ROSEQUEEN

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

No.38 งานเทศกาล (50%)

ชื่อตอน : No.38 งานเทศกาล (50%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 561

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ม.ค. 2561 00:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
No.38 งานเทศกาล (50%)
แบบอักษร



"โรส โรสครับ โรสตื่นได้แล้วนะถึงที่หมายแล้วนะครับเด็กขี้เซา จุ๊บ" เสียงหนุ่มหล่อเรียกแฟนสาวให้ตื่นขึ้นมาจากการเป็นเจ้าหญิงนิทราด้วยจุมพิตจากเจ้าชาย


"อืมมมมม ง่วง" แม้จะถูกจุมพิตจากเจ้าชายก็ไม่สามารถปลุกเจ้าหญิงนิทราให้ลืมตาตื่นขึ้นมาได้


หลักจากผ่านค่ำคืนแห่งการผสมพันธุ์ของสัตว์ป่าด้วยกันแล้ว แม่เสือสาวได้บอกเสือหนุ่มว่าเธอต้องไปทำงานต่อไปเพราะใกล้ถึงวันที่จะจัดงานขึ้นทุกวันเธอเลยอยากไปเช็คดูความเรียบร้อยแต่สภาพร่างกายไม่เป็นไปอย่างที่คิดเนื่องจากศึกรักกับสัตว์ป่าที่เธอได้ปลุกเขาให้ตื่นขึ้นมาโดยไม่รู้ตัวนั้นทำให้ปัจจุบันเธอไม่แม้ที่จะขยันร่างกายส่วนล่างได้เลยชายหนุ่มผู้ที่เคยเป็นสัตว์ป่าในตอนกลางคืนนั้นเห็นก็อดเศร้าใจไม่ได้ที่เป็นสาเหตุให้เธอต้องกลายเป็นคนป่วยชั่วคราวจึงรับผิดชอบอาสาดูแลทุกอย่างตั้งแต่อุ้มออกจากเตียงไปอาบน้ำล้างหน้าแต่งตัวแล้วก็อุ้มลงมาเช็คอินที่เค้าเตอร์ของโรงแรมต่อด้วยขับรถพาร่างเล็กที่นอนหลับตั้งแต่ขึ้นจนมาถึงที่หมายในปัจจุบัน ณ ที่แห่งหนึ่ง


"สงสัยฤทธิ์ยายังคงไม่หมด เฮ้ออออ ขอโทษนะครับโรส จุ๊บ พอเห็นเธอถอดเสื้อผ้าออกเหมือนยั่วแบบนั้นมันอดใจไม่ไหวจริงๆยิ่งหุ่นเอ็กซ์อย่างงี้ด้วยแล้ว" คิงถอดหายใจนึกถึงตอนที่ตัวเองพูดอ้อนวอนดึงเหตุผลร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำให้ตัวแสบทานยาแต่ก็ไม่ได้ผลจนเขาต้องบังคับจับยาป้อนปากต่อปากเองถึงจะได้ แอบมารู้สึกผิดที่หลังที่ตัวเองหน้ามืดหลงราคะเสน่ห์ในร่างของยัยตัวร้ายจนหมดลุคคุณชายผู้ที่ทำให้สาวๆต่างพากันคุกเข่าขอรักจากเขาแต่ตอนนี้กับกลับกันกลายเป็นเขาที่หลงผู้หญิงตรงหน้าอย่างโงหัวไม่ขึ้นสัมผัสใบหน้าอันอ่อนนุ่มลูบไล้อย่างแผ่วเบายิ้มมองด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมพร้อมขโมยจูบหวาน


"อืมมมม คิงถึงแล้วเหรอ ทำไมถึงมานั่งที่หาดนี้ได้ละ?" เสียงหวานลืมตาตื่นมาพบว่าตัวเองกำลังนอนพิงอกแกร่งอยู่กับหาดขาวทะเลใส


"ก็ใครบางคนนอนขี้เซาไม่ยอมตื่นนะสิเลยอุ้มมานอนรอที่หาด พอตื่นขึ้นมาจะได้รู้สึกดี^^ จุ๊บ" คิงที่นั่งโอบกอดมองดูร่างบางหลับนานเป็นชั่วโมงไม่สนใจชาวโลกที่เดินผ่านไปมาใจนึกแต่เรื่องของคนที่อยู่ในสายตาเขาเท่านั้นหวังว่าการที่เขาพาเธอมาพบภาพแรกของทะเลที่ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมจูบที่แก้มนุ่มๆจะทำให้เธอมีความสุข


"สวยจัง" ตาหวานมองสีน้ำทะเลใสตามแรงคลื่นลมพร้อมแสงแดดที่กระทบกับน้ำเกิดเป็นทะเลใสมีแสงประกายวิบวับขึ้นมา


"ชอบมั้ย?" คิงถามเอาคางเกี่ยวไหล่เล็กดึงร่างเล็กมากอดขอความอบอุ่นจากใจมากขึ้นไปอีก


"ชอบ จ๊อก~~~~~~" เสียงคลื่นยักษ์ดังขึ้นมาจากร่างเล็กจนคนโตหลุดขำ


"นี้ก็บ่ายโมงแล้วไปทานข้าวกันเถอะ" คิงอุ้มโรสขึ้นมากลับไปนั่งที่รถขับไปหาร้านอาหารโปรดที่คนข้างกายบ่อยอยากกินมาหลายวันแล้ว รถยนต์คันหรูจอดหยุดหน้าร้านข้างทางร่างหนาอุ้มร่างบางเข้าไปในร้านที่มีโต๊ะว่างพอดี


"รับอะไรดีครับ?" เด็กวัยรุ่นชายเดินเข้ามารับเมนูอาหารทันที


"ขอตำไทย3รสแซ่บๆ2 ตำลาวปูปลาร้า1 ไก่ปิ้ง3ไม้ ข้าวเหนียว2 คอหมูอย่าง1 ลาบหมู1 แล้วก็ต้มยำทะเลหม้อไฟอีก1ค่ะ คิงเอาอะไรเพิ่มมั้ย?" โรสสั่งรายการอาหารเรียกกันเป็นตับจนเด็กจดแทบไม่ทันก่อนจะหันไปถามคนที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่


"ห่ะ อ้อ เอาน้ำมะพร้าว2ครับ" คิงเงยหน้าขึ้นไปสั่งน้ำดื่มก่อนจะกลับมากดโทรศัพท์ต่อ


"ครับ รอสักครู่นะครับ" เด็กจดรายการเดินเข้าหายไปในครัว โรสมองไปรอบๆร้านที่กว้างโหล่สบายติดกับหาดทะเลเธอชอบบรรยากาศอาหารข้างทางแบบนี้มันชิวไม่ต้องรักษามารยาทอะไรมากนักก่อนจะหยุดสายตามองดูคนที่นั่งตรงข้ามกับเธอกำลังกดโทรศัพท์ไม่วางตา


"สิงเข้าไปเลยมั้ยนะมือถิือนั้นนะ เห็นจิ้มมาตั้งแต่ลงจากรถละ"


"สิงทำไมมือถือละครับถ้าจะสิงขอสิงร่างเมียตัวเองดีกว่า^^" คิงตอบแต่หน้ายังคงจดจ่อที่มือถือต่อไป


"นี่ถ้าไม่วางโทรศัพท์ภายใน1นาทีจะงอนแล้วนะ เมียนั่งเอวหักนมโตอยู่ต้องหน้ายังไม่สนใจกันอีก" โรสรู้สึกนอยๆที่ไม่ได้รับความสนใจจากชายตกหน้า


"ครับๆ เสร็จแล้วครับเมียคนสวย^^" คิงกดจิ้มไม่กี่วิก่อนรีบวางมือถือลงบนโต๊ะมองคนตรงหน้ากำลังบึ้งตึงอยู่ตอนนี้


"คุยกับใคร?" โรสถามเสียงนิ่ง


"คุยกับไอ้........เดี๋ยวมานะครับแป๊บเดียว จุ๊บ กลับมาจะให้คำตอบ" ไม่ทันตอบคำถามเสียงข้อความไลน์ดังขึ้นมา คิงหันไปมองลุกขึ้นออกจากโต๊ะหน้าผากเมียรักก่อนจะเดินออกไปจากร้านทิ้งเมียมองตามหลังอยู่อย่างเงียบๆ


"ทำตัวมีพิรุธ..." โรสอุทานขึ้นมาเบาๆ


"เฮ้ยป้า! ผมมาเก็บค่าที่จ่ายมะ....วิกวี้ว สวัสดีครับคนสวยมาเที่ยวคนเดียวเหรอครับ ให้พวกพี่นั่งทานเป็นเพื่อนไหมจ๊ะ^^" ชายคนหนึ่งเดินนำพวกนักเลงเข้ามาเรียกเจ้าของร้านเก็บเงินค่าเช่าที่เป็นประจำทุกเดือนก่อนสายตานักเลวสะดุดกับสาวงามที่นักรออาหารที่สั่งเดียวเดินผิวปากแซวเข้าใกล้เสียมารยาทนั่งข้างเธอโดยไม่ขออนุญาตใดใด


"ไปให้พ้น" โรสตอบนิ่งๆหันไปมองวิวทะเล


"แหมมมม รู้จักเล่นตัวซะด้วย นั่งคนเดียวมันเหงานะจ๊ะให้พวกพี่นั่งเป็นเพื่อนเถอะรับรองว่าน้องได้สุข...ใจแน่^^" ชายนักเลงพูดด้วยเสียงลวนลามก่อนจะจับคางเรียวเล็กให้หันมองเขา


"ฉันจะนั่งคนเดียวรึกับใครมันก็เรื่องของฉัน เอามือสกปรกของนายออกไปจากตัวฉันได้ละ นายกำลังทำให้ลูกค้าท่านอื่นทานข้าวไม่ลงเพราะมีพวกนายอยู่ในร้านด้วยนี่แหละ" โรสตอบอย่างไม่สบอารมณ์นักไม่มีอารมณ์มาเล่นสนุกกับนักเลงแถวบ้าน สาเหตุชายที่เดินถือโทรศัพท์ออกไปจากร้านบวกกับกิริยากลุ่มนักเลงที่เข้ามาเสียงดังจนน่ารำคาญ


"เฮ้ย! / เดี๋ยววว ใจเย็นๆสิเพื่อน สาวสวยของเราเธออาจจะกำลังอารมณ์ไม่ดีอยู่ก็ได้.....ให้พี่ช่วยผ่อนคลายให้ไหมจ๊ะ ปากจัดแบบนี้พี่ชอบ^^" ชายที่ดูเหมือนเป็นคนหน้าห้ามลูกน้องไม่ให้เอาเรื่องก่อนจะลูบไล้แขนเล็กสื่อความหมายให้รู้


"......อยากตายเหรอ?" โรสมองไล้มือสากที่ลูบคลำแขนเธออยู่หันไปบอกด้วยสายตาดุจนคนเห็นถึงกับสะดุ้งเงียบ


"เอามือของมึงออกไป" เสียงเข้มพยายามสะกดอารมณ์โกรธอยู่พูดขึ้นมา


"มึงมาเสือกอะไรด้วย? เมียมึงเหรอ?" นักเลงผู้นำถามอย่างกวนๆมือยังคงจับแขนเล็กไม่ปล่อย


"กูบอกว่าให้เอามือของไปจากเมียกู!" เสียงตวาดดังขึ้นจนคนรอบข้างรวมถึงพวกนักเลงตกใจกันไปตามๆกัน ลูกค้าที่อยู่ในร้านรับรู้ว่ากำลังจะเกิดเรื่องรีบแห่กันออกจากร้านโดยไว


"เมียมึง? งั้นกูขอละกันคนนี้กูถูกใจ อยากได้ว่ะ^^"


"ผัวะ ผัวะ ผัวะ ตึก!" เสียงชกต่อยเกิดขึ้นกับนักเลงสามคนที่อยู่ใกล้ตัวนอนกินหมัดล้มลงกับพื้นพร้อมถูกถีบที่ถีบนักเลงพูดจากวนตีนมายั่วอารมณ์จนกระเด็นตกเก้าอี้เงยหลังไป


"มึง!!" คนโดนถีบรีบลุกขึ้นมาโดยความอายและความโกรธพร้อมลูกน้องที่เหลือที่ยืมรอบกายหนุ่มหล่อร่างกำยำไว้ ไม่รอให้ฝ่ายตรงข้ามเปิดก่อนคิงใส่หมัดเข่าเท้าอัดระบายอารมณ์ก่อนจะหยุดจากเสียงเรียก


"เก่งนักเหรอมึง สงสัยจะรักเมียมึงมากสินะกูอยากเห็นจริงว่ามึงจะปกป้อนคนที่มึงรักเลยจริงๆรึป่าว หึ" ภาพตอนนี้คือนักเลงหัวหน้ากำลังจับแขนร่างเล็กที่ยืนทุลักทุเลเอามีดจี้เอวบางอยู่ คิงเห็นแล้วรีบดึงปืนที่ซ่อนไว้หลังกางเกงขึ้นมาจ่อหน้าทันทีตามด้วยลูกน้องฝ่ายศัตรูที่ชักปืนออกมาเล็งเป้าไปทางเดียวกันหมด


"ปล่อยโรสนะเว้ย! ถ้ามึงทำอะไรโรสแม้แต่นิดเดียวกูเอามึงตายแน่" คิงพูดอารมณ์โกรธแต่ก็ต้องตั้งสติเพราะห่วงคนตรงหน้าอย่างสุดใจ ไอ้เชี้ยนี้มันจับโรสยืนแถมยังมามีดมาขู่อีกแค่ยืนนิ่งๆเธอก็เจ็บจะตายอยู่แล้วมันเสือกขยับไปมากอีก ไอ้เวรเอ๊ย


"เกิดอะไรขึ้นว่ะไอ้ว่ะ เหี้ย!" ซันที่เข้าพร้อมไวน์กับวูฟเจอสถานการณ์แบบนี้รีบชักปืนออกมากันเป็นแถว


"มึงกล้ายิ่งมาเหรอ ห่ะ!?" หัวหน้านักเลงไล้มีดมาจ่อที่คอโรส


"อย่านะเว้ย!!" คิงเริ่มใจคอไม่ดีกลัวยัยตัวแสบของเขาจะได้รับอันตราย


"โอ๊ย" เสียงร้องเจ็บสะโพกของตัวประกันดังขึ้นเมื่อคนถือมีดดึงร่างเธอไปชนกับขอบโต๊ะ


"ปัง!" คิงจังหวะที่ศัตรูเผลอยิงเข้าที่ขาจนนอนล่มกับพื้นตามเดี๋ยวเสียงปืน ปัง ปัง ปัง ปังของซัน วูฟ ไวน์ที่ยิงสะกัดลูกน้องของฝ่ายตรงข้ามเอาไว้ คนโตสูงรีบวิ่งไปอุ้มร่างบางที่ยืนเซเหมือนจะล่มมานั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม


"เจ็บตรงไหน? เจ็บมากไหม? เลือดออกรึป่าว? มันทำอะไรโรส? ก่อนน่านี้พวกมันทำอะไรโรสรึป่าว?" คิงถามเป็นชุดกวาดสายตามองดูคนตรงไม่มีเลือดออกไม่มีรอยช้ำรู้สึกโล่งใจหันหันจะไปเอาเรื่องคนที่กล้ามายุ่งกับคนของเขาต่อแต่ถูกมือเรียวห้ามไว้ก่อน


"ใจเย็นสิว่ะไอ้คิง ไอ้โรสมันไม่ได้เป็นอะไรแล้วมึงคิดจะฆ่าพวกมันรึไง" ไวน์พูดขึ้นมาเห็นท่าทีเพื่อนขี้ใจร้อนของตนจะหันไปเอาเลือดหัวไอ้คนที่ทำให้เมียรักของมันต้องร้องโอ๊ยออกมา


"แล้วจะเอาไงกับพวกมัน? ยิงตายแม่งให้หมดเลยไหม?" เจ้าพ่อมาเฟียใหญ่วูฟยังถือปืนจ่อหัวกระบายศัตรูเสนอความคิดเห็นออกมาไม่แยแสคนที่ฟังหน้าซีดกันหมด


"ปล่อยพวกมันไปเถอะ" โรสหันไปบอกวูฟปล่อยให้กลุ่มนักเลงพยุงลูกพี่และคนที่ได้รับบาดเจ็บออกไปจากร้านอย่างทุลักทุเล


"จะดีเหรอโรสปล่อยมันไปแบบนั้น?" ซันถามขึ้นมา


" ฉันหิวข้าวขี้เกียจมีเรื่องยาว" โรสตอบสั้นๆก่อนวูฟจะออกไปเรียกเจ้าร้านขออาหารให้โต๊ะของโดยด่วน


"ใจเย็นๆไอ้โรสตำส้มไก่ย่างมันไม่ได้หนีแกไม่ไปหรอกค่อยๆกินก็ได้" ซันมองเพื่อนสาวที่พออาหารวางลงบนโต๊ะก็รีบสวมวิญญาณปอบเข้าร่างฟาดตำส้มเข้าปากทันทีไม่รอใครเปิดก่อน


"แดกอย่างกับบอปลง" วูฟมองโรสที่ไม่สนใจคำพูดของเพื่อนตักตำส้มไก่ย่างข้าวเหนียวอะไรต่อมิอะไรเข้าปากจนหมดเหมือนหนูแฮมเตอร์เวลาทานข้าว


"เอาอะไรเพิ่มอีกไหม?" คิงถามหลังจานมองจานบนโต๊ะทั้งหมดเหลือแต่อากาศหยิบทิชชูมาเช็ดมุมปากที่เลาะคาบอาหาร


"เฮ้ออ ไม่เอาละอิ่มแล้ว^^" ร่างบางยิ้มออกทันทีหลังได้ทานอาหารโปรด


"สมควรอิ่มอยู่หรอก ดูดิ 5-6จานโดนปอบฟาดซะเรียบ ตายอดตายอยากมาจากไหนว่ะไอ้โรส? หรือว่าผัวแกเลี้ยงดูไม่ดีห่ะ" ไวน์มองจานบนโต๊ะอย่างอิ้งๆเห็นตัวเล็กแบบนี้กับกินเยอะกว่าใครเพื่อน


"แล้วนี้มากันได้ไงฉันพึ่งมาถึงที่นี้เองนะ น้องค่ะขอเมนูของหวานด้วยค่ะ" โรสถามเพื่อนที่อยู่ก็โพล่มาช่วยเธอก่อนจะหันไปสั่งของหวานต่อไปอีก


"นี้ยังจะกินอีกเหรอ? ไหนว่าอิ่มแล้วไง? ชูชกในร่างผู้หญิงชัดๆ" ไวน์มองหน้าเพื่อนสาวอย่างทึ่งๆ


"กินคราวไม่กินหวานสันดานไพร่^^" โรสหันไปจิกกัดเพื่อนตอบอย่างนิ่งๆจนทุกคนในโต๊ะจำใจสั่งของหวานทานกันเพราะไม่อยากเป็นเหมือนคำพูดของเธอ


"แล้วสรุปมาไง?" โรสถามซ้ำอีกครั้ง


"คุยไลน์กับผัวแกไง" ซันอาสาตอบ


"ถึงไม่ต้องคุยกันพวกฉันก็รู้ว่าพวกแกอยู่ไหนกันอยู่ดี ดูดิลงข่าวบันเทิงหน้าหนึ่งเกือบทุกวันนี่ยังไม่รวมคลิปวิดีโอในโซเชียลที่ไอคิงมันจัดเซอร์ไพรส์ชุดใหญ่ซื้อรถให้คันหนึ่งเทียบเท่ากับคฤหาสน์เล็กมันได้ ใจป๋าสุดๆ" ไวน์วางนิตยสารหลายฉบับลงกลางโต๊ะโรสหยิบมาอ่านดูมีแต่ภาพเธอกับคิงจริงๆทั้งตอนเซอร์ไพรส์ให้รถหน้าโรงแรม ตอนที่เดินซื้อของเที่ยวห้างในร้านต่างๆที่เด็ดสุดคือภาพที่ทั้งคู่เดินโอบเอวออกมาจากร้านเพชรมีตัดภาพโชว์หวานคู่ให้เห็นอย่างชัดเจนในข่าวว่าหนุ่มหล่อสุดแสนจะเพอร์เฟคกำลังจะสละโสดเงียบแอบไปหมั้นกับสาวปริศนาซึ่งในภาพนั้นโรสถูกเบลอหน้าเอาไว้ และข่าวล่าสุดอ้างว่าทั้งคู่มาฮันนีมูนเป็นภาพถ่ายที่คิงยืนถือร่มกันแดดให้คนรักอยู่ตรงหาดทะเลสวย


"แล้วนี้พวกมึงหมั้นกันจริงๆ? รึแอบไปแต่งงานกันแบบเงียบไม่ให้ใครรู้รึป่าวว่ะ?" สายเผือกไวน์ถามต่อทันที


"ป่าว ไม่มีอะไร"


"งั้นถ้าเรื่องนั้นไม่มีอะไร แล้วเรื่องนี้ละ" วูฟที่เงียบอยู่เปิดปากถามขึ้นมาพร้อมภาพถ่ายที่วางอยู่ตรงหน้าเธอ โรสมองภาพที่โดนแอบถ่ายตอนที่ไปงานกับชายแก่ซึ่งเป็นบิดาของเธอเอง


"........."


"ภาพถ่ายที่แอบได้มาจากงานเลี้ยงที่หนึ่งจากสายของฉัน โรส ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าไปยุ่งเกี่ยวกับคุณลีเขาเป็นคนอันตรายมากกว่าที่เธอคิดนะ คนโหดระดับนั้นใช่ว่าจะเข้าไปเล่นๆได้นะ" วูฟพูดสีหน้าดูเครียดสุดๆ


"พูดงี้หมายความว่าไง?" วูฟนี้นายคงไม่คิดว่าฉันจะไปมีความสัมพันธ์กับพ่อตัวเองหรอกนะย่ะ


"ไอ้คิงมันโทรมาคุยกับฉันว่าตั้งแต่ที่พวกแกของจากโรงแรมของมันก็มีคนสะกดรอยตามมาตลอดฉันเลยให้ลูกน้องไปเช็คดูคนเป็นใครแล้วผลออกมาว่าเป็นลูกน้องของคุณลีที่อยู่ในเอเชีย เขาส่งคนมาตามแกแบบนี้แสดงว่าไม่ใช่เล่นๆแล้วนะโรสและข่าวใหญ่ที่ฉันได้ยินมาคือตอนนี้คุณลีเขายกตำแหน่งหัวหน้าแก๊งให้กับผู้หญิงที่อ้างว่าเป็นลูกสาวและที่สำคัญใหญ่ไปกว่านั้นนะหัวหน้าแก๊งคนใหม่นี้โหดเหี้ยมแล้วร้ายกาจยิ่งกว่าพ่อเธออีก" วูฟพูดหน้าเครียดกว่าเดิมกลัวโรสจะได้รับอันตราย

"......" นั้นเพื่อนเองวูฟ โรสได้แต่นั่งฟังวูฟเล่าเรื่องความร้ายกาจที่ลูกน้องเขาไปสือมาของหัวหน้าแก๊งมาเฟียคนใหม่ซึ่งไม่มีใครรู้เลยว่าคนที่กำลังเล่าอยู่นั้น เจ้าตัวเขากำลังฟังเรื่องของตัวเองอยู่เรียกได้ว่าเล่าระยะเผาขนกันเลยทีเดียว


"ไหนมึงบอกคุณลีนั้นมีแค่ลูกชายไงงั้นลูกสาวโพล่มาได้ว่ะ?" สายเผือกไวน์ถาม


"กูว่าเมียใหม่เขาชัวร์ กูเห็นข่าวออกเขาเลิกกับเมียมาได้สักพักใหญ่ๆแล้วนิ" ไอ้ซันที่แกได้เชื้อปากหมามาจากไอ้วูฟรึไงกันย่ะ


"ไม่ก็อีหนู" ไวน์เสนอความคิดต่อ -.- ดีค่ะ เพื่อนแต่ละคนความคิดดีๆกันทั้งนั้น ปากหมากันทั้งกลุ่มจริงๆ


"นี่ใช่ไหมเป็นสาเหตุที่นายเอาบอดี้การ์ดสิบว่าคนมารอบตัวฉันแบบนี้?" โรสรีบเปลี่ยนเรื่องคุยไม่อยากฟังคำด่าว่าจากเพื่อนที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวหันไปถามคนข้างกายคิงพยักหน้าตอบ


"เฮ้อออ ฉันแค่ทำงานให้เขาเท่านั้นเองและที่เขาส่งลูกน้องมานี้คงเพราะเป็นห่วงกลัวฉันจะได้รับอันตราย ไม่ต้องทำหน้าเครียดคิดมากกันหรอกเชื่อโรสสิค่ะหนุ่มๆ^^" ไอ้พวกนั้น! ไปทำอีท่าไหนถึงให้โดนจับได้ละเนี่ยทั้งที่บอกให้ซ่อนตัวดีๆแล้วนะ


"แน่ใจนะว่าไม่มีอย่างอื่น?" ไวน์ถามย้ำ


"ไอ้บ้า! ฉันไม่คิดคบคนอายุแก่รุ่นพ่อหรอกย่ะคิดอะไรของแกเนี่ย" นั้นพ่อฉันเว้ยยยยยยย


"..........แล้วคนที่ชื่อไบรอันละ" คิงที่เงียบอยู่นานถามขึ้นมา ไหนๆก็นั่งเปิดอกคุยกันแล้วถามสิ่งที่คาใจแม่งไปซะเลยไอ้คิง


"ไบรอัน? ไม่รู้จักนะใครเหรอ?" โรสคิดชื่อคนที่เธอรู้จักแต่ก็ไม่มีคนชื่อนี้เลย


".....ป่าว ไม่มีไร"


"อะ ขอคุยงานเดี๋ยวนะ" โทรศัพท์สั่นขึ้นมาโรสดูชื่อคนที่โทรมาหาเธอซึ่งอ่านแล้วต้องตกใจเพราะคนโทรนั้นเป็นคนเดียวกันกับที่เพื่อนเธอกำลังพูดถึงกันอยู่ คิงที่รู้หน้าที่อุ้มโรสไปนั่งคุยงานที่ใต้ต้นไม้ไม่ไกลจากสายตาเขามากนักก่อนจะเดินกลับมานั่งที่โต๊ะตัวเดิม


"รักเมียเหลือเกินนะมึงชาตินี้กะจะไม่ให้ตีนไอ้โรสมันแตะพื้นรึไง" ซันแซวเพื่อนที่เดินมานั่งเก้าอี้


"โรสไม่สบายอยู่"


"ฝีมือมึงใช่ไหม กูเคยเตือนมึงไปแล้วว่าไง" วูฟถามนิ่งๆแต่สายแอบดุ


"เล่นเอาเดินไม่ได้แบบนี้ระวังมันจะหนีไปหาผัวใหม่นะเว้ยไอ้คิง เบาๆหน่อยก็ดีนั้นมันทั้งเพื่อนทั้งเมียทั้งแม่คนที่สองของมึงด้วยนะเว้ย" ไวน์พูดเตือนขำๆ


"สัส!ปากหมา! กูรู้กูผิด...กูหน้ามืดไปหน่อย" คิงตอบอย่าสำนึกผิดจริงมองไปดูคนที่คุยโทรศัพท์อยู่คนเดียว


"นี่มึงหลงเมียถึงขนาดนี้เลยเหรอว่ะเพื่อนกู ตายๆตายแน่ๆไอ้คิงเสียภาพลักษณ์ราชาผู้ไร้เทียมทานหมด 5555" ไวน์ส่ายหน้าขำกับท่าทางเพื่อนในปัจจุบัน


"หมดกันอดีตราชาเสือเจ้าชู้มั่วหญิงไม่ซ้ำหน้า ตอนนี้กลายเป็นคนหลงเมียไปซะละ 55555" ซันพูดขำตามไวน์


"อะไรๆใครหลง นี้เขาเรียกว่ารักเมียมากเว้ยสักวันเดี๋ยวพวกมึงก็จะเป็นแบบกู ไอ้วูฟมึงไม่ต้องไปขำตามไอ้เวรสองตัวนี้เลยนะ" คิงเก๊กหน้าหันไปโวยเพื่อนที่นั่งขำเงียบๆ


"โอ้ๆไม่อยากสิครับคุณชายคิง พูดไม่เพราะแบบนี้ระวังโรสไม่รักเอานะครับ^^ ฮ่าๆๆ" ซันแซวคนหลงเมียหนักขึ้นกว่าเดิมพร้อมเสียงหัวเราะเพื่อนอีกสองคนที่ขำตามมา


"ไม่รักกูก็บ้าแล้ว หล่อรวยล้นฟ้าลีลาเด็ดซะขนาดนี้ใครบ้างจะไม่รักกูครับเพื่อน" คิงพูดอย่างมั่นใจในตัวเองเชื่อว่าไม่มีส่วนไหนที่สาวมองแล้วจะไม่หลงรักเขาขนาดไม่มองหน้ากันแค่เดินผ่านสาวๆต่างพาหันมองหันหลังคอแทบหัก


"กูก็เห็นมึงมีดีก็แค่รวยกับเซ็กส์เด็ดเท่านั้นแหละ" วูฟพูดเล่นเอาคิงรู้สึกเจ็บที่อกจี๊ดๆ


"แค่นี่อะไรกูมีดีออกจะเยอะแยะ กูเรียนดีขยับทำงานไง"


"โรสมันได้เกลียดนิยมอันดับหนึ่ง ขยันทำงานมากกว่ามึง สวยก็สวยหุ่นก็ดีเอ็กซ์แตกแบบสุดๆ ใครอยู่ด้วยต่างก็สนุกสบายใจ ยิ้มหวานมาทีนี่หนุ่มๆแทบละลาย ทำอาหารก็เป็นงานฝีมือก็ได้คุณสมบัติว่าที่ภรรยาแห่งชาติชัดๆ นี้แหละแม่ของลูกกูเลย" ซันพูดขึ้นมาเลยเอาคิงนิ่งเงียบไปเลย


"ใช่/ใช่" วูฟกับไวน์พูดพร้อมกันเห็นด้วยกับที่เพื่อนซันพูดมาทั้งหมด


"ไอ้สัส! นั้นเมียเพื่อน ไอ้เพื่อนเลว กูเพื่อนพวกมึงนะเว้ยพวกมึงต้องเข้าข้างกูสิว่ะ" คิงโวยวายที่เพื่อนไม่เข้าข้างตัวเองเลย เลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆพวกมึง


"โรสก็เพื่อนกู" ไวน์พูดแย้ง


"แต่กูรู้จักพวกมึงก่อนโรส" คิงแย้งตอบ


"แต่โรสสวย/แต่โรสสวย/แต่โรสสวย" สามหนุ่มหล่อรวมใจพูดพร้อมเพียงกันอย่างหนักแน่น


".....ไอ้เพื่อนทรยศ!" เสียงเพื่อนสนิทเริ่มทะเลาะเล่นกันแบบเด็กๆก่อนจะเริ่มคุยเรื่องอะไรต่อมิอะไรกันจนคิงอุ้มร่างบางกลับมานั่งที่โต๊ะ


"ไปเที่ยวงานเทศกาลกันฉันเห็นเขามาประกาศนะแล้วตอนกลางคืนเราก็ไปปาร์ตี้กันต่องานจัดที่ริมหาดต้องมันแน่ๆ นะๆไปกันช่วงไปไม่ได้ปาร์ตี้เลยอ่า" โรสนั่งเก้าอี้ปุ๊บพูดชวนเที่ยวทันที


"จัดไป/จัดไป/จัดไป/จัดไป" สี่หนุ่มหล่อพูดพร้อมกัน เรื่องสนุกๆกลุ่มนี้ไม่พลาดอยู่แล้ว


========================

อาจจะลงช้าหน่อยขอโทษด้วยนะ ผู้แต่งนั้นไม่ค่อยว่างเป็นเวลาสักเท่าไหร่แต่ว่างเมื่อไหร่ก็จะมาแต่งให้ต่อตลอดเลยนะจ๊ะ ขอบคุณที่ติดตามอ่านนิยายด้วย^^

................รอติดตามอ่านตอนต่อไปนะจ๊ะ^3^


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น