นินนารถ

ขอบคุณที่ติดตามนิยายของนินนารถจ้า ชอบก็ให้คะแนนเค้าด้วยนะ อย่าอ่านแล้วก็ผ่านไปกลับมาให้กำลังใจกันด้วยนะ..ขอบคุณมากๆเลยนะ💖💖💖

สูงต่ำอยู่ที่...?💃💃 NC นิดหน่อย (อัพครบ)

ชื่อตอน : สูงต่ำอยู่ที่...?💃💃 NC นิดหน่อย (อัพครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.4k

ความคิดเห็น : 59

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ม.ค. 2561 07:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
สูงต่ำอยู่ที่...?💃💃 NC นิดหน่อย (อัพครบ)
แบบอักษร

2 เดือนต่อมา​

​​ขณะที่หนูหวานอายุครรภ์ได้ 4 เดือนย่างเดือนที่ 5 โรเจอร์กับอุบลลุ้นตั้งแต่ 3 เดือนที่ผ่านมาว่าหลานในท้องของสะใภ้ จะเป็นหญิงหรือชาย แต่เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านพอรู้เพศหลานในท้องว่าเป็นผู้ชาย สองสามีภรรยาแทบจะเลี้ยงพนักงานทั้งโรงแรม เพราะครอบครัวปลื้มปริ่มอย่างมาก ที่จะได้หลานชายมาเชยชม

​แต่ที่น่าแปลกใจมากๆก็คงจะเป็นเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา อลิซกับลีจินมาที่โรงแรมบอกว่าจะนัดหนูหวานกับอิริคทานข้าว ทำให้อุบลกับโรเจอร์เป็นห่วงลูกสะใภ้มาก 

เกรงว่าอลิซจะมาก่อเรื่องอีก แล้ววันนี้ ที่ห้องอาหารระดับวีไอพีถูกจองไว้ เพราะจะมีนางแบบสาวพร้อมเพื่อนของเธอมาทานข้าว ที่โรงแรมเลยจัดต้อนรับอย่างดี ทั้งๆที่ไม่รู้ว่าจะมาดีหรือมาร้าย

"หวานลูกแน่ใจนะว่าจะร่วมโต๊ะกับแม่อลิซจริงๆ แล้วตาริคว่าไงบ้าง?"อุบลถามด้วยความเป็นห่วง

​"หวานตัดสินใจแล้วค่ะแม่ ถ้าคนเราจะมาร้ายคงไม่ต้องมาให้เห็นหน้า งั้นหวานให้พี่ไบรอันรอรับกลับดีมั้ยคะพี่อิริค"

​"พี่ว่าหวานไม่ต้องรับปากเขาตั้งแต่วันก่อนก็จบแล้ว มันเสี่ยงนะครับ"

"เราจะได้รู้ไงคะถ้าไม่ไปให้เห็นกับตา เราแต่งตัวแล้วนะคะ แล้วนั่นก็โรงแรมของเราเขาจะกล้าขนาดนั้นเลยหรอคะ เวลาผ่านไปนานแสนนานถ้าไม่ทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้นได้ ก็ต้องแสดงว่าเธอเกิดมาเป็นคนเลวแล้วล่ะค่ะ"หวานเชื่อว่าอลิซจะเปลี่ยนตัวเองได้

"งั้นก็ไปเถอะนะ แม่ภาวนาให้แม่อลิซเป็นคนดีซะทีเถอะ"

"ค่ะไปเถอะนะ..ตาหนูไปกับแม่นะจะแด้ดดี้ก็ไปด้วยนะ"

"ป๋าดูแลหวานให้ดีนะคะ ถ้ามีอะไรก็โทรฯมา"

"ครับ..ขอบคุณนะฮะพี่ว่ายัยอลิซคงไม่กล้าทำอะไรหรอกมั้ง?"

ทั้งอิริคลงมาจากห้องพักที่โรงแรม เพราะทั้งคู่เตรียมตัวและดูดีทั้งเสื้อผ้าหน้าผม ไม่น่าเชื่อว่าคนท้อง 4 เดือนจะสวยสะพรั่งได้ขนาดนี้ พิมพิสาดูจะอิ่มเอิบไปทั้งตัว

พนักงานต้อนรับมาเปิดประตูให้ เมื่ออิริคกับหวานเดินทางมาถึง หวานเดินเข้ามาในห้องอาหารที่หรูหรา เห็นหญิงสาวผิวขาวยืนคุยอยู่กับอลิซแต่มีผู้ชายอยู่ด้วย

​"ไฮ!อิริค..หวาน..ดาร์ลิ้งนี่เพื่อนไอค่ะ อิริคคะนี่คือฟิลลิปส์ โลฮานสามีของอลิซเองค่ะ ส่วนคนนี้คือลีจินเพื่อนสนิทของอลิซค่ะ"

​"ยินดีที่ได้รู้จักค่ะคุณ ลีจินคุณฟิลลิปส์"ขายหนุ่มยื่นมือมาให้หวาน แต่อิริคชิงจับมือทักทายก่อน ลีจินแอบขำเพราะเธอเองก็พอจะได้ยินมาบ้างว่าอิริคหวงเมียยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด

​"คุณอลิซ..เอ่อ..คุณท้องหรอคะ?"

​"ค่ะเกือบจะสองเดือนแล้วล่ะค่ะ"

อลิซบอกขณะที่สีหน้าของเธอยิ้มแย้ม พรางลูบเบาๆที่หนัาท้องของตัวเอง หวานท้อง 4 เดือนกว่าแต่เธอก็สบมเลคกิ้ง แล้วก็สวมโค๊ตหนาๆ แต่อลิซนี่สิสวมเดรสสั้น แต่เหมือนชุดคลุมท้องมากกว่า

"อิริค..ฮึนแค่จะมาลาพวกคุณในฐานะเพื่อนฉันจะย้ายไปอยู่อเมริกากับฟิลลิปส์ แล้วก็คงจะไปเลี้ยงเจ้าตัวน้อยนี้ให้ดีที่สุด จากที่ไม่เคยชอบเด็กฉันก็อยากรู้ว่า ฉันพอจะเป็นแม่ได้หรือเปล่า เรานั่งคุยกันแล้วทานอาหารไปด้วยดีกว่านะ"

"ค่ะ..แล้วชีวิตนางแบบของคุณล่ะคะ?"

"อืมม!..ฮันอยู่แบบนั้นมานานแล้วล่ะ และตอนนี้ฉันก็มาคิดได้ว่าชีวิตคนเรามันไม่ยั่งยืนอะไร อีกหน่อยฉันก็คงจะแก่จริงมั้ยคะดาร์ลิ้ง?"อลิซอ้อนสามี ฟิลลิปส์ท่าทางจะรักอลิซมากๆ เพราะเขาโอบไหล่เธอตลอด

​"คุณพูดจริงหรออลิซ"อิริคถามเพื่อความแน่ใจ จริงๆแล้วมันก็เป็นเรื่องของเธอ แต่เขาก๊แค่สงสัยเท่านั้น เพราะอลิซหลงไหลวงการนี่จะตายไป

​"ผมก็ไม่ได้บังคับเธอหรอกนะฮะ เพราะผมรู้ว่าเมียผมเธอชอบที่จะเป็นนางแบบ แต่เหนือสิ่งอื่นใดลูกคือสิ่งที่สำคัญกับเรามากที่สุดณ.ตอนนี้ครับ"

ดูสองสามีภรรยานี่จะเห่อเจ้าตัวน้อยในท้องไม่น้อยเลยทีเดียว หวานว่าผู้ชายที่เห่อลูกเป็นห่วงเป็นใยเมียเกินสามีเธอไม่มีแล้ว แต่ดูฟิลลิปส์จะมากกว่าอีก

"ถ้าอลิซเปลี่ยนใจคุณยอมหรอฟิลลิปส์"

"ฮะ..ผมยอมไม่ใช่เพราะเหตุผลอื่นนะครับเพราะผมรักเธอ นั่นคือเหตุหลักแต่ตอนนี้เราสองคนนับวันรอที่จะได้พบเบบี๋ของเราครับ"อลิซน้ำตาซึม เมื่อสามีพูดแบบนั้นเธอเฝ้าแต่มองหาในสิ่งที่ขาด แต่ลืมไปว่าเขาชอบเธอมาตลอด แค่เขาอาจจะหล่อน้อยกว่าอิริคเท่านั้น

อาหารถูกลำเลียงมาเรื่อย ดูเหมือนฟิลลิปส์จะเอาอกเอาใจภรรยาเป็นพิเศษ หวานแอบสบตาสามีไม่ได้อิจฉาอลิซ แต่ดีใจที่เห็นเธอมีความสุขซะที และคงจะมีความสุขเหนือสิ่งอื่นใด เพราะอีกไม่นานเธอก็จะได้เป็นคุณแม่อย่างสมบูรณ์แบบในเร็วนี้

​"คุณอิริค..คือเราสองคนกำลังจะแต่งงานกันในเดือนหน้า ผมอยากจะมาจัดงานที่นี่เราสองคนคุยกันแล้วฮะ พ่อแม่ผมจะมาที่นี่เราต้องการห้องพักแล้วก็ห้องจัดเลี้ยงที่ดีที่สุด คุณพอจะเป็นธุระให้เราได้มั้ยครับ?"

​"ต้องได้อยู่แล้วฮะ..เราคงจะรู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้มีโอกาสจัดงานมงคลแบบนี้ครับ ขอให้คุณกำหนดมาเถอะฮะเราพร้อมเสมอ และยินดีมากๆด้วยล่ะ"

"ขอบคุณครับ"

"ยินดีที่สุดเลยค่ะ"

"เราทานข้าวไปแล้วก็คุยกันไปดีมั้ยคะ จินนี่ว่าน่าจะเยี่ยมที่สุดเลยค่ะ"

"ฮะ..เชิญครับคุณอิริค คุณ..."

"หวานฮะ..ภรรยาผมเธอชื่อหวาน"

"ครับคุณหวาน"บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่น หวานส่งยิ้มให้อลิซอย่างจริงใจ ถ้าเมื่อก่อนอลิซมาแบบเป็นมิตรก็คงไม่เกิดเหตุการณ์นั้นแน่

"​หวานอลิซต้องขอโทษด้วยนะ เรื่องเมื่อคราวที่แล้วอลิซวู่วามไปหน่อย แต่พออลิซรู้ว่าตัวเองท้องถึงได้รู้ว่า ตัวเองต้องอ่อนโยนแค่ไหนเมื่อก่อนอลิซรู้ว่าอลิซไม่มีเหตุผล กระทั่งอลิซมาเจอกับฟิลลิปส์ เราต่างก็มีอดีตที่ไม่สวยด้วยกันทั้งคู่ แต่เราสัญญาว่าเราจะไม่พูดถึงเรื่องที่ผ่านมา แต่เราจะพูดถึงแต่ปัจจุบันและอนาคตเท่านั้นค่ะ"

​"ขอบคุณนะคะ..หวานเองก็ต้องขอโทษคุณเหมือนกันค่ะ ที่ทำไปแบบนั้น"

"ช่างเถอะค่ะ หวานกับลีจินพูดเหมือนกัน ตรงที่คอยเตือสติฉันขอบคุณทั้งสองคนนะคะ"

"คนเรามีเจตนาอะไรต้องดูที่การกระทำ แต่ก็ช่างเถอะอลิซ โบราณว่าดีชั่วอยู่ที่ตัวทำ สูงต่ำอยู่ที่ไฮโลนะ"เสียงหัวเราะดังคิกคักเมื่อลีจินพูดจบ

"ไอพูดผิดหรอ?"

"มากเลยล่ะย่ะ..อย่าบอกนะว่าเธอเป็นเพื่อนฉันเขาเรียกว่าสูงต่ำอยู่ที่ทำตัว ดีชั่วอยู่ตัวทำย่ะ"

"เธอเก่งจังนะ"

"ก็ไม่ได้เก่งอะไรหรอก ฉันก็จำเขามาพูดเหมือนกันและ คำพูดบางอย่างมันเชื่อถือได้จริงนะอลิซ จินนี่ขอบคุณทั้งสองคนแทนเพื่อนจินนี่ด้วยนะคะ บางครั้งคนเราก็อาจจะทำอะไรเกินเลยไปบ้าง แต่เธอก็จะเป็นคุณแม่แล้วนะคะ ตอนนี้อลิซเพื่อนจินนี่เปลีี่ยนไปแล้วค่ะ"

"ค่ะ..ช่างมันเถอะนะคะหวานสนใจปัจจุบันกับอนาคตจะดีกว่านะคะทุกคน"

"ครับ..ทั้งฟิลลิปส์กับอลิซมีอะไรให้ช่วยก็บอกนะผมกับภรรยายินดีครับ"

"ขอบคุณค่ะ"

หลังอาหารมื้อเย็นก่อนจะกลับ ทั้งฟิลลิปส์กับอิริคพูดคุยกันหลายเรื่อง รวมทั้งเรื่องงานแต่งงานของเขากับอลิซด้วย อิริคยินดีเต็มที่ขอให้ฟิลลิปส์วางใจ ทางโรงแรมจะทุ่มเวลาให้เต็มที่ เพื่อให้บ่าวสาวประทับใจ

เมื่อกลับมาถึงบ้านอิริคยังไม่เชื่อว่า'อลิซ'คนเดิมในอดีตหายไปแล้ว แต่สิ่งที่เห็นทำให้เขาเชื่อได้ว่าเธอพบคนที่ถูกใจแล้ว

"อาลัยกิ๊กเก่าอยู่หรอคะ?"น้ำเสียงประชดนิดๆถามขึ้น

"เมียพูดแบบนี้เหมือนหึงเลยนะครับ"

"ไม่ได้หึงค่ะ"

"แน่นะ..แต่พี่หึงเมียนะ"

"หึงอะไร..ไม่เห็นมีอะไรต้องมาหึงเค้านี่"

"ก็ไม่รู้หรอกแต่หึงนี่ ฟอดดด มามี้หาเรื่องแด้ดดี๊นะลูก..พี่เปล่านะครับ..พี่กำลังคิดว่าอะไรที่ทำให้อลิซเธอเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้ หรือว่าเพราะเธอกำลังจะมีลูกก็เลยทำให้สภาวะของความเป็นแม่ ทำให้เธอเปลี่ยนไป"

"คงอย่างนั้นมั้งคะ"

"ที่รัก..พี่รักเมียคนเดียวแล้วตอนนี้ก็รักลูกชายคนนี้เพิ่มมาอีกด้วย จุ๊ฟๆอยู่ไหนเอ่ย?ลูกจ๋ามาคุยกันหน่อยครับ"ชีวิตน้อยๆเหมือนจะรับรู้เมื่อเขารู้สึกและสัมผัสได้ว่า ลูกน้อยขยับตัวไปมาอยู่ภายในท้องนูนเด่นของภรรยา

"ลูกดิ้นแรงนะคะ เหมือนเขาจะรู้ว่าพ่อคุยด้วยวันนี้ดิ้นบ่อยมาก พี่อิริครู้มั้ยคะว่ายัยเมท้องแล้วค่ะเจ้าจอมป่วนฮาร์ลี่กำลังจะมีน้อง"

"จริงหรอเนี่ย?กี่เดือนแล้วครับเมียจ๋า?"

"เดือนเดียวค่ะ เพิ่งรู้เมื่อบ่ายนี่เอง..ทำหน้าแบบนี้อย่าบอกนะคะว่าอิจฉาเฮียแวนน์?"

"ไม่อิจฉาหรอก เพราะเราก็จะมีแบบนั้นเหมือนกันแต่ค่อยๆมีทีละคน นอนเถอะนะครับลูกคงง่วงแล้วมั้งครับ จุ๊ฟๆอยากรักเมียจัง..ที่รักเราแบบว่าไม่ได้..นานแล้วนะ"คนข้างกายอ้อนเสียงแผ่วหวาน

"พอเลยนะคนหื่น..หวานรู้ว่าพี่อิริคจะพูดอะไรอย่ามาอ้อนเสียให้ยากเลย หวานไม่หลงกลหรอก"

"ที่รัก!..ไม่งั้นน้องชายนอนไม่หลับแน่ครับคนดี"

"ชิส์..ชอบหื่น"

"ก็พี่รักเมียนี่นานะๆๆๆเมียจ๋า พี่จะเบาๆไม่ทำให้ลูกเราเจ็บแม้แต่น้อยนะครับที่รัก"

"แน่นะ..หวานเชื่อได้หรือเปล่า?"

"แน่ครับแม่จ๋า"

"เมียค่ะ"

"ก็อีกหน่อยจะเป็นแม่ของลูกแล้วนี่ครับ ขอกินนมหน่อยนะครับ"

คนหน้ามึนไม่พูดเปล่าเขายังรั้งเสื้อนนอนตัวสวยลงมาให้พ้นใหล่เนียนนั้น ปากอุ่นค่อยๆไล้เลียยอดอกสีหวานอย่างเอร็ดอร่อย ก่อนจะครอบครองสองเต้ากลมไว้ในอุ้งปาก คนตัวเล็กครวญครางแทบขาดใจ

"อ้ะ ที่รัก"

"อื้ม จ้วบบบ โอ้วว์ หวานที่สุดคนดี"

เขาขบเม้มอย่างเมามัน หญิงสาวแอ่นหยัดสองเต้าอวบให้เขาดูดกินอย่างไม่รู้จักอิ่ม เขาวนเวียนดูดดื่มอยู่แบบนั้น กระทั่งสาวเจ้าครวญครางอย่างซ่านเสียว อิริคกระตุกยิ้มที่มุมปากเมื่อเมียสาวอารมณ์เตลิดไปกับเขา และคล้อยตามเขาไปในที่สุด

​เช้ามืดวันต่อมา

​อามควานมือไปข้างกาย ลืมตามองหาเมียรักที่กอดเธอไว้ทั้งคืน แต่พบกับความว่างเปล่าเขาไม่ได้แปลกใจแต่อย่างใด แต่เธอหายไปนานมากนี่สิ มันน่าแปลก ชายหนุ่มหาจนทั่วแต่ยังไม่เห็นนาตาลีเลย 

อามหยิบเสื้อคลุมมาสวมลวกๆแล้วเปิดประตูออกจากห้องนอน รีบร้อนลงมาด้านล่างแทบตกบันได พอเห็นแสงไฟในครัวสว่างไสวก็เลยใจชื้นขึ้นมาหน่อย นาตาลีก้มๆเงยอยู่หน้าตู้เย็น

"ลี..ทำอะไรครับคนดี ฟอดดด ตกใจหมดนึกว่าเมียหายตัวได้ จะทำอะไรครับ?"มือที่กำลังจะเปิดตู้เย็นหยุดชะงัก เมื่อสามีหนุ่มสวมกอดเธอจากด้านหลัง เธอเลยต้องอิงอกบึกบึนนั้นไว้อย่างอบอุ่น

"พี่อามลีหิว..ก็เลยอยากกินข้าวต้มร้อนๆอ่ะ"

"โธ่เอ้ย!..จุ๊ฟแล้วทำไมไม่ปลุกพี่ครับ?"

"ก็ลีเห็นพี่อามเหนื่อยมาทั้งวันแล้วนี่คะ ลีก็เลยอยากให้พี่อามได้พักเยอะๆ ลีทำเองได้นะคะ"

"ไปนั่งดีกว่านะ แต่น่าแปลกที่เมียชอบหิวตอนเช้าแบบนี้ พี่เห็นลีเป็นแบบนี้มาสองสามวันแล้วนะ แต่เมื่อวานลีก็กินข้าวไปตั้งเยอะนี่นา งั้นลีมานั่งเถอะเดี๋ยวพี่ทำให้"

"ค่ะ..ลีขอข้าวต้มทะเลนะคะลีอยากกินกุ้ง แล้วก็อยากกินกุ้งแช่น้ำปลาด้วยค่ะ"

อามแปลกใจมากที่ภรรยาบอกแบบนั้น ปกติเช้ามาเธอก็จะกินกาแฟกับแซนวิซเท่านั้น แต่เช้านี้อยากกินข้าวต้ม แถมจะมีกุ้งแช่น้ำปลาอีก 

"พี่ว่าลีแปลกๆนะ"

"แปลกยังไงคะ?"

"ก็ลีตื่นตี 5 แล้วก็บอกว่าหิวลีกินข้าวต้มอย่างเดียวพี่ไม่ว่า แต่กุ้งแช่น้ำปลานี่สิแปลกมา"

​"ทำไมคะ?ก็คนมันหิวอ่ะ ขอกินแต่นี้ไม่ได้หรือไงล่ะ..งั้นก็ไม่ต้องทำลีไม่กินแล้วเมียหิวแค่นี้ก็กินไม่ได้ พี่อามไม่ต้องทำแล้วค่ะลีไม่กินแล้ว"

​"ลี..ไม่ใช่แบบนั้นนะที่รัก พี่แค่จะถามว่าลีเป็นอะไรครับคนดี"คนตัวเล็กน้อยใจมากที่สามีถาม

"คนหิวต้องมีเหตุผลด้วยหรอคะพี่อาม"

"เปล่าครับ..ลี..ลี เดี๋ยวก่อนพี่จะตักให้แล้ว"คนตัวเล็กไม่ฟังเสียงเขาเลย แต่เดินออกจากครัวด้วยอาการรีบเร่ง

​"คุณหนู..จะไปไหนคะคุณหนูขา"ป้ามอสถามไปแต่หญิงสาว ทำท่าเหมือนจะร้องไห้วิ่งขึ้นบันไดขึ้นข้างบนไปทันที

​"ป้า..ลีไปไหนครับ?"

"คุณหนูร้องไห้ค่ะ คุณหนูเป็นแบบนี้มา 2-3 วันแล้วนะคะคุณอามสังเกตมั้ยคะ เธอหิวบ่อยป้าคิดว่า..."

"อะไรป้าพูดมาเร็ว"อามถามเสียงดัง เขาตักข้าวต้มวางไว้ในถาด อยากรู้จริงๆว่าเมียสาวเป็นอะไร

"ป้ามอส...ต้องหยอดเหรียญให้พูดมั้ยครับ?แล้วก็แกะกุ้ง ลีจะกินกุ้งแช่น้ำปลารสจัดแล้วก็ต้องได้กินเดี๋ยวนี้ด้วย เดี๋ยวผมจะเอาข้าวต้มไปให้เมียก่อน เร็วนะป้าเดี๋ยวเมียโมโห"

​"ค่ะ..คุณอามป้าว่าคุณหนูเธอกำลังจะมีเจ้าตัวเล็กมั้งคะ"

​"อะไรนะป้า..?"

​"ป้าว่าคุณหนูกำลังจะมาเจ้าตัวเล็กค่ะ"

​"จริงหรอป้า?..งั้นรีบแกะกุ้งเลย"

​"ค่ะๆๆ..คุณอาม"อามเดินขึ้นบันไดไปแล้ว พอได้ยินเสียงเรียกต้องหยุดชะงัก

​"อะไรอีกป้าคนกำลังรีบจะไปง้อเมีย"

​"แล้วคุณอามไม่เอาข้าวต้มไปง้อเป็นอันดับแรกก่อนหรอคะ?"

"เออ!ใช่ๆ..เกือบไปแล้ว"อามรับถาดข้าวต้มหอมฉุยมาประคองไว้ก่อนจะก้าวยาวๆขึ้นบันไดไป

​"ที่รักจ๋ามาแล้วครับ ข้าวต้มกุ้งตัวเป้งๆที่เมียต้องการมาแล้วครับคุณหนู"

​นาตาลีไม่ได้หลับ เพราะความหิวจนท้องไส้ปั่นป่วน แต่เขาต้องง้อเธอสิ เพราะเขาพูดไม่ดีกับเธอก่อนนะ

"เมียจ๋า..พี่ขอโทษที่ทำให้ลีเสียใจแถมยังพูดไม่ดีกับเมียด้วย พี่ทำข้าวต้มมาให้แล้วนะ ที่รักตอนนี้ป้ามอสกำลังแกะกุ้งตัวโตให้ เธอจะทำกุ้งแช่น้ำปลาให้ลีนะครับคนดี"

".."

"ลีจ๋าพี่ขอโทษนะครับคนดี ฟอดดด"เขาโอบเธอไว้ทั้งตัว แถมหอมแก้มนุ่มเธอฟอดใหญ่ หญิงสาวหันขวับมาค้อนเขาวงใหญ่

​"ถ้าขัดใจลีอีกลีจะเกลียดพี่อามตลอดไป"

​"แต่พี่ก็จะรักเมียตลอดไปครับ ไปกินข้าวต้มนะพี่ทำสุดฝีมือเพื่อเมียโดยเฉพาะเลยนะ เห็นมั้ยยังร้อนอยู่เลย"คนตัวเล็กเด้งตัวจากที่นอน อามรีบเข้าประคองเมียรักมานั่งที่เก้าอี้ ก่อนจะเลื่อนชามข้าวต้มมาให้เธอ

ข้าวต้มถูกตักเข้าปากคำแล้วคำเล่า อามนั่งมองคนตัวเล็กกินข้าวต้มอย่างเอร็ดอร่อย เพียงไม่กี่นาทีข้าวต้มหมดชามไปโดยปริยาย 

"พี่อาม..ลีขอน้ำผลไม้ได้มั้ยคะ?"

"ค่ะ..คุณเมียที่รักรอก่อนนะคะ"

"ค่ะเร็วๆนะ"

"ครับผม"อามเดินออกประตูไปอย่างรวดเร็วขอให้เมียบอกมาเถอะเขาจะทำทุกอย่างให้เธอ นาตาลีอมยิ้มเมื่อสามีหนุ่มเดินกลับขึ้นมาพร้อมกับน้ำผลไม้กล่อง แล้วก็น้ำดื่มแก้วใหญ่มาวางไว้ตรงหน้า

"ขอบคุณค่ะ..จุ๊ฟน่ารักอ่ะ"

"ก็ทำทุกอย่างเพื่อเมียนี่ครับ อิ่มหรือยังมีกุ้งแช่น้ำปลาอีกนะครับ"

​"จริงหรอคะ?"

​"ครับ.."

"แต่ตอนนี้ลีอิ่มมากๆด้วยค่ะ เอาไว้สายๆนะคะ"

"ครับเวลาไหนก็ได้ครับแล้วแต่เมียสะดวกเลยนะครับ ฟอดดดด อิ่มแล้วนอนก่อนมั้ยเดี๋ยวค่อยเอาชามไปเก็บพี่ง่วง แล้วก็อยากกอดเมียชะมัด ทีหลังอย่าลงไปแบบนั้นอีกนะ อยากกินอะไรบอกแล้วเชฟอามจะจัดให้"

"ค่ะ..ลีรักพี่อามนะคะ"

"ผัวก็รักเมียที่สุดเหมือนกันครับคนดี ฟอดด"

อามรั้งร่างคนตัวเล็กทากอดไว้อย่างอบอุ่น แสงสว่างจากด้านนอกบอกให้รู้ว่า ฟ้าเริ่มสางแต่สองหนุ่มสาวยังตะกองกอดไว้เพื่อต้องการไออุ่นของกันและกัน

เรื่องของนาตาลีถูกเล่าผ่านปากป้ามอสมาถึงหูของอุบล นางไม่แปลกใจเท่าไหร่ เพราะคนเรามาสิทธิ์หิวกันได้" แต่ที่น่าแปลกใจมากก็คือกุ้งแช่น้ำปลานี่สิแปลกมากเลยทีเดียว

"สงสัยอะไรก็แค่คนเขาอยากจะกิน"

"นายหญิงฉันว่าคุณหนูมีอาการแปลกๆแบบนี่มาหลายวันแล้วนะคะ"

​"ป้ามอสกำลังจะบอกฉันว่ายัยลีกำลังแพ้ท้องหลานของฉันอย่างนั้นใช่มั้ย?"

​"ค่ะ!ฉันมั่นใจ"

"แล้วนี่ตาอามเอาข้าวต้มขึ้นไปนานหนือยัง?"

"สักพักแล้วล่ะค่ะ"

"​พ่อว่าอาจจะจริงอย่างป้ามอสว่านะแม่ เขาอยู่กันมานานแล้วนี่ ถ้าจะมีหลานให้เราอุ้มก็ไม่เห็นแปลก นี่ฉันกำลังจะมีหลานเพิ่มใช่มั้ย"

​"ค่ะนาย"สองสามีภรรยายิ้มออกมาอย่างมีความสุข ช่างเป็นข้่าวดีรับอรุณจริงๆ

​"อรุณสวัสดิ์ครับทุกคน"

​"เดินระวังหน่อยลูก ตื่นเช้าจังวันนี้วันหยุดนี่นา"

"แม่ครับ..หลานแม่ดิ้นใหญ่เลยสงสัยจะหิวแต่เช้า เมียจ๋าไปนั่งก่อนะจะ"

"ค่ะ..หวานขอข้าวต้มก่อนก็ได้นะคะ"

"ได้เลยค่ะ..เดี๋ยวป้าอุ่นให้ร้อนๆนะคะ"

"ขอบคุณค่ะป้ามอส"

ตั้งแต่หวานตั้งท้องอิริคดูแลเมียอย่างดีที่สุด เรื่องอาหารบำรุงครรภ์ไม่ต้องห่วง เขาพยายามสรรหามาให้เธอกินอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ร้านอาหารที่ไหนว่าอร่อยสามีจะตระเวนภาภรรยาไป

​"ตาริคแล้วหมอนัดอีกเมื่อไหร่ลูก?"

​"วันนี้และครับแม่ ช่วงบ่ายๆเย็นๆโน่นนะครับเมียผมไฮเปอร์ฮะแม่ เธอไม่ค่อยอยู่นิ่งหรอกทำโน่นทำนี่ตลอดบอกก็ไม่ฟังดื่อชะมัดเลย"

"ก็หวานแค่ท้องนี่คะ หวานไม่ใช้คนป่วยซะหน่อยหวานอยากช่วยสามีทำงานนี่นา แล้วลูกเราก็จะได้คลอดง่ายๆไงล่ะคะ..จริงมั้ยคะแม่?"

"ก็พักบ้างก็ได้นะ แม่ก็เห็นด้วยกับตาริคว่าแต่ท่านผู้พักับแม่ศรีจะมาเยี่ยมมั้ย? แม่อยากให้มานะจะได้เห็นหน้าหลานพร้อมกันไง"

"หวานว่ายากค่ะ แม่กลัวความสูงคงไม่กล้านั่งเครื่องบินหรอก แต่พ่ออาจจะมานะคะเดี๋ยวหวานจะถามแม่ดูก่อนว่าจะมาได้มั้ย?"

"เชื่อเถอะแม่ว่าแม่ศรีต้องมา"

"ได้แล้วค่ะคุณหวาน"

"ขอบคุณค่ะป้ามอส"

บทสนทนาสิ้นสุดลงเมื่อคุณแม่มีข้าวต้มควันฉุยมาวางตรงหน้า อุบลคิดว่าถ้ามีหลานตัวน้อยๆวิ่งเล่นในบ้าน เธอกับสามีคงจะมีความสุขมากๆเลยทีเดียว คิดถึงตอนนั้นแล้วเธอกับสามีคงปล่อยลูกๆได้ทำงานอย่างเต็มที่ ส่วนเธอกับสามีก็คงจะมีความสุขอยู่กับหลานๆ เป็นสิ่งที่สองสามีภรรยาปรารถนายิ่งนัก





​มาอัพเพิ่มให้จบตอนแล้วนะคะ ขออภัยที่ทำให้คนอ่านรอค่ะ เพราะงานเรายุ่งจริงๆนิยายดำเนินมาหลายตอนแล้ว ก็กำลังจะจบแล้วสำหรับเรื่องของครอบครัวนี้ คงจะมีความสุขถ้าน้องลีจะมีเจ้าตัวเล็กจริงๆ ต่อไปไรท์จะพาทุกท่านมาอ่านคู่เล็กเรื่องของพี่อีชาน+ซาร่าของเราบ้างนะคะ มาอ่านครอบครัวซานดิเอกาจะสนุกมั้ยนะแล้วเจอกันตอนหน้าจ้า..บายๆ👑👑👑

ความคิดเห็น