ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ยั่วดีนัก!...จัดหนักให้!! ตอนที่ 32 [END]

ชื่อตอน : ยั่วดีนัก!...จัดหนักให้!! ตอนที่ 32 [END]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 115.6k

ความคิดเห็น : 474

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ม.ค. 2558 04:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ยั่วดีนัก!...จัดหนักให้!! ตอนที่ 32 [END]
แบบอักษร

 

 

 

 

ยั่วดีนัก!...จัดหนักให้!!ตอนที่ 32 END

Author:   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

 

 

“จั๊มพ์ มึงอาบน้ำรอไปก่อนนะ กูจะออกไปข้างนอกแป๊บเดียว เดี๋ยวกลับมา” ดิสโก้ที่แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว ออกมาบอกกับจั๊มพ์เปอร์ที่นั่งอยู่ที่ห้องรับแขก

 

 

“พี่ดิสจะไปไหน” จั๊มพ์เปอร์ถามขึ้นทันที

 

 

“เค้าส่งข้อความมา บอกว่ารถเสียอยู่ตรงถนน XXX ให้กูไปรับ” ดิสโก้บอกกลับ จั๊มพ์เปอร์ขมวดคิ้วเข้าหากันน้อยๆ

 

 

“คุณลุงน่ะเหรอฮะ” จั๊มพ์เปอร์ถามเพื่อความแน่ใจ ดิสโก้พยักหน้ารับ

“แล้วพี่ดิสโทรกลับไปรึยัง” จั๊มพ์เปอร์ถามต่อ

 

 

“โทร แล้ว แต่ติดต่อไม่ได้” ดิสโก้ตอบกลับ

“มึงอยู่บ้านดีๆล่ะ เดี๋ยวกูกลับมา” ดิสโก้พูดบอกก่อนจะเดินไปคว้าหมวกกันน็อคของตนเองเพื่อออกไปดูพ่อ

..

..

..

..

“อ่า สบายตัวหน่อย” จั๊มพ์เปอร์พูดกับตัวเองเมื่ออาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย แล้วเดินเช็ดผมออกมาจากห้องน้ำ พลางมองนาฬิกาข้างผนังไปด้วย ว่าดิสโก้ออกไปนานรึยัง

 

 

ออดด

 

เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้น ทำให้จั๊มพ์เปอร์สะดุ้งน้อยๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องนอนเพื่อไปเปิดประตู แต่พอเปิดแง้มๆออกไปก็ไม่เห็นใคร

“ใครมากดเล่นรึเปล่าวะ” จั๊มพ์เปอร์บ่นกับตัวเอง ก่อนจะกลับเข้าบ้านพร้อมกับปิดประตู

 

 

แคร้ง..

เสียงของบางอย่างในครัวหล่น ทำให้จั๊มพ์เปอร์ขมวดคิ้วเข้าหากัน พร้อมกับเดินไปดู ประตูห้องครัวด้านหลังถูกเปิดทิ้งไว้

 

 

เมี้ยววว.

เสียงร้องของแมวดังขึ้น ทำให้จั๊มพ์เปอร์ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าเป็นแมว จั๊มพ์เปอร์เดินไปดูก็พบว่าแมวกำลังกินเศษขนมปังอยู่

“แมวใครเนี่ย” จั๊มพ์เปอร์พึมพำก่อนจะนั่งยองๆเกาคางแมวยิ้มๆ

 

พรึ่บ!!

 

“อื๊ออออ” เด็กหนุ่มสะดุ้งตกใจเมื่ออยู่ๆก็มีผ้าเช็ดหน้าผืนหนาประกบปิดปากปิดจมูกจากทางด้านหลัง กลิ่นบางอย่างโชยเข้ามาในจมูกเมื่อจั๊มพ์เปอร์สูดอากาศเข้าไป เด็กหนุ่มดิ้นไปมา ลืมไปเลยว่าตนเองเจ็บข้อเท้าอยู่ จั๊มพ์เปอร์พยายามยกมือขึ้นมาแกะมือของคนที่เอาผ้าปิดจมูกของตนเองออก แต่ดูเหมือนจะสู้แรงอีกฝ่ายไม่ไหว กลิ่นที่โชยเข้ามา ทำให้จั๊มพ์เปอร์รู้สึกร่างกายอ่อนแรง ทำให้รู้ตัวว่าตนเองโดนวางยาสลบแน่ๆ แต่จะฝืนก็ฝืนไม่ไหว ดวงตากลมค่อยๆหรี่ลงทีละนิด สติทุกอย่างดับวูบไปทันที

..

..

..

..

ดิสโก้ขี่รถมอเตอร์ไซค์ไปตามถนนที่พ่อตนเองส่งข้อความมาบอก แต่ขับออกไปไกลจากตัวเมืองมากเท่าไรก็ไม่มีวี่แววของรถพ่อตนเอง ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที ดิสโก้จอดรถเข้าข้างทาง พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ออกมากดโทรหาพ่อตนเองอีกครั้ง แต่ก็ติดต่อไม่ได้เหมือนเดิมจนดิสโก้คิดในใจว่า จะลองขี่ต่อไปอีกนิด ถ้ายังไม่เจออีกก็จะขี่รถกลับบ้านตนเอง เพราะตอนนี้ก็เย็นมากแล้วด้วย เมื่อขี่ต่อไปจนถึงทางแยกไปถนนอีกเส้น ดิสโก้จึงวนรถกลับ พร้อมกับบิดเต็มที่เพื่อกลับบ้าน เนื่องจากเขารู้สึกไม่ดีสักเท่าไร ดิสโก้ขี่รถกลับมาถึงบ้านตอนที่ฟ้าเริ่มมืดแล้ว ชายหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากัน เมื่อเห็นรถพ่อของตนเองจอดอยู่หน้าบ้าน ดิสโก้เหวี่ยงหมวกกันน็อคลงพื้นพร้อมกับตรงไปเปิดประตูบ้าน แต่ประตูบ้านล็อค ดิสโก้ก็รีบเอากุญแจสำรองที่ซ่อนเอาไว้ ขึ้นมาไขทันที ชายหนุ่มเปิดไฟในบ้านพร้อมกับกวาดสายตามองหาจั๊มพ์เปอร์กับพ่อตนเอง

 

“จั๊มพ์!!!” ดิสโก้ตะโกนเรียกลั่นบ้าน แต่ไม่มีเสียงตอบรับ ชายหนุ่มหัวใจเต้นระรัว บรรยากาศเดิมๆที่เคยเจอวนกลับมาในสมองอีกครั้ง ร่างแกร่งเดินไปที่ห้องนอนของตนเอง มือแกร่งสั่นเทาเอื้อมไปบิดลูกบิด คอของดิสโก้แห้งผาก ทันทีที่เปิดประตูเข้าไป ร่างแกร่งตัวชาวาบ เมื่อเห็นร่างของคนสองคน นอนกอดเกยกันอยู่บนเตียงของเขา จั๊มพ์เปอร์กับพ่อของดิสโก้ เปลือยเปล่าด้วยกันทั้งคู่ โดยที่จั๊มพ์เปอร์นอนซุกอยู่ในอ้อมกอดของพ่อดิสโก้  ดิสโก้ตรงเข้าไปที่เตียงทันที

 

 

พรึ่บ!

 

“ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้!! ไอ้จั๊มพ์! แม่ง สัสเอ๊ย ลุกขึ้นมา” ดิสโก้กระชากจั๊มพ์เปอร์อย่างแรงพร้อมกับเขย่าร่างเล็ก จั๊มพ์เปอร์ปรือตาขึ้นน้อยๆ

 

 

“พี่ดิส” จั๊มพ์เปอร์เรียกดิสโก้เสียงแผ่ว ดิสโก้ใบหน้าโกรธขึงทำให้จั๊มพ์เปอร์มองอย่างไม่เข้าใจ

 

 

“มึงทำเหี้ยอะไรของมึงห้ะ! มึงหักหลังกูอีกแล้วใช่มั้ย” เสียงตะคอกของดิสโก้ดังลั่น ทำให้พ่อของเขาตื่นขึ้นมาอีกคน จั๊มพ์เปอร์ขมวดคิ้วเข้าหากัน

 

 

“เสียงอะไร” เสียงพ่อของดิสโก้พูดถามขึ้นมาก่อนจะลุกขึ้นมานั่งอย่างมึนๆ จั๊มพ์เปอร์หันไปมองก่อนจะตาเบิกกว้าง

 

 

“คุณลุง” จั๊มพ์เปอร์เรียกพ่อของดิสโก้ด้วยความตกใจ พ่อของดิสโก้ก็มองคนทั้งสองอย่างงงๆเช่นเดียวกัน

 

 

“หึ ในที่สุดก็ซ้ำรอยเดิม เห็นกูเป็นไอ้โง่ใช่มั้ยห้ะ!!” ดิสโก้ตวาดลั่น

 

 

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น” พ่อของดิสโก้ถามขึ้นเมื่อรู้สึกตัวแล้วว่าตนเองไม่ได้ใส่อะไรเลย และจั๊มพ์เปอร์ก็อยู่ในสภาพเดียวกับเขา

 

 

“นอนแก้ผ้าด้วยกันอยู่บนเตียงแบบนี้ จะให้หมายความว่ายังไงล่ะ!! มึงทำกูแสบมากนะจั๊มพ์” ดิสโก้พูดเสียงดังใส่พ่อตนเอง แล้วหันมาต่อว่าจั๊มพ์เปอร์อีกคน จั๊มพ์เปอร์ส่ายหน้าไปมาด้วยดวงตาที่ร้อนผ่าว

 

 

“มันไม่ใช่อย่างที่พี่ดิสคิดนะฮะ” จั๊มพ์เปอร์พูดออกมาเสียงสั่น

 

 

“มันจะไม่ใช่ได้ยังไง!! ทุเรศ ขนาดนี้แล้วยังจะกล้าตอแหลใส่กูอีกเหรอห้ะ!” ดิสโก้พูดพร้อมกับเหวี่ยงจั๊มพ์เปอร์ลงบนเตียง

 

 

“ดิส ฟังพ่อก่อน” ไกรสรก็พยายามอธิบาย เพราะเขาเองยังงงอยู่ว่า ตนเองมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง

 

 

“คุณไม่ใช่พ่อผม!” ดิสโก้พูดเสียงกร้าว ในขณะที่จั๊มพ์เปอร์นั่งร้องไห้พร้อมกับผ้าห่มคลุมกาย

“ชอบใช่มั้ย ลักกินขโมยกินน่ะ งั้นก็เชิญเลย เชิญเสพสุขกันตามสบาย ต่อไปนี้เราไม่ใช่คนรู้จักกันอีกต่อไป!” ดิสโก้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงเจ็บปวด จั๊มพ์เปอร์ผวากอดเอวของดิสโก้เอาไว้อย่างรวดเร็ว ไกรสรเองก็ควานหากางเกงที่ตกอยู่ปลายเตียงมาใส่อย่างรวดเร็วเช่นเดียวกัน

 

 

“ฮึกก..พี่ดิส ฟังจั๊มพ์ก่อน” เด็กหนุ่มสะอื้นออกมา ดิสโก้แกะมือของจั๊มพ์เปอร์ออกอย่างแรง

 

 

“ดิส เรื่องนี้มัน..” ไกรสรจะพูดอีกคน

 

 

“หยุด! ผมไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น” ดิสโก้ตัดบททุกอย่าง พยายามไม่หันไปมองจั๊มพ์เปอร์

 

 

“แต่แกต้องฟัง” พ่อของดิสโก้เดินมาจับแขนลูกชายเอาไว้ แต่ดิสโก้สะบัดออกอย่างแรง

 

 

“พอได้แล้ว!! ไม่ต้องมาอธิบายอะไรแล้ว” ดิสโก้ตวาดใส่พ่อตนเองเสียงดังลั่น ก่อนจะทำท่าเดินออกนอกห้องนอน

 

 

“ดิสโก้...อึ่ก..” เสียงพ่อของดิสโก้ดังขึ้น ก่อนที่จะล้มลงบนพื้นห้องพร้อมกับจับตำแหน่งหัวใจตัวเองเอาไว้ด้วย

 

 

“คุณลุง! เป็นอะไรฮะ ฮึกก...พี่ดิส ช่วยคุณลุงด้วย” จั๊มพ์เปอร์กรีดร้องเรียกดิสโก้ออกมา ทำให้ดิสโก้หันไปมองแล้วพบว่าพ่อตนเองกำลังมีสีหน้าเจ็บปวดและล้มลงนอนคว่ำอยู่บนพื้น ร่างแกร่งรีบกลับมาประคองอย่างรวดเร็ว

 

 

“เป็นอะไร! แม่งเอ๊ย” ดิสโก้สบถออกมาอย่างหงุดหงิดก่อนจะรีบช้อนตัวพ่อตนเองขึ้นมาอุ้ม จั๊มพ์เปอร์ก็รีบมองหาเสื้อผ้าตนเอง เมื่อพบว่าถูกวางเอาไว้ที่พื้นข้างเตียงก็รีบหยิบมาใส่ พร้อมกับเดินกระเผลกตามดิสโก้ออกมาที่รถ ดิสโก้ประคองพ่อตนเองเอาไว้ แล้วเปิดประตูรถพ่อตนเองด้วยท่าทางทุลักทุเล จนจั๊มพ์เปอร์ออกมาเปิดให้ ดิสโก้จึงพาพ่อตนเองเข้าไปในรถ จั๊มพ์เปอร์กระโดดตามขึ้นรถมาด้วย ตอนนี้ดิสโก้ไม่มีเวลามาเถียงอะไรกับจั๊มพ์เปอร์แล้ว เขารีบพาพ่อตนเองไปยังโรงพยาบาลทันที อาการเท่าที่เห็น ดิสโก้เดาได้ว่าพ่อตนเองต้องเป็นอะไรเกี่ยวกับหัวใจ เพราะอาการเหมือนตอนที่แม่ของดิสโก้เป็นไม่มีผิด เมื่อมาถึงโรงพยาบาลไกรสรก็ถูกนำตัวเข้าห้องฉุกเฉิน จั๊มพ์เปอร์ร้องไห้สะอื้นมาตลอดทาง ดิสโก้นั่งลงที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉินด้วยสีหน้าเครียดๆ

 

 

“ฮึกก พี่ดิส” จั๊มพ์เปอร์สะอื้น ทำท่าจะยื่นมือมาหาดิสโก้ แต่ดิสโก้ขยับถอยห่าง

 

 

“กลับไปซะ โทรให้พี่มึงมารับกลับบ้านไปซะ” ดิสโก้กัดฟันพูดกรอด

 

 

“แต่..ฮึก..” จั๊มพ์เปอร์จะค้าน อาการมึนงงยังคงมีอยู่ แต่เด็กหนุ่มก็ฝืนเอาไว้

 

 

“ไปซะ” ดิสโก้พูดกดเสียงต่ำลงอีก จั๊มพ์เปอร์จำต้องหยิบโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกง ออกมากดโทรหาจิม

 

 

“พรุ่งนี้ จั๊มพ์จะมาหาพี่ดิสนะฮะ” เด็กหนุ่มบอกเสียงสั่น ช่วงที่รอจิมมารับ ดิสโก้นั่งนิ่งไม่ได้พูดอะไร จนกระทั่งจิมเดินเข้ามา พร้อมกับโรสที่พึ่งมาถึงเช่นเดียวกัน

 

 

“เกิดอะไรขึ้นคะดิส พยาบาลโทรไปหาโรส บอกว่าคุณไกรสรอยู่ในห้องฉุกเฉิน” หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงละล่ำละลั่ก แต่ดิสโก้ไม่ตอบ ส่วนจิมก็มาจับแขนน้องชายตนเองเบาๆ จั๊มพ์เปอร์หันไปกอดพี่ชายตนเองเอาไว้ด้วยร่างกายที่สั่นเทา ดิสโก้หันมามองนิดๆ แล้วก็หันหนีไปอีกทาง

 

 

//กลับบ้านเลยมั้ย มีอะไรไปคุยกันที่บ้าน// จิมพูดกับน้องชายตนเองเบาๆ จั๊มพ์เปอร์พยักหน้ารับ แล้วหันมามองดิสโก้นิดๆ

 

 

“จั๊มพ์กลับก่อนนะฮะ พรุ่งนี้จั๊มพ์จะมาหาพี่ดิส เราสองคนมีเรื่องต้องคุยกัน พี่ดิสกำลังเข้าใจจั๊มพ์ผิด” เด็กหนุ่มบอกเสียงสั่น ดิสโก้ไม่หันมามองเด็กหนุ่มเลยสักนิด จนจิมต้องประคองออกไป

 

 

“เกิดอะไรขึ้นคะดิส บอกโรสมาสิคะ” หญิงสาวได้โอกาสนั่งข้างๆดิสโก้แล้วถามขึ้นมาทันที ดิสโก้หันมามองหน้าหญิงสาวนิดๆ

 

 

“หึ ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยไง ไอ้เปี๊ยกมันทำเหมือนที่เธอทำกับชั้นไงล่ะ” ดิสโก้กัดฟันกรอด ทำให้หญิงสาวตาเบิกกว้าง

 

 

“อะไรนะคะ ละ..แล้ว..เด็กนั่นทำอะไรกับใคร” หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงตกใจ ดิสโก้หันไปมองที่ประตูห้องฉุกเฉิน หญิงสาวยกมือขึ้นมาทาบอก

“ดิสจะบอกว่า เด็กนั่นกับคุณไกรสรงั้นเหรอ” หญิงสาวถามเสียงสั่น

 

 

“ใช่! ก็เหมือนกับที่เธอเคยทำไงล่ะ หักหลังชั้นอย่างหน้าด้านๆ” ดิสโก้จ้องหญิงสาวเขม็ง หญิงสาวน้ำตาเอ่อคลอ

 

 

“ไม่จริงนะคะ ฮึกก..โรสไม่เคยหักหลังคุณเลย” หญิงสาวพูดเสียงสั่น ดิสโก้ยกยิ้มมุมปากอย่างเยาะๆ

 

 

“ไอ้ที่หลับนอนกับคนๆนั้น เธอยังบอกว่าไม่ได้หักหลังอีกเหรอห้ะ” ดิสโก้ถามเสียงเข้ม แต่ไม่ได้ดังมากเท่าไรนัก หญิงสาวจับแขนดิสโก้ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลนองหน้า

 

 

“ดิสจะเชื่อโรสมั้ย ฮึกก ถ้าโรสจะบอกว่า โรสเคยมีอะไรกับพ่อคุณ แค่คืนนั้นครั้งเดียวเท่านั้น แล้วโรสก็ไม่ได้เต็มใจด้วย พ่อของคุณเมามากแล้วปล้ำโรส ฮึกก” หญิงสาวสะอื้นบอกออกมา ดิสโก้นิ่งไปนิด

 

 

“หึ ถ้าเค้าปล้ำเธอจริง เธอจะเข้ามาแทนที่แม่ของชั้นทำไม เธอจะเข้าไปอยู่กับเค้าที่บ้านใหญ่ทำไมห้ะ” ดิสโก้ถามต่อเสียงเข้ม

 

 

“ฮึกก...ก็พ่อของดิสเค้าขู่โรส ฮึกก...บอกว่าโรสเป็นของเขาแล้ว และถ้าโรสไม่อยู่กับเค้า  เค้าจะประจานโรสเรื่องคืนนั้นน่ะสิคะ ฮึกก...โรสรักดิส แต่โรสก็อายเกินที่จะป่าวประกาศบอกใคร ว่าถูกคนแก่คราวพ่อข่มขืน” หญิงสาวบอกออกมาต่อ ดิสโก้มองหน้าหญิงสาวนิ่งๆ

 

 

“แล้ววันที่แม่ชั้นตาย เธอกับเค้าเข้าไปทำอะไรในห้องที่แม่ชั้นนอนอยู่หะ” ดิสโก้ถามต่อ

 

 

“ฮึกก.. วันนั้นโรสตั้งใจจะไปขอโทษ แต่พ่อของดิส เค้าเข้าไปประกาศว่าจะให้โรสเป็นเมียอีกคน แม่ของดิสถึงได้ช้ำใจมาก โรสเองก็พยายามไม่ให้พ่อของดิสพูดทำร้ายจิตใจแม่ดิส แต่พ่อของดิสเค้าก็ยังพูดออกมา โรสเองก็ช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ โรสไม่คิดว่าจะทำให้แม่ของดิสหัวใจวาย ฮือออ” หญิงสาวบอกเสียงสะอื้นอย่างน่าสงสาร ดิสโก้นั่งเงียบไม่พูดอะไรต่อ สายตาคมก็จ้องไปที่ประตูห้องฉุกเฉิน พร้อมกับกัดฟันกรอด ในขณะที่หญิงสาวก็ลอบมองสีหน้าท่าทางของดิสโก้ไปด้วย ทั้งสองนั่งเงียบกันไปสักพักใหญ่ๆ ประตูห้องฉุกเฉินก็เปิดออก ดิสโก้ลุกขึ้นไปหาหมอที่ออกมาทันที

 

 

“เค้าเป็นไงบ้างครับ” ดิสโก้ถามขึ้น

 

 

“คุณไกรสรท่านวูบเพราะเกิดภาวะเครียดครับ แล้วก็มีอาการของโรคหัวใจแทรกซ้อนเข้ามาด้วย แต่ตอนนี้พ้นขีดอันตรายแล้วครับ เดี๋ยวผมจะย้ายให้ไปพักฟื้นที่ห้องพักรับรอง” หมอพูดบอก ดิสโก้กับโรสก็พูดขอบคุณหมอ ก่อนที่ดิสโก้จะเดินไปจัดการเรื่องห้องพักพิเศษให้

 

 

“เธอกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ” ดิสโก้พูดกับหญิงสาวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ตอนนี้ดิสโก้เหนื่อยทั้งกายและใจจริงๆ

 

 

“แล้วดิสล่ะคะ” หญิงสาวถามขึ้น

 

 

“ชั้นจะกลับไปนอนบ้าน ส่วนที่นี่เดี๋ยวจ้างพยาบาลพิเศษมาดูเค้า พรุ่งนี้ค่อยเข้ามาอีกที” ดิสโก้ตอบกลับ

 

 

“โรสไปนอนที่บ้านดิสได้มั้ย” หญิงสาวถามขึ้นเสียงอ้อน

 

 

“อย่าเลย” ดิสโก้ตอบกลับ

 

 

“งั้นดิสไปส่งโรสได้มั้ยคะ โรสมาแท็กซี่” หญิงสาวบอกต่อ ดิสโก้นิ่งไปนิด ก่อนจะพยักหน้ารับ ทำให้หญิงสาวแอบยิ้มออกมานิดๆ เพราะมันเป็นสัญญานบอกว่าดิสโก้เริ่มใจอ่อนให้กับหญิงสาวแล้ว ดิสโก้พาหญิงสาวมาที่รถแล้วขับพาไปส่งที่โรงแรมที่หญิงสาวพักกับพ่อของตนเองเป็นประจำ

“พรุ่งนี้..” หญิงสาวหันจะมาพูดบางอย่างกับดิสโก้

 

 

“เดี๋ยวชั้นมารับสัก 10 โมงล่ะกัน” ดิสโก้ตอบกลับไป ก่อนที่หญิงสาวจะพูดจบ ทำให้หญิงสาวยิ้มออกมาทันที

 

 

“โรสจะรอนะคะ” หญิงสาวพูดก่อนจะยื่นหน้ามาหอมแก้มดิสโก้ แล้วลงจากรถไป ดิสโก้นั่งมองหญิงสาวเดินเข้าโรงแรม ก่อนจะขับรถออกไป

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

เช้าวันใหม่

 

ดิสโก้ขับรถมารับหญิงสาวที่หน้าโรงแรม พร้อมกับขับพาไปยังโรงพยาบาลด้วยกัน เมื่อทั้งสองไปถึง ดิสโก้ก็บอกเลขที่ห้องพักฟื้นของพ่อตนเองให้หญิงสาวรับรู้ แต่ยังไม่ทันจะเข้าลิฟท์ ก็เจอกับจั๊มพ์เปอร์เสียก่อน

 

 

“พี่ดิส” เด็กหนุ่มที่มานั่งรออยู่ตรงที่นั่งรับรองเรียกดิสโก้เสียงแผ่ว ดิสโก้ขมวดคิ้วเข้าหากัน จั๊มพ์เปอร์เดินกระเผลกเข้ามาหาดิสโก้

“เราคุยกันก่อนได้มั้ยฮะ” เด็กหนุ่มถามเสียงสั่น

 

 

“เรามีอะไรต้องคุยกันอีกไม่ทราบ” ดิสโก้ถามกลับมา

 

 

“ก็พี่ดิสกำลังเข้าใจจั๊มพ์ผิด” เด็กหนุ่มพูดออกมาอีก

 

 

“มึงจะแก้ตัวอะไรอีก ทุกอย่างมันเห็นคาตาอยู่แล้ว ต่อให้มึงแก้ตัวยังไง มันก็ฟังไม่ขึ้นหรอก” ดิสโก้พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

 

 

“ดิสคะ เราขึ้นไปข้างบนกันเถอะค่ะ” หญิงสาวพูดพร้อมกับเกาะแขนดิสโก้เอาไว้ ก่อนจะมองจั๊มพ์เปอร์ด้วยแววตาเย้ยหยัน จั๊มพ์เปอร์เม้มปากนิดๆ

 

 

“ขอร้อง พี่ดิสฟังจั๊มพ์หน่อยนะฮะ” จั๊มพ์เปอร์อ้อนวอนอีกครั้ง ดิสโก้ถอนหายใจออกมาหนักๆ

 

 

“ก็ได้ กูจะฟังมึงเล่นละครอีกสักครั้งก็ได้” ดิสโก้พูดบอกออกมา ทำให้หญิงสาวมองหน้าดิสโก้ทันที

 

 

“แต่ดิสคะ” หญิงสาวจะคัดค้าน

 

 

“เธอขึ้นไปก่อนล่ะกัน เดี๋ยวชั้นตามขึ้นไป ไม่นานหรอก ชั้นอยากให้เรื่องทุกอย่างมันจบวันนี้” ดิสโก้พูดพร้อมกับหันมาหาจั๊มพ์เปอร์อีกครั้ง หญิงสาวพยักหน้าช้าๆ

 

 

“ก็ได้ค่ะ งั้นโรสขึ้นไปก่อนนะคะ ดิสตามไปเร็วๆนะ” หญิงสาวพูดเสียงออดอ้อน ก่อนจะเดินไปที่ลิฟท์ ส่วนดิสโก้ก็หันมาหาจั๊มพ์เปอร์

 

 

“มายังไง” ดิสโก้ถามอีกฝ่ายขึ้นมา...

..

..

..

หญิงสาวขึ้นมาที่ห้องพักฟื้นของไกรสร ก่อนจะเปิดประตูเข้าไปโดยไม่ได้เคาะ พยาบาลชะงักเล็กน้อย ก่อนจะส่งยิ้มให้ ตอนนี้ไกรสรฟื้นขึ้นมาแล้ว

“ชั้นขอเวลาส่วนตัวหน่อยนะคะ ชั้นเป็นภรรยาของเขา” หญิงสาวพูดกับพยาบาล พยาบาลก็ยิ้มน้อยๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไปพร้อมกับปิดประตู โรสหันไปมองประตูห้อง เมื่อเห็นว่าไม่มีใครแล้ว หญิงสาวก็หันมาหาไกรสรอีกครั้ง

 

 

“เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น เป็นฝีมือของเธอใช่มั้ย นังผู้หญิงสารเลว” ไกรสรว่าออกมาด้วยความโกรธ หญิงสาวยักไหล่นิดๆ

 

 

“เรื่องอะไรเหรอคะ ชั้นไม่เห็นรู้เรื่องเลย” หญิงสาวทำเป็นไม่รู้เรื่อง

 

 

“ก็เรื่องที่เธอจัดฉากให้เจ้าดิสมาเจอชั้นกับจั๊มพ์นอนบนเตียงเดียวกันไงล่ะ” ไกรสรบอกออกมาเสียงเข้ม ตอนนี้เขาทำได้เพียงพูดกับหญิงสาวเท่านั้น เพราะร่างกายยังคงอ่อนแรง

 

 

“หึ แล้วไงคะ” หญิงสาวถามกลับไปอย่างไม่สะทกสะท้าน

“ใช่ ชั้นทำเอง นี่คุณรู้มั้ย ว่ามันได้ผลดีเกินคาดเลยนะ” หญิงสาวบอกออกมาด้วยน้ำเสียงเหนือกว่า

“เพราะตอนนี้ ดิสโก้เค้าเชื่อในสิ่งที่เค้าเห็น แล้วเค้าก็ดูเหมือนจะใจอ่อนกับชั้นด้วยล่ะ” หญิงสาวบอกออกมาอย่างเยาะๆ

 

 

“เธอทำแบบนั้นทำไมห้ะ เธอทำลายครอบครัวชั้น ทำลายชีวิตเมียชั้นไปคนหนึ่งแล้ว มันยังไม่พอรึไง” ไกรสรบอกออกมาเสียงสั่น

 

 

“ใช่ มันยังไม่พอ ชั้นอยากได้อะไรชั้นก็ต้องได้ ชั้นต้องการเอาชนะคนที่ชั้นอยากจะเอาชนะทุกคน หึ เสียดายนะ ที่ครั้งนั้น มันผิดแผนไปนิดหนึ่ง แต่ก็อีกแหละ มันไม่เกินความสามารถของชั้น ที่จะเปลี่ยนแผน” หญิงสาวพูดออกมาเพราะต้องการยั่วยุอารมณ์ของไกรสร

 

 

“ชั้นจะบอกทุกอย่างให้เจ้าดิสฟัง” ไกรสรพูดขึ้น

 

 

“ต๊าย คิดว่าดิสเค้าจะเชื่อคุณเหรอคะ ป่านนี้แล้วคุณยังคิดว่าคุณจะคืนดีกับลูกชายได้รึไง ไม่มีทางหรอกค่ะ” หญิงสาวพูดขึ้นมาเรื่อยๆ

“จะว่าไปนะ ชั้นต้องขอบคุณคุณนะ ที่เป็นพวกหน้าบาง และเห็นแก่ชื่อเสียงของตัวเองและลูก ก็เลยทำให้ชั้นสบายไปด้วย” หญิงสาวพูดพร้อมกับนั่งไขว่ห้างที่โซฟาโดยมองประตูเป็นระยะ เผื่อดิสโก้เดินเข้ามา

 

 

“เธอมันเลว เธอมันเป็นปีศาจชัดๆ” ไกรสรว่าออกมาด้วยความโกรธ

 

 

“แล้วไงคะ ถ้าเป็นปีศาจแล้วสุขสบาย ชั้นก็จะทำ” หญิงสาวบอกออกมาอย่างไม่สะทกสะท้าน ไกรสรรู้สึกเจ็บจุกในอกจึงยกมือขึ้นมาจับหน้าอกตัวเองไว้ หญิงสาวเห็นแล้วก็ยกยิ้ม ก่อนจะลุกเดินมายืนข้างเตียง

“ทนฟังไม่ได้เหรอคะคุณไกรสร ถ้าทนฟังเรื่องเลวร้ายของชั้นไม่ได้ คุณก็ตายตามเมียคุณไปสิ คึคึ  เมียคุณนี่ใจเสาะเหลือเกินนะคะ แค่ชั้นพูดนิดพูดหน่อย ทำเป็นทนฟังไม่ได้ ชิงตายไปก่อน แต่ก็ดี ชั้นจะได้ไม่เหนื่อยมาก” หญิงสาวบอกออกมาด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น

 

 

“อย่าลามปามถึงเมียชั้น! อึ่ก” ไกรสรเจ็บหน้าอกขึ้นเรื่อยๆ แต่หญิงสาวก็ไม่คิดจะเรียกพยาบาล แถมยังเอารีโมทเรียกพยาบาล ออกจากมือของไกรสร

 

 

พลั่ก!!

 

ประตูห้องพักเปิดเข้ามาอย่างแรง พร้อมกับพยาบาลที่วิ่งเข้ามา หญิงสาวเหวี่ยงรีโมทไว้ข้างเตียงทันที พร้อมกับแปลกใจที่พยาบาลเข้ามาได้เวลาพอดี ทั้งๆที่ยังไม่ได้กดรีโมทเรียก

 

 

“คุณคะ เป็นยังไงบ้าง” ก่อนที่จะเกาะข้างเตียงแล้วทำหน้าเป็นห่วงไกรสร ดิสโก้เข้ามาในห้อง พร้อมกับจั๊มพ์เปอร์

 

 

“ทุกคนออกไปรอข้างนอกก่อนนะคะ” เสียงพยาบาลพูดบอกออกมา หญิงสาวก็รีบถลาเข้ามากอดแขนดิสโก้ทันที

 

 

“ดิสคะ อยู่ๆพ่อดิสก็เจ็บหน้าอกขึ้นมาน่ะค่ะ” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน จั๊มพ์เปอร์มองหญิงสาวอย่างเหยียดๆ

 

 

“ออกไปข้างนอกก่อน” ดิสโก้พูดเสียงเครียด ก่อนจะสะบัดหญิงสาวออกจากแขนตนเอง แล้วมาประคองจั๊มพ์เปอร์ออกไป หญิงสาวมองตามอย่างไม่เข้าใจ ว่าทำไมดิสโก้ถึงได้มีท่าทีเหมือนจะใจอ่อนกับจั๊มพ์เปอร์ ทำให้หญิงสาวรีบตามออกไปเช่นเดียวกัน พอออกไปหน้าห้อง โรสก็ต้องชะงักเมื่อเห็นจิม แม่ของจั๊มพ์เปอร์ยืนอยู่ พร้อมกับตำรวจอีก 2 นาย

 

 

“มีอะไรกันเหรอคะดิส” หญิงสาวรีบกอดแขนดิสโก้พร้อมกับถามขึ้น

 

 

“อย่ามาโดนตัวชั้น” ดิสโก้พูดเสียงนิ่ง ดวงตาที่มองหญิงสาวดุดันจนหญิงสาวเสียวสันหลังวูบวาบ

 

 

“เกิดอะไรขึ้นคะ” หญิงสาวถามต่อ พยายามคุมเสียงตัวเองให้เป็นปกติ

 

 

“เธอคิดว่าชั้นจะหลงกลแผนโง่ๆของเธอรึไง” ดิสโก้ถามขึ้นมา ทำให้หญิงสาวชะงักทันที

 

 

“ผะ..แผนอะไรกันคะ ดิสพูดอะไร โรสไม่เข้าใจ” หญิงสาวยังคงตีหน้าซื่อ

 

 

“จั๊มพ์ว่าจั๊มพ์ตอแหลเก่งแล้วนะ ยัยป้านี่ ตอแหลเก่งกว่าจั๊มพ์อีก” จั๊มพ์เปอร์พูดขึ้นพร้อมกับส่งไอแพดให้ดิสโก้ ดิสโก้รับมากดโปรแกรมบางอย่าง แล้วถือให้หญิงสาวได้ดู หญิงสาวตาเบิกกว้าง เมื่อเห็นคลิปในไอแพด ซึ่งเป็นภาพที่อยู่ในห้องนอนของดิสโก้ เป็นภาพที่หญิงสาว กำลังให้ผู้ชายคนหนึ่งอุ้มจั๊มพ์เปอร์ที่สลบไม่ได้สติ ขึ้นไปนอนบนเตียง แล้วมีผู้ชายอีกคนพาตัวของไกรสรที่ไม่ได้สติเหมือนกันขึ้นไปนอนด้วย

 

 

//แก้ผ้ามันสองคนซะ// เสียงของหญิงสาวพูดสั่ง ชายทั้งสองก็จัดแจงถอดเสื้อผ้าของจั๊มพ์เปอร์และไกรสรออก หญิงสาวเป็นคนไปจัดแจงท่าทางในการนอนของคนทั้งคู่ให้ด้วย

//โชคดีนะไอ้เด็กบ้า แกไม่มีวันได้ดิสของชั้นไปหรอก// หญิงสาวบีบแก้มจั๊มพ์เปอร์ที่สลบไม่ได้สติแล้วพูดขึ้น ก่อนจะหันมาสั่งงานกับผู้ชายอีกสองคนที่ยืนอยู่ในห้อง ว่าให้ทิ้งรถของไกรสรไว้ที่นี่ ก่อนที่ คนทั้ง 3 จะหายออกไปจากจอภาพ

 

 

“นะ..นี่ไม่ใช่โรสนะคะ” หญิงสาวโกหกออกมาหน้าด้านๆ เพราะกำลังสับสนว่าเกิดอะไรขึ้น

 

 

“เดี๋ยว มันยังไม่จบนะ” จั๊มพ์พูดต่อ ดิสโก้เลื่อนไปอีกไฟล์ ก่อนที่หญิงสาวจะหน้าหดเหลือสองนิ้ว เมื่อภาพที่เห็น เป็นภาพตอนที่หญิงสาวพูดคุยกับไกรสรในห้องพักเมื่อสักครู่นี้เอง

 

 

“ดิสคะ” หญิงสาวเงยหน้ามองดิสโก้ด้วยสายตาเว้าวอน

 

 

“เพื่อนของเธอสองคน ถูกจับแล้ว เพราะเห็นหน้าชัดซะขนาดนั้น แล้วสองคนนั่นก็ซัดทอดเธอแล้วเหมือนกัน” จิมเป็นฝ่ายพูดบอกออกมาบ้าง หญิงสาวส่ายหน้าไปมา

 

 

“ไม่จริง ชั้นไม่ได้ทำอะไรนะ พวกนายทำอะไร ปล่อยชั้นนะ! ดิสคะ โรสไม่ได้ทำอะไรนะคะ ดิส ช่วยโรสด้วย” หญิงสาวกรีดร้องออกมาเมื่อตำรวจสองนายตรงเข้าจับกุมพร้อมกับพูดบอกสิทธิ์ที่หญิงสาวจะได้รับ

 

 

“พาเค้าไปเลยครับคุณตำรวจ เดี๋ยวเสร็จเรื่องทางนี้ผมจะรีบตามเอาหลักฐานไปให้อีกทีนะครับ” จิมพูดขึ้น ตำรวจสองนายรีบพาหญิงสาวที่ตะโกนคลุ้มคลั่งออกไปจากโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว

 

 

“ยังไม่น่ารีบพาไปเลย จั๊มพ์อยากจะตบสั่งสอนสักที” เด็กหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด

 

 

“จั๊มพ์” แม่ของเด็กหนุ่มพูดปรามขึ้น

 

 

“ก็จริงนี่ฮะแม่” จั๊มพ์เปอร์บอกกลับเสียงกระเง้ากระงอด พอดีกับที่หมอและพยาบาลเดินออกมาจากห้องพักฟื้นของไกรสร

 

 

“เป็นไงบ้างคะ” แม่ของจั๊มพ์เปอร์เป็นฝ่ายถามขึ้น

 

 

“ไม่เป็นอะไรแล้วค่ะ อาจจะเป็นเพราะภาวะกดดัน เลยทำให้เจ็บหน้าอก ยังไงก็คุยกันดีๆ อย่าทำให้คนไข้เครียดมากนะคะ” พยาบาลตอบกลับ ก่อนที่คนทั้ง 4 จะพากันเข้าไปในห้องพักฟื้นของไกรสร ไกรสรที่นอนหลับตาลืมตาขึ้นมาช้าๆ พร้อมกับมองหน้าทุกคนอย่างประหลาดใจและมองหน้าดิสโก้ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

 

 

“เรื่องทุกอย่างจบแล้วนะฮะคุณลุง” จั๊มพ์เปอร์พูดขึ้นยิ้มๆ

 

 

“จบอะไร มีอะไรกัน เมื่อกี้ลุงได้ยินเสียงโรสโวยวายลั่น” ไกรสรถามเสียงแผ่ว ตอนนี้เขาแทบจะไม่มีแรงทำอะไรแล้ว พอสภาพจิตใจไม่ดี ร่างกายก็เลยทรุดตามไปด้วย

“ดิส แกอย่าโกรธจั๊มพ์นะ ชั้นอธิบายเรื่องทุกอย่างได้” พ่อของดิสโก้ ที่ไม่รู้เรื่องอะไร พูดขึ้นมา

 

 

“ไม่ต้องอธิบายเรื่องของเมื่อวานหรอกฮะคุณลุง เพราะพี่ดิสเข้าใจทุกอย่างแล้วจริงๆ” จั๊มพ์เปอร์บอกยิ้มๆ ยิ่งทำให้ไกรสรงงเข้าไปใหญ่ ก่อนที่จั๊มพ์เปอร์จะเล่าเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้ฟัง

..

..

..

พอดิสโก้หยิบหมวกกันน็อคเพื่อจะออกไปรับพ่อตนเองที่ส่งข้อความมาบอกว่ารถเสีย จั๊มพ์เปอร์ก็คว้าข้อมือของดิสโก้เอาไว้ก่อน

 

 

“มีอะไรจั๊มพ์” ดิสโก้ถามขึ้น

 

 

“พี่ดิสว่ามันแปลกๆรึเปล่าฮะ คุณลุง ไม่มีทางให้พี่ดิสขี่รถไปรับแน่ๆ ถึงแม้ว่ารถจะเสียจริงๆ  แล้วทำไมถึงต้องส่งข้อความมา ทำไมไม่โทรมาบอกเลย พอส่งมาปุ๊บ พี่ดิสโทรกลับไป กลายเป็นติดต่อไม่ได้ จะบอกว่าแบตหมดทันที มันก็จะบังเอิญไปมั้ยฮะ” จั๊มพ์เปอร์พูดขึ้นมา ทำให้ดิสโก้นิ่งไปนิด

 

 

“กูก็สงสัยเหมือนกัน” ดิสโก้ตอบกลับ ตอนแรก เขาคิดว่าคิดมากไปเอง แต่พอจั๊มพ์เปอร์คิดเหมือนกัน ยิ่งทำให้ดิสโก้มั่นใจว่ามันแปลกๆ

“แต่ถ้าเขารถเสียจริงๆล่ะ” ดิสโก้ถามต่อ จั๊มพ์เปอร์นิ่งคิด ก่อนจะนึกอะไรได้ จั๊มพ์เปอร์โทรหาจิมอย่างรวดเร็ว จิมตรงมาหาจั๊มพ์เปอร์ที่บ้านของดิสโก้ในทันที พร้อมกับอุปกรณ์บางอย่าง จิมเข้าไปติดตั้งกล้องขนาดจิ๋ว ที่สามารถดูออนไลน์ได้ผ่านมือถือและไอแพด และสามารถบันทึกเหตุการณ์ต่างๆเอาไว้ได้ด้วย

 

 

“พี่ดิสไปหาพ่อพี่ดิสเถอะฮะ ส่วนทางนี้ ถ้ามีอะไรไม่ดีเกิดขึ้น เราก็ยังมีหลักฐาน” จั๊มพ์เปอร์พูดบอกออกมา

 

 

“แล้วมึงล่ะ ถ้ามึงเป็นอะไรขึ้นมา” ดิสโก้พูดด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

 

 

“ไม่ต้องห่วง กูดูอยู่ ยังไงกูก็ไม่ให้ใครทำร้ายน้องกูหรอก” จิมให้คำมั่นสัญญา ดิสโก้หน้าเครียดนิดๆ

 

 

“พี่ดิส เชื่อใจจั๊มพ์นะฮะ ไม่ว่าพี่ดิสจะกลับมาเจอกับอะไร พี่ดิสต้องเล่นไปตามน้ำ” จั๊มพ์เปอร์กอดคนรักพร้อมกับพูดบอกออกมาเสียงจริงจัง

 

 

“ทำไมมึงถึงมั่นใจว่าจะมีใครคิดทำอะไรไม่ดี” ดิสโก้ถามกลับมา

 

 

“จั๊มพ์ก็ไม่มั่นใจหรอกฮะ แต่กันเอาไว้ก่อน แล้วรูปแบบนี้ มันเหมือนกับว่ามีใครบางคนกำลังล่อให้พี่ดิสออกจากบ้านแล้วทิ้งจั๊มพ์ไว้คนเดียว” เด็กหนุ่มบอกตามสัญชาติญาน

 

 

“แต่ถ้าเป้าหมายเป็นมึง มึงก็ต้องระวังตัวให้มาก เพราะตอนนี้เราไม่รู้ว่า ระหว่างมึงกับจั๊มพ์ ใครเป็นเป้าหมายกันแน่ แต่ถ้าเป็นเรื่องที่พวกเราคิดมากไปเอง มันก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่ จริงมั้ย” จิมบอกออกมาต่อ

 

 

“ก็ได้ครับ ผมฝากจั๊มพ์ด้วยนะครับ” ดิสโก้พูดบอกออกมาจากใจ เพราะการที่จั๊มพ์เปอร์ยอมเอาตัวเองเข้ามาเสี่ยงด้วยแบบนี้ ทำให้ดิสโก้รู้ถึงความจริงใจของเด็กหนุ่มได้เป็นอย่างดี เมื่อตกลงกันเรียบร้อย ดิสโก้ก็บอกจากบ้านไปพร้อมจิม จิมทำทีเป็นมาเที่ยวหาเฉยๆ แล้วกลับออกไป ดิสโก้เองก็ขี่รถไปตามเส้นทางที่ข้อความส่งมาบอก ส่วนจิมก็แอบวนรถกลับมาจอดไม่ไกลจากบ้านของดิสโก้มากนัก สักพักใหญ่ๆ ก็เห็นรถพ่อของดิสโก้เข้ามาจอด ชายคนหนึ่งลงจากรถแล้วอ้อมไปทางหลังบ้าน จิมเฝ้าดูเหตุการณ์ผ่านทางออนไลน์ตลอด เขาแทบจะพุ่งไปช่วยน้องชายตนเองด้วยซ้ำเมื่อเห็นว่าจั๊มพ์เปอร์ถูกโปะยาสลบแล้วอุ้มเข้าไปในห้อง และหญิงสาวก็ให้ชายอีกคนพาไกรสรที่ถูกวางยาสลบเข้าไปในบ้านเช่นเดียวกัน พอทุกอย่างเป็นไปตามที่หญิงสาวต้องการ หญิงสาวก็ขึ้นไปนั่งบนรถอีกคันเพื่อสังเกตุสถานการณ์ จิมจึงไม่ลงจากรถของตนเอง แต่โทรเข้าหาดิสโก้ ทำให้ดิสโก้ที่กำลังขี่รถต้องจอดรับสาย พร้อมกับบอกจิมว่ามาไม่เจอพ่อตนเอง จิมก็บอกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นให้ฟัง และสั่งให้ดิสโก้เข้าไปในบ้านเพื่อเล่นตามแผนของหญิงสาวไปก่อน เนื่องจากหญิงสาวนั่งดูผลอยู่ในรถอีกคัน ดิสโก้จึงรีบขี่รถกลับบ้าน เขารีบตรงเข้าบ้าน พร้อมกับเหลือบมองรถที่จิมบอกว่าหญิงสาวนั่งอยู่นิดๆ ดิสโก้เข้าไปในบ้าน ทันทีที่เดินเข้าห้องและเห็นภาพจั๊มพ์เปอร์นอนอยู่กับพ่อตนเอง ดิสโก้รู้สึกเจ็บแปล๊บที่ใจ ถึงแม้จะรู้ว่ามันเป็นการจัดฉาก แต่ก็รู้สึกหวงคนรักไม่น้อย ทำให้กระชากจั๊มพ์เปอร์ออกมา ก่อนจะเรียกให้จั๊มพ์เปอร์รู้สึกตัว พร้อมกับเล่นไปตามแผนเพราะรู้ดีว่าหญิงสาวต้องการอะไร จั๊มพ์เปอร์ที่ฟื้นขึ้นมาก็ยังงงในตอนแรก แต่พอรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้น ก็เล่นไปตามน้ำอย่างรู้ทัน มีเพียงไกรสรเท่านั้น ที่ไม่รู้เรื่องอะไร และจั๊มพ์เปอร์กับดิสโก้เองก็ไม่คิดว่าไกรสรจะล้มลงไปด้วย ดิสโก้จึงได้รีบพาไกรสรไปโรงพยาบาล โดยมีจั๊มพ์เปอร์ตามไป ฝ่ายทางหญิงสาว เมื่อเห็นว่าดิสโก้อุ้มไกรสรขึ้นรถ ก็รีบให้พรรคพวกตนเองขับรถตามรถของดิสโก้ไปทันที  จิมเองก็ขับตามไปห่างๆ เมื่อไปถึงโรงพยาบาล ดิสโก้สั่งให้จั๊มพ์เปอร์โทรหาจิม เพราะอยากให้จั๊มพ์เปอร์ไปพักผ่อนก่อน แล้วก็ไปเก็บกล้องด้วย จิมเองเมื่อได้รับสายจากดิสโก้ก็รอเวลาเข้าไปพร้อมกับหญิงสาว แล้วมาทำทีพาน้องชายตนเองกลับบ้านไป

ดิสโก้จึงแกล้งโกรธจั๊มพ์เปอร์แล้วแกล้งพูดคุยกับหญิงสาวเพื่อสอบถามเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมด ไม่ว่าหญิงสาวพูดอะไรออกมา ดิสโก้มั่นใจและเชื่อว่าหญิงสาวโกหกทุกอย่าง ดิสโก้รู้สึกสับสนและเป็นห่วงพ่อตนเองขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ดิสโก้ไม่รู้ว่าที่ผ่านมาเรื่องจริงๆมันคืออะไร ใครกันแน่ที่เป็นคนผิด จนกระทั่ง หมอเดินออกมาบอกว่าพ่อของดิสโก้ปลอดภัย ดิสโก้จึงชวนหญิงสาวกลับ แล้วอาสาจะมารับในวันรุ่งขึ้น  ส่วนดิสโก้ก็กลับไปยังบ้านของจั๊มพ์เปอร์ เพื่อไปดูคลิปทั้งหมด พร้อมกับพูดคุยกับจิมและแม่ของจั๊มพ์เปอร์ว่าจะจัดการยังไงต่อไป

..

..

..

“ชั้นเองหัวใจแทบวายตอนที่รู้ว่าเด็กพวกนี้เล่นอะไรกัน” แม่ของจั๊มพ์เปอร์พูดขึ้น เพราะรู้เรื่องทั้งหมดก็ตอนที่ดิสโก้ย้อนกลับไปหาจั๊มพ์เปอร์กับจิมที่บ้าน

 

 

“แล้วยังไงต่อ” ไกรสรถามขึ้นอีก ดิสโก้ก็เป็นฝ่ายเล่าบ้าง

..

..

..

จั๊มพ์เปอร์เสนอให้เอากล้องไปติดไว้ที่ห้องพักฟื้นของไกรสรด้วย เผื่อมีอะไรฉุกเฉิน เผื่อโรสคิดจะทำอะไรไม่ดีอีก แม่ของจั๊มพ์เปอร์ก็พาดิสโก้ไปคุยกับตำรวจที่รู้จักกันดี พร้อมกับหลักฐานทั้งหมด ตอนเช้า ตำรวจไปจับกุมชายสองคนได้อย่างรวดเร็ว เพราะมีประวัติอยู่แล้ว ดิสโก้เองก็รีบเอากล้องไปติดไว้ที่ห้องพักของพ่อตนเอง ช่วงนั้น ไกรสรยังไม่ตื่นขึ้นมา ส่วนจั๊มพ์เปอร์ ก็ทำทีมานั่งรอคุยกับดิสโก้ รอเวลาให้ดิสโก้ไปรับหญิงสาว ก่อนจะเดินตามแผน ให้หญิงสาวขึ้นไปก่อน

 

 

“มากับใคร” ดิสโก้ถามขึ้นเมื่อหญิงสาวเข้าลิฟท์ไปแล้ว

 

 

“มากับแม่กับพี่จิมฮะ” จั๊มพ์เปอร์บอกกลับพร้อมกับโบกมือเรียกแม่ตนเองที่ยืนอยู่อีกด้าน จิมกับแม่เดินตรงเข้ามาหา พร้อมกับตำรวจอีกสองนาย

 

 

“พี่ดิสเปิดออนไลน์เลย” จั๊มพ์เปอร์พูดบอกเมื่อพากันเข้ามาในลิฟท์ ตลอดเวลาที่หญิงสาวพูดทุกคนได้ยินทั้งหมด ดิสโก้ตัวสั่นด้วยความโกรธ พอมาถึงชั้นที่ไกรสรนอน ทุกคนก็ยืนอยู่ด้านหน้าห้อง ยังไม่เข้าไป จนกระทั่งเห็นอาการของไกรสรไม่ดี จึงเรียกให้พยาบาลเข้าไปอย่างรวดเร็ว โดยมีเพียงดิสโก้และจั๊มพ์เปอร์เข้าไปในห้องด้วยความเป็นห่วงด้วย และเรื่องราวทุกอย่างก็เป็นไปตามที่เกิดขึ้น หญิงสาวถูกจับกุมไปแล้ว

..

..

..

“ทำไมทำอะไรเสี่ยงๆแบบนั้นล่ะจั๊มพ์” ไกรสรถามจั๊มพ์เปอร์ด้วยน้ำเสียงสั่นๆ แต่ก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมามากโข

 

 

“มันไม่ได้เสี่ยงอะไรเลยนะฮะคุณลุง สนุกดี” จั๊มพ์เปอร์บอกยิ้มๆ ดิสโก้ขยี้หัวจั๊มพ์เปอร์ไปมา

 

 

“สนุกบ้าอะไร ถ้ามึงเป็นอะไรไปจะทำยังไง” ดิสโก้ว่าออกมาเสียงเข้ม จั๊มพ์เปอร์เงยหน้าไปมองดิสโก้ยิ้มๆ

 

 

“พี่ดิสเป็นห่วงจั๊มพ์เหรอ” เด็กหนุ่มถามขึ้น

 

 

“ถ้าไม่ให้ห่วงมึง แล้วจะให้กูห่วงใคร” ดิสโก้ถามกลับมาหลังจากเงียบไปนิด ทำให้จั๊มพ์เปอร์หน้าขึ้นสีระเรื่อทันทีไกรสรยิ้มนิดๆ ก่อนจะมองหน้าดิสโก้

 

 

“ดิส” ไกรสรเรียกลูกชายตัวเอง ดิสโก้ชะงักกึก

 

 

“ครับ” ดิสโก้ขานรับ

 

 

“พร้อมที่จะฟังชั้นอธิบายเรื่องทุกอย่างแล้วรึยัง” พ่อของดิสโก้ถามขึ้น ดิสโก้ถอนหายใจนิดๆ

 

 

“ครับ ผมพร้อมแล้ว” ดิสโก้ตอบกลับ เพราะเห็นว่ามันมีเรื่องราวซับซ้อนมากมายที่เขายังไม่รู้ และไม่เคยคิดจะเปิดใจรับรู้มาหลายปี จนกระทั่งเกิดเรื่องครั้งนี้

 

 

“งั้นพวกเราออกไปข้างนอกก่อนดีมั้ย” แม่ของจั๊มพ์เปอร์พูดชวน เพราะอยากให้สองพ่อลูกได้คุยกัน

 

 

“ผมขอให้จั๊มพ์อยู่กับผมนะครับ” ดิสโก้หันมาพูดกับแม่ของจั๊มพ์เปอร์ทันที จั๊มพ์เปอร์เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ

“กูบอกแล้วไง ว่าขอให้มึงอยู่ข้างๆกู ในเวลาแบบนี้” ดิสโก้ทวงคำขอ จั๊มพ์เปอร์ยิ้มน้อยๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ แม่กับจิมก็ลุกเดินออกไป ดิสโก้หันมาหาพ่อตนเอง พร้อมกับจับมือของจั๊มพ์เปอร์เอาไว้ตลอดเวลา

“ผมพร้อมแล้วครับ” ดิสโก้พูดขึ้น พ่อของดิสโก้มองหน้าลูกชายด้วยแววตาเศร้าๆ

 

 

“ชั้นไม่เคยคิดจะนอกใจแม่ของแกเลย คนที่ชั้นรักมากที่สุดก็คือแม่ของแก แต่ชั้นก็ทำพลาดไปอย่างไม่น่าให้อภัย” พ่อของดิสโก้พูดเสียงสั่น ก่อนจะเริ่มเล่าเรื่องราวในอดีตให้ลูกชายตนเองฟัง

ไกรสรเล่าว่า คืนวันที่เกิดเรื่อง เขาเมามากเพราะดื่มจากงานเลี้ยงไปไม่น้อย แต่ก็สามารถขับรถกลับถึงบ้านได้ เขาเดินโซเซเข้าไปในห้องนอนของตนเอง แต่ก็ต้องประหลาดใจ เมื่อเห็นแม่ของดิสโก้ยืนรออยู่ในชุดนอน ซึ่งไกรสรจำชุดนอนของภรรยาตนเองได้เป็นอย่างดี แม่ของดิสโก้เดินเข้ามากอดด้วยท่าทางยั่วยวน และป้อนน้ำให้ดื่ม โดยที่ไกรสรไม่รู้เลยว่าผู้หญิงที่ยืนตรงหน้าตนเองไม่ใช่ภรรยาของตนเองจริงๆ แต่เป็นคนรักของลูกชาย และเมื่อดื่มเครื่องดื่มบางอย่างเข้าไป ความต้องการก็เกิดขึ้น ไกรสรเมามากและเหมือนถูกวางยาอะไรบางอย่าง ทำให้แยกแยะไม่ได้ว่าใครเป็นใคร พอถูกหญิงสาวโอ้โลม ไกรสรก็สนองกลับให้ทันทีเพราะคิดว่าเป็นภรรยาของตนเอง ไกรสรบอกว่าไม่รู้ตัวว่าทำกับหญิงสาวไปกี่รอบ แต่มารู้สึกตัวอีกทีตอนที่ได้ยินเสียงกรีดร้องของแม่ของดิสโก้ และเสียงโวยวายของดิสโก้ด้วย ตอนที่หันมาเห็นภรรยายืนตาค้างอยู่ข้างเตียง ทำให้ไกรสรต้องหันไปมองคนที่อยู่ใต้ร่างตนเองสลับไปมา จนสติกลับมาและรู้ว่าตนเองกำลังมีอะไรกับคนรักของลูกชาย ไม่ใช่ภรรยาของตน แต่ไม่ทันจะได้อธิบายอะไร แม่ของดิสโก้ก็ล้มลงไปเสียก่อน ทำให้ต้องรีบพาส่งโรงพยาบาล

 

 

“แล้ววันนั้น พวกคุณเข้าไปทำอะไรในห้องพักฟื้นของแม่ แม่ถึงได้หัวใจวาย” ดิสโก้ถามออกมาเสียงสั่น โดยมีจั๊มพ์เปอร์นั่งบีบมือดิสโก้อยู่ไม่ห่าง

 

 

“ชั้นต้องการจะเข้าไปอธิบายเรื่องทุกอย่าง แต่โรสก็ตามเข้าไปด้วย” ไกรสรเล่าออกมาต่อ

“แกจะคิดว่าชั้นใส่ความโรสก็ได้นะ แต่ชั้นยืนยัน ว่าสิ่งที่ชั้นเล่าคือเรื่องจริง” ไกรสรบอกออกมา ก่อนจะเล่าเรื่องของวันนั้นให้ฟัง

 

ไกรสรบอกว่า โรสตามเข้าไปในห้องพักฟื้น ขณะที่ไกรสรกำลังง้อและอธิบายให้ภรรยาฟัง โรสเข้าไปก็พูดจาทำนองว่าตนเองรักกับไกรสร และเป็นเมียแอบๆของไกรสรมาสักพักแล้ว ไม่คิดว่าความจะมาแตก ไกรสรปฏิเสธลั่นว่าไม่เป็นความจริง เพราะมันไม่ใช่เรื่องจริง แต่หญิงสาวก็พูดยั่วยุอารมณ์แม่ของดิสโก้อยู่เรื่อยๆ ด้วยความที่จิตใจบอบช้ำ และใจไม่แข็งแรงพอ ทำให้แม่ของดิสโก้เกิดอาการเกร็ง ก่อนจะหัวใจวายเสียชีวิต เนื่องจากเป็นโรคหัวใจอยู่ก่อนแล้ว ซึ่งดิสโก้เองก็มาไม่ทันได้ดูใจแม่ตนเอง และไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในห้องพักฟื้นก่อนที่แม่ตนเองจะเสีย

 

 

“แล้วในเมื่อมันไม่เป็นความจริง ทำไมถึงเอานังนั่นเข้าบ้าน ทำไมถึงเอามันมาเป็นเมีย” ดิสโก้ถามเสียงเข้ม

 

 

“พี่ดิสใจเย็นๆสิฮะ” จั๊มพ์เปอร์คอยกล่อมอารมณ์ของดิสโก้เป็นระยะ

“คุณลุงเล่าต่อเลยฮะ” จั๊มพ์เปอร์พูดขึ้นมา เมื่อเห็นว่าดิสโก้คลายอารมณ์ลงบ้างแล้ว

 

 

“ตอนนั้นชั้นเสียใจมาก แม่ของแกเสีย แกก็เกลียดชั้น ชั้นเลยจะไปอาละวาดใส่โรส ที่ทำให้ครอบครัวของชั้นพัง แต่ที่ไหนได้ ชั้นต้องตกไปเป็นรอง เพราะโรส แอบอัดคลิปคืนที่ชั้นมีอะไรกับเค้าไว้ด้วย พร้อมกับบอกว่าถ้าชั้นไม่รับเค้ามาเป็นเมียออกหน้าออกตา เค้าจะเอาคลิปนี้ไปประจานโดยจะทำทีเป็นว่าแก สมรู้ร่วมคิดกับชั้น ให้ชั้นมีอะไรกับแฟนของแกแล้วอัดคลิปเอาไว้เพื่อเผยแพร่” พ่อของดิสโก้พูดขึ้น ทำให้ดิสโก้ถึงกับอึ้งเมื่อได้ยิน

“ตอนนั้น แกอายุยังน้อย ถ้าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น อนาคตของแกก็จะไม่เหลือ ชั้นไม่มีทางออกจริงๆ” ไกรสรบอกออกมาเสียงสั่น เขาเก็บเรื่องทุกอย่างมานานแต่ไม่มีโอกาสได้อธิบายให้ลูกชายได้ฟัง

“ชั้นยอมรับว่าชั้นหน้าบางเกินไป เห็นแก่ชื่อเสียงทั้งของแกและของชั้น ถึงยอมให้โรสเข้ามาในชีวิต ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน ชั้นไม่เคยมีอะไรกับโรสเลย โรสเองก็ออกไปหาความสุขนอกบ้าน นอนกับคนอื่นไปทั่ว ซึ่งชั้นก็พยายามอดทนให้นักสืบตามเก็บเรื่องฉาวๆของโรสไว้ให้หมด เพื่อสักวันหนึ่ง ที่อะไรๆมันครบตามที่ต้องการ ชั้นจะเอาเรื่องนี้มาแบล็คเมล์โรสกลับบ้าง” พ่อของดิสโก้พูดออกมาเสียงแผ่ว

“ความจริง โรสไม่ได้คิดว่าแกกับแม่ของแกจะกลับมาเห็นหรอกนะ” พ่อของดิสโก้เล่าต่อ ทำให้ดิสโก้นั่งฟังอย่างตั้งใจ

“โรสแค่ต้องการอัดคลิปเพื่อเอาไว้แบล็คเมล์ ขอนั่นขอนี่กับชั้น ในขณะที่ก็จะคบกับแกไปด้วย โรสจะเอาคลิปไว้ขู่ชั้น คือถ้าชั้นไม่ทำตามที่โรสต้องการ โรสก็จะเอาคลิปไปให้แม่แกดู แต่พอผิดแผนแกกับแม่กลับมาเห็นเข้า โรสก็เปลี่ยนแผนอย่างที่เล่าให้ฟัง” ไกรสรพูดขึ้น ดิสโก้กัดฟันกรอด รู้สึกรังเกียจและขยะแขยงหญิงสาวมากกว่าเดิม

 

 

“กูไปหลงคบกับนังแพศยานั่นได้ไงวะ” ดิสโก้ด่าตัวเอง

 

 

“ชั้นไม่ได้หวังว่าแกจะเชื่อ แต่ชั้นทำทุกอย่างเพื่อแกจริงๆนะดิส ชั้นเสียแม่แกไปคนหนึ่งแล้ว ชั้นไม่อยากเสียลูกชายเพียงคนเดียวของชั้นไปอีก” ไกรสรพูดพร้อมกับหยาดน้ำตาที่ไหลลงมาอาบแก้ม ดิสโก้มองพ่อตนเองด้วยสายตาสั่นๆ ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นมากุมขมับและลูบหน้าตนเองไปมาด้วยความสับสน

 

 

“ตลอดหลายปีที่ผ่านมา กูทำอะไรอยู่วะจั๊มพ์ ทำไมกูปล่อยให้ความเข้าใจผิด ปล่อยให้ทิฐิ อยู่กับกูมาเนิ่นนานขนาดนี้” ดิสโก้พึมพำออกมา เขาเชื่อ ว่าสิ่งที่พ่อตนเองพูดเป็นเรื่องจริง เพราะมันสอดคล้องกับสิ่งที่ได้ยินจากปากของหญิงสาวก่อนหน้านี้

 

 

“แต่มันก็ไม่สายเกินไปไม่ใช่เหรอฮะพี่ดิส” จั๊มพ์เปอร์บอกออกมา ทำให้ดิสโก้ชะงักไปนิด พร้อมกับหันมามองจั๊มพ์เปอร์ ที่นั่งยิ้มอ่อนๆส่งมาให้เขาอยู่

 

 

“นั่นสินะ มันคงไม่สายเกินไป” ดิสโก้บอกก่อนจะหันไปหาพ่อตนเองบ้าง ดิสโก้ลุกขึ้นไปยืนข้างพ่อเตียงนอนพ่อตนเอง ถึงแม้จะรู้สึกขัดเขินอยู่บ้าง แต่ดิสโก้ก็ไม่อยากให้ความขัดเขิน หรือทิฐิ มาอยู่เหนือความรู้สึกของตนเองอีกต่อไปแล้ว

“ผมเชื่อที่คุณ...เอ่อ...พ่อพูดนะครับ” ดิสโก้พูดขึ้น ทำให้ไกรสรน้ำตาไหลลงมาไม่ขาดสาย พร้อมกับเอื้อมมือไปหาลูกชายตนเอง ดิสโก้โผเข้ากอดกับอกพ่อ

“ผมขอโทษครับพ่อ ผมขอโทษที่ไม่เคยคิดจะฟังพ่ออธิบายเลย ตลอดเวลาพ่อทำเพื่อผมทุกอย่าง แต่ผมก็ยังไม่สนใจ และคิดว่าเป็นความผิดของพ่อมาตลอด” ดิสโก้พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นๆ ไกรสรกอดลูกชายเต็มรัก หัวใจที่เคยเหี่ยวแห้ง กลับมามีน้ำหล่อเลี้ยงอีกครั้ง

 

 

“อย่าขอโทษเลยดิส พ่อผิดจริงนั่นแหละ ผิดที่ไม่รู้จักระวังตัว ผิดที่ไม่สามารถปกป้องแม่ของแกได้ ยกโทษให้พ่อด้วยนะ” ไกรสรบอกออกมาเสียงสั่นเครือเช่นเดียวกัน จั๊มพ์เปอร์นั่งมองสองพ่อลูกกอดกันด้วยน้ำตานองหน้า

“จั๊มพ์” ไกรสรเรียกจั๊มพ์เปอร์ เด็กหนุ่มจึงค่อยๆลุกมาหาคนทั้งคู่ ก่อนที่ไกรสรจะดึงทั้งจั๊มพ์เปอร์และดิสโก้เข้ามากอดพร้อมกัน

“ลุงขอบคุณมาก ถ้าไม่มีจั๊มพ์ ลุงกับดิสก็คงไม่มีวันเข้าใจกันแบบนี้แน่ๆ” ไกรสรพูดบอกออกมาด้วยน้ำเสียงตื้นตันใจ

 

 

“ไม่ต้องขอบคุณหรอกฮะ จั๊มพ์รักพี่ดิส จั๊มพ์อยากให้พี่ดิสมีความสุข” เด็กหนุ่มขึ้น ดิสโก้จูบเบาๆที่ขมับของจั๊มพ์เปอร์ขณะที่อยู่ในอ้อมกอดของพ่อตนเอง  ก่อนที่ทั้งสองจะผละออกมา ดิสโก้นั่งคุยเรื่องราวต่างๆ รวมไปถึงคดีของหญิงสาวไปเรื่อยๆ จั๊มพ์เปอร์ก็เดินไปตามแม่ตนเองเข้ามา เมื่อรู้ว่าดิสโก้กับไกรสรคืนดีกันแล้ว แม่ของจั๊มพ์เปอร์และจิมก็รู้สึกยินดีไม่น้อย

 

 

“ผมฝากพ่อไว้ก่อนได้มั้ยครับ ผมจะกลับไปเอาเสื้อผ้าของใช้ มานอนเฝ้าพ่อ” ดิสโก้พูดขึ้นกับแม่ของจั๊มพ์เปอร์

 

 

“ได้สิ” แม่ของจั๊มพ์เปอร์บอกกลับ

 

 

“จั๊มพ์ไปด้วย” เด็กหนุ่มร้องตาม ดิสโก้พยักหน้ารับ ก่อนจะหันมาหาพ่อตนเอง

 

 

“เดี๋ยวผมมานะครับพ่อ” ดิสโก้พูดขึ้น ไกรสรพยักหน้ายิ้มๆ ก่อนที่ดิสโก้จะพาจั๊มพ์เปอร์ไปยังรถของพ่อตนเอง แล้วขับกลับไปที่บ้าน

..

..

..

“ยิ้มแบบนี้ แปลว่ามีความสุขใช่มั้ยฮะ” จั๊มพ์เปอร์ถามขึ้นเมื่อนั่งมองดิสโก้เก็บของใส่กระเป๋าอยู่ในห้องนอน โดยที่ดิสโก้เก็บไปยิ้มไป

 


“กูยิ้มเหรอ” ดิสโก้หันมาถามจั๊มพ์เปอร์ เด็กหนุ่มพยักหน้ารับ

 

 

“พี่ดิสไม่รู้ตัวเหรอฮะ ว่าตัวเองยิ้มมาตั้งแต่ขับรถกลับแล้ว” จั๊มพ์เปอร์แซวขึ้น ดิสโก้จับปากตัวเอง ก่อนจะเดินมานั่งข้างๆจั๊มพ์เปอร์ พร้อมกับจับเด็กหนุ่มมานั่งบนตักตนเอง วงแขนแกร่งโอบรอบเอวบางเอาไว้

 

 

“นั่นสินะ กูกำลังมีความสุขจริงๆด้วย” ดิสโก้พูดขึ้นเสียงแผ่ว พร้อมกับซบหน้าไปกับไหล่ของจั๊มพ์เปอร์

“ขอบคุณนะจั๊มพ์” ดิสโก้พูดขึ้นเสียงจริงจัง ทำให้จั๊มพ์เปอร์เลิกคิ้วอย่างงงๆ

 

 

“ขอบคุณเรื่องอะไรเหรอฮะ” เด็กหนุ่มถามขึ้น

 

 

“ขอบคุณที่มึงทำให้กูมีวันนี้ วันที่มีความสุขจริงๆสักที ก่อนหน้านี้ติณมันถามกูว่ากูมีความสุขดีรึเปล่า กูบอกมันไปว่ามี แต่มันยังไม่สุด แต่ถ้ากูกลับไปคราวนี้ กูจะไปบอกพวกมันว่า กูมีความสุขสุดๆไปเลยว่ะ” ดิสโก้พูดออกมา ทำให้จั๊มพ์เปอร์ยิ้มกว้างก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างแนบไปกับแก้มของคนรัก เพื่อให้คนรักเงยหน้ามามองตนเอง

 

 

“จั๊มพ์ดีใจนะฮะ ที่พี่ดิสมีความสุข จั๊มพ์ดีใจ ที่พี่ดิสเข้าใจกับคุณลุง ดีใจ ที่พี่ดิสเชื่อใจจั๊มพ์อีกครั้ง” เด็กหนุ่มพูดออกมา ดิสโก้จ้องเข้าไปในดวงตาของจั๊มพ์เปอร์ ส่งแววตาของความรักไปให้อย่างเต็มเปี่ยมจนจั๊มพ์เปอร์รู้สึกหัวใจพองฟู

 

 

“เพราะมึง ทำให้กูเชื่อใจ” ดิสโก้ตอบกลับสั้นๆ แต่จั๊มพ์เปอร์ก็เข้าใจดี

 

 

จุ๊บ..

“ขอโทษกับสิ่งที่จั๊มพ์เคยทำไม่ดีกับพี่” จั๊มพ์เปอร์จุ๊บปากดิสโก้เบาๆแล้วผละออกมา

 

 

จุ๊บ

“ขอโทษที่เคยทำให้พี่ดิสเสียใจ” เด็กหนุ่มทำซ้ำแบบเดิม

 

 

จุ๊บ

“ขอบคุณที่ให้โอกาสจั๊มพ์อีกครั้ง”

 

 

จุ๊บ

“ขอบคุณ ที่เชื่อใจ และเปิดใจให้จั๊มพ์”

 

 

จุ๊บ

“ขอบคุณที่ทำให้จั๊มพ์รู้จักคำว่ารักจริงๆ” เด็กหนุ่มพูดพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะถูกริมฝีปากอุ่นประกบเข้ามาอย่างแนบแน่น ไม่ได้จุ๊บเบาๆแบบที่จั๊มพ์ทำเมื่อกี้ บทจูบที่เร่าร้อนแฝงไปด้วยความอ่อนโยน ทำให้จั๊มพ์เปอร์ยกแขนขึ้นมาโอบรอบคอของคนรักเอาไว้ ดิสโก้จูบจั๊มพ์เปอร์อย่างเต็มรัก ก่อนจะผละออกมาช้าๆ  ดวงตาของทั้งสองประสานกันไปมา จั๊มพ์เปอร์เม้มริมฝีปากน้อยๆแก้มเนียนแดงระเรื่อ

 

 

“ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง กูรักมึงเหมือนกันนะจั๊มพ์” ดิสโก้พูดคำว่ารักออกมา ทำให้จั๊มพ์เปอร์น้ำตาไหลลงมาช้าๆ ด้วยความรู้สึกดีใจ

 

 

จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ จั๊มพ์เปอร์ไล่จุ๊บแก้มทั้งสองข้างของดิสโก้ ตามด้วยหน้าผาก และจบที่ริมฝีปากด้วยความดีใจ ร่างกายของเด็กหนุ่มเบียดเข้าหาร่างแกร่ง จนดิสโก้หัวเราะขำในลำคอ

 

 

“ยั่วแบบนี้ระวังกูจะจัดหนักให้นะ” ดิสโก้พูดออกมาอย่างกรุ้มกริ่ม ทำให้จั๊มพ์เปอร์ยิ้มนิดๆ

 

 

“ถ้าพี่ดิสอยากจัดให้ จั๊มพ์ก็ยอมนะฮะ” เด็กหนุ่มบอกออกมาด้วยน้ำเสียงยั่วยวน แต่ใบหน้าขึ้นสี ดิสโก้ไม่รอช้า พลิกร่างเล็กนอนหงายบนเตียงกว้างทันที

 

 

ก็อย่างว่า....

 

 

“ยั่วดีนัก...จัดหนักให้!

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++ END +++++++++++++++++++++

 

 

จบแล้วคร่า

ตอนจบยาวไปหน่อย = =

ขอบคุณทุกการติดตามนะคร่า

เรื่องนี้อาจจะไม่ถูกใจใครหลายคน

แต่ก็ดำเนินมาจนจบแล้วล่ะเนอะ คึคึ

 

อย่าลืม!! ไปตามอ่านเรื่อง “รักเบาๆ ของเราสามคน” ต่อจากนี้นะคร่า 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น