HmanHentai

ดรอปเรื่องนี้ยาวๆ เบื่อดราม่า อย่าเสียเหรียญทองซื้ออ่านเด็ดขาด

ตอนที่ 16 Hman – Idol NC20+

ชื่อตอน : ตอนที่ 16 Hman – Idol NC20+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ม.ค. 2561 01:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16 Hman – Idol NC20+
แบบอักษร

ตอนที่ 16 Hman – Idol

**ยาก ยากมาก ยากโคตร ทำไมมันถึงยากขนาดนี้ ผมมีทั้งหน้าตาและความสามารถของยูกิ ผมใช้ความสามารถของเธอได้เต็มประสิทธิภาพอยู่แล้ว แต่ Idol มัน ไม่ใช่แค่ร้องและเต้น สายตาของผู้ชมที่มองมา เบื้องหลังกล้อง3 ตัว คือผู้ชมอีกหลายล้าน ความกดดันมันพุ่งเข้ามาซ้ำแล้วซ้ำอีก ในเวลา 5 นาทีของเพลง

“เป็นอะไรไปคะคุณยูกิ วันนี้เสียงคุณขาดไป 10 ครั้ง เต้นพลาดอีก 5 ครั้ง ฉันกับจิอากิแทบจะหลุดจังหวะเพราะคุณเลยนะคะ” น้องสาวผมคานะ ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ถ้าคุณทำให้เธอโกรธ จากคานะฮิเมะ เธอจะกลายเป็น คานะโอนิทันที

“หรือว่าเรื่องข่าวกับไดจังคะ” จิอากิยังใจดีเหมือนเดิม “ไม่ต้องห่วงนะคะ ไดจังเขาไม่คิดมากหรอกค่ะ ไม่ว่ากับใครเขาก็ไม่คิด” เอ......ฟังแปลกๆ นะประโยคหลัง

“คือฉัน....คือ ปวดท้อง ฉันปวดท้องน่ะ” โทษทีนะยูกิ คิดอะไรไม่ออกแล้ว!

“เอายังงี้ดีไหมคะ ดูเหมือนการประสานงานของพวกคุณยังไม่เป็นหนึ่งเดียวกัน จะดีกว่าไหมคะ ถ้าพวกคุณได้ซ้อมด้วยกันทุกวัน” เห๊ะ เอริกะ จู่ๆ เสนออะไร เธอก็รู้ฉันอยู่ไกลกว่าคนอื่นจะให้มาซ้อมตอนเย็น..

“ดีเลยค่ะ เอาเป็นที่บ้านของฉันนะคะ เดี๋ยวฉันบอกคุณพ่อให้เอง” คานะ อย่าน้องอย่าพูดแบบนั้น

“อืม....ฉันว่า” ไม่ยังไงก็ไม่

“ตกลงค่ะ” จิอากิยกมือ “Ok ตามนั้นค่ะ เดี๋ยวฉันจะได้จัดตารางให้ทุกคนใหม่” เอริกะเสริม

เสียงค้านของผมเลยต้องตกไปตามระเบียบ

จะได้กลับไปบ้านอีกครั้ง ?************

ผมกลับมาบ้าน เดินไปบอกคุณแม่ ดูท่านไม่แปลกใจเท่าไหร่

“แม่ไม่เป็นไร เรย์นะกับเรย์โกะจะย้ายกลับมาพอดี” ท่านว่า “ทำสิ่งที่ลูกอยากทำเถอะจ๊ะ”

ผมเดินไปกอดคุณแม่ “ผมอยากทำกับคุณxxครับ”

มันเป็นค่ำคืนที่วิเศษ คืนนี้สำหรับเราสองคน ในวันนี้คุณแม่บอกความจริงกับผม

“ผมไม่ใช่ลูกแท้ๆ แต่ผมก็รักคุณเหมือนแม่แท้ๆ ครับ คุณซากุระ”

“ไดอิจิ มองแม่เป็นผู้หญิงคนนึงแล้วสินะ”

ผมจูบเธอแทนคำตอบ และค่ำคืนก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว*

(*ไม่สามารถลงที่ธัญได้ ถ้ามีคำว่าแม่อยู่ในฉากXX ผมไม่อยากเปลี่ยนคำเรียกเท่าไหร่ ตามอ่านได้ที่อื่นนะครับสำหรับฉากนี้)

รุ่งเช้าเอริกะมารับ ผมไม่ต้องเตรียมอะไรไป ไม่มีสัมภาระอะไรทั้งนั้น ตัวผมนี่แหละภาระอันดับ1

ความรู้สึกมันหวิวๆ ผมออกมาจากบ้านเก่า 4เดือนกว่าๆ ผมรู้สึกว่าผมชินกับการที่อยู่กับแม่แค่2คนแล้ว ผมคิดว่าเราอยู่กันได้โดยไม่ต้องมีบ้านหลังใหญ่ ทว่า... แม้จะไม่มีความทรงจำดีๆ เท่าไหร่ แต่ผมก็คิดถึงเรื่องราวๆ เก่าๆ ในบ้านหลังนั้น บ้านที่ผมโตมา

หน้าโรงเรียน จระเข้สีดำ (ポルシェญี่ปุ่นอ่าน Porsche ว่า ปอร์เช่ Cayman) อ้าปากคำรามเสียง รถของเอริกะแม้ชื่อจะน่ากลัวแต่เธอขับได้สมกับเป็นนางเอก ไม่เหมือนกับบางคน บรึ๋ย คิดแล้วหนาวสันหลัง

“มึงดูไอ้เท็ตสึยะดิ เมื่อวานแม่งมากับยูกิจัง วันนี้มันมากับเอริกะว่ะ”

“ถ้ามึงสู้รุ่นพี่เขาได้ซักอย่าง มึงค่อยไปอิจฉาเขานะ ไอ้เวรเข้าโรงเรียนเหอะ”

“ฮ่าๆ นั่นน่ะสิ กูดูคลิปวันเปิดตัว TheSister กับ KTR แล้ว แม่งเอ๊ย คนห่าไรโคตรเท่”

“ยัง ยังไม่เลิกมองคุณเอริกะ”

“โธ่ เห็นแต่ในคลิป ขอกูเก็บภาพตัวจริงๆ ไว้สาวหนอนคืนนี้หน่อยไม่ได้ไงวะ”

เอริกะโบกมือลาในรถ ก่อนจะขับกลับไปเตรียมคอนโดของเรา สำหรับ 1 อาทิตย์ต่อจากนี้

ผมเพิ่งมารู้นี่แหละ มิน่าล่ะ เอริกะถึงเป็นตัวตั้งตัวตีให้มาฝึกร่วมกับคานะและจิอากิ

เธอเตรียมการไว้พร้อมแล้วตั้งแต่รู้เธอรู้ว่า ผมจะมาเป็นยูกิ 1เดือน

ผู้หญิงช่างน่ากลัว

พอเข้ามาในห้อง เพื่อนในห้องแม้จะอยู่ปี3กันแล้ว ก็ยังไม่วายพูดถึงผมกับKTR อ่อ The Sister ด้วยจากข่าวหน้าโรงเรียนเมื่อวาน (ปีสามส่วนมากจะเรียนกันอย่างเดียวเพื่อเตรียมสอบเข้ามหาลัย)

“ฉันแค่สนิทกับยูกิจังในฐานะเพื่อนร่วมงานน่ะ ไม่มีอะไรหรอก เธอแกล้งฉันเฉยๆ”

คำตอบที่ผมเตรียมมาดูเหมือนจะไม่มีคนเชื่อเท่าไหร่

“เมื่อคืนตอนไปออกรายการ ยูกิจังตอบเหมือนนายเลย แต่...เธอโกหกไม่เนียนนะฝากบอกเธอด้วย”

กลุ่มผู้หญิงเริ่มแซว ผมก้มหน้าก้มตาเล่นPSXP ของผมไปพร้อมกับพยักหน้างึกๆ

แล้วแต่จะคิด เอาที่สบายใจเลย ยังไงผมก็นอนกับเธอแล้ว***********

พักกลางวันก็เหมือนเดิม ผมไปห้องชมรม ไอ้ฮิเดกิรออยู่แล้ว

“ฮือๆ ฮือ รุ่นพี่ รุ่นพี่ ขอบคุณ ขอบคุณครับ ผมจะหาเงินมาใช้ให้นะครับ”

“เดี๋ยวๆ เงินอะไร” ฉิบหาย ลืมไปเสียสนิท ตอนจ่ายเงินยัยแกลดันอยู่ด้วย เธอบอกไอ้ฮิเดกิเรื่องเงิน12ล้านสินะ

“12 ล้าน ผมสัญญาถ้าผมปล้นธนาคารได้…”

ผมหันหลังกลับ และตวัดขาเข้าไปที่ปากของมันทันที “แอ๊ก”

“ไม่ต้อง แค่แกคบกับเธอนานๆก็พอแล้ว เงินฉันหาได้ แต่รุ่นน้องดีๆ ฉันมีแค่พวกแกนี่แหละว่ะ”

“รุ่นพี่ อี่ อี่ อี่ อี้ ขอจุ๊บที”

อืม ...... ผมหันหลังกลับอีกรอบ

“แอ๊ก”

ผมเข้าห้องเก็บของ เปิดกล่องข้าวทานอาหารกลางวันฝีมือคุณแม่เหมือนเคย

โชคดีที่ไอ้ฮิเดกิไม่ได้บอกเธอว่าไม่ใช่ตัวมันที่จ่ายให้ มันคิดว่าผมใช้ช่างแต่งหน้าจากHollyTreeปลอมตัวเป็นมัน ดีนะ ที่มันไม่ค่อยฉลาด บอกไปมันก็เชื่อ

“พวกแกก็เลิกมาหมกตัวที่นี่ได้แล้ว หัดไปหาอะไรทำมั่ง ฉันคงไม่ได้ลากสาวๆ มาซ้อมละครหรอกนะช่วงนี้ ถ้าอยากได้พวกแกต้องไปหากันเองแล้วแหละ แต่ก่อนอื่น ........หัดแต่งตัวใหม่นะ ทรงผมรีเจ้นท์เลิกเหอะ”

“เนเนะแนะนำกลุ่มเพื่อนเธอให้เจ้าพวกนี้แล้วครับ เพื่อนๆ เธอชอบแนวนี้ฮะๆ”

ไอ้ฮิเดกิหัวเราะ ลูกน้องมันยกมือ “บันไซ บันไซ”

“ดีแล้ว ดีเลย ฉันเองก็ว่าจะหาซักคนเหมือนกัน”

ผมนั่งเตะอากาศอยู่ตรงขอบเวที มือก็หมุนลูกบาสเล่นไปพลางคิดถึงอนาคตไปพลาง

กลุ่มโชกุน พวกที่ทำร้ายพี่เรย์นะ แล้วยังคานะอีก ผมจะทำอะไรได้บ้างนะ

“โหย รุ่นพี่พูดงี้ เตะก้านคอผมอีกรอบเลยดีกว่า จริงไหมพวกเรา”

ไอ้ฮิเดกิโวย มันกับเพื่อนนั่งล้อมโต๊ะเล่นไพ่นกกระจอก

“ใช่เลยลูกพี่ รุ่นพี่เท็ตสึยะน่ะ รอบตัวมีแต่สาวสวยทั้งนั้นยังจะทำมาเป็นคิดมาก”

“เออจริง ถ้าเป็นกูนะ ยูกิจังจ๋า พี่จะสอนบทรักให้เองจ๊ะ”

ไรดาห์ คิ๊ก

โครม!

ฮิเดกิกับเพื่อนมันเงียบปากลงชั่วคราวระหว่างวิ่งหาไพ่ที่กระจัดกระจายออกเต็มห้อง

“อย่าก่อเรื่องตอนฉันไม่อยู่ล่ะ บางทีฉันอาจต้องขาดเรียนวันสองวัน ดูแลชมรมให้ดีแทนฉันด้วย!”

“เข้าใจแล้วครับ!”

อืม ...บอกเผื่อไว้ ถ้าไม่มีคนมาส่งตอนเช้า ผมคงไม่มาหรอกโรงเรียน 2-3 ชั่วโมงตอนเช้าบนรถไฟ นรกชัดๆ นรกของมนุษย์เงินเดือน

และแล้วก็มาถึงตอนเย็น เอริกะรอผมอยู่แล้วหน้าโรงเรียน

“ฉันเลิกกับทุกคนแล้วนะเท็ตสึยะคุง” เอริกะพูดลอยๆ ขึ้นระหว่างทาง"หมายถึงพ่อของคุณด้วยค่ะ"

“เดี๋ยวนะครับ ..ความสัมพันธ์ของคุณกับผมคือ ผมไม่ได้ ผมขอโทษครับ คือผมไม่ได้” เห้อ....ถึงจะชอบที่มีคนมารัก เพราะเมื่อก่อนผมมีแต่คนเกลียด แต่ว่า ...ถ้าความรักมันทำให้พวกเธอเดือดร้อนบางทีผมคงต้องใจแข็งบอกพวกเธอไปตรงๆ

“ไม่หรอก ถึงจะบอกว่าไม่เกี่ยวกับคุณตรงๆได้ไม่เต็มปาก แต่อย่างน้อยมันก็เป็นความต้องการของฉันเอง”

เอริกะยิ้มให้อะไรบางอย่างหน้ากระจก บางทีอาจจะเป็นอนาคตของเธอต่อจากนี้

“ฉันทุ่มเททั้งชีวิตให้บทบาทนักแสดงไปแล้ว ฉันอยากลองทุ่มเทอีกครั้งในบทของผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งดู ผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังมีความรักค่ะ”

“อย่าเลยครับ ผมไม่ได้ คือตอนนี้ผมไม่คิดจะ...” ผมพยายามปฏิเสธแบบอ้อมๆ แต่ว่า

“เท็ตสึยะคุง ปีนี้ฉันอายุ30แล้วนะ ความรักน่ะฉันผ่านมันมาแล้ว ทั้งรักคนอื่น ทั้งมีคนอื่นมารัก ทั้งผิดหวัง และสมหวัง ไม่ต้องห่วงเรื่องการวางตัว มันไม่ใช่รักครั้งแรกแบบยูกิจังหรอกน่ะ สำหรับฉัน การแสดงหน้ากล้อง คำว่านางเอกน่ะไม่ได้การันตีความสำเร็จ คนที่แสดงให้คนดูเชื่อต่างหากล่ะ คือคนที่ประสบความสำเร็จในตอนท้าย เหมือนที่ฉันบอกไงเท็ตสึยะ แค่คุณรู้ไว้ก็พอว่าฉันรักคุณ คุณแค่รับความรักจากฉันไป ไม่ต้องตอบแทนอะไรมา หึหึ .....ต้องรับให้ไหวนะ เพราะฉันจะทุ่มสุดตัวเลยงานนี้! ”

ผมเห็นเธอยิ้ม รอยยิ้มนั้นอาจเป็นการแสดงก็ได้ แต่ไม่รู้ทำไมผมถึงเชื่อว่าเธอกำลังยิ้มออกมาจากใจ

ปึ้ง

ประตูห้องพักคอนโดในบุงเคียวถูกปิดอย่างร้อนรน

ผมประกบปากจูเอริกะ พร้อมทั้งปลดกระดุมเสื้อเธอไปด้วย

เอริกะถอดเสื้อของผมด้วยเช่นกัน แต่ดูเหมือนเธอจะไวกว่า

เธอดึงเสื้อผมขึ้น ผมชูแขน ทว่า เธอกลับปล่อยให้มันคาอยู่อย่างนั้น

“ฉันรักคุณค่ะ” เอริกะละปากออกและใช้ลิ้นเลียตั้งแต่ คอ ใบหู ใบหน้า ไล่ลงมาจนถึงแผ่นอกของผม

“อุ๊บ ....ตรงนั้นมัน”

“ทำหน้าแบบนี้อีกแล้ว ใบหน้าหวานๆ แบบนี้ซ่อนความหื่นกระหายขนาดนั้นไว้ได้ยังไงนะ ฉันอยากรู้แล้วสิ”

เอริกะหลังจากเล่นกับจุกเล็กๆ บนแผ่นอกผมเสร็จก็เลื่อนปลายลิ้นกลับขึ้นมาด้านบนอีกครั้ง

“อื้มมมม ฮื่มม” เราจูบกันอีกรอบ คราวนี้ผมพลิกตัวเธอไปชิดกำแพง ดันหัวไหล่ติดผนัง

“ตาผมบ้างนะ”

ผมปลดตะขอชั้นในสีดำของเธอออก เต้าเต่งเด้งขึ้นลง ผมบดปากลงขยี้ความนุ่มนิ่ม

“อือ อาห์ เท็ตสึยะ เท็ตสึยะ คะ”

“ครับ”

เธอเรียกชื่อผมไม่หยุด มือของเธอลูบไล้เส้นผมบนหัวผมวันไปมา มันนุ่ม เบา และสบาย

ลมหายใจของเอริกะดังขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งผมไล่ลิ้นลงต่ำมาตรงท้องของเธอ มือเธอจิกและดึงเส้นผมของผม

หน้าท้องแบนราบยิ่งแบนขึ้นเมื่อลมหายใจอุ่นๆ ของผมวนอยู่รอบๆ ท้องเธอ

“อ๊าห์ ...เท็ตสึยะคุง รีบทำเถอะค่ะ เดี๋ยวคานะกับจิอากิจะรอนาน”

แม้จะเสียวแค่ไหน แต่ความเป็นมืออาชีพของเอริกะก็ยังคงอยู่

ผมเลื่อนใบหน้าขึ้นมาประกบจูบ เอริกะดึงขอบกระโปรงขึ้นสูงและยกขาขึ้นข้างหนึ่งปลดแพนตี้ตัวจิ๋วออกไปพาดไว้

“ร้อนแรงแบบนี้ ฉันไม่ทันตั้งตัวเลยค่ะ”

ผมจ่อหัวดุ้น ยกขาข้างนึงของเธอไว้ข้างตัว เอริกะเอนหลังพิงผนังแอ่นร่องของเธอออกมาประกบทันที

“อ๊าห์ ยังคับแน่นเหมือนเดิม ช้าๆ ก่อนนะคะ จูบฉัน อ๊าห์ ดี ดีค่ะ จูบฉันทีค่ะเท็ตสึยะ”

ผมประกบปากลงจูบ มืออีกข้างที่ว่างดันผนังข้างๆ ใบหน้าของเอริกะ

เอวผมเริ่มขยับ ความนุ่มนิ่มและลื่นไหล ส่งดุ้นผมเข้ารับความอบอุ่นจากภายในร่อง

“เร็ว เร็วได้แล้วค่ะ อู้ววว เท็ตสึยะ”

ในร่องเธอเริ่มขยาย ภายในเริ่มขมิบ

ท่ายืนเป็นท่าที่ผมชอบเป็นพิเศษ ถึงผมจะเคยทำไปแค่ครั้งเดียวกับคุณไอโกะ

ไม่ใช่เพราะมันคับมากและเสียวมากหรอกนะ ถึงจะจริงก็เถอะ

แต่....มันเป็นท่าที่ทำให้ทั้งผมและผู้หญิงตรงหน้ามองตากัน และ จูบกันได้ถนัดที่สุด

“อ๊าห์ เสียว เสียวจังเลยค่ะ ดุ้นของเท็ตสึยะ กระแทกเข้ามาไม่มีหลุดเลย ดีจังเลยค่ะ อีกนิดนะคะ”

“อื๊อ ผมก็อีกนิด ท่านี้มันเสียวมาก แน่นมากครับ ร่องของคุณเอริกะ สมกับเป็นร่องของนางเอกขวัญใจผมจริงๆ”

“อ๊ะห์ อาห์ ....จริงเหรอคะ คุณชอบฉันเหรอคะ อื๊อ ถึงจะหมายถึงชอบการแสดงของฉัน แต่ฉันฮื๊อ อื๊อ ฉันก็ ดีใจค่ะ อุ๊บ”

ผมจูบแทนคำตอบ ผมเอียงตัวเฉียงลงอีกหน่อย มือผมอีกข้างที่ยันกำแพงอยู่เกร็งจนเส้นเลือดปูด

น่อง เท้า และขาของผมเหยียดเพื่อเร่งเอวซอยดุ้นเข้าไปในร่องของเอริกะ

“อ๊ะ อ๊า ลึกๆ ลึกๆ ค่ะ ใช่ ใช่ ฉีด ฉีดเข้ามา ฉีดเข้ามาเลยค่ะ อ๊ายยยยยยยย”

“อ๊าววว อาห์ เสียวสุดๆเลยครับ อุ๊บ”  เอริกะโน้มใบหน้าผมเข้าไปจูบอย่าแผ่วเบา

*********************

บ้านคัทสึรากิ

ห้องโถงชั้นล่าง หน้ากระจกบานใหญ่

ผมเดินเข้ามากับเอริกะ ผมอยู่ในร่างของยูกิ

“ทำไมคุณเอริกะถึงดูเหนื่อยขนาดนั้นคะ .....หน้าแดงด้วย ไปฟิตเนสกันมาก่อนเหรอคะ

คานะขมวดคิ้วถาม บนหัวเธอไม่มีข้อความอะไรขึ้นมา แต่ผมคิดว่าเธอกำลังสงสัยอยู่แน่ๆ ว่ายูกิที่เธอเห็นบางทีอาจเป็นพี่ชายตัวหื่นของเธอ

“แล้วจิอากิล่ะคะ คานะจัง” ผมถามคานะพร้อมปลดเสื้อคลุมออก ตอนนี้ผมใส่เพียง สปอร์ตบรา และ กางเกงฟิตเนส

“เห็นว่ามีเรื่องต้องคุยกับแม่น่ะ ฉันเห็นแม่จิอากิมารับหน้าโรงเรียน อืม....อีกคนที่มาด้วยน่าจะเป็นพ่อของเธอมั้ง ถึงจะดูหื่นๆ แต่มากับแม่ก็น่าจะเป็นพ่อแหละไม่มีอะไรต้องห่วง”

คานะเปิดเพลง และ ซ้อมท่าเต้นทันที

ผมกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ พ่อของจิอากิ พ่อเลี้ยงสินะ หวังว่าคงไม่มีอะ..........

[ไม่นะ ไม่ ! ไดจัง ไดจัง ฉัน ช่วย ช่วยฉันด้วย!]

[จิอากิ!]

Link Heart

“จิอากิ! ”

“เดี๋ยวสิ คุณยูกิจะไปไหนคะ มาซ้อมกันก่อนสิ”**

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}