายโครงผมซ้ำ จนผมจุกตัวงอเป็นกุ้ง

“ไอ้เหี้ยไม่ปล่อยให้กูได้พักหายใจหายคอบ้างวะ อูยยยยย”  ผมนอนกลิ้งคลุกฝุ่นไปมาพูดแทบไม่ออก

“กูไม่ปล่อยมึงไว้แน่ ตามตัวมาตั้งหลายวัน”  อั๊ก...!! มันยังเตะผมซ้ำอีกหนึ่งที

แง๊งงงงงงงง “อย่าทำพี่ผมเลยนะค้าบ อย่าทำพี่ผม”  ฮืออออออ ไอ้ทรายมันรีบเข้ามากอดแข้งกอดขาไอ้ขี้เก๊กเอาไว้

“ปล่อย...!! กูจะเอาเลือดหัวมันออกก่อนจะส่งตำรวจ”  ผมได้ยินก็ใจหายวาบขึ้นมา

“ไม่เอา อย่าทำพี่ผมเลยนะค้าบ พี่ผมเจ็บ ฮืออออออ” ไอ้ทรายเงยหน้าน้ำตานองสะอื้นบอกกับมัน มันเห็นก็ชักตีนกลับไม่กระทืบผมต่อ

“มีอะไรกันเหรอครับคุณ...?”  เฮียคิวที่อยู่ข้างหลังร้านรีบวิ่งออกมาดู

“ก็ไอ้เด็กเหี้ยเนี่ยมันทุบรถขโมยของผมไป”  มันหันไปบอกกับเฮียคิว

“ไอ้ดิน...!!”  เฮียคิวมองผมอย่างผิดหวัง

“กูไม่ได้ทำ”  ผมพยายามปฏิเสธมันไป

หมับ...!!  มันนั่งลงแล้วคว้าคอเสื้อผมเอาไว้แน่น

“รถกูไม่ใช่ถูก ๆ  กูต้องป้องกันเอาไว้หมด รถกูติดกล้องโว้ยไอ้เด็กเหี้ย”  อั๊ก..!! มันบอกพร้อมกับผลักผมออกไปอย่างแรง

“ชิบหายแล้ว”  ผมไม่รู้หรอกว่าในรถจะมีกล้องหรืออะไร คนจนอย่างผมจะไปรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง

“ไอ้ดินทำไมมึงทำแบบนี้วะ...?”  เฮียคิวถามกับผม  ผมได้แต่นิ่งเงียบไม่ยอมตอบอะไรไปเพราะจำนนต่อหลักฐาน

“พี่ดินเจ็บมากมั้ยค้าบ ฮือออออ”  ไอ้ทรายมันค่อย ๆ เอาชายเสื้อมันเช็ดเลือดที่กบปากออกให้กับผม

“กูจะจับมึงส่งตำรวจ”  แล้วมันก็ตะคอกใส่หน้าผม

“คุณผมขอเถอะ ไอ้ดินมันไม่ได้เรียนหนังสือ พ่อแม่มันก็ไม่มีเวลาสั่งสอนต้องทำงานหาเช้ากินค่ำ บ้านช่องก็ไม่มีจะอยู่”   เฮียคิวบอกกับมันไป ผมได้ยินก็รู้สึกเจ็บแปลบเข้าที่กลางอก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไรเหมือนกัน

“เด็กเหี้ย ๆ อย่างมันต้องจับเข้าคุกถึงจะรู้สึก”  ไอ้ขี้เก๊กมันยังไม่ยอม

“อย่าเอาตำรวจมาจับพี่ผมเลยนะค้าบ ฮือออออ”   ไอ้ทรายมันร้องไห้ฟูมฟายบอกกับมัน

“พี่ค้าบ อย่าทำอะไรพี่ดินของผมเลยนะค้าบ”  ฮืออออ มันยกมือไหว้แล้วขอกับไอ้ขี้เก๊กนั่น ผมเห็นมันนิ่งเงียบไป

“แล้วผมจะให้มันหาเงินมาใช้ให้คุณ ผมขอเถอะนะครับ”  เฮียคิวบอกกับไอ้ขี้เก๊กไปอีกครั้ง  มันจ้องหน้าผมอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ



...........................................................................

To be continue..............................

...........................................................................



เจอตรีนเข้าเต็ม ๆ เลยนะดิน เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไปโปรดคอยติดตามได้ในวันพรุ่งนี้นะคะ (ไม่ได้ไปขายตัวแน่นอน 555+ดักเอาไว้ก่อน)  กราบขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่กรุณาติดตามมาโดยตลอด

ขอบพระคุณที่ให้การสนับสนุน 

1 เม้น = 1 กำลังใจ

ขอบพระคุณค่า


finland (ช้อย)

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}