สูญองศา
facebook-icon Twitter-icon

ทักทายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย กันบ้างน๊าาาาา

บทที่ 12 เล่นอะไรแผลงๆ 30%

ชื่อตอน : บทที่ 12 เล่นอะไรแผลงๆ 30%

คำค้น : นิยายโรมานส์ นิยายรัก นิยายโรเมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 779

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ม.ค. 2561 11:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 12 เล่นอะไรแผลงๆ 30%
แบบอักษร

บทที่ 12

เมษาเดินไปรอบๆ ห้อง ด้วยความฉงนที่เจ้านายเธอบอกว่าจะทำงาน นี่คืองานจริงทว่ากลับเป็นการนั่งทำงานอยู่ในเคหสถานบ้านตนเอง ไม่ได้ออกไปไหนอย่างที่คาดคิดเอาไว้ และในฐานะผู้ติดตามจึงไม่ทราบว่าหน้าที่ของตัวเองมันคืออะไรกันแน่ เพราะเขาบอกเพียงให้เธอนั่งอยู่ในห้องทำงานด้วยเท่านั้น

“เดินพอแล้วเหรอ” เขาก็ปากร้ายแบบนี้ ทำไมถึงเถรตรงไม่ดูเวล่ำเวลาเอาเสียเลย

“ก็ออกกำลังกายค่ะ” ทำเป็นยืดแข้งยืดขา ก็มันปวดเมื่อยไปหมดสำหรับคนไม่ทำอะไรเลยนี่นา

“เบื่อเหรอ”

“เปล่าค่ะ” เธอกล่าวคำเท็จทั้งที่อยากบอกเขาว่าเซ็งจนไม่รู้จะเซ็งยังไง

“ถ้าทำงานเสร็จเดี๋ยวจะพาไปเดินเล่น”

“คือไม่เป็นไรค่ะ” คิดไปยังหวามใจไม่หายกับรสจูบที่เขามองให้ ถ้าไปอีกคงไม่แคล้วเสียมันเป็นครั้งที่สอง จำต้องตัดไฟเสียแต่ต้นลม “เอ่อ คือว่า”

“จะถามหาพอลเหรอ” รู้แกวแบบนี้ไม่ต้องจ้างหมอดูทำนายให้ยาก แค่มองปราดเดี๋ยวเขาก็อ่านเธออกง่ายดาย

“ก็ ปกติเขาอยู่กับเจ้านายตลอด”

“เรียกผมว่าคริสเฉยๆ ก็ได้” ปล่อยสบายลดความโหดลงสักหน่อยก็ดี ดูเธอทำเข้าสิ กลัวเขาอะไรขนาดนั้นหยุกหยิกจนจับพิรุธได้ “ผมส่งเขาไปจัดการเรื่องงานแทนนะ”

“อ้อ...ค่ะ” คงเป็นธุรกิจพันล้านของเขากระมัง “มีอะไรให้ดิฉันช่วยก็บอกนะคะ”

“ช่วยเรื่องบนเตียง...ได้ไหม”

“...” เธอเหวอรับประทานเมื่อเขาโพรงออกมาเฉยเลย ไม่มีเก็บงำเอาไว้สักนิด “เออ...คือว่า”

“คุณรู้ว่าผมต้องการอะไร” ในที่สุดก็กลับมาเป็นตัวเองได้สักที หลังจากนั่งสาละวนคิดจนปวดหัวทั้งคืน มาถึงจุดแตกดับแล้ว ถ้าตะล่อมมันไม่ได้ผลงั้นขอตรงๆ คงไม่ว่ากัน

“ไม่ได้ค่ะ” นี่เขารู้ตัวรึเปล่าว่าพูดอะไรออกมา ปกติเจ้านายเธอออกจะสุภาพน่าเชื่อถือ และอื่นๆ อีกมากมายในโหมดที่จับต้องไม่ได้ “ทำไมวันนี้คุณพูดไม่สมกับที่เป็นคุณเลย”

“แล้วแบบไหนถึงสมกับที่เป็นผม”

“ก็เหมือนที่แล้วมา”

“จะบอกให้นะว่านั่นแหละที่ไม่เป็นผม อยากรู้จักกันมากขึ้นไหมละ”

“ไม่ดีกว่าค่ะ เกรงใจ”

“คนกันเองทั้งนั้น”

“เกรงใจอย่างแรงที่สุดค่ะ” เธอเหลียวมอง “ถ้าก้าวเข้ามาอีกฉันจะถีบ”

“ทำร้ายเจ้านายตัวเองได้ลงคอเลยหรือ”

“ว่าแต่กินอะไรผิดสำแดงรึเปล่าค่ะ เจ้านาย” คริสโตเฟอร์ในวันนี้ผิดแผกไปจากเดิมชัดเจน ใบหน้าคร้ามดูมากตัณหา และกำลังขยับนิ้วหงึกๆ เข้ามาใกล้ “ฉันไม่ได้พูดเล่น”

“ผมก็ไม่ได้เล่น” หน้าตาดูจริงจังจนเธอถ้องถอยร่น

“ฉันแยกไม่ออกระหว่างการแสดงและเรื่องจริงนะคะ” เริ่มสั่น เขาย่างสามขุมเข้ามาอีกนิด เธออาจจะโดนปล้ำตรงโซฟานี่หรือ หยาบคายที่สุดครั้งแรกของเธอจะไม่ใช่เตียงหรือนี้ บ้านา...เธอควรปฏิเสธสิไม่ใช่คล้อยตามและหาสถานที่

“ผมดูพูดเล่น” เมื่อมาใกล้จนถึงระยะชวนกระโจน ชายหนุ่มทำท่าเหมือนจะขย้ำเข้ามาเสียอย่างนั้น

“อย่าเข้ามานะ” ด้วยปฏิกิริยาตอบโต้รุนแรง เธอยกเท้าลอยรับการมาของเขาทันท่วงที

ไม่มีภาพใดจะน่าดูไปกว่านี้อีกแล้ว คนตัวโตหงายท้องก้นกระแทกพื้นจนเกิดแรงสั่นสะเทือนไปทั่วบริเวณ ราวกับยักษ์โดนโค่นก็ไม่ปาน 

ลูกถีบสลาตันนั่นเธอไม่ได้ยั้งมือซะด้วย เอาไงดีละสมองเขาจะได้รับการกระทบกระเทือนไหมนะ กะโหลกอาจร้าว ก้นกกจะสบายดีหรือเปล่า กรรมแล้ว...เธอทำอะไรลงไป

เธอยืดกายมองเขาที่แน่นิ่ง ยังหายใจอยู่หรือเปล่า กฎหมายฆ่าคนโดยไม่เจตนาของประเทศนี้ร้ายแรงไหมนะ ยิ่งพูดภาษาอิตาลีไม่ได้ นี่มันซวยซ้อนซวยอีกทีนี่นา

“เจ้านาย ตายรึยัง” เธอเขย่าเขาอย่างบ้าคลั่งแววตาสับสนงุนงง ได้ข่าวว่าคนเราไม่เหมือนกัน ยังมีคนบอกเลยว่า ‘ขนาดไม้จิ้มฟันแทง เหงือกยังเจือกตาย’ นั่นไม้จิ้มฟัน นี่เท้าเลยนะ ด้วยว้าวุ่นใจเธอจึงเอาหูแนบอกเพื่อฟังเสียงหัวใจเขา

อานุภาคทำลายล้างของส้นเท้าเธอหนักหน่วงใช้ได้ เขาที่นอนหลับตานิ่งไม่ไหวติงรับรู้ถึงความกระวนกระวายเกินกว่าเหตุนั่นทุกอณู อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะทำอะไรต่อ

 ความจริงเขาแค่หาอะไรแก้เบื่อไปงั้นตื่นเต้นดีเหมือนกันไม่คิดว่าแรงเธอจะเยอะขนาดนี้ เปลี่ยนจากถีบมาเป็นซอยเอวคงดีกว่าเป็นไหนๆ

“ทำอะไรของคุณ” เธอยิ้มใส หัวเราะหัวสั่นหัวคอน และจิ้มไปทีเอวชวนจั๊กจี๋บ้าง ทนได้ก็ทนไป กันไว้ก่อนเผื่อโดนแกล้งกลับ

“หมดความอดทน” พูดขณะที่ตวัดเอวอ้อนแอ้นลงมาใต้ร่าง เขาอยู่ในภาวะได้เปรียบอย่างเห็นได้ชัด ขึ้นคร่อมเธอเอาไว้ ด้วยความที่ได้ตั้งตัวหญิงสาวไม่มีโอกาสใดได้ปัดป้อง

“คุณก็ไม่ได้เป็นอะไร”

“นั่นสินะ”

“ไม่เล่นนะคะ เจ้านาย!” พยายามสุดกำลังที่จะผลักเขาออกห่างทว่าคนตัวโตยังกดเธอลงพื้นแข็ง นี่คือบทลงโทษที่ไม่สวยงามเอาเสียเลย

“เฮ่อ” เขาทาบทับตัวลงมาและเอาหน้าซบข้างจมูก สูดกลิ่นแชมพูอ่อนๆ ที่แผ่วจางมาตามกระแส คนตัวเล็กยังนุ่มนิ่มน่าสัมผัส ชักชอบใบหน้านี้เวลาปั้นปึ่งเสียแล้ว เห็นแล้วชวนเคลิ้มมากกว่าถูกบำเรอรักเป็นหมื่นแสนเท่า




ความคิดเห็น