มณีน้ำเพชร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ปฐมบทของการกำเนิดจอมโจร # 4

ชื่อตอน : ปฐมบทของการกำเนิดจอมโจร # 4

คำค้น : ทะเลทราย , ชีค , จอมโจร , บ้ากาม , หื่น , เด็ด

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ม.ค. 2561 21:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปฐมบทของการกำเนิดจอมโจร # 4
แบบอักษร

ซาบินเป็นคนเดียวที่ชีคคาฮาลีมาไว้ใจมากพอที่จะส่งให้ติดตามชีคน้อยไปไหนต่อไหน และเขาก็ให้สัตย์ปฏิญาณแล้วว่าจะดูแลชีคน้อยเท่าชีวิต

     ลุงฮาลีมพาทุกคนไปยังที่อยู่ใหม่ ซึ่งเพิ่งสร้างเสร็จไม่นานนี้ เขาสร้างที่นี่เพื่อหลานชายสุดที่รักและรู้ว่าสักวันจะใช้ที่นี่ต้อนรับการมาอยู่ชั่วคราวของหลานชายอีกคน ที่นี่มีทุกอย่างที่ต้องการไม่เว้นแม้กระทั่งโรงยิมเล็กๆ ลุงอย่างฮาลีมเข้าใจถึงความเป็นเด็กชายและกำลังจะเติบโตเป็นหนุ่มของหลานแฝด บ้านหลังนี้จึงมีพร้อมสรรพสำหรับพวกเขา

     “โอ้โห! ลุงฮาลีมครับ ผมชอบที่นี่จัง เราจะได้อยู่ที่นี่นานหรือเปล่าครับ” เรย์ยาชถามก่อนวิ่งไปดูจนทั่วภายในบ้าน

     “นานเท่าที่เรย์ยาชหลานรักของลุงต้องการ” ฮาลีมบอก หลังจากนั้นจึงหันไปลูบหัวของเรย์ฮานเบาๆ “ส่วนหลานรักอีกคนของลุงคงเข้าใจทุกอย่างดี ใช่มั้ยเรย์ฮาน”

     “ผมเข้าใจดีครับ ผมเองก็ชอบที่นี่และเข้าใจว่าคงไม่มีโอกาสได้อยู่ที่นี่แน่นอน”

     “ได้อยู่สิ เรย์ฮานจะได้อยู่ที่นี่กับเรย์ยาช บ้านหลังนี้จะเป็นโรงเรียนสอนวิชาการต่อสู้และทุกสิ่งที่หลานจำเป็นต้องรู้เป็นเวลาหนึ่งเดือน แต่มีข้อแม้ว่า...”

     “ข้อแม้ว่าอะไรครับ” เรย์ฮานอยากรู้อย่างใจจดใจจ่อ

     ฮาลีมย่อตัวลงนั่งยองๆ บนส้นเท้า เขากางแขนออกโอบร่างของเรย์ฮานข้างหนึ่งอีกข้างหนึ่งกางออกเมื่อเห็นเรย์ยาชวิ่งเข้ามาหา หลานชายของเขาตัวสูงกว่าที่คิดไว้เสียอีก ยิ่งเขานั่งลงแบบนี้ เขาต้องเงยหน้าคอตั้งบ่าเลยทีเดียว นี่ถ้าโตกว่านี้หรือเป็นหนุ่มเต็มตัวคงสูงใหญ่น่าดู

     “หลานรักของลุงทั้งสองจะต้องอยู่แต่ในนี้ อาหารการกินจะมีครบทุกมื้อ พร้อมด้วยขนมนมเนย หลานๆ คงเข้าใจลุงนะ”

     “เซ็งเลย กะจะพาเรย์ฮานไปเที่ยวซะหน่อย” เรย์ยาชบ่นอุบ

     “ไม่เป็นไรน่า เราได้อยู่ด้วยกันตั้งหนึ่งเดือนก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ” เรย์ฮานเสียอีกที่เป็นฝ่ายปลอบใจเรย์ยาช

     ลุงฮาลีมมองชีคน้อยเรย์ฮานอย่างชื่นชม เรย์ฮานมีความคิดความอ่านที่โตกว่าอายุเสียอีก ก็แน่ล่ะ ความรับผิดชอบอันมากมายจะอยู่ในกำมือเขาในอนาคตข้างหน้าแล้วนี่นา

     “ก็ว่างั้น นี่ๆ เรย์ฮาน ฉันว่าเราไปเล่นไอ้นั่นกันดีกว่า”

     “อะไรเหรอ”

เรย์ยาชทำตัวเป็นหัวโจกชี้ไปที่โรงยิม พลางยักคิ้วหลิ่วตาให้พี่ชายฝาแฝด

     “ครั้งที่แล้วนายแพ้ฉัน ถ้าครั้งนี้นายเอาชนะฉันได้ ฉันจะยอมทำทุกอย่างที่นายต้องการ”

     ครั้งที่แล้วของเรย์ยาชหมายถึงเมื่อเดือนก่อน เขากับพี่ชายฝาแฝดได้ท้าฟันดาบกันและเรย์ฮานเป็นฝ่ายแพ้ ตอนนั้นคนเป็นน้องได้นั่งไขว่ห้างกินขนมสบายใจเฉิบ ส่วนคนเป็นพี่กลับต้องเป็นฝ่ายช่วยป้าอาอีซาถูบ้านแทนน้อง

     “ได้เล้ย ครั้งนี้รับรองว่านายแพ้ฉันแน่ เรย์ยาช”

     พูดจบเรย์ฮานก็วิ่งนำน้องชายไปที่โรงยิมและรีบเปลี่ยนเป็นชุดกีฬาฟันดาบที่มีอยู่พร้อม ลุงฮาลีมสร้างทุกอย่างไว้สำหรับพวกเขาจริงๆ ทุกอย่างที่คนเป็นแม่อาจไม่รู้ว่าลูกชายฝาแฝดของตนนั้นชอบหรือไม่ชอบอะไรกันบ้าง แต่ฮาลีมไม่คิดจะถือสา เพราะน้องสาวของเขาร่างกายอ่อนแอมาก แค่รักษาชีวิตไว้เพื่อลูกๆ ได้นานจนกระทั่งวันที่พวกเขาเติบใหญ่ก็พอแล้ว

เก้าปีต่อมา

ชีคมาลิคปลดตัวเองออกจากผู้รักษาการแทนและสถาปนาชีคเรย์ฮานให้เป็นผู้ปกครองแคว้นอย่างเต็มตัว จากชีคน้อยกลายเป็นชีคหนุ่มวัย 21 ปี รูปร่างสูงใหญ่ ผิวสีทองแดงจากการถูกกระไอแดดแผดเผา ผมยาวระต้นคอสีเดียวกับดวงตาคมดุ เรียวปากหยักลึกดูบางจัดในยามที่กระตุกยิ้ม ปลายจมูกโด่งแหลมเป็นสันตรงดูหล่อเหลาบึกบึนสมชายชาตรี แต่ความงามแบบชายแท้ก็สอดแทรกความงามจากผู้เป็นแม่ที่ปลายขนตาหนางอนยาวอย่างน่าอิจฉา

ชีคหนุ่มรูปงามที่มีน้อยคนนักจะล่วงรู้ว่ามีฝาแฝดที่หน้าเหมือนกันอยู่อีกคนหนึ่ง ร่างสูงก้าวยาวๆ ด้วยท่วงท่าองอาจขึ้นไปบนแท่นของประธานในที่ประชุม ซึ่งจัดขึ้นทุกสัปดาห์ภายในวังไซฟาล

“ท่านลุงมาลิค การประชุมครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่ข้าได้ขึ้นแท่นเป็นประธาน ข้า...ในฐานะของชีคเรย์ฮานผู้ปกครองแคว้นซาลาบัด แห่งนครซาลามัดรียะห์ นับจากวันนี้เป็นต้นไปทุกครั้งที่มีการประชุม ข้าจะทำการตรวจสอบบัญชีทุกอย่าง และท่านเสนาทุกฝ่ายจะต้องส่งบัญชีทุกเล่มให้ข้า ไม่มีข้อยกเว้น”

เสียงประกาศกร้าว ดุดัน และจริงจังทำให้ทุกคนในที่ประชุมนั้นเงียบกริบ ไม่มีเสียงตอบรับหรือปฏิเสธใดๆ ทั้งสิ้น แต่เรย์ฮานไม่สนใจ ไม่ตอบรับก็ได้แต่ถ้าไม่ทำตามที่เขาบอกล่ะก็ เขาไม่เลี้ยงเอาไว้ให้เปลืองข้าวสุกแน่ๆ

ซาบินเป็นคนเดินไปรับแฟ้มบัญชีจากเสนาบดีทุกฝ่ายมาส่งให้ท่านประธานในที่ประชุม ชีคเรย์ฮานมองดูทุกแฟ้มคร่าวๆ ก่อนพยักหน้าและกล่าวขอบคุณทุกฝ่ายที่ให้ความร่วมมือ

“ข้าขอบคุณพวกท่านที่ให้ความร่วมมือ ขอให้พวกท่านทุกคนเข้าใจว่าถึงเวลาที่ข้าจะสานต่อเจตนารมณ์ของท่านพ่อตามแนวทางของท่านพ่อ โดยมีท่านลุงมาลิคเป็นที่ปรึกษาของข้าอีกที”

“พวกเรายินดีทำทุกอย่างที่ท่านชีคประสงค์นะขอรับ พวกเรารักและเคารพท่านชีคฟารุคแค่ไหน ก็จะรักและเคารพท่านชีคเรย์ฮานด้วยเช่นกัน” เสนาบดีฝ่ายกลาโหมกล่าว

“ขอบคุณท่านรอดัสมาก ข้าจะไม่ทำให้ทุกท่านผิดหวัง แคว้นซาลาบัดจะต้องยิ่งใหญ่จนกลายเป็นนครซาลาบัด ทุกชีวิตจะต้องอยู่ดีกินดี เราจะทำให้มีการค้าขายกับชาวต่างชาติมากขึ้น ขนบธรรมเนียมและความเชื่อเดิมๆ ในส่วนที่ดีเราก็จะรักษามันไว้ แต่ในส่วนที่ไม่ดีเราจะเปลี่ยน เพื่อความเจริญของแคว้นซาลาบัด”

“ข้า...ชีคมาลิคในฐานะที่ปรึกษาของท่านชีคเรย์ฮาน ข้าขอบอกทุกคนว่า เมื่อครั้งที่ข้ารักษาการแทนนั้น ข้าอาจหละหลวมในบางสิ่งบางอย่างและยังไม่เด็ดขาดพอ แต่ต่อไปนี้หลานชายของข้า ผู้ปกครองแคว้นซาลาบัดจะดุดันและแข็งกร้าวกว่าข้าหลายเท่า คำพูดของชีคเรย์ฮานคือประกาศิต คือกฎหมาย ไม่มีผู้ใดฝ่าฝืนได้เด็ดขาด”

สิ้นเสียงชีคมาลิค ทุกคนในที่นั้นต่างโค้งกายให้อย่างพร้อมเพรียง ไม่ว่าอดีตจะเป็นอย่างไรมีหลายคนที่รู้ แต่ตอนนั้นกลับต้องปิดปากเงียบเพราะห่วงชีวิต แต่เวลานี้ความจริงกำลังจะเปิดเผย ใครที่ทำชั่วก็ต้องได้รับผลกรรมนั้นไปอย่างไม่มีเงื่อนไข

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}