โรมสิงห์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : การเริ่มต้น

คำค้น : นิยายอีโรติก 20+ 18+ 25+ ทาสรักทาสสิเน่หา

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 183

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2561 11:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การเริ่มต้น
แบบอักษร

“มาแล้วครับนายครับ”

ภาคิน ลูกน้องคนสนิทของเจ้าสัวเพียงดินเอ่ยขึ้นพร้อมกับดันตัวหญิงสาวให้ก้าวไปด้านหน้า และนั่นเป็นการประจันหน้ากันครั้งแรกของเธอและเขา

เจ้าสัวเพียงดินจดจ้องมองเรือนร่างสวยอย่างพึงพอใจ ใบหน้านิ่งเฉยของเธอถึงแม้จะดูบึ้งตึงไปสักเล็กน้อยแต่ก็ยังคงดูสวยราวกับรูปเขียน

กลิ่นดอกแก้ว หญิงสาวชาวบ้านที่มีรูปร่างหน้าตาเทียบได้กับนางเอกละครเบอร์หนึ่งยืนแน่นิ่งอยู่อย่างนั้น เธอดูสวยหมดจดจนคนตรงหน้าแทบจะอดใจไว้ไม่ไหว เธอมาที่นี่เพื่อชดใช้หนี้สินให้ผู้เป็นพ่อและแม่ของเธอ เธอรู้ดีว่างานนั้นคืออะไร

“ชื่ออะไร” เจ้าสัวรูปหล่อถามขึ้นห้วนๆ พลางจดจ้องไล่เรียงสายตาคมไปทั่วเรือนร่างสวยของหญิงสาว ก่อนจะเผยอยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย

“กลิ่นดอกแก้ว”

เธอตอบน้ำเสียงสั่น เหมือนว่าเกรงกลัวในสายตาหื่นกระหายที่กำลังจดจ้องเธออยู่ แต่เอาเถอะ เธอเตรียมใจมาแล้ว

“ชื่อของเธอเพราะจัง ดูเหมาะกับเธอดีนะ”

เขาพูดชื่นชมเสียงนุ่ม แล้วก้าวเท้าเข้ามาประชิดร่างของเธอเอาไว้ ก่อนจะสูดดมกลิ่นกายหอมจากตัวเธออย่างไม่เกรงใจ

“หอม. . . . . เหมือนกับชื่อของเธอเลย” เขาพูดเสียงกระเส่า ก่อนจะถอยตัวออกไปยืนมองเธออยู่ที่เดิม

“รู้ใช่ไหมว่ามาอยู่ที่นี่ต้องทำอะไร” เขาพูดขึ้น

หญิงสาวพยักหน้ารับ เธอรู้อยู่แล้วว่าที่นี่คือเรือนโคมเขียว หรือเรียกภาษาชาวบ้านก็คือ ซ่อง นั่นเอง และเธอก็เตรียมใจมาเป็นอย่างดีแล้ว นั่นเพราะเธอไม่มีทางเลือก หากเธอไม่ทำ พวกเขาก็จะทำร้ายพ่อแม่ของเธอ เธอทนไม่ได้แน่หากต้องเห็นพ่อกับแม่ที่เลี้ยงดูเธอมาถูกทำร้าย


“ถ้าอย่างนั้น. . .เธอก็ต้องมาทดลองงานกับฉันในนี้ซะก่อน”

เจ้าสัวรูปหล่อพูดพลางชี้เข้าไปยังห้องของเขา หญิงสาวยืนสั่นเทิ้มอย่างหวาดกลัว ไหนเธอเตรียมใจมาแล้วไง แล้วทำไมพอถึงเวลาจริงๆต้องกลัวด้วย? เธอคิด พลางยืนนิ่งอยู่แบบนั้น


ภาคิน ลูกน้องคนสนิทที่ยืนดูเหตุการณ์ทุกอย่างอยู่ใกล้ๆ เขารู้สึกแปลกใจที่อยู่ๆเจ้านายของเขาก็ขอเป็นผู้สอนงานเด็กสาวคนใหม่นี้เอง เพราะปกติแล้วคนที่จะได้ลิ้มลองรสหอมหวลจากหญิงสาวคนใหม่ก่อนใครมักจะเป็นเขา เขาคือผู้คุมของที่นี่ ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนก็ต้องผ่านมือเขาก่อนเสมอ แต่กับเด็กสาวแสนสวยตรงหน้านี่ไม่ใช่

เขานึกเสียดายอยู่ไม่น้อย แต่ก็ขัดขวางผู้เป็นเจ้านายไม่ได้ มีทางเดียวก็คือ ต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกคุณทิพย์มายา คุณทิพย์มายา ก็คือภรรยาแบบถูกต้องตามกฏหมายของเจ้าสัวเพียงดิน ถึงหล่อนจะชินชากับความเจ้าชู้มักมากของผัวรัก แต่หล่อนก็ไม่เคยปล่อยให้ผู้หญิงคนไหนอยู่เหนือกว่าหล่อนได้ หากเป็นเพียงนางบำเรอชั่วคราวก็คงจะไม่เป็นอะไร แต่หากมีผู้หญิงคนไหนถูกเชิดชูจากเจ้าสัวเพียงดินล่ะก็ หล่อนจะทำทุกวิถีทางเพื่อกำจัดมันไปให้พ้นๆ

ภาคินกำลังยืนคิดอยู่ว่าจะหาทางบอกคุณทิพย์มายายังไง เพราะถ้าหากบอกไป เจ้าสัวก็จะรู้ทันทีว่าเรื่องทั้งหมดหลุดออกมาจากเขา เพราะเขาเป็นเพียงคนเดียวที่รู้เรื่องนี้

เขายืนจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าพร้อมกับลอบถอนหายใจอ่อน และคงต้องยอมให้เธอเข้าไปในห้องของเจ้าสัวนั้นแต่โดยดี รู้แบบนี้เขาน่าจะจัดการกับเธอก่อนพามาที่นี่ ชายหนุ่มได้แต่คิดเสียดายอยู่แบบนั้น ก่อนจะโค้งคำนับให้ผู้เป็นเจ้านายหนึ่งที แล้วเดินออกไปอย่างเงียบๆ นั่นเป็นเพราะหมดหน้าที่ของเขาแล้ว


เมื่อเจ้านายรูปหล่อเห็นว่าคนเป็นลูกน้องเดินออกไปแล้ว เขาก็ต้องเผยยิ้มอ่อนออกมา ลูกน้องคนนี้รู้ใจเขาไปซะทั้งหมด มันเดินออกไปเพราะคงไม่อยากอยู่ขัดขวางความสุขของเขา 

เขาจ้องมองเธอพลางยิ้มออกมาเพียงเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปประชิดร่างของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า เธอก้าวเท้าถอยหลังไปหนึ่งก้าวด้วยความตกใจกลัว แต่แล้วก็ต้องกลัวยิ่งกว่าเก่าเมื่อชายหนุ่มตรงหน้าเธอดึงรั้งร่างของเธอเข้าไปสวมกอดแล้วพยายามลวนลามเธออย่างหื่นกระหาย เธอเริ่มไม่อยากทำงานแบบนี้แล้ว จู่ๆเธอก็คิดเปลี่ยนใจขึ้นมา แต่กว่าจะคิดได้ก็สายเกินไปเสียแล้ว

“อย่านะ ปล่อยฉันนะ”

กลิ่นดอกแก้ว โวยวายพร้อมกับปัดมือเรียวไปมาเพื่อเป็นการป้องกันตัว แต่แล้วเธอก็ถูกรัดแน่นไว้ด้วยพันธนาการอันหนักหน่วง ข้อมือเล็กถูกมือหนาใหญ่จับไว้แน่น จนเธอดิ้นไปไหนไม่ได้

“อย่าทำฉันเลย ฉันขอร้อง ปล่อยฉันไปเถอะ ฮือๆ”

เธอร้องไห้ออกมาพลางขอร้องอ้อนวอนชายหนุ่มตรงหน้าอย่างมีความหวัง แต่แล้วความหวังสุดท้ายของเธอก็ดับวูบลงอย่างรวดเร็ว

“ฉันคงทำแบบนั้นไม่ได้หรอก เพราะเธอยังไม่ได้ชดใช้หนี้ให้พ่อแม่ของเธอเลย”

เจ้าสัวเพียงดินพูดแล้วจึงรวบร่างบางขึ้นพาดบ่า ก่อนจะเดินสาวเท้าเข้าไปยังห้องนอนของตน.....


คอมเม้นติชมกันได้นะครับ ถือว่าเป็นการให้กำลังใจนักเขียนเน๊อะ ขอบคุณครับ

ความคิดเห็น