หัวหยอย

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 ลางสังหรณ์

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 ลางสังหรณ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 356

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2561 14:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 ลางสังหรณ์
แบบอักษร

                ทิพวรรณค่อยๆลืมตาขึ้นมา หลังจากที่เธอหลับไปนานเท่าไหร่แล้วก็มิอาจรู้ได้ อาจเป็นเพราะว่าเธอเพลียจากการคลอดเจ้าตัวเล็กเมื่อไม่นานมานี้ ทันทีที่เธอลืมตาขึ้นมา เธอเห็นสามีของเธอกำลังนั่งสัปหงกอยู่บนโซฟาตัวเล็กของทางโรงพยาบาล เธอไม่กล้าปลุกสามีของเธอในทันที แต่เธอค่อยๆขยับตัวและปรับเตียงให้สูงขึ้นกว่าเดิม เป็นการบอกสามีทางอ้อมว่าเธอตื่นแล้ว

                “อ้าว...ตื่นแล้วหรอทิพย์” ภาณุเดชสลัดความงัวเงียออกไปเมื่อเห็นว่าภรรยาสุดที่รักตื่นขึ้นมาแล้ว เขาอยากคุยกับภรรยาและอยากขอโทษที่เขาไม่ได้เข้าไปให้กำลังใจเธอ

                “ฉันอยากเห็นหน้าลูกน่ะพี่” ไม่รู้ทำไมทิพวรรณถึงอยากเจอลูกเหลือเกิน เธอมีความรู้สึกเหมือนกับ’ทัพพ์’จะได้รับอันตราย ผู้เป็นสามีพยักหน้าและกำลังจะเดินออกไปหาพยาบาลเจี๊ยบเพื่อบอกความต้องการของภรรยา แต่ยังไม่ทันที่เขาจะเปิดประตู ก็มีคนเปิดประตูเข้ามาอย่างรวดเร็วจนแทบจะชนหน้าของภาณุเดช ไม่ใช่ใครที่ไหน...พยาบาลเจี๊ยบนั่นเอง

                “คุณภาณุเดชคะ ตอนนี้น้องทัพพ์หายไปจากห้องเด็กอ่อนค่ะ ไม่ทราบว่าคุณได้เอาตัวน้องทัพพ์มารึเปล่าคะ ?” พยาบาลเจี๊ยบถามภาณุเดชด้วยท่าทีระส่ำระสาย พลางสอดสายตาเข้ามาดู เผื่อว่าเขาจะนำตัวของเด็กออกมาแล้ว...แต่ก็ไม่พบ

                “อะไรนะครับ ! แต่ผมยังไม่ได้เจอน้องทัพพ์เลยนะครับ ผมยังไม่รู้เลยว่าน้องทัพพ์อยู่ตรงไหน แบบนี้ผมจะเอาลูกผมมาได้อย่างไรล่ะครับคุณพยาบาล ผมว่าต้องมีอะไรผิดพลาดหรือเข้าใจอะไรผิดแน่เลย ใช่หรือเปล่าครับ?” ภาณุเดชพยายามคาดคั้นเอาคำตอบจากพยาบาลเจี๊ยบพลางคิดไปว่าต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆ

                “ไม่ผิดแน่นอนค่ะ ถ้าไม่เชื่อเชิญคุณมาดูกับดิฉันให้เห็นกับตาเลยค่ะ อ้อ...แล้วคุณแม่อย่าเพิ่งขยับเขยื้อนตัวนะคะ เราเชื่อว่าลูกของพวกคุณอยู่ในโรงพยาบาลนี้แน่นอนค่ะ เราจะรีบหาให้เร็วที่สุด”

                “ฮือ...ลูกแม่ ลูกแม่ อย่าไปไหนนะลูก”


                ภาณุเดชและพยาบาลเจี๊ยบกึ่งเดินกึ่งวิ่งไปที่ห้องเด็กอ่อนอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มพยายามมองหาลูกของตนเอง ถึงแม้ว่าเขาจะยังไม่เคยเห็นหน้าลูกน้อยก็ตาม เขาพยายามมองหาป้ายชื่อ ‘ด.ช. ทัพพ์ เกษมรัตน์’ แล้วเขาก็พบ...พบเพียงเตียงที่มีป้ายชื่อติด แต่ไม่เห็นว่ามีลูกน้อยของตนนอนอยู่บนเตียง

“คุณพยาบาล คุณเอาลูกผมไปไว้ไหน คุณเอาลูกผมไปไว้ที่ไหน !” ภาณุเดชตะโกนถามพยาบาลอย่างเหลืออด มือทั้งสองข้างจับที่ไหล่ของพยาบาลเจี๊ยบแล้วเขย่าอย่างแรง เขาคิดว่าโรงพยาบาลเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดแล้วแต่กลับเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นมา ถ้าหากลูกเป็นอะไรขึ้นมา จะไม่ยอมให้อภัยโรงพยาบาลนี้เด็ดขาด

“คุณภาณุเดชใจเย็นๆก่อนนะคะ ตอนนี้ทางเราได้ประสานกับทุกแผนกในโรงพยาบาลเรียบร้อยแล้วค่ะ เดี๋ยวฉันกับนายแพทย์วศินจะรีบไปช่วยตามหาน้องทัพพ์อีกแรงนะคะ” พยาบาลเจี๊ยบเอาน้ำเย็นเข้าลูบ กลัวว่าหากภาณุเดชอาละวาดแล้วเรื่องจะยิ่งเลวร้ายเข้าไปใหญ่

ความคิดเห็น