email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Ep. 37

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 68.5k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ม.ค. 2561 12:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep. 37
แบบอักษร

​แสงแดดอ่อนๆสาดส่องผ่านม่านกั้น ฉันตื่นตั้งนานแล้วละคะ วันนี้ฉันเข้าครัวเนื่องจากต้องทำอาหารให้ดรากอนทานก่อนไปทำงาน

ไม่รู้ช่วงนี้เป็นอะไร มีลูกแล้วรู้สึกรักมากเลยค่ะมังกรร้ายตัวนี้...

"พลอย..." เสียงเรียกคุ้นหู ฉันจึงเดินออกมาจากห้องครัว ดรากอนก้มลงห้อมที่แก้มฉันทั้งสองข้าง ด้วยความที่กลัวว่ากลิ่นอาหารมันจะติดเสื้อผ้าเขา ฉันจึงดันอกแกร่งไว้...

"ดรากอน...เดี๋ยวติดเสื้อผ้า..." เขาจึงยอมผละออก 

"น้องพรีนล่ะ...ไม่เห็นอยู่ห้องเลย" ไม่ต้องแปลกใจน้องพรีนลูกสาวฉันเอง ตอนนี้น้องอายุ 5เดือนล่ะ (นิยายเรื่องนี้ไวเหมือนโกหกอ่ะ) 

"นั่นไง..." ดรากอนหันตามเสียงของฉัน เมื่อแม่ของดรากอนอุ้มน้องเดินมา...คุณปู่คุณย่าเห่อมากกกกกก...

"น้องพรีน...มาหาพ่อมา" ดรากอนยื่นมือเข้าไปอุ้มน้องพรีน ก่อนจะจุ๊บที่แก้มทั้งสองข้างหลายครั้งเชียวววว

"หอมแก้มลูกแล้ว...ต่อไปต้องหอมแก้มเมีย"

ฟอดดดดด!!!!

"นี่ดรากอน...อายคุณแม่บ้าง" ฉันตีเข้าที่แขนแกร่งของดรากอน อายคุณแม่จนหน้าแดงตอนนี้

"หื้อออ...แม่ขออีกคนได้ไหม" พูดจบแม่ก็หัวเราะคิกทันที ฉันเขินตัวม้วนเลย ขนาดคนเดียวยังไม่ค่อยมีเวลาให้กับตัวเองเลย...ถ้ามีอีกคนฉันคงได้เป็นอีแก่เฝ้าบ้านค่ะ....

ดรากอนยื่นน้องพรีนมาหาฉัน แต่ยังมิวายหอมแก้มลูก น้องพรีนต้องหันหน้าหนีพ่อไม่ให้หอม...

ฉันยื่นกล้องกับข้าวที่จัดไว้เขาเอาไปกินที่ห้องทำงาน ดรากอนก็รับไว้ก่อนจะยิ้มให้แล้วหันมาจุ๊บที่แก้มฉันอีกครั้ง

จุ๊บบบบบ!!!

"รู้ใจที่สุด" 

"พอแล้ว...ไปทำงานเดี๋ยวสาย" ฉันเอ่ยขึ้นก่อนที่เขาจะก้มลงหอมแก้มน้องพรีนอีกครั้ง

สวัสดีค่ะ หนูชื่อพรีนเป็นลูกพ่อกรกับแม่พลอย ตอนนี้อายุ5เดือน พ่อหอมหนูหนักมากค่ะ เรียกว่าเช้า-เที่ยง-เย็น ค่ะ ไม่พอหอมแม่ด้วยนะคะ (55555อย่าถือสาความมโนของอีไรท์คนนี้)

ฉันมองตามแผ่นหลังของดรากอนเมื่อเขาเดินไปขึ้นรถ เพื่อจะไปทำงาน ฉันอยากพาลูกไปเที่ยวยุหรอกนะ แต่ติดตรงที่ดรากอนบอกว่ารอไปพร้อมกัน ไม่อยากให้ไปคนเดียว 

"น้องพรีนไปกินข้าวกัน..." ฉันพูดกับลูกสาวตัวอ้วน น้องพรีนกินเก่งมากเหอะ!! เหมือนนางจะรู้เรื่องนะยิ้มให้ฉันเชียวล่ะ ยิ้มแล้วคนเป็นแม่เห็นแทบใจละลาย...

"ฟืด!!! ฟืด!!!" ฉันก้มลงหอมแก้มลูกอย่างหยอกล้อ ซ้ายทีขวาที สงสัยนางจะจั๊กจี๋. หัวเราะร่วนเชียว...

"เอิ้กกกก!!!!  เอิ้กกก!!!  อึอึอึ..." เสียงนางหัวเราะ ฉันก็หัวเราะตามลูกยิ้มแก้มแทบปริ เราต้อหัดให้น้องนั่งกินข้าว ฉันจึงจับให้นั่งเก้าอี้สำหรับเด็ก เพราะเป็นการฝึกให้รู้ว่าเมื่อโตขึ้นก็ต้องนั่งกิน

"อ้ำ!!!! เก่งมากกกเล้ยยย คนเก่งของแม่" นี่เป็นวิธีหลอกล้อลูกกินข้าวในแบบฉบับบอีพลอย สงสัยมันเป็นสัญชาตญานของคนเป็นแม่...


หลังจากที่ป้อนข้าวอาบน้ำน้องพรีนเสร็จ วันนี้ฉันกะว่าจะไปเดินห้างซื้อของให้ลูกสักหน่อย ฉันอยากออกไปข้างนอกบ้าง เบื่อที่จะอยู่บ้าน ฝากให้คุณแม่ดูให้สัก 2 ชั่วโมงคงไม่เป็นไร...เพราะฉันบีบนมใส่ขวดไว้...

"คุณแม่คะ...เดี๋ยวหนูจะรีบกลับนะคะ แม่มีอะไรโทรหาหนูเลยนะคะ" ฉันบอกคุณแม่ที่ตอนนี้อุ้มกะเตงหลานสาวตัวเองอยู่

"ไม่ต้องรีบลูก...ไปเปิดหูเปิดตา " ฉันยิ้มให้คุณแม่ก่อนจะหอมแก้มลูกสาวสุดดวงใจ แล้วเดินไปขึ้นรถ ดีเหมือนกันจะได้นัดเจอยัยเพื่อนสองตัวนั่นด้วย คิดถึงแทบใจจะขาด...

ห้างสรรพสินค้าในเมืองใหญ่ๆ สินค้ามากมายผู้คนมากมาย ฉันเลือกมาที่โซนเสื้อผ้าเด็ก ถ้าเป็นแต่ก่อนฉันคงเลือกช๊อปเสื้อผ้าตัวเอง แต่ณเวลานี้ วันนี้ฉันเลือกเสื้อผ้าให้ลูกสาวก่อน ฉันเดินหยิบนั่นหยิบนี่ พอจ่ายเงินเท่านั้นแหละ ถึงกับเพลียแต่มันเป็นความสุขของอีแม่จร้าาาา!!!!

ครืนนนน!!!  ครืนนนน!!!

ติ๊ดดดด 

ฉันรับโทรศัพท์ทันที เพราะอย่างที่ฉันบอกว่านัดเพื่อนรักสองคนไว้

"อีพลอยยยย...มึงอยู่ส่วนไหนของห้าง" เสียงยัยก้อยเอ่ยขึ้นผ่านสมาร์ทโฟนเครื่องหรู...

"ฉันอยู่โซนเสื้อผ้าเด็ก...เดี๋ยวรอจ่ายเงิน..." ฉันเอ่ยตอบปลายสายไป

"ที่เดิมนะ...แล้วเจอกัน" ยัยก้อยชิ่งเอ่ยขึ้นก่อนจะตัดสายทิ้งไป...

@Dunom 

ร้านนมปั่นที่อร่อยที่สุด และใกล้มหาลัยมากกกแต่ตอนนี้มันก็ไกลจากห้างที่ฉันอยู่ อยู่นะ ฉันใช้เวลาไม่นานในการขับรถมาที่ร้านนมปั่น และก็พบว่ายัยเพื่อนสองตัวนั่งรอฉันอยู่แล้ววว

"พลอยยยย...ทางนี้" เสียงยัยฮารุเอ่ยขึ้นโบกมือให้ฉัน เหมือนจะขยายให้ใหญ่ขึ้นกว่าเดิม มันก็น่าอยู่หรอกนะ เพราะคนเยอะมาก

"เป็นไงสบายดีป่ะ" ฉันเอ่ยขึ้น พวกมันเลยยิ้มให้ฉัน ก่อนที่มันจะสำรวจของที่ฉันซื้อมา 

"โอ้โห...มึงกะจะให้ลูกมึงใส่ไม่ซ้ำเลยช่ะ" ยัยฮารุเอ่ยขึ้น ก่อนจะเบ้ปากเหมือนเอือมระอาฉันแบบสุดๆอ่ะ แต่ฉันหาสนใจไม่. เพราะมันคงทำหยอกเล่นตามประสามันนั่นแหละ

"ก็ไม่...มันเป็นความสุขไง" ฉันเอ่ยตอบมันไป ก่อนจะยื่น

"กูรู้ว่ามึงมีความสุข ดูน่าตอนนี้...ไม่ต้องบอกว่าผัวเลี้ยงดี" ยัยฮารุเอ่ยขึ้นพร้อมทั้งทำหน้าตาอิจฉาใส่ฉัน เห็นแล้วหมั่นเขี้ยวอยากด่าให้เช็ดเลย

"แกก็ไม่ได้น้อยไปกว่าฉันหนิ..." ฉัน

"พวกมึงพอ...กูเนี้ยสิไม่มี ผู้ชายแหม่งหายากขนาดนั้นหรอวะ" ยัยก้อยเอ่ยขึ้น พวกฉันจึงขำออกมา ก็ไม่ใช่ยัยก้อยมันไม่มี มีแต่ว่ามันเลือก เลือกซะจนตอนนี้มันไม่มี

"เห็นไหมกูบอกมึงแล้วก้อย...ว่าอย่าเลือกเยอะ เป็นไงตอนนี้...เหี่ยว!!!" ฮ่าๆๆๆตามมาด้วยเสียงยัยฮารุหัวเราะขำก๊ากกก. จนหันปรามไว้

"เอ้อออออ!!!กูไม่น่าจะเลือกเยอะเลย" ยัยก้อยทำหน้าผิดหวัง ฉันจึงได้แต่ยิ้มให้ความเป็นเพื่อน จนยัยฮารีเอ่ยขึ้น

"นี่พวกมึง...กูจะแต่งงานนะเว้ย" เท่านั้นหูผึ่งทันทีสิคะคุณ!!!

"ห้ะ....ว่าไงนะ" ฉันกับยัยก้อยเอ่ยพร้อมกัน

"มึงจะเสียงดังกันทำไม" ยัยฮารุปรามฉันเสียงอ่อน พร้อมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่

"เรื่องสำคัญที่สุดในชีวิตลูกหญิงนะ...ดีใจด้วยจะได้สร้างครอบครัว" ฉันกอดยัยฮารุด้วยความดีใจ มันดีจริงๆนะทุกคน ถ้าไก้ผัวดีลูกน่ารักถือว่าเป็นกำไร อีพลอย!!!ได้กล่าวไว้5555

"แล้วมึงแต่งวันไหน" ยัยก้อยเอ่ยขึ้นน้ำเสียงตื่นเต้นไม่แพ้กัน...

"น่าจะปลายปีนี้...แต่กูน่ะอยากให้มึงสองคนเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้กู" ฉันสองคนมองหน้ากันกับยัยก้อย ก่อนจะยิ้มแล้วพยักหน้าให้ยัยฮารุ งานเพื่อนทั้งทีต้องไปอยู่แล้ว

"แล้วมึงจัดที่ไหน..."ยัยก้อยเอ่ยต่อ

"ตอนนี้มันยังไม่ลงตัว ถ้าได้เรื่องยัยกูบอกพวกมึงเป็นแรกแน่" ยัยฮารุเอ่ยขึ้นฉายแววตาความตื่นเต้น

"อื้มมมม!!!" ฉันตอบมันไปก่อนจะก้มมองดูนาฬิกามันก็เลยมากแล้ว ฉันคงต้องรีบกลับ เพราะคิดถึงลูกมากตอนนี้...

"พวกมึง...ฉันกับก่อนละนะ...เดี๋ยวน้องพรีนงอแง" ฉันเอ่ยบอก ก่อนรีบเก็บของที่ไปซื้อมา

"ติดลูกหรือติดหลัว...แต่กูว่าอย่างหลัง ไม่ต้องเอาหลานกูมาอ้าง" ยัยก้อยมิวายเลิกเย้า ฉันจึงยกยิ้มให้

"ก็ทั้งสองอย่าง...แต่ถ้าติดหลัวจะได้เสียวไง" ฉันเอ่ยขึ้นพวกมันจึงพยักหน้าเชิงรับรู้ ก่อนจะเบ้ปากใส่ฉันอย่างหมั่นไส้

"เออ!!!รู้ แล้วเจอกัน" ยัยสองตัวโบกมือเป็นเชิงลาฉัน ฉันจึงยกลาเช่นกัน ก่อนจะรีบเดินมายังรถตัวเอง คิดถึงลูกกก

"คุณแม่คะ...พลอยกับมาแล้วค่ะ" ฉันร้องเรียกคุณแม่ ไม่นานท่านก็อุ้มลูกสาวสุดรักสุดหวงของเจ้ามังกรร้ายออกมา ก่อนที่จะสั่งให้เด็กรับใช้เอาของไปเก็บ

"วันนี้หนูดื้อไหมคะ...บอกมิ้สิ" ฉันเอ่ยกับลูกอย่างอารมณ์ดี

"อึ...อึกกกกก..เอิ้กกก" เสียงหัวเราะ เสียงร้อง เสียงกรี๊ดดดดปนกันไป เวลาที่ใครๆหยอกล้อเป็นต้องมีเสียงหัวเราะแน่นอน เพราะนางเป็นเด็กอารมณ์ดี...

"ไม่ดื้อหรอ..." ฉันพูดกับน้องพรีน ทำเหมือนรู้เรื่องว่าลูกพูดอะไร ก่อนที่จะเอานางไปกินนม ฉันไม่ได้เลี้ยงลูกด้วยการให้ลูกดูดจากเต้า แต่ฉันปั๊มใส่ขวดนมแทน...

🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏🙏

ผ่านไปไว เพราะอีไรท์มันตอแหล55555

ตอนนี้เกือบจะห้าเดือนเข้าไปแล้ว น้องพรีนก็เกือบจะปีแล้ว แต่บอกไว้ก่อนว่า ดรากอนไม่ได้ให้ฉันพักอะไรขนาดนั้น เขาบอกว่าเราก็ต้องหาเวลามีความสุขด้วยกัน นั่นไม่ต้องพูดถึง เพราะมันมีแค่เรื่องเดียวที่ดรากอนไม่เคยเบามันลงเลย...

"อื้อออ!!!  ดรากอน...เดี๋ยวลูกตื่น" ฉันเอ่ยคร้านเขาเบาๆ เมื่อดรากอนเอามือล้วงเข้าในชายเสื้อ ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาบีบเค้นหน้าอกหน้าใจฉัน

"เดี๋ยวจะทำเบาๆ พลอยก็อย่างร้องเสียงดังสิ" ฉันแทบจะเอามือตีเขาให้ทันที 

"ห้ามได้ ก็ห้ามไปแล้วนะ อ้ะๆๆ...อื้อออ" ทั้งพูดทั้งร้อง เพราะมันเสียว ดรากอนเหมือนปีศาจที่เขาใช้ร่างกายตัวเองทำให้ฉันรุ่มหลงเขา จนแทบโงหัวไม่จึ้น

"มันเสียว...อย่าแกล้ง" ดรากอนเล่นเอามือสะกิดติ่งกระสันแถมเอานิ้วสอดเข้าช่องทางรักอีก 

"ขนาดมีลูกยังตอดรัดแน่นเหมือนเดิม" ฉันรู้เกร็งที่ช่องทางรักของตัวเอง เพราะนิ้วเขาเป็นสิ่งแปลกปลอมของร่างกายอย่างหนึ่ง...

"แง้...แง้..." พลอยรีบผละออกจากผม เพื่อดูลูก ผมจึงยอมให้เธอผละออก

"แม่อยู่นี่นะคะ...หนูนอนนะคะ" พลอยโอบอุ้มน้องพรีนขึ้นมาในอ้อมกอด นางจึงเลิกร้อง ก่อนที่จะหันไปยิ้มให้,ผู้เป็นพ่อ แล้วนางบิดตัวอยากอ้อนพ่อให้พ่ออุ้ม นางเริ่มรู้เรื่องหมดล่ะ....

"น้องพรีนมานี่...ลูก" ดรากอนอุ้มลูกทั้งหยอกทั้งหอมทั้งฟัด นางก็แลดูมีความสุขที่ได้เล่นกับคนเป็นพ่อ

"อึก....เอิ้กกกกก  หือออ....อร๊ากกกกกก" ทั้งเสียงหัวเราะ  ทั้งรอยยิ้ม ทำเอาคนเป็นพ่อเป็นแม่อย่างฉันกับดรากอนต้องยิ้มตามไปด้วย

"น้องพรีนนอนนะคะ...เดี๋ยวพ่อจะคุยธุระกับแม่...น้องพรีนอย่ากวนนะคะ" ฉันนี่ถึงกับมองหน้าดรากอน ก่อนจะก้มลงมองหน้าลูกสาวตัวเอง เหมือนนางรู้เรื่อง นางฟังที่พ่อนางพูด ดรากอนเอานมป้อน และนางก็ผล็อยหลับไปอย่างว่าง่าย อะไรจะเชื่อฟังพ่อขนาดนั้น!!!

"ลูกสาวใคร ร้ายเหมือนพ่อไม่มีผิด" ฉันจงใจเห็ประโยคหลังให้เขาได้ยิน ดรากอนยิ้มให้ก่อนจะเอาลูกนอนที่เปลที่นางเคยนอน...

"ไหนๆลูกก็หลับแล้ว เรามาคุยเรื่องของเราดีกว่า" ดรากอนกอดฉัน หอมแก้มซ้ายทีขวาที ไม่พอเอาหน้าซุกที่ซอกฉันอีก

"ดรากอน..." ฉันพยายามเบี่ยงใบหน้าหลบริมฝีปากเขา แต่ดรากอนก็เก่งเนอะ เล้าโลมฉันจนจะกลายเป็นขี้ผึ่งที่ถูกลนไฟ ระทวยไปหมด

"ดรากอน...อ้ะ...อย่ากัด" ดรากอนกัดที่เนินอกฉันเบาๆแต่มันก็พอจะทำให้รู้สึกเจ็บได้ 

"หวาน...หวานเหลือเกิน" ดรากอนครางชิดเนินอก ฉันหน้าแดงระเรื่อเมื่อได้ฟัง มือไม้เลื้อยไม่อยู่นิ่ง เพราะมันหายเข้ามาในซอกลืบตอนนี้หลุบเข้าหลุบออก ทำเอาฉันสะท้านไปทั้งร่าง

"อ้ะ...พลอยเสียว. อื้อออ...อ้ะ" ฉันครางกระเส่า แผ่นหลังแนบชิดกับอกกว้าง ฉันรู้สึกเหมือนครั้งแรกที่มีอะไรกัน มันยังเสียว ยังซ่านและที่สำคัญดรากอนยังเป็นดรากอน ทั้งหื่น ทั้งตะกระเหมือนเดิม

มือหนาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของฉัน เสื้อผ้าของตัวเอง ตอนนี้ร่างเปลือยเปล่าทั้งสอง ตะกองกอดก่ายกันแนบแน่น..ดุ้นใหญ่ถูไถกับเนินสวาท

"อ้ะๆ...ทำไมเป็นคนชอบแกล้งจัง" ฉันค้อนเขาอย่างไม่จริงจังหนัก ก็สมคารว่าเล่นมาถูไถขึ้นลงซะงั้น

"เมียน่าเอา ก็วันนี้จะเอาให้หน่ำใจเลยชดเชยของขาดนาน" เขาเอ่ยขึ้น ฉันจึงเลิกคิ้ว มองหน้าดรากอนแบบค้อนๆ ก็ฉันท้องไง จะให้ทำไงตอนนั้น เขาก็เล่นช่วยตัวเองเกือบทุกคืน

"พร้อมรับความเสียวยัง" เขาเอ่ยน้ำเสียงแหบพร่า ฟังแล้วขนลุกไปทั้งตัว

"อย่าแกข้งซิ...เข้ามา เสียวจะตายแล้ว...อ้ะ" ฉันเอ่ยขึ้นเสียงพร่าอย่างลืมอาย มีเพียงความเสียวที่มันครอบงำตอนนี้

"แง้...งื้มมมม" เสียงน้องพรีนร้องเบาๆ

"พ่อยังคุยธุระไม่เสร็จเลย...หนูอย่าร้องนะคะ" พูดจบลูกเงียบไม่ทันที่ฉันจะได้พูด

"ดระ...อึก..อ่าส์" ดรากอนเล่นดันพรวดเดียวไม่ยั้ง 

"จุก" ก็ใครมันจะไม่จุก เล่นยัดพรวดพลาดเข้ามาแบบนั้น นี่มันไม่ไปถึงผนังมดลูกแล้วหรอตอนนี้

"เสียวหัว...แหม่งแน่น" 

"อ้ะๆๆ...เสียวๆๆ" 

ดรากอนซอยถี่ซอยไม่ยั้ง จนฉันแตกไปไม่รู้รอบที่เท่าไหร่ เขายังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลย

"ดรากอน...พลอยเสียว...ใส่เข้ามาลึกหน่อยอ้ะ" ฉันบอกไปอย่างลืมอาย

"เมียขอผัวก็จัดให้" ฉันปรือตามองใบหน้าหล่อเหลาที่เหยเกเล็กน้อย ความเสียวคงเล่นงานเขาเข้าได้

"อ้ะๆๆๆๆ...ซี๊ดๆๆๆ เสร็จ..ฉันจะเสร็จแล้ว....อ้าส์ๆๆๆ โอ้วววว..."

ฟึบ!!! 

กระแทกแรงๆครั้งสุดท้าย ก่อนน้ำในกายชายจะพวยพุ่งวิ่งกระทบผนังด้านไหน ความอุ่นหวาบแผ่ซ่านไปทั้งตัว ฉันหอบระทวยรวยรินในอ้อมกอดเขา อกอุ่นๆ กล้ามแกร่ง ต่อไปมันจะเป็นแค่ของอีพลอยคนเดียว จะไม่มีใครได้ไปอีก

"พลอย...อยากมีอีกคน" จู่ๆดรากอนก็เอ่ยขึ้น ฉันต้องหูผึ่งทันที

"อย่าพึ่งนะ...พลอยยังเหนื่อยอยู่เลย น้องพรีนก็ว่าหนักอยู่นะ" ฉันเอ่ยตอบเขาไป ทั้งยังนอนกอดชายหนุ่มอยู่

"แต่นานแน่ เชื่อฉัน" เขาเอ่ยขึ้นจุ๊บที่ศีรษะฉันเบาๆ

"อื้มมมมม" ฉันหลับตายิ้มให้กับความอบอุ่นของคำว่าครอบครัวที่แสนสุขสัน  ฉันเลือกรักผู้ชายไม่ผิดคน แต่อาจผิดพลาดไปบางครั้ง รักตั้งแต่แรกพบ จนได้มาเป็นคู่นอนของเขา ใช่ฉันใช้คำว่าคู่นอนถูกต้องที่สุด จนได้ฐานะมาเป็นแฟนมาเป็นแม่ของลูกเขาในวันนี้ ณ ตอนนี้ เวลานี้ฉันมี       ความสุขมากๆ ความรักเป็นสิ่งที่สวยงามเสมอ ขึ้นอยู่กับว่าคนสองคนจะแต่งแต้มมันให้ไปในทิศทางไหน สำหรับฉันแล้วฉันเลือกที่จะให้ความรักกับคนที่ฉันรักอย่างไม่มีที่สุด 

"ฉันรักนาย มังกรจอมเจ้าเล่ห์" จุ๊บที่หน้าผาก ก่อนจะเข้าสู่นิทราตามเขาไป



🤗🤗🤗END🤗🤗🤗

เอาน้องพรีน ลูกแม่พลอย-พ่อดรากอนมาฝากค่ะ


ความคิดเห็น