ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า

ฝากติดตามเรื่องราวความรักของมาเฟียหนุ่มหล่อจอมเย็นชาไร้หัวใจเรื่องนี้ด้วยนะคะ ท่านสามารถติชมนักเขียนมือสมัครเล่นคนนี้ได้เลยเด้อ ออ อย่าลืมกดไลค์ให้เค้าด้วยน๊าตัวเอง จุฟๆ

Chapter.3 "น้ำละ1ล้านบาทค่ะ"

ชื่อตอน : Chapter.3 "น้ำละ1ล้านบาทค่ะ"

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 23.3k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ม.ค. 2561 15:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter.3 "น้ำละ1ล้านบาทค่ะ"
แบบอักษร

เสียงดนตรีเพลงCanon ซึ่งเป็นเพลงสุดคลาสสิคที่คนมักเปิดในงานแต่งมายาวนานจนถึงปัจจุบันและในค่ำคืนนี้ก็เช่นกัน ชายหนุ่มนักธุรกิจจัดเตรียมวางแผนเซอร์ไพรส์แฟนสาวด้วยการขอเธอแต่งงานที่ผับแห่งนี้ เมื่อดนตรีเพลงเปิดดังก้องกังวาน ผู้คนต่างร่วมกันยินดีกับว่าที่บ่าวสาว ในขณะที่อลินนั่งชันเข่าเอามืออุดหูอยู่ในห้องน้ำ

“ฮึก..ฮึก”

..มันกำเริบขึ้นมาอีกแล้ว

 เธอคงไม่มีโอกาสหายใช่ไหม?

 เมื่อไหร่เพลงนี้จะจบซะที....

“ฮึก ฮือๆๆ”

 เธอยังคงนั่งอยู่ในห้องน้ำขณะที่ผู้คนด้านนอกต่างปรบมือส่งเสียงเชียร์หญิงสาวให้ตอบรับกันเกรียวกราว

 “ก๊อกๆๆ/ ยัยลิน แกอยู่ข้างในใช่มั้ย” น้ำหวานเพื่อนสนิทรีบวิ่งตามเพื่อนเข้ามาในห้องน้ำอย่างเป็นห่วง

“เห้อ” เธอยืนกอดอกพิงประตูห้องน้ำรอเพื่อนสาวหลังจากที่ก้มลงมองรองเท้าของคนในห้องน้ำที่ไม่ยอมตอบ จนแน่ใจว่าเป็นรองเท้าของอลินจริงๆ

“เวรกรรมเหอะ ได้ยินแล้วอาการเหมือนผีกลัวเสียงสวดขนาดนี้ ยัยลินเอ๊ย”

อลินหยิบมือถือขึ้นมาตั้งใจจะกดเบอร์โทรหาหมอวี แต่โชคดี ที่เพลงนั้นปิดแล้ว

“ฟู่ววว เกือบไม่รอดแล้วลิน” ใบหน้าเรียวสวยมีเหงื่อผุดขึ้นเต็มไปหมด เธอรีบลุกขึ้นไปเปิดประตูแล้วโผกอดเพื่อนสาวทั้งน้ำตา ท่ามกลางสายตาของนักท่องราตรีที่มองว่าเป็นเรื่องของผู้หญิงอกหักแล้วคงเมามาก กว่าที่อลินจะกลับมาเป็นปกติได้ใช้เวลาเกือบชั่วโมงจึงเดินออกมาจากห้องน้ำ

“ว้าย นังลิน ดูสิคุณแดเนียล พ่อเทพบุตรของเรามาแล้ว” น้ำหวานสะกิดเพื่อนสาวให้มองตรงทางเข้าในผับมีมาเฟียหนุ่มหล่อซึ่งสนิทกับเจ้าของที่นี่ เมื่อเจอแดเนียลทีไร ทำเอาหัวใจของหล่อนเต้นไม่เป็นส่ำ สาบานได้ ถ้าเขาเป็นแค่คนธรรมดาเธอจะแกล้งเดินชนให้ได้สัมผัสเขาสักครั้งให้หัวใจกระชุ่มกระชวย แต่ความจริงที่แสนน่ากลัวภายใต้ใบหน้าหล่อเหลาสั่งให้เธอต้องอยู่ห่างเขาเข้าไว้ แม้จะไม่ทราบอะไรเกี่ยวกับเขามากมาย แต่สังเกตดูเหล่าบอดี้การ์ดที่ห้อมล้อมแล้วเธอควรหยุดคิด และเธอก็ไม่เคยจะอยู่ในสายตาของเขาเลยสักครั้ง ฮือ นี่สิที่เจ็บปวดรวดร้าว

 มาเฟียหนุ่มเดินนำหน้าลูกน้องนับสิบเข้ามาด้านในผับหรูกลางกรุง โดยมีพอล น้องชายอันเดรียเป็นผู้บริหาร หลังจากที่บรรดาลูกน้องและคนสนิทอย่างเควินไม่ได้เจอหน้าค่าตาเจ้านายหนุ่มมาเกือบเดือน ตอนนี้แดเนียลกลับมาพร้อมกับลูกน้องคนใหม่อีกหนึ่งคน นามว่า วิลเลี่ยม

วิลเลี่ยมเป็นลูกน้องคนสนิทของดานิโน่มาหลายปี ตอนนี้เขาไม่ไว้ใจใครทั้งสิ้น และวิลเลี่ยมเต็มใจที่จะดูแลเจ้านายหนุ่มอยู่แล้ว การแสดงออกถึงท่าทางการสนทนาของเขากับลูกน้องและคนสนิทยังคงเนียบเนียนดี ทุกครั้งที่แดเนียลมาที่เมืองไทย ผับสกายเป็นที่แรกที่เขาจะไม่มีทางพลาด

 ดานิโล่ที่สวมบทบาทเป็นแดเนียลได้อย่างปกติจนพอลไม่รู้สึกเอะใจเลยสักนิด คืนนี้เขานั่งจิบเบียร์อยู่บนชั้นสองกับพอล

 “ไงพี่ชาย คืนนี้ถูกใจสาวคนไหนบ้างรึยัง ถ้ายังบอกผมได้นะ เดี๋ยวจะหาสาวสวยลีลาเด็ดมาให้”

 “หึ ขอเด็ดๆเลยนะเว้ยไอ้พอล”

 “แหม่ จะว่าไป ผมชอบพี่ในลุคมาดขรึมยืนเคียงข้างวิเวียนในงานแต่งพี่ชายผมที่ญี่ปุ่น มันเหมาะกว่านะ”

; “ฮ่าๆๆ จุๆๆ ไอ้พอล มึงหุบปากเถอะน่า ถึงยังไง กูก็รักแค่วิเวียนคนเดียว ต้องรีบๆสนุกให้เต็มที่ เดี๋ยวแต่งงานแล้วจะทำไม่ได้”ดานิโล่พยายามเลียนแบบการพูดจาของน้องชายให้เหมือนที่สุดจะได้ไม่เป็นพิรุธ เขาฝืนยิ้มฝืนหัวเราะออกมาทั้งที่ในใจของเขาร้อนรุ่มแทบแย่ ยิ่งได้รู้ว่าครั้งสุดท้ายที่สัญญาณจีพีเอสในตัวเขาหาย คือที่นี่..

 “ก็แหงล่ะ เวลาวิเวียนจิกสายตาใส่พี่ที ทำเอาพ่อเสือร้ายหงอยเชียว”

“หึ นี่มึงสังเกตกูขนาดนั้น?"

“ฮ่าๆๆ เอาน่าพี่ ผมแค่นึกถึงตอนพี่นั่งคลอเคลียสาวแล้วมันอดขำไม่ได้เมื่อเห็นพี่ทำตัวหงอยๆไม่หือไม่อือเวลาอยู่กับคนรักน่ะ”

“หึ”

มาเฟียหนุ่มกวาดสายตามองบรรยากาศชั้นล่าง สายตาคมสะดุดกับหญิงสาวเอวพริ้วใบหน้าเรียวสวย เธอกำลังร้องเพลงอยู่บนเวที เสียงหวานๆและการเอนเตอร์เทนคนดูมันทำให้เขามองจนเพลินตาไหนจะหน้าอกหน้าใจที่กระเพื่อมไปตามจังหวะการเต้นของเธอ แดเนียลทำเสียงจิจะเบาๆอย่างสนอกสนใจ

“สนใจเธอหรือครับ”

 “อืมฮื้ม”

 “เดี๋ยวจะลองให้ลูกน้องติดต่อให้”

“เธอรับงานอย่างว่าด้วยหรือ?"

“อืม ไม่แน่ใจ เพราะผมยังไม่เคยกินเธอเลย”

 หลังจากที่อลินเดินลงจากเวที มีผู้จัดการเดินมาหาเธอพร้อมกระซิบข้างหู

 “มีคนสนใจเธอ สนใจงานพิเศษมั้ย?

 “ไม่ค่ะ ลินขอตัวกลับเลยแล้วกันนะคะ” อลินลอบบืนปากขณะที่ผู้จัดการกดมือถือคุยธุระหลังจากที่เธอปฏิเสธ

 “ดะเดี๋ยวก่อนสิอลิน ฉันจะพาเธอไปหาเค้าอยู่ชั้นสอง ถ้าเธอเจอหน้ารับรองจะไม่เล่นตัวอย่างนี้แน่นอน”

“ต่อให้หล่อให้รวยแค่ไหน ลินก็ไม่ขายตัวค่ะผู้จัดการ”

“แต่คุณพอล เค้าสั่งให้เธอไปพบแขกที่ชั้นสอง แค่พบอลิน ถ้าตกลงไม่ได้เธอสามารถปฏิเสธได้ ขอร้องล่ะนะอลิน บอสเค้าสั่งมา ว่าให้เธอไปพบเพื่อนบอสให้ได้ ไม่งั้น ฉันจะโดนเล่นงาน”

 “เห้อ ได้ค่ะ”

อลินยอมเดินตามผู้จัดการไปยังชั้นสองแต่โดยดี หญิงสาวขาอ่อนยวบเมื่อพบว่าด้านในห้องคือเขา ผู้ชายที่เธอแอบกรี๊ดกร๊าดกับน้ำหวาน ตอนนี้ร่างใหญ่นั่งไขว่ห้างกระดิกนิ้วเรียกเธอให้นั่งข้างๆ พร้อมๆกับบอสแห่งสกายและเหล่าชายชกรรจ์กำลังเดินผ่านหน้าเธอเพื่อออกไปจากห้องนี้

“จะไม่นั่ง??"

 “ไม่ค่ะ”“เอาล่ะ เข้าเรื่องเลยนะ ต้องการเท่าไหร่”

“เอ่อ คือ ลินแค่ขึ้นมาตามคำสั่งของเจ้านายค่ะ ไม่ได้รับงานนอก"

"ชื่ออะไรนะ?"

"อลินค่ะ"

 “จะโก่งค่าตัว ว่างั้น”

“ไม่ใช่ค่ะ”

 “ปกติรับจ๊อบมากสุดเท่าไหร่?”

ประโยคนี้อลินแทบจะกรีดร้องออกมาให้รู้แล้วรู้รอด ทำไมเขาถึงได้ดูถูกเธอขนาดนี้ เธอแค่ทำงานกลางคืนนะ ไม่ใช่ขายตัว แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากกว่าการยืนก้มหน้าบีบมือเข้าหากันแน่น ตั้งสติเอาไว้ เธอจะใช้มุขเก่าดังที่เคยหลอกพวกเสี่ยที่เคยถามเธอแบบนี้แล้วกัน

 “ฉันขายเป็นครั้ง ครั้งละ1ล้านบาทต่อน้ำแตก1ครั้งค่ะ”

; เยส ในที่สุดเธอก็สามารถโพล่งคำที่เธอเคยเสนอพวกเสี่ยบ้ากาม ที่หลังจากได้ฟังค่าตัวเธอแล้วเป็นต้องถอยหนี

คนบ้าที่ไหนเล่า จะยอมจ่ายเงินเป็นล้านเพื่อแลกกับเซ็กส์แค่ครั้งเดียว

แต่รายนี้ เธอค่อนข้างจะปริปากยากเสียหน่อย เพราะเขาหล่อเหลือเกิน ยิ่งได้มีโอกาศยืนมองเขาใกล้ๆสองต่อสองแบบนี้ โอย แม่เจ้า ..

“ได้” แดเนียลมองสาวเอเชียใบหน้าสวยแกมเหยียด แม่นี่ สวยเสียเปล่า ช่างหน้าเงินเสียเหลือเกินคาดว่าคงไม่เคยได้ค่าตัวมากขนาดนี้แน่นอน สงสัยคงเก๋าเกมส์มากพอตัว

“ห๊ะ!?..." เมื่อเขาตอบรับ อลินหุบยิ้มทันที

เมื่อกี้เธอฟังไม่ผิดใช่ไหม

“คืนนี้ฉันเดินทางมาเหนื่อย คาดว่าน่าจะสักสองสามล้าน”

“เอ่อ ขอโทษค่ะ เมื่อกี้ฉันพูดเล่น ฉันไม่รับงานขายตัว ขอตัวนะคะ”

ร่างเล็กเตรียมวิ่งหนีออกจากห้องนี้ทันทีเมื่อเขาเอาจริง

“ห้าล้าน”

“............!!"

“หึ ฉันให้ห้าล้าน แลกกับ1น้ำ” ดานิโล่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก้าวเท้าเข้าหาหล่อนที่กำลังยืนหันหลังอย่างชั่งใจช้าๆ

“ไง สนมั้ย” เมื่อเขากระซิบข้างใบหูจนเธอตื่นตระหนกหันกลับไปปะทะใบหน้าหล่อเหลาใกล้ไม่ถึงคืบ ร่างเล็กรีบถอยร่นออกทันที

“ขอโทษค่ะ วันนี้ฉันไม่สะดวก ฉันเป็นประจำเดือน ขอตัว”

อลินรีบจ้ำอ้าวออกจากห้องนั้นโดยเร็ว โดยไม่คิดจะหันหลังกลับ

บ้าเอ๊ย ยัยลิน เกือบอ่อนระทวยมั้ยเล่า แค่เค้าเข้าใกล้แค่นี้ ก็แทบจะเป็นลมแล้ว แต่ก่อนไม่ยักจะชายตาแลเธอเลยสักครั้ง คืนนี้เขาคงจะเมามากจนตาพร่ามัว คาดว่าวันหลังเขาคงลืม ใครจะไปคิดเล่า ว่าเขาจะกล้าจ่ายเงินเป็นล้านขนาดนั้น

 อลินรีบโบกแท็กซี่กลับห้องพักทันทีหลังจากที่เดินตามหาน้ำหวานจนทั่วร้านแล้วไม่พบ โทรหาก็ไม่รับ แสดงว่าหล่อนคงจะติดแขกแน่นอน

เมื่อโดนอลินเล่นตลกวิ่งหนีจากเขาไปดื้อๆ คืนนี้ดานิโล่จึงหิ้วสาวสวยหุ่นอวบไปบำบัดความใคร่ที่เซฟเฮ้าส์

พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ

“อ๊า อู๊วว ...ซู้ดด” แม่สาวเอเชียร่างอวบอั๋นนอนถ่างขาครางเสียงดังลั่นเมื่อโดนความอวบใหญ่ตอกเข้ามแต่ละทีแบบไม่ปราณีปราศัย มีเพียงการสอดใส่และกระหน่ำแทง ไร้การเล้าโลมใดๆนอกเหนือจากให้เธอดูดและสวมถุงยางให้

“ว้าย คะ คุรแดเนียล หนูใกล้เสร็จแล้วค่ะ .อุ๊ย”

ดานิโล่คว่ำร่างหล่อนหลงอย่างแรงแล้วจับบั้นท้ายให้กระดกขึ้น ตามด้วยท่อนเอ็นที่เสียบเข้าไปจนสุดลำ

“อู้ววววว” เสียบเข้ามาแต่ละที เล่นเอาเธอจุกไปหมด

“อย่าเรียกชื่อฉันอีก ซี้ดด”

พั่บๆๆๆๆ มือใหญ่ขยุ้มผมอย่างแรงจนหล่อนหน้าแหงนเสียงเนื้อกระทบเนื้อดั่งตั่บๆ เจ้าหล่อนเสร็จไปหลายครั้งแล้วแต่เขายังคงไม่หยุดเสียที

“อ่าส์ ..ฮุวว ค่ะค่ะ”

ใบหน้าหล่อเหลาเหยเก กระหน่ำความเร็วขึ้นเป็นเท่าตัว จินตนาการถึงแม่สาวคนนั้นที่บังอาจปฏิเสธข้อเสนอของเขา มือใหญ่บีบหน้าอกแน่น

ตั่บ ตั่บ ตั่บ

“กรี๊ดดดด/ซี้ดดดด”

หลังจากเสร็จกิจ แม่สาวคนนั้นจำต้องหอบสังขารเดินขาถ่างออกจากห้องในยามเกือบรุ่งสาง เพราะเขาไม่ชอบนอนค้างคืนกับหญิงอื่นที่ไม่ใช่มิเชล ..

​...**น้ำละล้าน....55 ร้ายนะเรา เจอเฮียเป๋าหนักร้ายกว่าไปแทบไม่เป็นเลย

ใครไม่เคยฟังcanonมั่ง ดเดี๋ยวทุ่งจะอัพลงในเพจ ท้องฟ้าและทุ่งหญ้า นะคะ เพราะเพลงนี้ค่อนข้างจะเป็นส่วนผสมของเนื้อเรื่องนี้นิดนึง ^^!

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}